Δημοκρατία ν. Γεώργιος Μιχαηλίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2821/15, 19/5/2017

(1)(α)(iii)

(2), 5, 7 και 8 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007 και στις κατηγορίες 59, 64 και 66 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος) κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. (β) Ο κατηγορούμενος αρ. 2 (Φειδίας Σαρίκας) στην κατηγορία 46 (δεκασμός δημόσιου λειτουργού), κατά παράβαση του άρθρου 100(α), του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία 47, (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό) κατά παράβαση του άρθρου 101 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία 48 (κατάχρηση εξουσίας) κατά παράβαση του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία 49 (συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά) κατά παράβαση των άρθρων
2. 3(α), 4, 5 και 6 του περί Προλήψεως της Διαφθοράς Νόμου, Κεφ. 161, στην κατηγορία 51 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α)(iii)

(2), 5, 7 και 8 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007 και στην κατηγορία 63 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος) κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. (γ) Ο κατηγορούμενος αρ. 3 (Ευστάθιος Ευσταθίου) στις κατηγορίες 2 και 27 (δεκασμού δημόσιου λειτουργού) κατά παράβαση του άρθρου 100(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στις κατηγορίες 4 και 30 (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό) κατά παράβαση του άρθρου 101 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στις κατηγορίες 6 και 33 (κατάχρηση εξουσίας) κατά παράβαση του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στις κατηγορίες 8 και 36 (συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3(α), 4, 5 και 6 του περί Προλήψεως της Διαφοράς Νόμου, Κεφ. 161, στις κατηγορίες 10 και 39 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4 και 5 του περί Αθέμιτης Κτήσης Περιουσιακού Οφέλους από Αξιωματούχους και Λειτουργούς του Δημοσίου, Νόμος 51(Ι)/2004, στις κατηγορίες 12 και 43 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α)(iii)

(2), 5, 7 και 8 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007 και τις κατηγορίες 59 και 65 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος) κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. (δ) Ο κατηγορούμενος αρ. 4 (Βασίλειος Βασιλείου) στην κατηγορία 28 (δεκασμός δημόσιου λειτουργού) κατά παράβαση του άρθρου 100(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία 31 (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό) κατά παράβαση του άρθρου 101 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, στην κατηγορία 34 (κατάχρηση εξουσίας) κατά παράβαση του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία 37 (συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3(α), 4, 5 και 6 του περί Προλήψεως της Διαφοράς Νόμου, Κεφ. 161, στη κατηγορία 40 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4 και 5 του περί Αθέμιτης Κτήσης Περιουσιακού Οφέλους από Αξιωματούχους και Λειτουργούς του Δημοσίου, Νόμος 51(Ι)/2004, στην κατηγορία 44 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α)(iii)

(2), 5, 7 και 8 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και της κατηγορίας 65 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος) κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. (ε) Ο κατηγορούμενος αρ. 5 (Γιώργος Σιαηλής) στην κατηγορία 15 (απόσπασης από δημόσιο λειτουργό) κατά παράβαση του άρθρου 101 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία 16 (κατάχρηση εξουσίας) κατά παράβαση των άρθρων 105 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, στην κατηγορία 18 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4 και 5 του περί Αθέμιτης Κτήσης Περιουσιακού Οφέλους από Αξιωματούχους και Λειτουργούς του Δημοσίου, Νόμος 51(Ι)/2004, στην κατηγορία 19 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α)(iii)

