Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Μαρούλα Σαββίδου, Aρ. Υπόθεσης: 9964/13, 6/6/2017

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Πρώτη και μοναδική μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε η παραπονούμενη. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η παραπονούμενη κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 1 - ως μέρος της κυρίως εξέτασής της σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η παραπονούμενη έδωσε, επίσης, προφορική μαρτυρία και εν τέλει αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο Υπεράσπισης. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα και δη το περιεχόμενο της μαρτυρίας της η παραπονούμενη δεν μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι κατέθεσε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εστιάζω στα εξής σημεία. Πρώτο, στην διά ζώσης μαρτυρία της η παραπονούμενη υποστήριξε ως εν γένει θέση της ότι κατά την επίδικη ημέρα η Κατηγορούμενη έριχνε νερό με το ποτιστικό λάστιχο πάνω στο αυτοκίνητο και μέσα στην αυλή της από το πεζοδρόμιο της οικίας της. Στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 1 - η παραπονούμενη δεν υποστήριξε ακριβώς τούτο. Ό,τι υπέδειξε ήταν ότι η Κατηγορούμενη έριχνε με το ποτιστικό λάστιχο νερό μέσα στον δρόμο και ότι το νερό εν τέλει έφθανε στο αυτοκίνητο και την αυλή της. Δεν υποστήριξε, δηλαδή, ότι η ενέργεια της Κατηγορούμενης να ρίχνει νερό στόχευε ειδικά στο αυτοκίνητο και την αυλή της όπως υποστήριξε διά ζώσης. Δεύτερο, ο ισχυρισμός τον οποίο η παραπονούμενη πρόβαλε διά ζώσης ότι όταν άνοιξε την πόρτα της οικίας της και διαπίστωσε ότι η Κατηγορούμενη έριχνε νερό με το ποτιστικό λάστιχο πάνω στο αυτοκίνητό της δεν αντέδρασε παρά μόνο έκλεισε την πόρτα και εισήλθε ξανά στο σπίτι της δεν με πείθει. Το θεωρώ πολύ παράδοξο η Κατηγορούμενη να προέβαινε σε μια τέτοια ενέργεια και πράξη και η παραπονούμενη να μην αντιδράσει. Και ουσιαστικά να αφήνει την Κατηγορούμενη ανενόχλητα να της λερώνει το αυτοκίνητο και την αυλή της με νερό την στιγμή που όπως υπέδειξε αντεξεταζόμενη δεν ήταν η πρώτη φορά που η Κατηγορούμενη την είχε ενοχλήσει, είτε με παρόμοιο τρόπο, είτε με διαφορετικό. Τρίτο, ενώ στην γραπτή της κατάθεση η παραπονούμενη ανέφερε ότι ανοίγοντας την πόρτα της οικίας της είδε την Κατηγορούμενη να έρχεται προς το πεζοδρόμιό της και στην συνέχεια να εναποθέτει σκουπίδια πίσω από το σταθμευμένο αυτοκίνητό της, σε κάποιο σημείο της διά ζώσης μαρτυρίας της υποστήριξε ότι με το που άνοιξε την πόρτα της οικίας της και βγήκε έξω στην βεράντα βρήκε την Κατηγορούμενη στο δικό της πεζοδρόμιο να εναποθέτει σκουπίδια πίσω από το σταθμευμένο της αυτοκίνητο. Τα πιο πάνω σημεία κρίνω ότι προκαλούν ρήγμα στην μαρτυρία της παραπονούμενης ώστε να την κλονίζουν ουσιωδώς. Η μαρτυρία της παραπονούμενης δεν είναι, επομένως, αποδεκτή. Γι' αυτό και δεν την δέχομαι. Κρίνω δε ότι η αλήθεια βρίσκεται στην μαρτυρία της Κατηγορούμενης. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η Κατηγορούμενη κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 2 - ως μέρος της κυρίως εξέτασής της σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η Κατηγορούμενη έδωσε, επίσης, προφορική μαρτυρία και εν τέλει αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής. Η Κατηγορούμενη μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις που της τέθηκαν τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση της και, γενικότερα, την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα η Κατηγορούμενη μου ενέπνευσε την πεποίθηση ότι ήταν ειλικρινής και μάρτυρας της αλήθειας. Η μαρτυρία της Κατηγορούμενης απέπνεε πειστικότητα. Η παραπονούμενη ήταν σαφής και σταθερή στην μαρτυρία της και δεν κλονίσθηκε παρά την μακρά αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Απαντούσε αυθόρμητα και δεν υπολόγιζε τις απαντήσεις της. Ήταν σταθερή στην μαρτυρία της, η δε διά ζώσης μαρτυρία της συνάδει απόλυτα με την γραπτή της κατάθεση. Η εικόνα δε που αποκόμισα παρατηρώντας την να καταθέτει από το εδώλιο του μάρτυρα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που προσπάθησε να μεταδώσει στο Δικαστήριο η παραπονούμενη η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ προσπάθησε να δώσει για την Κατηγορούμενη την εικόνα μιας γυναίκας η οποία είναι ανισόρροπη και βίαιη. Τέτοια εντύπωση δεν μου προξένησε η Κατηγορούμενη. Τουναντίον, η Κατηγορούμενη μου έδωσε την εντύπωση μιας φρόνιμης γυναίκας η οποία αν και ταλαιπωρήθηκε αρκετά από τα διάφορα προβλήματα που η παραπονούμενη δημιουργούσε κατά καιρούς τόσο στην ίδια όσο και την οικογένειά της και στα οποία η Κατηγορούμενη έκανε αναφορά στην μαρτυρία της επεδείκνυε υπομονή και κατανόηση για τον λόγο ότι γνώριζε ότι η παραπονούμενη αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, κάτι το οποίο η Κατηγορούμενη είχε πληροφορηθεί από την ίδια την παραπονούμενη. Συγκεκριμένα η ίδια η παραπονούμενη είχε πει στην Κατηγορούμενη ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα με τα έντερά της και ότι είχε υποβληθεί και σε χειρουργική επέμβαση. Η Κατηγορούμενη επισκέφθηκε την παραπονούμενη στην οικία της όταν η τελευταία επέστρεψε στο σπίτι της από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου μετά την προαναφερθείσα επέμβαση. Αυτή δε ήταν η δεύτερη και τελευταία φορά που η Κατηγορούμενη εισήλθε στην οικία της παραπονούμενης. Ακόμα, η Κατηγορούμενη βοηθούσε την παραπονούμενη και την οικογένειά της όταν είχαν την ανάγκη της. Μεταξύ άλλων, η θυγατέρα της παραπονούμενης επισκεπτόταν συχνά την οικία της Κατηγορούμενης. Έτρωγε στο σπίτι της Κατηγορούμενης και ο υιός της Κατηγορούμενης την εξυπηρετούσε με το αυτοκίνητό του. Το επίδικο, όμως, περιστατικό ήταν «το ποτήρι που ξεχείλισε» σύμφωνα με την Κατηγορούμενη το οποίο η Κατηγορούμενη δεν μπορούσε να μην καταγγείλει στην Αστυνομία αφού, μεταξύ άλλων, κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε δεχθεί επίθεση από την παραπονούμενη καθώς και εξυβρίσεις σε δημόσιο χώρο. , Το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη δεν έκανε αναφορά στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 2 - σε περιστατικά που είχαν προηγηθεί του επίδικου συμβάντος ενώ γι' αυτά έκανε αναφορά στην διά ζώσης μαρτυρία της, σημείο το οποίο τέθηκε κατά την αντεξέταση της Κατηγορούμενης, ουδόλως κρίνω πως πλήττει την αξιοπιστία της Κατηγορούμενης. Η Κατηγορούμενη έκανε καταγγελία για το επίδικο περιστατικό και γι' αυτό το περιστατικό της ζητήθηκε από την Αστυνομία να δώσει γραπτή κατάθεση. Αναφορές σε περιστατικά που είχαν προηγηθεί του επίδικου και που ως διεφάνη δεν σχετίζονταν με αυτό δεν είχαν θέση στην γραπτή κατάθεση της Κατηγορούμενης. Άλλωστε, όπως και η Κατηγορούμενη υπέδειξε αντεξεταζόμενη χωρίς να αμφισβητηθεί επί τούτου από την Κατηγορούσα Αρχή ο αστυνομικός που της έλαβε την γραπτή κατάθεση την ρώτησε μόνο για το τι είχε συμβεί κατά τον ουσιώδη χρόνο και η Κατηγορούμενη προέβη σε περιγραφή των γεγονότων. Δεν υποδείχθηκε από την Κατηγορούμενη ότι είχε ρωτηθεί από τον αστυνομικό και για άλλα περιστατικά και δεν απάντησε. Σημειώνεται ότι διάφορη θέση επί τούτου δεν διατυπώθηκε από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Όσον δε αφορά στους ισχυρισμούς που η Κατηγορούμενη πρόβαλε διά ζώσης και οι οποίοι άπτονται περιστατικών που είχαν προηγηθεί του επίδικου συμβάντος η Κατηγορούμενη τους δικαιολόγησε προβάλλοντας ως δικαιολογία ότι και η παραπονούμενη με την διά ζώσης μαρτυρία της προέβη σε προβολή ανάλογων ισχυρισμών για το άτομό της αλλά και για να της δοθεί η δυνατότητα να δώσει στο Δικαστήριο μια ολοκληρωμένη εικόνα για τον χαρακτήρα της παραπονούμενης, πράγμα το οποίο δεν έπραξε στην προηγούμενη διαδικασία η οποία έλαβε χώρα ενώπιον άλλου Δικαστού με κατηγορούμενη την παραπονούμενη αφού η μαρτυρία της παραπονούμενης και κατηγορούμενης στην άλλη διαδικασία είχε δοθεί αφότου η Κατηγορούμενη στην παρούσα διαδικασία είχε ολοκληρώσει την μαρτυρία της ως μάρτυρας κατηγορίας στην άλλη διαδικασία - ως δικονομικά προνοείται - και δεν είχε επανακλητευθεί από την Κατηγορούσα Αρχή για να τις αντικρούσει. Η ίδια δε στην άλλη διαδικασία περιορίσθηκε κατά την μαρτυρία της μόνο στα ουσιώδη γεγονότα. Δεν μου διαφεύγει ότι η Κατηγορούμενη κατά την κυρίως εξέτασή της αναφέρθηκε σε ζητήματα τα οποία δεν τέθηκαν στην παραπονούμενη κατά την αντεξέτασή της από την Υπεράσπιση ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην παραπονούμενη να απαντήσει και να δώσει την θέση της σε σχέση με αυτά. Και ενώ η ευπαίδευτη συνήγορος της Υπεράσπισης γνώριζε γι' αυτά αφού όπως η Κατηγορούμενη η ίδια αντεξεταζόμενη δήλωσε τα είχε φέρει εις γνώση της δικηγόρου της γραπτώς προτού ακόμα καταθέσει η παραπονούμενη. Αυτά είναι τα ακόλουθα: ο υιός της παραπονούμενης πριν από αρκετά χρόνια αντιμετώπιζε ποινική υπόθεση για την οποία τέλεσε υπό κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές. Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας η οποία ήταν γνωστή στην Κατηγορούμενη και την οποία η Κατηγορούμενη ονομάτισε, ερευνούσε αν κατά πόσο η παραπονούμενη αντιμετώπιζε προβλήματα ψυχικής υγείας τα οποία τυχόν είχε μεταδώσει στον εν λόγω υιό της. Κατόπιν επίσκεψης της εν λόγω λειτουργού στην οικία της Κατηγορούμενης η Κατηγορούμενη ρωτήθηκε εμπιστευτικά από την εν λόγω λειτουργό για το ζήτημα τούτο η παραπονούμενη νοσηλεύθηκε τρεις φορές στην Ψυχιατρική Πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού μετά από τρεις απόπειρες αυτοκτονίας η τελευταία απόπειρα αυτοκτονίας έγινε 1½ χρόνο πριν από σήμερα. Η Κατηγορούμενη κατά την μαρτυρία της έκανε αναφορά στα πιο πάνω σημεία με σκοπό, προδήλως, να πλήξει την αξιοπιστία της παραπονούμενης ωθούμενη, προδήλως, από ανάλογες δηλώσεις της παραπονούμενης οι οποίες και εκείνες σκοπό είχαν να πλήξουν την εικόνα της Κατηγορούμενης για τον χαρακτήρα της και, κατ' επέκταση, την βαρύτητα που θα προσδοθεί στην μαρτυρία της. Ενόψει της καλής εντύπωσης που μου έκανε η Κατηγορούμενη δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι τα όσα επί των προκειμένων η Κατηγορούμενη υπέδειξε κατά την μαρτυρία της ήταν πληροφορίες που ήλθαν εις γνώση της από πρόσωπα τα οποία την είχαν σχετικά ενημερώσει και τα οποία προσδιόρισε στην μαρτυρία της. Για παράδειγμα, για την νοσηλεία της παραπονούμενης στην Ψυχιατρική Πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι είχε πληροφορηθεί από νοσηλεύτρια του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού η οποία ήταν συγχωριανή της, συμμαθήτριά της και στενή της φίλη και η οποία απεβίωσε πριν από ένα χρόνο. Η Κατηγορούμενη ονομάτισε, μάλιστα, το εν λόγω πρόσωπο. Για το ότι ο υιός της παραπονούμενης είχε διατελέσει κρατούμενος στις Κεντρικές Φυλακές η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι το είχε πληροφορηθεί από κάποιο γείτονά της με το όνομα Γιώργος από τον Καναδά ο οποίος είχε καλύτερες σχέσεις με την παραπονούμενη από ότι η ίδια. Δεν κρίνω, όμως, ασφαλές να δεχθώ τους πιο πάνω ισχυρισμούς της Κατηγορούμενης ως αληθείς, αφενός, γιατί η παραπονούμενη δεν είχε την δυνατότητα να απαντήσει σε αυτούς, αφετέρου, γιατί αυτοί συνιστούν εξ' ακοής μαρτυρία και από μόνοι τους θα ήταν ικανοί να επηρεάσουν δυσμενώς την αξιοπιστία της, κάτι το οποίο δεν θα ήταν δίκαιο για την παραπονούμενη. Η Κατηγορούμενη ανέφερε ακόμα ότι η παραπονούμενη λάμβανε κρατικό επίδομα ανικανότητας και παρά τούτο εργαζόταν τα Σαββατοκύριακα σε ιδιωτική κλινική χωρίς ποτέ η Κατηγορούμενη να την καταγγείλει στην Αστυνομία καθώς και ότι πολλά χρόνια πριν και συγκεκριμένα στα μέσα της δεκαετίας του '90 αλλαξοπίστησε, έγινε μάρτυρας του Ιεχωβά και, ακολούθως, με μεσολάβηση της Εκκλησίας επανήλθε στην πίστη της. Αναφορικά με το πρώτο η Κατηγορούμενη υποστήριξε ότι το είχε πληροφορηθεί από την ίδια την παραπονούμενη, ενώ το δεύτερο το πληροφορήθηκε από εκπομπή που είχε μεταδοθεί από τοπικό τηλεοπτικό κανάλι της Πάφου την οποία η Κατηγορούμενη παρακολούθησε και στην οποία είχε παρουσιασθεί η ίδια η παραπονούμενη και προβεί στις πιο πάνω δηλώσεις. Τα πιο πάνω, όμως, δεν θεωρώ ότι είναι ικανά να έχουν οποιαδήποτε επίδραση στην αξιοπιστία της παραπονούμενης και, επομένως, δεν συνιστούν αποδεκτή μαρτυρία. Τέλος, η Κατηγορούμενη ισχυρίσθηκε ότι η παραπονούμενη είχε καταγγείλει τον σύζυγό της στην Επιτροπή Ελέγχου Δημοσίων Έργων για το ότι έφερνε το κυβερνητικό αυτοκίνητο στο σπίτι και επέτρεπε στον υιό τους να το οδηγεί. Δεν ήταν, όμως, θετική αναφορικά με την πηγή της καταγγελίας. Επομένως, ούτε αυτός ο ισχυρισμός της Κατηγορούμενης είναι αποδεκτός. Ανεξαρτήτως, όμως, των πιο πάνω και ενόψει της καλής εντύπωσης που μου έκανε η Κατηγορούμενη δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης εκτυλίχθηκαν όπως τα περίγραψε η Κατηγορούμενη με την διά ζώσης μαρτυρία της αλλά και στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 2. Η προσπάθεια της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής να κλονίσει την αξιοπιστία της Κατηγορούμενης δεν ήταν επιτυχής. Ήταν, μεταξύ άλλων, η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι υπήρχε διάσταση ανάμεσα στην διά ζώσης μαρτυρία της Κατηγορούμενης και την γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 2 - αναφορικά με τον τρόπο με τον οποίο έγινε η επίθεση από την παραπονούμενη στο πρόσωπο της Κατηγορούμενης. Είναι αλήθεια ότι στην γραπτή της κατάθεση η Κατηγορούμενη δεν ανέφερε ρητά ότι η επίθεση στο πρόσωπό της έγινε με το πιστολάκι του ποτιστικού λάστιχου. Φρονώ, όμως, ότι η επίμαχη δήλωση της Κατηγορούμενης στην γραπτή της κατάθεση - Τεκμήριο 2 - δεν αποκλείει την διά ζώσης εκδοχή της Κατηγορούμενης ως μια εκδοχή η οποία δύναται εύλογα να συνάγεται από την γραπτή της κατάθεση και συγκεκριμένα ότι η επίθεση έγινε με το πιστολάκι του ποτιστικού λάστιχου το οποίο η παραπονούμενη κρατούσε με το χέρι της. Ενδεικτικά η Κατηγορούμενη υπέδειξε στην γραπτή της κατάθεση: «. με άρπαξε από τα μαλλιά και με κτύπησε με το χέρι της στο πρόσωπο μου ενώ κρατούσε και το πιστολάκι που ήταν ενωμένο στην άκρια του λαστίχου». Ούτε και το ότι η Κατηγορούμενη δεν ανέφερε στην γραπτή της κατάθεση ότι η επίθεση έγινε κάτω από το μάτι δεν είναι ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία της Κατηγορούμενης. Αφού συν τοις άλλοις η Κατηγορούμενη στην γραπτή της κατάθεση υπέδειξε ότι είχε δεχθεί κτύπημα από την παραπονούμενη στο πρόσωπο. Ούτε και το ότι στο ιατρικό πιστοποιητικό - Τεκμήριο 5 - αναφέρεται ότι δεν υπήρχαν εμφανείς κακώσεις είναι ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία της Κατηγορούμενης. Στην απουσία μαρτυρίας της ιατρού που το εξέδωσε το Τεκμήριο 5 από μόνο του δεν μπορεί να αποτελέσει οδηγό για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αναφορικά με την αξιοπιστία της Κατηγορούμενης. Πάντως, σε αυτό αναφέρεται ότι η Κατηγορούμενη είχε αναφέρει στην ιατρό των Α΄ Βοηθειών που την είχε εξετάσει και ετοιμάσει το Τεκμήριο 5 ότι η Κατηγορούμενη είχε δεχθεί επίθεση από τρίτο πρόσωπο και ότι αισθανόταν έντονο άλγος στην δεξιά παρειά, περιοφθαλμικά, δηλώσεις που συνηγορούν με την εν γένει εκδοχή της ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Επίσης, θέση της Κατηγορούμενης ήταν ότι μετά την έλευση σύντομου χρονικού διαστήματος παρουσιάσθηκε μαύρισμα/μελάνιασμα στο σημείο της επίθεσης. Ιατρική μαρτυρία που να υποστηρίζει ότι το μελάνιασμα δεν θα μπορούσε να εκδηλωθεί σε μεταγενέστερο χρόνο δεν παρουσιάσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Σημειώνεται ότι το Τεκμήριο 5 κατατέθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή στα πλαίσια της αντεξέτασης της Κατηγορούμενης. Η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής επικαλέσθηκε, επίσης, το γεγονός ότι το Τεκμήριο 5 δεν αναφέρει ερυθρότητα κάτω από το δεξί μάτι, κάτι το οποίο υποστήριξε ως γεγονός που παρατήρησε ο σύζυγος της Κατηγορούμενης όταν ενημερώθηκε από την Κατηγορούμενη για το επίδικο συμβάν και που ο τελευταίος ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση που ο ίδιος έδωσε στην Αστυνομία σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, σημείο το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ερωτηθείσα ευθέως επί του σημείου τούτου η Κατηγορούμενη από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής δεν δίστασε να επιβεβαιώσει την γραπτή κατάθεση του συζύγου της επί του προκειμένου ζητήματος. Δέχομαι ότι εκδηλώθηκε αμέσως ερυθρότητα στο σημείο που η Κατηγορούμενη δέχθηκε την επίθεση από την παραπονούμενη. Το ότι το Τεκμήριο 5 δεν αναφέρει ένα τέτοιο εύρημα δεν σημαίνει απαραίτητα και δίχως άλλο ότι αυτό δεν είχε εκδηλωθεί κατά τον χρόνο της εξέτασης. Το ενδεχόμενο η ιατρός που εξέτασε την Κατηγορούμενη και ετοίμασε το Τεκμήριο 5 παρέλειψε να το καταγράψει στο Τεκμήριο 5, αν και το είχε διαπιστώσει, ή για κάποιο λόγο δεν το είχε διαπιστώσει δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Η εν λόγω ιατρός δεν κλητεύθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας από την Κατηγορούσα Αρχή. Δέχομαι, επίσης, ότι η παραπονούμενη είχε κίνητρο να συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αυτό που της καταλόγισε η Κατηγορούμενη με την μαρτυρία της. Ότι εννέα μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 10.4.13 ήταν ορισμένη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου υπόθεση που αντιμετώπιζε ο υιός της παραπονούμενης η οποία προέκυψε από καταγγελία που προήλθε από την οικογένεια της Κατηγορούμενης ύστερα από απειλές που ο υιός της παραπονούμενης εκστόμιζε προς τον υιό της Κατηγορούμενης αναφορικά με την ίδια την Κατηγορούμενη και την οικογένειά της. Συγκεκριμένα ότι θα τους σκότωνε όλους και δη τον σύζυγο της Κατηγορούμενης και ότι δεν τον ένοιαζε αν βρισκόταν ξανά στην Φυλακή. Οι απειλές είχαν εκστομισθεί από τον υιό της παραπονούμενης, μεταξύ άλλων, έξω από την οικία της Κατηγορούμενης, επί του πεζοδρομίου, ενώ ταυτόχρονα ο υιός της παραπονούμενης χτυπούσε πάνω στο αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης με το χέρι του. Δεν μου διαφεύγει ότι ούτε αυτή η θέση τέθηκε στην παραπονούμενη κατά την αντεξέτασή της από την Υπεράσπιση. Η εκπρόσωπος, όμως, της Κατηγορούσας Αρχής δεν αμφισβήτησε τους πιο πάνω ισχυρισμούς της Κατηγορούμενης. Δεν αμφισβήτησε ότι ο υιός της παραπονούμενης είχε προβεί στις πιο πάνω απειλές, ούτε και ότι εναντίον του τελευταίου είχε σχηματισθεί ποινική υπόθεση με αφορμή την υπό της Κατηγορούμενης επικαλεσθείσα καταγγελία. Όπως ούτε και τον ισχυρισμό της Κατηγορούμενης ότι η εν λόγω υπόθεση ακόμη εκκρεμούσε και ήταν ορισμένη ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στις 3.3.17 ως η Κατηγορούμενη υπέδειξε. Υπό το φως των πιο πάνω και ενόψει της καλής εντύπωσης που μου έκανε η Κατηγορούμενη δέχομαι τα όσα επί του προκειμένου υποδείχθηκαν από την ίδια. Και που λογικά παρέχουν κίνητρο στην παραπονούμενη να συμπεριφερθεί όπως συμπεριφέρθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σημειώνεται ότι και αν ακόμα δεν δεχόμουν την μαρτυρία της Κατηγορούμενης αναφορικά με το κίνητρο και πάλι θα αποδεχόμουν την μαρτυρία της επί των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Για τους λόγους που ήδη εξήγησα ανωτέρω. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η μαρτυρία της Κατηγορούμενης επί των ουσιωδών ζητημάτων της υπόθεσης καθώς και όλη η υπόλοιπη μαρτυρία της εκτός από το μέρος εκείνο που δεν αποδέχθηκα και ανωτέρω επισημάνθηκε είναι αποδεκτή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Η Κατηγορούμενη και η παραπονούμενη είναι γειτόνισσες και τα σπίτια τους βρίσκονται ακριβώς απέναντι το ένα από το άλλο. Κατά την 1.4.13 και περί ώρα 19:30 η Κατηγορούμενη βγήκε έξω από την οικία της για να καθαρίσει το πεζοδρόμιο. Η παραπονούμενη βρισκόταν ήδη έξω από την δική της οικία κρατώντας το λάστιχο του νερού το οποίο λειτουργούσε με πιεστικό. Στην άκρια του λάστιχου υπήρχε μηχανισμός σαν πιστολάκι μέσω του οποίου έβγαινε το νερό με πίεση. Μόλις είδε την Κατηγορούμενη η παραπονούμενη της φώναξε λέγοντάς της «έλα δα, έλα δα» και έτεινε το λάστιχο του νερού προς το μέρος της Κατηγορούμενης ρίχνοντας της νερό με το λάστιχο. Επειδή το νερό έβγαινε με πίεση η Κατηγορούμενη πόνεσε. Αντιδρώντας η Κατηγορούμενη έριξε και εκείνη νερό προς την παραπονούμενη με το δικό της λάστιχο βρέχοντας την παραπονούμενη στο σώμα της. Τότε η παραπονούμενη πλησίασε την Κατηγορούμενη. Με το ένα της χέρι άρπαξε την παραπονούμενη από τα μαλλιά ενώ με το πιστολάκι του λάστιχου το οποίο κρατούσε με το άλλο χέρι χτύπησε την παραπονούμενη στο πρόσωπο κάτω από το δεξί μάτι. Φεύγοντας και οδεύοντας προς το σπίτι της η παραπονούμενη εξύβρισε την Κατηγορούμενη με τις φράσεις «πουτάνα» και «βρωμόλεσχι». Στο άκουσμα των πιο πάνω εξυβρίσεων η Κατηγορούμενη έριξε στην παραπονούμενη νερό με το ποτιστικό λάστιχο της βρέχοντας την στην πλάτη. Η Κατηγορούμενη δεν αντέδρασε λεκτικά στις πράξεις της παραπονούμενης. Μετά το επίδικο περιστατικό η Κατηγορούμενη τηλεφώνησε στον σύζυγό της ο οποίος την μετάφερε στις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Η ιατρός Πρέστου των Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου την κράτησε εκεί για 2 ώρες περίπου. Φεύγοντας από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου η Κατηγορούμενη πήγε με τον σύζυγό της στην Αστυνομία όπου και κατήγγειλε το περιστατικό. Το αδίκημα της κοινής επίθεσης της πρώτης κατηγορίας ρυθμίζεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Από την γραπτή κατηγορία - Τεκμήριο 3 - προκύπτει ότι η κατηγορία αυτή βασίζεται στο ότι η Κατηγορούμενη έριξε νερό με το ποτιστικό λάστιχο στην παραπονούμενη και την κατέβρεξε. Επίθεση αποτελεί οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση να προκαλέσει ή με αδιαφορία (recklessly) αν θα προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (Βλ. R v. Vienna

(1975)3 All E R 788). Ο όρος χρησιμοποιείται και με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο πρόσωπο χωρίς την συναίνεσή του. Έτσι, περιλαμβάνει την επιβολή ή χρήση παράνομης βίας στο πρόσωπο άλλου χωρίς την συγκατάθεσή του. Η ένοχη διάνοια (mens rea) που πρέπει να υπάρχει για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα είναι πρόθεση (intention) για επιβολή βίας στο πρόσωπο άλλου ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο θα επιβληθεί βία. Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 574 λέχθηκε ότι ο Νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια η διάπραξη του αδικήματος συντελείται όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Σύμφωνα με τα ευρήματά μου η Κατηγορούμενη έριξε δύο φορές στην παραπονούμενη νερό με το ποτιστικό λάστιχο καταβρέχοντάς την. Η ενέργεια αυτή αποτελεί μορφή βίας η οποία ασκήθηκε από την Κατηγορούμενη εναντίον της παραπονούμενης χωρίς την συγκατάθεσή της και, επομένως, παράνομα. Υπό το φως των πιο πάνω η Κατηγορούμενη άσκησε πραγματική και παράνομη βία στο πρόσωπο της παραπονούμενης χωρίς την συγκατάθεσή της. Και με πρόθεση ως με ενάργεια προκύπτει από τις περιγραφείσες συνθήκες υπό τις οποίες οι πιο πάνω πράξεις τελέσθηκαν. Είναι δε άσχετο αν η Κατηγορούμενη προέβη στις πιο πάνω ενέργειες στα πλαίσια αντίδρασής της στις ενέργειες στις οποίες προέβη η παραπονούμενη. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην πρώτη κατηγορία. Οι δύο, όμως, τελευταίες κατηγορίες είναι έκθετες σε απόρριψη. Από την μαρτυρία της Κατηγορούμενης που αποδέχθηκα δεν προκύπτει ότι η Κατηγορούμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο και στο μέρος όπου έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό προκάλεσε θόρυβο και, μάλιστα, κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης ή ότι εξύβρισε την παραπονούμενη. Τουναντίον, σύμφωνα με τα ευρήματά μου η Κατηγορούμενη δεν αντέδρασε λεκτικά στην συμπεριφορά της παραπονούμενης. Η μόνη αντίδραση στην οποία προέβη ήταν να καταβρέξει την παραπονούμενη με το ποτιστικό λάστιχο. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 3 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα η Κατηγορούμενη αθωώνεται στις κατηγορίες 2 και 3. (Υπ.) .......... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Κοινή επίθεση, Ανησυχία και Δημόσια εξύβριση Subject: Criminal / General / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο