Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Daniel Neagu κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 13442/13, 2/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13442/13 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν.
- Daniel Neagu, από τη Ρουμανία
- Dragos Andrei Meltiean, από τη Ρουμανία Κατηγορούμενων ------------------------------------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 2.5.2017 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Σάββα Για τους κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενοι 1 και 2: παρόντες Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι σύμφωνα με το κατηγορητήριο αντιμετωπίζουν από τρεις κατηγορίες απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 1, 2 και 3 για τον 1ο κατηγορούμενο και τις κατηγορίες 4, 5 και 6 για το 2ο κατηγορούμενο) και από τρεις κατηγορίες απάτης, κατά παράβαση του άρθρου 300 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 7, 8 και 9 για τον 1ο κατηγορούμενο και τις κατηγορίες 10, 11 και 12 για το 2ο κατηγορούμενο). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, καταλογίζεται στον 1ο κατηγορούμενο, ότι στις 23 Αυγούστου του 2013, στο κατάστημα της εταιρείας F&S WE BUY ANY GOLD που βρίσκεται στη λεωφόρο Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, με ψεύτικες παραστάσεις και με πρόθεση δόλου, απέσπασε από τη Nadeznda Zlatarova, υπάλληλο του πιο πάνω καταστήματος, το χρηματικό ποσό των €395,
- Οι ψεύτικες παραστάσεις συνίσταντο στο ότι, ο κατηγορούμενος έδωσε ως ενέχυρο στην πιο πάνω, τρία ζεύγη σκουλαρίκια 14 καρατίων, βάρους 25.5 γραμμαρίων, παρουσιάζοντάς τα ως χρυσά, ενώ στην πραγματικότητα αυτά περιείχαν ρινίσματα χαλκού, ψευδάργυρου και νικελίου και εισέπραξε το πιο πάνω ποσό. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, του καταλογίζεται το ίδιο, με τις εξής διαφορές: απέσπασε το ποσό των €443,00, ενώ το βάρος των τριών ζευγών σκουλαρικιών που έδωσε ως ενέχυρο είναι 28.6 γραμμάρια. Το ίδιο ισχύει και με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, οι οποίες διαφέρουν από αυτές της 1ης κατηγορίας στα εξής: το αδίκημα φέρεται να διαπράχθηκε σε άλλο κατάστημα της παραπονούμενης εταιρείας το οποίο βρίσκεται στη λεωφόρο Ελλάδος στην Πάφο, ο κατηγορούμενος απέσπασε το ποσό των €1.204,00 και από την υπάλληλο του καταστήματος Tatyana Valkova, αυτή τη φορά, στην οποία έδωσε ως ενέχυρο, επίσης τρία ζεύγη σκουλαρίκια, βάρους 77.7 γραμμαρίων. Επειδή οι κατηγορίες 4, 5 και 6, οι οποίες αφορούν το 2ο κατηγορούμενο περικλείουν το ίδιο αδίκημα που καταλογίζεται στον 1ο κατηγορούμενο με τις κατηγορίες 1, 2 και 3, θα αναφερθώ σ' εκείνα μόνο τα στοιχεία των σχετικών λεπτομερειών αδικήματος κάθε κατηγορίας, τα οποία τις διαφοροποιούν από τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας. Ειδικότερα: Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας, το αδίκημα φέρεται να διαπράχθηκε στις 4/9/2013, σε άλλο κατάστημα της ίδια εταιρείας, το οποίο βρίσκεται στην οδό Ακαμαντίδος στην Πάφο και ο κατηγορούμενος απέσπασε από τη Μαρίνα Σαχπάζοβα, κι αυτή υπάλληλος του καταστήματος, το ποσό των €490,00, δίδοντας της ως ενέχυρο, δυο ζεύγη σκουλαρίκια, βάρους 31.8 γραμμαρίων. Με βάση τις λεπτομέρειες αδικήματος της 5ης κατηγορίας, το αδίκημα φέρεται να διαπράχθηκε στις 3/9/2013, στο ίδιο κατάστημα της παραπονούμενης εταιρείας που διαπράχθηκε με βάση και την 1η κατηγορία, υπάλληλος του καταστήματος ήταν η Asanidze Ketevan, από την οποία ο κατηγορούμενος απέσπασε το ποσό των €460,00, δίδοντας της ως ενέχυρο, σκουλαρίκια και ένα σταυρό, βάρους 29.7 γραμμαρίων. Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 6ης κατηγορίας, το αδίκημα διαπράχθηκε την ίδια μέρα, δηλαδή στις 3/9/2013 και στο ίδιο κατάστημα που διαπράχθηκε και αυτό της 5ης κατηγορίας, με μόνη διαφορά, ότι ο κατηγορούμενος φέρεται να απέσπασε από την ίδια υπάλληλο, το ποσό των €690,00, δίδοντας της ως ενέχυρο, σκουλαρίκια, βάρους 44.6 γραμμαρίων. Σ' ό,τι αφορά το αδίκημα της απάτης, για το οποίο οι κατηγορούμενοι - για να επαναλάβω - αντιμετωπίζουν από τρεις κατηγορίες, με τις σχετικές λεπτομέρειες αδικήματος κάθε κατηγορίας, με αναφορά στον ίδιο χρόνο και τόπο που τους καταλογίζεται κατ' αντιστοιχία κατηγορίας ότι διέπραξαν το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, τους καταλογίζεται ότι με δόλιο τέχνασμα ή επινόημα απέκτησαν το χρηματικό ποσό που αναφέρεται στην αντίστοιχη κατηγορία απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, δίδοντας στην παραπονούμενη εταιρεία ως ενέχυρο, τα αντικείμενα που αναφέρονται στην εν λόγω κατηγορία, παρουσιάζοντάς τα ως χρυσά, ενώ στην πραγματικότητα γνώριζαν ότι αυτά περιείχαν ρινίσματα χαλκού, ψευδάργυρου και νικελίου. Βασικά, αυτό που τους καταλογίζεται με το κατηγορητήριο είναι ότι με την ίδια πράξη διέπραξαν τόσο το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις όσο και το αδίκημα της απάτης. Προς απόδειξη των παραπάνω κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε τους ακόλουθους μάρτυρες: τον εξεταστή της υπόθεσης, αστυφύλακα 1525 Γιαννάκη Μαννούρη, το Θεοφάνη Πέτρου, τη Μαρίνα Σαχπάζοβα, την Asanidze Ketevan, τη Μαρία - Γεωργία Κουφουδάκη, την Τatyana Valkova, τη Nadeznda Zlatarova και τέλος, τη Magia Gvatova (Μ.Κ.1 μέχρι 8, αντίστοιχα). Μετά το πέρας της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των κατηγορούμενων υπόβαλε εισήγηση ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σ' οποιαδήποτε κατηγορία. Η εισήγηση, όπως την αντιλαμβάνομαι εδράζεται στον πρώτο, από τους δυο λόγους - τους οποίους θα αναφέρω στη συνέχεια -, για τους οποίους δικαιολογείται η απαλλαγή του κατηγορούμενου σ' αυτό το, πρώιμο, στάδιο της δίκης. Η θέση της ευπαίδευτης εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής στην εισήγηση της υπεράσπισης υπήρξε εκ διαμέτρου αντίθετη. Σε αντίθεση με τον κ. Αλεξάνδρου που εκπροσωπεί τους κατηγορούμενους, ο οποίος, για λόγους που έχει αναφέρει στο πλαίσιο της αγόρευσής του, ζήτησε την αθώωση των κατηγορούμενων σ' όλες τις κατηγορίες από αυτό το στάδιο, η κα Σάββα που εκπροσωπεί την κατηγορούσα αρχή, για λόγους που επίσης έχει αναφέρει στο πλαίσιο της δικής της αγόρευσης ζήτησε την κλήση τους σε απολογία. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της προσαχθείσας μαρτυρίας και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Ό, τι έχει λεχθεί καταγράφηκε και ασφαλώς λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Έχει νομολογηθεί ότι η απαλλαγή του κατηγορούμενου σ' αυτό το στάδιο, δικαιολογείται όταν: (α) δε στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας, λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και, (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. Τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη περίπτωση, το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αφού το μέτρο, δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου (δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης), αλλά, εκείνες του νοητού λογικού Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Αζίνας ν. Αστυνομίας
(1981)2 Α.Α.Δ. 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, Παναγιώτου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191 και Νικολαΐδης ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 271). Περαιτέρω, όπως αναφέρεται συναφώς στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ευσταθίου
(2002)2 Α.Α.Δ. 9: «Βέβαια πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος της απόδειξης που έχει η Κατηγορία, σύμφωνα με το άρθρο 74 του Κεφ. 155 στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την Κατηγορία να παρουσιαστεί αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Τα κριτήρια για τον καθορισμό της ενοχής του κατηγορούμενου στο τελικό στάδιο είναι διαφορετικά, δεν βασίζονται σε υποθέσεις αλλά σε συμπεράσματα τόσον ισχυρά ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Και λίγο παρακάτω: «Στην υπόθεση R. v. Hipson
(1969)Cr. L. R. 85, αναφέρεται ότι ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η Κατηγορούσα αρχή». Τέλος παραπέμπω και στο απόσπασμα που ακολουθεί από την εντελώς πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Mariano κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 112/2014 και 113/2014, ημερομηνίας 20/11/2015, στην οποία επαναλαμβάνονται όλες οι παραπάνω αρχές: «Όπως πλειστάκις νομολογήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ο όρος«εκ πρώτης όψεως» υποδηλώνει προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων, γι' αυτό και ο όρος χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 και Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας, ανωτέρω). Περαιτέρω, το δικαστήριο στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και δεν υπεισέρχεται σε θέματα πειστικότητας μαρτυρίας, εκτός και αν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται παντελώς πειστικότητας, ώστε κανένα δικαστήριο να μην μπορεί να στηριχθεί σ' αυτήν (βλ.Azinas and Another v. Police
(1981)2 CLR 9). Τα πάντα σ' αυτό το στάδιο της δίκης θα πρέπει να έχουν αντικειμενικό έρεισμα, γι' αυτό εξάλλου και απαιτείται από τη νομολογία ότι για να μην κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία θα πρέπει η μαρτυρία να ήταν τέτοια που κάθε «λογικό δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα».» Με υπαγωγή της ενώπιον μου μαρτυρίας σ' όλες τις παραπάνω αρχές είμαι ικανοποιημένος ότι η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως, από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως εναντίον και των δυο κατηγορούμενων, σ' όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, με αναφορά, σ' όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αυτές περικλείουν. Η περί αντιθέτου εισήγηση της υπεράσπισης δε με βρίσκει σύμφωνο. Ωστόσο, έχοντας υπόψη τι ακολουθεί δε θα ήθελα να επεκταθώ (βλ. τη Mariano, ανωτέρω και την Παναγιώτου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191). Κατ' ακολουθία όλων όσων ανάφερα, η εισήγηση της υπεράσπισης απορρίπτεται. Οι κατηγορούμενοι καλούνται σε απολογία, σ' όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Criminal/Interim (Αναφορά: απόσπαση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα και απάτη, κατά παράβαση του άρθρου 300 του Ποινικού Κώδικα. - εκ πρώτης όψεως υπόθεση.)