(2), 5, 7 και 8 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007, στην κατηγορία 41 (παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία) κατά παράβαση του άρθρου 122(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και στην κατηγορία 62 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος) κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που περιβάλλει την υπό συζήτηση περίπτωση, τα ευρήματα και το σκεπτικό της ετυμηγορίας του Δικαστηρίου, εκτίθενται στο σκεπτικό της απόφασης, ημερ. 21.04.2017, στη βάση της οποίας κρίθηκαν ένοχοι οι κατηγορούμενοι στις ως άνω κατηγορίες ενώ παράλληλα αθωώθηκαν σε κάποιες άλλες, ομοειδούς χαρακτήρα. Προς αποφυγή επαναλήψεων, παραθέτουμε στη συνέχεια μέρος των καταληκτικών ευρημάτων μας ως καταγράφονται στην ως άνω απόφαση μας. Είναι αυτονόητο ότι το Δικαστήριο, για σκοπούς της παρούσας, λαμβάνει υπόψη του το σύνολο των ευρημάτων του σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα και κάθε σχετική λεπτομέρεια που περιβάλει την υπό συζήτηση υπόθεση ως έγιναν αποδεκτά κατά τον τρόπο που αυτά καταγράφονται στο ως άνω σκεπτικό του Δικαστηρίου. «Το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, (ΣΑΠΑ) αποτελεί Οργανισμό Δημοσίου Δικαίου που εγκαθιδρύθηκε με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερ. 28.04.1993 (τεκμήριο 69). Βασική αποστολή του ΣΑΠΑ είναι η κατασκευή, λειτουργία και συντήρηση του κεντρικού αποχετευτικού συστήματος συλλογής και επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων της περιοχής μείζονος Πάφου, ως επίσης η κατασκευή της βασικής υποδομής του συστήματος αποχέτευσης των όμβριων υδάτων. Με την ως άνω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ως μέλη του ΣΑΠΑ διορίσθηκαν, πέραν από τους εκάστοτε κοινοτάρχες συγκεκριμένων χωριών της Επαρχίας Πάφου και τους εκάστοτε δημάρχους δημαρχούμενων περιοχών της ευρύτερης περιοχής της πόλης της Πάφου, όλα τα μέλη του εκάστοτε δημοτικού συμβουλίου Πάφου. Πρόεδρος του ΣΑΠΑ είναι ο εκάστοτε δήμαρχος Πάφου. ......................... .......................................... Πέραν από την ολομέλεια του διοικητικού συμβουλίου του ΣΑΠΑ, για σκοπούς υποβοήθησης του έργου του εν λόγω συμβουλίου, λειτουργούσαν και διάφορες άλλες επιτροπές, μία εκ των οποίων ήταν η εποπτική επιτροπή, με αρμοδιότητες που είχαν να κάνουν με τεχνικά θέματα και την αντιμετώπιση και επίλυση διαφόρων προβλημάτων που προέκυπταν και είχαν άμεση σχέση με την εξέλιξη των εργασιών του αποχετευτικού συστήματος Πάφου (τεκμήριο 54, έγγραφο αριθμός 34). Ο κατηγορούμενος αρ.1, διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πάφου και μέλος του συμβουλίου και της εποπτικής επιτροπής του ΣΑΠΑ από το 1997 έως το
2. Ο κατηγορούμενος αρ.2, διετέλεσε δήμαρχος Πάφου και πρόεδρος του συμβουλίου και της εποπτικής επιτροπής του ΣΑΠΑ από το 1997 έως την 31.05.
3. Ο κατηγορούμενος αρ.3, ήταν δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πάφου και μέλος του συμβουλίου του ΣΑΠΑ από το 1997 μέχρι το 2001 ενώ από την 01.06.2006 μέχρι το 2011, πέραν από δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πάφου και μέλος του συμβουλίου του ΣΑΠΑ υπήρξε και μέλος της εποπτικής επιτροπής του ΣΑΠΑ. Ο κατηγορούμενος αρ.4, από το 2002 μέχρι το 2011, ήταν δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πάφου και μέλος του συμβουλίου του ΣΑΠΑ ενώ από την 01.06.2006 μέχρι το 2011 διετέλεσε και μέλος της εποπτικής επιτροπής του ΣΑΠΑ. Ο κατηγορούμενος αρ.5, από το 2012 μέχρι και μετά την έναρξη της εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης ήταν δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πάφου, μέλος του συμβουλίου του ΣΑΠΑ και μέλος της εποπτικής επιτροπής του ΣΑΠΑ. Ο σχεδιασμός του ως άνω αποχετευτικού συστήματος Πάφου, χωρίστηκε σε δύο φάσεις. Η Α' φάση, αφορούσε το Δήμο Πάφου ενώ με τη Β΄ φάση το αποχετευτικό θα επεκτεινόταν και σε άλλες περιοχές της μείζονος περιοχής της πόλης της Πάφου. Ο σχεδιασμός της Α΄ φάσης του ως άνω αποχετευτικού έργου, ξεκίνησε με την υπογραφή συμβολαίου με την εταιρεία Louis Berger and M.G Iordanou Associates, οι οποίοι ήταν οι σύμβουλοι μηχανικοί που θα είχαν την ευθύνη για το σχεδιασμό, ετοιμασία εγγράφων προσφορών, επίβλεψη και τη διαχείριση των κατασκευαστικών συμβολαίων μέχρι την αποπεράτωση των έργων. Τέσσερα ήταν τα κατασκευαστικά συμβόλαια της Α΄ φάσης. Το συμβόλαιο αρ.1, που υπογράφτηκε με την εταιρεία Ιacovou Bros (Construction) Ltd, τα συμβόλαια αρ. 2Α /2Β, που υπογράφτηκαν με την κοινοπραξία εταιρειών Zachariades και Atlas Pantou - JV και το συμβόλαιο αρ. 3, που υπογράφτηκε με την εταιρεία Awatech Gmbh Abwasser Technik.... .......................................... Για τη Β΄ φάση του ως άνω αποχετευτικού συστήματος Πάφου, καταρτίστηκαν συνολικά πέντε συμβόλαια, με τέσσερις διαφορετικούς εργολάβους. Για τα συμβόλαια Α και Ε, ο εργολάβος που ανέλαβε τα κατασκευαστικά έργα ήταν η κοινοπραξία εταιρειών Medcon Construction Ltd-General Construction Company Ltd - JV. Το συμβόλαιο Α ανατέθηκε στην ως άνω κοινοπραξία κατόπιν προκήρυξης προσφορών, ενώ το συμβόλαιο Ε ήταν αποτέλεσμα απευθείας ανάθεσης σε αυτήν, χωρίς να προκηρυχθούν προσφορές. Το συμβόλαιο Β ανατέθηκε στην κοινοπραξία Loizos Iordanou Constructions Ltd & Ergoliptiki Eteria Ch. P. Th. Alexandrou Ltd - JV. Το συμβόλαιο Γ ανατέθηκε στην εταιρεία Nemesis Constructing Public Company Ltd ενώ το συμβόλαιο Δ, που αφορούσε σχεδιασμό, κατασκευή, επέκταση και διαχείριση για δύο συν δέκα χρόνια της λειτουργίας της βιολογικής μονάδας, στην εταιρεία ENVITEC S.A. Τα συμβόλαια Β, Γ και Δ ανατέθηκαν στις ως άνω εταιρείες κατόπιν προκήρυξης σχετικού διαγωνισμού. Tα συμβόλαια 2Α/2Β της Α' φάσης του αποχετευτικού συστήματος Πάφου, αφορούσαν την κατασκευή δευτερευόντων αγωγών στη δυτική και ανατολική περιοχή της Πάφου. Υπογράφτηκαν στις 17.09.1999 με την κοινοπραξία Zachariades - Atlas Pantou - JV. Τα συμβόλαια υπέγραψαν, εκ μέρους της ως άνω κοινοπραξίας εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της και εκ μέρους του ΣΑΠΑ, ο τότε δήμαρχος Πάφου και πρόεδρος του ΣΑΠΑ, Φειδίας Σαρίκας. Το ποσό του συμβολαίου 2Α ήταν Λ.Κ.5.386.878,00 πλέον Φ.Π.Α. ενώ το ποσό του συμβολαίου 2Β ήταν Λ.Κ.4.323.322,00 πλέον Φ.Π.Α.. Οι εργασίες που περιελάμβαναν τα ως άνω συμβόλαια 2Α/2Β συμπληρώθηκαν τον Σεπτέμβριο του
4. Ενόψει διαφόρων διεκδικήσεων αποζημιώσεων εκ μέρους του εργολάβου, (για μεν το 2Α ανέρχονταν σε ποσό πέραν των Λ.Κ.8.000.000,00 ενώ για το 2Β πέραν του ποσού των Λ.Κ.7.000.000,00) για τις οποίες υπήρχε ένσταση εκ μέρους του ΣΑΠΑ, το ζήτημα οδηγήθηκε σε διαιτησία. Ενώ η ως άνω διαιτησία βρισκόταν σε εξέλιξη, ο τότε δήμαρχος Βέργας, ζήτησε από τον γενικό διευθυντή του ΣΑΠΑ, Ευτύχιο Μαληκίδη, να καλέσει την πλευρά του εργολάβου για διαπραγματεύσεις τερματίζοντας παράλληλα την διαδικασία της διαιτησίας. Πέραν του γεγονότος ότι για να ανοίξει ο δρόμος και να καταστεί δυνατή η δανειοδότηση της Β φάσης του έργου θα έπρεπε το όλο ζήτημα με τις οικονομικές εκκρεμότητες των συμβολαίων της Α φάσης να ρυθμιστεί, του υπέδειξε ότι στην εποπτική επιτροπή που θα αναλάμβανε τις διαπραγματεύσεις, υπήρχαν άτομα «μιλημένα» μαζί του, που αντιπροσώπευαν κόμματα και τα οποία, όπως και ο ίδιος ο Μαληκίδης θα επωφελούνταν προσωπικά από την διευθέτηση με τον πιο πάνω τρόπο. Ως μέλη αυτής της ομάδας τα οποία θα είχαν οικονομικό όφελος, του κατονόμασε τους Γιώργο Μιχαηλίδη, (κατηγορούμενο αρ. 1) Ευστάθιο Ευσταθίου, (κατηγορούμενο αρ. 3) και Βάσο Βασιλείου (κατηγορούμενο αρ. 4). Ενόψει του γεγονότος ότι ο Μαληκίδης ήταν διστακτικός και αντιδρούσε σε αυτή την προοπτική, του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος αρ. 4, ζητώντας του να συναντηθούν στο ιατρείο του. Μεταβαίνοντας εκεί, συνάντησε, τόσο το Βασιλείου (κατηγορούμενο αρ. 4) όσο και τον Ευσταθίου (κατηγορούμενο αρ. 3). Και οι δύο τον παρότρυναν να προχωρήσει με τη διευθέτηση του ως άνω συμβολαίου, χωρίς να φοβάται οτιδήποτε, υποδεικνύοντας του ότι από μια τέτοια εξέλιξη θα επωφεληθούν όλοι οικονομικά. Ο Βασιλείου, του υπέδειξε, πως σε κάθε περίπτωση εάν η διαφορά επιλύετο στα πλαίσια της διαιτησίας το ΣΑΠΑ θα έχανε περισσότερα χρήματα. Το ίδιο πρόσωπο ζήτησε από το Μαληκίδη το τηλέφωνο του διευθυντή της εταιρείας Atlas Pantou, Τώνυ Τουμαζή, και στην παρουσία του Μαληκίδη κάλεσε τηλεφωνικά τον αριθμό που ο τελευταίος του έδωσε, αναφέροντας στο συνομιλητή του ότι στο ποσό που θα συμφωνηθεί στα πλαίσια τελικού διακανονισμού θα πρέπει να εμπεριέχεται και η προμήθεια της τάξης των Λ.Κ.200.000,
5. Ο Μαληκίδης, κατόπιν τούτου ήρε τις επιφυλάξεις του. Σε μεταγενέστερο χρόνο, σε συνομιλία που είχε με το Βέργα, ο τελευταίος του υπέδειξε ότι το ως άνω ποσό θα μοιράζονταν οι Μαληκίδης, Βέργας, Βασιλείου, Ευσταθίου και Μιχαηλίδης. Η ως άνω διαφορά μεταξύ των μερών, μετά από διαπραγμάτευση με τον εργολάβο, οδηγήθηκε σε τελικό φιλικό διακανονισμό, ενώ η διαιτησία διακόπηκε. Ο φιλικός διακανονισμός μεταξύ των δύο πλευρών εγκρίθηκε ομόφωνα από την ολομέλεια του διοικητικού συμβουλίου του ΣΑΠΑ, στις 21.02.2008 (τεκμήριο 89). Σύμφωνα με αυτόν το ΣΑΠΑ θα κατέβαλε στην ως άνω κοινοπραξία για πλήρη και τελική διευθέτηση των συμβολαίων 2Α και 2Β το ποσό των Λ.Κ.3.650.000,00 (€6.236.395,25) πλέον Λ.Κ.120.018,00 (€205.062,93) για ΦΠΑ. Για το συμβόλαιο 2Α πληρώθηκε τελικά στον εργολάβο το ποσό των Λ.Κ.7.366.463,00 πλέον Λ.Κ.684.997,00 ΦΠΑ ενώ για το συμβόλαιο 2Β, πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ.5.447.697,00 πλέον Λ.Κ.477.569,00 ΦΠΑ. Μετά την υπογραφή της ως άνω συμφωνίας διακανονισμού των διαφορών μεταξύ του εργολάβου και του ΣΑΠΑ σε σχέση με τα ως άνω συμβόλαια, ο Μαληκίδης, με οδηγίες του Βέργα, μετέβη περισσότερες από μία φορές στο γραφείο του Τουμαζή στη Λεμεσό, διευθυντή της εταιρίας Atlas Pantou, όπου ο τελευταίος του παρέδιδε διάφορα ποσά, σε μετρητά μέσα σε φάκελο. Κατά τον πιο πάνω τρόπο παρέλαβε από τον Τουμαζή πέριξ των Λ.Κ.100,000,
6. Ανάλογο ποσό, μετά από συνεννόηση με τον Τουμαζή, ο Μαληκίδης έλαβε από άγνωστο του πρόσωπο, μεταβαίνοντας στην Αθήνα, στην περιοχή Χαλανδρίου, το οποίο του παρέδωσε επίσης μετρητά χρήματα μέσα σε φάκελο. Το τηλέφωνο του προσώπου αυτού με το οποίο επικοινώνησε ο Μαληκίδης για τον πιο πάνω σκοπό, έδωσε στον τελευταίο ο Τουμαζής. Η παραλαβή των χρημάτων από το γραφείο του Τουμαζή από τον Μαληκίδη, έγινε σταδιακά και σε διάφορες περιπτώσεις. Κάθε φορά που ο Μαληκίδης παραλάμβανε χρήματα κατά τον πιο πάνω τρόπο, φρόντιζε να τα διανέμει αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως στους Βέργα, Ευσταθίου και Βασιλείου, αποδίδοντας στον κάθε ένα, ως η συμφωνία τους, ίσα μερίδια. Ο κάθε ένας από τα πιο πάνω άτομα έλαβε τουλάχιστον το ποσό των €60.000,00 από τον Μαληκίδη κατά τον πιο πάνω τρόπο. Σε μία τουλάχιστον των περιπτώσεων, η παράδοση των χρημάτων στους Ευσταθίου και Βασιλείου έγινε σε κοινή συνάντηση τους στο γραφείο του Ευσταθίου σε κλινική, στην οποία σε προγενέστερο στάδιο και οι δύο πιο πάνω εργάζονταν όντες ιατροί. Αντίθετα, στον Γιώργο Μιχαηλίδη, (κατηγορούμενο αρ. 1) ο Μαληκίδης δεν παρέδωσε οποιαδήποτε χρήματα από αυτά τα οποία παρέλαβε από τους Τουμαζή και το άγνωστο πρόσωπο στην Αθήνα εκ μέρους της κοινοπραξίας Zachariades και Atlas Pantou - JV. Το συμβόλαιο 3 της Α' φάσης του αποχετευτικού συστήματος Πάφου, αφορούσε την κατασκευή της βιολογικής μονάδας του ως άνω συστήματος. Υπογράφτηκε στις 27.01.2000, με τη γερμανική εταιρεία AWATECH GMBH ABWASSER TECHNIK (που στο εξής θα καλείται «Awatech»). Το συμβόλαιο, ύψους Λ.Κ.4.780.358,05 πλέον Φ.Π.Α., υπέγραψε εκ μέρους της εταιρείας εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπός της και εκ μέρους του ΣΑΠΑ ο τότε Δήμαρχος Πάφου Φειδίας Σαρίκας (κατηγορούμενος αρ. 2). Το συμβόλαιο ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 2002 και μέχρι το τέλος του 2003 έγιναν πληρωμές ύψους Λ.Κ.5.182.401,38 για εργασίες και Λ.Κ.524.546,86 για Φ.Π.Α. Στις 05.10.2004 έγινε συμπληρωματική συμφωνία για το ποσό των Λ.Κ.165.000 πλέον Λ.Κ.24.750,00 για Φ.Π.Α., με την οποία η Awatech ανέλαβε να διεκπεραιώσει εργασίες που σχετίζονταν με το σύστημα άρδευσης, οι οποίες ολοκληρώθηκαν και πληρώθηκε το συμφωνημένο ποσό. Στο τέλος του 2004, η Awatech, με επιστολή της προς το ΣΑΠΑ, ζήτησε όπως για τα εκκρεμή ποσά/απαιτήσεις που η ίδια διεκδικούσε, ύψους Λ.Κ.400.000,00 και αφορούσαν οικοδομικές εργασίες, γίνουν απευθείας διαπραγματεύσεις με τον υπεργολάβο της, δηλαδή την εταιρεία Loizos Iordanou Construction Ltd. Το ζήτημα οδηγήθηκε σε διαιτησία. Το Δεκέμβριο του 2008, επί δημαρχίας Βέργα, έγινε τελικά συμβιβασμός για το ποσό των Λ.Κ.290.000,00, (€495.494,41) πλέον Λ.Κ.4.650,00, (€7.944,99) το οποίο πληρώθηκε στη Loizos Iordanou Construction Ltd. Το συνολικό κόστος του ως άνω συμβολαίου 3, ανήλθε τελικά σε Λ.Κ.5.637.401,38 πλέον Λ.Κ.553.946,86 για Φ.Π.Α. Πριν από την υποβολή της πιο πάνω προσφοράς της Awatech για τη ανάληψη εκ μέρους της, της εκτέλεσης του ως άνω συμβολαίου, ο Ανδρέας Ομήρου, (πρόσωπο που έχει αποβιώσει) τότε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Πάφου, μέλος του συμβουλίου του ΣΑΠΑ και της εποπτικής επιτροπής, κάλεσε στην οικία του το Μαληκίδη, τον οποίο γνώριζε από παλαιότερα. Στην ίδια συνάντηση παρίστατο και ο Φειδίας Σαρίκας (κατηγορούμενος αρ. 2). Τόσο ο Ομήρου όσο και ο Σαρίκας του ανέφεραν ότι γνωρίζουν κάποιο πρόσωπο, Ελληνικής καταγωγής, ο οποίος αντιπροσώπευε μια γερμανική εταιρεία, η οποία θα έκανε προσφορά για την ανάληψη της εκτέλεσης του συμβολαίου 3 της Α΄ Φάσης, υποδεικνύοντας του ότι οι τρεις τους θα είχαν προσωπικό οικονομικό όφελος εάν η προσφορά διδόταν στην ως άνω εταιρεία. Ο Μαληκίδης παρά τις αρχικές αναστολές του για συμμετοχή του σε ό,τι του εισηγούνταν, τελικά συμφώνησε. Σε δεύτερη συνάντηση, η οποία προηγήθηκε επίσης της υποβολής της ως άνω προσφοράς εκ μέρους της Awatech, η οποία έλαβε χώρα στο σπίτι του Λοίζου Ιορδάνους, (Μ.Κ.23) πρόσωπο το οποίο ο Μαληκίδης μέχρι τότε δεν γνώριζε, ήταν παρών και ο Γιώργος Μπάφας, καθηγητής τότε στο Πολυτεχνείο Αθηνών, ο Έλληνας για τον οποίο του είχαν αναφέρει οι Ομήρου και Σαρίκας ότι αντιπροσώπευε τη γερμανική εταιρεία. Στη συνάντηση εκείνη, ο Μαληκίδης διαπίστωσε ότι η εταιρεία του Ιορδάνους θα ήταν ο υπεργολάβος για την εκτέλεση των οικοδομικών έργων στην περίπτωση που η εταιρεία Awatech αναλάμβανε την εκτέλεση του συμβολαίου 3 της Α΄ Φάσης. Στην ίδια συνάντηση, στο σπίτι του Λοίζου Ιορδάνους, στην παρουσία των Μαληκίδη, Λοίζου Ιορδάνους, Φειδία Σαρίκα και του αποβιώσαντα Ανδρέα Ομήρου, ο Μπάφας ανέφερε πως εάν η Awatech κέρδιζε την προσφορά, θα έδινε ποσό ίσο με το 3% του ποσού του συμβολαίου στους Ομήρου, Μαληκίδη και Σαρίκα, πρόταση με την οποία και οι τρεις συμφώνησαν. Συμφωνήθηκε ουσιαστικά ότι το ποσό της «μίζας», που ο κάθε ένας από τους τρεις θα έπαιρνε, θα ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ.44.000,00 που αντιστοιχούσε στο 1% του ποσού Λ.Κ.4.400.000,00 το οποίο θα ήταν το ποσό της προσφοράς της Awatech. Σε συνάντηση που είχαν οι Σαρίκας και Μαληκίδης στο δημαρχείο Πάφου με τον Μπάφα, πριν από την υποβολή της προσφοράς της Awatech, ο τελευταίος τους ενημέρωσε ότι η προσφορά της Awatech θα ήταν με τέτοιο τρόπο διατυπωμένη, ώστε το συνολικό ποσό της, που ήταν Λ.Κ.4.400.000,00 περίπου και το οποίο θα ανακοινωνόταν, θα ήταν μικρότερο από το άθροισμα των επιμέρους ποσών της προσφοράς κατά Λ.Κ.400,000,00, κατά τρόπο που αν η Awatech κέρδιζε το διαγωνισμό, από το ως άνω ποσό των Λ.Κ.400.000,00 τις μεν Λ.Κ.200.000,00 θα έπαιρνε η Awatech τις δε υπόλοιπες Λ.Κ.200.000,00 θα τις μοιράζονταν μεταξύ τους οι Σαρίκας, Μαληκίδης και Ομήρου, παίρνοντας επιπλέον ένα ποσό της τάξης των Λ.Κ.70.000,00 ο καθένας. Οι τελευταίοι συμφώνησαν σε αυτή την εξέλιξη, στη βάση της οποίας, το συνολικό ποσό που διευθετήθηκε ότι θα έπαιρναν στην περίπτωση που η Awatech κέρδιζε την προσφορά ήταν Λ.Κ.114.000,00 περίπου ο καθένας. Κατά την εξέλιξη της διαδικασίας αξιολόγησης των προσφορών από τους συμβούλους μηχανικούς του ΣΑΠΑ, εντοπίστηκε το αθροιστικό λάθος και η διάσταση μεταξύ του συνολικού ποσού των επιμέρους τιμών της προσφοράς και των τιμών που αναγράφονταν στη σελίδα συνοπτικής καταγραφής των ποσών της προσφοράς, με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι η προσφορά ανερχόταν στις Λ.Κ.4.380.358,05 ενώ στην πραγματικότητα το αθροιστικό ποσό ανερχόταν σε Λ.Κ.4.780.358,
7. Το θέμα απασχόλησε την εποπτική επιτροπή του ΣΑΠΑ, σε δύο συνεδρίες, στις 03.11.1999 και 11.11.
8. Στην τελευταία συνεδρία, η εποπτική επιτροπή, της οποίας προήδρευε ο κατηγορούμενος αρ. 2, αποφάσισε, ακολουθώντας την άποψη του Γενικού Λογιστή να δοθούν οδηγίες στους συμβούλους μηχανικούς να συνεχίσουν την αξιολόγηση της προσφοράς της Awatech, έχοντας ως βάση το ποσό των Λ.Κ.4.780.358,05 πλέον Φ.Π.Α. Η συγκεκριμένη απόφαση της εποπτικής επιτροπής, επικυρώθηκε από το συμβούλιο του ΣΑΠΑ στις 03.02.
9. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, με επιστολή του ημερ. 22.12.1999 προς την Awatech, πριν δηλαδή το συμβούλιο του ΣΑΠΑ εγκρίνει τη σχετική απόφαση της εποπτικής επιτροπής, πληροφορούσε την εν λόγω εταιρεία ότι το ΣΑΠΑ αποδεχόταν την προσφορά τους για το αυξημένο κατά Λ.Κ.400.000,00 ποσό. Περαιτέρω, στις 27.01.2000, προχώρησε στην υπογραφή εκ μέρους του ΣΑΠΑ του συμβολαίου 3 της Α' φάσης με την Awatech στη βάση του ως άνω αυξημένου ποσού. Παρά τα όποια προβλήματα αντιμετώπισε η προώθηση της προσφοράς της Awatech, τόσο κατά τη διαδικασία αξιολόγησης της από τους συμβούλους μηχανικούς, (αφού δεν παρουσιάστηκε έγκαιρα, ως οι όροι που ετέθησαν από τους τελευταίους, συμφωνία υπεργολαβίας μέχρι την 21.05.1999) αλλά και κατά το στάδιο της υπογραφής της σύμβασης, (αφού επρόκειτο για εταιρεία η οποία δεν ήταν εγγεγραμμένη στο συμβούλιο εγγραφής εργοληπτών, οικοδομικών και τεχνικών έργων) η εταιρεία Awatech κέρδισε τελικά το διαγωνισμό και ανέλαβε την εκτέλεση του συμβολαίου 3 της Α΄ Φάσης. Όταν ξεκίνησε το έργο και η Awatech πήρε την προκαταβολή, έγινε σχετική διευθέτηση όπου οι Σαρίκας, Μαληκίδης και Ομήρου, ταξίδευσαν στην Αθήνα με σκοπό ο Μπάφας να παραδώσει στον κάθε ένα από αυτούς €20.000,00 σε μετρητά, στη βάση της μεταξύ τους συμφωνίας. Τα υπόλοιπα ποσά θα τους τα κατέβαλλε στην πορεία, ανάλογα με την εκτέλεση του έργου. Μεταβαίνοντας προς τούτο στην Αθήνα διέμειναν στο ξενοδοχείο Ηλέκτρα. Συνάντησαν τον Μπάφα έξω από μία τράπεζα στην περιοχή του Συντάγματος, με σκοπό να τους καταβάλει τα ως άνω ποσά. Ένας-ένας έμπαινε στην τράπεζα με τον Μπάφα και έπαιρνε €20.000,00 σε μετρητά. Μετά την παραλαβή των χρημάτων και από τους τρεις, ο Μαληκίδης, έξω από την τράπεζα, ρώτησε τον Σαρίκα τι θα έκαναν τα χρήματα με δεδομένο ότι στην Κύπρο τότε το νόμισμα εξακολουθούσε να ήταν κυπριακές λίρες και ο τελευταίος τον συμβούλευσε να ανοίξει λογαριασμό στην Αθήνα για να τα καταθέσει, λέγοντας του ότι το ίδιο θα έκανε και αυτός. Οι Μαληκίδης, Σαρίκας και Ομήρου, σε μεταγενέστερο χρόνο, επισκέφθηκαν και δεύτερη φορά την Αθήνα όπου και πάλι συναντήθηκαν με τον Μπάφα σε ξενοδοχείο της πόλης. Ο Μπάφας, ως η προηγηθείσα σχετική διευθέτηση, κατέβαλε και πάλι σε κάθε ένα από αυτούς, από €20.000,00 σε μετρητά. Στις 30.04.2007, υπογράφτηκε το συμβόλαιο Α της Β' Φάσης με την κοινοπραξία Medcon Construction Ltd & General Construction Company Ltd-JV. Το συμβόλαιο αυτό, συνολικού ύψους €16.621.085,42 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, κάλυπτε τα κατασκευαστικά έργα της περιοχής του Δήμου Γεροσκήπου, Αχέλειας και μικρό μέρος της περιοχής Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο. Τη συμφωνία εκ μέρους του ΣΑΠΑ υπέγραψε ο Πρόεδρός του Σάββας Βέργας και ο Γενικός Διευθυντής Ευτύχιος Μαληκίδης. Εκ μέρους των δυο εταιρειών που απάρτιζαν την κοινοπραξία υπέγραψαν εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι. Με την υπογραφή του συμβολαίου καταβλήθηκε στην κοινοπραξία, ως προκαταβολή, το ποσό των €1.658.571,
10. Το συμβόλαιο Α κατέληξε να έχει τελικό κόστος €22.963.026,01 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. .......................... .......................................... Το συμβόλαιο Ε της Β' φάσης, ανατέθηκε από το ΣΑΠΑ απευθείας και χωρίς την προκήρυξη σχετικού διαγωνισμού, στην ίδια ως άνω κοινοπραξία, η οποία είχε αναλάβει, κατόπιν διαγωνισμού τότε, το συμβόλαιο Α της Β' φάσης. Το συμβόλαιο αυτό υπογράφτηκε στις 22.02.2010 με την κοινοπραξία Medcon Construction Ltd & General Construction Company Ltd - JV και ήταν ύψους €7.677.400,00 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Αφορούσε κατασκευαστικά έργα στο Δήμο Γεροσκήπου και μικρό μέρος της περιοχής Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο. Τη συμφωνία εκ μέρους του ΣΑΠΑ υπέγραψε ο Πρόεδρός του Σάββας Βέργας και ο Γενικός Διευθυντής Ευτύχιος Μαληκίδης. Εκ μέρους των δυο εταιρειών που απάρτιζαν την κοινοπραξία υπέγραψαν εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί τους. Το συμβόλαιο Ε κατέληξε να έχει τελικό κόστος €9.301.668,16 συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. ...................................... .......................................... Η τακτοποίηση όλων των συμβατικών εκκρεμοτήτων και οικονομικών διαφορών μεταξύ της ως άνω κοινοπραξίας και του ΣΑΠΑ σε σχέση με τα Συμβόλαια Α και Ε επιτεύχθηκε στις 24.07.2014, με υπογραφή ανάλογης προς τούτο συμφωνίας. Η συμφωνία προνοούσε όπως πληρωθεί το ποσό των €717.986,00 για το συμβόλαιο Α εκ των οποίων €433.023,30 ήταν η επιστροφή κράτησης και για το συμβόλαιο Ε €190.433,00 εκ των οποίων οι €166.900,00 ήταν η επιστροφή κράτησης του συμβολαίου Ε. Ενόψει του γεγονότος ότι η θέση του Μαληκίδη, γενικού διευθυντή του ΣΑΠΑ, ήταν πως και για το Συμβόλαιο Ε θα έπρεπε να προκηρυχθούν προσφορές, ο Βέργας τον πίεζε να προωθήσει την ανάθεση του στην ως άνω κοινοπραξία, προβάλλοντας τη θέση ότι ουσιαστικά επρόκειτο για επέκταση του Συμβολαίου Α. Όπως του υπεδείκνυε παράλληλα, αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα να έχουν οικονομικό όφελος διάφορα άτομα. Ενόψει της ως άνω στάσης του Μαληκίδη επί του ζητήματος ο Ευσταθίου, (κατηγορούμενος αρ. 3) τον κάλεσε στο ιατρείο του, ζητώντας του να μην είναι αρνητικός στην προοπτική της ανάθεσης ουσιαστικά του Συμβολαίου Ε στην κοινοπραξία, υποδεικνύοντας του ότι από αυτή την εξέλιξη θα δίδονταν διάφορες χορηγίες σε διάφορα σωματεία ενώ ένα ποσό θα κατέληγε επίσης στους Βέργα, Ευσταθίου, Μιχαηλίδη και Μαληκίδη. Τέλη του 2009, πριν την κατακύρωση του Συμβολαίου Ε, μετά από τηλεφώνημα του Ευσταθίου, (κατηγορούμενου αρ. 3), οι Μαληκίδης, Ευσταθίου και Χειμαρίδης συναντήθηκαν στο ξενοδοχείο Aquamare στην Πάφο. Στα πλαίσια αυτής της συνάντησης ο Χειμαρίδης προσπάθησε να πείσει τον Μαληκίδη να συμφωνήσει στην ανάθεση του Συμβολαίου Ε στην ως άνω κοινοπραξία, επιβεβαιώνοντας ότι στην περίπτωση που τούτο γινόταν, οι Βέργας, Μαληκίδης, Ευσταθίου και Μιχαηλίδης θα είχαν οικονομικό όφελος. Στην εξέλιξη των γεγονότων, μετά από εισήγηση του Βέργα το συμβούλιο του ΣΑΠΑ αποφάσισε την απευθείας ανάθεση του Συμβολαίου Ε της Β΄ Φάσης του αποχετευτικού συστήματος Πάφου στην κοινοπραξία Medcon Construction Ltd & General Construction Company Ltd - JV. Μετά την υπογραφή του συμβολαίου Ε, στις 22.02.2010, (η κατακύρωση του οποίου έγινε στις 22.12.2009) ο Χειμαρίδης κλήθηκε στο γραφείο του Βέργα, ο οποίος, στην παρουσία του Μαληκίδη, του ανακοίνωσε ότι έπρεπε να δοθεί ένα ποσό της τάξης των €300.000,00 σε μια ομάδα τεσσάρων ατόμων, ειδικότερα στους Βέργα, Μαληκίδη, Μιχαηλίδη (κατηγορούμενο αρ. 1) και Ευσταθίου (κατηγορούμενο αρ. 3). Τούτο, όπως του υπεδείχθη, για την ομαλή διεξαγωγή και εκτέλεση του συμβολαίου. Στη συγκεκριμένη συνάντηση ο Βέργας έγραψε σε μικρό χαρτάκι, το οποίο παρέδωσε στο Χειμαρίδη, πέρα από το συνολικό ποσό των €300.000,00, τα ονόματα των πιο πάνω προσώπων και το αντίστοιχο ποσό που θα έπρεπε να καταβληθεί για τον καθένα. Βέργας και Μαληκίδης θα έπρεπε να λάβουν το ποσό των €100.000,00 περίπου έκαστος, ενώ Μιχαηλίδης και Ευσταθίου θα ελάμβαναν το ποσό των €50.000,00 έκαστος. Τα ως άνω ποσά όπως του επισημάνθηκε θα μπορούσε να τα δώσει σταδιακά αλλά πάντως αυτοπροσώπως στο κάθε ένα από τα πιο πάνω πρόσωπα. Μετά τη συνάντηση στο γραφείο του Βέργα, ο Χειμαρίδης ενημέρωσε τους ιδιοκτήτες των εταιρειών της κοινοπραξίας για το ζήτημα, οι οποίοι, έχοντας ήδη καταβάλει μέσω του Χειμαρίδη στους Βέργα και Μαληκίδη το ποσό των €50.000,00 για την προώθηση της προσφοράς τους σε σχέση με το συμβόλαιο Α της Β΄ Φάσης, συναίνεσαν. Ο Χειμαρίδης, εξασφαλίζοντας τους αριθμούς τηλεφώνων των Μιχαηλίδη και Ευσταθίου από το Βέργα, επικοινώνησε με τους πρώτους, οι οποίοι του εξήγησαν, ο μεν Μιχαηλίδης πού είναι το γραφείο του, ο δε Ευσταθίου πού είναι το ιατρείο του, για να μπορεί ο Χειμαρίδης να τους καταβάλλει περιοδικά διάφορα ποσά ως η πιο πάνω διευθέτηση. Ο Χειμαρίδης, εξασφαλίζοντας κάθε φορά μετρητά χρήματα από τις εταιρείες της κοινοπραξίας, επισκεπτόταν τους τελευταίους σε διάφορες περιπτώσεις, παραδίδοντας τους φακέλους στους οποίους περιείχοντο διάφορα ποσά μετρητών, μέχρι τη συμπλήρωση του ποσού των €50.000,00 που έδωσε στον καθένα. Κατά τον ίδιο τρόπο, αυτοπροσώπως και ιδιοχείρως δηλαδή, παρέδιδε, περιοδικά, διάφορα ποσά στους Βέργα και Μαληκίδη μέχρι τη συμπλήρωση του συμφωνηθέντος για αυτούς ποσού. Για τις όποιες πληρωμές προέβαινε, ενημέρωνε τόσο την Καραντώκη, εκτελεστική πρόεδρο της εταιρείας Medcon Construction Company Ltd και το λογιστή της εν λόγω εταιρείας, Κώστα Κορωνή, όπως και το διευθυντή της εταιρείας General Construction Company Ltd, Αβρααμίδη, οι οποίοι ήταν ενήμεροι για το σκοπό για τον οποίο λάμβανε τα χρήματα από τις ως άνω εταιρείες. Διατηρούσε άλλωστε προς τούτο σχετική κατάσταση πληρωμών την οποία και τους διέθετε. Το συμβόλαιο Β της Β΄ Φάσης του αποχετευτικού συστήματος Πάφου, κατακυρώθηκε, μετά από προκήρυξη προσφορών, στην κοινοπραξία Loizos Iordanou Constructions Ltd & Ergoliptiki Eteria Ch. P. Th. Alexandrou Ltd - JV. Το ως άνω συμβόλαιο υπογράφτηκε στις 05/12/
11. Ήταν ύψους €24.462.030,59 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και κάλυπτε τα κατασκευαστικά έργα της περιοχής του Αναβαργού στον Δήμο Πάφου και των κοινοτήτων Έμπας και Κονιών. Τη συμφωνία εκ μέρους του ΣΑΠΑ υπέγραψαν ο Πρόεδρος του Σάββας Βέργας και ο Γενικός Διευθυντής Ευτύχιος Μαληκίδης και εκ μέρους των δύο εταιρειών που απάρτιζαν την κοινοπραξία εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι. Το κόστος του συμβολαίου Β μέχρι και τις 31.10.2014 ανήλθε στο ποσό των €30.466.689,84 συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ .............................. .......................................... Εντός του 2007, πριν ακόμη την υποβολή προσφοράς εκ μέρους της ως άνω κοινοπραξίας για την ανάληψη των εργασιών που αφορούσε το συμβόλαιο Β της Β΄ Φάσης, ο Μιχαηλίδης, (κατηγορούμενος αρ. 1) κάλεσε το Μαληκίδη στο γραφείο του. Μεταβαίνοντας ο Μαληκίδης εκεί, συνάντησε, πέραν του Μιχαηλίδη, τους Βέργα και Ιορδάνους. Ο Ιορδάνους τους ανέφερε για την πρόθεση του να υποβάλει προσφορά για το συμβόλαιο Β της Β΄ Φάσης, και ότι ήθελε τη βοήθεια τους. Σε αντάλλαγμα θα έδινε στους τρεις ποσό Λ.Κ.200.000,00, το οποίο θα μοιράζονταν μεταξύ τους. Οι Μαληκίδης, Βέργας και Μιχαηλίδης, συμφώνησαν προς τούτο. Η κοινοπραξία Loizos Iordanou Constructions Ltd & Ergoliptiki Eteria Ch. P. Th. Alexandrou Ltd - JV υπέβαλε σχετική προσφορά την οποία και κέρδισε, παρά τις διάφορες ενστάσεις και προσφυγές από άλλους προσφοροδότες οι οποίες τελικά απερρίφθηκαν. Μετά την υπογραφή του ως άνω συμβολαίου, ο Μιχαηλίδης τηλεφώνησε στο Μαληκίδη, καλώντας τον να μεταβεί στο γραφείο του. Εκεί, του υπέδειξε ότι ο Ιορδάνους του είχε δώσει €100.000,00, παρακινώντας τον όμως, ενόψει του γεγονότος ότι κατά την εξέταση των προσφορών ο Μαληκίδης ανέδειξε κάποιο πρόβλημα με τους εγκεκριμένους λογαριασμούς της εταιρείας του, να μην δώσει οποιοδήποτε ποσό σε αυτόν. Παρόλα αυτά, ο Μιχαηλίδης στα πλαίσια της ως άνω συμφωνίας που είχε γίνει, έδωσε στο Μαληκίδη €33.000,00, λέγοντάς του ότι ισόποσο ποσό είχε δώσει στο Βέργα και κράτησε για τον εαυτό του το υπόλοιπο ποσό από τις €100.000,00 ήτοι €34.000,
12. Το συμβόλαιο Δ της Β΄ Φάσης του αποχετευτικού συστήματος Πάφου, αφορούσε το σχεδιασμό, κατασκευή και λειτουργία της βιολογικής μονάδας του αποχετευτικού συστήματος Πάφου, δίπλα από το αεροδρόμιο. Κατόπιν σχετικού διαγωνισμού, κατακυρώθηκε στην εταιρεία Envitec SA (στο εξής Envitec). Η εταιρεία Loizos Iordanou Constructions Ltd ήταν ο υπεργολάβος για την εκτέλεση των οικοδομικών έργων του ως άνω συμβολαίου. Το ως άνω συμβόλαιο υπογράφτηκε στις 09.11.2007, έχοντας, για το κατασκευαστικό μέρος, συνολικό ύψος €18.077.003,25 συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Με την υπογραφή του, πληρώθηκε στην ως άνω εταιρεία προκαταβολή ύψους €1.571.913,33 η οποία παραλήφθηκε στις 29.11.2007 από τον διευθυντή της, Χρίστο Δρακόπουλο. Το συνολικό κόστος του συμβολαίου Δ μέχρι και την 01.11.2014 ανερχόταν στο ποσό των €20.994.330,14, συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. .......................... .......................................... Όσον αφορά τη λειτουργία της Βιολογικής Μονάδας το συμβόλαιο προνοούσε μηνιαίες πληρωμές σταθερού και μεταβλητού ποσού, ανάλογα με τον όγκο λυμάτων, που δεχόταν ο σταθμός. Με την υπογραφή του συμβολαίου η Envitec θα αναλάμβανε τη λειτουργία του υφιστάμενου βιολογικού σταθμού της Α' Φάσης για περίοδο δύο χρόνων, μέχρι και την αποπεράτωση της κατασκευής της νέας βιολογικής μονάδας που θα κατασκεύαζε η ίδια και μετέπειτα, για ακόμη δέκα χρόνια θα λειτουργούσε τη νέα βιολογική μονάδα. Το 2007, πριν από την υποβολή προσφοράς εκ μέρους της Envitec για την εκτέλεση των εργασιών του ως άνω συμβολαίου, κατόπιν πρόσκλησης του Λοΐζου Ιορδάνους, έγινε συνάντηση σε ταβέρνα στο χωριό Αναλιώντας, η οποία ανήκε στον αδελφό του τελευταίου. Στη συνάντηση συμμετείχαν ο Ιορδάνους, ο Σαβέριος Βραχίμης, (Σύμβουλος Μηχανικός του ΣΑΠΑ για τη Β' Φάση του αποχετευτικού συστήματος Πάφου) ο Βέργας, ο Μαληκίδης και ο Γιώργος Μιχαηλίδης (κατηγορούμενος αρ. 1). Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, αναφέρθηκε στους παρευρισκόμενους ότι ο Ιορδάνους θα συνεργαζόταν με την εταιρεία Envitec του Χρίστου Δρακόπουλου για την υποβολή προσφοράς σε σχέση με το συμβόλαιο Δ της Β' φάσης. Περαιτέρω, ότι στην περίπτωση που κέρδιζαν την προσφορά, οι Βέργας, Μαληκίδης, Σαβέριος Βραχίμης και ο κατηγορούμενος αρ.1 θα είχαν οικονομικό όφελος. Το 2007, σε συνάντηση πριν την υπογραφή του συμβολαίου Δ της Β' Φάσης, στην οποία συμμετείχαν οι Δρακόπουλος, (διευθυντής της Envitec) Βέργας, Σαβέριος Βραχίμης, Μαληκίδης, Γιώργος Μιχαηλίδης (κατηγορούμενος αρ. 1) και Λοϊζος Ιορδάνους, η οποία έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Alexander The Great, στην Πάφο, συζητήθηκαν κάποια προβλήματα στα σχέδια του Σαβέριου Βραχίμη που αφορούσαν το συγκεκριμένο συμβόλαιο, τα οποία εντόπισε ο Δρακόπουλος. Στα πλαίσια εκείνης της συνάντησης, ο Δρακόπουλος, σε ερώτηση του Βέργα προς τον ίδιο, τι εννοούσε ο Σαβέριος Βραχίμης λέγοντας στη συνάντηση «να τηρηθούν τα συμφωνηθέντα», υπέδειξε στο Βέργα ότι με την λήψη της προκαταβολής θα έδινε ένα ποσό ύψους Λ.Κ.200.000,00 στην ομάδα Βραχίμη και Μαληκίδη με σκοπό να μην του δημιουργούν προβλήματα, προσκόμματα και καθυστερήσεις στις πληρωμές και εκεί που θα μπορούσαν να έδιναν έξτρα εργασίες και έξτρα παρατάσεις χρόνου. Στις αρχές του 2008, μετά την υπογραφή του συμβολαίου Δ της Β΄ Φάσης του αποχετευτικού συστήματος Πάφου και τη λήψη από την εταιρεία Envitec της σχετικής προκαταβολής, ο Μαληκίδης μετέβη στην Αθήνα όπου συνάντησε τους εκεί ευρισκόμενους ήδη Βέργα και Γιώργο Μιχαηλίδη (κατηγορούμενο αρ. 1). Οι τρεις τους, συναντήθηκαν με το Δρακόπουλο στο ξενοδοχείο Caravel και ο τελευταίος, ως η προηγηθείσα διευθέτηση για απόδοση οικονομικού οφέλους στους τρεις στην περίπτωση που η εταιρεία του κέρδιζε την προσφορά για το συμβόλαιο Δ, έδωσε στο Μαληκίδη €150.000,00 για τον πιο πάνω σκοπό. Ο Μαληκίδης κράτησε για τον εαυτό του τις €50.000,00 ενώ τις υπόλοιπες €100.000,00 διαμοίρασε στους Βέργα και κατηγορούμενο αρ. 1, δίδοντας τους από €50.000,
13. Τα ως άνω ποσά, δεν ήταν τα μόνα χρήματα που κατέβαλε ο Δρακόπουλος στους Βέργα και Μαληκίδη, αφού κατά την εξέλιξη των εργασιών που αφορούσε το συμβόλαιο Δ τα δύο πιο πάνω πρόσωπα, με διάφορες αιτιάσεις, ζητούσαν και λάμβαναν από τον Δρακόπουλο διάφορα ποσά. Προϊόντος του χρόνου, η εταιρεία Envitec αξίωνε διάφορες αποζημιώσεις από το ΣΑΠΑ. Παρά το γεγονός ότι σε κάποιο στάδιο οδηγήθηκε η διαφορά μεταξύ της Envitec και του ΣΑΠΑ σε διαιτησία στο Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο στο Παρίσι, τα μέρη, προ του κινδύνου να επωμιστεί το ΣΑΠΑ τα μεγάλα έξοδα των ταχύτατων διαδικασιών της ως άνω διαιτησίας αλλά και της ανάγκης που η εταιρεία Envitec είχε για γρήγορη διευθέτηση του ζητήματος, αποφάσισαν όπως το όλο ζήτημα οδηγηθεί σε διακανονισμό μεταξύ τους. Οι αξιώσεις της Envitec και οι συζητήσεις αφορούσαν τόσο το κατασκευαστικό μέρος όσο και αξιώσεις που άπτονταν της λειτουργίας και συντήρησης της βιολογικής μονάδας. Ο Δρακόπουλος, σε κατ' ιδίαν συνάντηση που είχε με το Βέργα, ζήτησε από τον τελευταίο, για να αποκλειστεί η πιθανότητα το ζήτημα των διεκδικήσεων της εταιρείας του και του τελικού διακανονισμού να μην κλείσει με την έγκρισή της συμφωνίας από το συμβούλιο του ΣΑΠΑ, να εξασφαλίσουν προς τούτο τη στήριξη κάποιων δημοτικών συμβούλων. Ο Βέργας συμφώνησε και προς το σκοπό αυτό προσέγγισε τον κατηγορούμενο αρ. 5 και τον Πόλυ Πολυδώρου, (Μ.Κ.26) τότε δημοτικό σύμβουλο στο Δήμο Πάφου, μέλος του συμβουλίου του ΣΑΠΑ και της εποπτικής επιτροπής του ΣΑΠΑ, οι οποίοι δέχθηκαν να συναντηθούν με το Δρακόπουλο. Διευθετήθηκε όπως οι δύο συναντήσεις γίνουν στο ξενοδοχείο AMATHUS στην Πάφο, με τον Βέργα να τους ενημερώνει τι θα τους ζητούσε ο Δρακόπουλος. Την καθορισμένη ημέρα προηγήθηκε η συνάντηση του Βέργα με το Δρακόπουλο και ακολούθως ο Δρακόπουλος, όπως ήταν η επιθυμία του, συναντήθηκε κατ΄ ιδίαν πρώτα με τον κατηγορούμενο αρ. 5 και μετά με τον Πολυδώρου. Ο Πολυδώρου, όταν αντιλήφθηκε ότι γινόταν προσπάθεια δωροδοκίας του ώστε να υποστηρίξει τα αιτήματα της Envitec, αρνήθηκε και αποχώρησε, επιβεβαιώνοντας και την επομένη τη θέση του τηλεφωνικά στο Δρακόπουλο. Ούτε στη συνάντηση του Δρακόπουλου με τον κατηγορούμενο αρ. 5 συμφωνήθηκαν τα ανταλλάγματα που θα αποκόμιζε ο κατηγορούμενος αρ.
14. Τούτο έγινε σε χρόνο μεταγενέστερο, όταν ο κατηγορούμενος αρ. 5 συμφώνησε με το Βέργα να ζητήσουν από το Δρακόπουλο το ποσό των €100.000,00, το οποίο θα μοιράζονταν. Ο Βέργας ήταν το πρόσωπο που ενημέρωσε στη συνέχεια το Δρακόπουλο προς τούτο. Ο τελευταίος του υπέδειξε ότι πρώτα θα ήθελε να δει τη στήριξη και τη βοήθεια τους. Μετά την κατάληξη σε συμφωνία τελικού διακανονισμού μεταξύ του ΣΑΠΑ και της Envitec, o Βέργας τηλεφώνησε εκ νέου στο Δρακόπουλο ζητώντας του χρήματα έναντι του ποσού των €100.000,00 που σε προγενέστερο στάδιο του είχε ζητήσει. Παρά το γεγονός ότι η Envitec δεν είχε ακόμη εισπράξει οποιοδήποτε ποσό από αυτά που θα ελάμβανε δυνάμει της συμφωνίας τελικού διακανονισμού των απαιτήσεων της από το ΣΑΠΑ, ο Δρακόπουλος συγκατάνευσε προς τούτο. Ο Βέργας διευθέτησε, σε συνεννόηση με το Δρακόπουλο και μετά από απαίτηση του κατηγορούμενου αρ. 5, δύο επισκέψεις του τελευταίου στην Αθήνα, στις 30.12.2013 και 15.01.2014, στις οποίες ο κατηγορούμενος αρ. 5 συνάντησε το Δρακόπουλο, από τον οποίο παρέλαβε και μετέφερε στην Κύπρο το συνολικό ποσό των €55.000,00, (€15.000,00 την πρώτη φορά και €40.000,00 τη δεύτερη) ποσό χρημάτων τα οποία οι Βέργας και ο κατηγορούμενος αρ. 5 μοιράστηκαν μεταξύ τους, λαμβάνοντας από €27.500,00 ο κάθε ένας. Ειδικότερα, στην πρώτη συνάντηση η οποία πραγματοποιήθηκε στις 30.12.2013, Δρακόπουλος και κατηγορούμενος αρ. 5 συναντήθηκαν στο Artemis Bar του ξενοδοχείου Sofitel στην περιοχή του αεροδρομίου της Αθήνας, όπου ήπιαν καφέ και ο Δρακόπουλος παρέδωσε στον κατηγορούμενο αρ. 5 ένα κλειστό φάκελο, που περιείχε €15.000,00 σε μετρητά. Προηγήθηκαν σύντομες τηλεφωνικές κλήσεις του Δρακόπουλου προς τον κατηγορούμενο αρ. 5 για σκοπούς συνεννόησης σε σχέση με τη συνάντηση (τεκμήριο 7). Παρών στη συνάντηση, η οποία διήρκησε περίπου είκοσι λεπτά, ήταν και ο συνέταιρος του Δρακόπουλου, Παναγιώτης Καλογερόπουλος. Ο κατηγορούμενος αρ. 5, παίρνοντας το φάκελο με τα χρήματα, ζήτησε επίσης από το Δρακόπουλο όπως του δοθεί αντίγραφο του ασφαλιστηρίου συμβολαίου της βιολογικής μονάδας, το οποίο ανανεωνόταν κάθε χρόνο, με ευθύνη της Envitec, προκειμένου να υποβάλει προσφορά η σύζυγός του, αναφερόμενος παράλληλα σε προβλήματα που είχε με έναν αδελφό του. Ακολούθησε, στις 15.01.2014, η δεύτερη συνάντηση με τον κατηγορούμενο αρ. 5 στο ίδιο ξενοδοχείο στην Αθήνα. Της επίσκεψης αυτής προηγήθηκε και πάλι τηλεφώνημα του Βέργα προς τον Δρακόπουλο προς τούτο, όπου συμφωνήθηκε όπως δοθούν ακόμα €40.000,
15. Στη συνάντηση αυτή, διάρκειας 3 - 4 λεπτών, πριν από την οποία επίσης προηγήθηκαν σύντομες τηλεφωνικές επικοινωνίες μεταξύ του Δρακόπουλου και του κατηγορούμενου αρ. 5 για σκοπούς συνεννόησης σε σχέση με τη συνάντηση, (τεκμήριο 7) ο Δρακόπουλος παρέδωσε εκ νέου στον κατηγορούμενο αρ. 5 κλειστό φάκελο, στον οποίο υπήρχαν €40.000,00 σε μετρητά ως η προηγηθείσα συνεννόηση με το Βέργα. Όπως και στην πρώτη συνάντηση τους, έτσι και σε αυτή, Δρακόπουλος και κατηγορούμενος αρ. 5, δεν συζήτησαν οτιδήποτε για το περιεχόμενο του φακέλου. Ο κατηγορούμενος αρ. 5 παρακάλεσε εκ νέου τον Δρακόπουλο όπως τον εφοδιάσει με αντίγραφο του ασφαλιστηρίου, παράκληση που επαναλήφθηκε και μέσω τηλεφωνικού μηνύματος. Ο κατηγορούμενος αρ. 5, και στις δυο πιο πάνω περιπτώσεις ταξίδεψε στην Αθήνα και επέστρεψε αυθημερόν στην Κύπρο. Και στις δυο περιπτώσεις έδωσε στο Βέργα το ποσό των €7.500,00 και €20.000,00 αντίστοιχα, ως το μερίδιο του τελευταίου, κρατώντας για τον εαυτό του ισόποσα ποσά. Στις 03.12.2014, ενώ ο Βέργας τελούσε υπό κράτηση στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου και ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι έρευνες της αστυνομίας για ζητήματα και τυχόν αδικήματα που αφορούσαν το ΣΑΠΑ και τις εργασίες του εν λόγω οργανισμού, ο κατηγορούμενος αρ. 5, επισκέφθηκε το Βέργα στα κρατητήρια του ως άνω σταθμού. Αναφέροντας στον επί καθήκοντι αστυνομικό ότι είναι δικηγόρος του Βέργα, ο τελευταίος, αφού προέβη σε σχετική καταχώρηση στο ανάλογο δελτίο καταχωρήσεων επισκέψεων δικηγόρου - κρατουμένου, (τεκμήριο 2) ζητώντας και καταγράφοντας τον αριθμό της δικηγορικής ταυτότητας του κατηγορούμενου αρ. 5, οδήγησε τον κατηγορούμενο αρ. 5 στην ειδική αίθουσα δικηγόρου - πελάτη, εντός των κρατητηρίων, όπου και συναντήθηκε, κατ΄ ιδίαν με το Βέργα, από τις 08:30 μέχρι τις 09:05 της εν λόγω ημέρας. Ο Βέργας ουδέποτε είχε διορίσει ως δικηγόρο του τον κατηγορούμενο αρ.
16. Ο κατηγορούμενος αρ. 5 στην ως άνω συνάντηση, αφού ενημέρωσε τον Βέργα για διάφορες εξελίξεις στο Δήμο Πάφου, οι οποίες αφορούσαν κυρίως ζητήματα των εκλογών για την ανάδειξη νέου δημάρχου, υποδεικνύοντας του παράλληλα ότι το κόμμα στο οποίο ο ίδιος ανήκε, θα υποστήριζε τη συνέχιση της συνεργασίας του ΣΑΠΑ με την Envitec, τον ενημέρωσε παράλληλα ότι επίκειτο η ανάκριση του Δρακόπουλου από τις αστυνομικές αρχές, ζητώντας του, αν μπορούσε, να έλεγε στο Δρακόπουλο να μην μιλήσει για τα λεφτά που ο τελευταίος του κατέβαλε στην Αθήνα. Όταν ο Βέργας του υπέδειξε ότι δεν μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε παρέμβαση στο Δρακόπουλο σε σχέση με το ζήτημα, υποδεικνύοντάς του ότι οι δικηγόροι του, τον συμβούλευσαν να μην κάνει οποιαδήποτε ενέργεια ενώ είναι υπό κράτηση αφού κάτι τέτοιο θα στραφεί εναντίον του, ο κατηγορούμενος αρ. 5 τον ρώτησε «είναι δυνατό να μιλήσει ο Χρίστος Δρακόπουλος για εμάς» και ο Βέργας του απάντησε, ότι νομίζει πως όχι. Σε μεταγενέστερο χρόνο, ο Βέργας, καθ' υπόδειξη και των δικηγόρων του, ανέφερε το ως άνω περιστατικό στις αστυνομικές αρχές.» Πριν από τις αγορεύσεις για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η κατηγορούσα αρχή, στις 28.04.2017, καταχώρησε αίτηση για δήμευση εσόδων όλων των ως άνω κατηγορουμένων-καταδικασθέντων, τα οποία, ως η ετυμηγορία του Δικαστηρίου ήταν αποτέλεσμα της διάπραξης εκ μέρους τους αδικημάτων για τα οποία κρίθηκαν ένοχοι. Την ημερομηνία που η ως άνω αίτηση ορίστηκε για εξέταση, ήτοι στις 03.05.2017, μετά από τη δέουσα διαδικασία και αφού όλοι οι κατηγορούμενοι συγκατάνευσαν προς τούτο, εκδόθηκε αυθημερόν διάταγμα δήμευσης σε βάρος ενός εκάστου των κατηγορουμένων-καταδικασθέντων ως η αίτηση της κατηγορούσας αρχής, υπό τους όρους και προϋποθέσεις που τέθηκαν στο διάταγμα. Σημειώνεται ότι στις 25.04.2017, πριν από την καταχώρηση της ως άνω αίτησης δήμευσης εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, ο συνήγορος του κατηγορουμένου αρ. 2 με επιστολή του προς τη Γενική Λογίστρια της Δημοκρατίας, ενημέρωνε την τελευταία ότι ποσό €40.000,00 που κατακρατήθηκε από το φιλοδώρημα που ο κατηγορούμενος αρ. 2 εδικαιούτο για την υπηρεσία του στο αξίωμα του βουλευτή, παραδίδεται στην Κυπριακή Δημοκρατία σε πλήρη αποκατάσταση της ζημιάς την οποία αυτή έχει υποστεί ως αποτέλεσμα των αξιόποινων πράξεων που του καταλογίζονται με την απόφαση ημερ. 21.04.2017 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων, αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκαν σε διάφορους παράγοντες που κατά την άποψη τους, σε σχέση πάντα με τον κατηγορούμενο που ο κάθε ένας εκπροσωπούσε, θα πρέπει να συνεκτιμηθούν ως μετριαστικοί-ελαφρυντικοί, δυνάμενοι να οδηγήσουν στην επιβολή κατά το δυνατό της ελαφρότερης ποινής. Ο κ. Χ"Λοίζου, εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 1, (Γιώργου Μιχαηλίδη) υιοθετώντας το περιεχόμενο έκθεσης του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών της Δημοκρατίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του τελευταίου, υπογράμμισε περαιτέρω το λευκό ποινικό μητρώο του 61χρονου σήμερα κατηγορούμενου αρ. 1 και το γεγονός ότι για 35 χρόνια διατηρούσε ένα από τα πιο επιτυχημένα αρχιτεκτονικά γραφεία στην Πάφο, το οποίο παρέδωσε ουσιαστικά στα δύο παιδιά του, που έχουν ήδη συμπληρώσει συναφείς σπουδές στον κλάδο της αρχιτεκτονικής και του πολιτικού μηχανικού, για να συνεχίσουν τη λειτουργία του. Αναφέρθηκε περαιτέρω στην αρνητική δημοσιότητα που δόθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε σχέση με το πρόσωπο του κατηγορούμενου αρ. 1 κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης, όπως επίσης και στην αγωνία που διακατείχε τον τελευταίο κατά τη διάρκεια των δυόμισι (2.5) χρόνων που παρήλθαν από τη σύλληψη του σε σχέση με την παρούσα υπόθεση μέχρι και την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Σημείωσε το γεγονός πως στις 10.03.2017, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο, ως υποστήριξε, δεν είναι άσχετο με την ως άνω κατάσταση πραγμάτων και τη συναισθηματική του φόρτιση. Μεταφερόμενος στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, διαπιστώθηκε ότι αντιμετωπίζει και σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα, (πρόπτωση της μιτροειδούς βαλβίδας) για το οποίο χρήζει άμεσης χειρουργικής επέμβασης. Έθεσε προς τούτο σημείωμα του καρδιολόγου Πέτρου Μαυρομμάτη, (τεκμήριο 1) με το οποίο επιβεβαιώνεται η αναγκαιότητα χειρουργικής επέμβασης για τη αντιμετώπιση του καρδιολογικού προβλήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αρ. 1, ως επίσης παραπεμπτικό σημείωμα για εξετάσεις στην καρδιολογική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, (τεκμήριο 2). Επιπρόσθετα από τα πιο πάνω, όπως εξήγησε ο ευπαίδευτος συνήγορος του, ο κατηγορούμενος αρ. 1 πάσχει από ελκώδη κολίτιδα ενώ παρουσιάζει και υπερτροφία του προστάτη. Έστρεψε επίσης την προσοχή του Δικαστηρίου στο χρόνο που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 1 μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης, υποδεικνύοντας ότι τούτο αποτελεί ένα ακόμη παράγοντα που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, προς όφελος πάντα του κατηγορούμενου. Ο κ. Τριανταφυλλίδης, εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 2, (Φειδία Σαρίκα) υπογράμμισε το λευκό ποινικό μητρώο του εν λόγω κατηγορούμενου, υποδεικνύοντας ότι η έκνομη συμπεριφορά του, όπως διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο, αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, αφού ούτε πριν ούτε μετά υπήρξε εμπλοκή του σε οποιαδήποτε έκνομη δραστηριότητα, επιδεικνύοντας πάντα διαγωγή νομοταγούς πολίτη. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, όπως καταδεικνύουν σχετική βεβαίωση από το γραφείο της Γενικής Διευθύντριας της Βουλής των Αντιπροσώπων, (τεκμήριο 3) και επιστολή του Δημοτικού Γραμματέα του Δήμου Πάφου, (τεκμήριο 4) θήτευσε στα ως άνω σώματα επί σειρά ετών. Σημείωσε πως ως καταγράφεται στην ως άνω επιστολή του Δημοτικού Γραμματέα, ημερ. 28.04.2017, υπηρέτησε ως εκλελεγμένος αξιωματούχος του Δήμου Πάφου. Από την 01.06.1986 μέχρι τις 31.12.1996 ως δημοτικός σύμβουλος και από την 01.01.1997 μέχρι την 01.06.2006 ως δήμαρχος Πάφου. Σύμφωνα με τη βεβαίωση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, ημερ. 27.04.2017, ο κατηγορούμενος αρ. 2 υπηρέτησε ως βουλευτής εκλογικής περιφέρειας Πάφου, για δύο θητείες, από το 2006 μέχρι το
17. Και στις δύο βουλευτικές του θητείες υπήρξε μέλος διαφόρων κοινοβουλευτικών επιτροπών. Από την 01.06.2014 ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, από την οποία, στις 28.12.2014, ανέστειλε προσωρινά τη συμμετοχή του, για λόγους ευθιξίας. Τονίζοντας την προσφορά του κατηγορούμενου αρ. 2 στο κράτος, σημείωσε ταυτόχρονα πως με δεδομένο το μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει, από την διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του, η πιθανότητα επανάληψης τους, δεν είναι απλώς απομακρυσμένη αλλά αδιανόητη. Υποστηρίζοντας ότι η αξιόλογη πολιτική σταδιοδρομία του κατηγορούμενου αρ. 2 με την καταδίκη του έχει ανεπανόρθωτα τρωθεί, σημείωσε ότι τούτο αποτελεί γεγονός που θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως μία «παραπλήσια» τιμωρία. Μεταφέροντας την αγωνία που τον διακατέχει σε σχέση με την οικονομική στήριξη των παιδιών του, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την άσχημη οικονομική του κατάσταση, όπως αυτή αποκαλύπτεται στην κοινωνικοοικονομική έκθεση του αρμόδιου τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας που ετοιμάστηκε για το πρόσωπο του κατηγορούμενου αρ. 2 και τις επιπτώσεις ευρύτερα της καταδίκης του στην οικογένεια του. Υιοθετώντας το περιεχόμενο της ως άνω κοινωνικοοικονομικής έκθεσης, αποσαφήνισε ταυτόχρονα ότι δεν υπήρξε γάμος του κατηγορούμενου αρ. 2 με γυναίκα ιατρό, όπως εκ παραδρομής φαίνεται να παρείσφρησε στη σχετική κοινωνικοοικονομική έκθεση που τον αφορά, υποδεικνύοντας ότι ο τελευταίος, ως ορθά καταγράφεται στη σχετική κοινωνικοοικονομική έκθεση, νυμφεύθηκε το 1987 και χώρισε με τη σύζυγο του το
18. Υπέδειξε ταυτόχρονα ότι η πλευρά του κατηγορούμενου αρ. 2, πριν η πλευρά της Γενικής Εισαγγελίας προωθήσει την αίτηση δήμευσης, ενημέρωσε την αρμόδια αρχή της Δημοκρατίας ότι ποσό €40.000,00, το οποίο δικαιούτο ως μέρος φιλοδωρήματος για την υπηρεσία του στο αξίωμα του βουλευτή και το οποίο είχε δεσμευθεί, το παρέδιδε στη Δημοκρατία σε πλήρη αποκατάσταση της ζημιάς η οποία είχε προκληθεί ως αποτέλεσμα των αξιόποινων πράξεων που του καταλογίζονται με την απόφαση του Δικαστηρίου, πραγματικότητα που αποτελεί σημαντικό δεδομένο όσον αφορά την επιμέτρηση της ποινής. Ο κος Τριανταφυλλίδης, έστρεψε επίσης την προσοχή του Δικαστηρίου στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ισότητας ενώπιον της δικαιοσύνης, (άρθρο 28 του Συντάγματος) υποδεικνύοντας ότι πρόσωπο το οποίο φέρεται να κατέβαλε τα χρήματα στον κατηγορούμενο αρ. 2, όχι μόνο δεν κατηγορήθηκε αλλά τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε σαν μάρτυρας στη διαδικασία, υποδεικνύοντας πως όταν η πλευρά της υπεράσπισης ζήτησε να προσέλθει το εν λόγω πρόσωπο ως μάρτυρας, υπήρξε ένσταση σε αυτή την εξέλιξη από την πλευρά της κατηγορούσας αρχής. Αποτελεί τούτο, υπέδειξε, ένα επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα στη βάση υπάρχουσας νομολογίας, στην οποία παρέπεμψε, ο οποίος θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Καταληκτικά, παραπέμποντας στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την ημερομηνία της επιβολής της ποινής, (14-17 χρόνια) υπέδειξε ότι τούτο, από μόνο του, στη βάση καλά καθιερωμένης νομολογίας, αποτελεί ικανοποιητικό στοιχείο για να μην επιβληθεί στον κατηγορούμενο αρ. 2 ποινή φυλάκισης. Υποστήριξε ότι η συνολική πορεία του τελευταίου και η μετεξέλιξή του από το 2003 μέχρι σήμερα, δικαιολογούν την μη επιβολή ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο αρ.
19. Σε κάθε περίπτωση δε, αν το Δικαστήριο κρίνει ότι τέτοιου είδους ποινή θα πρέπει να επιβληθεί, επανεξετάζοντας όλα τα στοιχεία που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, υποστήριξε ότι δικαιολογείται στην περίπτωση του η αναστολή τυχόν επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Αγορεύοντας ο κ. Αγγελίδης εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 3, (Ευστάθιος Ευσταθίου) αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποίο ο κατηγορούμενος αρ. 3 κρίθηκε ένοχος, υπέδειξε παράλληλα την θεμελιώδη νομολογιακή αρχή ότι το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής, ουδόλως μειώνεται ή ατονεί ακόμη και σε υποθέσεις ως η υπό συζήτηση, που προκύπτει αναγκαιότητα αποτρεπτικής αντιμετώπισης των αδικοπραγούντων. Αναφερόμενος στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου αρ. 3 και υιοθετώντας το περιεχόμενο της κοινωνικοοικονομικής έκθεσης που ετοιμάστηκε από το αρμόδιο Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας για τον τελευταίο, υπέδειξε ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 είναι ηλικίας 68 ετών, πραγματικότητα που θα πρέπει να συνεκτιμηθεί, σε συνδυασμό θεωρούμενη με τα προβλήματα υγείας που αυτός αντιμετωπίζει αλλά και το λευκό ποινικό του μητρώο. Ιατρός στο επάγγελμα με πλούσιο βιογραφικό και υψηλό μορφωτικό επίπεδο, συνεισέφερε γενικότερα στο χώρο της ιατρικής ως πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πάφου, μέλος του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου και μέλος του Ιατρικού Συμβουλίου Κύπρου για δύο θητείες, ως επίσης εκπρόσωπος της Κύπρου στη μόνιμη Επιτροπή Ευρωπαίων Ιατρών για έξι χρόνια. Έχοντας υποστεί έμφραγμα ενώ διαγνώστηκε με υπέρταση, προβλήματα που σχετίζονται με το ψυχικό και ψυχολογικό άγχος που προέκυψαν από την αρχή της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, είχε σαν αποτέλεσμα να εμφυτευθεί σε αυτόν απινιδωτής κατά την περίοδο που εκκρεμούσε η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Πάσχει επίσης από διαβήτη. Έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου αριθμό ιατρικών πιστοποιητικών και εκθέσεων σχετικών με την κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου αρ. 3 (τεκμήρια 7(α) έως (στ) ). Η σύζυγος του κατηγορούμενου αρ. 3, η οποία στο παρελθόν υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο, πάσχει επίσης από οξείας μορφής δύσπνοια, γεγονός που καθιστά απόλυτα αναγκαίο, κατά τη διάρκεια της νύκτας, να υπάρχει μαζί της άτομο, αφού εκτάκτως και χωρίς προειδοποίηση μπορεί να προκύψει ανάγκη χορήγησης οξυγόνου και κορτιζόνης. Έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου σχετική ιατρική έκθεση και πιστοποιητικό (τεκμήρια 8 και 8Α) σχετικά με τα διάφορα προβλήματα υγείας που η σύζυγός του αντιμετωπίζει. Η τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης στο κατηγορούμενο αρ. 3, υπέδειξε, αναμφίβολα θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στον ίδιο τον κατηγορούμενο αρ. 3 όσο και σε μέλη της οικογένειας του, αφού ο ίδιος συντηρεί και υποστηρίζει τόσο υλικά όσο και συναισθηματικά τη σύζυγο και τα δύο του παιδιά. Ο κ. Αγγελίδης έστρεψε επίσης την προσοχή του Δικαστηρίου στο ζήτημα της άνισης μεταχείρισης που κατά την θέση του προκύπτει από το γεγονός ότι άλλα πρόσωπα, ακόμη και μάρτυρες κατηγορίας που αξιοποιήθηκαν στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, τα οποία φαίνεται να εμπλέκονται στη διάπραξη σχετικών αδικημάτων, δεν οδηγήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, κατέληξε, το γεγονός ότι δεν έχουν διωχθεί όλα τα πρόσωπα τα οποία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ουσιωδώς ή επουσιωδώς συμμετείχαν σε διάφορες πράξεις που το Δικαστήριο με την απόφαση του αποφάσισε ότι έλαβαν χώρα, δεν μπορεί παρά να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως ένας επιπρόσθετος μετριαστικός παράγοντας. Σημείωσε παράλληλα ότι από τις πράξεις του κατηγορούμενου αρ. 3, το ΣΑΠΑ ουσιαστικά δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημιά, αφού τα χρήματα τα οποία το Δικαστήριο κατέληξε ότι λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο αρ. 3, λήφθηκαν από ιδιώτες κατά τρόπο που πιθανόν να επηρέαζαν το κέρδος τους. Πρόσωπα τα οποία κατά τρόπο θετικό συνέβαλαν στις παράνομες συναλλαγές, πλην όμως διέφυγαν της όποιας δίωξης και τιμωρίας. Οι ως άνω ιδιαίτερες περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 3, με δεδομένα τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι τα έσοδα του κατηγορούμενου αρ. 3 από τη διάπραξη των αδικημάτων είναι προϊόν της συνδρομής ή προτροπής και των εργολάβων, δικαιολογούν στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο, την ταύτιση της ποινής του γενεσιουργού αδικήματος με αυτή του αδικήματος της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες ενέργειες. Σημείωσε παράλληλα το γεγονός ότι η πλευρά του κατηγορούμενου αρ. 3 δεν έφερε ένσταση στο διάταγμα δήμευσης περιουσίας, παράγοντας που θα πρέπει επίσης να συνυπολογιστεί, αφού τα έσοδα από τη δήμευση θα αποτελέσουν διασφάλιση της αποζημίωσης. Η χρονική περίοδος, κατέληξε, που έχει διαρρεύσει από την ημέρα που ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα, σε συνδυασμό με τις πραγματικές συνθήκες που εστιάζονται στα ζητήματα υγείας του ιδίου και της συζύγου του, τα οποία έχουν στο μεταξύ μεταβληθεί, αποτελούν παράγοντες που δεν μπορεί παρά να ληφθούν σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο προς όφελος πάντα του κατηγορούμενου αρ.
20. Ο κ. Θωμά, εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 4, (Βασίλειου Βασιλείου) υπέδειξε ότι τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αρ. 4 κρίθηκε ένοχος ότι διέπραξε, αφορούν μία μεμονωμένη περίπτωση. Διαπράχθηκαν την περίοδο το 2007-2008, εννέα δηλαδή χρόνια προηγουμένως και ενώ στο μεταξύ οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου αρ. 4 έχουν διαφοροποιηθεί, γεγονός που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής. Στο μεσοδιάστημα, ο κατηγορούμενος αρ. 4 έχει αποκτήσει τρία εγγόνια ενώ έχει προσβληθεί από καρκίνο, με αποτέλεσμα, ως αναφέρεται σε σχετική ιατρική βεβαίωση, (τεκμήριο 11) στις 04.07.2016 να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση καρκινώματος στην ουροδόχο κύστη, με σύσταση για συστηματική παρακολούθηση γι πρόληψη υποτροπών της νόσου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορούμενου αρ. 4, χωρίς να παραγνωρίζει το γεγονός ότι οι διωκτικές αρχές, από τη στιγμή που το σκάνδαλο ΣΑΠΑ βγήκε στην επιφάνεια κινήθηκαν πολύ γρήγορα για να εξιχνιάσουν την υπόθεση ενώ ως υπέδειξε, λαμβάνοντας υπόψη το μεγάλο όγκο του μαρτυρικού υλικού και η Δικαστική διαδικασία κινήθηκε σε «σύντομους ρυθμούς», υποστήριξε ωστόσο, ότι με δεδομένο πως ζητήματα σχετικά με το ΣΑΠΑ τέθηκαν ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής, χρόνια προηγουμένως, παρατηρήθηκε ολιγωρία από τις διωκτικές αρχές ως προς τη διερεύνηση της υπόθεσης, αφού η διερεύνηση θα μπορούσε να ξεκινήσει πολύ ενωρίτερα. Υιοθετώντας τις εισηγήσεις των συναδέλφων του, Αγγελίδη και Τριανταφυλλίδη σε σχέση με τα ζητήματα άνισης μεταχείρισης που και ο ίδιος προέταξε ότι προκύπτουν στην υπό συζήτηση περίπτωση από τη μη δίωξη άλλων, εμπλεκόμενων προσώπων, στη διάπραξη αδικημάτων που αφορούν την υπό συζήτηση υπόθεση, σημείωσε περαιτέρω ότι στην περίπτωση του κατηγορούμενου αρ. 4, από το συμβιβασμό που επήλθε με την Zachariades - Atlas Pantou, το ΣΑΠΑ δεν φαίνεται να ζημιώθηκε, αφού ως τέθηκε και στο Δικαστήριο, σε όσες περιπτώσεις διαφορές του ΣΑΠΑ με εργολάβους οδηγήθηκαν σε διαιτησία, στο τέλος της ημέρας, το ΣΑΠΑ κλήθηκε να πληρώσει πολύ περισσότερα χρήματα. Σημείωσε παράλληλα το γεγονός ότι εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 4 δεν υπήρξε ένσταση στην έκδοση διατάγματος δήμευσης, πραγματικότητα που θα εξασφαλίσει στο τέλος της ημέρας την επιστροφή του ποσού που ο κατηγορούμενος αρ. 4 κρίθηκε ότι έχει ιδιοποιηθεί. Αναφερόμενος στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου αρ. 4, 63 ετών σήμερα, υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείο Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε για τον τελευταίο και τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου. Πρόκειται, συμπλήρωσε, για άτομο λευκού ποινικού μητρώου, ο οποίος κατά την Τουρκική εισβολή, υπηρετώντας τη θητεία του σε περιοχή της Κερύνειας, συνελήφθηκε από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής μεταφέρθηκε ως αιχμάλωτος στη Τουρκία όπου έτυχε κακομεταχείρισης κατά τον τρόπο που εξήγησε (προπηλακισμούς και κτυπήματα) από τον Τούρκικο όχλο. Απολύθηκε στις 28.10.1974, χρονικό διάστημα που μαζί με άλλους αιχμαλώτους επέτρεψαν στην Κύπρο. Με την σύζυγό του, ιατρό επίσης στο Νοσοκομείο Πάφου η οποία εργάζεται στο ως άνω νοσοκομείο πέραν των είκοσι πέντε ετών, απέκτησαν δύο παιδιά, ένα γιό 38 ετών και μια θυγατέρα 29 ετών, τα οποία, για τις ανάγκες τις δικές τους και την στήριξη των οικογενειών και των παιδιών τους, βασίζοντο σε μεγάλο βαθμό στα εισοδήματα του κατηγορούμενου αρ.4 και της μητέρας τους αφού ο μεν υιός τους είναι χαμηλόμισθος εργαζόμενος σε ξενοδοχείο, ενώ η θυγατέρα τους άνεργη φιλόλογος. Τις συνέπειες τις καταδίκης του θα επωμιστεί όλη η οικογένειά του, αφού μετά από αυτή δεν θα μπορεί να υποστηρίζει οικονομικά την οικογένεια του, ούτε να συνδράμει στην αποπληρωμή δανείου ύψους €500.000,00 με ορατό τον κίνδυνο εκποίησης της οικίας του ή άλλης περιουσίας για αποπληρωμή του εν λόγω δανείου. Ο κατηγορούμενος αρ. 4, σημείωσε, διετέλεσε εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος για 15 χρόνια, πρόεδρος του σωματείου Προοδευτικής Πάφου για 15 χρόνια, αντιπρόεδρος του σωματείου ΑΠΟΠ για 10 χρόνια, ως επίσης πρόεδρος της Σχολικής Εφορίας Πάφου για 5 χρόνια. Μέσα από τις πιο πάνω ιδιότητες και συμμετέχοντας στις οργανωμένες δομές της Κυπριακής κοινωνίας, διέθεσε χιλιάδες ώρες εθελοντικής εργασίας προς όφελος του κοινού και της πόλης της Πάφου, προσφέροντας στις ανάγκες της σωστής διαπαιδαγώγησης της νεολαίας, λαμβάνοντας μόνο μια υποτυπώδη αντιμισθία σαν δημοτικός σύμβουλος. Με εξαίρεση την εμπλοκή του στην υπό συζήτηση περίπτωση, που αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός στη ζωή του, πρόκειται για άτομο άμεμπτου χαρακτήρα, το οποίο ουδέποτε παρουσιάστηκε ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου. Ο πρότερος βίος του έρχεται σε κάθετη αντίθεση με τις πράξεις για τις οποίες σήμερα βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, γεγονός που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής. Σε μια προσπάθεια να διαφυλαχθούν εργασιακά δικαιώματα και κεκτημένα του κ. Βασιλείου, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπέδειξε ότι έχει ήδη αποσταλεί από την πλευρά του επιστολή παραίτησης του από τη θέση του έκτακτου ιατρού αορίστου χρόνου την οποία κατείχε. Πρόκειται για επιβαρυντική συνέπεια από την καταδίκη του, η οποία ουσιαστικά σημαίνει και την έξοδο του από το επάγγελμα του ιατρού με ειδικότητα στην γυναικολογία, επάγγελμα που ασκεί στην πόλη της Πάφου από το 1991 μέχρι το 2007, ιδιωτεύοντας και από το 2007 μέχρι την παραίτηση του την προηγούμενη εβδομάδα ως έκτακτος ιατρός αορίστου χρόνου στο Κρατικό Νοσοκομείο της πόλης της Πάφου. Θέτοντας υπόψη του Δικαστηρίου επιστολές από το διευθυντή του Νοσοκομείου Πάφου και από μέλη του νοσηλευτικού προσωπικού του Γυναικολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου Πάφου σε σχέση με το χαρακτήρα του κατηγορούμενου αρ. 4 και γενικότερα τον τρόπο συμπεριφοράς και άσκησης των καθηκόντων του στο Νοσοκομείο Πάφου, (τεκμήρια 9 και 10 αντίστοιχα) κάλεσε το Δικαστήριο, λαμβάνοντας και αυτά υπόψη, να κρίνει τον κατηγορούμενο με κάθε δυνατή επιείκεια. Ο κ. Κ. Σιαηλής, αγορεύοντας για τον κατηγορούμενο αρ. 5, (Γιώργο Σιαηλή) υπέδειξε πως ακόμη και στις περιπτώσεις που το στοιχείο της αποτροπής, συνδυαζόμενο με την σοβαρότητα ενός αδικήματος αναδεικνύεται έντονο, το Δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν πρέπει να ατονεί. Προέβαλε, ανάμεσα σε άλλα, ως ελαφρυντικές για τον κατηγορούμενο αρ. 5 περιστάσεις, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του τελευταίου, όπως καταγράφονται σε σχετική έκθεση του αρμόδιου Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, την οποία υιοθέτησε, σημειώνοντας περαιτέρω ότι πρόκειται για πρόσωπο που από το 1994 ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου, πατέρα τριών παιδιών, ηλικίας 18, 22 και 25 ετών, ένα εκ των οποίων μόλις πριν έξι μήνες έχει αποκτήσει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος δικηγόρου ενώ το δεύτερο του παιδί, σπουδάζει σε Αγγλικό πανεπιστήμιο με κατεύθυνση επίσης την νομική επιστήμη. Μετά το σκάνδαλο του ΣΑΠΑ, υπέδειξε, ο κύκλος εργασιών του δικηγορικού γραφείου που ο κατηγορούμενος αρ. 5 διατηρεί έχει μειωθεί δραματικά, ενώ γενικότερα χαρακτήρισε την οικονομική κατάσταση του τελευταίου ως τραγική. Ενόψει τούτου, εδώ και 2,5 περίπου χρόνια, δεν καταβάλλεται οποιαδήποτε δόση έναντι δανείου που ο κατηγορούμενος αρ.5 διατηρεί. Τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα υγείας για τα οποία έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου αριθμό ιατρικών βεβαιώσεων. Ο κατηγορούμενος αρ. 5 έχει διαγνωστεί ότι πάσχει από ζαχαρώδη διαβήτη, αρτηριακή πίεση, μικτή δισλιπιδαιμία και αύξηση των ηπατικών ενζύμων στα πλαίσια στεατοηπατίτιδας. Τα σοβαρότατα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η σύζυγος του ταλαιπωρούν τόσο την ίδια όσο και την υπόλοιπη οικογένεια της για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το 2006 υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης όγκου στην υπόφυση, ενώ το 2014 λόγω οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας κινδύνευσε άμεσα η ζωή της. Είναι διαβητική, πάσχει από μικρονευροαγγειακή διαβητοπάθεια στα πόδια, ενώ χρειάζεται να υποβληθεί σε επέμβαση για αφαίρεση ενδομήτριου πολύποδα. Πρόκειται για άτομο με βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό το οποίο πολύ συχνά χρήζει νοσηλείας και συνεχούς βοήθειας και φροντίδας. Ουσιαστικά έχει απολέσει την ικανότητα για εργασία αφού δεν μπορεί να εργαστεί πάνω από 2 με 3 ώρες την ημέρα. Παραπέμποντας σε σχετική νομολογία, υπέμνησε την αναγκαιότητα να μην παραβιαστεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης των αδικοπραγούντων, η οποία πηγάζει από τις πρόνοιες του άρθρου 28 του Συντάγματος. Σημείωσε προς τούτο το γεγονός ότι διάφορα πρόσωπα, των οποίων η εμπλοκή στην εξέλιξη των πραγμάτων έχει αναδυθεί μέσα από τη Δικαστική διαδικασία, τελικώς δεν οδηγήθηκαν ενώπιον της δικαιοσύνης, σημειώνοντας ότι η επιλεκτική και άνιση μεταχείριση των παραβατών, δημιουργεί αισθήματα αδικίας ενώ αποδυναμώνει το δίκαιο και καταστρατηγεί το Κράτος Δικαίου. Παρέπεμψε επίσης στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου αρ. 5, υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για άτομο το οποίο γενικότερα χαίρει εκτίμησης στην κοινωνία της Πάφου ασκώντας τη δικηγορία, αλλά και από τους συναδέλφους του δικηγόρους, θέτοντας υπόψη του Δικαστηρίου σχετική βεβαίωση της Επιτροπής του Δικηγορικού Συλλόγου Πάφου. Αναφέρθηκε επίσης στις συνέπειες της τυχόν φυλάκισης του, τόσο στον ίδιο σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, όσο και στην οικογένεια του, σε συνάρτηση πάντα με το οικονομικό αδιέξοδο που η τελευταία βρίσκεται, που επιτάθηκε και από τη δυσμενή δημοσιότητα που δόθηκε στον ίδιο, συνεπεία της εμπλοκής του στην υπόθεση του ΣΑΠΑ. Ορατό είναι εξ' άλλου το ενδεχόμενο εξωδικαστηριακής τιμωρίας του, μέσω πειθαρχικής διαδικασίας που δυνατόν να ακολουθήσει την καταδίκη του από το Δικαστήριο, ζήτημα που θα πρέπει επίσης να συνεκτιμηθεί. Ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης προέβαλε επίσης ως μετριαστικούς παράγοντες, το άγχος και την αγωνία του κατηγορούμενου αρ. 5 καθ' όλη τη διάρκεια της εξέλιξης της διαδικασίας που τον αφορούσε, σημειώνοντας παράλληλα το γεγονός ότι από τις έκνομες συμπεριφορές του κατηγορούμενου αρ. 5, ως αποδόθηκαν σε αυτόν από το Δικαστήριο, το Δημόσιο δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, παρά μόνο εταιρεία που ως η απόφαση του Δικαστηρίου χρημάτισε διάφορα πρόσωπα, τόσο κατά την κατασκευή όσο και κατά τη διαχείριση του βιολογικού σταθμού του αποχετευτικού συστήματος Πάφου. Υπογράμμισε παράλληλα το μικρό ποσό, συγκριτικά με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους, που κρίθηκε ότι αποκόμισε, υποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι και η αποδοχή εκ μέρους του του διατάγματος δήμευσης, θα πρέπει να προσμετρηθεί προς όφελος του. Ο κατηγορούμενος αρ. 5, υπέδειξε, δεν αποτελεί πρόσωπο που χρειάζεται αναμόρφωση με την επιβολή σε αυτόν ποινής η οποία θα τον επανεντάξει στην κοινωνία, υποδεικνύοντας πως η περίπτωση του κατηγορούμενου αρ. 5 είναι τέτοια που δικαιολογείται η αναστολή, τυχόν επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση των πραγμάτων από ποινολογικής απόψεως, θα αναφερθούμε στο περιεχόμενο των εκθέσεων του αρμόδιου τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών της Δημοκρατίας σε σχέση με τους κατηγορούμενους, οι οποίες ετοιμάστηκαν μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου, σε μια προσπάθεια πληρέστερης πληροφόρησης του τελευταίου για σκοπούς της παρούσας, ως προς τις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες συνθήκες των κατηγορουμένων. Ως έχει ήδη σημειωθεί, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης υιοθέτησαν και επεξέτειναν στο πλαίσιο της αγόρευσης τους τις ως άνω εκθέσεις, προβαίνοντας μάλιστα μερικοί από αυτούς, σε κάποιες διορθώσεις και αποσαφηνίσεις ζητημάτων που αναφέρονται σε αυτές. Σε σχέση με το πρώτο κατηγορούμενο (Γεώργιο Μιχαηλίδη) αναφέρεται στη σχετική έκθεση κοινωνικής έρευνας ότι γεννήθηκε στην Πάφο, στις 14.10.1956 και ότι είναι ηλικίας 61 ετών. Κατάγεται από την Αργάκα της επαρχίας Πάφου και είναι το έκτο παιδί από οκτώ αδέλφια. Οι γονείς του απεβίωσαν. Μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία και μετέβη στην Ιταλία για σπουδές, όπου έλαβε πτυχίο στην αρχιτεκτονική. Επιστρέφοντας στην Κύπρο δημιούργησε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο. Την περίοδο 2006-2011 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και διορίστηκε στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου. Ως αρχιτέκτονας εργαζόταν μέχρι τις 26.11.2014 ημερομηνία που για πρώτη φορά συνελήφθη. Το 1983 παντρεύτηκε τη σύζυγο του Ροδοθέα, η οποία απεβίωσε το 1999 από καρκίνο του μαστού. Το ζεύγος απέκτησε δύο παιδιά, την Μαριλένα Μιχαηλίδου, 32 ετών, άγαμη, αρχιτέκτονα και το Δημήτρη Μιχαηλίδη, 28 ετών, άγαμο, άνεργο πολιτικό μηχανικό. Μετά το θάνατο της συζύγου του ανέλαβε ο ίδιος τη φροντίδα των παιδιών του με τη βοήθεια της κουνιάδας του. Οι σχέσεις με τα παιδιά και τους συγγενείς του περιγράφονται ως άριστες ενώ τα τελευταία χρόνια το γραφείο του υπολειτουργεί. Ο κατηγορούμενος 1 (Γιώργος Μιχαηλίδης) αντιμετωπίζει ελκώδη κολίτιδα ενώ πρόσφατα εμφανίστηκε πρόβλημα μιτροειδούς βαλβίδας για το οποίο θα πρέπει να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο αρ. 2 (Φειδία Σαρίκα) στη σχετική έκθεση κοινωνικής έρευνας καταγράφεται ότι είναι ηλικίας 59 και πλέον ετών σήμερα, και ότι γεννήθηκε την 01.10.1957, στην Πάφο. Ο πατέρας του απεβίωσε ενώ η μητέρα του, 88 χρονών, αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα υγείας με τον ίδιο να έχει αναλάβει τη φροντίδα της. Αδελφή την οποία είχε ο κατηγορούμενος αρ. 2 απεβίωσε πριν τρία χρόνια, σε ηλικία 60 ετών. Μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια μετέβη στη Γαλλία όπου έλαβε πτυχίο αρχιτεκτονικής. Επιστρέφοντας στην Κύπρο συνεργάστηκε αρχικά με άλλο αρχιτεκτονικό γραφείο και στη συνέχεια άνοιξε το δικό του γραφείο. Το 1986 άρχισε να ασχολείται με την πολιτική. Υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος ενώ την περίοδο 1997-2006 ως δήμαρχος Πάφου. Εκλέγηκε βουλευτής την περίοδο 2006-2016, πλην όμως αποχώρησε οικειοθελώς, πριν ολοκληρωθεί η θητεία του. Το 1987 παντρεύτηκε την Γεωργία Παπαέτη με την οποία χώρισε το
21. Απέκτησε τρία παιδιά, δύο θυγατέρες και ένα υιό, ηλικίας 29, 28 και 24 ετών, με τα δύο πρώτα να διαμένουν μόνιμα στη Γαλλία και Λονδίνο αντίστοιχα. Το τρίτο παιδί του, η μικρότερη του θυγατέρα, είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο Κύπρου. Οι σχέσεις με τα παιδιά του περιγράφονται ως άριστες με τον ίδιο να αναφέρει ότι έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου τα έξοδα τους. Τον προβληματίζει πώς θα αντεπεξέλθουν οικονομικά τα παιδιά του χωρίς τη δική του παρουσία καθ' ην έκταση εκκρεμεί ένα τεράστιο χρέος σε τράπεζες (€1.500.000,00) που συμπεριλαμβάνει στεγαστικά, φοιτητικά και επαγγελματικά δάνεια, για το οποίο δεν καταβάλλονται οι δόσεις. Εκτός από τη υπερπλασία του προστάτη δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα υγείας. Για τον κατηγορούμενο αρ. 3, (Ευστάθιο Ευσταθίου) αναφέρεται στη σχετική έκθεση κοινωνικής έρευνας που τον αφορά ότι γεννήθηκε στις 05.11.1949, στην Πάφο και ότι είναι ηλικίας 67 ετών. Κατάγεται από την Πάφο και είναι ο μικρότερος από πέντε αδέλφια, ένας εκ των οποίων απεβίωσε ενώ δύο διαμένουν μόνιμα στη Νότια Αφρική. Ο πατέρας του απεβίωσε όταν ο ίδιος ήταν μόλις τριών ετών ενώ η μητέρα του απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία, τα τελευταία χρόνια. Μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο και την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας μετέβη στην Αθήνα όπου έλαβε πτυχίο ιατρικής. Ειδικεύτηκε ως γυναικολόγος στη Νότιο Αφρική. Επιστρέφοντας στην Κύπρο εργαζόταν ιδιωτικά ως γυναικολόγος μέχρι πριν τρία χρόνια. Τη περίοδο 2006-2011 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και διορίστηκε στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου. Παντρεύτηκε την Ευγενία Παπαγεωργίου, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά. Μια θυγατέρα, 23 ετών δικηγόρο και ένα υιό, 20 ετών φοιτητή νομικής στην Αγγλία. Οι σχέσεις με τα παιδιά και τη σύζυγο του περιγράφονται ως άριστες. Η σύζυγος του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Αναπνευστική ανεπάρκεια, διαβήτη, ενώ πριν δύο χρόνια υπέστη εγκεφαλικό. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος αρ. 3, παρουσιάζει υπέρταση, διαβήτη, πέρα δε από το ανεύρυσμα θωρακικής αορτής πριν ένα χρόνο υπέστη έμφραγμα και τοποθετήθηκε σε αυτόν απινιδωτής. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Ο κατηγορούμενος αρ. 4, (Βασίλειος Βασιλείου) σύμφωνα με τη σχετική έκθεση γεννήθηκε στις 02.04.1954 στην Πάφο και είναι 63 ετών. Κατάγεται από το Τραχώνι Κυθρέας και είναι ο μεγαλύτερος από πέντε αδέλφια, ένα εκ των οποίων απεβίωσε. Ο πατέρας του, συνταξιούχος οικοδόμος ηλικίας 84 ετών, ενώ η μητέρα του, οικοκυρά, απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία πριν 2 ½ χρόνια. Μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο και την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας μετέβη στη Ουκρανία όπου έλαβε πτυχίο ιατρικής και εξειδικεύτηκε στην γυναικολογία. Επιστρέφοντας στην Κύπρο εργαζόταν ιδιωτικά ως γυναικολόγος την περίοδο 1991-
22. Ακολούθως διορίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου ως έκτακτος επ' αορίστου χρόνου. Την περίοδο 2006-2011 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και διορίστηκε στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου. Παντρεύτηκε τη Νίκη Βασιλείου, επίσης ιατρό, την οποία γνώρισε κατά τη διάρκεια των σπουδών του, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά. Μία θυγατέρα, ηλικίας 38 ετών και ένα υιό 29 ετών. Και τα δύο τους παιδιά είναι παντρεμένα. Οι σχέσεις με τα παιδιά και τη σύζυγο του περιγράφονται ως άριστες. Πρόσφατα παρουσίασε καρκίνωμα στην ουροδόχο κύστη. Για τον κατηγορούμενο αρ. 5 (Γιώργο Σιαηλή) καταγράφεται στη σχετική έκθεση κοινωνικής έρευνας ότι αυτός γεννήθηκε στις 29.02.1968 και ότι είναι ηλικίας 49 ετών. Κατάγεται από την Πάφο και είναι ο τέταρτος στη σειρά από πέντε αδέλφια. Ο πατέρας του, συνταξιούχος δικηγόρος, παρουσίασε άνοια, ενώ η μητέρα είναι οικοκυρά. Μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο και την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, μετέβη στη Θεσσαλονίκη όπου έλαβε πτυχίο νομικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Επιστρέφοντας στην Κύπρο άνοιξε δικό του δικηγορικό γραφείο, στο οποίο εργαζόταν με τον γιό του μέχρι πριν την φυλάκιση του. Την περίοδο 2012-2016 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Πάφου και διορίστηκε στο Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου. Το 1991 παντρεύτηκε την Φροσούλα Σιαηλή, με την οποία απέκτησαν τρεις γιους, ηλικίας 25, 22 και 18 ετών. Από τη σύζυγό του, το 2007, στα πλαίσια χειρουργικής επέμβασης αφαιρέθηκε καλοήθης όγκος στον εγκέφαλο, ενώ η τελευταία, το 2013, παρουσίασε πνευμονικό οίδημα όπου και κινδύνευσε να χάσει τη ζωή της. Λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, η σύζυγος του είναι ανίκανη για πλήρη εργασία. Οι σχέσεις με τα παιδιά και τη σύζυγο του περιγράφονται ως άριστες, ενώ τον ανησυχεί η κατάσταση της υγείας της συζύγου του και η άσχημη οικονομική κατάσταση της οικογένειας λόγω της υπολειτουργίας του γραφείου, αποτέλεσμα των κατηγοριών εναντίον του. Εδώ και τρία χρόνια, δεν καταβάλλεται δόση αποπληρωμής οικιστικού του δανείου από τράπεζα. Αξιολογήσαμε κάθε τι που τέθηκε ενώπιον μας από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των κατηγορουμένων κατά την αγόρευση τους για μετριασμό της ποινής, στην έκταση που τούτο μπορεί να αξιολογηθεί για τον πιο πάνω σκοπό και στο βαθμό βεβαίως που νομολογιακά έχει αναγνωριστεί ότι μπορεί να αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα. Λάβαμε επίσης υπόψη, όχι μόνο το περιεχόμενο των εκθέσεων κοινωνικής έρευνας αλλά και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης υπέδειξαν συζητώντας τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις και συνθήκες των κατηγορουμένων, υπό την αίρεση βεβαίως ότι οι αναφορές και τοποθετήσεις τους δεν συγκρούονται με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ως επίσης, τις περιστάσεις που περιβάλλουν γενικότερα τη διάπραξη των αδικημάτων, ασχέτως εάν κάποια από αυτά δεν αναφέρονται ρητώς στο παρόν σκεπτικό μας. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι κρίθηκε ότι διέπραξαν, εναργώς αντανακλάται στο ύψος της προβλεπόμενης κατά ανώτατο όριο ποινής στο νόμο. Για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης δεκατεσσάρων ετών ή χρηματική ποινή μέχρι €500.000,00 ή και οι δύο αυτές ποινές. Η ίδια κατά ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης, προβλεπόταν και στους Περί Συγκάλυψης Έρευνας και Δήμευσης Εσόδων από Ορισμένες Εγκληματικές Πράξεις Νόμων του 1996 έως 2004, οι οποίοι καταργήθηκαν λόγω αναθεώρησης των διατάξεων τους και ενσωμάτωσης τους στο νόμο 1888(Ι)/
23. Για το αδίκημα των συναλλαγών με αντιπροσώπους που υποδηλώνουν διαφθορά, προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής φυλάκισης επτά ετών ή προστίμου που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.1.500,00 ή και οι δύο ποινές. Η ίδια ποινή επταετούς φυλάκισης ή προστίμου μέχρι Λ.Κ.25.000,00 ή και τις δύο ποινές, με το Δικαστήριο επιπρόσθετα να δύναται να διατάξει τη δήμευση οποιουδήποτε περιουσιακού οφέλους αποκτήθηκε αθέμιτα, προβλέπεται για το αδίκημα της αθέμιτης απόκτησης περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου. Για το αδίκημα του δεκασμού δημόσιου λειτουργού, από τις 06.07.2012, με τον τροποποιητικό νόμο 95(Ι)/2012, η προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης αυξήθηκε σε επτά έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €100.000,00 με τη δυνατότητα επιβολής και των δύο ποινών. Δεν παραβλέπουμε ασφαλώς ότι κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων δεκασμού δημόσιου λειτουργού που η παρούσα απόφαση αφορά, (βλ. κατηγορίες 1, 2, 27, 28, 46 και 53) η προβλεπόμενη στο νόμο ποινή, ως ίσχυε σύμφωνα με το νόμο 38(Ι)/1999, ημερ. 30.04.1999, ήταν η ποινή φυλάκισης πέντε ετών ή χρηματική ποινή μέχρι Λ.Κ.10.000,00 ή και οι δύο ποινές. Σύμφωνα δε με το προηγούμενο νομικό καθεστώς για το εν λόγω αδίκημα προνοείτο τριετής ποινή φυλάκισης. Για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 371 του Κεφ. 154, προβλέπεται επίσης, κατά ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης επτά ετών, εκτός αν προβλέπεται από το νόμο μικρότερη ποινή για το αδίκημα για το οποίο υπήρξε η συνωμοσία. Για τα αδικήματα της απόσπασης από δημόσιο λειτουργό, προβλέπεται ποινή φυλάκισης τριών ετών και χρηματική ποινή ενώ η ίδια ποινή φυλάκισης προβλέπεται για τα αδικήματα της κατάχρησης εξουσίας και της παρέμβασης σε δικαστική διαδικασία. Κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, στόχος που επιτυγχάνεται μόνο με τη αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου (βλέπε σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, σελ. 3 του Γ. Ν. Πική και Republic v. Georghiou 22 C.L.R. 147). Τα Δικαστήρια, ως φρουροί της νομιμότητας και της ευταξίας οφείλουν να διαφυλάξουν και να διασφαλίσουν την πιστή εφαρμογή του νόμου με την επιβολή ανάλογων σε κάθε περίπτωση ποινών, ικανών να τιθασεύσουν συμπεριφορές που κινούνται εκτός του πλαισίου του νόμου, προς όφελος κάθε πολίτη ξεχωριστά και της κοινωνίας στο σύνολο της. Όπως διακηρύσσεται στη νομολογία των Δικαστηρίων μας, η μέγιστη προβλεπόμενη ποινή για ένα αδίκημα, αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα του αδικήματος και αποτελεί στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γ. Ε. ν. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Ευρισκόμενοι άλλωστε στο στάδιο του καθορισμού του είδους και του ύψους της τιμωρίας, δεν λησμονούμε πως το νομοθετικώς ανώτατο όριο ποινής στο οποίο υπόκειται ένας κατηγορούμενος, αποτελεί παράγοντα υψίστης σπουδαιότητας, αφού η ανώτατη προβλεπόμενη στο νόμο ποινή συνιστά τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο το δύσκολο και πολλές φορές βασανιστικό έργο της επιμέτρησης της ποινής (βλ. κατά αναλογία Καφάρη ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 442 και Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 632 και Γεν. Εισαγγελέας v Αριστοτέλους

(2004)2 Α.Α.Δ. 166). Τούτο, βεβαίως, χωρίς ποτέ να παραγνωρίζεται η καλά εμπεδωμένη αρχή πως η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων (βλ. Κουτσούδης ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 547). Τα Δικαστήρια, δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, η οποία ασφαλώς και εκτιμάται, αλλά λαμβάνουν υπόψη τόσο τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου, όσο και το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη ενός αδικήματος. Σχετικός είναι ο λόγος της απόφασης στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, ειδικότερα στη σελ. 402, όπου υποδεικνύεται πως: «.....ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά με το ανώτατο όριο ποινής που ο Νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξη του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και της εν γένει συνέπειες που η διάπραξη μπορεί να επιφέρει στη κοινωνία και οι οποίες δυνατό είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Αποτελεί άλλωστε αξίωμα, ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής, ακόμη και στις περιπτώσεις που είναι αναγκαία η αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση, δεν μειώνεται η ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, ώστε αυτή, στη βάση των ειδικότερων γεγονότων που την περιβάλουν να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του. Η κάθε περίπτωση θα πρέπει να κρίνεται και να αντιμετωπίζεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών και των συνθηκών που την περιβάλλουν. Το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί. (Βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478). Ταυτόχρονα όμως, η διεργασία της εξατομίκευσης της ποινής, δεν θα πρέπει να αφήνεται να οδηγεί σε εξουδετέρωση είτε της σοβαρότητας του αδικήματος είτε του στοιχείου της αποτροπής που δυνατόν να επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Ούτε να πλήττει, κατά τρόπο που να εξουδετερώνει, την αποτελεσματικότητα του νόμου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τσαπατσάρης κ.α.

