ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗ ν. ΝΕΟΦΥΤΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 6047/2015, 23/11/2017

(1)(γ)

(3)και 4

(3)του Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Απόφασης Πιστωτών Νόμου 60(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος στο Κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος, κατά την περίοδο από 1/6/12 μέχρι τις 1/4/2015 καθυστέρησε την πληρωμή πληρωτέων δόσεων κατά παράβαση διατάγματος που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 18/5/2012, με το οποίο αυτός διατασσόταν να καταβάλλει €1,000 μηνιαίως από την 1/6/2012 για εξόφληση του εκ δικαστικής απόφασης χρέους του στην Αγωγή αρ. 2124/
2. Ο κατηγορούμενος εγείρει ζήτημα δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να επιληφθεί της εκδίκασης της υπόθεσης. Παραπέμπει ο ευπαίδευτος συνήγορος στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου 60(Ι)/2008 σύμφωνα με το οποίο ο όρος «Δικαστήριο» έχει την έννοια που του αποδίδεται από το άρθρο 2 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
3. Εισηγείται ότι από αυτό το άρθρο συνάγεται ότι το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση και ότι αρμόδιο Δικαστήριο για να επιληφθεί είναι το Δικαστήριο που εκδίκασε την Αγωγή αρ. 2124/
4. Στο άρθρο 2 του Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου 60(Ι)/2008, αναφέρονται τα ακόλουθα: «"Δικαστήριο" έχει την έννοια η οποία αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου·» Στο σχετικό άρθρο 2 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, «Δικαστήριο» ορίζεται ως αυτό: «ενώπιον του οποίου εγείρεται η αγωγή, στην οποία υποβάλλεται οποιαδήποτε αίτηση ή εκδίδεται διάταγμα ή οποιοδήποτε ένταλμα, ή το Ανώτατο Δικαστήριο, ή οποιοδήποτε Δικαστή αυτού αντίστοιχα» Όντως με μία πρώτη ανάγνωση του άρθρου 2 του Ν. 60(Ι)/2008 δημιουργείται κάποια σύγχυση ως προς την καθ' ύλην αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου. Όμως, με μία προσεκτικότερη ανάγνωση, καθίσταται σαφές, ότι όπου θέλει ο νομοθέτης να αναφερθεί στο Δικαστήριο που εννοείται από το άρθρο 2 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, αναφέρεται σε αυτό με τη χρήση του κεφαλαίου γράμματος Δ (συγκεκριμένα στα άρθρο 3

(1)(γ) και 3

(4)του Νόμου γίνεται χρήση της λέξης «Δικαστήριο» με κεφαλαίο «Δ»). Αντίθετα, όπου αναφέρεται στο δικαστήριο που εκδικάζει υποθέσεις αδικημάτων με βάση τον εν λόγω Νόμο, γίνεται χρήση της λέξης «δικαστήριο» με μικρό «δ» στην έναρξή του (βλ. το άρθρο 4 του Νόμου 60(Ι)/2008). Άρα ο νομοθέτης αναφέρεται σε διαφορετικά δικαστήρια. Και ως ζήτημα λογικής όμως, δεν θα μπορούσε να υπάρξει άλλη ερμηνεία. Το παρόν δικαστήριο είναι Επαρχιακό Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία. Εκδίκαση αδικημάτων και επιβολή ποινής, γίνεται από Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία (βλ. αρ. 24 του Περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60) στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας (η οποία ορίζεται στο άρθρο 2 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ως «οποιαδήποτε διαδικασία που εγείρεται ενώπιον Δικαστηρίου εναντίον οποιουδήποτε προσώπου προς τιμωρία του για ποινικό αδίκημα που διαπράχθηκε κατά παράβαση οποιουδήποτε νομοθετήματος»). Μετά από έρευνα στην οποίαν προέβηκα, διαπιστώνω, ότι σε υποθέσεις που αφορούν σε αδικήματα με βάση τον Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Ν.60(Ι)/2008 καταχωρούνται Ποινικές Εφέσεις (δηλαδή εναντίον αποφάσεων δικαστηρίων που ασκούν ποινική δικαιοδοσία). Αν και δε διαπίστωσα να εγέρθηκε ζήτημα δικαιοδοσίας από οποιοδήποτε μέρος σε κάποια από αυτές τις υποθέσεις, τέτοια ζητήματα εξετάζονται και αυτεπάγγελτα. Δεν προέκυψε όμως κατά την εξέταση των Ποινικών Εφέσεων, ζήτημα αναρμοδιότητας δικαστηρίου που άσκησε ποινική δικαιοδοσία. Ενδεικτικά αναφέρονται οι υποθέσεις Αμβρόσιος Μιχαήλ Προδρόμου ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Ποινική Εφεση Αρ. 25/2012, απόφαση ημερομηνίας 20/2/2014 , Αναστάσιος Νικολάου ν. Citi Principal Investments Ltd Ποινική Έφεση Αρ. 160/2014, απόφαση ημερομηνίας 20/12/2016 και Lion Auto Parts Limited ν. Γεώργιου Γεωργίου, Ποινική ΄Εφεση Αρ. 207/2012, απόφαση ημερομηνίας 24/6/2014). Στην Lion Auto Parts Limited πιο πάνω, αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με το σκοπό του Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου αρ. 60(Ι)/2008: «Ο περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμος του 2008, (Ν. 60(Ι)/2008), από της έναρξης της ισχύος του στις 18.7.2008, έχει δημιουργήσει μια νέα τάξη πραγμάτων στον τομέα της προώθησης της είσπραξης εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Υπό το γενικό υπότιτλο «Αδικήματα καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών », το άρθρο 3 ποινικοποιεί, μεταξύ άλλων, την παράλειψη πληρωμής περιοδικών δόσεων, κατά παράβαση δικαστικού διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Για την ακρίβεια, με τις πρόνοιές του στο εδάφιο

(1)(γ), το εν λόγω άρθρο έχει δημιουργήσει συγκεκριμένο αδίκημα με όρους, ως εξής:- «3.

(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους: .................................................................................................... (γ) παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία· είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4.» Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 4

(2)του εν λόγω Νόμου, ο καταδικασθείς, για το πιο πάνω αδίκημα, οφειλέτης υπόκειται, σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε χρηματική ποινή μέχρι €5.000,00 και, σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε κατώτατο όριο ποινής €1.000,00, εκτός αν οι περιστάσεις δικαιολογούν τη μη επιβολή ποινής ή την επιβολή μικρότερης ποινής. Προηγουμένως και μέχρι τη θέσπιση του προαναφερθέντος Νόμου, η πιο δραστική πρόνοια στο συγκεκριμένο τομέα περιλαμβανόταν στο άρθρο 91 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, όπως έχει τροποποιηθεί, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Με αυτή, παρέχεται η δυνατότητα στο δικαστήριο, κατόπιν αιτήσεως του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, να διατάξει την είσπραξη των δόσεων που έχουν καταστεί πληρωτέες ως χρηματική ποινή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους IV του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Οι μετέπειτα νομοθετικές ρυθμίσεις, που έγιναν με το Ν. 60(Ι)/2008 και αναφέρονται πιο πάνω, πασιφανώς, αποτελούν μια, ακόμα, πιο δυναμική προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος της είσπραξης εξ αποφάσεως οφειλομένων χρεών. Αναπόφευκτα, όμως, η επιτυχία της θα εξαρτάται, πάντοτε, από τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που θα επικρατούν στη χώρα, σε κάθε δεδομένη χρονική περίοδο.". Με βάση τα πιο πάνω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι αυτό το Δικαστήριο, το οποίο και ασκεί ποινική δικαιοδοσία, είναι το κατάλληλο forum για να εκδικαστεί η παρούσα υπόθεση. Τα δημιουργηθέντα έξοδα, ως θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ του παραπονούμενου. ............. Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο