Αστυνομικός Διευθυντή Πάφου ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ, Αρ. υπόθεσης: 7443/16, 17/5/2017

(1997)2 Α.Α.Δ 104 επισημαίνονται τα εξής: «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη.» Καθ' όλα σχετικά είναι και όσα ακολουθούν από την απόφαση στην υπόθεση Ilie κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 280, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: «Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης(ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Ομοίως και τ' ακόλουθα από την απόφαση στην υπόθεση Μixaylov κ.ά. ν. Aστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 175: «Στις πλέον πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με υποθέσεις διάρρηξης και κλοπής, επανατονίσθηκε, η χωρίς σημεία κάμψης συνεχόμενη αυξητική τάση των διαρρήξεων και κλοπών, γεγονός που κλονίζει την ασφάλεια που πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης ενός εύνομου κράτους, (Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας

(2011)2 A.A.Δ. 146).Παρόμοια επισήμανση ως προς το γεγονός ότι αδικήματα της φύσεως αυτής απασχολούν σχεδόν καθημερινά τα Δικαστήρια, με αποτέλεσμα οι ποινές που επιβάλλονται να πρέπει να είναι αποτρεπτικές, έγινε και στις υποθέσεις Bukowski κ.ά. v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 92. Στην δε Παναγιώτης Φράγκου v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 13, το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στην καταδίκη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας του εφεσείοντα σε συνολική ποινή φυλάκισης 15 μηνών σε 22 κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής, ενώ εξέτιε και ποινή φυλάκισης 2½ ετών, η οποία επιβλήθηκε σε 26 κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής. Το συνολικό ποσό που απεσπάσθη από την καταδίκη του στις 22 κατηγορίες ήταν €8.000. Κρίθηκε ότι η αρχή της συνολικότητας του ποινικού μέτρου δεν είχε παραβιαστεί στην υπόθεση εκείνη, η δε ποινή των 15 μηνών φυλάκισης που επιβλήθηκε για τις 22 κατηγορίες, χαρακτηρίστηκε και επιεικής.» Παρά τα προηγούμενα παραμένει γεγονός, ότι κάθε υπόθεση θα πρέπει να αντικρίζεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ως επίσης και ότι στο στάδιο επιμέτρησης της ποινής απαιτείται εξατομίκευσή της, κατά τρόπο ώστε αυτή, να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Φυσικά, την ίδια ώρα έχω κατά νου, ότι, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητά της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του νόμου. Προς όφελος του κατηγορούμενο για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνω υπόψη τα ακόλουθα: (α) Την παραδοχή και απολογία του. (β) Το λευκό ποινικό του μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του, 23 ετών. (γ) Τη συνεργασία του με την Αστυνομία η οποία επιμαρτυρείται από το γεγονός, ότι στο πλαίσιο γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία, κατονόμασε συγκεκριμένο πρόσωπο, ως συνεργό του, από το οποίο επίσης έχει ληφθεί γραπτή κατάθεση, στην οποία προβάλλει συγκεκριμένους ισχυρισμούς που διερευνώνται. Το παραπάνω γεγονός σε συνδυασμό και με την παραδοχή του, αντανακλούν και τη μεταμέλειά του. (δ) Τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και ιδιαίτερα το γεγονός, ότι, ο κατηγορούμενος εξωθήθηκε από άλλο πρόσωπο να τα διαπράξει, επειδή ήταν ευάλωτος, εξαιτίας των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, αλλά και λόγω της εξάρτησής του από τα ναρκωτικά και της ανάγκης που είχε να εξασφαλίσει τη δόση του. (ε) Την απουσία προσχεδιασμού των αδικημάτων και τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης του, γεγονός το οποίο αποδείχθηκε καταλυτικής, θα έλεγα, σημασίας, για τη διαπίστωση της εμπλοκής του με αυτά. Για να επαναλάβω, η σύνδεσή του με τα αδικήματα επιτεύχθηκε, ένεκα του γεγονότος, ότι το γενετικό του υλικό εντοπίσθηκε σε δυο αντικείμενα τα οποία βρέθηκαν και παραλήφθηκαν από την Αστυνομία εντός της οικίας την οποία διέρρηξε από την οποία έκλεψε και το μεγαλύτερο σε αξία μέρος της περιουσίας του παραπονούμενου. (στ) Το γεγονός ότι, εν τέλει, ο ίδιος, ουδέν όφελος αποκόμισε από τη διάπραξη των αδικημάτων. (ζ) Το γεγονός ότι, παρότι χρήστης ναρκωτικών και πλήρως εξαρτώμενος από αυτά, από νεαρή ηλικία, εντούτοις, τους τελευταίους 5 μήνες που βρίσκεται στις κεντρικές φυλακές ως υπόδικος, όπως αναφέρεται στη συμπληρωματική έκθεση του γραφείου ευημερίας, παρακολουθείται από τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας των φυλακών, λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και είναι πρόθυμος να ενταχθεί στο πρόγραμμα κοινοτικής εργασίας, χωρίς αμοιβή και συμφώνησε όπως παράλληλα ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης, όπου θα συμμετέχει σε ομαδική και ατομική ψυχοθεραπεία. (η) Τις διάφορες προσωπικές, οικογενειακές και άλλες συνθήκες του, γενικά οτιδήποτε αναφέρεται στις δυο εκθέσεις του γραφείου ευημερίας, καθώς και στη γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης δικηγόρου του στο ίδιο πλαίσιο και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο και ιδιαίτερα, τα εξής: Είναι αρραβωνιασμένος και πατέρας δυο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 3 ετών και 9 μηνών, αντίστοιχα. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν μόλις 8 ετών. Μετά το χωρισμό τους, τη φροντίδα του καθώς και τη φροντίδα των άλλων δυο αδελφιών του, ανέλαβε αρχικά ο πατέρας, ο οποίος, ωστόσο αδυνατούσε να τα στηρίξει και οριοθετήσει με αποτέλεσμα, η οικογένεια να τεθεί υπό την επίβλεψη των κοινωνικών υπηρεσιών. Ο ίδιος φοίτησε μέχρι τη Β' τάξη γυμνασίου και διέκοψε λόγω οικονομικών δυσκολιών, ενώ, λόγω προβλημάτων στην προσωπικότητά του πήρε απαλλαγή από τις τάξεις της Εθνικής Φρουράς. Παρότι οι σχέσεις του με την αρραβωνιαστικιά του, κατά το παρελθόν ήταν συγκρουσιακές, με τον ίδιο να ασκεί βία σε βάρος της, στο παρόν στάδιο περιγράφονται καλές. (θ) Το γεγονός ότι τελεί υπό κράτηση, από την 1.12.2016 που συνελήφθηκε ως ύποπτος για την παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα, δηλαδή, για περίοδο 5 ½ μηνών. (ι) Σε συνέχεια όλων αυτών και τις επιπτώσεις από την ποινή που θα του επιβληθεί. Γενικά λαμβάνω υπόψη, οτιδήποτε έχει αναφερθεί από την ευπαίδευτη δικηγόρο του και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. Ωστόσο, την ίδια ώρα θεωρώ πως οφείλω να λάβω εξίσου σοβαρά υπόψη και τ' ακόλουθα, τα οποία, ασφαλώς δε συνηγορούν κι αυτά προς όφελος του κατηγορούμενου: Παρότι η συνολική ζημιά που προκάλεσε στον παραπονούμενο με την εγκληματική του συμπεριφορά είναι ιδιαίτερα σημαντική, αφού υπερβαίνει το ποσό των €55,000,00, εντούτοις δεν αποζημίωσε τον παραπονούμενο μα ούτε και εξέφρασε τέτοια πρόθεση. Αυτό, με απλά λόγια σημαίνει ότι η μεταμέλειά του είναι περισσότερο φραστική, παρά έμπρακτη. Φυσικά, λέγοντας αυτά δε μου διαφεύγει και η εξ' αντικειμένου αδυναμία του να προβεί είτε στο ένα, είτε στο άλλο, για σκοπούς αποκατάστασης του παραπονούμενου. Και κάτι ακόμη. Δε συμφωνώ με την ευπαίδευτη δικηγόρο του, ότι η συμμετοχή του στη διάπραξη των αδικημάτων ήταν μειωμένη. Το γεγονός ότι εξωθήθηκε από άλλο πρόσωπο να τα διαπράξει, ως επίσης και ότι, εν τέλει, ουδέν όφελος αποκόμισε ο ίδιος από αυτά, δεν αναίρει την ουσία που έγκειται στα εξής: Καθ' ομολογία του, αυτός διέρρηξε και εισήλθε στην οικία του παραπονούμενου στον ουσιώδη χρόνο και αυτός είναι που έκλεψε την περιουσία που βρισκόταν εντός αυτής και έξω από αυτήν, στην αυλή. Με αυτά δεδομένα, θα έλεγα ότι αποτελεί και αντινομία το να γίνεται λόγος για μειωμένη συμμετοχή, είτε ακόμα για δευτερεύοντα ή μειωμένο ρόλο στη διάπραξη των αδικημάτων, με αναφορά στο φυσικό τους αυτουργό, όπως είναι ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερα, στο ερώτημα, ποια ποινή αρμόζει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο για τα διαπραχθέντα αδικήματα, απαντώ ως εξής: Κανονικώς εχόντων των πραγμάτων, αυτή είναι η φυλάκιση. Ωστόσο, με δεδομένη την επιθυμία του, όπως, αντί οποιασδήποτε ποινής γι' αυτά, του επιβληθεί διάταγμα κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας, στη συνέχεια, θα εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις, για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας προς αυτή την κατεύθυνση, έχοντας υπόψη και την ένσταση της κατηγορούσας αρχής στην έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος και τούτο, ενόψει του γεγονότος, ότι η αρμόδια λειτουργός κοινωνικών υπηρεσιών των φυλακών που ετοίμασε τη σχετική συμπληρωματική έκθεση αναφορικά με την καταλληλόλητα του κατηγορούμενου για εκτέλεση κοινοτικής εργασίας, χωρίς αμοιβή, αναφέρει σ' αυτήν, ότι πιστεύει με επιφύλαξη, ότι ο κατηγορούμενος είναι κατάλληλος να ανταπεξέλθει στο πρόγραμμα της κοινοτικής εργασίας, χωρίς αμοιβή, το οποίο πιθανόν να λειτουργεί θεραπευτικά για τον ίδιο σε συνδυασμό με θεραπευτική παρέμβαση. Η παραπάνω αναφορά της κυρίας Σαββίδου αποτέλεσε και το βασικό λόγο για τον οποίο κλήθηκε στο Δικαστήριο όπου απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και μερικές εκ μέρους μου. Η ουσία όσων ανάφερε ενόρκως η κυρία Σαββίδου έγκειται στα εξής: Ότι στις φυλακές όπου κρατείται ο κατηγορούμενος, παρακολουθείται από τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή σε σχέση με το πρόβλημα ουσιοεξάρτησης που αντιμετωπίζει, όντας χρήστης crystal τα τελευταία χρόνια, το γνωρίζει προσωπικά. Ότι είναι πλέον καθαρός δεν το έχει διερευνήσει, εξ' ου και το γεγονός, ότι το θεωρεί κατάλληλο για εκτέλεση κοινοτικής εργασίας, με επιφύλαξη, για να του δοθεί μια ευκαιρία ώστε να ενταχθεί στην κοινοτική εργασία, με προϋποθέσεις τη θεραπευτική παρέμβαση προγράμματος απεξάρτησης, επειδή δε θεωρεί αρκετό διάστημα τους 6 μήνες για να είναι κάποιος καθαρός από τα ναρκωτικά. Εάν ο κατηγορούμενος ενταχθεί σε πρόγραμμα κοινοτικής εργασίας, θα υπάρχει συνεργασία με το γραφείο ευημερίας για παρακολούθηση και αξιολόγηση. Τέλος, δε γνωρίζει κατά πόσο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και άλλες ποινικές υποθέσεις, εκτός από την παρούσα. Παρατηρώ τα εξής: Ο κατηγορούμενος καθώς ήδη έχει αναφερθεί, είναι ηλικίας 23 ετών και λευκού ποινικού μητρώου. Διέπραξε τα πολύ σοβαρά, ομολογουμένως, αδικήματα, παρασυρόμενος και ένεκα το γεγονότος, ότι, όντας χρήστης ναρκωτικών ουσιών για πολλά χρόνια, σε συνδυασμό και με τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει ακόμη, έγινε υποχείριο κάποιου άλλου, ουσιαστικά για να εξασφαλίσει τη δόση του και πιστεύοντας ότι θα αντιμετώπιζε και τα οικονομικά του προβλήματα. Απ' εκεί και πέρα είναι γεγονός, ότι βίωσε δύσκολα παιδικά χρόνια. Είναι παιδί διαλυμένης οικογένειας από την τρυφερή ηλικία των 8 ετών, με τους γονείς του να είναι ουσιαστικά ανίκανοι να στηρίξουν τόσο τον ίδιο όσο και τα δυο μεγαλύτερα αδέλφια του και να επιτελέσουν τον γονικό τους ρόλο. Εθίστηκε από νωρίς στα ναρκωτικά και μάλιστα, στα σκληρά ναρκωτικά και κατά την περίοδο που βρίσκεται στις κεντρικές φυλακές παρακολουθείται από τις ψυχιατρικές υπηρεσίες και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Κατά πόσο ευσταθεί η δήλωσή του στη λειτουργό κυρία Σαββίδου ότι είναι καθαρός, κατά τη γνώμη μου δεν μπορεί να έχει ιδιαίτερα μεγάλη σημασία, κατά την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας να εκδώσω το σχετικό διάταγμα κοινοτικής εργασίας, χωρίς αμοιβή. Ό,τι προέχει είναι η προθυμία του να ενταχθεί στο σχετικό πρόγραμμα και η διαβεβαίωσή του ότι θα το τηρήσει. Εν πάση περιπτώσει, σε αντίθετη περίπτωση, όπως θα του λεχθεί και στη συνέχεια, οι επιπτώσεις στον ίδιο, θα είναι οδυνηρές. Η απόφαση στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαχαραλάμπους

(2007)2 Α.Α.Δ. 11, δε βοηθά την κατηγορούσα αρχή για το λόγο που την επικαλείται. Ο λόγος παραμερισμού της πρωτόδικης απόφασης συναρτάται απόλυτα με τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο εφεσίβλητος, τη φύση τους και τις επιπτώσεις από αυτά. Με τη διευκρίνηση ότι ο εφεσίβλητος παραδέχθηκε ότι κατείχε μισό περίπου κιλό κάνναβη με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, ως επίσης και ότι κάπνισε κάνναβη, το σκεπτικό παραμερισμού της πρωτόδικης απόφασης, με την οποία ο εφεσίβλητος τέθηκε υπό κηδεμονία με όρους κοινοτικής εργασίας, ακολουθεί αυτούσιο: «Λυπούμαστε να παρατηρήσουμε πως η πρωτόδικος δικαστής δεν λειτούργησε μέσα στο πλαίσιο των ορθών αρχών, που διέπουν το θέμα της επιμέτρησης της ποινής, και ιδιαίτερα της ευθυγραμμισμένης νομολογίας μας. Αδικήματα, όπως αυτά που παραδέχτηκε ο εφεσίβλητος, κρίνονται ως πάρα πολύ σοβαρά. Ας μη επαναλάβουμε αυτό που καθημερινά λέγεται από τα Δικαστήρια μας. Θα αρκεστούμε σε αυτά που είπαμε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos

(2005)2 A.A.Δ. 297. "Tα κακά από τη χρήση ναρκωτικών είναι ήδη στη χώρα μας. Και εκτός από τα ολέθρια αποτελέσματα στη ζωή και για το χρήστη δημιουργούν σωρευτικά εστίες εγκλήματος. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών να υποχρεωθεί να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του.» Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου διαδραματίζουν μικρό ρόλο σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, στις οποίες υπερισχύει η διαφύλαξη της κοινωνίας από τη μάστιγα των ναρκωτικών με αποτέλεσμα την επιβολή τιμωρητικών-αποτρεπτικών ποινών. Σοβαρός βέβαια παράγοντας μετριασμού της ποινής είναι η παραδοχή και απολογία του κατηγορούμενου, κάτι που έγινε εδώ.» Στην προκειμένη περίπτωση και τα τρία αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος στρέφονται κατά της περιουσίας και η καταστροφική του έξη με τα ναρκωτικά, ουσιαστικά είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τα διέπραξε. Είναι φανερό, ότι ο κατηγορούμενος που είναι πολύ νέος ακόμη και πατέρας δυο ανήλικων παιδιών και εν μέρη έχει τιμωρηθεί για τα διαπραχθέντα αδικήματα, αφού γι' αυτά τελεί υπό κράτηση, για περίοδο 5 ½ μηνών, αυτό που χρειάζεται περισσότερο σήμερα είναι στήριξη και βοήθεια για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά και γενικά να αναμορφωθεί παρά τιμωρία, η οποία ασφαλώς θα επικρέμαται σαν δαμόκλειος σπάθη σε περίπτωση που δεν εκμεταλλευτεί στο ακέραιο την ευκαιρία που θα του δοθεί με τον τρόπο που θα τύχει μεταχείρισης για τα αδικήματα που διέπραξε. Χωρίς να παραγνωρίζω ότι η κυρία Σαββίδου συναρτά την πίστη της περί της καταλληλότητάς του να αντεπεξέλθει στο πρόγραμμα κοινοτικής εργασίας, χωρίς αμοιβή, με την επιφύλαξη ότι ταυτόχρονα θα ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης, θεωρώ πως αξίζει τον κόπο να του δοθεί η ευκαιρία που ζητά, με την ελπίδα ότι θα ενταχθεί σ' ένα τέτοιο πρόγραμμα, αφού, σε τέτοια περίπτωση, νοουμένου ότι πετύχει να απεξαρτηθεί, το όφελος που θα προκύψει τόσο για τον ίδιο όσο και για την κοινωνία, θα είναι πολλαπλάσιο απ' ότι σε περίπτωση που οδηγηθεί εκ νέου στην φυλακή, απλώς για να τιμωρηθεί για ό,τι έκανε. Και, με δεδομένο ότι, έχοντας υπόψη ότι και τα τρία αδικήματα που διέπραξε αποτελούν κακούργημα, οπότε, σε εφαρμογή του άρθρου 6 του περί Θεραπείας Κατηγορούμενων και Καταδικασθέντων Χρηστών ή Ουσιοεξαρτημένων Νόμου 41

(1)/2016, η περίπτωσή του δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του συγκεκριμένου νόμου, εναπόκειται στον ίδιο, σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών, σε ποιο πρόγραμμα απεξάρτησης επιθυμεί να ενταχθεί. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου (Αρ.2)