(2000)2 Α.Α.Δ. 304 και Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Επιβάλλεται, πάντα, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων, κάτι που κάναμε και εμείς στην υπό συζήτηση περίπτωση. Η σοβαρότητα αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι κρίθηκε ότι έχουν διαπράξει, στην υπό συζήτηση περίπτωση καταδεικνύεται, όχι μόνο από τις κατά ανώτατο όριο προβλεπόμενες στο νόμο ποινές, αλλά και ενόψει των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων δυσμενών επιπτώσεων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό και την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει. Όπως υποδεικνύεται ανάμεσα σε άλλα στο προοίμιο της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη ποινικοποίηση της διαφθοράς - όπως αυτή ενσωματώνεται στον Περί της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Ποινικοποίηση της Διαφθοράς (Κυρωτικό) Νόμο 23(ΙΙΙ)/2000 - εγκλήματα διαφθοράς θέτουν σε κίνδυνο το κράτος δικαίου, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, υπονομεύουν τη χρηστή διοίκηση, το δίκαιο και την κοινωνική δικαιοσύνη, διαστρεβλώνουν τον ανταγωνισμό, παρακωλύουν την οικονομική ανάπτυξη και θέτουν σε κίνδυνο τη σταθερότητα των δημοκρατικών θεσμών και τις ηθικές βάσεις της κοινωνίας. Αδικήματα όπως αυτά που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν, δίχως άλλο, επιτείνουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και απογοήτευση, πλήττοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς ενώ συμβάλλουν στην εδραίωση της αίσθησης περί κατάρρευσης των αρχών και αξιών που πρέπει να κυριαρχούν σε όλες τις εκφάνσεις και τη λειτουργία ενός ευνομούμενου κράτους. Οι διαδοχικές αυξήσεις των ποινών, σε σχέση με το αδίκημα του δεκασμού δημόσιου λειτουργού, κατά παράβαση του άρθρου 100(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, αντικατοπτρίζουν προφανώς την πρόθεση του νομοθέτη για αυστηρότερη αντιμετώπιση τέτοιου είδους αδικημάτων, με απώτερο στόχο την πάταξη των αδικημάτων της διαφθοράς δημόσιων αξιωματούχων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, στην πρόσφατη υπόθεση Μαληκίδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 40/2015, ημερ. 25.11.2016, τα γεγονότα της οποίας συνδέονται με την εξέλιξη γεγονότων που αφορά και η υπό συζήτηση υπόθεση, επεσήμανε, αναφερόμενο σε παλαιότερες υποθέσεις ομοειδούς χαρακτήρα, ότι «το καρκίνωμα της διαφθοράς προσώπων που ασκούσαν δημόσια εξουσία δεν ήταν στα επίπεδα που είναι σήμερα, ούτε ταλάνιζε την Πολιτεία στο σοβαρό βαθμό που την ταλανίζει σήμερα». Δυστυχώς, η ως άνω επισήμανση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου της χώρας, ότι δηλαδή το καρκίνωμα της διαφθοράς προσώπων που ασκούν δημόσια εξουσία ταλανίζει σήμερα την Κυπριακή πολιτεία σε μεγαλύτερο βαθμό, αποτελεί πραγματικότητα που επισημάνθηκε και από διεθνείς οργανώσεις και οργανισμούς. Προς τούτο, έχουμε υπόψη τις αναφορές που καταγράφονται στον Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς του 2016 (Corruption Perceptions Index 2016) της μη κυβερνητικής οργάνωσης Διεθνής Διαφάνεια, στο πλαίσιο του οποίου βαθμολογούνται και κατατάσσονται οι χώρες παγκοσμίως, σε ετήσια βάση, ανάλογα με τις αντιλήψεις εμπειρογνωμόνων και διεθνών οργανισμών οι οποίοι αξιολογούν τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και τη διαφθορά στο δημόσιο τομέα, όπου η Κύπρος, για το έτος 2016 βρίσκεται στην 47η θέση ανάμεσα σε 176 χώρες, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα πτωτική τάση, αφού σε σχέση με το 2015, υποχώρησε 15 ολόκληρες θέσεις. Άλλωστε ανάμεσα στις 31 ευρωπαϊκές χώρες, η χώρα μας βρίσκεται στην 22η θέση, σημειώνοντας πτώση 4 θέσεων σε σύγκριση με το 2015. Δεν διαλανθάνει παράλληλα της προσοχής μας, ότι το φαινόμενο της διαφθοράς στην Κύπρο, αποτελεί αντικείμενο εξέτασης από την ομάδα των εμπειρογνωμόνων κατά της διαφθοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης, GRECO (Group d'Etats Contre La Corruption), η οποία στην έκθεση της για το 2016, αποτέλεσμα σχετικής διαδικασίας αξιολόγησης που προηγήθηκε, απεύθυνε ήδη προς τη Κυπριακή Δημοκρατία αριθμό συστάσεων για την επίτευξη του στόχου της καταπολέμησης και του περιορισμού της διαφθοράς. Όπως άλλωστε υποδεικνύεται στην Έκθεση για την Παγκόσμια Ανταγωνιστικότητα 2016-2017 (The Global Competitiveness Report 2016-2017), του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, (Word Economic Forum) η διαφθορά, ως προβληματικός παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα της Κύπρου στις επιχειρήσεις, ιεραρχείται πολύ ψηλά, αφού αναδεικνύεται δεύτερη στη σειρά. Η ως άνω κατάσταση πραγμάτων αποδεικνύεται πραγματικά προβληματική για την Κυπριακή Δημοκρατία και αδικεί, πριν και πάνω απ' όλα τη χώρα μας και τη συντριπτική πλειοψηφία των φιλοπρόοδων και νομοταγών πολιτών της Δημοκρατίας. Δεν αξίζει στην πολιτεία μας, και κατ' επέκταση στους πολίτες της Δημοκρατίας η ως άνω εικόνα που εσχάτως αναδύεται σε σχέση με το ζήτημα. Οι ως άνω πραγματικότητες, καθιστούν αναγκαίο όπως αδικήματα αυτής της φύσης τιμωρούνται αυστηρά, με ποινές οι οποίες να ενέχουν το στοιχείο της αποτροπής για σκοπούς ειδικής αλλά και γενικής πρόληψης. Τα Δικαστήρια, στο μέτρο βεβαίως που τους αναλογεί, οφείλουν, με την επιβολή ανάλογα αποτρεπτικών ποινών, κινούμενα πάντα με την αίσθηση του μέτρου και κατ' εφαρμογή καλά καθιερωμένων αρχών που αφορούν την επιμέτρηση της ποινής, αποφασιστικά να συνδράμουν, στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Τα φαινόμενα δεκασμού και διαφθοράς, υποθάλπονται, όχι μόνο από την ατιμωρησία ως απόρροια της εγγενούς δυσκολίας αποκάλυψης και εξιχνίασης αυτής της φύσης των αδικημάτων, αλλά και από την επιεική αντιμετώπιση τους, σε περίπτωση που γίνεται κατορθωτό να οδηγηθούν ενώπιον της δικαιοσύνης. Σε σχέση με τον τρόπο αντιμετώπισης και την αντίδραση των Δικαστηρίων απέναντι σε αδικήματα αυτής της μορφής, το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Μαληκίδης (ανωτέρω), υπέδειξε πως: «..είναι νομίζουμε πρόδηλο ότι σε αδικήματα τέτοιας φύσεως, με εμπλεκόμενα δημόσια πρόσωπα, η ποινή που πρέπει να επιβάλλεται θα πρέπει να είναι αυστηρή και να ενέχει έντονα το στοιχείο της αποτροπής. Όπου δε εντοπίζεται τέτοια ανάγκη ναι μεν οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου λαμβάνονται υπόψη, αλλά στο βαθμό και κατά την έκταση που δεν εξουδετερώνεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής καθότι προέχει η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» Το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της χώρας, στην Ανδρονίκου και άλλων ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486, στα πλαίσια σχολιασμού του λόγου της Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 252, σε συνάρτηση πάντα με το ζήτημα της αποτροπής, ειδικότερα σε ότι αφορά στα εγκλήματα οικονομικής φύσης, αφού υπέδειξε ότι η απόφαση Κολοκασίδης, (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε 16 χρόνια πριν από την υπόθεση Ανδρονίκου, (ανωτέρω) δεν έχει θέσει άκαμπτους κανόνες ως προς την ποινολογική αντιμετώπιση τους, σημείωσε πως: «..Συνάγεται ότι δεν ισχύει σήμερα με την ίδια δύναμη, όπως την εποχή της Κολοκασίδης, η θέση ότι εγκλήματα αυτού του είδους δεν είναι συχνά και ότι το κατηγορούμενο πρόσωπο, όντας επαγγελματίας (λογιστής, δικηγόρος ή τραπεζικός), δεν είναι εύκολο να διαπράξει εκ νέου παρόμοιο αδίκημα, έτσι ώστε η επιβολή της ποινής της φυλάκισης να είναι από μόνη της αποτρεπτικό στοιχείο, χωρίς να χρειάζεται να είναι μεγάλη σε διάρκεια. Αυτή η θέση πρέπει βέβαια να αντισταθμιστεί και να συσχετιστεί με την εξίσου παραδεκτή αρχή, ότι η αποτρεπτικότητα στην ποινή δεν σχετίζεται μόνο με την τιμωρία και πιθανή αναμόρφωση του ίδιου του παραβάτη, αλλά και την υπόδειξη προς τρίτους ότι η τυχόν δική τους εγκληματική ενέργεια θα αντιμετωπιστεί με την ίδια αυστηρότητα.» Δεν παραβλέπουμε το γεγονός ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση, οι κατηγορούμενοι, στο σύνολο τους, εκδήλωσαν τις έκνομες συμπεριφορές τους έχοντας ζητήσει και έχοντας τιμηθεί από τους συμπολίτες τους με την ψήφο των τελευταίων, καταλαμβάνοντας δημόσια αξιώματα, ο μεν κατηγορούμενος αρ. 2 του δημάρχου, του «πρώτου δημότη» της πόλης της Πάφου, οι δε υπόλοιποι κατηγορούμενοι, το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου της ίδιας πόλης. Δυστυχώς, πρωτίστως για το κοινωνικό σύνολο και δευτερευόντως για τους ίδιους, αποδείχτηκαν πολύ κατώτεροι των δημόσιων αξιωμάτων που κατέλαβαν και του ρόλου τους, ως ηγητόρων των συμπολιτών τους στο Δήμο της Πάφου. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Georgiou v. The Republic

(1984)2 C.L.R. 65, στη σελ. 101 όσο πιο ψηλά ένας βρίσκεται τόσο πιο ψηλό είναι το καθήκον του να τηρεί τον Νόμο και μέσω της δικής του συμπεριφοράς να αποτελεί παράδειγμα υπακοής στον Νόμο. Οι κατηγορούμενοι, αδιαφορώντας για το πρωταρχικό τους καθήκον να υπηρετήσουν το κοινωνικό σύνολο, προστατεύοντας με τις αποφάσεις, τη στάση και τη συμπεριφορά τους, τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του Δήμου και των συμπολιτών τους, εκμεταλλεύτηκαν με τον χειρότερο τρόπο τα αξιώματα που τους εμπιστεύθηκαν οι πολίτες του Δήμου της Πάφου για να επιδιώξουν και να επιτύχουν, παράνομα, προσωπικά οικονομικά οφέλη, εκμεταλλευόμενοι όχι μόνο τη βούληση διαφόρων επιχειρηματιών για επαγγελματική δραστηριοποίηση αλλά σε κάποιες περιπτώσεις και την ανάγκη των τελευταίων για είσπραξη διαφόρων ποσών που διεκδικούσαν, έχοντας εκτελέσει διάφορες εργασίες για το αποχετευτικό σύστημα της Πάφου. Ο σχεδιασμός, ο προγραμματισμός και η αποφασιστικότητα που ο κάθε ένας επέδειξε εξ' άλλου κατά την προετοιμασία και εκτέλεση των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκαν - όπως εξηγήσαμε στην απόφαση - και η επαναλαμβανόμενη έκνομη συμπεριφορά, κάποιων από αυτούς, αποτελούν επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες. Αυτονόητο είναι βέβαια και καλά συνταγματικό κατοχυρωμένο, το δικαίωμα ενός κατηγορούμενου να αρνηθεί τις κατηγορίες οι οποίες του αποδίδονται. Η άρνηση κάποιου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει δεν αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα για τη ποινή. Δεν μπορεί ασφαλώς να τιμωρηθεί γι' αυτό. Ωστόσο, η άρνηση εκ μέρους ενός κατηγορούμενου στις κατηγορίες που του αποδίδονται, στερεί από τον τελευταίο της περαιτέρω εκείνης επιείκειας που επιδεικνύεται προς ένα πρόσωπο που άμεσα και ως ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας, παραδέχεται τα εγκλήματα του (βλ. Kolev ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 197). Ως έχει υποδειχθεί στην Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 28, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή δεδομένου ότι καταδεικνύει εμπράκτως τη μεταμέλεια ενός κατηγορούμενου και θέτει τέρμα στη διαπίστωση της ενοχής του μέσα από ακροαματική διαδικασία, διασώζοντας έτσι πολύτιμο δικαστικό χρόνο και δημόσιο χρήμα. Ως έχει τεθεί υπόψη μας, όλοι οι κατηγορούμενοι είναι πρόσωπα λευκού ποινικού μητρώου τα οποία ουδέποτε στο παρελθόν αλλά και μετά τη διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία κρίθηκαν ένοχοι, δεν φαίνεται να απασχόλησαν τη δικαιοσύνη. Το ασυνταύτιστο των εγκληματικών τους πράξεων με την προηγούμενη αλλά και ακολουθήσασα συμπεριφορά και στάση τους, αποτελεί ασφαλώς παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη προς όφελος τους. Οι πολυδιάστατες (συναισθηματικές, οικονομικές και άλλες) δυσμενείς επιπτώσεις της καταδίκης και της ποινής στους ίδιους αλλά και στις οικογένειες τους, όπως για κάθε ένα από αυτούς ξεχωριστά έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους, αποτελούν επίσης παράγοντες που δεν αφήνουν αδιάφορο το Δικαστήριο. Αν και όχι αποφασιστικής σημασίας, συνιστούν ελαφρυντικούς παράγοντες (βλ. Domotov v. Αστυνομίας,

