Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σύνδεσμος Φίλων Texas Holdem «Full House» κ.α., Aρ. Υπόθεσης: 14857/13, 16/5/2017

(1)(α) και 14 του Νόμου - κατηγορίες 1 και 4 αντίστοιχα - της κατοχής οργάνου ή συσκευής που χρησιμοποιείται ή φαίνεται να χρησιμοποιείται ή προτίθεται να χρησιμοποιείται για διεξαγωγή κυβείας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 6

(3)του Νόμου - κατηγορίες 2 και 5 αντίστοιχα - και ότι επέτρεψαν την διεξαγωγή κυβείας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3(β), 12, 14 και 15 του Νόμου - κατηγορίες 3 και 6 αντίστοιχα. Ο δεύτερος Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, επίσης, την έβδομη κατηγορία και συγκεκριμένα ότι επιδίδονταν με τους Κατηγορούμενους 3-8 σε κυβεία και συγκεκριμένα στο τυχερό παιγνίδι κοινώς γνωστό ως Texas Holdem με χρήματα κατά παράβαση των άρθρων 2, 4, 14 και 15 του Νόμου. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 11.10.13 στο σωματείο με την ονομασία «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΩΝ TEXAS HOLDEM FULL HOUSE», το οποίο βρίσκεται στην οδό Γράμμου 2 στην Πάφο. Ο δεύτερος Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι διέπραξε τα αδικήματα των κατηγοριών 4-6 υπό την ιδιότητά του ως υπεύθυνος του εν λόγω σωματείου. Στις 7.4.14 η έβδομη κατηγορία απορρίφθηκε αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 5 λόγω μη επίδοσης. Μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας και συγκεκριμένα στις 15.2.17 η ίδια κατηγορία διακόπηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για τους Κατηγορούμενους 3, 4, 6, 7 και 8 με αποτέλεσμα οι Κατηγορούμενοι 3, 4, 6, 7 και 8 να απαλλαγούν στην εν λόγω κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν παραδέχθηκαν ενοχή, ο πρώτος, στις κατηγορίες 1-3, ο δεύτερος, στις κατηγορίες 4-7 οπότε και διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Κλήθηκαν, έτσι, και έδωσαν μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή τρεις συνολικά μάρτυρες, ήτοι ο Αστ 2092, Νεόφυτος Κουμπαρής (ΜΚ 1), ο Αστ 2543, Τρύφωνας Τρύφωνος (ΜΚ 2) και ο Αστ 4593 Ιωάννης Γεωργίου (ΜΚ 3). Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορίας ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορούμενων 1 και 2 προέβη δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε, σε εισήγηση ότι για τους λόγους που ανέπτυξε στην επιχειρηματολογία του δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ενοχής εναντίον των πελατών του σε καμία εκ των κατηγοριών που αυτοί αντιμετωπίζουν. Αντίθετη ήταν η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής για τους λόγους που ανέπτυξε ο ίδιος κατά την δική του επιχειρηματολογία αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 2, 4 και

1. Αναφορικά με τις κατηγορίες 3 και 6 ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δήλωσε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ενοχής εναντίον των Κατηγορούμενων 1 και
2. Η απαλλαγή κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με την Νομολογία δικαιολογείται μόνο όταν: δεν στοιχειοθετείται εξ' αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου (Βλ. Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England issued in 1962 -

(1962)1 All E R 448). Στο στάδιο που γίνεται η υποβολή το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορίας. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Azinas and Another v. Police

(1981)2 CLR 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται επί του θέματος. Στην περίπτωση που κρινόταν ότι η μαρτυρία της Κατηγορίας ήταν αξιόπιστη, αυτό, θα οδηγούσε, μεταξύ άλλων, σε προκατάληψη εναντίον του κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο περιορίζεται μόνο στο να διερευνήσει κατά πόσο συντρέχει μια εκ των δύο πιο πάνω προϋποθέσεων προκειμένου ο κατηγορούμενος να απαλλαγεί από το πρώιμο αυτό στάδιο. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η Πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό δικαστήριο θα κατέληγε, εν' όψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό τόσο στην πρώτη όσο και στην δεύτερη περίπτωση, αφού και στις δύο περιπτώσεις το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου (δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης), αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου (Βλ. Azinas and Another v. Police, που πιο πάνω αναφέρεται). Η κλήση κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως, δηλαδή, μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή, την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133). Ως προς τον βαθμό απόδειξης που πρέπει να καταδειχθεί στο στάδιο αυτό σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιου Θεοδώρου

(2002)2 ΑΑΔ 9 όπου στην σελίδα 16 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Βέβαια πρέπει να υπογραμμισθεί ότι το βάρος της απόδειξης που έχει η Κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 74 του Κεφ. 155 στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την Κατηγορία να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Τα κριτήρια για τον καθορισμό της ενοχής του κατηγορούμενου στο τελικό στάδιο είναι διαφορετικά, δεν βασίζονται σε υποθέσεις αλλά σε συμπεράσματα τόσο ισχυρά ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας .................................. Στην υπόθεση R v. Hipson

(1969)Cr. L. R. 85 αναφέρεται ότι ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η Κατηγορούσα Αρχή». Στην υπόθεση The Police v. Kallenos

(1980)1 JSC 145 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον Επαρχιακό Δικαστή, όπως ήταν τότε, κ. Γ. Νικολάου: «. η νομοθετική διάταξη που περιέχεται στο άρθρο 74

(1)(β) του Κεφ. 155. δεν θα πρέπει να ερμηνευθεί κατά τρόπο που να αποτελεί απλή αναφορά στα συμπεράσματα που βγαίνουν από την μαρτυρία, όπως επιφανειακά φαίνεται, αλλά κατά τρόπο που να επεκτείνεται και να απαιτεί μαρτυρία που να θεωρείται αρκετά αξιόπιστη από το δικαστήριο των γεγονότων, ώστε να είναι δυνατόν να εγείρει τεκμήριο ενοχής. Η έννοια «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» δεν αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της μαρτυρίας και στα αντικειμενικά και επιφανειακά συμπεράσματα από αυτήν, αλλά και στην εσωτερική ποιότητά της και την επάρκειά της να οδηγήσει σε συμπεράσματα ενοχής. Το δικαστήριο οφείλει, ακόμη και στο στάδιο τούτο, να οδηγήσει το μυαλό του, αν και μόνο προκαταρκτικά, στο κατά πόσο το δικαστήριο θα μπορεί να στηριχθεί στην μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί. Για παράδειγμα, έχουν οι μάρτυρες γίνει πιστευτοί; Και έτσι και αλλιώς, θα ήταν το δικαστήριο διατεθειμένο να βασισθεί στη μαρτυρία τους; Εκείνο που το άρθρο 74

(1)(β) διαλαμβάνει είναι ότι στο κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορίας πρέπει να υπάρχει τέτοια αξιόπιστη μαρτυρία μπροστά στο δικαστήριο, που να είναι αρκετή για να οδηγήσει σε τεκμήριο ενοχής, που αν αφεθεί αμάχητο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορουμένου. . Με λίγα λόγια, ένας κατηγορούμενος τότε μόνο πρέπει να καλείται σε απολογία, όταν η κατηγορία έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από τον κατηγορούμενο μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα καλείται, όχι για να υπερασπίζει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώνει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορία». Η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία κατέδειξε τα ακόλουθα. Κατόπιν εκτέλεσης δικαστικού εντάλματος έρευνας το οποίο εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 11.10.13 την ίδια ημέρα η Αστυνομία επέδραμε σε διαμέρισμα το οποίο βρίσκεται στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας η οποία βρίσκεται στην οδό Γράμμου 2 στην Πάφο οπότε και εντόπισε τους Κατηγορούμενους 2 και 4-8 να βρίσκονται γύρω από ένα τραπέζι και να επιδίδονται με την χρήση τραπουλόχαρτων και φισιών στο τυχερό παιγνίδι Texas Holdem. Πάνω στο τραπέζι και μπροστά από τους Κατηγορούμενους 2 και 4-8 βρέθηκε αριθμός φισιών, στο σύνολο 217, οι οποίες κατασχέθηκαν από την Αστυνομία. Οι φίσιες που βρέθηκαν μπροστά από τους Κατηγορούμενους 2, 4, 6, 7 και 8 κατατέθηκαν ως δέσμη και σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 8, 9, 2, 4 και 7 αντίστοιχα. Κατασχέθηκαν, επίσης, από την Αστυνομία άλλες 106 φίσιες, 257 τραπουλόχαρτα, 1 βαλιτσάκι με 123 φίσιες και 3 τραπέζια πόκερ με πράσινη τσόχα τα οποία παραλήφθηκαν από τον υπεύθυνο του υποστατικού, ήτοι τον δεύτερο Κατηγορούμενο. Οι 106 φίσιες και τα 257 τραπουλόχαρτα κατατέθηκαν ως δέσμη και σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 5, ενώ το βαλιτσάκι με τις 123 φίσιες κατατέθηκαν ως δέσμη και σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο

1. Τα τραπέζια επιστράφηκαν από την Αστυνομία δυνάμει δικαστικού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια αίτησης που υποβλήθηκε από την Αστυνομία για κατακράτησή τους. Αυτά δε φωτογραφήθηκαν από την Αστυνομία και οι φωτογραφίες κατατέθηκαν υπό μορφή βιβλιάριου φωτογραφιών - Τεκμήριο 10 - το οποίο αποτελείται από δύο φωτογραφίες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στις εν λόγω φωτογραφίες δεν φαίνονται ακριβώς τραπέζια, ήτοι τραπέζια με πόδια, παρά την μαρτυρία του ΜΚ 3 ότι οι εν λόγω φωτογραφίες απεικονίζουν τραπέζια, αλλά σύμφωνα με τον κύριο Τούμπα μόνο το πάνω μέρος τραπεζιών, τα «καπάτσια» όπως τα χαρακτήρισε ο ευπαίδευτος συνήγορος. Ο Κατηγορούμενος 3 καθόταν στο τραπέζι, αλλά δεν κρατούσε τραπουλόχαρτα στα χέρια του. Επίσης, μπροστά του δεν βρέθηκαν φίσιες. Χρήματα δεν ανευρέθηκαν πάνω στο τραπέζι, αλλά ούτε και οπουδήποτε αλλού εντός του υποστατικού. Έγινε παραδεκτό γεγονός και ως τέτοιο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, ότι στο προναφερόμενο υποστατικό στεγαζόταν το σωματείο με την ονομασία «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΩΝ TEXAS HOLDEM FULL HOUSE». Έγινε, επίσης, παραδεκτό γεγονός και ως τέτοιο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, ότι τα αντικείμενα που απεικονίζονται στο Τεκμήριο 10 παραλήφθηκαν από το πιο πάνω αναφερόμενο σωματείο στα πλαίσια της έρευνας που έγινε από την Αστυνομία στις 11.10.
2. Έγινε, επίσης, παραδεκτό γεγονός και ως τέτοιο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι τα Τεκμήρια 2 και 4-9 είναι οι φίσιες και τα τραπουλόχαρτα τα οποία παραλήφθηκαν από το ίδιο σωματείο στα πλαίσια της ίδιας έρευνας της Αστυνομίας. Και ότι το εν λόγω σωματείο είναι αυτό το οποίο αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Θέση των ΜΚ 1 και ΜΚ 3 είναι ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 4-8 κατά τον ουσιώδη χρόνο επιδίδονταν σε κυβεία αφού οι φίσιες αντιστοιχούν σύμφωνα με την εμπειρία τους σε χρηματικά ποσά. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 3 θέση του ΜΚ 1 ήταν ότι και αυτός επιδίδονταν σε κυβεία αφού βρέθηκε να κάθεται στο τραπέζι μαζί με τους Κατηγορούμενους 2 και 4-
3. Ο δεύτερος Κατηγορούμενος ήταν ο υπεύθυνος του υποστατικού στο οποίο στεγάζεται το σωματείο. Σύμφωνα με την γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 4.12.13 ο δεύτερος Κατηγορούμενος είναι ο εκλεγμένος Πρόεδρος του σωματείου από την ημέρα της ίδρυσης και εγγραφής του. Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Στο Νόμο αυτό— "επιδίδομαι σε κυβεία" με τις γραμματικές του αλλαγές και συναφείς εκφράσεις, σημαίνει παίζω, ή επιδίδομαι σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι μεικτό τύχης και δεξιότητας, για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων: Νοείται ότι το παιγνίδι ή η επίδοση σε οποιοδήποτε τέτοιο παιγνίδι δεν θα θεωρείται επίδοση σε κυβεία αν το πρόσωπο που παίζει ή επιδίδεται σε αυτό, αποδείξει κατά τρόπο που ικανοποιεί το Δικαστήριο που εκδικάζει το αδίκημα ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων περιλαμβανομένων των στοιχημάτων, έπαιζε, ή επιδίδετο στο παιγνίδι αυτό για κοινωνική διασκέδαση και αναψυχή και όχι για κέρδος». Με τις κατηγορίες 3 και 6 καταλογίζεται στους Κατηγορούμενους 1 και 2 ότι στις 11.10.13 στο σωματείο με την ονομασία «ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΩΝ TEXAS HOLDEM FULL HOUSE» που βρίσκεται στην οδό Γράμμου 2 στην Πάφο επέτρεψαν στους Κατηγορούμενους 3-8 να ασχολούνται με το τυχερό παιγνίδι κοινώς γνωστό ως Texas Holdem με χρήματα. Για τους λόγους που πιο κάτω θα εξηγήσω κρίνω ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ενοχής στις πιο πάνω κατηγορίες. Ο πρώτος λόγος είναι ότι ο ΜΚ 3 ο οποίος είναι και ο μόνος εκ των μαρτύρων κατηγορίας που επέδραμαν στο διαμέρισμα στις 11.10.13 στα πλαίσια της έρευνας της Αστυνομίας δεν κατέδειξε με την μαρτυρία του ότι οι Κατηγορούμενοι 4-8 επιδίδονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στο πιο πάνω παιγνίδι. Συναφώς ο ίδιος παραδέχθηκε αντεξεταζόμενος ότι για το πώς παίζεται το συγκεκριμένο παιγνίδι γνωρίζει «λίγα πράγματα». Ενδεικτικό της πιο πάνω δήλωσής του είναι ότι δεν γνώριζε καν πόσα τραπουλόχαρτα χρειάζονται για να παιχτεί το παιγνίδι. Γνώριζε μόνο «τα βασικά», όπως ενδεικτικά ανέφερε, τα οποία και υπέδειξε. Συγκεκριμένα υπέδειξε ότι «Υπάρχει ένας κρουπιέρης, ο ντίλερ, ο οποίος μοιράζει φύλλα στους υπόλοιπους που κάθονται στο τραπέζι, που 2 φύλλα στον κάθε παίκτη, γυρίζει ακόμα 5 κάτω και ανάλογα με τους συνδυασμούς που έχει ο καθένας ποντάρει ανάλογα ο κάθε παίκτης και πληρώνει ο ντίλερ, ο πάγκος». Τα πιο πάνω δεν δίνουν, όμως, σαφή και ξεκάθαρη εικόνα για το πώς ακριβώς παίζεται το συγκεκριμένο παιγνίδι ώστε η μαρτυρία του μάρτυρα επί του προκειμένου να μπορεί να θεωρηθεί σημασίας για το ζητούμενο και συγκεκριμένα αν κατά πόσο οι προαναφερόμενοι Κατηγορούμενοι κατά τον ουσιώδη χρόνο επιδίδονταν στο συγκεκριμένο παιγνίδι. Πέραν τούτου με την μαρτυρία του ο μάρτυρας δεν κατέδειξε πώς ακριβώς έπαιζαν οι Κατηγορούμενοι 2 και 4-8 ή τι έκαναν ή πώς διεξάγονταν το παιγνίδι. Πέρα από την γενικόλογη αναφορά του μάρτυρα ότι οι εν λόγω Κατηγορούμενοι έπαιζαν Texas Holdem τίποτε άλλο. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η μαρτυρία του μάρτυρα επί του προκειμένου ήταν τόσο φτωχή σε βαθμό που ο μάρτυρας δεν κατέδειξε ότι οι Κατηγορούμενοι 2 και 4-8 κατά τον ουσιώδη χρόνο έπαιζαν το συγκεκριμένο παιγνίδι και όχι οποιοδήποτε άλλο. Αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 3 σημειώνεται συν τοις άλλοις ότι όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε δεν διαπιστώθηκε καν ότι ο εν λόγω Κατηγορούμενος έπαιζε. Η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία κατέδειξε μόνο ότι ο εν λόγω Κατηγορούμενος καθόταν στο ίδιο τραπέζι με τους Κατηγορούμενους 2 και 4-
4. Κατά δεύτερο η κυβεία συντελείται μόνο όταν η επίδοση σε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι μεικτό τύχης και δεξιότητας ή το παίξιμο τυχερού παιγνιδιού ή παιγνιδιού μεικτού τύχης και δεξιότητας γίνεται για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Η θέση των ΜΚ 1 και ΜΚ 3 ότι οι φίσιες αντιστοιχούν δίχως άλλο σε χρήματα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή χωρίς μαρτυρία από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής που να καταδεικνύει ότι στην κρινόμενη περίπτωση αυτό ήταν που ίσχυε. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει δικαστική γνώση ότι οι φίσιες αντιστοιχούν σε χρήματα, που είναι ό,τι συναφώς εισηγούνται οι εν λόγω μάρτυρες κατηγορίας. Στην απουσία μαρτυρίας από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής προς την κατεύθυνση ότι οι φίσιες αντιστοιχούσαν σε χρήματα μοιραία δεν καταδείχθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι οι Κατηγορούμενοι 4-8 ή 3-8 σύμφωνα με το κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο έπαιζαν ή επιδίδονταν σε παιγνίδι για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται στην κατηγορία 3 και ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται στην κατηγορία
5. Για τους ίδιους λόγους κρίνω ότι δεν καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ενοχής στην κατηγορία 7 αναφορικά με τον Κατηγορούμενο
6. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται στην κατηγορία
7. Αναφορικά με τις κατηγορίες 2 και 5 σημειώνονται τα ακόλουθα. Με τις εν λόγω κατηγορίες καταλογίζεται στους Κατηγορούμενους 1 και 2 ότι στις 11.10.13 και στο ίδιο σωματείο κατείχαν όργανα που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για διεξαγωγή κυβείας και συγκεκριμένα 3 τραπέζια με πράσινη τσόχα, 1 βαλιτσάκι που περιείχε 123 φίσιες, 323 φίσιες και 250 τραπουλόχαρτα. Οι εν λόγω κατηγορίες βασίζονται στο άρθρο 6

(3)του Νόμου. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο ολόκληρο το άρθρο 6 του Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «

(1)Πρόσωπο το οποίο βρίσκεται οπουδήποτε να παίζει οποιαδήποτε από τα παιγνίδια κοινώς γνωστά ως "τσιόλο", "ζάρι", ή "ρουλέττα" ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο παιγνίδι το οποίο κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου που εκδικάζει το αδίκημα είναι παραλλαγή οποιωνδήποτε τέτοιων παιγνιδιών ή συναθροίζεται με άλλα πρόσωπα με σκοπό να παίξουν οποιοδήποτε τέτοιο παιγνίδι ή οποιαδήποτε παραλλαγή αυτού όπως προβλέπεται πιο πάνω, είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€2.500) ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.

(2)Το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται με Διάταγμα να κηρύξει οποιοδήποτε παιγνίδι ως παιγνίδι για τους σκοπούς του εδαφίου

(1)του άρθρου αυτού επιπρόσθετα με τα παιγνίδια που καθορίζονται σε αυτό και αμέσως οι διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου αυτού εφαρμόζονται στο παιγνίδι αυτό όπως εφαρμόζονται στα παιγνίδια που καθορίζονται στο εδάφιο αυτό.

(3)Πρόσωπο το οποίο, σε οποιαδήποτε οδό, λέσχη, καφενείο, ξενοδοχείο ή πανδοχείο ή τόπο αδειούχο για την πώληση οινοπνευματωδών ποτών λιανικώς ή τόπο όπου συγκεντρώνεται το κοινό ή τόπους ψυχαγωγίας του κοινού, κατέχει οποιαδήποτε όργανα ή συσκευές που χρησιμοποιούνται ή φαίνονται ότι χρησιμοποιούνται ή προτίθενται να χρησιμοποιηθούν ή που έχουν χρησιμοποιηθεί για το παίξιμο οποιωνδήποτε από τα παιγνίδια στα οποία εφαρμόζεται το άρθρο αυτό, είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα δύο χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€2.500) ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου». Από το εδάφιο

(3)του άρθρου 6 του Νόμου προκύπτει με σαφήνεια ότι το εν λόγω εδάφιο εφαρμόζεται στις περιπτώσεις εκείνες που τα όργανα ή οι συσκευές χρησιμοποιούνται ή φαίνονται ότι χρησιμοποιούνται ή προτίθενται να χρησιμοποιηθούν ή που έχουν χρησιμοποιηθεί για το παίξιμο των παιγνιδιών στα οποία αναφέρεται το εδάφιο

(1)και συγκεκριμένα στα παιγνίδια κοινώς γνωστά ως «τσιόλο», «ζάρι» ή «ρουλέττα» ή σε οποιοδήποτε άλλο παιγνίδι το οποίο κατά την γνώμη του Δικαστηρίου που εκδικάζει το αδίκημα είναι παραλλαγή των πιο πάνω παιγνιδιών. Στην προκειμένη περίπτωση οι ΜΚ 1 και ΜΚ 2 διατείνονταν ότι οι Κατηγορούμενοι 2-8 επιδίδονταν στο παιγνίδι Texas Holdem και όχι σε ένα από τα πιο πάνω αναφερόμενα παιγνίδια για τα οποία γίνεται πρόνοια στο εδάφιο

(1). Επίσης, καμία μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή προς την κατεύθυνση ότι το παιγνίδι Texas Holdem ή το παιγνίδι στο οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο επιδίδονταν οι Κατηγορούμενοι 2-8 είναι παραλλαγή των παιγνιδιών για τα οποία γίνεται πρόνοια στο εδάφιο

(1). Υπό το φως των πιο πάνω μοιραία δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ενοχής στις κατηγορίες 2 και

1. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται στην κατηγορία 2 και ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται στην κατηγορία
2. Αναφορικά με τις κατηγορίες 1 και 4 σημειώνονται τα ακόλουθα. Με τις εν λόγω κατηγορίες καταλογίζεται στους Κατηγορούμενους 1 και 2 ότι στις 11.10.13 διατηρούσαν και χρησιμοποιούσαν το σωματείο ως οίκο κυβείας. Σχετικό είναι το άρθρο 12 του Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «

(1)Κάθε τόπος στον οποίο πραγματοποιείται είσοδος βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, στην έκταση που αφορούν οίκο κυβείας, θα τεκμαίρεται, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι είναι οίκος κυβείας και ότι διατηρείται ή χρησιμοποιείται από τον ιδιοκτήτη, κάτοχο ή διευθυντή αυτού ως οίκος κυβείας, σε οποιαδήποτε από τις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή— (α) εάν οποιαδήποτε όργανα ή συσκευές κυβείας βρίσκονται σε αυτόν ή επί οποιουδήποτε προσώπου που βρίσκεται σε αυτόν ή που δραπετεύει από αυτόν· (β) .................................». Στην υπό εξέταση περίπτωση η είσοδος στο σωματείο επιτεύχθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας. Στο εν λόγω υποστατικό ανευρέθηκαν όργανα κυβείας, όπως φίσιες, τραπουλόχαρτα και τραπέζια με πράσινη τσόχα. Τεκμαίρεται, λοιπόν, σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο ότι το υποστατικό διατηρείτο ή χρησιμοποιείτο από τους Κατηγορούμενους 1 και 2 ως οίκος κυβείας. Το μαχητό, όμως, αυτό τεκμήριο ανατράπηκε από την ίδια την μαρτυρία του ΜΚ 1 ο οποίος αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι από την έρευνα που είχε διεξαγάγει διαπίστωσε ότι το σωματείο ήταν εγγεγραμμένο ως τέτοιο στο Υπουργείο Εσωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μάλιστα, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο ίδιος μάρτυρας κατέθεσε και το καταστατικό του σωματείου - Τεκμήριο 13 - το οποίο προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι αυτό φέρει την ονομασία «Σύνδεσμος Φίλων Texas Holdem "Full House" Πάφου», ότι έδρα του είναι η Πάφος και ότι οι σκοποί του είναι μη κερδοσκοπικοί και αφορούν, μεταξύ άλλων, την ανάδειξη του παιγνιδιού Texas Holdem ως ένα πνευματικό και στρατηγικό παιγνίδι/άθλημα απαλλαγμένο από τον χαρακτήρα του παιγνιδιού-τζόγου, η πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη των μελών του, η διοργάνωση διαγωνισμών και/ή τουρνουά παιγνιδιών Texas Holdem και η προώθηση του φίλαθλου πνεύματος καθώς και η ψυχαγωγία των μελών. Στην τελευταία δε σελίδα φαίνονται τα μέλη του που αριθμούνται σε 20. Ένα εκ των μελών είναι και ο Κατηγορούμενος 2 το όνομα του οποίου φαίνεται στον αριθμό 3 της λίστας. Υπό το φως των πιο πάνω και αφ' ης στιγμής το σωματείο ιδρύθηκε για την ανάδειξη του παιγνιδιού Texas Holdem το οποίο παίζεται με φίσιες και τραπουλόχαρτα σύμφωνα με τον ΜΚ 3 κρίνω ότι το τεκμήριο ανατράπηκε. Τίποτε, επομένως, το επιλήψιμο δεν υπάρχει στο ότι σε αυτό βρέθηκαν τα πιο πάνω αντικείμενα. Υπό το φως των πιο πάνω μοιραία δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ενοχής στις κατηγορίες 1 και 4. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος 1 αθωώνεται στην κατηγορία 1 και ο Κατηγορούμενος 2 αθωώνεται στην κατηγορία 4. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Κυβεία - Κεφ. 151 Subject: Criminal / Final