(2010)2 Α.Α.Δ. 678, στον εφεσίβλητο, ηλικίας 27 ετών και με λευκό ποινικό μητρώο, ο οποίος κρίθηκε κατ' έφεση ένοχος σε κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής περιουσίας, αξίας, πέραν των €80.000,00, ποσό που δεν ανακτήθηκε, επιβλήθηκε διάταγμα κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας, όπως λέχθηκε, ως η ορθότερη μέθοδος μεταχείρισής του με την υπόδειξη ότι διατηρούνται οι δυνατότητες εναλλακτικής μεταχείρισής του εάν στη συνέχεια παραλείψει να συμμορφωθεί με τους όρους του διατάγματος ή διαπράξει άλλο αδίκημα. Κατ' ακολουθία όλων όσων ανέφερε και λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση, περιλαμβανομένης της φύσης και σοβαρότητας των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, καθώς και το χαρακτήρα του είμαι της γνώμης, ότι η περίπτωσή του είναι κατάλληλη για να το μεταχειριστώ σύμφωνα με την επιθυμία του. (Επεξηγούνται στον κατηγορούμενο η φύση, ο σκοπός και οι συνέπειες του διατάγματος) Κατ' ακολουθία των πιο πάνω: Εκδίδεται διάταγμα κηδεμονίας, με όρους κοινοτικής εργασίας, ως ακολούθως:

1. Ο κατηγορούμενος τίθεται υπό την επιτήρηση κηδεμονικού λειτουργού στην επαρχία Πάφου, για περίοδο 2½ ετών από σήμερα.
2. Κατά τη διάρκεια της ισχύος του διατάγματος, ο κατηγορούμενος οφείλει να εκτελεί τις οδηγίες της κηδεμονικής λειτουργού, σ' ό,τι αφορά τη διαγωγή και τον τρόπο διαβίωσής του, να επισκέπτεται την κηδεμονική λειτουργό και να δέχεται τις επισκέψεις της, όταν και όπως αυτή ήθελε κρίνει ορθό και πρέπον και να φέρει σε γνώση της οποιαδήποτε αλλαγή της διεύθυνσης διαμονής ή εργασίας του.
3. Χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων παραγράφων εκδίδεται διάταγμα κοινοτικής εργασίας, χωρίς αμοιβή, για 200 ώρες.
4. Ο κατηγορούμενος θα εκτελεί την κοινοτική εργασία τις μέρες και ώρες καθώς και στο χώρο που θα καθορίσει η υπεύθυνη κηδεμονική λειτουργός, σε συνεργασία μαζί του. Η τελευταία, θα καθορίσει και το είδος/είδη της εργασίας που θα εκτελεί ο κατηγορούμενος.
5. Ο κατηγορούμενος, εντός 15 ημερών από σήμερα οφείλει να έλθει σε επαφή με το Τμήμα Κοινωνικών Υπηρεσιών Πάφου, για σκοπούς εφαρμογής του διατάγματος.
6. Η κηδεμονική λειτουργός, να υποβάλει την πρώτη έκθεσή της αναφορικά με τη διαγωγή του κατηγορούμενου, εντός τριών μηνών από σήμερα. Η επόμενη έκθεση, να υποβληθεί εντός πέντε μηνών από την υποβολή της πρώτης και κάθε επόμενη, εντός πέντε μηνών από την υποβολή της προηγούμενης. Νοείται ότι, η κηδεμονική λειτουργός είναι ελεύθερη, κατά την κρίση της, να υποβάλει επιπλέον έκθεση και σε οποιοδήποτε άλλο χρόνο επιθυμεί, κατά τη διάρκεια της ισχύος του διατάγματος. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος καθώς και του κατηγορητηρίου της υπόθεσης, να διαβιβαστούν αμέσως στην κηδεμονική λειτουργό που είναι αποσπασμένη στο Δικαστήριο. Αντίγραφο του διατάγματος, να δοθεί και στον κατηγορούμενο. Το μαχαίρι να επιστραφεί στο νόμιμο δικαιούχο του. Τα υπόλοιπα τεκμήρια κατάσχονται, να καταστραφούν. Έξοδα νομικής αρωγής, κατά το ½. (Υπ.) ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Criminal (Αναφορά: Ποινή - Διάρρηξη κατοικίας και κλοπή)