(1996)2 Α.Α.Δ. 328 και Sefik Yusuf ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 46/2014, ημερ. 18.02.2016). Ομοίως, λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος των κατηγορουμένων, τις οικογενειακές και προσωπικές τους περιστάσεις, την ηλικία τους, ως επίσης τα όποια προβλήματα υγείας ο κάθε ένας από αυτούς αντιμετωπίζει. Έχουμε πάντα κατά νου τη νομολογιακή υπόδειξη, μεταξύ άλλων στην υπόθεση Khalife v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 315, πως αν λόγω σωματικής ανικανότητας ή ασθένειας η φυλάκιση θα προκαλέσει σε ένα αδικοπραγούντα ταλαιπωρία ασυνήθιστου βαθμού, αυτό επενεργεί σαν ελαφρυντικός παράγοντας. Συνεκτιμώντας αυτά, επιπρόσθετα δε, την ταλαιπωρία που λογικώς θα αναμενόταν ότι θα επέλθει στους κατηγορούμενους λόγω των διαφόρων προβλημάτων υγείας που ο κάθε ένας από αυτούς αντιμετωπίζει, σε περίπτωση εγκλεισμού τους στις κεντρικές φυλακές, (βλ. κατ΄ αναλογίαν Σοφοκλέους ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 144) σημειώνουμε παράλληλα πως τα οποιαδήποτε προβλήματα υγείας αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος, δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγο για την αποφυγή επιβολής ποινής φυλάκισης, όταν ο νόμος και οι περιστάσεις διάπραξης ενός αδικήματος καθιστούν επιβεβλημένη την επιλογή αυτής της ποινής (βλ. Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93, Asoltanei v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 742, Κυπριανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 28/14, ημερ. 24.02.2014 και R. v. Hall (2013 Crim. L. R. 426, CA). Σε κάθε τέτοια περίπτωση, αναμένεται ότι οι αρχές του σωφρονιστικού ιδρύματος, επιδεικνύοντας την ανάλογη και απαιτούμενη προσοχή και φροντίδα, αν παραστεί ανάγκη και απαιτηθεί, θα παράσχουν στον κατηγορούμενο που το έχει ανάγκη, κάθε απαραίτητη ιατρική βοήθεια και φροντίδα. Προσμετρήσαμε επίσης υπέρ των κατηγορουμένων, το γεγονός ότι με τη σύμφωνη τους γνώμη, εκδόθηκε εναντίον τους διάταγμα δήμευσης για είσπραξη των εσόδων που ο κάθε ένας κρίθηκε ότι παράνομα εξασφάλισε, μέσω της οποίας θα επιχειρηθεί η διασφάλιση της επιστροφής των παρανόμως αποκτηθέντων εσόδων. Περαιτέρω, σε σχέση με τον κατηγορούμενο αρ. 2, δεν παραβλέπουμε, ως ένα επιπρόσθετο μετριαστικό στοιχείο, το γεγονός ότι συναίνεσε στην άμεση επιστροφή του ποσού των €40.000,00, διά της παράδοσης του ισόποσου ποσού το οποίο είχε κατακρατηθεί από αρμόδια αρχή της Δημοκρατίας εν αναμονή της έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, από το φιλοδώρημα που αυτός δικαιούτο για την υπηρεσία του στο αξίωμα του βουλευτή. Η απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα, όσον αφορά την αντιμετώπιση ενός ή περισσοτέρων από τους συνεργούς ή εμπλεκόμενους στη διάπραξη ενός εγκλήματος, ακόμη και η απόφαση για την μη προσαγωγή ενός τέτοιου προσώπου ενώπιον του Δικαστηρίου, σύμφωνα με καλά καθιερωμένη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν ελέγχεται δικαστικά. Ωστόσο, η αρχή της ίσης μεταχείρισης των παραβατών, επιβάλλει τη συνεκτίμηση κάθε παράγοντα που άπτεται της τιμωρίας τους. Όπως έχει υποδειχθεί κατ' επανάληψη από τη νομολογία των Δικαστηρίων μας, η ισόνομη μεταχείριση που διασφαλίζεται από το άρθρο 28 του Συντάγματος είναι έννοια ευρεία, η οποία περικλείει την ποινική διαδικασία στο σύνολο της. Όταν δύο εγκληματούν και ο ένας προσάγεται στο Δικαστήριο ενώ ο άλλος όχι, η εφαρμογή του νόμου καθίσταται ανισομερής, ο νόμος τραυματίζεται και το κράτος δικαίου εξασθενεί. Τυχόν αδυναμία της δικαιοσύνης να αντιδράσει σε τέτοιο ενδεχόμενο, θα ισοδυναμούσε με συγκατάνευση στην άνιση μεταχείριση έναντι του νόμου. Είναι για αυτούς τους λόγους που τα Δικαστήρια, κατ' επανάληψη έχουν διακηρύξει, ότι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας απόφασης, που εμπίπτει στη συνταγματική διακριτική ευχέρεια του Γενικού Εισαγγελέα και δεν ελέγχεται από το Δικαστήριο, είναι δυνατό να ληφθεί υπόψη και να αξιολογηθεί από το τελευταίο, δυνάμενο να αποτελέσει επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα, προς απάμβλυνση του αισθήματος αδικίας που δυνατό να δημιουργεί η άνιση μεταχείριση και για σκοπούς προστασίας του περί δικαίου αισθήματος. Βλέπε σχετικά Georgiou & others v. Republic

(1986)2 C.L.R. 109, Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 225, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σενέκκη κ.ά.,

(2012)2 Α.Α.Δ. 285, Κάττου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 498, Νικήτας ν. Δημοκρατίας (2012 2 Α.Α.Δ. 156 και Χατζηξενοφώντος κ.α. ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 316. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, η κατηγορούσα αρχή επέλεξε την μη προσαγωγή ενώπιον της δικαιοσύνης διαφόρων προσώπων, των οποίων η εμπλοκή στην εξέλιξη των γεγονότων που άπτονται των αδικημάτων για τα οποία καταδικάστηκαν οι κατηγορούμενοι αλλά και η συμμετοχή τους σε αυτά, ως τέθηκε τουλάχιστον υπόψη του Δικαστηρίου και έγινε αποδεκτό, ήταν εύκολα διακριτή. Τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών των προσώπων, (εκπρόσωποι εταιρειών που εκτέλεσαν διάφορα κατασκευαστικά έργα) η κατηγορούσα αρχή επέλεξε να χρησιμοποιήσει ως μάρτυρες κατηγορίας, κάτι που, ως εξηγήσαμε και στο σκεπτικό της απόφασης μας, ημερ. 21.04.2017, αποτελεί μια αναγνωρισμένη και κατ' επανάληψη ακολουθητέα διωκτική ενέργεια και πρακτική, υποκείμενη πάντα σε δικαστική αξιολόγηση (στο βαθμό που είναι συνταγματικώς τούτο επιτρεπτό). Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι τα ως άνω πρόσωπα αξιοποιήθηκαν από την Εισαγγελική Αρχή για την απόδειξη της υπόθεσης της, γεγονός που προφανώς κατέστη αναγκαίο ενόψει των εγγενών δυσχερειών ανίχνευσης και παρουσίασης ενώπιον της δικαιοσύνης παρόμοιων κακουργημάτων, όπως μεταξύ άλλων έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ανδρονίκου, (ανωτέρω) δεν διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων όσον αφορά το αίσθημα αδικίας που δυνατό να δημιουργήσει στους κατηγορούμενους η άνιση μεταχείριση μεταξύ των τελευταίων και των προσώπων αυτών. Δεν μπορούμε εξάλλου παρά να σημειώσουμε πως αν το ως άνω αίσθημα αδικίας, κάποιος ήθελε ισχυριστεί ότι «αμβλύνεται» σε κάποιο βαθμό από το γεγονός ότι πρόσωπα που παρουσιάζονται να είχαν ενεργό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων και να συνέδραμαν στη διάπραξη αδικημάτων, χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες κατηγορίας κατά τρόπο που αναγνωρίζεται τούτο από τη νομολογία των Δικαστηρίων, τέτοια «άμβλυνση», ως εντοπίστηκε και από συνηγόρους υπεράσπισης, δεν δικαιολογείται στις περιπτώσεις ατόμων τα οποία παρουσιάζονται να είχαν ενεργό ρόλο στη διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, όπως ο Σαβέριος Βραχίμης, ως έχει διαπιστωθεί από το Δικαστήριο στην παρούσα περίπτωση, σύμβουλος μηχανικός του ΣΑΠΑ για τα έργα της Β΄ φάσης του αποχετευτικού συστήματος Πάφου, πρόσωπο το οποίο, όχι μόνο δεν παρουσιάστηκε ενώπιον της δικαιοσύνης αλλά η κατηγορούσα αρχή δεν εκδήλωσε οποιαδήποτε πρόθεση να τον παρουσιάσει ως μάρτυρα για την απόδειξη της υπόθεσης της, αφού δεν τον περιέλαβε καν στον κατάλογο μαρτύρων επί του κατηγορητηρίου της υπόθεσης. Τούτου λεχθέντος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η απόφαση της Εισαγγελικής Αρχής, να μην κλητεύσει μάρτυρα τον οποίο αρχικά συμπεριέλαβε στον κατάλογο μαρτύρων επί του κατηγορητηρίου, (τον Γεώργιο Μπάφα) τον οποίο τελικά δεν παρουσίασε ούτε για σκοπούς αντεξέτασης ως ήταν το αίτημα της υπεράσπισης του κατηγορούμενου αρ. 2, με δεδομένο ότι, ως ήταν άλλωστε υποχρέωση της, εξηγήθηκαν από την πλευρά της οι λόγοι προς τούτο και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο κατά τον τρόπο που καταγράφεται στην ενδιάμεση απόφαση του, ημερ. 24.06.2016, δεν φαίνεται ο χειρισμός της περίπτωσης του τελευταίου, να κατατάσσεται στην ίδια κατηγορία χειρισμού προσώπων όπως του ως άνω Σαβέριου Βραχίμη. Σε κάθε περίπτωση πάντως, υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση, είναι η κατάληξη μας ότι και στην υπό συζήτηση περίπτωση, η μη δίωξη διαφόρων προσώπων που ως στην ετυμηγορία του Δικαστηρίου καταδεικνύεται, φαίνεται να είχαν ενεργό συμμετοχή στη διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, είτε αυτοί παρουσιάστηκαν ως μάρτυρες στη διαδικασία είτε όχι, στη βάση καλά καθιερωμένων για το ζήτημα νομολογιακών αρχών, αποτελεί, για τους λόγους που πιο πάνω έχουν αναφερθεί και στην υπό εξέταση περίπτωση επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα συνυπολογιζόμενο προς όφελος των κατηγορουμένων. Έχει νομολογηθεί ότι η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος μεταξύ της διάπραξης ενός αδικήματος και της επιβολής της ποινής, αποτελεί παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη, όσον αφορά το είδος της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί. Η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα διάπραξης ενός αδικήματος, εκτός από τις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη. (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου,

(1991)2 Α.Α.Δ. 5 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355). Η καθυστέρηση εξάλλου στην έναρξη της ποινικής δίωξης με την καταχώρηση της υπόθεσης, λειτουργεί υπέρ του μετριασμού της ποινής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη (αρ. 2)

(2001)2 Α.Α.Δ. 623 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Πότση

(2000)2 Α.Α.Δ. 252). Η πάροδος μακρού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την αποτρεπτικότητα της ποινής, με την τελευταία να μην ασκεί τον αναμορφωτικό της ρόλο για τον κατηγορούμενο, ενώ ορατό είναι το ενδεχόμενο οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου στο μεσοδιάστημα να αλλάξουν ριζικά, κατά τρόπο που αυτό να δύναται να επιδράσει - ορισμένες φορές καταλυτικά - στην επιλογή του είδους της ποινής. Στην υπό συζήτηση περίπτωση είναι αυταπόδεικτο ότι υπήρξε παρέλευση ικανού χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη των διαφόρων αδικημάτων που ο κάθε ένας από τους κατηγορούμενους κρίθηκε ότι διέπραξε. Στη βάση των αρχών της νομολογίας, τούτο, δεν μπορεί παρά να έχει τη δική του επίπτωση στην ποινή που θα έδει να επιβληθεί. Ωστόσο, το ζήτημα του χρόνου στην υπό συζήτηση περίπτωση, αισθανόμαστε ότι δεν μπορεί να προσεγγιστεί κατά τρόπο απομονωμένο. Αναμφίβολα, το Δικαστήριο θα εκτιμήσει τον ικανό χρόνο που έχει έκτοτε διαρρεύσει, ως ένα επιπρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα, σημειώνοντας ταυτόχρονα, ως η νομολογία καταδεικνύει, ότι αυτός δεν μπορεί από μόνος του να εξουδετερώσει κάθε άλλο σχετικό και επιβαρυντικό παράγοντα, όπως τη σοβαρότητα των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι στην υπό συζήτηση περίπτωση διέπραξαν και την συνακόλουθη αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών (βλ. Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 330, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χρίστος Γενεθλίου, Ποιν. Έφ. 5.2016, ημερ. 01.03.2016). Παράλληλα, δεν μπορεί παρά να σημειώσουμε το γεγονός ότι η συμπεριφορά των ίδιων των κατηγορούμενων, είχε προφανώς τη δική της σημασία στην όποια καθυστέρηση παρατηρήθηκε από τη διάπραξη του κάθε αδικήματος μέχρι την προώθηση της παρούσας ποινικής διαδικασίας σε βάρος τους. Υπό το σύνολο των περιστάσεων που έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, οι αξιόποινες πράξεις στις οποίες κρίθηκε ότι οι κατηγορούμενοι αναμίχθηκαν, ήταν λόγω και της δικής τους στάσης και συμπεριφοράς που δεν μπορούσαν να ανιχνευθούν σε χρόνο προγενέστερο και κατά τους κρίσιμους χρόνους διάπραξης των αδικημάτων. Οι τελευταίοι, κινούμενοι συνωμοτικά, προσεκτικά και προσχεδιασμένα, χωρίς «ίχνη» και «αποδείξεις», φρόντιζαν μεθοδικά να μην αποκαλυφθούν οι έκνομες ενέργειές τους. Όταν τελικά ήλθε στην επιφάνεια το όλο ζήτημα, κατά τρόπο που προφανώς επέτρεψε στις αρμόδιες αρχές να αναλάβουν δράση, η φύση και η πολυπλοκότητα της υπόθεσης, τα γεγονότα της οποίας αφορούν και καλύπτουν μια μεγάλη χρονική περίοδο, με διάφορους πρωταγωνιστές και κομπάρσους, καθιστούσε εκ των πραγμάτων τη διερεύνηση της, ως απεκαλύφθη και στο Δικαστήριο, ιδιαίτερα δυσχερή. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τον όγκο του ανακριτικού έργου που έπρεπε να συμπληρωθεί για να μπορέσει η υπόθεση να παρουσιαστεί ενώπιον των Δικαστηρίων, αποτελούν περαιτέρω παράγοντες που δικαιολογούν το χρόνο που έχει διαρρεύσει από την ημέρα έναρξης της διερεύνησης της υπόθεσης από τις ανακριτικές αρχές, μέχρι τη συμπλήρωση της μακράς ακροαματικής διαδικασίας. Προβλήθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης, (εισήγηση που προέβαλαν ο κ. Χ"Λοίζου και ο κ. Κ. Σιαηλής) ότι το άγχος και η αγωνία που οι κατηγορούμενοι υπέστησαν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, ως επίσης ο διασυρμός και δυσφήμιση τους ουσιαστικά μέσω της δημοσιοποίησης που διδόταν στην υπόθεση και την πορεία της από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αποτελούν παράγοντες που θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο προς όφελος των κατηγορουμένων. Παραπέμποντας και επαναλαμβάνοντας το λόγο της Σουτζής ν. Δημοκρατίας,

(2003)2 Α.Α.Δ. 424 επί τούτου, δεν μπορούμε παρά να υποδείξουμε ότι τα όποια δημοσιεύματα σε σχέση με την πορεία της υπό συζήτηση υπόθεσης, αποτελούν ουσιαστικά εξωγενή παράγοντα ο οποίος δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη ως εξωδικαστική τιμωρία δυνάμενη να οδηγήσει στη μείωση της ποινής. Το ανθρωπίνως κατανοητό εξάλλου συναίσθημα του άγχους και της αγωνίας που προφανώς διακατέχει ένα κατηγορούμενο για την εξέλιξη μιας ποινικής διαδικασίας που τον αφορά, δεν θεωρούμε επίσης ότι θα μπορούσε να αποτελέσει στην υπό συζήτηση περίπτωση, από μόνο του, αιτία για περαιτέρω μείωση της ποινής. Με δεδομένη την άρνηση των κατηγορουμένων στις κατηγορίες που τους αποδίδονταν, ακολουθήθηκε η εκ του νόμου ενδεδειγμένη πορεία της δημόσιας ακροαματικής διαδικασίας, για την απονομή της δικαιοσύνης. Αντίθετα, σημειώνουμε προς όφελος όλων των κατηγορουμένων, την ποικιλόμορφη και πολύχρονη προσφορά τους στην πολιτεία και στο κοινωνικό σύνολο, όπως αυτή τέθηκε υπόψη μας για κάθε ένα από τους κατηγορούμενους από τους συνηγόρους υπεράσπισης, είτε μέσω της εμπλοκής τους στα κοινά, υπό διάφορες ιδιότητες, είτε ακόμα μέσω της επιστημοσύνης τους και της άσκησης του επαγγέλματος τους προς όφελος ευρύτερα του κοινωνικού συνόλου. Με δεδομένο άλλωστε ότι η ορθή συμπεριφορά που δεν σχετίζεται με τα υπό κρίση αδικήματα, αποτελεί ελαφρυντικό που μπορεί να ληφθεί υπόψη, όπως και ο καλός χαρακτήρας ενός κατηγορουμένου, έχοντας κατά νου όλα όσα έχουν τεθεί υπόψη μας για το ζήτημα, ειδικότερα το περιεχόμενο σχετικών βεβαιώσεων από οργανωμένα σύνολα του ευρύτερου και στενότερου επαγγελματικού περιβάλλοντος των κατηγορουμένων αρ. 4 και 5, Βασίλειου Βασιλείου και Γιώργου Σιαηλή αντίστοιχα και η συγκεκριμένη παράμετρος λαμβάνεται υπόψη ως ένας επιπρόσθετος μετριαστικός παράγοντας. Τούτο, βεβαίως, χωρίς να διαλανθάνει της προσοχής μας, η υπόδειξη επί του θέματος στην υπόθεση Σουτζής, (ανωτέρω) στην οποία τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου σωρεία πιστοποιητικών για τον καλό χαρακτήρα του κατηγορούμενου (αντισυνταγματάρχη στην Εθνική Φρουρά) και την εκτίμηση που αυτός έχαιρε στην κοινωνία. Ότι δηλαδή: « Η προσφορά προς το κράτος και την πολιτεία εν γένει, είναι πράγματι σοβαρός ελαφρυντικός παράγοντας, αλλά τονίζουμε πως η μεγαλύτερη προσφορά προς την πατρίδα είναι η υπακοή στους νόμους της.» Λαμβάνουμε επίσης υπόψη τις συνέπειες που αναπόφευκτα θα προκληθούν ένεκα της καταδίκης του κατηγορούμενου αρ. 5 στην επαγγελματική φήμη του και την αναμενόμενη πειθαρχική δίωξη του από το Πειθαρχικό Συμβούλιο των δικηγόρων με βάση τις προβλεπόμενες διατάξεις του Περί Δικηγόρων Νόμου, Κεφ. 2 και τη σοβαρή πιθανότητα επιβολής σε βάρος του πειθαρχικών μέτρων. Ομοίως συνεκτιμούμε, προς όφελος του κατηγορούμενου αρ. 4, Βασίλειου Βασιλείου, το γεγονός ότι, ως υπέδειξε ο συνήγορος του, μετά την καταδίκη του οδηγήθηκε οικειοθελώς στον τερματισμό των υπηρεσιών του ως έκτακτος ιατρός αορίστου χρόνου στο Κρατικό Νοσοκομείο της πόλης της Πάφου, στην προσπάθεια του να διαφυλάξει τα εργασιακά του δικαιώματα και κεκτημένα. Δεν παραγνωρίζουμε εξάλλου πως μετά την καταδίκη του κατηγορουμένου αρ. 2 (Φειδία Σαρίκα) στα επίδικα αδικήματα, ο τελευταίος θα είναι δύσκολο, αν όχι ανέφικτο να επανέλθει στη δημόσια ζωή και δράση. Έχοντας κατά νου τη συνολική εικόνα που αναδύεται από την υπό συζήτηση υπόθεση, τη γενικότερη συμπεριφορά και δράση ενός εκάστου των κατηγορουμένων, χωρίς επουδενί να παραγνωρίζουμε το σύνολο των ελαφρυντικών περιστάσεων που πρέπει να ληφθούν υπόψη προς όφελος ενός εκάστου εξ' αυτών, αποτελεί κατάληξη μας ότι δικαιολογείται η διαφοροποίηση (προς το αυστηρότερο) μεταξύ της ποινής που θα επιβληθεί στους κατηγορούμενους αρ. 1, (Γεώργιο Μιχαηλίδη) και αρ. 3 (Ευστάθιο Ευσταθίου) στην κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, (κατηγορίες 11, 25 και 58 για τον κατηγορούμενο αρ. 1 και 12 και 43 για τον κατηγορούμενο αρ. 3) από εκείνη που θα επιβληθεί στους υπόλοιπους κατηγορούμενους στις αντίστοιχες κατηγορίες νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες που αυτοί αντιμετωπίζουν. Παρά το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων και των ελαφρυντικών που τους αφορούν (γενικότερων αλλά και ειδικότερων για κάθε ένα από αυτούς, όπως η ηλικία τους, η βεβαρημένη κατάσταση της υγείας τους, οι προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις κλπ) τούτο κρίνουμε ότι δικαιολογεί η επαναλαμβανόμενη αξιόποινη συμπεριφορά από μέρους τους, η οποία εκδηλώθηκε για μεν τον κατηγορούμενο αρ. 1 με τη παράνομη νομιμοποίηση εσόδων σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, για συνολικό ποσό €134.000,00 ενώ για τον κατηγορούμενο αρ. 3 σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, για συνολικό ποσό €110.000,00, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους κατηγορούμενους οι οποίοι σε συνάρτηση με διάφορα γενεσιουργά αδικήματα διέπραξαν το συγκεκριμένο αδίκημα μία φορά. Η ως άνω εκδηλούμενη συμπεριφορά τους, αποτελεί σοβαρή επιβαρυντική για τους ίδιους παράμετρο καταδεικνύουουσα τη στάση τους έναντι του νόμου και την έλλειψη οποιονδήποτε αναστολών από μέρους τους, προκειμένου κατ' επανάληψη να εξυπηρετήσουν, παρανόμως, τα οικονομικά τους συμφέροντα. Το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων που στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορούν να ανιχνευθούν, δεν μπορούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει και στην υπό συζήτηση περίπτωση να έχουν οι ποινές. Έχουμε ασφαλώς πάντα κατά νου ότι ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής, ο οποίος λειτουργεί ως τέτοιος τόσο σε σχέση με τον ίδιο τον κατηγορούμενο και την τιμωρία του όσο και προς παραδειγματισμό άλλων, επίδοξων παραβατών, θα πρέπει παράλληλα να ανταποκρίνεται στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση και την προσωπικότητα του κατηγορούμενου, χωρίς ταυτόχρονα η ποινή να είναι εξοντωτική, στερώντας από τον τελευταίο τη δυνατότητα να ζήσει όσο το δυνατό φυσιολογική ζωή μετά την αποφυλάκιση του. (βλέπε Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Πατατάρης

(1994)2 Α.ΑΔ. 128). Ως άλλωστε κατ' επανάληψη έχει υποδειχθεί, η ποινή της φυλάκισης αποτελεί καθόλα θεμιτό μέτρο και στην περίπτωση παραβατών με λευκό ποινικό μητρώο, αν ένα τέτοιο μέτρο κρίνεται επιβεβλημένο και αναπόφευκτο μετά από συνεκτίμηση της σοβαρότητας του αδικήματος, των γεγονότων της υπόθεσης και των συνθηκών του παραβάτη (βλέπε Τηλεμάχου ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 701). Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνουμε ότι η κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή της φυλάκισης έχοντας υπόψη ότι ποινή στερητική της ελευθερίας επιβάλλεται μόνο όταν κρίνεται αναπόφευκτη, αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής. Σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω με προσοχή και εξαντλώντας προς όφελος των κατηγορούμενων κάθε περιθώριο επιείκειας υπό τις περιστάσεις, κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε. Στον κατηγορούμενο 1 (Γεώργιο Μιχαηλίδη) Στην κατηγορία 9 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 24 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 57 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 11 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών. Στην κατηγορία 25 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών. Στην κατηγορία 58 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών. Στον κατηγορούμενο 2 (Φειδία Σαρίκα) Στην κατηγορία 49 (συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 51 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ποινή φυλάκισης 4 ετών Στον κατηγορούμενο 3 (Ευστάθιο Ευσταθίου) Στην κατηγορία 10 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 39 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου), ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 12 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών. Στην κατηγορία 43 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες), ποινή φυλάκισης 5 ½ ετών. Στον κατηγορούμενο 4 (Βασίλειο Βασιλείου) Στην κατηγορία 40 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου) ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 44 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στον κατηγορούμενο 5 (Γιώργο Σιαηλή) Στην κατηγορία 18 (αθέμιτη απόκτηση περιουσιακού οφέλους από λειτουργό του δημοσίου) ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην κατηγορία 19 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στην κατηγορία 41 (παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία) ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στον κατηγορούμενο αρ. 1 (Γιώργο Μιχαηλίδη) δεν επιβάλλουμε ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες στις οποίες καταδικάστηκε [βλ. κατηγορίες 1 και 53 (δεκασμός δημόσιου λειτουργού), κατηγορίες 3, 21 και 54 (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό), κατηγορίες 5, 22 και 55 (κατάχρηση εξουσίας) και κατηγορίες 7 και 56 (συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά)]. Στον κατηγορούμενο αρ. 2 (Φειδία Σαρίκα) δεν επιβάλλουμε ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες στις οποίες καταδικάστηκε, [βλ. κατηγορία 46 (δεκασμός δημόσιου λειτουργού), κατηγορία 47 (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό) και κατηγορία 48 (κατάχρηση εξουσίας)]. Στον κατηγορούμενο αρ. 3 (Ευστάθιο Ευσταθίου) δεν επιβάλλουμε ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες στις οποίες καταδικάστηκε, [βλ. κατηγορίες 2 και 27 (δεκασμός δημόσιου λειτουργού), κατηγορίες 4 και 30 (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό, κατηγορίες 6 και 33 (κατάχρηση εξουσίας) και κατηγορίες 8 και 36 (συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά)]. Στον κατηγορούμενο αρ. 4 (Βασίλειο Βασιλείου) δεν επιβάλλουμε ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες στις οποίες καταδικάστηκε, [βλ. κατηγορία 28 (δεκασμός δημόσιου λειτουργού), κατηγορία 31 (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό), κατηγορία 34 (κατάχρηση εξουσίας) και κατηγορία 37 (συναλλαγές με αντιπροσώπους οι οποίες υποδηλώνουν διαφθορά)]. Στον κατηγορούμενο 5 (Γιώργο Σιαηλή) δεν επιβάλλουμε ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες στις οποίες καταδικάστηκε, [βλ. κατηγορία 15 (απόσπαση από δημόσιο λειτουργό) και κατηγορία 16 (κατάχρηση εξουσίας)]. Τούτο, καθότι τα γεγονότα που τις στοιχειοθετούν ή ακόμη και κάποια εκ των συστατικών τους στοιχείων, εμπεριέχονται στα γεγονότα και στα συστατικά στοιχεία που αφορούν τις υπόλοιπες κατηγορίες στις οποίες τους επιβλήθηκε ποινή. Περαιτέρω, ως έχει υποδειχθεί από τη νομολογία, όπου τα ίδια γεγονότα στοιχειοθετούν κατηγορίες πέραν της μίας, το Δικαστήριο επιβάλλει ποινή μόνο στη μία από αυτές, συνήθως τη σοβαρότερη και όχι σε όλες τις κατηγορίες για τις οποίες καταχωρείται καταδίκη (βλ. Alexandrou v. Director of Customs

(1985)2 C.L.R. 47 και Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22). Επίσης, δεν επιβάλλουμε οποιαδήποτε ποινή στον κατηγορούμενο αρ. 1 στις κατηγορίες 59, 64 και 66, στον κατηγορούμενο αρ. 2 στην κατηγορία 63, στον κατηγορούμενο αρ. 3 στις κατηγορίες 59 και 65, στον κατηγορούμενο αρ. 4 στην κατηγορία 65 και στον κατηγορούμενο αρ. 5 στην κατηγορία 62, κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Τούτο, καθότι ο σκοπός της συνωμοσίας υλοποιήθηκε με τα γεγονότα τους να απορροφούνται στα γεγονότα που περιλαμβάνονται στα γεγονότα που τεκμηριώνουν τα διαπραχθέντα στη συνέχεια αδικήματα (βλ. Χασσάν κ.α. v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 196/2013 και 197/2013, ημερ. 10.10.2014 και Κουλουντή v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 154/2015, ημερ. 02.12.2015). Οι ποινές φυλάκισης των κατηγορούμενων αρ. 1, 2, 3 και 4 να συντρέχουν. Ομοίως, οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο αρ. 5 στις κατηγορίες 18 και 19 να συντρέχουν μεταξύ τους. Έχοντας υπόψη το σύνολο των συνθηκών που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, απασχόλησε κατά πόσο ενδείκνυται στη συγκεκριμένη περίπτωση να διαταχθεί όπως η επιβληθείσα στον κατηγορούμενο αρ.5 ποινή στην κατηγορία 41 (παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία) είναι διαδοχική και όχι συντρέχουσα με τις ποινές που του επιβλήθηκαν στις κατηγορίες 18 και 19. Επιλαμβανόμενοι του ζητήματος τούτου, είχαμε υπόψη όλα όσα σχετικώς αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις ΝΝ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 45/12, ημερ. 19.11.12, Γ. Χ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 140/2010, ημερ. 14.09.2015, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Πέτρου

(2006)2 ΑΑΔ 183, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, και R. ν. Smith

(2013)All E.R. (D) 201, και στα συγγράμματα Halsbury's Laws of England

(2015), Vol. 92, παραγρ. 555 και Blackstone's Criminal Practice

(2016), Μέρος Ε, παράγρ. Ε2.19 - Ε.22. Η βασική αρχή είναι ότι δεν πρέπει να επιβάλλονται διαδοχικές ποινές για κατηγορίες που ουσιαστικά αποτελούν μέρος μιας ενιαίας συμπεριφοράς και τούτο, για να μην οδηγείται η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε υπερβολή, καθιστάμενη δυσανάλογη με τη σοβαρότητα των επιμέρους κατηγοριών. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν Παπαγεωργίου

(2007)2 ΑΑΔ, 514, 516-5