Δημοκρατία ν. Σάββας Καρταμπής κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13671/17, 23/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLAR:2017:2 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Σύνθεση Κακουργιοδικείου: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Ν. Ταλαρίδου- Κοντοπούλου, Ε.Δ Λ. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13671/17 Δημοκρατία v.
- Σάββας Καρταμπής
- Κωνσταντίνος Ευαγγέλου
- Σταύρος Μάγκας
- Γεώργιος Ανδρέου Κατηγορούμενων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23 Νοεμβρίου, 2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παπανικολάου Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Μπίσσας Για κατηγορούμενος 2: κ. Χ. Γεωργίου για κ. Ά. Πελεκάνο Για κατηγορούμενο 3: κ. Μπίσσας (με νομική αρωγή) Για κατηγορούμενο 4: κα. Κυριάκου Κατηγορούμενοι 1-4 παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 20.11.17 τέθηκε θέμα κράτησης των κατηγορουμένων 1 και
- Επιφυλάχθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου για σήμερα. Για τους κατηγορούμενους 1 και 4 σήμερα παρουσιάστηκαν δικηγόροι. Η κατηγορούσα αρχή πρόσθεσε νέες κατηγορίες για όλους τους κατηγορούμενους ήτοι τις κατηγορίες υπ΄ αριθμό 13 - 25, και με προφορικό αίτημα της κατηγορούσας αρχής αναστάληκαν οι κατηγορίες 1 - 12 και όλοι οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν. Ζητήθηκε από όλους τους δικηγόρους να παραμείνει η υπόθεση για απάντηση και ορίστηκε στις 15.12.
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 παρέμειναν ελεύθεροι στη βάση των αρχικά τεθέντων όρων και ο κ. Παπανικολάου έθεσε νέο θέμα κράτησης των κατηγορούμενων 1 και 4, ήτοι επί των νέων κατηγοριών, στη βάση των ίδιων λόγων που αναφέρθησαν στις 20.11.17 και στη βάση του ίδιου μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 20.11.
- Τόσο οι δικηγόροι που εμφανίστηκαν για τους κατηγορούμενους 1 και 4, όσο και οι ίδιοι, δεν πρόσθεσαν οτιδήποτε πέραν εκείνων που αναπτύχθηκαν ενώπιον μας στις 20.1.
- Έχουμε διεξέλθει τις νέες κατηγορίες καθώς το τεθέν στις 20.11.17, μαρτυρικό υλικό και κρίνουμε ότι για το σκοπό της παρούσας ενδιάμεσης απόφασης δεν διαφοροποιείται οτιδήποτε. Οι κατηγορούμενοι 1 και 4 αντιμετωπίζουν διάφορες κατηγορίες που σχετίζονται με ναρκωτικά. Ειδικότερα, καθ' όσον αφορά τους κατηγορουμένους 1 και 4 την κατηγορία της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι την 14.7.17 στο αεροδρόμιο Λάρνακας εισήγαγαν 13 κιλά και 932.2γρ. κάνναβης, την κατοχή της πιο πάνω ποσότητας, καθώς και την κατοχή της με σκοπό την προμήθεια, κατά παράβαση των Άρθρων 2,3,4
(1)(α), 5
(1), 6,
(1)
(2)
(3)26, 30, 30Α, 31 και 38 του Πρώτου Πίνακα Μέρος ΙΙ και Τρίτου Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί. Αντιμετωπίζουν επίσης κατηγορία για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, ήτοι στις 14.7.17 στο Παραλίμνι κατείχαν το ποσό των €23.385 γνωρίζοντας ότι το ποσό αυτό ήταν έσοδο από την διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος της εμπορίας ναρκωτικών, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4,
(1)(ιιι), 5 και 7 του Περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμο του 2007, Ν.188
(1)/07 ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Η 18η κατηγορία αφορά την συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, ήτοι της παράνομης εισαγωγής ναρκωτικών κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα. Ο 4ος Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει επίσης μια κατηγορία για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των πιο πάνω νόμων, ήτοι την κατοχή, την 14.7.17, στο Παραλίμνι 14.51 γρ. κάνναβης και τέλος κατηγορία για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι την κατοχή στο Παραλίμνι, την 14.7.17, 0.46γρ. κοκαίνης. Η υπόθεση ως λέχθηκε ορίστηκε για απάντηση την 15.12.17. Το αίτημα του κ. Αντωνίου επικεντρώθηκε στην εξασφάλιση της παρουσίας και των δυο κατηγορουμένων στη δίκη τους, με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων και στις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές, σε συνάρτηση με την πιθανότητα καταδίκης τους και της ποινής που ενδεχομένως θα επιβληθεί, ώστε να υπάρχει ο κίνδυνος μη εμφάνισης τους στη δίκη τους. Εστίασε την εισήγηση του στις διάφορες καταθέσεις που κατατέθηκαν για τον σκοπό αυτό. Και οι δύο κατηγορούμενοι, ως λέχθηκε, έφεραν ένσταση στο αίτημα για την κράτηση τους. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι η κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία δόθηκε ενώ ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών και δεν γνώριζε τι υπέγραφε. Ανέφερε επίσης ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενο της αποσκευής. Ο κατηγορούμενος 4 ανέγνωσε και παρέδωσε γραπτό κείμενο στην αγγλική γλώσσα, εκφράζοντας διάφορα παράπονα αναφορικά με την συμπεριφορά αστυνομικών οργάνων κατά τον χρόνο παραπομπής του στο δικαστήριο και πως, δεν είναι δυνατό, οι μάρτυρες αστυνομικοί να ευρίσκονται εντός της αιθούσης του δικαστηρίου. Αναφέρθηκε επίσης σε ορισμένα σημεία εκ των καταθέσεων που του δόθηκαν από την κατηγορούσα αρχή και ήταν η θέση του ότι η μαρτυρία εναντίον του είναι, όπως ανέφερε, περιστατική και δεν θα πρέπει για τον λόγο αυτό να παραμείνει υπό κράτηση. Προστίθεται ότι και οι δυο κατηγορούμενοι, αναφέρθηκαν στις προσωπικές τους συνθήκες, κατόπιν σχετικών ερωτήσεων του δικαστηρίου. Αναφορά σε αυτές θα γίνει στη συνέχεια. Το Δικαστήριο κάθε φορά που καλείται να αποφασίσει κράτηση κάποιου προσώπου δυνάμει του άρθρου 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, ασκεί διακριτική ευχέρεια η οποία αποφασίζεται σε συνάρτηση με τα νομολογιακά κριτήρια και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση138/15, ημερ.10.7.15, υπεδείχθησαν τα εξής, αναφορικά με το κρινόμενο αίτημα: «Είναι αξιωματικό, πλέον, ότι ο κάθε κατηγορούμενος δικαιούται, ως θέμα γενικής αρχής, που είναι και συνταγματικά κατοχυρωμένη και συνάδει με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον ευρωπαϊκό χώρο, να μένει ελεύθερος, εφόσον, όπου τίθενται όροι που συμβάλλουν στην προσέλευση του, αυτός συμμορφώνεται. Είναι η κλασσική υπόθεση Χ″Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45. Το δικαίωμα της ελευθερίας, το οποίο βεβαίως είναι προεξάρχον, είναι συνυφασμένο με την έννοια της δίκαιης δίκης, δύο καλά εμπεδωμένες αρχές που ενυπάρχουν στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το ερώτημα, πάντοτε, που τίθεται σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να εγκρίνει την κράτηση του ατόμου, κατ' εξαίρεση προς τη νομολογιακή αρχή που έχει, ήδη, αναφερθεί.» Στην υπόθεση Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 176/17, ημερ.20.9.17 υπεδείχθη ότι: «Από το απαύγασμα της νομολογίας μας σε σχέση με την κράτηση ενός κατηγορουμένου εκκρεμούσης της δίκης του προκύπτει ότι το ερώτημα αν θα παραμείνει υπό κράτηση δυνάμει του αρθ.157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 εξετάζεται με αναφορά: (Ι) στον κίνδυνο μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο (ΙΙ) στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων και (ΙΙΙ) στην πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Οι τρεις αυτοί λόγοι δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν, αλλά δύνανται, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, να επενεργήσουν κατά τρόπο που να δικαιολογούν την κράτηση. Έχει δε επίσης καθιερωθεί νομολογιακά ότι ο κίνδυνος μη προσέλευσης καθορίζεται από: (α) τη σοβαρότητα του αδικήματος (β) την πιθανότητα καταδίκης και (γ) την ποινή που πιθανό να επιβληθεί» Έχουμε ακούσει όλες τις πλευρές, καθώς και όσα ανέφεραν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους και έχουμε ενδιατρίψει επί αυτών. Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν σοβαρότατες κατηγορίες, αναδεικνυόμενο το στοιχείο αυτό ως αυτόδηλο και προφανές από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές. Η κατ' ανώτατο όριο προβλεπόμενη ποινή στην σοβαρότερη κατηγορία που αντιμετωπίζουν, εκείνη της κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια, επισύρει ποινή δια βίου φυλάκισης. Θα προχωρήσουμε να εξετάσουμε το αίτημα σε σχέση με την αξιολόγηση της πιθανότητας μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στη δίκη, σε συνάρτηση με την πιθανότητα καταδίκης, έχοντας υπόψη ότι το μαρτυρικό υλικό, για σκοπούς της διαδικασίας, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς να είναι δυνατό να εξαχθούν τελικά συμπεράσματα και να δοθούν οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα. Θα πρέπει όμως να υποδειχθεί ότι οι καταθέσεις στην αστυνομία, ως λέχθηκε στην Ευριπίδου κ.ά ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337, αναμένεται, όπως πάντοτε, να στοιχειοθετήσουν την υπόθεση της εισαγγελικής αρχής εφόσον βέβαια παρουσιαστούν στο Δικαστήριο με τη νενομισμένη διαδικασία. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο υπάρχει το ενδεχόμενο, πιθανολόγηση δηλαδή, καταδίκης ενός κατηγορουμένου και τίποτε περισσότερο. Και τούτο κρίνεται από το αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται ενώπιον του, χωρίς να αξιολογηθεί η βαρύτητά του. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσης αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Έχουμε ενδιατρίψει στις καταθέσεις που μας παρέδωσε ο κ. Αντωνίου και πολύ συνοπτικά προκύπτει από αυτές, ότι οι αστυνομικές αρχές της Δημοκρατίας, την 14.7.17, είχαν πληροφορία ότι ο 1ος κατηγορούμενος θα ερχόταν αεροπορικώς από τις Βρυξέλλες μεταφέροντας ναρκωτικά. Ανήκε σε κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών το οποίο εισάγει ναρκωτικά στην Κύπρο με μέλη τους υπόλοιπους κατηγορουμένους. Το κάθε μέλος του κυκλώματος είχε συγκεκριμένο ρόλο. Στον διαβατηριακό έλεγχο υπεδείχθη σε αστυφύλακα ο κατηγορούμενος 1 και τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση. Λόγω της συμπεριφοράς του ζητήθηκε από τελωνειακό λειτουργό να ερευνηθεί. Μετά την παραλαβή εκ μέρους του μιας αποσκευής ανακόπηκε από τελωνειακό λειτουργό για έλεγχο. Του ζητήθηκε να ανοίξει την αποσκευή του προς έλεγχο, και ο κατηγορούμενος άρχισε να τρέχει προς την έξοδο. Πριν διαφύγει από την έξοδο επιβατών συνελήφθη. Μετά από έλεγχο στην αποσκευή που παρέλαβε, διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν συσκευασίες που περιείχαν ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Επρόκειτο για 28 συσκευασίες αεροστεγώς κλεισμένες και είχαν μικτό βάρος 14 κιλά και 960γρ. Περιμετρικά του αεροδρομίου είχε εγκατασταθεί μονάδα παρακολούθησης προς εντοπισμό του προσώπου που θα παραλάμβανε τα ναρκωτικά από τον 1ο κατηγορούμενο. Εντοπίστηκε ο 2ος κατηγορούμενος εντός αυτοκινήτου έξω από τις αφίξεις του αεροδρομίου. Στην ερώτηση για τον λόγο της παρουσίας του εκεί, απάντησε ότι του τηλεφώνησε ο 1ος Κατηγορούμενος για να τον παραλάβει και ερώτησε κατά πόσο ο αφιχθείς συνελήφθη με ναρκωτικά. Αφού πληροφορήθηκε ότι πράγματι συνελήφθη ο 1ος κατηγορούμενος με μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών, ανέφερε ότι δεν είχε ιδέα για το «πράμα» και ότι απλά πήγε να τον παραλάβει. Διενεργήθηκαν εξετάσεις σε περιοχή του Πρωταρά προς εντοπισμό οικιών των κατηγορουμένων 3 και
- Μετά από παρακολούθηση οι κατηγορούμενοι 3 και 4 εντοπίστηκαν εντός δυο ξεχωριστών αυτοκινήτων και ανεκόπησαν από μέλη της ΥΚΑΝ. Ο ένας εξ αυτών, ο 4ος κατηγορούμενος, εξήλθε του αυτοκινήτου και διέφυγε, ο δε άλλος συνελήφθη επί τόπου και ήταν ο κατηγορούμενος
- Συνοδηγός του κατηγορούμενου 4 ήταν η εγκυμονούσα συμβία του Iryna Hupal. Εντός του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου 4 βρέθηκε μεγάλο χρηματικό ποσό. Ανεβρέθηκαν επίσης διάφορα κινητά τηλέφωνα και διάφορες ποσότητες ναρκωτικών. Για όλα τα πιο πάνω η συμβία του ανέφερε ότι ανήκουν στον 4ο κατηγορούμενο. Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν διαπιστώθηκε ότι η κράτηση των εισιτηρίων του 1ου και 4ου κατηγορούμενου έγινε από ιστοσελίδα αεροπορικής εταιρείας, την 10.7.17, στο όνομα του 4ου κατηγορουμένου και με στοιχεία επικοινωνίας το ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο και με συγκεκριμένο αριθμό κινητού τηλεφώνου του ιδίου. Προκύπτει ακόμα ότι τόσο ο 1ος κατηγορούμενος όσο και ο 4ος κατηγορούμενος συνταξίδεψαν μαζί από την Λάρνακα στην Αθήνα στις 10.7.17 και ο 4ος κατηγορούμενος επέστρεψε στην Κύπρο την επομένη, την 11.7.
- Ο 1ος κατηγορούμενος επέστρεψε από τις Βρυξέλλες την 14.7.17, όπου ταξίδεψε οδικώς από το Άμστερνταμ. Προέκυψε περαιτέρω ότι στις 13.7.17 ο 4ος κατηγορούμενος απέστειλε στον 1ο κατηγορούμενο στην Ολλανδία, μέσω εταιρείας μεταφοράς χρημάτων, το ποσό των €
- Ο 1ος κατηγορούμενος στην γραπτή του κατάθεση στην αστυνομία παραδέχεται την ανάμειξη του στην μεταφορά των ναρκωτικών έναντι €5.000 ως αμοιβή, χωρίς να κατονομάζει το πρόσωπο που του πρότεινε την μεταφορά τους στην Κύπρο. Ο 2ος κατηγορούμενος στην κατάθεση στην αστυνομία ανέφερε ότι του τηλεφώνησε ο 4ος κατηγορούμενος, που τον γνωρίζει εδώ και ένα χρόνο, να παραλάβει από το αεροδρόμιο τον 1ο κατηγορούμενο και δεν είχε ιδέα ότι ο 1ος κατηγορούμενος θα έφερνε ναρκωτικά στην Κύπρο. Στις 3.10.17 ο 4ος κατηγορούμενος, εναντίον του οποίου εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης, συνελήφθη στο Παλαιομέτοχο, εντός αυτοκινήτου με συνοδηγό τον 3ο κατηγορούμενο. Στην κατάθεση του ο 4ος κατηγορούμενος απέφυγε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Από τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα των κατηγορουμένων, προέκυψε ότι ο 4ος κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε τον αριθμό τηλεφώνου που έδωσε κατά την κράτηση των αεροπορικών εισιτηρίων και περαιτέρω ότι είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον 1ο κατηγορούμενο, μεταξύ των ημερομηνιών 10 - 14.7.17, όταν αυτός μετέβη στην Αθήνα και στην συνέχεια στο Άμστερνταμ. Στην υπόθεση Κουννάς ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423, εξηγήθηκε ότι δεν είναι δυνατό να αναλύεται η μαρτυρία που προσάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου που διατάσσει την κράτηση υπόπτου ή κατηγορουμένου προσώπου, διότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε την έναρξη της δίκης ενώπιον του, πριν την εκδίκαση της υπόθεσης από το αρμόδιο Δικαστήριο. Κατά συνέπεια η θέση του 4ου κατηγορουμένου περί περιστατικής μαρτυρίας εναντίον του δεν μπορεί να εξεταστεί στο παρόν στάδιο. Και ο λόγος είναι γιατί δεν είναι αυτό το στάδιο της δίκης. Η έννοια καθώς και η εμβέλεια αλλά και η νομική σημασία της περιστατικής μαρτυρίας, στον βαθμό και την έκταση που ο 4ος κατηγορούμενος την προέβαλε, θα εξεταστεί στο κατάλληλο στάδιο αφού ακουστεί η μαρτυρία στο σύνολο της, με την εξαγωγή αναλόγων συμπερασμάτων. Εκείνο που εξετάζεται εδώ είναι η δύναμη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής υπό τη μορφή και την έννοια που έχει εξηγηθεί και τίποτε περισσότερο. Στην Τσέκουρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32, υπεδείχθη ότι «είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται τώρα ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων« και συνεπώς, «δεν χωρούν ατελέσφορες παρατηρήσεις που μπορούν να επηρεάσουν οτιδήποτε που ανήκει στη δίκη». Είναι αυτονόητο βέβαια, ότι η πιο πάνω περιληπτική αναφορά στα γεγονότα, προερχόμενη από αποσπάσματα από τις καταθέσεις, έστω και περιγραφικά, γίνεται όπως αυτή εμφανίζεται στα σχετικά έγγραφα και τις καταθέσεις που μας δόθηκαν και για τους εντελώς περιορισμένους σκοπούς και των εγγενών παραμέτρων που περιβάλλουν το επίδικο θέμα της κρινόμενης διαδικασίας κράτησης, ως προς την ανεύρεση της δύναμης της υπόθεσης της κατηγορούσης αρχής. Που είναι και το μόνο ζητούμενο και τίποτε περισσότερο, και όχι προς εξαγωγή ευρημάτων ή άλλων συμπερασμάτων ενοχής του κατηγορουμένου. Ανάλογη είναι η προσέγγιση αναφορικά με τους ισχυρισμούς και του 1ου κατηγορουμένου σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έδωσε την κατάθεση του στην αστυνομία, καθώς και στη γνώση του περί του περιεχομένου της αποσκευής που μετέφερε από τις Βρυξέλλες. Τα θέματα αυτά θα εξεταστούν, αν τεθούν στο κατάλληλο στάδιο. Εξετάζοντας συνεπώς στην όψη τους όλα τα πιο πάνω στοιχεία και δεδομένα, και χωρίς ίχνος διάθεσης αξιολόγησης της μαρτυρίας, και κρινόμενη η μαρτυρία ως προς την ισχύ της, κρίνονται ως αρκούντως επαρκή και τέτοιου βαθμού ώστε να ικανοποιείται ο παράγων της πιθανολόγησης καταδίκης των κατηγορουμένων 1 και 4. Εκείνο που εξετάζεται εδώ είναι η αποτελεσματικότητα και η επάρκεια της μαρτυρίας που έχει στην κατοχή της η κατηγορούσα αρχή και τίποτε περισσότερο. Αποτελεί συνεπώς κατάληξη μας ότι το ενδεχόμενο καταδίκης των κατηγορουμένων 1 και 4, στην βάση των πιο πάνω δεδομένων, αναδεικνύεται ως σοβαρό και ορατό, επί κατηγοριών που κατ΄ ανώτατο όριο επισύρουν ισόβια φυλάκιση. Επί καταδίκης ανάλογος θα είναι και ο κολασμός, υπό την έννοια της ποινής που ενδεχομένως θα επιβληθεί. Οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων στις οποίες έγινε ήδη αναφορά, έχουν το δικό τους ειδικό βάρος ως προς την πιθανότητα μη προσέλευσης. Στην Τσαπατσάρης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600, έχει τονιστεί ότι όσο πιο σοβαρή είναι μια κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του. Στην υπόθεση Νικήτα ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54, υπεδείχθη ότι η σοβαρότητα των κατηγοριών δεν προσδιορίζεται μόνο από την προβλεπόμενη ποινή, η οποία, για μερικές από τις κατηγορίες, είναι μέχρι διά βίου φυλάκιση, αλλά και από την ποσότητα των ναρκωτικών, που είναι μεγάλη, και τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, που υποδηλώνουν, όπως και εδώ, οργάνωση. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 4 είναι για την εισαγωγή 14 σχεδόν κιλών ναρκωτικών τάξεως Β. Στάθμιση συνεπώς όλων των πιο πάνω σχετικών παραγόντων, ως προς την εκτίμηση της πιθανότητας μη προσέλευσης, αποκλίνουν υπέρ της θέσης της κατηγορούσης αρχής ότι ο κίνδυνος αυτός ενυπάρχει ως μια ισχυρή πιθανότητα. Λάβαμε υπόψη τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων. Ο 1ος κατηγορούμενος είναι ηλικίας 33 ετών, ανύπανδρος και όπως ανέφερε διαμένει με την μητέρα του. Είναι επί 4 χρόνια άνεργος. Ο 4ος Κατηγορούμενος είναι 35 ετών, κάτοικος Κύπρου εδώ και 20 χρόνια. Είναι διαζευγμένος και έχει μια κόρη ηλικίας 9 ετών που διαμένει με την μητέρα της και όπως ανέφερε επωμίζεται ο ίδιος τα έξοδα της. Συμβιεί με άλλη γυναίκα με την οποία απέκτησε ακόμα ένα παιδί, ηλικίας 4 μηνών. Πρόκειται για την συμβία που εγκατέλειψε στον 8ο μήνα της εγκυμοσύνης της με σκοπό να διαφύγει την σύλληψη του από την αστυνομία. Όπως επίσης ανέφερε η εργασία του είναι η διεξαγωγή, από μόνος του, στοιχημάτων ότι και αν σημαίνει αυτό. Έχει επανειλημμένα τονιστεί από τη νομολογία, ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορουμένου καθώς και οι δεσμοί που έχει με τον τόπο του, δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται και κατ' επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας (Φλεριανού ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ.13/16, ημερ.3.3.16, Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 114/16, ημερ.7.7.16). Ότι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του υπόπτου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του. Στη Θεοχάρους κ.ά ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, αναφέρθηκε ότι τελικά είναι ο συνυπολογισμός όλων των σχετικών δεδομένων που πρέπει να αποτιμηθούν στην εκτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο κατηγορούμενος τη δίκη του. Και ως τέτοιοι σχετικοί παράγοντες και δεδομένα που λαμβάνονται υπόψη, είναι στοιχεία που συνδέονται με τον χαρακτήρα του, την κατοικία, το επάγγελμα, τα οικονομικά του δεδομένα, και οι ευρύτεροι δεσμοί του με τη χώρα στην οποία διώκεται, χωρίς όμως αυτά να απομονώνονται από το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της δικαιοσύνης. Στην Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, 798, υπεδείχθη ότι: «Είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με την χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή τον υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται«. Πέραν αυτών που μας αναφέρθηκαν, αναφορικά με τις προσωπικές και άλλες συνθήκες των κατηγορουμένων, δεν έχει τεθεί ενώπιον μας οτιδήποτε άλλο που θα μπορούσε να αξιολογηθεί και να συσταθμιστεί από άποψη επιπτώσεων, τέτοιων, που να εξανεμίζουν ή να μειώνουν σε ισχυρό βαθμό τον κίνδυνο μη προσέλευσης τους στη δίκη, ως αντιστάθμισμα βεβαίως με το γενικότερο δημόσιο συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Καθ' όσον δε αφορά ειδικά τον 4ο κατηγορούμενο, το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα ενώπιον μας τεθέντα στοιχεία, διέφυγε της σύλληψης κατά την ανακοπή του από την αστυνομία στις 14.7.17 και συνελήφθη, μετά από τρίμηνο, δυνάμει δικαστικού εντάλματος την 3.10.17, δημιουργεί από μόνο του, πέραν όσων έχουμε αναφέρει, μια άλλη δυναμική και παρουσιάζει μια άλλη διάσταση ως προς την πιθανότητα διαφυγής του. Εν κατακλείδι, έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι το αίτημα της κατηγορούσης αρχής, ως προς τον κίνδυνο μη προσέλευσης των κατηγορουμένων δικαιολογείται. Τέλος, ο παράγοντας του χρόνου που θα παρέλθει μέχρι 15.12.17 αποτελεί ακόμα ένα στοιχείο άμεσα συναφές, υπολογίσιμο και αξιολογήσιμο κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Κατά την κρίση μας, ο παράγων αυτός δεν επηρεάζει στην παρούσα υπόθεση. Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες και δεδομένα, και στην βάση όσων έχουμε αναφέρει, κρίνουμε, και αυτή είναι η κατάληξη μας, ότι το αίτημα της κατηγορούσης αρχής είναι δικαιολογημένο. Εξασκώντας συνεπώς την διακριτική μας ευχέρεια διατάσσουμε όπως οι κατηγορούμενοι 1 και 4 παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την 15.12.17, ημέρα έναρξης δίκης του. (Υπ.) ............. Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Ν. Ταλαρίδου - Κοντοπούλου, Ε.Δ (Υπ.) ............. Λ. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject:Interim/Narkotika/kratisi Αναφορά: Ενδιάμεση/Ναρκωτικά/Κράτηση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο