← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Sandy Karl Adrian Preston, Αρ. Υπόθεσης: 1217/16, 17/1/2017

Δημοκρατία ν. Sandy Karl Adrian Preston, Αρ. Υπόθεσης: 1217/16, 17/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2017:1 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Δ.Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1217/16 Δημοκρατία εναντίον Sandy Karl Adrian Preston Κατηγορούμενου ____________________________ Ημερομηνία: 17 Ιανουαρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Ξ. Ξενοφώντος Για τον Κατηγορούμενο : κ. Μ. Κυπριανού με κα Γ. Ζυμπουλάκη Κατηγορούμενος: παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 28.09.2016, κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας και καθ΄ ον χρόνο ο μάρτυρας κατηγορίας αρχιαστυφύλακας με αρ. μητρώου 1830, Νεόφυτος Παπαριστοδήμου, επιχείρησε να παρουσιάσει αριθμό τεκμηρίων (αντικειμένων και εγγράφων) - ως αυτά περιγράφονται σε σχετικό κατάλογο διακίνησης τεκμηρίων που ο ίδιος ετοίμασε και έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου, (Έγγραφο Β2) - ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης ήγειρε ένσταση στην παρουσίαση ορισμένων εξ αυτών, εισηγούμενος ότι θα έπρεπε να διεξαχθεί δίκη εντός δίκης για να αποφασιστεί κατά πόσο αυτά μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία στα πλαίσια της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής τοποθετούμενη στο ως άνω αίτημα της υπεράσπισης, υπέδειξε ότι το σύνολο των στοιχείων - αντικειμένων που καταγράφονται στο ως άνω Έγγραφο Β2, έχουν ληφθεί νομότυπα και ως εκ τούτου, καθ΄ όλα δικαιολογημένα επιχειρείται η παρουσίαση τους στο Δικαστήριο. Συμφώνησε, ωστόσο, πως καθ' ην έκταση για κάποια τουλάχιστον από αυτά προβάλλεται η θέση ότι λήφθηκαν κατά παράβαση του Νόμου και του Συντάγματος θα πρέπει, για τα συγκεκριμένα, να διεξαχθεί δίκη εντός δίκης, εισηγούμενη παράλληλα, πως με δεδομένο ότι οι μάρτυρες που θα χρησιμοποιηθούν από την πλευρά της θα είναι κοινοί, όπως διεξαχθεί μία ενιαία ενδιάμεση διαδικασία, δικονομική προσέγγιση με την οποία ομονόησε και ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης με σχετική παρέμβαση του. Το Δικαστήριο, με ενδιάμεση απόφαση του, ημερ. 13.10.2016 ενέκρινε το αίτημα της υπεράσπισης για διεξαγωγή δίκης εντός δίκης σε σχέση με συγκεκριμένα έγγραφα-αντικείμενα που περιγράφονται στο ως άνω Έγγραφο Β. Ειδικότερα, σε σχέση με βιντεοκασέτα στην οποία είναι καταγεγραμμένη η κατάθεση της Evelyn Gipson που λήφθηκε στις 27.01.2016, μεταξύ των ωρών 18:13-18:52, (Α/Α1 επί του Εγγράφου Β2) την οποία χαρακτήρισε ως τεκμήριο Ω για σκοπούς της δίκης εντός δίκης, αποφασίστηκε, ως το αίτημα της υπεράσπισης, όπως διερευνηθεί στα πλαίσια της ενδιάμεσης διαδικασίας κατά πόσο αυτή λήφθηκε κατά παράβαση του Νόμου (Ν.119(Ι)/2000 ως τροποποιήθηκε) και ως εκ τούτου, ως παρανόμως ληφθείσα μαρτυρία, δεν είναι δυνατό να αποτελέσει μαρτυρικό υλικό στα πλαίσια της υπό εξέλιξη ακροαματικής διαδικασίας. Για τους ίδιους λόγους αποφασίστηκε από το Δικαστήριο όπως διεξαχθεί δίκη εντός δίκης για τις δύο ακουστικές κασέτες στις οποίες είναι καταγεγραμμένη η ως άνω οπτικογραφημένη κατάθεση της Evelyn Gipson, οι οποίες σημειώθηκαν για σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας ως τεκμήρια Ω1(α) και Ω1(β) ενώ ως τεκμήριο Ω1 σημειώθηκε ο σφραγισμένος φάκελος επί του οποίου αυτές βρισκόταν. Αποφασίστηκε επίσης η διεξαγωγή δίκης εντός δίκης για να διαπιστωθεί κατά πόσο το κινητό τηλέφωνο μάρκας Apple I-Phone με κάρτα SIM, (ως αυτό περιγράφεται στον Α/Α6 του Εγγράφου Β2) το οποίο σημειώθηκε ως τεκμήριο Ω2 για σκοπούς της ενδιάμεσης δίκης, ως επίσης φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας «Apple Mac Book Pro», (ως περιγράφεται στο Α/Α7 του Εγγράφου Β2) που σημειώθηκε ως τεκμήριο Ω3 για σκοπούς της ενδιάμεσης δίκης, θα πρέπει επίσης να αποκλειστούν, ως ληφθέντα, κατά την εισήγηση της υπεράσπισης, κατά παράβαση συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου, ειδικότερα του δικαιώματος της «ιδιωτικής αλληλογραφίας» και της «ιδιωτικής ανταλλαγής απόψεων». Περαιτέρω, στα πλαίσια της ως άνω ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, αποφασίστηκε όπως διεξαχθεί δίκη εντός δίκης για να διαπιστωθεί κατά πόσο μηνύματα διαδικτύου μεταξύ του κατηγορούμενου και της Nicola Gibson, μεταξύ των ημερομηνιών 18-23.10.2015, (ως περιγράφονται στον Α/Α14 του ως άνω Εγγράφου Β2) τα οποία σημειώθηκαν ως τεκμήριο Ω4 για σκοπούς τη ενδιάμεσης διαδικασίας, ως επίσης, φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας Apple Mac Book Pro, (ως περιγράφεται στον Α/Α17 του Εγγράφου Β2) ο οποίος σημειώθηκε ως τεκμήριο Ω5 για σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας, εξασφαλίστηκαν παράνομα. Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν στα πλαίσια της ενιαίας δίκης εντός δίκης ο αστυφύλακας με αριθμό μητρώου 4889, Μάριος Αναστάση (Μ.Κ.1), ο αρχιαστυφύλακας με αριθμό μητρώου 2026, Συμεών Χατζηγιαννάκη (Μ.Κ.2), η αστυφύλακας με αριθμό μητρώου 2836, Δέσποινα Κυπριανίδου (Μ.Κ.3) και η Nicola Jayne Gibson (Μ.Κ.4). Από την πλευρά του κατηγορούμενου δεν κλήθηκε οποιοσδήποτε μάρτυρας για να προσφέρει τη μαρτυρία του. Πέραν των πιο πάνω προφορικών μαρτυριών, κατά την εξέλιξη και στο πλαίσιο της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά δεκαοκτώ τεκμήρια, τα οποία περιγράφονται αναλυτικά σε σχετικό κατάλογο τεκμηρίων και τέσσερα έγγραφα (γραπτές καταθέσεις). Κατά την εξέλιξη της ακρόασης της ενδιάμεσης δίκης, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, για τους λόγους που εμφαίνονται στο πρακτικό της διαδικασίας, δήλωσε ότι δεν θα επιμείνει στο αίτημά της για παρουσίαση-κατάθεση, στα πλαίσια της κυρίως δίκης, των στοιχείων-αντικειμένων που αποτελούν τα τεκμήρια Ω, Ω1, Ω1(α) και Ω

(1)(β), ως έχουν σημειωθεί για σκοπούς της ενδιάμεσης δίκης, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα της πλευράς της να επανέλθει, επαναφέροντας σε κατάλληλο στάδιο, αν χρειαστεί, σχετικό αίτημα. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, το αντικείμενο της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας, εκ των πραγμάτων περιορίστηκε στη διακρίβωση των συνθηκών κάτω από τις οποίες περιήλθαν στην κατοχή των αστυνομικών ανακριτών τα τεκμήρια Ω2, Ω3, Ω4 και Ω5, για τα οποία εξακολουθεί να προωθείται το αίτημα για παρουσίαση τους στην κυρίως δίκη, κατά πόσο αυτά λήφθηκαν σύννομα και εάν, κατά τη λήψη τους, παραβιάσθηκαν συνταγματικές και/ή νομοθετικές διατάξεις κατά τον τρόπο που προκρίνει η υπεράσπιση και αποφασίστηκε στα πλαίσια της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 13.10.
  1. Από την ένορκη μαρτυρία του Μ.Κ.1, που είναι ο εξεταστής της υπόθεσης, προκύπτει, ανάμεσα σε άλλα, η ακόλουθη εκδοχή σε σχέση με τις συνθήκες παραλαβής από τον ίδιο των τεκμηρίων Ω2, Ω3, Ω4 και Ω
  2. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη στις 09.02.2016 και ώρα 21:58 στο αεροδρόμιο Λάρνακας, (αμέσως μετά την άφιξή του από το Ηνωμένο Βασίλειο) ως ύποπτος για τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης του, ημερ. 28.01.2016 (τεκμήριο 2). Ακολούθως, μεταφέρθηκε στο ΤΑΕ Πάφου, όπου ο Μ.Κ.1, στις 10.02.2016 και μεταξύ των ωρών 00:20 και 02:45 του έλαβε ανακριτική κατάθεση. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησής του για πέντε ημέρες (τεκμήριο 3). Στις 12.02.2016 και ώρα 13:22 και 13:25 στα αστυνομικά κρατητήρια της ΑΔΕ Πάφου, ο Μ.Κ.1παρέλαβε από την περιουσία του κατηγορούμενου, με τη γραπτή συγκατάθεση του τελευταίου, (τεκμήρια 4, 4Α, και 5, 5Α) μεταξύ άλλων, το κινητό τηλέφωνο μάρκας Apple I-Phone 6 με ΙΜΕΙ 356977067810761 και το περιεχόμενο της κάρτας κινητού (sim card) και ένα φορητό Η/Υ μάρκας Apple Mac Book Pro με s/n CIMK5672DTY4, τα οποία αναγνώρισε ως τα τεκμήρια Ω2 και Ω3 αντίστοιχα, με σκοπό αυτά να εξεταστούν και να κρατηθούν ως τεκμήρια. Για τα τεκμήρια αυτά, στις 24.02.2016, εκδόθηκε δικαστικό διάταγμα κατακράτησης στα πλαίσια της αίτησης 29/16, (τεκμήριο 6) το οποίο επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 25.02.2016 (τεκμήριο 7). Ακολούθως, στα πλαίσια της αίτησης 16/16, στις 06.05.2016, εκδόθηκε διάταγμα για την πρόσβαση, επιθεώρηση και λήψη των δεδομένων των υπ' αναφορά τεκμηρίων που είναι σχετικά με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης (τεκμήριο 8). Στις 03.05.2016 και ώρα 23:30, στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου και στα πλαίσια γραπτής κατάθεσης της Μ.Κ.4, (τεκμήρια 9 και 9Α) ο Μ.Κ.1 παρέλαβε από αυτή 45 κόλλες, (τεκμήριο Ω4) στις οποίες ήταν εκτυπωμένα γραπτά τηλεφωνικά μηνύματα, τα οποία, σύμφωνα με τη Μ.Κ.4, της είχε αποστείλει ο κατηγορούμενος. Τέλος, στις 14.05.2016 η Μ.Κ.4 του παρέδωσε φορητό Η/Υ μάρκας Apple Mac Book Pro με s/n W80081X266H, τον οποίο αναγνώρισε ως το τεκμήριο Ω5, δίδοντας του παράλληλα τον κωδικό πρόσβασης σε αυτό. Για το γεγονός αυτό η Μ.Κ.4 προέβη σε σχετική κατάθεση (τεκμήρια 10 και 10Α). Ο Μ.Κ.1, μετά την παράδοση του ως άνω ηλεκτρονικού υπολογιστή έλεγξε μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος της αστυνομίας, εάν υπήρχε οποιαδήποτε καταγγελία για απώλεια ή κλοπή του, χωρίς να διαπιστώσει κάτι τέτοιο. Ο αρχιαστυφύλακας με αρ. μητρώου 2026, Συμεών Χ"Γιαννάκη, (Μ.Κ.2) έχοντας τύχει εκπαίδευσης σχετικά με τη λήψη οπτικογραφημένων καταθέσεων καθώς και στο χειρισμό των συσκευών οπτικογράφησης, υπέδειξε ότι ήταν το πρόσωπο που στις 27.01.2016 και μεταξύ των ωρών 18:13-18:52, σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Πάφου, χειρίστηκε τα ειδικά μηχανήματα κατά τη λήψη οπτικογραφημένης κατάθεσης που έλαβε η συνάδελφος του αστυφύλακας Δ. Κυπριανίδου (αρ. μητρώου 2836) από την ανήλικη Evelyn Jayne Gibson στην παρουσία διερμηνέα και λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας. Εξήγησε με λεπτομέρεια τη διαδικασία και τις δικές του ενέργειες. Στο τέλος της οπτικογραφημένης κατάθεσης συσκεύασε και σφράγισε κατά τον τρόπο που εξήγησε τις δύο βιντεοκασέτες, τις οποίες παρέδωσε την ίδια μέρα και ώρα 19:20, στον εξεταστή της υπόθεσης μαζί με δύο ακουστικές κασέτες. Αναγνώρισε τόσο το τεκμήριο Ω ως μία από τις βιντεοκασέτες στην οποία είναι καταγεγραμμένη η κατάθεση της Evelyn Gibson όπως επίσης και τα τεκμήρια Ω1, Ω1(α) και Ω1(β) ως τις ακουστικές κασέτες που περιέχουν την ως άνω κατάθεση της ανήλικης παραπονούμενης. Η Δέσποινα Κυπριανίδου, αστυφύλακας με αρ. μητρώου 2836, (Μ.Κ.3) ήταν το πρόσωπο που έλαβε στις 17.01.2016, σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο της ΑΔΕ Πάφου, στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου, την οπτικογραφημένη κατάθεση της ανήλικης Evelyn Jayne Gibson. Η μάρτυς αναφέρθηκε στη διαδικασία και στις συνθήκες λήψης της ως άνω κατάθεσης, εξηγώντας ότι πριν από αυτή έγιναν οι αναγκαίες δηλώσεις και λήφθηκαν οι εκ του νόμου απαιτούμενες γραπτές συγκαταθέσεις (τεκμήρια 16, 16Α και 17). Η μαρτυρία της Nicola Jayne Gibson, (Μ.Κ.4) μητέρας της ανήλικης παραπονούμενης, όσον αφορά τις συνθήκες παράδοσης και παραλαβής των τεκμηρίων Ω4 και Ω5, είναι ταυτόσημη με τη μαρτυρία και τις τοποθετήσεις του Μ.Κ.
  3. Αναγνωρίζοντας τον ηλεκτρονικό υπολογιστή (τεκμήριο Ω5) ως τον φορητό της υπολογιστή, υπέδειξε ότι αυτόν της τον δώρισε ο κατηγορούμενος, από το Νοέμβριο του 2014, όταν ο ίδιος αγόρασε καινούργιο. Πριν της τον δώσει, τοποθέτησε στον εν λόγω ηλεκτρονικό υπολογιστή καινούργιο σκληρό δίσκο με αποτέλεσμα σε αυτόν να μην υπήρχε οτιδήποτε. Έκτοτε, όλα ρυθμίστηκαν στο όνομα της. Μέχρι να τον παραδώσει στην αστυνομία, μόνο αυτή τον χρησιμοποιούσε. Όλα τα δεδομένα, e-mail, αρχεία, κωδικός πρόσβασης, κλπ. που περιέχονται σε αυτόν είναι δικά της. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε της ανέφερε ότι ο υπολογιστής δεν ήταν δικός του αλλά εταιρείας δικής του ιδιοκτησίας, στην Αγγλία, ούτε της ζήτησε να του τον επιστρέψει, όπως της υποβλήθηκε από την υπεράσπιση, σε χρόνο πριν από τη σύλληψή του. Σε σχέση με την επιστολή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, (e-mail) ημερ. 09.05.2016, (τεκμήριο 18) η Μ.Κ.4 δέχθηκε ότι αυτή της την απέστειλε ο κατηγορούμενος, υποστηρίζοντας ταυτόχρονα ότι όσα ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται στην εν λόγω επιστολή για την ιδιοκτησία του τεκμηρίου Ω5, δεν σημαίνει ότι είναι και αλήθεια. Ο κατηγορούμενος μέσω της εν λόγω επιστολής, (τεκμήριο 18) υπέδειξε, προσπαθούσε να την εκφοβήσει να μην δώσει τα μηνύματα (τεκμήριο Ω4) στην αστυνομία, γνωρίζοντας ότι περιείχαν πολλά επιβαρυντικά στοιχεία σε βάρος του. Αυτός ήταν ο λόγος που στις 14.05.2016, όταν παρέδωσε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της (τεκμήριο Ω5) στον αστυνομικό Μ.Κ.1 δεν ανέφερε οτιδήποτε για την εν λόγω επιστολή. Τα τηλεφωνικά μηνύματα που η ίδια εκτύπωσε (τεκμήριο Ω4) μέσω του υπολογιστή της (τεκμήριο Ω5) και παρέδωσε στην αστυνομία στις 03.05.2016, τα επέλεξε μέσα από χιλιάδες μηνύματα που της είχε αποστείλει ο κατηγορούμενος, αρνούμενη κατηγορηματικά την υποβολή της υπεράσπισης, ότι αυτά δεν της τα έστειλε ο κατηγορούμενος και ότι τα κατασκεύασε η ίδια. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουρέα
(2004)2 Α.Α.Δ. 378, μεταξύ άλλων αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του Δικαστηρίου να μην αποδέχεται πραγματική μαρτυρία αν αυτή εξασφαλίστηκε κατά παράβαση συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου. Αναγνωρίστηκε, επίσης, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην αποδέχεται μαρτυρία που εξασφαλίστηκε παράνομα (illegally) ή κατά τρόπο που κρίνεται αθέμιτος (improper). Μαρτυρία η οποία λήφθηκε κατά τρόπο παράνομο, δεν οδηγεί κατ΄ ανάγκη σε αποκλεισμό της, εκτός βέβαια αν έχει ληφθεί κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου. Σε τέτοια περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αφού μαρτυρία που έχει ληφθεί κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορούμενου, αυτόματα αποκλείεται (βλέπε Parris v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 186, Δημοκρατία ν. Αβραμίδου κ.α.
(2004)2 Α.Α.Δ. 51 και Δημοκρατία ν. Κυπριανίδη κ.α.
(1994)2 Α.Α.Δ. 37). Σύμφωνα δε με την κρατούσα αρχή, το γεγονός ότι η μαρτυρία έχει μεγάλη αποδεικτική αξία δεν την καθιστά απαράδεκτη. Αντίθετα όσο πιο μεγάλη είναι η αποδεικτική αξία της τόσο πιο δύσκολος καθίσταται ο αποκλεισμός της. Μια μαρτυρία δεν επηρεάζει δυσμενώς τον κατηγορούμενο επειδή είναι ενοχοποιητική. Τέτοιος επηρεασμός υπάρχει, αν η αποδοχή της θα καταστήσει τη δίκη μη δίκαιη. Ο δυσμενής επηρεασμός έχει σχέση με το «δίκαιο» της δίκης. Δυσμενής επηρεασμός υπάρχει όταν δημιουργούνται συνθήκες μη δίκαιης δίκης. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Sang
(1979)2 All Ε.R. 122 και υιοθετήθηκε στην υπόθεση Parris, (πιο πάνω) αυτό που έχει σημασία είναι κατά πόσο υπάρχει οτιδήποτε είτε στο περιεχόμενο της μαρτυρίας είτε στον τρόπο εξασφάλισης της είτε στον τρόπο χρησιμοποίησης της από την κατηγορούσα αρχή, το οποίο οδηγεί σε δυσμενή συμπεράσματα σε σχέση με την ενοχή του κατηγορούμενου, δυσανάλογα με την αποδεικτική αξία που θα είχε η μαρτυρία αν δεν συνέτρεχαν οι εν λόγω τρεις προϋποθέσεις. Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως ότι κρίνεται σε αυτή τη διαδικασία, στηρίζεται στο αποδεικτικό υλικό που παρουσιάζεται, μόνο για τους σκοπούς της δίκης εντός δίκης. Η δε ετυμηγορία του Δικαστηρίου περιορίζεται μόνο στο θέμα που αυτή αφορά (βλέπε Αρέστη ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 504). Η εξέταση των επιδίκων θεμάτων στη δίκη εντός δίκης συνεπάγεται αναπόφευκτα τη διατύπωση αριθμού ευρημάτων. Ωστόσο, όπως συνάγεται από τη νομολογία, είναι αναγκαίο η αξιολόγηση της μαρτυρίας να περιορίζεται στα στενότερα δυνατά πλαίσια. Το θέμα της αξιοπιστίας των μαρτύρων και ιδιαίτερα του κατηγορούμενου, σε περίπτωση που αυτός δώσει μαρτυρία, είναι επιθυμητό να παραμένει ανοικτό για να αποφασιστεί στο πλαίσιο της κυρίως δίκης (βλέπε Ioannidis v. Republic
(1968)2 A.A.Δ. 169). Η αναγκαιότητα αυτή, επιβάλλει περιορισμούς στο σχολιασμό της μαρτυρίας, αλλά και στη διατύπωση ευρημάτων. Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές προσεγγίσαμε τη μαρτυρία και έχοντας κάνει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διαφυλαχθεί ανοικτό το γενικότερο θέμα αξιοπιστίας των μαρτύρων, θα διατυπώσουμε μόνο τα άκρως απαραίτητα ευρήματα μας και στο βαθμό που αυτά είναι αρκετά για να καλύψουν τα ζητήματα που η παρούσα διαδικασία αφορά. Δεν μας διαφεύγει επίσης, ότι οι Μ.Κ.1, 2 και 3 είναι αστυνομικοί. Εξετάσαμε αυτή τη μαρτυρία με ιδιαίτερη προσοχή και αισθαντικότητα, προκειμένου να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο υπερβολικός ζήλος που κάποιες φορές έχει κριθεί ότι επιδεικνύουν τα αστυνομικά όργανα, να έχει οδηγήσει σε παραποίηση της πραγματικότητας ή απαράδεκτο χρωματισμό των γεγονότων (βλέπε Volettos v. The Republic
(1961)C.L.R. 169 και Kokkinos v. The Police
(1967)2 C.L.R. 217). Με την ίδια προσοχή προσεγγίσαμε και τη μαρτυρία της Μ.Κ.4, πρώην συμβίας του κατηγορούμενου και μητέρας της ανήλικης παραπονούμενης. Έχοντας ήδη σημειώσει πως ενόψει της εξέλιξης της διαδικασίας και την εγκατάλειψη ουσιαστικά του αιτήματος παρουσίασης των στοιχείων με Α/Α 1 και 2 του Εγγράφου Β2 στην κυρίως δίκη [που σημειώθηκαν για σκοπούς της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας ως τεκμήρια Ω, Ω1, Ω1(α) και Ω1(β)] είναι φανερό ότι η μαρτυρία των αστυνομικών μαρτύρων Μ.Κ.2 και 3 στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, η οποία ουσιαστικά τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου σε συνάρτηση με τα πιο πάνω τεκμήρια, εκ των πραγμάτων δεν φαίνεται να καλύπτει κατά τρόπο ουσιαστικό, ζητήματα που εξακολουθούν να τελούν υπό δικαστική κρίση στα πλαίσια της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας. Σε κάθε περίπτωση πάντως,αισθανόμαστε ότι θα πρέπει να σημειωθεί η καθ΄ όλα θετική αντίληψη μας για την ποιότητα της μαρτυρίας τους, μέσω της οποίας τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου ο βαθμός συμμετοχής τους στο ανακριτικό έργο και οι ενέργειες τους, οι οποίες στο βαθμό που είναι αναγκαίο να διαπιστωθεί για σκοπούς της παρούσας φαίνεται ότι κινήθηκαν εντός της νομιμότητας και των σχετικών κανονισμών. Οι μαρτυρίες των Μ.Κ.1 και 4 παρέμειναν επί της ουσίας τους ακλόνητες. Πέραν της λεκτικής αμφισβήτησής τους από την Υπεράσπιση, μέσω ερωτήσεων και υποβολής θέσεων κατά την αντεξέταση τους, κανένα στοιχείο ή μαρτυρία δεν τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου ικανά, τιθέμενα στη βάσανο της αξιολογικής διύλισης, στο βαθμό και την έκταση πάντα που απαιτείται σε διαδικασίες ως η υπό συζήτηση, να τις αντικρούσει και να τις ανατρέψει. Με δεδομένη, όχι μόνο τη θετική εικόνα των συγκεκριμένων μαρτύρων στο εδώλιο του μάρτυρα και την πειστικότητα της μαρτυρίας τους επί των ουσιαστικών πτυχών που απασχολούν στην ενδιάμεση αυτή διαδικασία, μαρτυρία που ενισχυόταν και από την παρουσίαση διαφόρων στοιχείων και τεκμηρίων, το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε δυσκολία να αποδεκτεί τις θέσεις τους για την εξέλιξη των γεγονότων που ενδιαφέρουν στην παρούσα απόφαση. Έχοντας εξετάσει το σύνολο των στοιχείων που βρίσκονται ενώπιον μας, έχουμε ικανοποιηθεί πέρα από κάθε λογική αμφιβολία, ότι τα τεκμήρια Ω2 και Ω3, παραλήφθηκαν στις 12.02.2016 από τον εξεταστή της υπόθεσης, (Μ.Κ.1) καθόλα νόμιμα και ότι καθόλα νόμιμα βρίσκονται, μέχρι σήμερα, στην κατοχή της αστυνομίας. Τούτο έγινε, όχι μόνο με τη γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου (τεκμήρια 4, 4Α και 5, 5Α) αλλά και δυνάμει σχετικού διατάγματος κατακράτησης, ημερ. 24.02.2016, (τεκμήριο 6) το οποίο επιδόθηκε στον κατηγορούμενο στις 25.02.2016, (τεκμήριο 7). Ως δε απεκαλύφθη στο Δικαστήριο, η αστυνομική αρχή, σε χρόνο μεταγενέστερο, ήτοι στις 06.05.2016, εξασφάλισε και δικαστικό διάταγμα πρόσβασης, επιθεώρησης και λήψης του καταγεγραμμένου περιεχομένου και των εν λόγω τεκμηρίων (τεκμήριο 8). Στρέφοντας την προσοχή μας στο ευρύτερο ζήτημα της νομιμότητας της κατοχής του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή, (τεκμήριο Ω5) και της παράδοσής του στις ανακριτικές αρχές, ως τούτο απασχολεί στα πλαίσια της παρούσας, δεν διαλανθάνει της προσοχής, στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου κατά τον πιο πάνω τρόπο και έγιναν αποδεκτά, ότι πριν από την παράδοση του από τον κατηγορούμενο στη Μ.Κ.4, είχε γίνει αλλαγή του σκληρού δίσκου του συγκεκριμένου υπολογιστή με αποτέλεσμα, έκτοτε, όλα σε αυτόν τον υπολογιστή να ρυθμιστούν στο όνομα της. Ως δε έχει διευκρινιστεί, όλα τα δεδομένα, e-mail, αρχεία, κωδικός πρόσβασης και λοιπά, που περιέχονταν σε αυτόν τον υπολογιστή, ανήκουν στη Μ.Κ.
  1. Ο κατηγορούμενος δε, από το Νοέμβριο του 2014 που δώρισε στην Μ.Κ.4 (τότε συμβία του) τον ως άνω υπολογιστή, μέχρι τη σύλληψη του, ουδέποτε ανέφερε στη Μ.Κ.4 ότι ο υπολογιστής δεν ήταν δικός του αλλά εταιρείας που διατηρούσε στην Αγγλία, ούτε φέρεται σε οποιοδήποτε στάδιο να επιφύλαξε δικαίωμα, (αν και εφόσον ο ίδιος είχε τέτοιο δικαίωμα) να της ζητήσει να του το επιστρέψει. Ο κατηγορούμενος, μόλις στις 09.05.2016 απέστειλε επιστολή, (τεκμήριο 18) δέκα σχεδόν μήνες μετά την αποκάλυψη του περιστατικού που του αποδίδεται σε βάρος της ανήλικης, στα πλαίσια της οποίας καλεί ουσιαστικά την τελευταία να του επιστρέψει τον «κλεμμένο» υπολογιστή που ανήκει σε εταιρεία του στην Αγγλία. Δεν μπορεί ταυτόχρονα παρά να σημειωθεί πως παρά την πιο πάνω προβαλλόμενη θέση, μέσω της επιστολής ημερ. 09.05.2016, (τεκμήριο 18) ο κατηγορούμενος ουδέποτε προχώρησε σε καταγγελία περί «κλοπής» του ηλεκτρονικού υπολογιστή ή παράνομης κατακράτησης του, τούτο δε, ενώ η Μ.Κ.4, ήδη από τον Ιανουάριο του 2016 είχε προβεί σε καταγγελία του κατηγορούμενου για τις πράξεις που του αποδίδει σε βάρος της ανήλικης θυγατέρας της και έχοντας από μακρού χρόνου, από τον Αύγουστο του 2015, μετακομίσει σε άλλο σπίτι. Η αποστολή εκ μέρους του κατηγορούμενου και η παραλαβή από τη Μ.Κ.4 της επιστολής (e-mail) ημερ. 09.05.2016, (τεκμήριο 18) από μόνη της, απογυμνωμένη από οποιαδήποτε μαρτυρία ή στοιχείο, συνολικά θεωρούμενη και συνεκτιμημένη με την υπόλοιπη τεθείσα για το ειδικότερο αυτό ζήτημα μαρτυρία υπόψη του Δικαστηρίου, σε καμία περίπτωση αισθανόμαστε ότι είναι δυνατό να κλονίσει τη θέση της Μ.Κ.4 για τη σχέση της με το συγκεκριμένο υπολογιστή. Ότι δηλαδή από το Νοέμβριο του 2014, που ο κατηγορούμενος δώρισε το τεκμήριο Ω5 στη συμβία του, (Μ.Κ.4) μέχρι και τις 14.05.2015 που η τελευταία παρέδωσε το συγκεκριμένο τεκμήριο στο Μ.Κ.1, η Μ.Κ.4 καθ' όλα νόμιμα και δικαιολογημένα κατείχε και χρησιμοποιούσε αυτό κατά τρόπο αποκλειστικό για δικούς της σκοπούς. Αποτελεί κατάληξη μας ότι η Μ.Κ.4 καθ΄ όλα νόμιμα παρέδωσε στις 14.05.2016 το τεκμήριο Ω5 στον εξεταστή της υπόθεσης, Μ.Κ.1 (τεκμήρια 10 και 10Α). Υπεβλήθη εκ μέρους της υπεράσπισης η θέση, ότι τα μηνύματα (τεκμήριο Ω4) κατασκευάστηκαν ουσιαστικά από τη Μ.Κ.4 και ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτά από το Δικαστήριο. Ευθύς εξαρχής θα πρέπει να σημειωθεί ότι το αντικείμενο της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας, ως έχει καθηκόντως οριοθετηθεί με τη σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, δεν φαίνεται να καλύπτει και το συγκεκριμένο ζήτημα. Αντικείμενο της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας, σε σχέση πάντα με το τεκμήριο Ω4, είναι η δικαστική διερεύνηση (όπως άλλωστε τούτο αιτήθηκε η πλευρά του κατηγορούμενου) κατά πόσο τα μυνήματα που αποτελούν το τεκμήριο Ω4 εξασφαλίστηκαν παράνομα μέσω του τεκμηρίου Ω5 που ανήκε κατ' ουσία στον κατηγορούμενο και το οποίο, σύμφωνα με την θέση της υπεράσπισης, παρανόμως κατείχε η Μ.Κ.
  2. Πέραν της πιο πάνω επισήμανσης και σε συνάρτηση πάντα με αυτή, είναι πιστεύουμε αναγκαίο να σημειώσουμε πως ούτως ή άλλως το ως άνω ζήτημα περί κατασκευασμένων από τη Μ.Κ.4 μηνυμάτων, κατά τον τρόπο που εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης, μέσω υποβολών, φαίνεται εκ των πραγμάτων να καθιστά αχρείαστη την περαιτέρω ενασχόληση με το ζήτημα της παράνομης εξασφάλισης τους, κατά παράβαση συνταγματικών και άλλων δικαιωμάτων του κατηγορούμενου, όπως προκρίθηκε το ζήτημα στα πλαίσια της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας. Οι θέσεις ότι τα συγκεκριμένα μηνύματα δεν είναι δικά του αλλά κατασκευασμένα από τρίτο, αποτελεί ζήτημα που θα μπορούσε να εξεταστεί, ανάμεσα σε πλείστα όσα άλλα, στο πλαίσιο της κυρίως δίκης. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, έχοντας κατά νου ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης επιχειρηματολόγησε στο τέλος της ημέρας και για ζητήματα παράνομης εξασφάλισης αυτών των μηνυμάτων, (τεκμήριο Ω4) κατά τρόπο που καθιστά αδύνατη την παρουσίαση τους, (ως το ζήτημα προσδιορίστηκε ότι αποτελεί αντικείμενο προς εξέταση στο πλαίσιο της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας) είναι πιστεύουμε αρκετό να σημειωθεί ότι στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι φανερό ότι η Μ.Κ.4 είχε κάθε δικαίωμα να παραδώσει τα συγκεκριμένα μηνύματα στις αστυνομικές αρχές. Πρόκειται για μηνύματα που απευθύνονταν στην ίδια και τα οποία, κατά τον τρόπο που εξήγησε, καθόλα νόμιμα περιήλθαν στην κατοχή της. Η χρήση από μέρους της του ηλεκτρονικού υπολογιστή (τεκμήριο Ω5) που ο κατηγορούμενος σε χρόνο προγενέστερο της δώρισε, ήδη από τον Νοέμβριο του 2014 και τον οποίο έκτοτε κατά τρόπο αποκλειστικό και καθ' όλα δικαιωματικά χρησιμοποιούσε, επιρρώνει την ως άνω θεώρηση. Για τους λόγους που προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε, κρίνουμε ότι κανένας από τους λόγους ένστασης που έχουν εγερθεί από τον κατηγορούμενο και αφορούν την αποδεκτότητα των τεκμηρίων Ω2, Ω3, Ω4 και Ω5 δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου, ως αβάσιμοι απορρίπτονται. Η κατηγορούσα αρχή έχει αποσείσει το βάρος με το οποίο βαρύνεται για να αποδείξει θετικά και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι σύννομα αυτά έχουν εξασφαλιστεί και επιδιώκεται η παρουσίασή τους στο Δικαστήριο. Συνακόλουθα, οι προβληθείσες επί τούτου ενστάσεις απορρίπτονται. Τα υπ' αναφοράν τεκμήρια (Ω2, Ω3, Ω4 και Ω5) επιτρέπεται να παρουσιασθούν ως μαρτυρία στο Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ...................................... Δ.Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.