Δημοκρατία ν. Νικόλα Λεμονάρη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11193/14, 2/8/2017

(1)(γ),

(2)του Ποινικού Κώδικα (κατηγορίες 9, 11, 13, 15, 17 και 19) των δόλιων συναλλαγών σε ακίνητη περιουσία που ανήκει σε άλλο, κατά παράβαση του άρθρου 303Α

(2)(Α) του Ποινικού Κώδικα, (κατηγορίες 21, 23, 25, 27 και 51) και της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα (κατηγορίες 29, 31, 33, 35, 37, 39, 41 και 46). Επιπλέον, ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει, ξεχωριστά, τις κατηγορίες 42, 43 και 44 που αφορούν όλες το αδίκημα της κλοπής υπό αντιπροσώπου, κατά παράβαση του άρθρου 270(β) του Ποινικού Κώδικα, τις κατηγορίες 47 και 48 οι οποίες αφορούν το αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα, καθώς και την κατηγορία 53 που αφορά το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4(i)(iii),2, 5(α), 7 και 8 του Νόμου 188(Ι)/

1. Την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση του ως άνω νόμου, αντιμετωπίζει και ο κατηγορούμενος αρ.2 (κατηγορία 54). Αποτελεί, συνοπτικώς, εκδοχή της κατηγορούσας αρχής, όπως αυτή εμφαίνεται και στις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αποδίδονται στους κατηγορούμενους, ότι οι κατηγορούμενοι αρ.1 και 2 συνωμότησαν, εξαπάτησαν και καταδολίευσαν τον Dennis Selwood από την Αγγλία, κάτοικο Κύπρου, πουλώντας του διάφορα τεμάχια γης στην επαρχία της Πάφου, υποδεικνύοντας του αυτά πότε επί τόπου και πότε σε χάρτη, χωρίς εξουσιοδότηση από τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους προς τούτο και αποκρύβοντας του ότι νόμιμοι ιδιοκτήτες αυτών των ακινήτων ήσαν άλλα πρόσωπα. Αποτελεί περαιτέρω θέση της κατηγορούσας αρχής ότι οι κατηγορούμενοι έπεισαν τον παραπονούμενο να επανααγοράσει ακίνητα στο χωριό Ίνια, (ορισμένα εκ των οποίων του είχαν πουλήσει κατά τον πιο πάνω τρόπο) τα οποία ο ίδιος στο μεταξύ, ως η εισήγησή των κατηγορουμένων, συμφώνησε να παραχωρήσει στην φερόμενη ψευδώς από αυτούς ως ιδιοκτήτρια ακινήτου στο Λατσί, (πρώην κατηγορούμενη αρ.3) ως μέρος του συνολικού τιμήματος αγοράς από τον ίδιο του εν λόγω τεμαχίου, (πέραν δηλαδή του ποσού που κατέβαλε προς τούτο) που οι κατηγορούμενοι ψευδώς τον έπεισαν ότι ανήκε στην πρώην κατηγορούμενη αρ.3 για να το αγοράσει. Οι κατηγορούμενοι, καταρτίζοντας και κυκλοφορώντας πλαστό ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο αποδοχής, μεταβίβασαν τελικά στον παραπονούμενο αντί του ως άνω ακινήτου στο Λατσί, τεμάχιο στο χωριό Μαμούνταλη. Αποτελεί περαιτέρω θέση της κατηγορούσας αρχής ότι οι κατηγορούμενοι, στη βάση ψευδών παραστάσεων, πλαστογραφιών και απάτης σχετικά με ακίνητη περιουσία, απέσπασαν από τον Dennis Selwood μεγάλο χρηματικό ποσό. Επιπρόσθετα, ως προς τον πρώτο κατηγορούμενο, η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι λειτουργώντας ως αντιπρόσωπος του Dennis Selwood, έκλεψε διάφορα χρηματικά ποσά από τον τελευταίο, προφασιζόμενος διάφορες αιτίες, όπως η αναγκαιότητα αυτά να δοθούν για σκοπούς επίσπευσης της έκδοσης τίτλων ιδιοκτησίας, πληρωμής οφειλών προς το κτηματολόγιο ή πληρωμής σε πιστοποιούντα υπάλληλο. Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν στο σύνολο τους τις κατηγορίες οι οποίες τους αποδίδονται. Πυρήνα της υπερασπιστικής γραμμής του κατηγορούμενου αρ. 1, αποτελεί η θέση ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ουσιαστική εμπλοκή στις αγοραπωλησίες ακινήτων που ο παραπονούμενος προέβη. Οι σχετικές με την παρούσα υπόθεση συμφωνίες αγοράς ακινήτων, προβάλλει, επιτεύχθηκαν με την βοήθεια και συνδρομή του κατηγορούμενου αρ. 2 χωρίς τη δική του ανάμιξη. Ο ίδιος, κάνοντας χρήση έγκυρων πληρεξουσίων και άλλων εγγράφων που απαιτούνται, τα οποία του παραχωρούσε ο παραπονούμενος, στη βάση οδηγιών του τελευταίου, προέβαινε απλώς στη διαδικασία τιτλοποίησης διαφόρων ακινήτων που ο παραπονούμενος αγόραζε με τη βοήθεια του κατηγορούμενου αρ.
2. Αρνήθηκε κατηγορηματικά οποιαδήποτε άλλη εμπλοκή και ρόλο του αποδίδεται από την κατηγορούσα αρχή στην εξέλιξη των γεγονότων, προκρίνοντας το δικό του αφήγημα για την εξέλιξη των γεγονότων και των σχέσεών του με τον παραπονούμενο και τον κατηγορούμενο αρ.
3. Αντίθετα με την ως άνω υπερασπιστική γραμμή του κατηγορούμενου αρ.1, η υπεράσπιση του κατηγορούμενου αρ.2 αναδεικνύοντας ως ουσιαστικό το ρόλο του κατηγορούμενου αρ.1 στην εξέλιξη των γεγονότων, υποστηρίζει ταυτόχρονα ότι ο ίδιος περιοριζόταν απλώς στην εκτέλεση των οδηγιών του κατηγορούμενου αρ.1 (αδειούχου κτηματομεσίτη) για υπόδειξη στον παραπονούμενο διαφόρων κτημάτων, χωρίς να έχει εμπλοκή σε οποιαδήποτε συμφωνία αγοραπωλησίας που εδώ απασχολεί. Αυτές, προτάσσει, έγιναν κατόπιν συνεννόησης μεταξύ του Dennis Selwood και του κατηγορούμενου αρ.
4. Ο ίδιος εκ των πραγμάτων, μη γνωρίζοντας γραφή και ανάγνωση της ελληνικής γλώσσας ούτε την αγγλική γλώσσα, είχε δευτερεύον και περιφερειακό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Σε κάθε περίπτωση, υποστηρίζει η πλευρά του, η όποια εμπλοκή του στην εξέλιξη των γεγονότων δεν καταδεικνύει την εξ' αρχής γνώση και ένοχη διάνοια του για όσα ο κατηγορούμενος αρ. 1 προκάλεσε στον Dennis Selwood. Η Κατηγορούσα Αρχή για την απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε 32 μάρτυρες κατηγορίας (στο εξής Μ.Κ.). Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αφού κλήθηκαν σε απολογία και τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους όπως αυτά προβλέπονται στο άρθρο 74

(1)(γ) του Κεφ. 155, επέλεξαν να προβούν σε ένορκη μαρτυρία, με τον κατηγορούμενο αρ. 1 να κλητεύει επίσης τέσσερις μάρτυρες υπεράσπισης (στο εξής Μ.Υ.). Τέθηκαν επίσης, εκ συμφώνου, διάφορα γεγονότα ως παραδεκτά, τα οποία και εγκρίθηκαν ως τέτοια από το Δικαστήριο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Κάθε αποδεκτή αναφορά των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, το περιεχόμενο της πληθώρας εγγράφων και τεκμηρίων που κατατέθηκαν στη διαδικασία, όπως και οι ένορκες καταθέσεις των κατηγορούμενων αξιοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν πλήρως και στον κατάλληλο βαθμό, έστω και αν δεν γίνεται ρητή διατύπωση στο σκεπτικό μας. Δεν απαιτείται εδώ - και δε συνίσταται, για πρακτικούς κυρίως λόγους - η επανάληψη του συνόλου της μαρτυρίας και η αναφορά σε κάθε επιμέρους πτυχή της. (βλ. κατ' αναλογίαν, G & K Exclusive Fashions Ltd v. Παπαδοπούλου και άλλων

(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 88, 92, Paphos Stone C. Estates v. Ζαβρού και άλλου

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1854, 1859). Εκείνο που καθηκόντως πράξαμε είναι να προσδιορίσουμε τα επίδικα θέματα, να τα συναρθρώσουμε με τα ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας και να καταλήξουμε σε σαφή και σχετικά ευρήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Λάρκου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1399, 1406). Παραθέτουμε σε πρώτο στάδιο σύνοψη της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας όπως αυτή προκύπτει από καταθέσεις που έδωσαν στην αστυνομία και οι οποίες αποτέλεσαν μέρος του μαρτυρικού υλικού καθώς και από την προφορική τους μαρτυρία, προκειμένου να καταστεί αντιληπτό το ευρύτερο πλέγμα της υπόθεσης, κατά την οπτική της Κατηγορούσας Αρχής. Ακολουθεί, κατά τον ίδιο τρόπο, η σύνοψη της μαρτυρίας των κατηγορουμένων και των μαρτύρων που κλήθηκαν από την πλευρά της υπεράσπισης του κατηγορούμενου αρ. 1, ώστε να γίνουν καλύτερα αντιληπτές οι εκδοχές των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 για την εξέλιξη των γεγονότων που εδώ απασχολούν. Η ειδική αστυφύλακας με αρ. μητρώου 5288, Βικτώρια Παπαμιχαήλ, αποτέλεσε την πρώτη μάρτυρα της κατηγορούσας αρχής. Υιοθετώντας το περιεχόμενο γραπτής της κατάθεσης, (Έγγραφο Α) εξήγησε ότι η ουσιαστική συμβολή της κατά την διερεύνηση της υπόθεσης, ήταν η σύλληψη των κατηγορουμένων αρ. 3 και 4 στις οικίες τους, στο χωριό Κρήτου Τέρρα και η διενέργεια σχετικής έρευνας στις οικίες των δύο ως άνω συλληφθέντων, χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Ο αστυφύλακας με αρ. μητρώου 2543, Τ. Τρύφωνος, (Μ.Κ.2) ειδικός φωτογράφος, εξήγησε ότι έλαβε δύο φωτογραφίες του Πανίκου Καλαϊτζή καθ' ον χρόνο ο τελευταίος, στις 05.11.2014, στην παρουσία των αστυφυλάκων Ζήνωνος (Μ.Κ.6) και Χ. Προδρόμου (Μ.Κ.26) υπέδειξε τεμάχιο γης σχετικά με την παρούσα, υπό διερεύνηση τότε υπόθεση. Οι εν λόγω φωτογραφίες (τεκμήριο 5) βρίσκονται επισυνημμένες, με τη μορφή αντιγράφου, στην γραπτή κατάθεση του μάρτυρα (Έγγραφο Β). Μ.Κ.3 κατέθεσε ο Πάτροκλος Γεωργίου, πολιτικός μηχανικός στο Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς. Κατόπιν κλήσης από την αστυνομία προς τούτο, ήταν παρών κατά την ως άνω υπόδειξη του τεμαχίου από τον Πανίκο Καλαϊτζή. Κατά την ως άνω υπόδειξη, επιθεωρώντας τοπογραφικό σχέδιο της περιοχής που είχε μαζί του, διαπίστωσε ότι το τεμάχιο γης που υπέδειξε ο Πανίκος Καλαϊτζής είναι το τεμάχιο 88, Φ/Σχ 26/50 στην τοποθεσία «Κάμπος», έδαφος Πόλης Χρυσοχούς. Ο μάρτυρας σημείωσε επί του τοπογραφικού σχεδίου (τεκμήριο 6) το εν λόγω τεμάχιο και παρέδωσε τούτο στον αστυφύλακα Ζήνωνος όταν ο τελευταίος του έλαβε κατάθεση (Έγγραφο Γ). Ο Αρχιαστυφύλακας με αρ. μητρώου 1898, Λοϊζος Γεωργιάδης, (Μ.Κ.4) υιοθετώντας γραπτή του κατάθεση, (Έγγραφο Δ) εξήγησε ότι ήταν ο αστυνομικός που έλαβε ανακριτική κατάθεση από την πρώην κατηγορούμενη αρ.3, Κατερίνα Χατζηωάννου, σχετικά με την παρούσα υπόθεση. Μ.Κ.5, κλήθηκε ο αστυφύλακας με αρ. μητρώου 3892, Α. Νικολάου. Υιοθετώντας γραπτή του κατάθεση, (Έγγραφο Ε) υπέδειξε ότι στα πλαίσια της διερεύνησης της υπόθεσης από το ΤΑΕ Πάφου, την 01.11.2014, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο αρ.1, Νικόλα Λεμονάρη, (τεκμήριο 9) την οποία και παρουσίασε. Ο αρχιαστυφύλακας με αρ. μητρώου 2639, Ζ. Ζήνωνος, (Μ.Κ.6) μέλος του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων (ΤΑΕ) Πάφου, στις 20.10.2014, ορίστηκε επικεφαλής διμελούς ανακριτικής ομάδας που σε κάποιο στάδιο ανέλαβε την διερεύνηση της υπό συζήτηση υπόθεσης, η οποία αφορούσε αδικήματα που διαπράχθηκαν το 2012, με παραπονούμενο τον Dennis Selwood, 87 ετών, από την Αγγλία, κάτοικο Κύπρου. Όπως εξήγησε, αρχικά η υπό συζήτηση υπόθεση διερευνάτο από τον αστυνομικό σταθμό Πόλης Χρυσοχούς. Υιοθετώντας γραπτή του κατάθεση, (Έγγραφο ΣΤ ) εξήγησε με λεπτομέρεια τις ενέργειες στις οποίες ο ίδιος αλλά και άλλα μέλη της αστυνομίας προέβησαν κατά την πρόοδο κα εξέλιξη του ανακριτικού έργου. Έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου κατάλογο τεκμηρίων (τεκμήριο 10) με διάφορα αντικείμενα που λήφθηκαν και διακινήθηκαν κατά την διερεύνηση της υπόθεσης. Παρουσίασε στο Δικαστήριο τα εν λόγω αντικείμενα, τα οποία σημειώθηκαν ως τεκμήρια 11-67 στη διαδικασία. Ανάμεσα στις ενέργειες του μάρτυρος, ήταν η σύλληψη του κατηγορούμενου αρ.2, Πανίκου Καλαϊτζή στις 29.10.2014, ως ύποπτου για την παρούσα υπόθεση και η γραπτή ανάκριση του τελευταίου. [Σχετικές ανακριτικές καταθέσεις του κατηγορούμενου αρ. 2, ημερ. 29.10.2014 και 01.11.2014, έγιναν αποδεκτές από το Δικαστήριο ως μαρτυρικό υλικό δυνάμενο να ληφθεί υπόψη και ανάλογα να αξιολογηθεί, (τεκμήρια 75 και 76 στη διαδικασία) μετά από απόρριψη, στα πλαίσια ενδιάμεσης διαδικασίας που προηγήθηκε, (δίκης εντός δίκης) σχετικών ενστάσεων της πλευράς του κατηγορούμενου αρ.2]. Ο ίδιος εξάλλου, ήταν το πρόσωπο που έλαβε ανακριτική κατάθεση από την πιστοποιούσα υπάλληλο, Χριστίνα Παύλου. Ο κατηγορούμενος αρ.2, στις 05.11.2014, κατόπιν δικής του επιθυμίας υπέδειξε στον ίδιο και στην παρουσία της συναδέλφου του Χρυστάλλας Προδρόμου, (ΜΚ26) του αστυφύλακα Τρύφωνα Τρύφωνος (ΜΚ2) και του τεχνικού του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς, Πάτροκλου Γεωργίου, (ΜΚ3) το τεμάχιο γης με αριθμό 88, στην τοποθεσία «Κάμπος», στην περιοχή Πόλης Χρυσοχούς, ως το τεμάχιο που ο Καλαϊτζής είχε δείξει στον Dennis Selwood για σκοπούς πώλησης. Ο περί ου ο λόγος μάρτυς, κατόπιν σχετικού αιτήματος της πλευράς του κατηγορούμενου αρ. 2, επανακλήθηκε ως μάρτυρας στη διαδικασία, χρονικό σημείο όπου κλήθηκε και αναγνώρισε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας (τεκμήριο 138) που ο ίδιος είχε συντάξει στις 05.11.2014, καταγράφοντας αναφορές του κατηγορούμενου αρ. 2 στα πλαίσια προφορικής ανάκρισης του από τον μάρτυρα, για μεταφορά από τον κατηγορούμενο αρ. 1 χρημάτων στην Ελλάδα (κατά την περίοδο διάπραξης των αδικημάτων) τα οποία επένδυε σε αγορά ακινήτων, ως επίσης ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 είναι ιδιοκτήτης συγκεκριμένης ακίνητης ιδιοκτησίας στην Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση ο μάρτυρας ήταν κατηγορηματικός, επαναλαμβάνοντας προηγούμενη γενικότερη του θέση, ότι δηλαδή, όπως και όσα ο κατηγορούμενος αρ.2 ανάφερε στις ανακριτικές του καταθέσεις, τεκμήρια 75 και 76, έτσι και όσα καταγράφονται ως λεγόμενα του Καλαϊτζή στο ημερολόγιο ενεργείας, τεκμήριο 138, δεν αποτελούν προϊόν παραπλάνησης του τελευταίου, στη βάση υπόσχεσης ότι θα αξιοποιείτο ως μάρτυρας κατηγορίας. Ο Παύλος Παναγιώτου, (Μ.Κ.7) ελεγκτής στον κλάδο εκτιμήσεων στο Κτηματολόγιο Πάφου, ήταν το πρόσωπο που αρμοδίως διενήργησε έλεγχο επί της εκτίμησης που έκανε εκτιμητής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, αναφορικά με την αγοραία αξία του τεμαχίου 284, στο χωριό Μαμούνταλη, του τεμαχίου 88 στην ενορία Προδρόμι του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς, του τεμαχίου 88 στην ενορία Πόλης Χρυσοχούς του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και των τριών τεμαχίων 298, 301 και 302, στο χωριό Ίνια, την οποία και υιοθέτησε. Η αγοραία αξία των ως άνω ακινήτων, υπέδειξε, αναφέρεται σε απαντητική επιστολή του ιδίου προς την Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου, ημερ. 09.10.2014 (Έγγραφο Ζ). Ο υπεύθυνος του Κλάδου Εγγραφής του Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, Σωτήρης Ζίγκας, (ΜΚ8) αναφέρθηκε στο ιστορικό του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των επίδικων ακινήτων και στον τρόπο μεταβίβασης τους στον εκάστοτε ιδιοκτήτη. Εξήγησε γενικότερα τη διαδικασία μεταβίβασης ακινήτων στο κτηματολόγιο, ενώ αναφερόμενος ειδικότερα σε μεταβιβάσεις ακίνητων που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας, έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου διάφορα έγραφα τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στο κτηματολόγιο σχετικά με αυτές, τα οποία και εξήγησε. Μ.Κ.9 στη διαδικασία, κατέθεσε η Χριστίνα Παύλου, πιστοποιούσα υπάλληλος. Παραπέμποντας στο περιεχόμενο της κατάθεσής της, (Έγγραφο Θ) αποσαφήνισε, διορθώνοντας σχετικές αναφορές σε αυτήν, ότι η ίδια πιστοποίησε τα πληρεξούσια έγγραφα ημερ. 12.01.2012, 03.02.2012 και 03.04.2012, τεκμήρια 29, 21 και 30 αντίστοιχα. Το πρώτο, στην παρουσία του παραπονούμενου Dennis Selwood, των κατηγορουμένων 1 και 2 και της Σταυρούλας Λάμπρου, υπαλλήλου του κατηγορούμενου αρ.1. Τα άλλα δύο, υπέδειξε, τα πιστοποίησε στην απουσία του πληρεξουσιοδότη Dennis Selwood, δείχνοντας εμπιστοσύνη προς τούτο στις αναφορές και διαβεβαιώσεις της ως άνω γνωστής και φίλης της, Σταυρούλας Λάμπρου, ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε ζήτημα και ότι όλα ήταν νόμιμα, ενδίδοντας σε σχετική παράκληση της τελευταίας, η οποία της τα προσκόμισε. Τον Νοέμβριο του 2012, ο Dennis Selwood, συνοδευόμενος και πάλι από τον κατηγορούμενο αρ. 1 και την Σταυρούλλα Λάμπρου, προσήλθαν για δεύτερη φορά στο γραφείο της, όπου και πάλι ως υπέδειξε υπέγραψε «ένα χαρτί», μονοσέλιδο και αποχώρησαν. Την επόμενη μέρα της τηλεφώνησε ο Denis Selwood, ρωτώντας την αν για την συγκεκριμένη πιστοποίηση που έκανε, ο κατηγορούμενος αρ. 1 της έδωσε €2.500,00. Η ίδια του απάντησε αρνητικά λέγοντας του πως πήρε μόνο €5,00 ή €10,00 τα οποία της είχαν δοθεί στην παρουσία του. Το γεγονός τούτο ανάφερε και στον αστυνομικό καθ' ον χρόνο της λαμβανόταν η κατάθεση, παρακινώντας τον να επικοινωνήσει με τον Dennis Selwood για να το επιβεβαιώσει, πράγμα που ο αστυνομικός έπραξε. H Σταυρούλα Λάμπρου, (ΜΚ10) υπάλληλος-γραμματέας επί σειρά ετών στο κτηματομεσιτικό γραφείο του Νικόλα Λεμονάρη, (κατηγορούμενου αρ. 1), υιοθετώντας καταθέσεις στις οποίες προέβη στην αστυνομία, (Έγγραφα Ι και Ι1) υπέδειξε ότι γνωρίζει τον Πανίκο Καλαϊτζή, (κατηγορούμενο αρ. 2), αφού αυτός τα τελευταία χρόνια ερχόταν στο ως άνω γραφείο που η ίδια εργαζόταν, φέρνοντάς τους πελάτες. Γνωρίζει επίσης τον Dennis Selwood. Ο τελευταίος επισκέφθηκε το γραφείο τους 5-6 φορές, κάποτε μαζί με τον Πανίκο Καλαϊτζή και κάποτε μόνος του. Ανάμεσα στα καθήκοντα της ήταν και η διενέργεια μεταβιβάσεων ακινήτων που της ανέθετε ο κατηγορούμενος αρ. 1, χωρίς η ίδια να κάνει απευθείας συζήτηση με τους πελάτες. Εξήγησε τη δική της εμπλοκή στην μεταβίβαση ακινήτων που αφορά την υπό συζήτηση υπόθεση επ΄ ονόματι του Dennis Selwood. Αναφερόμενη στα πληρεξούσια έγραφα τεκμήρια 21, 29 και 30, επιβεβαίωσε το γεγονός ότι όλα συμπληρώθηκαν από τον κατηγορούμενο αρ. 1. Κάποια εξ αυτών πήρε η ίδια στην πιστοποιούσα υπάλληλο για σκοπούς πιστοποίησης χωρίς την παρουσία του Dennis Selwood. Πίστευε ότι αυτό δεν δημιουργούσε οποιοδήποτε πρόβλημα. Επιβεβαίωσε ακόμη το γεγονός ότι η ίδια ήταν το πρόσωπο που εξαργύρωσε τις επιταγές με αριθμό 34136042, (τεκμήριο 17), αξίας €20.000,00 και την επιταγή με αριθμό 34136041 (τεκμήριο 18) αξίας €6.000,00, παραδίδοντας αντίστοιχα τα πιο πάνω ποσά στους κατηγορούμενους αρ. 1 και 2, δικαιούχους των ως άνω επιταγών. Ο Dennis Selwood, Μ.Κ.11 καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα υιοθέτησε τις γραπτές του καταθέσεις, (Έγγραφα ΙΑ, ΙΑ

(1), ΙΑ

(2), ΙΑ

(3)) αναφερόμενος με λεπτομέρεια στην εξέλιξη των γεγονότων, κατά τη δική του πάντα εκδοχή, που αφορούν την υπό συζήτηση υπόθεση. Ογδοντα - εννέα

(89)ετών περίπου καθ' ον χρόνο έδινε μαρτυρία από το εδώλιο του μάρτυρα, υπέδειξε ότι τα τελευταία εννέα περίπου χρόνια ζει στην Κύπρο όπου τον φροντίζει η οικιακή του βοηθός. Αποφασίζοντας το 2012 να επενδύσει τα χρήματα του, αγοράζοντας γη στην περιοχή της Πάφου, του συνέστησαν τον κατηγορούμενο αρ. 2 προς τούτο. Με τη βοήθεια του κατηγορούμενου αρ. 2 αποφάσισε να αγοράσει ακίνητο στο χωριό Ίνια, (τεμάχιο 301) έναντι του ποσού των €32.000,

1. Το εν λόγω ακίνητο ανήκε, όπως του υπεδείχθη, στον κτηματομεσίτη Νικόλαο Λεμονάρη (κατηγορούμενο αρ. 1) τον οποίο ο Καλαϊτζής του γνώρισε. Ο ίδιος, ικανοποιημένος για την επαγγελματική επάρκεια του Λεμονάρη, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα του εξήγησε το εύρος των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων στον τομέα των ακινήτων και ότι διατηρούσε γραφεία προς τούτο εκτός από την Κύπρο, στην Αθήνα αλλά και την Αγγλία, εμπιστεύτηκε τον τελευταίο για την υλοποίηση της απόφασης του να προβεί σε αγορά ακινήτων. Το γραφείο του Λεμονάρη θα διευθετούσε τα νομικά ζητήματα για την ολοκλήρωση της αγοράς όχι μόνο του ως άνω τεμαχίου 301, αλλά και δύο άλλων, διπλανών από αυτό, που οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 του υπέδειξαν να αγοράσει, (τεμάχια 302 και 298 στην Ίνια) για να μπορεί να έχει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο. Μετά από μερικές μέρες, του προτάθηκε να αγοράσει γη στο χωριό Κρήτου Τέρρα, (τεμάχιο 572) το οποίο του έδειξε ο Καλαϊτζής, με τον Λεμονάρη να αναλαμβάνει και πάλι να ασχοληθεί με τα ζητήματα της μεταβίβασης. Τον Ιανουάριο του 2012 οι κατηγορούμενοι του πρότειναν για αγορά ακίνητο στο χωριό Προδρόμι στο Λατσί, (τεμάχιο 88) εξηγώντας του ότι τούτο ανήκε στην Κατερίνα Χ"Ιωάννου, αδελφή της Παναγιώτας Μιχαήλ στην οποία ανήκε το τεμάχιο 572 που συμφώνησε να αγοράσει στην Κρήτου Τέρρα. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, στην παρουσία της Κατερίνας Χ"Ιωάννου και της οικιακής βοηθού του μάρτυρα, του έδειξε επιτόπου το συγκεκριμένο τεμάχιο στο Λατσί, το οποίο και ο κατηγορούμενος αρ. 1 τον προέτρεψε και τηλεφωνικώς να αγοράσει. Ως η συμφωνία, ως τίμημα θα κατέβαλλε €130.000,00, ενώ παράλληλα θα μεταβίβαζε στην Κατερίνα Χ"Ιωάννου τα ως άνω τρία τεμάχια γης που είχε αγοράσει στην Ίνια. Το όλο ζήτημα θα διευθετούσε και πάλι ο κατηγορούμενος αρ. 1, τον οποίο ο παραπονούμενος εμπιστευόταν πλήρως. Για το συγκεκριμένο τεμάχιο κατέβαλε συνολικά, πέραν των τριών τεμαχίων γης στην Ίνια, το συνολικό ποσό των €183.500,00 αφού κλήθηκε να καταβάλει μεταξύ άλλων και επιπρόσθετους φόρους, που όπως του αναφέρθηκε θα έπρεπε να καταβληθούν για να καταστεί δυνατή η ολοκλήρωση της μεταβίβασης. Τον Φεβρουάριο του 2012, μερικές μέρες μετά που εξέδωσε την τελευταία επιταγή για την αγορά του τεμαχίου 88, ο κατηγορούμενος αρ. 1 του ανέφερε ότι τα τρία τεμάχια που με τον πιο πάνω τρόπο «πήγαν» στην Κατερίνα, η τελευταία, λόγω προβλημάτων υγείας ήθελε να τα πουλήσει, σε τιμή καλύτερη (πιο χαμηλή) από αυτή που ο ίδιος τα είχε αγοράσει. Πείστηκε να επαναγοράσει τα ως άνω τρία τεμάχια, έναντι συγκεκριμένου τιμήματος το οποίο και κατέβαλε με επιταγές που εξέδωσε και παρέδωσε στο Λεμονάρη. Στις πολλές οχλήσεις του μάρτυρα για έκδοση του τίτλου σε σχέση με το τεμάχιο 88, στο Λατσί, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 του υπέδειξαν ότι για να γίνει τούτο θα έπρεπε να αγοράσει ακόμη ένα κομμάτι γης, στην απέναντι πλευρά του δρόμου όπου βρισκόταν το ως άνω τεμάχιο 88, το οποίο ανήκε στην Παναγιώτα Μιχαήλ, αδελφή της Κατερίνας Χ"Ιωάννου, για το ποσό των €64.000.
2. Του υπέδειξαν το συγκεκριμένο ακίνητο σε χάρτη, χωρίς ο ίδιος να επισκεφθεί το χώρο. Συμφώνησε προς τούτο, εκδίδοντας ανάλογες επιταγές προς ικανοποίηση του τιμήματος. Σε κάποιο στάδιο ο κατηγορούμενος αρ. 1 του απέστειλε, μέσω του κατηγορούμενου αρ. 2, τίτλο ιδιοκτησίας επ΄ ονόματι του για ακίνητο που βρισκόταν στο χωριό Μαμούνταλη και όχι για το ακίνητο που συμφώνησε να αγοράσει στο Λατσί (τεμάχιο 88). Όταν ανέφερε το γεγονός τούτο στον κατηγορούμενο αρ. 1, επιστρέφοντας ταυτόχρονα στον τελευταίο τον τίτλο ιδιοκτησίας που αφορούσε το ακίνητο στο χωριό Μαμούνταλη, ο κατηγορούμενος αρ. 1 του ανέφερε: «συγνώμη, το νομικό τμήμα έκανε λάθος. Θα το διορθώσω». Το Μάρτιο του 2012 ο Λεμονάρης τον ενημέρωσε ότι το Κτηματολόγιο δεν αποδέχθηκε την τιμή που ο μάρτυς κατέβαλε για την αγορά του τεμαχίου 572 την Κρήτου Τέρρα και ότι έπρεπε να καταβάλει επιπρόσθετα το ποσό των €15.500,
3. Ο Selwood εξέδωσε στο Λεμονάρη επιταγή με το ανάλογο ποσό. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος αρ. 1 στις πολλαπλές οχλήσεις του μάρτυρα για εξασφάλιση του τίτλου ιδιοκτησίας για το τεμάχιο 88, του υπέδειξε ότι τούτο θα έπαιρνε πολλή χρόνο, ζητώντας του το ποσό των €7.400,00 για να εκδοθεί γρηγορότερα ο τίτλος, ποσό που ο Selwood του κατέβαλε εκδίδοντας σχετικές επιταγές. Στον κατηγορούμενο αρ. 1 ο Selwood κατέβαλε επίσης, σε μετρητά, το ποσό των €2.500,00 που ο κατηγορούμενος αρ. 1 του υπέδειξε ότι θα κατέβαλλε σε πιστοποιούσα υπάλληλο που πιστοποίησε έγγραφα που αφορούσαν μεταβιβάσεις ακινήτων του, κατ' απαίτηση της τελευταίας. Έχοντας καταβάλει με τον τρόπο που εξήγησε ποσά πέραν του μισού εκατομμυρίου ευρώ, χωρίς να εξασφαλίσει τίτλους ιδιοκτησίας, μετέφερε την ανησυχία του προς τούτο στον κατηγορούμενο αρ. 1 τόσο προφορικά αλλά και με επιστολές που παρέδιδε στον τελευταίο. Ο κατηγορούμενος αρ.1, υπέδειξε, δεν συνήθιζε να υπογράφει όταν παραλάμβανε τις διάφορες επιστολές που του παρέδιδε, ούτε να του απαντά εγγράφως σε αυτές. Τον διαβεβαίωνε ωστόσο πάντα ότι το ζήτημα θα διευθετηθεί. Για την εξασφάλιση των τίτλων στο Λατσί μετέβησαν, επίσης, μετά από εισήγηση του κατηγορούμενου αρ. 1 και στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας. Ήταν σε αυτό το πλαίσιο που ο Λεμονάρης, για να τον καθησυχάσει, του ανέφερε: «γιατί ανησυχείς, εάν δεν σου φέρω τους τίτλους ιδιοκτησίας εσύ εξαργύρωσε την επιταγή» δίδοντας του επιταγή για ποσό €500.000,00 η οποία ήταν μεταχρονολογημένη για τις 30.12.
4. Ο μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά τη θέση ότι η ως άνω επιταγή δόθηκε προς τον ίδιο από τον κατηγορούμενο αρ. 1, ως εγγύηση για την εξασφάλιση αγοραστή της οικίας του στη Τσάδα, τουλάχιστον για τιμή ύψους €500.000,
5. Αναφερόμενος στην επιταγή ύψους €45.000,00 (τεκμήριο 100), που ο κατηγορούμενος αρ. 1 εξέδωσε προς όφελος του, υπέδειξε ότι αυτή σχετίζεται με το γεγονός ότι αποφάσισε να πωλήσει ακίνητά του στην Ίνια (τεμάχιο 301) και Κρήτου Τέρρα (τεμάχιο 572) μετά από εισήγηση του τελευταίου, ενόψει οικονομικής στενότητας που αντιμετώπιζε. Η εν λόγω πώληση τελικά ματαιώθηκε, αφού η ως άνω επιταγή δεν τιμήθηκε. Απέρριψε ταυτόχρονα, κατηγορηματικά, την υποβληθείσα σε αυτόν θέση ότι αυτή αποσκοπούσε σε εξόφληση του από τον κατηγορούμενο αρ.1 για δάνειο που προηγουμένως είχε κάνει στον τελευταίο. Ο κατηγορούμενος αρ. 1, υπέδειξε ο μάρτυς, κατά την διάρκεια της συνεργασίας τους, του ζητούσε να υπογράφει διάφορα έγγραφα χωρίς ο ίδιος να αντιλαμβάνεται το περιεχόμενο τους και χωρίς να του εξηγά τι ακριβώς αυτά αφορούν, υποδεικνύοντας του γενικά ότι αφορούσαν την αγορά γης στην οποία προέβαινε, χωρίς παράλληλα να του δίδει σχετικά αντίγραφα. Παρά το γεγονός ότι αναγνώρισε την υπογραφή του στα τεκμήρια 107 και 108 (αντίγραφο επιταγής για ποσό €45.000 με φερόμενο εκδότη τον κατηγορούμενο αρ.1 με χειρόγραφη σημείωση και απόδειξη είσπραξης €45.000 αντίστοιχα) υπέδειξε πως όταν τα υπέγραψε δεν ήταν συμπληρωμένα, στη μορφή τουλάχιστον που του υποδείχθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης στο Δικαστήριο. Εμμένοντας στην εκδοχή του για την εξέλιξη των γεγονότων, τον τρόπο και το λόγο της καταβολής εκ μέρους του των χρηματικών ποσών στα οποία αναφέρθηκε, απέρριψε τις περί του αντιθέτου υποβληθείσες θέσεις, όπως απέρριψε και τη θέση του κατηγορουμένου αρ. 1, ότι ο τελευταίος δεν είχε εμπλακεί στις αγοραπωλησίες των ως άνω κτημάτων. Αντίθετα, χαρακτήρισε τον τελευταίο ως τον ιθύνοντα νου, (master mind) για ό,τι υποστήριξε ότι έγινε σε βάρος του, στο οποίο συμμετείχε και ο κατηγορούμενος αρ.
6. Η Νίμφα Μαρτίνεζ Πέρεz, Μ.Κ.12 επί σειρά ετών οικιακή βοηθός του Dennis Selwood, κατάγεται από τις Φιλιππίνες και διαμένει μαζί του στο χωριό Τσάδα. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, η οποία υιοθέτησε την κατάθεση της, (Έγγραφο ΙΒ) τον Ιανουάριο του 2012, ο Selwood αποφάσισε να αγοράσει γη στην Πάφο. Ο κηπουρός του, του σύστησε τον Πανίκο Καλαϊτζή για να τον βοηθήσει. Μέσω του τελευταίου ο Selwood αγόρασε γη στο χωριό Γαλαταριά, για την έκδοση του τίτλου δε, του σύστησε τον κτηματομεσίτη Νικόλα Λεμονάρη. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 συστήθηκε ως πρόεδρος των κτηματομεσιτών στην Πάφο, υποδεικνύοντας του ότι γνώριζε γη που ήταν προς πώληση. Ο Selwood, υπέδειξε η μάρτυς, εμπιστευόταν απόλυτα τον Λεμονάρη. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, ανάφερε επίσης στο Selwood ότι είχε μία θεία στο χωριό Κρήτου Τέρρα που ήθελε να πωλήσει τη γη της. Μετά την υπόδειξη της ως άνω γης, ο Selwood αποφάσισε να αγοράσει και αυτή. Σε σχέση με τον τίτλο του ακινήτου στο χωριό Κρήτου Τέρρα, ο κατηγορούμενος αρ. 1 είπε στον Selwood, ο οποίος τον ρωτούσε για την έκδοση ή μη και του συγκεκριμένου τίτλου, ότι το Κτηματολόγιο δεν αποδέχθηκε την τιμή που το αγόρασε και ότι έπρεπε να πληρώσει επιπλέον €15.500,
7. Ο Selwood τότε του έκδωσε σχετική επιταγή. Τις ίδιες μέρες, ο Καλαϊτζής είπε στον Selwood ότι ο Λεμονάρης είχε γη στο χωριό Ίνια η οποία ήταν προς πώληση. Επρόκειτο για το τεμάχιο 301 το οποίο και υπέδειξε στον Selwood. Ο τελευταίος αποφάσισε να αγοράσει και το συγκεκριμένο τεμάχιο. Δύο μέρες αργότερα ο Καλαϊτζής επισκέφθηκε ξανά το σπίτι τους λέγοντας στον Selwood ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 298 στην Ίνια, το οποίο είχε πρόσβαση στο δρόμο, το πωλεί και αν ήθελε να το αγοράσει αφού δεν υπήρχε δρόμος για το τεμάχιο 301 που ο Selwood είχε αγοράσει. Την επόμενη μέρα επισκέφθηκαν εκ νέου το σπίτι του Selwood οι κατηγορούμενοι αρ 1 και 2 , ρωτώντας τον αν αποφάσισε να αγοράσει και το τεμάχιο 298, αναφέροντας του ότι έπρεπε να πληρώσει επιπλέον χρήματα για φόρους. Ο κατηγορούμενος αρ. 1 του υπέδειξε επίσης ότι ήταν καλή επένδυση να αγοράσει και το τεμάχιο 302, στην Ίνια, το οποίο ήταν δίπλα από τα άλλα δύο τεμάχια που ήδη αγόρασε. Ο Selwood συμφώνησε. Το Φεβρουάριο του 2012 ο Λεμονάρης και ο Καλαϊτζής έδωσαν στον Selwood τον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου 301 στην Ίνια. Ο Selwood τους ρώτησε για τα άλλα δύο τεμάχια και ο Λεμονάρης του απάντησε πως θα χρειάζονταν ακόμη 2-3 βδομάδες. Στις 08.02.2012, ο Καλαϊτζής, ο οποίος μιλούσε ελληνικά και πολύ λίγα αγγλικά ενώ ο Selwood αντιλαμβανόταν λίγο τα ελληνικά, μετέβη στο σπίτι τους μαζί με μια γυναίκα, την Κατερίνα, (πρώην κατηγορούμενη αρ.3) η οποία μιλούσε μόνο ελληνικά. Η τελευταία παρουσιάστηκε ως θεία του Καλαϊτζή, η οποία είχε συμπαθήσει τον Selwood όταν τον γνώρισε στο σπίτι της Παναγιώτας, (πρώην κατηγορούμενης αρ.4) στην Κρήτου Τέρρα, κατά το χρόνο που ο Selwood αγόρασε την ως άνω γη της τελευταίας, αναφέροντας ότι ήθελε να πωλήσει τη γη της στο Λατσί. Την ίδια μέρα, με το αυτοκίνητο του Καλαϊτζή, η μάρτυρας, ο Selwood, η Κατερίνα και ο Καλαϊτζής πήγαν στο Λατσί για να δουν τη γη. Καθ΄ οδόν κτυπούσε το κινητό τηλέφωνο του Selwood. Η μάρτυρας το πήρε από τη τσάντα της, κοίταξε στην οθόνη και είδε πως τον καλούσε ο Λεμονάρης, οπότε έδωσε το τηλέφωνο στον Selwood για να μιλήσει. Όταν ο τελευταίος έκλεισε το τηλέφωνο τον ρώτησε τι του ανέφερε ο Λεμονάρης και αυτός της απάντησε πως ο Λεμονάρης του είπε ότι το τεμάχιο 88, στο Λατσί, ήταν πολύ καλή ευκαιρία και να μην τη χάσει. Όταν ο Selwood ανέφερε στο Λεμονάρη ότι δεν είχε πολλά χρήματα, ο τελευταίος του πρότεινε, προκειμένου να αγοράσει το τεμάχιο 88 να δώσει σε ανταλλαγή τα τρία τεμάχια που είχε ήδη αγοράσει στην Ίνια και να πληρώσει επιπλέον το ποσό των €130.000,
8. Φτάνοντας στο Λατσί η Κατερίνα επιβεβαίωσε ότι το συγκεκριμένο τεμάχιο που τους υπεδείχθη ήταν δική της γη. Το συγκεκριμένο ακίνητο στο Λατσί άρεσε στον Selwood και συμφώνησε να το αγοράσει. Τότε, ο Καλαϊτζής και η Κατερίνα ζήτησαν προκαταβολή. Ενόψει του γεγονότος ότι ο Selwood δεν είχε λεφτά μαζί του, την ίδια μέρα, ο Καλαϊτζής τους πήρε σε τράπεζα, στην Τσάδα, οπότε ο Selwood, συνοδευόμενος από τη μάρτυρα, έκανε ανάληψη €8.000,00 και στη συνέχεια τα έδωσε στην Κατερίνα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, οι Καλαϊτζής και Λεμονάρης επισκέφθηκαν τον Selwood στο σπίτι του. Ο Λεμονάρης είπε στον Selwood ότι έπρεπε να δώσει άλλες €10.000,00, ως προκαταβολή, οπότε ο Selwood του έκδωσε και του παρέδωσε μία επιταγή αξίας €10.000,
9. Μετά από 2-3 μέρες, οι Καλαϊτζής και Λεμονάρης επισκέφθηκαν πάλι το σπίτι τους και ο Λεμονάρης είπε στον Selwood ότι έπρεπε να πληρώσει €37.500,00 φόρους για το Κτηματολόγιο, προκειμένου να γίνει στο όνομα του η μεταβίβαση του τεμαχίου 88, στο Λατσί. Ο Selwood διερωτήθηκε γιατί να πληρώσει αυτός το φόρο και όχι η Κατερίνα. Ο Λεμονάρης τον έπεισε ότι η Κατερίνα του πώλησε το τεμάχιο σε πολύ χαμηλή τιμή και πως ο γιος της ήταν άρρωστος, έτσι ο Selwood έκδωσε και του παρέδωσε μία επιταγή για το συγκεκριμένο ποσό. Το Φεβρουάριο του 2012, ο Καλαϊτζής και η Κατερίνα επισκέφθηκαν το σπίτι τους. Ενημέρωσαν τον Selwood, ότι η Κατερίνα δεν ήθελε τη γη στην Ίνια και ο Selwood συμφώνησε να επαναγοράσει τα τρία τεμάχια στο συγκεκριμένο χωριό, (τεμάχια 298, 301 και 302) τα οποία είχε ανταλλάξει ως μέρος του τιμήματος για την αγορά του τεμαχίου 88 στο Λατσί. Ενόψει του γεγονότος ότι ο Selwood συνέχιζε να ζητά τους τίτλους ιδιοκτησίας των ακινήτων που αγόρασε από τον Λεμονάρη, ο τελευταίος του ανέφερε ότι οι τίτλοι στο Λατσί ήταν περίπλοκοι, επειδή το τεμάχιο 88 συνεχίζεται απέναντι από το δρόμο και πως για να εκδοθούν οι τίτλοι έπρεπε να αγοραστεί και το υπόλοιπο κομμάτι το οποίο ανήκε στην Παναγιώτα, αδελφή της Κατερίνας. Ο Λεμονάρης έδειξε στον Selwood το μερίδιο της Παναγιώτας σε τοπογραφικό χάρτη και ο Selwood συμφώνησε να αγοράσει και αυτό το κομμάτι. Περί τον Μάρτιο του 2012, ο Καλαϊτζής μετέβη στο σπίτι τους, δίδοντας στον Selwood τον τίτλο για το ακίνητο στην Κρήτου Τέρρα ενώ μετά από λίγες μέρες τον τίτλο για το τεμάχιο 301 στην Ίνια. Τον Απρίλη ή Μάιο του 2012, ο Καλαϊτζής πήγε ξανά στο σπίτι τους όπου έδωσε στον Selwood τίτλο ιδιοκτησίας για το ακίνητο στο Λατσί. Η ίδια και ο Selwood αντιλήφθηκαν ότι στον εν λόγω τίτλο έγραφε Μαμούνταλη. Τότε είπαν στον Καλαϊτζή πως δεν επρόκειτο για τον τίτλο ιδιοκτησίας του ακινήτου στο Λατσί αφού ο τίτλος αναφερόταν σε ακίνητο στο Μαμούνταλη. Ο Καλαϊτζής τους καθησύχασε, λέγοντας ότι το Μαμούνταλη είναι περιοχή στο Λατσί. O Selwood και η ίδια, ελέγχοντας σχετικό χάρτη, διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για διαφορετικό ακίνητο αφού ο συγκεκριμένος τίτλος αφορούσε ακίνητο που αντίθετα με εκείνο που τους υπεδείχθη και ο Selwood συμφώνησε να αγοράσει, δεν ήταν κοντά σε θάλασσα. Ο Selwood τηλεφώνησε στο Λεμονάρη αναφέροντας του το ζήτημα και ο Λεμονάρης του είπε να συναντηθούν στο εστιατόριο του, στη Γεροσκήπου. Ο Selwood μαζί με τη μάρτυρα μετέβησαν στο εστιατόριο του Λεμονάρη, με τον Selwood να επιστρέφει τον τίτλο, αναφέροντας στον Λεμονάρη ότι δεν επρόκειτο για τη γη που του υποδείχθηκε και την οποία αγόρασε. Ο Λεμονάρης, κοιτάζοντας τον τίτλο ιδιοκτησίας ανέφερε στον Selwood ότι έγινε λάθος το οποίο θα διευθετούσε μέχρι τον Οκτώβριο, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Κατά τον ίδιο τρόπο υποσχέθηκε ότι θα διευθετούσε και την έκδοση των τίτλων για τα τεμάχια 298 και 302 στην Ίνια που ο Selwood επίσης του ζητούσε. Η μάρτυρας, επέμενε ότι ούσα παρούσα όταν οι κατηγορούμενοι αρ.1 και 2 πήγαιναν στο σπίτι του Selwood και συζητούσαν με τον τελευταίο για τις αγορές διαφόρων ακινήτων, άκουε τις συζητήσεις τους και έβλεπε τον Selwood που εξέδιδε πολλές επιταγές τις οποίες έδινε στον κατηγορούμενο αρ.
10. Υπέδειξε παράλληλα ότι σε κάποιο στάδιο ο κατηγορούμενος αρ. 1 ζήτησε από τον Selwood να μην συμπληρώνει το όνομα του δικαιούχου στις επιταγές, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να συμπληρώνει μόνο το ποσό, την ημερομηνία και να υπογράφει τις επιταγές. Αναφέρθηκε επίσης με λεπτομέρεια στο ζήτημα της μετάβασης στο κτηματολόγιο Λευκωσίας, για να καταστεί δυνατή, όπως διαβεβαίωνε ο κατηγορούμενος αρ.1, η προώθηση εκ μέρους του του ζητήματος της τιτλοποίησης επ' ονόματι του Selwood, του ακινήτου στο Λατσί. Ο Μιχαλάκης Ευθυμίου, Μ.Κ.13, υπεύθυνος του υποκαταστήματος Τσάδας του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ, όπως αυτό λειτουργεί πλέον μετά τη συγχώνευση των Συνεργατικών Ταμιευτηρίων, υιοθετώντας κατάθεση του στην αστυνομία (Έγγραφο ΙΓ), υπέδειξε ότι ο Dennis Selwood διατηρεί λογαριασμό στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου. Αναγνώρισε επιταγές που εκδόθηκαν από τον Dennis Selwood και αφορούν τον ως άνω λογαριασμό. Γνωρίζει υπέδειξε τον Πανίκο Καλαϊτζή αφού ο τελευταίος πήγαινε συχνά στο υποκατάστημα που ο ίδιος εργαζόταν, για εξαργύρωση επιταγών του Dennis Selwood. Στο υποκατάστημα όπου εργαζόταν είδε και τον κατηγορούμενο αρ. 1 δεν ήταν σε θέση όμως να προσδιορίσει πότε έγινε αυτό. Μ.Κ.14 στη διαδικασία ήταν η Πέτια Ζαϊκοβα από τη Βουλγαρία η οποία εργαζόταν ως καθαρίστρια στο γραφείο του κατηγορούμενου αρ. 1 αλλά και στο εστιατόριο του τελευταίου «Lemon Tree». Όπως εξήγησε, υιοθετώντας σχετικές καταθέσεις της στην αστυνομία, (Έγγραφα ΙΔ και ΙΔ2) κάποιες φορές ο κατηγορούμενος αρ. 1 την έστελλε στην τράπεζα όπου εξαργύρωνε επιταγές. Επιβεβαίωσε το γεγονός ότι τις επιταγές τεκμήριο 43 αξίας €6.000,00, τεκμήριο 38 αξίας €13.500,00 και τεκμήριο 44 αξίας €20.000,00 παρέδωσε σε αυτήν ο ως άνω εργοδότης της, και η ίδια, αφού τις εξαργύρωσε παρέδωσε τα λεφτά στον κατηγορούμενο
11. Σε σχέση με την επιταγή τεκμήριο 46, αξίας €10.000,00, την οποία επίσης της παρέδωσε ο κατηγορούμενος αρ. 1 για να την εξαργυρώσει, δεν ήταν σε θέση να θυμάται αν τελικά την εξαργύρωσε, υποδεικνύοντας ότι την επέστρεψε σε κάποιο στάδιο στον εργοδότη της. Παραπέμποντας δε στην ημερομηνία που αυτή ήταν πληρωτέα και τις υπογραφές που εντοπίζονται σε αυτή, υποστήριξε ότι τη συγκεκριμένη επιταγή θα πρέπει να την εξαργύρωσε ο ίδιος ο κατηγορούμενος αρ.
12. Η Ευαγγελία Σοφοκλέους, (Μ.Κ.15) ταμίας στο υποκατάστημα του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου στην Τσάδα, υιοθετώντας επίσης σχετικές καταθέσεις της στην αστυνομία, (Έγγραφα ΙΕ και ΙΕ1) επιβεβαίωσε το γεγονός ότι στις 11.05.2012, ο κατηγορούμενος αρ. 2 προσήλθε στο ως άνω κατάστημα, εξαργυρώνοντας την επιταγή τεκμήριο 11 η οποία ήταν οπισθογραφημένη από την Παναγιώτα Μιχαήλ. Κατά τον ίδιο τρόπο εξαργύρωσε στον κατηγορούμενο αρ. 2 τις επιταγές τεκμήρια 32 και
13. Όπως υπέδειξε όταν ο κατηγορούμενος αρ. 2 εξαργύρωνε επιταγές, πολλές φορές συνοδευόταν από τον Νικόλα Λεμονάρη (κατηγορούμενο αρ. 2). Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν σε θέση να θυμάται αν κατά την εξαργύρωση της επιταγής προς τον Dennis Selwood, αξίας €20.000,00 (τεκμήριο 34) μαζί με τον τελευταίο ήταν ο Νικόλας Λεμονάρης ή ο Πανίκος Καλαϊτζής. Μ.Κ.16 στη διαδικασία, κλήθηκε και κατέθεσε ο Δημήτρης Κλεοβούλου, εργαζόμενος στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου. Στη βάση διαταγής παρουσίασης εγγράφων (τεκμήριο 116) παρέδωσε στην αστυνομία τέσσερις επιταγές, (τεκμήρια 31-34) της ΣΠΕ Σταυρός Μίνθης, οι οποίες βρίσκονταν στο κατάστημα όπου αυτός εργάζεται. Όλες οι επιταγές είχαν εκδότη τον Dennis Selwood. Μέσω ελέγχου που έκανε στο σύστημα της τράπεζας διαφάνηκε ποιοι συνάδελφοί του εξαργύρωσαν τις συγκεκριμένες επιταγές τους οποίους και ανάφερε. Παρέδωσε στην αστυνομία έντυπο ανοίγματος λογαριασμού της Κατερίνας Χ"Iωάννου Μιχαήλ, (τεκμήριο 67) επί του οποίου υπάρχει πρωτότυπη υπογραφή της τελευταίας. Αναγνώρισε το τεκμήριο 12 ως εσωτερικό έγγραφο της τράπεζας το οποίο εκδόθηκε για την εξαργύρωση της επιταγής τεκμήριο
14. Παρουσίασε επίσης το τεκμήριο 117, στο οποίο αναφέρονται οι λογαριασμοί στους οποίους είχαν σχέση ή είχαν δικαίωμα υπογραφής οι κατηγορούμενοι 1 και 2 καθώς και οι πρώην κατηγορούμενες 3 και
15. Μ.Κ.17 στη διαδικασία, κατέθεσε ο Λοχίας με αριθμό μητρώου 50, Ι. Αγαθοκλέους. Υιοθετώντας γραπτές του καταθέσεις (Έγγραφα ΙΖ και ΙΖ1) αναφέρθηκε σε διάφορες ενέργειες στις οποίες προέβη στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, όπως την παραλαβή διαφόρων επιταγών από το Κέντρο Επεξεργασίας Επιταγών της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας, στη Λευκωσία και ενταλμάτων πληρωμής από το παράρτημα της Τράπεζας Κύπρου στην Πόλη Χρυσοχούς που αφορούν την Κατερίνα Μιχαήλ. Στις 03.11.2014, ο Dennis Selwood, έχοντας μαζί του τοπογραφικό σχέδιο, του υπέδειξε το τεμάχιο γης, αριθμός 88, στην Πόλη Χρυσοχούς, αναφέροντας του ότι ήταν το τεμάχιο που του είχε δείξει ο Πανίκος Καλαϊτζής και για το οποίο πλήρωσε στο Νικόλα Λεμονάρη το ποσό των €184.500,00 Η Άντρη Ευριπίδου, Μ.Κ.18, ταμίας στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα στην Πάφο, υιοθετώντας σχετική κατάθεση της στην αστυνομία (Έγγραφο ΙΗ) υπέδειξε ότι ήταν το πρόσωπο που εξαργύρωσε τις επιταγές τεκμήρια 41 και
16. Γνωρίζει τους Πανίκο Καλαϊτζή και Νικόλα Λεμονάρη ως πελάτες, αφού, το έτος 2012, πήγαιναν πολύ συχνά για εξαργύρωση επιταγών και ότι τις περισσότερες φορές ήταν μαζί. Διευκρινίζοντας ότι δικαιούχος είναι το πρόσωπο που αναφέρεται στο μπροστινό μέρος της επιταγής, εξήγησε πως ενόψει του γεγονότος ότι στην επιταγή τεκμήριο 41 υπάρχει και δεύτερη υπογραφή στο πίσω μέρος, τα χρήματα δεν δόθηκαν στον Πανίκο Καλαϊτζή, ο οποίος είναι ο αρχικός δικαιούχος της επιταγής αλλά στο Νικόλα Λεμονάρη στον οποίο ανήκει η δεύτερη υπογραφή. Σ΄ αυτόν ανήκει εξάλλου και η υπογραφή η οποία βρίσκεται επί της επιταγής τεκμήριο 50, την οποία επίσης εξαργύρωσε στο συγκεκριμένο πρόσωπο. Μ.Κ.19 κατέθεσε η Ευτυχία Φιλίππου. Αφού υιοθέτησε κατάθεση της στην αστυνομία, (Έγγραφο ΙΘ) σημειώνοντας ότι εργάζεται ως ταμίας στο κατάστημα της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας στην Πάφο, ανέφερε ότι εξαργύρωσε τέσσερις επιταγές, τεκμήρια 40, 42, 45 και
17. Και τις τέσσερις αυτές επιταγές προσκόμισε ο δικαιούχος τους, που ήταν ο Πανίκος Καλαϊτζής, στον οποίο έδωσε την αξία των επιταγών σε μετρητά, εκτός από την περίπτωση του τεκμηρίου 42, αξίας €50.000,00, όπου του έδωσε ένα μέρος της επιταγής σε μετρητά (€34.200,00) και από αυτό ο Καλαϊτζής έκανε κατάθεση €800,00 ενώ για το υπόλοιπο μέρος του εκδόθηκε επιταγή αξίας €15.000,
18. Πριν από κάθε εξαργύρωση έστελλε τις επιταγές, με φαξ, στη ΣΠΕ Σταυρού Μίνθης και βεβαιωνόταν ότι υπήρχαν χρήματα στο λογαριασμό του εκδότη. Η Μαρία Τσιελέπα, Μ.Κ.20, ταμίας επίσης στο κατάστημα της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας στην Πάφο, υιοθετώντας την κατάθεση της (Έγγραφο Κ) υπέδειξε ότι εξαργύρωσε την επιταγή τεκμήριο 18, με δικαιούχο τον Πανίκο Καλαϊτζή ο οποίος την οπισθογράφησε. Την επιταγή αυτή προσκόμισε η Σταυρούλα Λάμπρου στην οποία η μάρτυρας έδωσε το ποσό της επιταγής σε μετρητά, αφού επιβεβαίωσε τα στοιχεία της. Στα πλαίσια των ίδιων καθηκόντων της, εξαργύρωσε επίσης την επιταγή τεκμήριο 39, με δικαιούχο την Παναγιώτα Μιχαήλ, την οποία όμως είχε παρουσιάσει για πληρωμή άλλος, ειδικότερα το πρόσωπο με αριθμό δελτίου ταυτότητας 483048, στο οποίο και έδωσε τα χρήματα. Η Σοφία Φράγκου, Μ.Κ.21, εκτιμήτρια στο Κτηματολόγιο Πάφου, κατόπιν επιστολής από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ Πάφου, (τεκμήριο 120) ετοίμασε έκθεση εκτίμησης (τεκμήριο 119) για τα τεμάχια 284 στο Μαμούνταλη, 88 στην Πόλη Χρυσοχούς, 88 στο Προδρόμι, ως επίσης για τα τεμάχια 298, 301 και 302 στην Ίνια. Στα πλαίσια της ως άνω έκθεσης καθόρισε τις τιμές των προαναφερόμενων τεμαχίων, κατά την 15.07.2014, αφού έλαβε υπόψη της τα φυσικά και νομικά τους χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας τη συγκριτική μέθοδο. Ειδικότερα, απέδωσε στο τεμάχιο 284 αξία €5.000,00 στη βάση του €1,00 το τετραγωνικό μέτρο, στο τεμάχιο 88, στο Προδρόμι, (μόνο για το χωράφι χωρίς τα κτίρια (6 επαύλεις) που υπήρχαν σε αυτό) αξία €1.324,620, στη βάση των €220,00 το τετραγωνικό μέτρο, στο τεμάχιο 88, στην Πόλη Χρυσοχούς, αξία €4.548.800,00, στη βάση των €400,00 το τετραγωνικό μέτρο, στο τεμάχιο 298, στην Ίνια, αξία €15.000,00 στη βάση των €3,50 το τετραγωνικό μέτρο, στο τεμάχιο 301, στην Ίνια, αξία €7.000,00 στη βάση των €3,00 το τετραγωνικό μέτρο και στο τεμάχιο 302, στην Ίνια, αξία €14.000,00 στη βάση των €3,00 το τετραγωνικό μέτρο. Κληθείσα προς τούτο και προβαίνοντας στις ανάλογες αναπροσαρμογές, κατά τον τρόπο που εξήγησε, καθόρισε τις αξίες των προαναφερόμενων ακινήτων κατά το έτος
19. Μ.Κ.22 κατέθεσε η Μαρία Χαραλάμπους, η οποία επίσης υιοθέτησε κατάθεση της στην αστυνομία (Έγγραφο ΚΑ). Η μάρτυς εργάζεται στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου, ειδικότερα στο υποκατάστημα Τσάδας, από το
20. Ο Dennis Selwood αποτελεί πελάτη του εν λόγω υποκαταστήματος από το
21. Παρουσίασε τη σχετική κάρτα πελάτη του τελευταίου, (τεκμήριο 121) με την οποία ανοίχθηκε, από την ίδια, ο λογαριασμός του ως άνω πελάτη στις 17.11.
22. Ο Dennis Selwood, όπως η ίδια αντιλήφθηκε, μιλούσε ελληνικά όχι όμως αρκετά καλά. Η μάρτυς εξαργύρωσε την επιταγή, τεκμήριο 31, αξίας €4.000,00 στον Πανίκο Καλαϊτζή, ο οποίος προηγουμένως είχε παρουσιάσει δελτίο ταυτότητας. Τόσο τον τελευταίο όσο και το Νικόλα Λεμονάρη δεν τους θυμάται ως φυσιογνωμία. Ο Γιάννης Βρούλλος, Μ.Κ.23, υπάλληλος στην Κεντρική Συνεργατική Τράπεζα στην Πάφο, εξαργύρωσε ως ταμίας του ως άνω οργανισμού τις επιταγές τεκμήρια 13, 15, 16, 17, 19, 20, 35, 36, 37, 38, 43, 44, 46, 47, 48, 49 με εκδότη τον Dennis Selwood. Ειδικότερα, τα τεκμήρια 20 35, 37 και 49 παρουσιάστηκαν για πληρωμή από το Νικόλα Λεμονάρη ο οποίος ήταν ο δικαιούχος των επιταγών. Τα τεκμήρια 15, 16, 19, 36 και 47 παρουσιάστηκαν για εξαργύρωση από τον Πανίκο Καλαϊτζή, ο οποίος ήταν ο δικαιούχος των επιταγών. Το τεκμήριο 38 με δικαιούχο το Νικόλα Λεμονάρη και τα τεκμήρια 43 και 44 με δικαιούχο τον Πανίκο Καλαϊτζή, παρουσιάστηκαν και εξαργυρώθηκαν από τη Πέτια Ζαϊκοβα η οποία επίσης παρουσίασε και εξαργύρωσε και το τεκμήριο 46 στο οποίο ήταν η δικαιούχος. Το τεκμήριο 17, με δικαιούχο το Νικόλα Λεμονάρη, το εξαργύρωσε η Σταυρούλα Λάμπρου. Τα τεκμήρια 13 και 48 τα παρουσίασε και τα εξαργύρωσε η Παναγιώτα Μιχαήλ η οποία ήταν και η δικαιούχος. Διευκρίνισε ότι γνωρίζει τους Νικόλα Λεμονάρη και Πανίκο Καλαϊτζή πολύ καλά καθ΄ ότι, κατά τα διαστήματα που τους εξαργύρωσε τις ως άνω επιταγές, πήγαιναν πολύ συχνά στο κατάστημα που αυτός εργάζεται. Κάποιες φορές οι δύο πήγαιναν μαζί στο κατάστημα, ανεξάρτητα ποιος από τους δύο θα εξαργύρωνε επιταγή. Την Παναγιώτα Μιχαήλ δεν θα μπορούσε να την αναγνωρίσει, θυμόταν όμως ότι ήταν ηλικιωμένη γυναίκα και συνοδευόταν από τον Πανίκο Καλαϊτζή. Τη Σταυρούλα Λάμπρου και την Πέτια Ζαϊκοβα, τις γνωρίζει ως υπαλλήλους του Νικόλα Λεμονάρη. Ο λοχίας με αρ. μητρώου 837, Γιώργος Χρυσάνθου, Μ.Κ.24, υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Αστυνομίας στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών της Αστυνομίας, (ΥΠΕΓΕ) ειδικός στην εξέταση εγγράφων, χειρόγραφων και δακτυλογραφημένων κειμένων, παρουσίασε και εξήγησε την έκθεση πραγματογνωμοσύνης την οποία ετοίμασε (τεκμήριο 125) κατόπιν παραλαβής και εξέτασης εγγράφων τα οποία περιγράφει στην έκθεση του σε σχέση με διάφορες αμφισβητούμενες υπογραφές. Πέραν των γενικότερων αναφορών του για τα συμπεράσματα του εν γένει και τον τρόπο που κατέληξε σε αυτά, ο μάρτυς, ενόψει της δήλωσης της υπεράσπισης των κατηγορούμενων αρ. 1 και 2 ότι δεν αμφισβητούνται τα υπόλοιπα συμπεράσματα του, παρουσίασε και σχολίασε συγκριτικό φωτογραφικό πίνακα (τεκμήριο 126) σε σχέση με το συμπέρασμα 3 της έκθεσης του, (μοναδικό συμπέρασμα την ορθότητα του οποίου αμφισβήτησε μόνο η πλευρά του κατηγορούμενου αρ.2) τον οποίο και ανάλυσε. Ο αρχιαστυφύλακας με αρ. μητρώου 3070, Α. Τσεκούρας, Μ.Κ.25, όπως ό ίδιος δήλωσε, ορίστηκε αρχικά υπεύθυνος για την διερεύνηση της υπό συζήτηση υπόθεσης. Αναλαμβάνοντας όμως καθήκοντα ως μέλος ανακριτικής ομάδας άλλης υπόθεσης, υπεύθυνος για την παρούσα υπόθεση, ορίστηκε ο αρχιαστυφύλακας Ζ. Ζήνωνος. Υιοθετώντας κατάθεση στην οποία προέβη, (Έγγραφο ΚΓ) αναφέρθηκε σε ενέργειες στις οποίες έκανε κατά την πρόοδο του ανακριτικού έργου της παρούσας υπόθεσης, όπως παραλαβή, σφράγιση και διαφύλαξη διαφόρων τεκμηρίων της υπόθεσης μέχρι την παράδοση τους στον εξεταστή της υπόθεσης, αρχιαστυφύλακα Ζ. Ζήνωνος του ΤΑΕ Πάφου. Η αστυφύλακας με αρ. μητρώου 3612, Χρ. Προδρόμου, στις 22,10,2014, ορίστηκε μέλος της ανακριτικής ομάδας για την παρούσα υπόθεση, μαζί με τον αρχιαστυφύλακα Ζ. Ζήνωνος. Επαναλαμβάνοντας το περιεχόμενο γραπτής της κατάθεσης, (Έγγραφο ΚΔ) αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στην εξέλιξη του ανακριτικού έργου και στη συμμετοχή της ίδιας σε αυτό. Ανάμεσα σε άλλα, παρέλαβε, σφράγισε, διαφύλαξε και παρέδωσε διάφορα τεκμήρια της υπόθεσης, έλαβε καταθέσεις στην αγγλική από τον παραπονούμενο Dennis Selwood(M.K.11) αλλά και την Nimfa Martinez Perez, (M.K.12) τις οποίες μετέφρασε στην ελληνική, ως επίσης έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Παναγιώτα Μιχαήλ. Περαιτέρω, στις 05.11.2014, ήταν παρούσα κατά την υπόδειξη του τεμαχίου 88 στην Πόλη Χρυσοχούς από τον Πανίκο Καλαϊτζή, ετοιμάζοντας προς τούτο το σχετικό έντυπο υπόδειξης σκηνής (τεκμήριο 7). Ο Ζαχαρίας Ζαχαρόπουλος, Μ.Κ.27, καταθέτοντας στο Δικαστήριο υπέδειξε ότι από το 2012, είναι ο ιδιοκτήτης, δυνάμει αγοράς, χωραφιού στον Αστρομερίτη, τεμάχιο 22, Φ/Σχ. 29/09, το οποίο έκτοτε αξιοποιεί μόνος του. Ουδέποτε το διαπραγματεύθηκε για σκοπούς πώλησης, ούτε εξουσιοδότησε οποιοδήποτε πρόσωπο για να το πωλήσει. Δεν έχει σχέση με τους Νικόλα Λεμονάρη, Πανίκο Καλαϊτζή, Κατερίνα X"Ιωάννου και Παναγιώτα Μιχαήλ, ούτε γνωρίζει τα πρόσωπα αυτά. Ο αστυφύλακας με αρ. μητρώου 1652, Παναγιώτης Νικολάου, Μ.Κ.28, υιοθετώντας γραπτές του κατάθεσεις, (Έγγραφα ΚΣΤ και ΚΣΤ1) εξήγησε την εμπλοκή του στη διερεύνηση της υπόθεσης η οποία αφορούσε την παραλαβή και την παράδοση διαφόρων τεκμηρίων της υπόθεσης όπως επιταγών και αποδείξεων ανάληψης μετρητών. Ο Ανδρέας Πέτρου, Μ.Κ.29, αδελφός του κατηγορούμενου αρ.2, αφού υιοθέτησε στο Δικαστήριο σχετική κατάθεσή του, (Έγγραφο ΚΖ) υπέδειξε ότι από το 2004 είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 298, στην Ίνια. Ουδέποτε επεδίωξε να το πωλήσει ούτε του ζήτησε οποιοσδήποτε, περιλαμβανομένων του αδελφού του Πανίκου Καλαϊτζή και του Νικόλα Λεμονάρη, να το αγοράσει. Τον τελευταίο τον γνωρίζει, αφού ως ισχυρίστηκε, στο παρελθόν τον ξεγέλασε σε σχέση με την αγορά κτήματος στο χωριό Δορά. Ως ο μάρτυς υποστήριξε, εξακολουθεί να του οφείλει στα πλαίσια της ως άνω συναλλαγής, το ποσό των €11.000,00 πλέον τόκους. Τόσο τις αδελφές Παναγιώτα Μιχαήλ και Κατερίνα Χ"Ιωάννου, από την Κρήτου Τέρρα όσο και τον Denis Selwood, δεν τους γνωρίζει. O Σωκράτης Σωκράτους, M.K.30, υιός του κατηγορούμενου αρ. 2, καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα, αφού υιοθέτησε σχετική κατάθεση του στην αστυνομία, (Έγγραφο ΚΗ) επιβεβαίωσε το γεγονός ότι πώλησε στον κατηγορούμενο αρ. 1, γνωστό και του πατέρα του, ακίνητο στο χωριό Μαμούνταλη (τεμάχιο 284) που προγενέστερα του είχε μεταβιβάσει ο παππούς του. Ως τίμημα συμφωνήθηκε το ποσό των €10.000,00, το οποίο εισέπραξε από τον κατηγορούμενο αρ. 1, υπογράφοντας διάφορα έγγραφα που ο τελευταίος του υπέδειξε. Ερωτώμενος επί τούτου, δήλωσε πως ως ο ίδιος νομίζει, ο πατέρας του, στις δουλειές του οποίου δεν αναμιγνύεται ως διευκρίνισε, γνωρίζει να γράφει και να διαβάζει. Η Έλενα Οδυσσέως, Μ.Κ.31, η οποία εργάζεται στο Κτηματολόγιο Πάφου, στον Κλάδο Μεταβιβάσεων και Υποθηκών, υπέδειξε ότι είναι το πρόσωπο που ασχολήθηκε και διεκπεραίωσε τη μεταβίβαση, δυνάμει πώλησης, του τεμάχιο 284 στο Μαμούνταλη, όπως η πράξη περιλαμβάνεται στο τεκμήριο 79, τα έγγραφα του οποίου ανάλογα κλήθηκε να αναγνωρίσει και να εξηγήσει. Η εν λόγω πράξη, υπέδειξε, διεκπεραιώθηκε από τον Νικόλα Λεμονάρη, ο οποίος στη βάση δύο πληρεξουσίων εγγράφων, εκπροσώπησε τόσο τον πωλητή όσο και τον αγοραστή. Η συγκεκριμένη πράξη ολοκληρώθηκε χωρίς διαμεσολάβηση κτηματομεσίτη Ο Θέμης Ιωάννου, Μ.Κ.32, τραπεζικός υπάλληλος στη U.S.B. Bank από το 2012, επιβεβαίωσε το γεγονός ότι ο Νικόλας Λεμονάρης, ως πελάτης της ως άνω τράπεζας, έδωσε οδηγίες να μην πληρωθούν η επιταγή του αξίας €500.000,00, (τεκμήριο 98) και η επιταγή του αξίας €45.000,00, (τεκμήριο 100). Αναγνώρισε σχετικό έγγραφο οδηγιών που συμπληρώθηκε προς τούτο (τεκμήριο 136). Ως αιτία της μη πληρωμής επί του τεκμηρίου 136, συμπλήρωσε αυτό που του είπε ο Νικόλας Λεμονάρης, δηλαδή «Η Συναλλαγή μας ακυρώθηκε» χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει οτιδήποτε περαιτέρω, περιοριζόμενος στη συγκεκριμένη περίπτωση στα λεγόμενα του πελάτη. Ως πιο πάνω έχει ήδη σημειωθεί, μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον των κατηγορουμένων και αφού τους εξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, οι τελευταίοι επέλεξαν να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Καταθέτοντας ο κατηγορούμενος αρ. 1, από το εδώλιο του μάρτυρα υιοθέτησε μακροσκελή γραπτή δήλωση του, (Έγγραφο ΚΘ) στα πλαίσια της οποίας προβάλλει τις θέσεις του για την εξέλιξη γεγονότων που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας. Όντας εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης από το 1987, αναλαμβάνει επιπρόσθετα και δικολαβικές εργασίες, ως εξήγησε, δηλαδή, διεκπεραιώνει στο κτηματολόγιο μεταβιβάσεις ακινήτων μετά που ενδιαφερόμενα μέρη συμφωνούν να αγοράσουν ή να πωλήσουν ακίνητη περιουσία. Περί τα τέλη του 2011 με αρχές του 2012, ο συγχωριανός του Πανίκος Καλαϊτζής, (κατηγορούμενος αρ. 2) ο οποίος εκτός από κατάστημα πώλησης και επιδιόρθωσης ελαστικών που διατηρούσε, έβρισκε ενδιαφερόμενους αγοραστές ή πωλητές γης και συνεργαζόταν με διάφορους κτηματομεσίτες, του γνώρισε τον Dennis Selwood, αναφέροντας του ότι ο τελευταίος ήθελε να επενδύσει στον τομέα των αγοραπωλησιών γης και πως μετά που θα συμφωνούσαν μαζί οι δύο τους σχετικά με ποια τεμάχια θα αγόραζε ο Selwood, αλλά και την τιμή που θα τα αγόραζε, θα ανέθετε σε αυτόν τις δικολαβικές εργασίες για τη μεταβίβαση των τεμαχίων επ' ονόματι του Selwood. Ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι μεταξύ Selwood και Καλαϊτζή υπήρχε στενή φιλία, και ότι ο Selwood ήταν έμπειρος στον τομέα των αγοραπωλησιών γης κερδίζοντας από τεμάχια που αγόρασε και μεταπώλησε. Τις λίγες φορές που ο ίδιος επισκέφθηκε το σπίτι του Selwood, στην Τσάδα, δεν συζήτησαν οτιδήποτε που να αφορούσε συμφωνίες για την αγορά γης. Η συζήτηση αφορούσε μόνο τις διαδικασίες μεταβίβασης που ο κατηγορούμενος αρ. 1 έπρεπε να κάνει, κάθε φορά που ο Selwood συμφωνούσε με τον κατηγορούμενο αρ. 2 και στενό φίλο του να αγοράσει οποιοδήποτε τεμάχιο. Προέβαλε επίσης ότι κατά τις επισκέψεις του στο σπίτι του Selwood, η οικιακή βοηθός του τελευταίου ασχολείτο με οικιακές εργασίες και ουδέποτε παρευρισκόταν στο χώρο που κάθονταν και συζητούσαν. Ομοίως, όσες φορές αυτή συνόδευσε τον Selwood στο γραφείο του, πάντοτε καθόταν στο χώρο υποδοχής του γραφείου του και ουδέποτε παρευρέθηκε εντός του δωματίου του γραφείου όπου γίνονταν οι συναντήσεις με τον Selwood. Αναφερόμενος σε τέσσερα τεμάχια που μεταβιβάστηκαν επ' ονόματι του Selwood, υπέδειξε πως για το τεμάχιο 613, στη Γαλαταριά, τον ενημέρωσε ο Καλαϊτζής ότι ο Selwood συμφώνησε να το αγοράσει. Αυτός ανέλαβε να κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες και διαδικασίες στο Κτηματολόγιο για να γίνει η μεταβίβαση επ' ονόματι του Selwood. Αποτέλεσμα τούτου ήταν ότι εκδόθηκε σχετικός τίτλος ιδιοκτησίας επ' ονόματι του. Για το τεμάχιο 301, στην Ίνια, αυτό ήταν εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του γιου του, Θεόδωρου Λεμονάρη, ο οποίος επιθυμούσε να το πωλήσει. Ο Καλαϊτζής γνωρίζοντας ότι ο Selwood ήθελε να επενδύσει σε ακίνητη περιουσία, πρότεινε στον τελευταίο να αγοράσει το εν λόγω τεμάχιο. Ο Καλαϊτζής και ο Selwood μετέβηκαν μαζί στο τεμάχιο πριν την αγορά. Μετά από διαπραγματεύσεις, που έγιναν μεταξύ του Selwood και του Καλαϊτζή, ενώ η αρχική τιμή πώλησης του τεμαχίου που προτάθηκε στον Selwood ήταν €40.000,00, κατέληξαν σε συμφωνία για το ποσό των €38.600,00 και όχι €31.600,00 όπως ισχυρίστηκε ο Selwood. Ο Selwood έκδωσε, για την αποπληρωμή του τιμήματος αγοράς του εν λόγω τεμαχίου, τις επιταγές - τεκμήρια 35, 37, 38 και

1. Το δε τεκμήριο 41 περιελάμβανε και την προμήθεια του Καλαϊτζή ύψους €600,
2. Το υπόλοιπο ποσό από το τεκμήριο 41 ήταν μεταβιβαστικά τέλη που χρεώθηκε ο Selwood για να γίνει η μεταβίβαση του τεμαχίου επ' ονόματι του. Το τεμάχιο αυτό μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του Selwood στις 31.01.2012, κάτι που φαίνεται στον τίτλο ιδιοκτησίας (τεκμήριο 104). Για το τεμάχιο 572, που βρίσκεται στην Κρήτου Τέρρα, μετά που συμφωνήθηκε η τιμή πώλησης του, ανατέθηκε σε αυτόν από τον Selwood η διευθέτηση της μεταβίβασης επ' ονόματι του. Μετά τις απαραίτητες ενέργειες που έκανε, στις 06.04.2012 εκδόθηκε ο τίτλος ιδιοκτησίας του εν λόγω τεμαχίου επ' ονόματι του Selwood. Ουδεμία εμπλοκή είχε στη διαπραγμάτευση της τιμής πώλησης του ακινήτου αυτού που έγινε μεταξύ της ιδιοκτήτριας Παναγιώτας Μιχαήλ και του Selwood. Ο Selwood, για την αποπληρωμή του τιμήματος αγοράς του τεμαχίου αυτού, εξέδωσε τις επιταγές τεκμήρια 31, 36, 39 και
3. Η τελευταία επιταγή ήταν αξίας €22.000,00 πλην όμως μόνο οι €14.000,00 αφορούσαν το τεμάχιο της Κρήτου Τέρρα. Σχετικά με το τεμάχιο 284 στο χωριό Μαμούνταλη, του το παραχώρησε ο Σωκράτης Σωκράτους, γιος του Καλαϊτζή, έναντι του ποσού των €10.000,00 και του υπέγραψε ειδικό πληρεξούσιο για να το πωλήσει. Περί τις αρχές του 2012, ο Καλαϊτζής του ανέφερε ότι συμφώνησε με τον Selwood όπως ο τελευταίος αγοράσει το εν λόγω τεμάχιο και αυτός ανέλαβε τη διαδικασία μεταβίβασης του. Το ποσό των €10.000,00 που έδωσε στο Σωκράτη Σωκράτους, μαζί με τα μεταβιβαστικά τέλη, ανερχόμενα σε €350,00 περίπου, τα έδωσε στον ίδιο ο Καλαϊτζής, εξηγώντας ότι του τα απέκοψε από επιταγές που του εξαργύρωνε σε μετρητά. Αναφορικά με τις επιταγές τεκμήρια 18, 43, 44, 59 και 50, στις οποίες παρουσιάζεται δικαιούχος ο ίδιος, συνολικού ύψους €39.400,00, υποστήριξε ότι αυτές του τις έφερνε ο Καλαϊτζής, ζητώντας του να τις εξαργυρώσει σε μετρητά, ενόψει του γεγονότος ότι είτε ήταν απόγευμα ή βράδυ ή σαββατοκύριακο ή δημόσια αργία και οι τράπεζες ήταν κλειστές. Όσον αφορά την πώληση του τεμαχίου με αριθμό 88, στο Λατσί, αλλά και την πώληση των τεμαχίων 298 και 302 στην Ίνια, αρνούμενος κάθε αντίθετο επί τούτου ισχυρισμό, υπέδειξε ότι ο ίδιος ουδεμία εμπλοκή είχε, ούτε προέβη σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με τον Dennis Selwood για αυτά. Απέρριψε επίσης τη θέση ότι ο Selwood, κατ' απαίτηση του, εξέδιδε και του παρέδιδε επιταγές γράφοντας μόνο το ποσό ενώ ο ίδιος αργότερα συμπλήρωνε το όνομα του δικαιούχου, υποδεικνύοντας ότι ουδέποτε ο Selwood έδωσε στον ίδιο κενή επιταγή. Επέμενε επίσης ότι τα πληρεξούσια έγγραφα (τεκμήρια 21, 29 και 30) υπογράφονταν από τον Selwood μετά που ο ίδιος του εξηγούσε στα αγγλικά το περιεχόμενο τους και το αντιλαμβανόταν πλήρως, παρόλο που ως αντιλήφθηκε, ο Selwood ξέρει να μιλά και να διαβάζει ελληνικά. Ειδικότερα, όσον αφορά στο πληρεξούσιο ημερ. 03.02.2012, (τεκμήριο 21) τα τεμάχια που αναγράφονται σε αυτό ο κατηγορούμενος αρ. 1 τα συμπλήρωσε κατόπιν ενημέρωσης από τον Καλαϊτζή ότι ο Selwood συμφώνησε να τα αγοράσει. Ωστόσο, για το ακίνητο στον Αστρομερίτη, που επίσης αναφέρεται στο τεκμήριο 21, η μεταβίβαση του δεν προχώρησε καθότι ο Καλαϊτζής τον ενημέρωσε ότι ο Selwood μετάνιωσε και δεν επιθυμούσε πλέον να το αγοράσει. Για όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που αφορούσαν αγορές γης, μετά την υπογραφή τους, ο Selwood ζητούσε και έπαιρνε αντίγραφα. Αποτέλεσε θέση του κατηγορούμενου αρ. 1, ότι ο Selwood ουδέποτε του έδωσε λεφτά σε μετρητά ενώ απέρριψε επίσης τη θέση περί της παράδοσης σε αυτόν από τον Selwood, διά χειρός, επιστολών (τεκμήρια 23, 26, 93, 95, 101 και 102). Αρνούμενος ότι επί των τεκμηρίων 23 και 26 υπάρχει η υπογραφή του, προέβαλε τη θέση ότι πρόκειται περί πλαστογράφησης της υπογραφής του, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει ποιος έθεσε τη φερόμενη ως υπογραφή του στα εν λόγω έγγραφα. Παράλληλα, απέρριψε κατηγορηματικά τη θέση ότι μετέβη στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας μαζί με τον Selwood κατά τον τρόπο και στο χρόνο που ο τελευταίος υποστήριξε στο Δικαστήριο. Αναφορικά με την επιταγή αξίας €45.000,00, (τεκμήριο 100) που ο ίδιος εξέδωσε προς όφελος του Selwood, πρόβαλε τη θέση πως αυτή δεν αφορούσε αγορά ακινήτων του Selwood, όπως ψευδώς ισχυρίστηκε ο τελευταίος, αλλά επιστροφή ποσού που αυτός δανείστηκε από τον Selwood. Επρόκειτο για δάνειο συνολικού ύψους €40.000,00 που έλαβε τμηματικά από τον Selwood με τις επιταγές (τεκμήρια 17, 20 και 46). Οι δε επιπλέον €5.000,00, αφορούσαν τόκους ή αποζημίωση για την καθυστέρηση στην επιστροφή των χρημάτων εκ μέρους του. Ομοίως, ο κατηγορούμενος αρ. 1, απορρίπτει ως ψεύδη τα λεγόμενα του Selwood αναφορικά με το τεκμήριο 98 (επιταγή ύψους €500.000,00). Υποστήριξε ότι ο Selwood του ανέφερε ότι ήθελε να πωλήσει το σπίτι του, στην Τσάδα, για το ποσό των €500.000,
4. Ο ίδιος είπε στον Selwood να του δώσει μια επιταγή για το ποσό αυτό, με την προοπτική ότι θα εύρισκε αγοραστή για το σπίτι, συμφωνώντας πως αν εύρισκε αγοραστή για μεγαλύτερη τιμή θα κρατούσε τη διαφορά ως δικό του κέρδος. Επειδή δεν βρέθηκε αγοραστής, η επιταγή ακυρώθηκε και ο Selwood υπέγραψε την ακύρωση της επί του τεκμηρίου
5. Είναι δε για αυτό το λόγο, υπέδειξε ο κατηγορούμενος αρ.1, που ο ίδιος συμπλήρωσε στα αγγλικά επί του τεκμηρίου 107, τη σημείωση «Ι received for the above cheque today the full amount in cash. The above cheque is cancel and void. Also cancel and void is the cheque number 64001324 US Bank.» και ο Selwood υπέγραψε στην παρουσία του, αποδεχόμενος το εν λόγω περιεχόμενο του τεκμηρίου 107, ως επίσης υπέγραψε, την ίδια ημέρα, απόδειξη είσπραξης (τεκμήριο 108) για την αποπληρωμή της επιταγής των €45.000,
6. Με δεδομένο ότι οι ως άνω δύο επιταγές ακυρώθηκαν, ο ίδιος μετέβη στην τράπεζα και τις ακύρωσε όπως εμφαίνεται και στο τεκμήριο
7. Ο Selwood, υποστήριξε, ενεργώντας κακόβουλα και ενώ είχε υπογράψει στις 20.12.2012 την ακύρωση της επιταγής των €500.000,00 προχώρησε στις 08.03.2013 στην κατάθεση της για πληρωμή. Η προώθηση δε εκ μέρους του αστικής και ποινικής υπόθεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, έγινε με στόχο την ενίσχυση των ισχυρισμών του, γνωρίζοντας ότι δεν είχε κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, λόγω της ακύρωσης των δύο επιταγών. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο αρ. 1, ο λόγος που ο Selwood δεν κινήθηκε με αγωγή εναντίον του Καλαϊτζή για τα χρήματα που έδωσε στον τελευταίο, σχετικά με τις αγορές των τεμαχίων 298 και 302 (στην Ίνια), αλλά και εναντίον του Καλαϊτζή, της Κατερίνας Χ"Ιωάννου και της Παναγιώτας Μιχαήλ για τα χρήματα που τους έδωσε, για τα δύο τεμάχια με αριθμό 88, στο Λατσί, είναι επειδή αυτοί δεν έχουν περιουσιακά στοιχεία επ΄ ονόματι τους ώστε να μπορέσει να εκτελέσει πιθανή απόφαση, για απάτη, εναντίον τους. Σχολιάζοντας τέλος τα όσα του αποδίδει ο κατηγορούμενος αρ. 2, τα οποία απέρριψε ως ψεύδη, υποστήριξε ότι ο τελευταίος τον κατηγόρησε νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα απέφευγε τις δικές του ευθύνες, δεν θα κατηγορείτο από την αστυνομία και θα έβγαινε μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του. Ο Στέλιος Ιωάννου, αποτέλεσε τον πρώτο μάρτυρα υπεράσπισης που κλήθηκε από την πλευρά του κατηγορούμενου αρ.
8. Αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον κατηγορούμενο αρ. 2, μέσω του οποίου προσέφερε υπηρεσίες, ως ηλεκτρολόγος, στον Selwood. Σε όλες τις περιπτώσεις που ανέφερε ότι μετέβη στην οικία του Selwood για τον πιο πάνω σκοπό, διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2 ήταν παρών συνομιλώντας με τον Selwood χρησιμοποιώντας ο κατηγορούμενος αρ. 2 κάποιες λέξεις στα αγγλικά ενώ ο Selwood κάποιες λέξεις στα ελληνικά. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 1 κλήθηκε ο Ανδρέας Γιαλλουρίδης, ανώτερος φοροθέτης, στο Τμήμα Φορολογίας Πάφου. Αναφέρθηκε σε πράξεις αγοράς ακινήτων στις οποίες προέβη ο Selwood, πληροφορίες που άντλησε από σχετικό φάκελο της υπηρεσίας του. Όπως διευκρίνισε, σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου της υπηρεσίας του, ο Selwood προέβη στις σχετικές πράξεις αγοράς και πώλησης ακινήτων στα οποία αναφέρθηκε, μέσω πληρεξουσίου αντιπροσώπου. Ο Ανδρέας Σιήκκης, (Μ.Υ.3) έμπορος αυτοκινήτων που δραστηριοποιείται στην Πάφο, αναφέρθηκε σε περιστατικό όπου ο κατηγορούμενος αρ. 2, γνωστός του από παλαιότερη συνεργασία που είχαν, τον επισκέφθηκε στο γραφείο του μαζί με τον Selwood. Αφού διάλεξαν και συμφώνησαν ένα αυτοκίνητο αξίας €3.000,00-€3.500,00, το οποίο ο Selwood ήθελε να κάνει δώρο στον κατηγορούμενο αρ. 2, τον πλήρωσαν με επιταγή του Selwood, η οποία ήταν επ΄ ονόματι του κατηγορούμενου αρ.
9. Δύο-τρεις ημέρες αργότερα, ο κατηγορούμενος αρ. 2 τον επισκέφθηκε μόνος του και του επέστρεψε το αυτοκίνητο. Ο ίδιος του έδωσε πίσω το χρηματικό ποσό της επιταγής, αφαιρουμένων €200,00 - €300,00 ως δημιουργηθέντα ήδη έξοδα του γραφείου του. Σε μεταγενέστερο χρόνο (δύο-τρεις μήνες αργότερα), ο κατηγορούμενος αρ. 2 του παρουσίασε επιταγή με εκδότη το Selwood την οποία ο μάρτυρας εξαργύρωσε αφού προηγουμένως επικοινώνησε με τον εκδότη της. Κατά τον ίδιο τρόπο, εξαργύρωσε στον κατηγορούμενο αρ. 2 ακόμη δύο επιταγές με εκδότη το Selwood. Η Λουίζα Λεμονάρη, (Μ.Υ.4) θυγατέρα του κατηγορούμενου αρ. 1, καταθέτοντας στο Δικαστήριο υποστήριξε ότι ουδέποτε οδήγησε το όχημα του πατέρα της, με συνοδηγό τον τελευταίο, για να μεταβούν στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Τον Dennis Selwood ουδέποτε τον γνώρισε, παρά το γεγονός ότι τον είδε να κάθεται με μία κοπέλα στο εστιατόριο του πατέρα της, που πιθανόν, ως εισηγήθηκε, να ήταν η Νίμφα Μαρτίνεζ Πέρεz, (Μ.Κ.12). Όταν ο κατηγορούμενος αρ. 2 συνελήφθηκε για την παρούσα υπόθεση, κατόπιν παράκλησης του πατέρα της, (ο οποίος της είπε να τον βοηθήσει) ανέλαβε ως δικηγόρος του μιλώντας μαζί του τηλεφωνικώς. Την επόμενη ημέρα όμως, πριν την ακρόαση της αίτησης προσωποκράτησης εναντίον του κατηγορούμενου αρ. 2, όταν ευρισκόμενη στο Δικαστήριο διάβασε τα στοιχεία που υποστήριζαν την αίτηση και αντιλαμβανόμενη ότι ο κατηγορούμενος αρ. 2 ενοχοποιούσε τον πατέρα της, αποσύρθηκε από δικηγόρος του, χωρίς να τον εκπροσωπήσει στη διαδικασία της προσωποκράτησης. Καταθέτοντας ο κατηγορούμενος αρ. 2 από το εδώλιο του μάρτυρα, προέβαλε αρχικά τη θέση πως οτιδήποτε συμφωνήθηκε για τις αγοραπωλησίες των ακινήτων που σχετίζονται με την υπό συζήτηση υπόθεση, έγινε μεταξύ του Dennis Selwood και του κατηγορούμενου αρ. 1, τον οποίο ο ίδιος σύστησε στον Selwood ως αδειούχο κτηματομεσίτη. Ο ίδιος, μη γνωρίζοντας γραφή και ανάγνωση της ελληνικής γλώσσας, ούτε αγγλικά, δεν θα μπορούσε εκ των πραγμάτων, ως υποστήριξε, να έχει ενεργότερο και ουσιαστικότερο ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, ο κατηγορούμενος αρ. 1, κτηματομεσίτης και γνώστης της αγγλικής γλώσσας ήταν αυτός που συνομιλούσε και συνεννοείτο για όλα τα θέματα με τον Selwood. Συμφώνησε πάντως ότι πριν τη γνωριμία του Selwood με τον κατηγορούμενο αρ. 1, ο ίδιος είχε συμφωνήσει με τον Selwood να αγοράσει ακίνητο στη Γαλαταριά, (τεμάχιο 613) όπως και για το γεγονός ότι μέσω του συμφώνησε ο Selwood να αγοράσει ακίνητο στην Κρήτου Τέρρα (τεμάχιο 572). Δεν αρνήθηκε το γεγονός ότι ο Selwood του έκανε διάφορα χρηματικά δώρα, απέρριψε όμως κατηγορηματικά τη θέση ότι κατά τον τρόπο που του υπεβλήθη, συνέδραμε στην εξαπάτηση του τελευταίου, εξασφαλίζοντας διάφορα ποσά από την εξαργύρωση επιταγών που ο Selwood κατέβαλε για την αγορά των ακινήτων που αφορά η υπό συζήτηση υπόθεση. Σχολιάζοντας το γεγονός ότι σε πλείστες όσες από τις ως άνω επιταγές παρουσιάζεται ο ίδιος ως δικαιούχος, επέμενε στη θέση ότι ο κατηγορούμενος αρ. 1 έγραφε το όνομα του ως δικαιούχου σε αυτές, καλώντας τον στη συνέχεια να πηγαίνουν μαζί στην τράπεζα όπου και τις εξαργύρωναν. Τα χρήματα των επιταγών, υποστήριξε, λάμβανε ο κατηγορούμενος αρ. 1, δίδοντας στον ίδιο κάθε φορά μικροποσά της τάξης των €100,00 - €200,
10. Παρά το γεγονός ότι σε σχέση με την εξέλιξη διαφόρων γεγονότων που τέθηκαν υπόψη του φαίνεται να συμφωνεί εν πολλοίς με τις θέσεις του παραπονούμενου Dennis Selwood, εντούτοις, στην έκταση που οι πιο πάνω θέσεις του παραπονούμενου αποκαλύπτουν ύποπτη τουλάχιστον εμπλοκή και του ιδίου στην εξέλιξη τους, προβάλλει διαφορετική εκδοχή. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και η αναφορά του πως ενώ ήταν εκείνος που υπέδειξε το τεμάχιο 88 στο Λατσί στον Selwood, ως τεμάχιο προς πώληση, προέκρινε ότι έπραξε τούτο κατ΄ εντολή του κατηγορούμενου αρ. 1, χωρίς ο ίδιος να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη στις συζητήσεις για την αγορά του εν λόγω τεμαχίου, οι οποίες έλαβαν χώρα μεταξύ του Selwood και του κατηγορούμενου αρ.
11. Ομοίως, ενώ επιβεβαίωσε το γεγονός ότι ο ίδιος παρέδωσε στον Selwood τον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου 284, στο Μαμούνταλη, απέρριψε τη θέση του τελευταίου ότι ανέφερε στον Selwood ότι ο συγκεκριμένος τίτλος αφορούσε τον τίτλο για το Λατσί. Σε κάθε περίπτωση, ανάμεσα σε άλλα, επιβεβαίωσε τη μετάβαση στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας όπως την εισηγήθηκε ο παραπονούμενος Dennis Selwood, παρά το γεγονός ότι η θέση του ήταν πως μετέβηκαν στο Κτηματολόγιο με τρία οχήματα και όχι με δύο ως ήταν η εισήγηση της πλευράς του παραπονούμενου. Αναφερόμενος στις γραπτές ανακριτικές καταθέσεις του στην αστυνομία, (τεκμήρια 75 και 76) επέμενε ότι πρόκειται για κείμενα που ετοίμασε ο αστυνομικός που έλαβε τις συγκεκριμένες καταθέσεις και ότι ο ίδιος τις υπέγραψε ενόψει του γεγονότος ότι του υποσχέθηκαν ότι θα τον χρησιμοποιούσαν ως μάρτυρα κατηγορίας. Τα πιο πάνω, παρά το γεγονός ότι σε κάποιο στάδιο της μαρτυρίας του δεν αμφισβήτησε συνολικά το περιεχόμενο τους, παρά μόνο συγκεκριμένες αναφορές που περιλαμβάνονται σε αυτές, ειδικότερα την αναφορά ότι λάμβανε από το Λεμονάρη το 30%, υποδεικνύοντας ότι η αλήθεια είναι πως από τον τελευταίο πήρε μόνο €3.000,00, ως επίσης την αναφορά ότι μαζί με το Λεμονάρη έδειξαν στο Selwood το τεμάχιο 88 στο χάρτη, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος το μόνο που έκανε ήταν, ως οι οδηγίες που έλαβε από το Λεμονάρη, να οδηγήσει το αυτοκίνητο στο Λατσί και να δείξει το συγκεκριμένο τεμάχιο στο Selwood. Ήταν σε αυτό το χρονικό σημείο που τυχαία, ως υποστήριξε, βρήκε την Κατερίνα Χ"Ιωάννου στο δρόμο, μεταφέροντας τελικά και αυτή με το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν ο ίδιος, ο Selwood και η Nimfa, οικιακή βοηθός του τελευταίου. Στην έκταση που υποστήριξε ότι ήταν σε θέση να θυμάται, προέβαλε τις θέσεις του σε σχέση με τους λόγους που εκδόθηκαν οι διάφορες επιταγές που εξέδωσε ο Selwood και οι οποίες τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, ως επίσης και τους πραγματικούς δικαιούχους των συγκεκριμένων επιταγών. Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες, όπως και τους κατηγορούμενους, οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με πλήρη επίγνωση της ιδιότητας με την οποία ο κάθε ένας προσέφερε τη μαρτυρία του και με κριτήρια τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας ως εφόδιο τη δικαστική γνώση, τριβή και εμπειρία περί της ανθρώπινης αντίδρασης των μαρτύρων όταν καταθέτουν, ειδικότερα όπως έχει υποδειχθεί στην C & A Pelekanos Associates Limited v Α. Πελεκάνου

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273, μεταξύ άλλων, τον τρόπο που απαντούσαν, την τυχόν νευρικότητα ή επιφυλακτικότητα ή ιδιοσυγκρασία που εκδήλωσαν, καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, συνυφασμένα με το περιεχόμενο των εγγράφων (καταθέσεις που δόθηκαν στην αστυνομία) και τεκμηρίων της υπόθεσης, το Δικαστήριο έχει προβεί στην αξιολόγηση τους. Η ανάλυση των στοιχείων που οδηγούν στην αξιολόγηση της φιλαλήθειας ενός μάρτυρα, έχει, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου M/V Mary John κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 661, δύο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτήν υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο, ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, αν λέει την αλήθεια. Κατά την αξιολόγηση, τέθηκε ως δείκτης, ανάμεσα σε άλλα, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, η πηγή και εμβέλεια των γνώσεων των μαρτύρων, στο βαθμό που αυτές αφορούσαν εκείνα περί των οποίων κατέθεταν, η τυχόν ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, η μνήμη και οι λόγοι που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, η ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική εξέταση με τις μικροαντιφάσεις), η ύπαρξη προηγούμενων γραπτών ή προφορικών ασυνεπών ή αντιφατικών δηλώσεων, η ειλικρίνεια και ο τρόπος αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Ιδιαίτερη προσοχή υπήρξε στο να μην αποδοθεί υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς των μαρτύρων, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο, ενδεχομένως, να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογία, Ν. Νικολάου ν Α. Παπαϊωάννου,

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1797, αφού δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 401, 406), αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών χωρίς αναγκαστικά αυτές να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογία, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 676, 685). Το Δικαστήριο δεν περιορίστηκε μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 489, 500), αλλά την αντιπαρέβαλε και διερεύνησε στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας, είτε αυτή προερχόταν από την Κατηγορούσα Αρχή είτε από την Υπεράσπιση, (βλ. κατ' αναλογία, Βασιλείου ν Αστυνομίας,

(2012)2 Α.Α.Δ. 254 και Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1172, 1175). Το Δικαστήριο εξάλλου, διατηρεί πάντα τη δυνατότητα να αποδεχθεί μέρος μιας μαρτυρίας και να απορρίψει άλλη. Δεν υπάρχει κανόνας ότι μια μαρτυρία θα πρέπει να γίνει αποδεκτή ή να απορριφθεί στην ολότητα της. Η ως άνω δυνατότητα του Δικαστηρίου, υπό την προϋπόθεση ότι ασκείται κατά τρόπο δικαστικό και αιτιολογημένα, δεν επιδέχεται εκ των προτέρων περιορισμούς. (Βλ. Γεώργιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391 και Αντώνης Σωτηρίου ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 301) και Μιχαήλ κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 145/2014 κ.α., ημερ. 15.04.2016). Σε σχέση με τη μαρτυρία ειδικών - εμπειρογνωμόνων μαρτύρων, η μαρτυρία τους αξιολογήθηκε και αντιμετωπίστηκε στη βάση των καλά καθιερωμένων αρχών για το ζήτημα. (Cross on Evidence, 5η έκδοση, σελ. 446, Republic v. Chacholiades

(1992)1 Α.Α.Δ. 446). Παρά το γεγονός ότι η συμπεριφορά στο εδώλιο ενός εμπειρογνώμονα παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του, δεν θεωρήσαμε κατά την αξιολόγηση του την παράμετρο αυτή τόσο σημαντική όσο στην περίπτωση των άλλων μαρτύρων και τούτο, βάση σαφών υποδείξεων της νομολογίας, (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 41, 62-65 και Star Fiberglass Ltd v. Elneda Trading Ltd

(1992)1(B) AAΔ.875) χωρίς ασφαλώς να σημαίνει πως αξιολογήσαμε τη μαρτυρία τους στη βάση άλλων από τις καθιερωμένες αρχές ή τους αντιμετωπίσαμε κατά διαφορετικό τρόπο από τους υπόλοιπους μάρτυρες. Κάτι τέτοιο θα ήταν παντελώς ασύμβατο με καλά καθιερωμένες νομολογιακές αρχές (βλ. κατ΄ αναλογίαν Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν. Κονναρή

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2298, 2309-2310 και Ψάλτης ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 113, 119). Αναμφίβολα, η σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία μάρτυρες-πραγματογνώμονες εκτελούν τα καθήκοντα τους, αποτελεί σημαντικό στοιχείο αξιολόγησης τους (βλ. κατ' αναλογίαν Μιτσιγιώργη και Άλλος ν. Αδελφών Γαλαζή (Ομόρρυθμης Εταιρείας)

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1811, 1814). Πριν προχωρήσουμε με μια πιο λεπτομερή αιτιολόγηση της κατάληξης μας για την αξιοπιστία των αστυνομικών μαρτύρων, Μ.Κ.1, 2, 4, 5, 6, 17, 24, 25, 26 και 28, για όσους τουλάχιστον θεωρούμε πως υπάρχει τέτοια εξειδικευμένη ανάγκη λόγω διαφόρων ζητημάτων που επισημάνθηκαν στις αγορεύσεις ή αναδείχθηκαν μέσα από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, θα πρέπει από την αρχή να επισημάνουμε ότι προσεγγίσαμε τη μαρτυρία του συνόλου των αστυνομικών οργάνων με ιδιαίτερη προσοχή, έχοντας υπόψη και κάποιες παρατηρήσεις που αναφέρθηκαν στη Volettos v. The Republic

(1961)C.L.R. 169, 180-182, έτσι ώστε να διακριβώσουμε αν όλα όσα αυτοί ανέφεραν και μετέφεραν στο Δικαστήριο, εξέφραζαν πιστά και με ακρίβεια την πραγματικότητα, χωρίς να επιτρέψουν σε παράγοντες, κίνητρα και συναισθήματα ξένα από αυτά που πρέπει να χαρακτηρίζουν ένα ειλικρινή μάρτυρα, όπως για παράδειγμα αισθήματα εκδικητικότητας και εμπάθειας ή ακόμα εξαιτίας τυχόν υπερβάλλοντος ζήλου για την επιτέλεση του καθήκοντος τους, να επιδράσουν στην ποιότητα της μαρτυρίας τους. Κρίνουμε ότι όλοι ανεξαιρέτως οι μάρτυρες-αστυνομικοί απέδωσαν στο Δικαστήριο την πραγματικότητα, όπως τη συνέλαβαν και συγκράτησαν, χωρίς διαθλάσεις, εξογκώσεις ή υπερβολές και χωρίς να διαπιστώνεται ότι διακατέχονταν από υπερβάλλοντα ζήλο, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, σε σχέση με την υπόθεση ή για αυτά περί των οποίων κατέθεσαν (βλ. κατ' αναλογίαν Fournaris and Another v. The Republic

(1978)2 C.L.R. 28, 36). Δε διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ο κάθε ένας από αυτούς έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι περιήλθε στην αντίληψη του, χωρίς διάθεση να αποκρύψει γεγονότα ή να παρουσιάσει ως γεγονός κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η ως άνω διαπίστωσή μας για την ποιότητα της μαρτυρίας τους και την φιλαλήθειά τους, επιβεβαιώνεται αβίαστα από τη διεργασία αξιολόγησης της μαρτυρίας ενός εκάστου, η οποία δικαιολογεί την κατάληξη ότι πρόκειται για αξιόπιστους και ειλικρινείς μάρτυρες, την μαρτυρία των οποίων και αποδεχόμαστε. Υπενθυμίζουμε πως οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.4 προέβηκαν σε ενέργειες που αφορούν μόνο τις πρώην κατηγορούμενες 3 και

1. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία τους η οποία άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε. Ούτως ή άλλως, μετά την διακοπή της διαδικασίας σε βάρος των πρώην κατηγορουμένων 3 και 4, επί της ουσίας της, απολήγει να είναι ουδέτερης σημασίας για τα ουσιαστικά ζητήματα που απασχολούν. Ο Μ.Κ.2, ως ειδικός φωτογράφος έλαβε δύο φωτογραφίες, στην παρουσία δύο άλλων αστυνομικών, κατά την υπόδειξη από τον κατηγορούμενο αρ.2 του τεμαχίου 88 στην Πόλη Χρυσοχούς. Δεν εντοπίζουμε οποιαδήποτε στοιχεία αμφισβήτησης των λεγόμενων του από την Υπεράσπιση. Με δεδομένη την θετική μας αντίληψη για την ποιότητα της μαρτυρίας του, αποδεχόμαστε αυτή στο σύνολό της. Κατά τον ίδιο τρόπο, το σύνολο της μαρτυρίας του Μ.Κ.5, γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο. Ο αστυφύλακας Ζήνωνος, Μ.Κ.6, ήταν το μέλος της αστυνομίας που εκ των πραγμάτων, ως εξεταστής της υπόθεσης, φέρεται να είχε ενεργότερη και ουσιαστική εμπλοκή στη διερεύνηση της υπόθεσης. Η συμμετοχή του και η εν γένει συμβολή του στο ανακριτικό έργο, ως τέθηκε υπόψη μας από τον ίδιο αλλά και από άλλους μάρτυρες, των κατηγορουμένων συμπεριλαμβανομένων, δεν αμφισβητήθηκε. Προσεγγίζοντας τη μαρτυρία του αστυφύλακα Ζήνωνος, δεν εντοπίζουμε στοιχεία ικανά να κλονίσουν την αξιοπιστία του ως μάρτυρα ή να αποκαλύψουν μεροληπτικές εκ μέρους του ενέργειες κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, σε όλα τα στάδια της συμμετοχής του σε αυτήν. Με σταθερότητα, χωρίς αντιφάσεις ή αυτοαναιρέσεις περιέγραψε τις ενέργειες του και όσα περιήλθαν εις την αντίληψη του, πείθοντας ότι πρόκειται για ειλικρινή μάρτυρα που επιτέλεσε το καθήκον το οποίο του ανατέθηκε, χωρίς διάθεση, είτε να εμπλέξει κάποιον από τους κατηγορουμένους στη διάπραξη των αδικημάτων που τους αποδίδονται, είτε να δημιουργήσει σε βάρος τους ενοχοποιητικά στοιχεία. Η μαρτυρία του ως άνω αστυνομικού μάρτυρος, όσον αφορά τις συνθήκες λήψης των δύο καταθέσεων του κατηγορούμενου αρ. 2, (τεκμήρια 75 και 76) αμφισβητήθηκε έντονα. Το ζήτημα άλλωστε, απασχόλησε το Δικαστήριο στα πλαίσια ενδιάμεσης διαδικασίας (Δίκης εντός Δίκης). Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο, στην τελική του απόφαση διατηρεί το δικαίωμα να αναψηλαφήσει όλη τη μαρτυρία, προβαίνοντας σε τελικά ευρήματα και υπαγάγοντας τα σε νομικές αρχές που ισχύουν για τις εκάστοτε υπό συζήτηση κατηγορίες. Εάν ενδιάμεσα έχει αποφασιστεί οποιοδήποτε θέμα υπέρ του κατηγορούμενου, τότε αυτό δεν μπορεί να τύχει επανεξέτασης, κατά τρόπο που θα αποβεί σε εκ των υστέρων δυσμενή επηρεασμό του. Αυτή είναι η λογική και αναγκαία απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας που διαπερνά όλη τη δίκη και επενεργεί υπέρ του κατηγορουμένου μέχρι την τελική ετυμηγορία και την τυχόν ενοχή του. Αντίθετα, όταν σε διάφορα στάδια της δίκης αποφασίζονται ζητήματα σε βάρος των θέσεων του κατηγορούμενου, όπως για παράδειγμα η αποδοχή της κατάθεσης του στις ανακριτικές αρχές ως θεληματικής ή ζητήματα που έχουν σχέση με την ορθή διατύπωση των κατηγοριών ή την αποδοχή διαφόρων τεκμηρίων, αυτά αποφασίζονται πάντοτε εκ πρώτης όψεως και με κάθε δυνατή προσοχή, χωρίς να αξιολογείται τελεσίδικα η μαρτυρία, για να επαναξιολογηθούν, υπό το φως βεβαίως της ολότητας των δεδομένων που θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου στο τέλος της δίκης (Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας 2008 2 Α.Α.Δ. 486 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου 2009 2 Α.Α.Δ. 367). Συνακόλουθα, και στο πλαίσιο πάντα των πιο πάνω αρχών, το ζήτημα της θεληματικότητας των ως άνω καταθέσεων, (τεκμήρια 75 και 76) απασχόλησε και σε αυτό το στάδιο τις διαδικασίες. Αποτέλεσε θέση της πλευράς του κατηγορούμενου αρ.2, ότι οι ως άνω καταθέσεις του ήταν αποτέλεσμα των υποσχέσεων που του δόθηκαν από την αστυνομία ότι θα αξιοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας, με πρωταγωνιστή προς τούτο τον αστυφύλακα Ζήνωνος. Ωστόσο, στην εξέλιξη της διαδικασίας, ο κατηγορούμενος αρ. 2 καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα, κατ' επανάληψη δήλωσε πως όσα αναφέρονται σε αυτές ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, εκτός από την αναφορά ότι λάμβανε από το Λεμονάρη το 30%, ως επίσης την αναφορά ότι μαζί με το Λεμονάρη έδειξαν στο Selwood το τεμάχιο 88 στο χάρτη. Περαιτέρω, στα πλαίσια της προώθησης της θέσης ότι δόθηκαν υποσχέσεις στον κατηγορούμενο 2 πως θα ήταν μάρτυρας κατηγορίας, με αποτέλεσμα αυτός να δεχθεί να υπογράψει τις σχετικές καταθέσεις του, υποβλήθηκε στον Μ.Κ.6 ότι αυτό συνάδει και με το γεγονός ότι στην πρώτη του κατάθεση, ο παραπονούμενος Selwood, αναφέρθηκε σε παράπονο εναντίον μόνο του κατηγορούμενου
2. Δεν γίνεται αποδεκτή τέτοια θέση. Πέραν της εμπλοκής του κατηγορούμενου αρ.1 στην εν λόγω κατάθεση του Selwood, ο τελευταίος, σαφέστατα προβαίνει σε αναφορές για εμπλοκή, πράξεις και ενέργειες του κατηγορούμενου 2 σχετικά με την πώληση των τεμαχίων για τα οποία έχει παράπονο, όπως για παράδειγμα στις κοινές επισκέψεις των δύο κατηγορούμενων στο σπίτι του, στην υπόδειξη γης από τον κατηγορούμενο 2, αλλά και στο γεγονός ότι, εξ όσων έμαθε αργότερα, μεγάλος αριθμός επιταγών που παρέδιδε στον κατηγορούμενο αρ.1, εξαργυρώθηκαν από τον κατηγορούμενο αρ.
3. Έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων και της μαρτυρίας τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μας για το ζήτημα με την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, δεν έχουμε εντοπίσει οτιδήποτε ικανό να διαφοροποιήσει τη θέση του Δικαστηρίου, όπως αυτή εκφράστηκε με την απόφαση του, ημερ. 16.02.2016, όσον αφορά τις ενστάσεις που προβλήθηκαν από την πλευρά του κατηγορουμένου 2 σε σχέση με την αποδεκτότητα τους ή μη. Συνακόλουθα και η ειδικότερη θέση περί των δήθεν υποσχέσεων εκ μέρους του εξεταστή της υπόθεσης Ζήνωνος, παραμένουν αίολες και έκθετες σε απόρριψη. Ομοίως απορρίπτουμε, έχοντας κατά νου την καθ' όλα θετική αντίληψή μας για την ποιότητα της μαρτυρίας του Ζήνωνος, τις υποβληθείσες θέσεις εκ μέρους της υπεράσπισης του κατηγορούμενου 2, ότι ο τελευταίος είχε δώσει περισσότερες και συγκεκριμένες λεπτομέρειες κατά τη διάρκεια προφορικής ανάκρισης του, τις οποίες όμως ο Ζήνωνος δεν κατέγραψε στο τεκμήριο
4. Ο Ζήνωνος ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Τα όσα υποβλήθηκαν σ' αυτόν, ως λεχθέντα από τον κατηγορούμενο αρ. 2 είχαν σημασία στην υπόθεση και δεν αντιλαμβανόμαστε να είχε οποιοδήποτε λόγο ο Ζήνωνος, αν πράγματι του αναφέρονταν, να μην καταγράψει και αυτά επί του τεκμηρίου
5. Το γεγονός ότι επί του τεκμηρίου 138 δεν καταγράφεται η επίστηση της προσοχής του κατηγορούμενου αρ. 2 στο νόμο, ως ευθαρσώς παραδέχθηκε ο Μ.Κ.6 ότι τούτο αποτελεί παράλειψή του, παρά το γεγονός ότι προφορικά ως επέμενε ο μάρτυς έγινε η σχετική επίστηση εκ μέρους του, δεν προσφέρεται για εξαγωγή οποιονδήποτε συμπερασμάτων, ούτε επιτρέπει, από μόνη της, την υιοθέτηση της θέσης της υπεράσπισης του κατηγορούμενου αρ. 2 επί του ζητήματος. Το γεγονός εξάλλου, ως αποδέχθηκε ο Μ.Κ.6, ότι δεν διερευνήθηκαν τα όσα ο κατηγορούμενος αρ.2 του ανέφερε σε σχέση με μεταφορά χρημάτων στο εξωτερικό από τον κατηγορούμενο αρ.1 κατά την περίοδο της φερόμενης διάπραξης των αδικημάτων και επένδυσης τους σε αγορά ακινήτων, ως τα κατέγραψε εν πάση περιπτώσει στο τεκμήριο 138, δεν φαίνεται επίσης να αποκαλύπτει οποιαδήποτε σκοπιμότητα εκ μέρους του εξεταστή της υπόθεση, ούτε στο τέλος της ημέρας να επηρέασε δυσμενώς την υπερασπιστική γραμμή οποιουδήποτε εκ των κατηγορουμένων αρ. 1 και 2 και την δυνατότητα προβολής της. Δεν παραγνωρίζουμε επίσης πως επιχειρήθηκε, μέσω προώθησης σχετικών υποβολών εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ.2, να προωθηθεί η θέση ότι υπήρξε ασυνήθιστη πίεση προς τον εξεταστή της υπόθεσης, (Μ.Κ.6) σε σχέση με τη διερεύνηση της υπό συζήτηση υπόθεσης, κάτι που ο Μ.Κ.6 απέκλεισε κατηγορηματικά. Με δεδομένη την μη παράθεση οποιουδήποτε στοιχείου ή μαρτυρίας επί του θέματος, η εισήγηση ουσιαστικά παρέμεινε γενική και αόριστη και ως τέτοια απορρίπτεται. Η εξέλιξη της διαδικασίας άλλωστε και η μη επαναφορά του ζητήματος, καταδεικνύει την ουσιαστική εγκατάλειψή του. Σε κάθε περίπτωση κρίνουμε σκόπιμο να καταγράψουμε ότι η εργασία του περί ου ο λόγος μάρτυρα, ως εξεταστή της υπό συζήτηση υπόθεσης, υπό το σύνολο των περιστάσεων που τέθηκαν υπόψη μας, δεν θεωρούμε ότι απέβη επιζήμια ή επηρέασε δυσμενώς την υπεράσπιση οποιουδήποτε εκ των δύο κατηγορουμένων θέτοντας την σε μειονεκτική θέση έναντι της κατηγορούσας αρχής, ούτε ότι ήταν τέτοιας μορφής και χαμηλού επιπέδου, που επηρέασε τις καλά καθιερωμένες αρχές της δίκαιης δίκης στην ευρύτερη διάσταση τους. Πέραν του αρχιαστυφύλακα Ζήνωνος προκύπτει ότι εμπλοκή στη διερεύνηση της υπόθεσης είχαν και άλλοι αστυνομικοί: Ο λοχίας 50 Ι. Αγαθοκλέους, (Μ.Κ.17) ο αρχιαστυφύλακας 3070 Α. Τσεκούρας (Μ.Κ.25), η αστυφύλακας 3612 Χρ. Προδρόμου (Μ.Κ.26) και ο αστυφύλακας 1692 Π. Νικολάου (Μ.Κ.28). Οι εν λόγω αστυφύλακες κατέθεσαν με θετικό τρόπο. Υπήρχε συνοχή στα λεγόμενα τους, για τις ενέργειες που έκαναν. Δεν διατηρούμε οποιοδήποτε ενδοιασμό ως προς την αξιοπιστία τους. Ούτε μας υποδείχθηκαν σοβαροί λόγοι ή εισηγήσεις γιατί να μην δεχθούμε τη μαρτυρία τους. Ειδικότερα, παρατηρούμε ότι ο Α. Τσεκούρας δεν έχει αντεξετασθεί από πλευράς κατηγορούμενου αρ.2 και η αντεξέταση εκ μέρους του κατηγορούμενου 1 ήταν πολύ σύντομη και διευκρινιστικού χαρακτήρα. Το ίδιο, διερευνητικού χαρακτήρα, ήταν και η αντεξέταση εκ μέρους του κατηγορούμενου 1 προς το λοχία Αγαθοκλέους. Του υποβλήθηκε βέβαια, εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 2, ότι ήταν παρών όταν αυτός υπέδειξε το τεμάχιο 88, στο Λατσί, στην αστυνομία. Ο μάρτυρας απέρριψε τη θέση, υποδεικνύοντας πως η μόνη φορά που μετέβη στο τεμάχιο 88, ήταν όταν του το υπέδειξε ο Dennis Selwood σε διαφορετική ημέρα. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του, η οποία ενισχύεται τόσο από άλλους, αξιόπιστους μάρτυρες, όσο και από το σχετικό έντυπο υπόδειξης σκηνών (τεκμήριο 9). Η αστυφύλακας Προδρόμου έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά του κατηγορούμενου αρ.2, ιδιαίτερα όσον αφορά τις συνθήκες που λήφθηκαν οι δύο καταθέσεις του, τεκμήρια 75 και
6. Παρατηρούμε πως, παρά την έντονη και εξειδικευμένη αντεξέταση σε λεπτομέρειες γεγονότων, δεν εντοπίζεται οτιδήποτε το οποίο να μας δημιουργεί αμφιβολία ως προς την αλήθεια των όσων αυτή εξιστόρησε για τις συνθήκες που λήφθηκαν οι καταθέσεις του κατηγορούμενου 2, ιδιαίτερα η δεύτερη κατάθεση του τελευταίου, (τεκμήριο 76) όπου και η ίδια ήταν παρούσα κατά τον τρόπο που εξήγησε. Ήταν σαφής και κατηγορηματική στη μαρτυρία της, απορρίπτοντας ευθέως και πειστικά τις θέσεις περί υποσχέσεων εκ μέρους της αστυνομίας προς τον κατηγορούμενο αρ.
7. Υποβλήθηκε περαιτέρω στη μάρτυρα ότι κατά την υπόδειξη σκηνής, (σχετικό είναι το τεκμήριο 7) όπου προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος αρ.2 υπέδειξε στην αστυνομία το τεμάχιο 88, ως το τεμάχιο που αυτός είχε δείξει στο Selwood για να το αγοράσει, ο κατηγορούμενος αρ.2 δεν γνώριζε το σημείο που βρισκόταν το ακίνητο και ότι αυτή η υπόδειξη έγινε καθ' υπόδειξη της αστυνομίας. Ειδικότερα, ότι ο λοχίας με αρ. μητρώου 50, Ι. Αγαθοκλέους (Μ.Κ.17) οδήγησε αστυνομικό όχημα στο συγκεκριμένο χώρο και ακολούθησε η μάρτυρας με άλλο όχημα στο οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος αρ.
8. Η μάρτυρας αρνήθηκε κατηγορηματικά την υποβολή, υποδεικνύοντας πως κατ' εκείνη την υπόδειξη δεν ήταν παρών ο Μ.Κ. 17, συμπληρώνοντας πως αν κάτι τέτοιο συνέβαινε θα το σημείωνε σε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας που τηρούσε. Σημειώνουμε πως ο κατηγορούμενος αρ. 2, καθ' ον χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, δεν υποστήριξε την ως άνω υποβληθείσα θέση εκ μέρους του συνηγόρου του. Ο αστυφύλακας Νικολάου, αμφισβητήθηκε ως προς τη φύλαξη, εκ μέρους του, των τεκμηρίων 11 και 12 (επιταγή αξίας €4.000,00 και η σχετική απόδειξη πληρωμής) στην αποθήκη του Σταθμού Πόλης Χρυσοχούς. Ο μάρτυρας ήταν σαφής και κατηγορηματικός ως προς τις ενέργειες του. Αδυνατούμε να αποδεχθούμε τις υποβολές της υπεράσπισης ότι ο εν λόγω μάρτυρας δεν έλεγε την αλήθεια. Θα είχε νόημα οποιαδήποτε περαιτέρω ενασχόληση και προβληματισμός με το θέμα αυτό αν οι υποβολές συνοδεύονταν και σχετίζονταν με πιθανή παραποίηση ή αλλοίωση των εν λόγω τεκμηρίων. Δεν υπήρξε όμως τέτοια θέση ή εισήγηση ενώπιον μας. Ο Μ.Κ.3, υπάλληλος στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς και γνώστης της περιοχής της Πόλεως Χρυσοχούς, κατόπιν αιτήματος της αστυνομίας, παρευρέθηκε στο τεμάχιο 88 στο Λατσί, στις 05.11.2014, κατά την υπόδειξη που έγινε από τον κατηγορούμενο 2, προσδιορίζοντας επί τοπογραφικού σχεδίου το συγκεκριμένο τεμάχιο. Υποβλήθηκε σε σύντομη αντεξέταση χωρίς να αμφισβητηθεί η ουσία του λόγου του. Έχοντας κατά νου την ζωντανή παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα, δεν διατηρούμε αμφιβολία ότι πρόκειται για μάρτυρα της αλήθειας την μαρτυρία του οποίου χωρίς ενδοιασμό αποδεχόμαστε. Καθόλα θετική υπήρξε η αντίληψή μας για την ποιότητα της μαρτυρίας των λειτουργών του κτηματολογίου Μ.Κ. 8 και
9. Οι περί ου ο λόγος μάρτυρες, με λόγο απλό αναφέρθηκαν και εξήγησαν διάφορες διαδικασίες και έγγραφα του κτηματολογίου που τέθηκαν υπόψη τους, χωρίς να αμφισβητηθεί επί της ουσίας της η μαρτυρία τους, αφού η όποια αντεξέταση τους είχε ουσιαστικά διευκρινιστικό χαρακτήρα. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι υπήρξαν ειλικρινείς μάρτυρες που προσήλθαν στο Δικαστήριο με διάθεση να το βοηθήσουν στο έργο του. Η μαρτυρία τους στο σύνολο της γίνεται αποδεκτή. Η εξέλιξη των γεγονότων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση, όπως η ίδια η Χριστίνα Παύλου, (Μ.Κ.9) τα παρέθεσε στο Δικαστήριο, ειδικότερα το γεγονός ως η ίδια αποδέχθηκε, ότι δύο φορές πιστοποίησε την υπογραφή του Dennis Selwood σε έγγραφα που της παρουσιάστηκαν προς τούτο από τη Σταυρούλα Λάμπρου (Μ.Κ.10) - υπάλληλο του κατηγορούμενου αρ.1 - χωρίς ο Selwood να είναι παρών, τα οποία περιελάμβαναν και αξιοποιήθηκαν για την μεταβίβαση ακινήτων που εδώ ενδιαφέρουν, προβλημάτισε το Δικαστήριο κατά πόσο θα έπρεπε η συγκεκριμένη μάρτυρας να αντιμετωπισθεί είτε ως συναυτουργός είτε ως ύποπτος μάρτυρας. Έχοντας, κατά νου σχετική νομολογία (βλέπε υπόθεση Joseph Said Saad κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 AAΔ 106 και Νίκος Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 24), κρίνουμε πως η Μ.Κ.9 δεν μπορεί να θεωρηθεί συναυτουργός ή συνεργός για τους ακόλουθους λόγους: (α) Δεν διαπιστώνουμε να έχει εμπλοκή με οποιοδήποτε τρόπο στη διάπραξη των αδικημάτων που οι δύο κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν. Ούτε δική της ομολογία υπάρχει, ούτε από την προσαχθείσα ενώπιον μας μαρτυρία προκύπτει κάτι τέτοιο. (β) Δε προέκυψε οποιοδήποτε στοιχείο ενώπιον μας που να δικαιολογεί κατάληξη ότι η Μ.Κ.9 είχε οποιοδήποτε συμφέρον ή ελατήριο στην έκβαση της υπόθεσης ή προσπάθησε να μεταθέσει τη δική της ευθύνη, (για το ότι πιστοποίησε την υπογραφή του Dennis Selwood στην απουσία του), σε κάποιον από τους δύο κατηγορούμενους. Αυτό που ανέφερε είναι ότι βασίστηκε στα λεγόμενα της φίλης της - Μ.Κ.10 πως επρόκειτο για την υπογραφή του συγκεκριμένου ατόμου και την εμπιστεύθηκε. (γ) Δεν προέκυψε ενώπιον μας πως γνώριζε ή υποψιάστηκε τη διάπραξη των αδικημάτων του κατηγορητηρίου της παρούσας υπόθεσης από τους κατηγορούμενους. Ούτε της υποβλήθηκε άλλωστε, κάτι τέτοιο. (δ) Η λήψη ανακριτικής κατάθεσης από αυτήν, εκ μέρους της αστυνομίας, κατά τη διερεύνηση αδικημάτων που βρίσκονται στο κατηγορητήριο, της παρούσας υπόθεσης, από μόνη της δεν αποτελεί επαρκές στοιχείο για να θεωρηθεί ως συναυτουργός. Συνακόλουθα των πιο πάνω περιστάσεων η Μ.Κ.9 δεν μπορεί να ενταχθεί στα πρόσωπα που παρέχουν συνδρομή, ή παρακινούν ή συμβουλεύουν ή προάγουν τη διάπραξη αδικημάτων, όπως η σχετική νομολογία [βλέπε Joseph και Ευαγγέλου (ανωτέρω)] απαιτεί να στοιχειοθετείται. Γεγονός παραμένει ωστόσο, σύμφωνα με την εκδοχή που ή ίδια παρουσιάζει, ότι φέρεται να σχετίζεται με την εξέλιξη γεγονότων και ζητημάτων που απασχολούν στο πλαίσιο της παρούσας, κατά τρόπο ουσιαστικό, ώστε η μαρτυρία της κρίνεται ότι είναι τέτοιας φύσης και υφής που δύναται να καταταχθεί ως μαρτυρία προερχόμενη από μάρτυρα με δικό του σκοπό να εξυπηρετήσει ή ακόμα από πρόσωπο που δυνατόν να ορμάται από αλλότρια κίνητρα, (βλέπε κατ' αναλογίαν Papachrysostomou ν. The Police

(1988)2 C.L.R. 55, 63-64, Mousoulides v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 336, 340). Ως εκ τούτου, είναι αισθανόμαστε επιβεβλημένη η αυτοπροειδοποίηση στην οποία προβαίνουμε, για την ανάγκη προσέγγισης της μαρτυρίας της με την αναγκαία επιφυλακτικότητα και προσοχή ώστε να κριθεί αν η μαρτυρία αυτή μπορεί να αποτελέσει, στο σύνολο της ή μέρος της, ασφαλή βάση για κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα και για καταδίκη, δεδομένης της όποιας διασύνδεσης της με τη διάπραξη των επιδίκων αδικημάτων ή άλλων, συναφών με αυτά εγκλημάτων, που απορρέουν ή δυνατόν να απορρέουν από την ίδια αλυσίδα γεγονότων. (Βλέπε κατ' αναλογίαν Petrosyan ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 90, 96-97, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)

(2000)2 Α.Α.Δ. 628, Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας (Αρ. 1)

(1999)2 Α.Α.Δ. 24, Αριστοδήμου άλλως Γιουρούκκης ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 231 Zacharia v The Republic

(1962)C.L.R. 52, 60-64). Προσεγγίζοντας τη μαρτυρία της Μ.Κ.9 κατά τον πιο πάνω τρόπο, δεν διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι υπήρξε ειλικρινής μάρτυρας. Καταθέτοντας με χαρακτηριστική άνεση και αυθορμητισμό, έπειθε προς τούτο. Σταθερή στις τοποθετήσεις της, χωρίς αντιφάσεις ή αυτοαναιρέσεις ικανές να κλονίσουν την καθόλα θετική αντίληψή μας για την ποιότητα της μαρτυρίας της, με άνεση χαρακτηρίζεται από το Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Ούτε εντοπίσαμε οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο να έχει παρεισφρήσει στη μαρτυρία της. Με τρόπο πειστικό αναφέρθηκε στις συνθήκες που την οδήγησαν να προχωρήσει στην πιστοποίηση της υπογραφής του Selwood στην απουσία του, παράνομα όπως αμέσως αποδέχθηκε στην ανακριτική της κατάθεση και το επιβεβαίωσε χωρίς περιστροφές ενώπιον μας. Όπως εξήγησε και γίνεται αποδεκτό, ενήργησε κατά τον πιο πάνω τρόπο λόγω της εμπιστοσύνης που είχε προς τη φίλη και γνωστή της, Σταυρούλα Λάμπρου, χωρίς κάποιο παράνομο αντάλλαγμα ή άλλο παράνομο σκοπό. Το γεγονός ότι διαφοροποίησε μέρος της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία, λέγοντας ότι αργότερα, όταν ξανασκέφτηκε την υπόθεση αντιλήφθηκε πως ήταν δύο οι φορές που πιστοποίησε την υπογραφή του Dennis Selwood στην απουσία του, μία στο παλαιό της γραφείο και μια στο καινούργιο και όχι μία που ανέφερε στην κατάθεση της, δεν θεωρούμε ότι επηρεάζει την αξιοπιστία της. Έδωσε πειστικές εξηγήσεις προς τούτο. Προφανώς, το γεγονός ότι θεωρήθηκε ύποπτη για πολύ σοβαρά αδικήματα όπως αυτά που σήμερα οι κατηγορούμενοι αρ.1 και 2 αντιμετωπίζουν, αποτελεί πραγματικότητα που από μόνη της είναι ικανή να πείσει ότι δικαιολογημένα βρέθηκε σε κατάσταση φόβου και σύγχυσης κατά το στάδιο που της λαμβανόταν η σχετική κατάθεση ως ισχυρίστηκε. Συνακόλουθα, ως αξιόπιστη μάρτυρα αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της Αποτελεί καλά αναγνωρισμένη αρχή ότι στις περιπτώσεις όπου μάρτυρες είχαν στενή φιλική ή επαγγελματική σχέση με τους κατηγορούμενους, το Δικαστήριο πρέπει να είναι εξίσου προσεκτικό στην πραγμάτευση και αποτίμηση της μαρτυρίας τους, έχοντας ασφαλώς πάντα κατά νου ότι από μόνη της μια τέτοια σχέση, δεν μπορεί - στη συνήθη ροή των πραγμάτων - να αποτελέσει εύλογη βάση αμφισβήτησης της αξιοπιστίας των εν λόγων μαρτύρων, (βλ. κατ' αναλογία, Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 385, 395-398, Σάββα ν. Κυριακίδη

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 83, 93-94, Κότσαπας ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 167, 175-176, Μουζάκης ν. Αστυνομίας

(1995)1 Α.Α.Δ. 220, 224, καίτοι μπορεί να αποβεί κρίσιμη, αναλόγως των συνθηκών της κάθε περίπτωσης (βλ. κατ' αναλογίαν, Δημητρίου κ.α. ν. Ξανδρή

(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2184, Χαμπή ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 70, 77-78, Γεωργίου ν. Δημητριάδου

(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 273, 278). Τα ως άνω είχαμε ασφαλώς κατά νου, καθ' ον χρόνο προσεγγίσαμε την μαρτυρία της Σταυρούλας Λάμπρου, (Μ.Κ.10) αλλά και της Πέτια Ζαϊκοβα, (Μ.Κ.14) υπαλλήλων του κατηγορούμενου αρ.1 επί σειρά ετών. Περαιτέρω, αναφορικά με την Σ. Λάμπρου, (Μ.Κ.10) έχοντας κατά νου όσα η ίδια δήλωσε σε σχέση με την εμπλοκή της στην εξέλιξη των γεγονότων, (ειδικότερα τη δήλωση - παραδοχή της ότι ακολουθώντας οδηγίες του κατηγορούμενου αρ. 1 εργοδότη της, ήταν η ίδια που παρουσίασε πληρεξούσια έγραφα για πιστοποίηση χωρίς την παρουσία του πληρεξουσιοδότη Selwood,) η μαρτυρία της προσεγγίζεται με την ανάλογη προσοχή και επιφυλακτικότητα, (όπως και της Χριστίνας Παύλου (Μ.Κ.9),ανωτέρω) ως προσώπου δηλαδή που δυνατόν να έχει δικό του σκοπό να εξυπηρετήσει ή που προέρχεται από άτομο που ορμάται από αλλότρια κίνητρα. Δεν διαλανθάνει της προσοχής μας ότι σε κάποιο στάδιο, καθ' ον χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, η Μ.Κ.10 παρουσιάστηκε να τελεί σε κάποια σύγχυση αν και το πληρεξούσιο ημερ. 03.02.2012, (τεκμήριο 21) το οποίο επιβεβαίωσε ότι όπως όλα τα άλλα συμπληρώθηκε από τον εργοδότη της - κατηγορούμενο αρ.1, παρουσιάσθηκε και αυτό, όπως το πληρεξούσιο ημερ. 03.04.2012, (τεκμήριο 30) από την ίδια προς πιστοποίηση από την πιστοποιούσα υπάλληλο (Μ.Κ.9) στην απουσία του Selwood. Δεν αποδίδουμε τούτο σε οποιαδήποτε πρόθεση υποβοήθησης του ως άνω εργοδότη της, αλλά σε αδυναμία της να ανακαλέσει στη μνήμη της το ζήτημα κατά τον χρόνο που κατέθετε στο Δικαστήριο. Σημειώνουμε άλλωστε ότι νωρίτερα είχε υιοθετήσει τις καταθέσεις της (έγγραφα Ι και Ι1) ως μέρος της κύριας εξέτασης της, στις οποίες ανέφερε πως από τα τρία πληρεξούσια που της υπεδείχθησαν, ημερ, 12.01.2012, 03.02.2012 και 03.04.2012, (τεκμήρια 29, 21 και 30 αντίστοιχα) μόνο το πρώτο πιστοποιήθηκε στην παρουσία του Selwood ενώ τα άλλα όχι. Θέση που γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο, αφού προφανώς όταν προέβαινε στις καταθέσεις της, τα γεγονότα ήταν πιο νωπά στη μνήμη της. Σε κάθε περίπτωση, δεν διακρίναμε στη μαρτυρία της στοιχεία ικανά να αποστερήσουν από αυτή τον χαρακτηρισμό του μάρτυρα της αλήθειας, με το Δικαστήριο να δύναται να στηριχτεί και στη δική της μαρτυρία για την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων για τα διαδραματισθέντα. Καθόλα θετική εντύπωση άφησε στο Δικαστήριο η Πέτια Ζαϊκοβα, (Μ.Κ.14) καθαρίστρια στο εστιατόριο που διατηρούσε στη Γεροσκήπου, ο κατηγορούμενος αρ. 1 αλλά και στο γραφείο του τελευταίου. Η αμεσότητα του λόγου της και η πειστικότητα της ως μάρτυρα δεν αφήνουν οποιοδήποτε περιθώριο αμφισβήτησης της αξιοπιστίας της. Άλλωστε, η αντεξέταση της, είχε χαρακτήρα διευκρίνησης των τοποθετήσεών της κατά την κύρια εξέταση της, παρά αμφισβήτησης. Δεν διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ούσα ειλικρινής μάρτυρας, κατέθεσε στο Δικαστήριο όσα η ίδια γνώριζε για τα ζητήματα τα οποία της ετίθεντο, μεταφέροντας τα γεγονότα στα οποία κλήθηκε να τοποθετηθεί όπως αυτά εξελίχθηκαν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο. Αποδεχόμαστε τη μαρτυρία της. Προσεγγίσαμε τη μαρτυρία του Dennis Selwood, (Μ.Κ.11) με ιδιαίτερη περίσκεψη, αυξημένη προσοχή και διερευνητική διάθεση. Αναμφίβολα, στο πλαίσιο της πολυεπίπεδης ανάλυσης και της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Dennis Selwood, συνυπολογίστηκαν, όχι μόνο οι εισηγήσεις-υποβολές των συνηγόρων υπεράσπισης και όσα οι δύο κατηγορούμενοι πρόβαλαν μέσω της ένορκης μαρτυρίας τους, αλλά το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου, όπως μαρτυρία, έγγραφα, τεκμήρια, παραδεκτά γεγονότα, δηλώσεις κλπ, δυνάμενα να ληφθούν υπόψη. Υπερήλικας, 89 περίπου ετών καθ' ον χρόνο κατάθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, η αντεξέταση του υπήρξε εξαντλητική, τόσο θεματολογικά όσο και σε χρονική έκταση - σε σχέση με το τελευταίο για λόγους που εμφαίνονται στο πρακτικό της διαδικασίας, χωρίς να είναι άσχετοι και με την δικονομική συμπεριφορά των κατηγορούμενων αρ.1 και 2 - έχοντας χαρακτήρα έντονης αμφισβήτησης των θέσεων και της εκδοχής του για την εξέλιξη των γεγονότων. Καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του, διαπιστώσαμε πως παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, διατηρούσε διαύγεια πνεύματος, νηφαλιότητα και συνοχή σκέψης ως επίσης συνεπή ροή έκφρασης. Οι απαντήσεις του πήγαζαν από αυθορμητισμό ο οποίος ενίσχυσε την αντίληψη μας ότι ο λόγος που αφηγήθηκε τόσο πειστικά τα γεγονότα της υπόθεσης, παραθέτοντας όσες λεπτομέρειες μπορούσε να ανακαλέσει στη μνήμη του, είναι επειδή τα βίωσε και όχι επειδή τα σκηνοθέτησε τόσο καλά, ώστε να γίνει πιστευτός (όπως του αποδόθηκε ευθέως από την υπεράσπιση). Ήταν συγκεκριμένος επί των αναφορών του, επικαλούμενος έγγραφα τα οποία είτε παρέδωσε στην αστυνομία και τα αναγνώρισε ως τεκμήρια στη διαδικασία, είτε τα παρουσίασε ο ίδιος στο Δικαστήριο. Πλήρως προσανατολισμένος στο περιβάλλον της υπόθεσης, είτε αυτό αφορούσε στο χρόνο που εξελίχθηκαν τα επίδικα γεγονότα είτε αφορούσε στη σημερινή πραγματικότητα, δεν διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι υπήρξε ειλικρινής μάρτυρας. Η σύνταξη, η φύλαξη και αρχειοθέτηση (με τη βοήθεια της οικιακής του βοηθού) και το περιεχόμενο της πληθώρας εγγράφων που αναγνώρισε, παρουσίασε και εξήγησε στο Δικαστήριο, εδραίωσε άλλωστε την αντίληψή μας πως παρά το προχωρημένο της ηλικίας του κατά την εξέλιξη των ουσιαστικών γεγονότων που εδώ απασχολούν, ήταν συστηματικός και οργανωμένος, γεγονός που του επέτρεψε να προωθήσει την εκδοχή του, παραθέτοντας και υποστηρίζοντας την με στοιχεία και λεπτομέρειες που δεν αφήνουν περιθώρια για αμφιβολίες ως προς τη γνησιότητα της. Δεν παραγνωρίζουμε βέβαια ότι σε κάποια ερωτήματα που του τίθεντο, παρά την προσπάθειά του να θυμηθεί, απαντούσε ότι λόγω του χρόνου που παρήλθε δεν θυμόταν, με εμφανή στον τρίτο παρατηρητή την γνησιότητα της δικαιολογίας. Δεν μας διαφεύγει, για παράδειγμα, ότι κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο του κατηγορούμενου 1, ο Selwood απάντησε πως δεν μπορούσε να θυμηθεί με ποιόν συμφώνησε την αγορά του τεμαχίου 88 στο Προδρόμι, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το τεμάχιο 88 στην Πόλη Χρυσοχούς, επικαλούμενος αδυναμία μνήμης λόγω του χρόνου που παρήλθε. Πράγματι, το γεγονός τούτο, σε συνδυασμό προσθέτουμε με την εξαντλητική αντεξέταση της οποίας έτυχε, η οποία μάλιστα κάλυπτε ένα ευρύτατο φάσμα γεγονότων, κινούμενη ταυτόχρονα από το ένα ζήτημα που απασχολεί στην παρούσα στο άλλο, αποτελούν παράγοντες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν οποιοδήποτε μάρτυρα σε προσωρινή σύγχυση ή αδυναμία να τοποθετηθεί με ασφάλεια σε κάποιο ζήτημα. Η ως άνω αναφορά του, δεν διαφοροποιεί ασφαλώς το γεγονός ότι για το θέμα αυτό κατέθεσε ήδη στην κυρίως εξέταση του, υιοθετώντας κατάθεση του, (τεκμήριο 88 η μετάφραση στην Ελληνική) στην οποία αναφέρει τις συνθήκες που συμφώνησε να αγοράσει το τεμάχιο 88 στο Προδρόμι. Η στιγμιαία αδυναμία του να θυμηθεί, δεν είναι δυνατό, υπό τις περιστάσεις, να κλονίσει την αξιοπιστία του και την καθ' όλα θετική αντίληψή μας για την ποιότητα της μαρτυρίας του. Ούτε το γεγονός ότι ο Selwood στις καταθέσεις του προς την αστυνομία δεν κάνει αναφορά στις επιταγές αξίας €500.000,00 και €45.000,00, που φέρεται ο κατηγορούμενος αρ. 1 να εξέδωσε, κλονίζει από μόνο του την εκδοχή του ως προς την εξέλιξη των γεγονότων ή ενισχύει, από μόνο του το γεγονός τούτο, τη θέση του κατηγορούμενου αρ. 1 ως προς την αιτία έκδοσης τους. Προφανώς δεν είναι άσχετη η αναφορά του πως γι' αυτές τις δύο επιταγές είχε ήδη αποταθεί στο δικηγόρο του. Σημειώνουμε πως είναι κοινός τόπος ότι για την επιταγή των €500.000,00 εκκρεμούσε ξεχωριστή δικαστική διαδικασία που δρομολογήθηκε από την πλευρά του Selwood σε βάρος του κατηγορούμενου αρ.

1. Το γεγονός εξάλλου ότι ο Selwood, κατά την αντεξέταση του, ανάφερε πως η επιταγή των €400,00 (τεκμήριο 50) αφορούσε ποσό που έδωσε στον κατηγορούμενο αρ. 1 για την κάλυψη της βενζίνης του τελευταίου που τον μετέφερε στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας, ενώ στην κυρίως εξέτασή του εξήγησε με λεπτομέρεια ότι αυτή αφορούσε μέρος του ποσού των €7.400,00 που έδωσε στον κατηγορούμενο αρ. 1 για επίσπευση της έκδοσης των τίτλων στο Λατσί, θέση που δεν αναίρεσε, εντάσσεται επίσης στην δικαιολογημένη, ως κρίνουμε, κούραση του υπερήλικα μάρτυρα Selwood, στο πλαίσιο της μακράς αντεξέτασης του, μη δυνάμενη να κλονίσει την αξιοπιστία του. Παρεμβάλουμε ότι για το ποσό που καταβλήθηκε για την κάλυψη της ως άνω βενζίνης, στη βάση άλλης μαρτυρίας, (βλ. Μ.Κ.12 η οποία παράπεμψε σε στοιχεία που τηρούσε - τεκμήριο 112) φέρεται να καταβλήθηκε ποσό €300,
2. Επισημαίνουμε, πέραν και ανεξάρτητα των προαναφερθέντων, ότι η μαρτυρία του Selwood επιβεβαιώνεται σε καίρια της σημεία και από αδιαμφισβήτητα έγγραφα, όπως οι επιταγές που εξέδιδε χωρίς όνομα δικαιούχου, αρκετές εκ των οποίων, ως διαφάνηκε, εξαργυρώθηκαν είτε από είτε εκ μέρους του κατηγορούμενου αρ. 1 είτε από τον κατηγορούμενο αρ
3. Αδυνατούμε εξάλλου να αντιληφθούμε, με ποιο άλλο τρόπο εκτός από αυτόν που ο Selwood υπέδειξε, (δεν υπήρξε καν κάποια σχετική περί του αντιθέτου υποβολή θέσης) περιήλθαν στην κατοχή του Selwood τα φωτοαντίγραφα ταυτοτήτων των γονέων των πρώην κατηγορουμένων αρ.3 και 4, Κατερίνας και Παναγιώτας, (τεκμήριο 106) προκειμένου αυτός να πεισθεί ότι ο τίτλος για το τεμάχιο 88 δεν μπορούσε να εκδοθεί εξαιτίας κληρονομικών εκκρεμοτήτων που υπήρχαν και πως θα έπρεπε να αναμένει. Ούτε βεβαίως δικαιολογήθηκε, με οποιοδήποτε άλλο τρόπο από αυτόν που εξήγησε ο Selwood, (ως επιβεβαίωση δηλαδή της δέσμευσής του κατηγορούμενου αρ.1 ότι σε συγκεκριμένες ημερομηνίες θα μεταβούν στο κτηματολόγιο Λευκωσίας προς ρύθμιση του ζητήματος του τεμαχίου 88 στο Λατσί) η υπογραφή του κατηγορούμενου αρ.1 επί του τεκμηρίου 99 την οποία ο ίδιος αναγνώρισε. Το γεγονός εξάλλου ότι η ήδη κριθείσα ως αξιόπιστη μάρτυρας, πιστοποιούσα υπάλληλος Χριστίνα Παύλου, (Μ.Κ.9) επιβεβαίωσε το γεγονός ότι ο Selwood σε ανύποπτο χρόνο της τηλεφώνησε, ρωτώντας την αν απαίτησε μέσω του κατηγορούμενου αρ. 1 το ποσό των €2.500,00, ενισχύει την αντίληψη του Δικαστηρίου ότι η εκδοχή του Selwood επί του ζητήματος δεν αποτελεί εκ των υστέρων σκέψη και κατασκεύασμα. Η ακλόνητη πεποίθησή μας, είναι ότι ο Selwood υπήρξε μάρτυρας της αλήθειας, χωρίς διάθεση να παραστήσει γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Συνακόλουθα, δεν έχουμε οποιοδήποτε ενδοιασμό να αποδεχτούμε την εκδοχή του για την εξέλιξη των ουσιαστικών γεγονότων που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση. Έχοντας κατά νου τη ζωντανή παρουσία της Νίμφα Μαρτίνεζ Πέρεζ (Μ.Κ.12) - οικιακής βοηθού του Dennis Selwood η οποία ζει μαζί του στο ίδιο σπίτι - την αμεσότητα του λόγου της και τον αυθορμητισμό της ως μάρτυρα, δεν διατηρούμε οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ήταν ειλικρινής μάρτυρας που έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου ότι περιήλθε στην αντίληψη της, χωρίς διάθεση να παραστήσει γεγονότα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Δεν παραβλέπουμε το γεγονός ότι πρόκειται για την οικιακή βοηθό του Dennis Selwood, τον οποίο φροντίζει επ' αμοιβή επί σειρά ετών και την οποία ο ίδιος, κατά τον τρόπο που με αφοπλιστική ειλικρίνεια η μάρτυς ανάφερε, έχει ευεργετήσει. Η υπεράσπιση προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να αποδώσει στην συγκεκριμένη μάρτυρα αλλότρια κίνητρα και προσωπικό συμφέρον από την προώθηση της παρούσας υπόθεσης. Κανένα στοιχείο ή μαρτυρία δεν τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου, πέραν από γενικές και αόριστες επί τούτου υποβολές, οι οποίες, ως τέτοιες απορρίπτονται. Υπήρξε εισήγηση πως το Δικαστήριο θα πρέπει να διερωτηθεί γιατί η Μ.Κ.12 εμφανίζεται να είναι παρούσα σε πλείστες όσες των συναντήσεων του Selwood με τους κατηγορούμενους αρ.1 και 2 ή ακόμα να παρουσιάζεται ότι συνοδεύει τον Selwood κατά την εξέλιξη των γεγονότων. Έχουμε λάβει υπόψη την εν λόγω εισήγηση. Κρίνουμε ωστόσο πως το γεγονός ότι η εν λόγω μάρτυρας ήταν παρούσα σε αρκετές περιπτώσεις όταν εκδόθηκαν επιταγές από το Dennis Selwood προς τους κατηγορούμενους αρ.1 και 2, ακούοντας τα διαμειβόμενα μεταξύ τους στις περιπτώσεις που οι συναντήσεις γινόταν στην παρουσία της, π.χ. στην οικία του Selwood ή ακόμα ο Selwood την ενημέρωνε για τις επιλογές και τις ενέργειές του, δεν αποτελεί από μόνο του και υπό τις περιστάσεις παραδοξότητα. Ούτε το γεγονός ότι τον συνόδευε στις περιπτώσεις που η μάρτυρας αναφέρθηκε και οι οποίες σχετίζονται με την εξέλιξη γεγονότων που απασχολούν στην παρούσα. Επρόκειτο για άτομο που ως διαφάνηκε ο Selwood εμπιστευόταν πλήρως. Διαχειριζόταν και χρησιμοποιούσε τα χρήματα του για τις καθημερινές τους ανάγκες, τον μετέφερε οδηγώντας το όχημα του, τον βοηθούσε να κινείται γενικά λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, κρατούσε το αρχείο του, κλπ. Ήταν φανερό το γνήσιο της ενδιαφέρον για τον υπέργηρο εργοδότη της, τον οποίο, με δεδομένο ότι διέμενε μόνος του στην Κύπρο, καθόλα αναμενόμενο ήταν να τον συνοδεύει και να βρίσκεται κοντά του, φροντίζοντας και υποβοηθώντας τον. Συνεπώς η εισήγηση από πλευράς υπεράσπισης των κατηγορουμένων 1 και 2 περί ύποπτης παρουσίας της ή κατασκευασμένης μαρτυρίας εκ μέρους της, δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ούτε ξενίζει το ενδιαφέρον της Μ.Κ.12 για τον υπέργηρο εργοδότη της, όταν αντιλήφθηκε πως κάτι δεν πήγαινε καλά με τη διαχείριση των οικονομικών του. Προς τούτο, ως η ίδια εξήγησε, είχε και τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον υιό του Selwood ο οποίος διαμένει στο εξωτερικό. Ως διαφάνηκε άλλωστε και ο ίδιος ο Selwood αποδεχόταν την παρουσία της, αφού της εξηγούσε και την ενημέρωνε για τις αγορές γης τις οποίες έκανε, αναθέτοντας της την αρχειοθέτηση σχετικών εγγράφων. Ως έχει ήδη σημειωθεί, η αντίληψή μας για την ποιότητα της μαρτυρίας της Μ.Κ.12 είναι καθόλα θετική. Το Δικαστήριο, δεν έχει οποιαδήποτε επιφύλαξη να στηριχτεί στη μαρτυρία της για την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων για τα διαδραματισθέντα στην υπό συζήτηση περίπτωση. Δεν παραγνωρίζουμε ότι αναφορές της σε κάποιες περιπτώσεις δεν ταυτίζονται με αυτές του Selwood, όπως για παράδειγμα όταν κλήθηκε να αντιστοιχήσει, από μνήμης, τις διάφορες επιταγές που ο Selwood εξέδωσε για κάθε ακίνητο που ο ίδιος θεωρούσε ότι αγόραζε με την προτροπή ή μεσολάβηση των κατηγορημένων αρ.1 και
4. Πέραν της δυσκολίας του εγχειρήματος, με δεδομένο τον μεγάλο αριθμό των επιταγών και την πολυπλοκότητα των γεγονότων όπως αυτά εξελίσσονταν, χρόνια προηγουμένως, σε κάποια από τα οποία η ίδια δεν ήταν παρούσα, δεν διαλανθάνει της προσοχής μας ότι ο Selwood αξιοποίησε για τον σκοπό αυτό τα στοιχεία που περιλαμβάνει το τεκμήριο 90, κατάσταση την οποία ο ίδιος ετοίμασε. Αυτός ήταν ο παραπονούμενος στην υπόθεση και όχι η Νίμφα. Η Νίμφα με ειλικρίνεια κατέθεσε αυτό που θυμόταν. Αν πρόθεσή της ήταν, συγχρονισμένη προς τούτο με τον Selwood, να ταυτιστεί με τη μαρτυρία του Selwood μπορούσε εύκολα να το κάνει παραπέμποντας στο τεκμήριο 90, υιοθετώντας και επαναλαμβάνοντας το κατά το στάδιο που προσέφερε τη μαρτυρία της. Οι αντιφάσεις μεταξύ της μαρτυρίας του Selwood και αυτής της οικιακής του βοηθού (Μ.Κ.12) για την εξέλιξη των γεγονότων, υποστήριξε περαιτέρω η υπεράσπιση του κατηγορούμενου αρ.1, είναι ικανές από μόνες τους να κλονίσουν την αξιοπιστία και των δύο και την εκδοχή του παραπονούμενου. Διαφωνούμε. Δεν εντοπίσαμε στις τοποθετήσεις των δύο πιο πάνω προσώπων αντιφάσεις τέτοιες, ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία τους. Μικροδιαφοροποιήσεις όσον αφορά την εξέλιξη κάποιων επί μέρους γεγονότων, είναι εξάλλου αναμενόμενες. Υπενθυμίζουμε πως δεν είναι απόλυτα αναμενόμενο δύο μάρτυρες που έζησαν τα ίδια γεγονότα να τα αφηγηθούν επ΄ ακριβώς με το ίδιο λεκτικό. Κρίνουμε χρήσιμη την παραπομπή στην πρόσφατη υπόθεση Έλλη Κρασοπούλη Σκορδέλη ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 101-104/2013, ημερομηνίας 06.06.2016 όπου επισημάνθηκαν τα ακόλουθα: «..Επισημαίνουμε και τονίζουμε ότι η ανθρώπινη μνήμη δεν λειτουργεί μηχανιστικά και σίγουρα ο ανθρώπινος νους δεν εργάζεται ως ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ώστε να καταγράφει εξομοιωτικά και να αναπαράγει με τον ίδιο τρόπο λεπτομέρειες περιγράφοντας μια σκηνή ή ένα επεισόδιο. Στο κάθε άτομο, ενδεχομένως να εντυπώνονται διαφορετικές λεπτομέρειες με βάση τα προκρίματα και τα ενδιαφέροντα του..» Οι Μ.Κ.13, 15, 16, 18, 19, 20, 22 και 23 ως τραπεζικοί υπάλληλοι, καθηκόντως συμμετείχαν, είτε στη διαδικασία εξαργύρωσης των σχετιζόμενων με την υπόθεση επιταγών, είτε στην παράδοση τους στην αστυνομία για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης. Μη έχοντας οποιοδήποτε συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης, άλλωστε δεν υπήρξε τέτοια εισήγηση, είναι η κατάληξη μας ότι κατέθεσαν την αλήθεια για όσα οι ίδιοι γνώριζαν, χωρίς προσπάθεια αλλοίωσης ή διαφοροποίησης των γεγονότων στα οποία αναφέρθηκαν. Γίνεται εξάλλου κατανοητό, λόγω της φύσης της εργασίας τους αλλά και του χρόνου που έχει παρέλθει από την εξέλιξη των γεγονότων, κάποιοι από αυτούς να μην ήταν σε θέση να θυμούνται κάθε λεπτομέρεια και στοιχείο που σχετίζεται με τα ζητήματα για τα οποία κλήθηκαν να καταθέσουν. Σημειώνεται πως εκτός από πολύ συγκεκριμένες αμφισβητήσεις των λεγομένων τους, ιδιαίτερα στην περίπτωση της Μ.Κ.15, η υπόλοιπη μαρτυρία των ως άνω μαρτύρων, δεν αποτέλεσε αντικείμενο ουσιαστικής αμφισβήτησης. Επί τούτου, σημειώνουμε ειδικότερα πως η αρχική θέση της Μ.Κ.15, ότι δηλαδή κατά την εξαργύρωση από το Selwood της επιταγής αξίας €20.000,00 (τεκμήριο 34) αυτός συνοδευόταν είτε από τον κατηγορούμενο αρ. 1 είτε από τον κατηγορούμενο αρ. 2 δεν μπορεί να υιοθετηθεί, αφού η περί ου ο λόγος μάρτυρας διευκρίνισε ότι η πιο πάνω θέση της διαμορφώθηκε ουσιαστικά συμπερασματικά από την ίδια, ενόψει των προηγούμενων επισκέψεων των κατηγορούμενων αρ.1 κα 2 στην τράπεζα όπου εργάζεται, στις οποίες και αναφέρθηκε. Ομοίως δεν αποδεχόμαστε το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.23 ότι την επιταγή τεκμήριο 46 εξαργύρωσε η Μ.Κ.
5. Η ως άνω τοποθέτησή του, έρχεται σε αντίθεση με τις αναφορές επί του θέματος της ήδη κριθείσας ως αξιόπιστης μάρτυρος Μ.Κ.14, η οποία παραπέμποντας στις οπισθογραφήσεις επί της συγκεκριμένης επιταγής, σύμφωνα με τις οποίες ο τελευταίος που έθεσε την υπογραφή του και τα στοιχεία του στο πίσω μέρος αυτής είναι ο κατηγορούμενος αρ. 1, υπέδειξε ότι αυτός (στον οποίο η ίδια την επέστρεψε) πρέπει να την εξαργύρωσε, εξέλιξη που ούτε ο κατηγορούμενος αρ.1 αμφισβήτησε. Συνακόλουθα, πλην των ως άνω ειδικότερων επισημάνσεων, αποδεχόμαστε την μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων. Αποδεχόμαστε επίσης, ως αξιόπιστη, τη μαρτυρία του Μ.Κ.32, επίσης τραπεζικού υπαλλήλου, ο οποίος στα πλαίσια των καθηκόντων του δέχθηκε από το κατηγορούμενο 1 την εντολή για μη πληρωμή των δύο επιταγών αξίας €500.000,00 και €45.000,00 - τεκμήρια 98 και 100 αντίστοιχα - συμπληρώνοντας επί του τεκμηρίου 136 αυτό που του ειπώθηκε, ως εξήγηση από τον κατηγορούμενο 1, για τη μη πληρωμή. Η μαρτυρία του δεν αποτέλεσε επί της ουσίας της αντικείμενο αμφισβήτησης. Σύμφωνα με τη γενικότερη θεώρηση της νομολογίας για τη μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων μαρτύρων, το Δικαστήριο, αφού πρώτα πειστεί ότι ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα που καταθέτει, στη συνέχεια θα πρέπει να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια και εφόδια ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του, ανεξάρτητη κρίση, με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Η επιστημονική μαρτυρία η οποία τίθεται στη διάθεση του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να υποκαταστήσει το έργο του, αλλά να το υποβοηθήσει να καταλήξει, στη περίπτωση πάντα που χρειάζεται ιδιαίτερη επιστημονική πληροφόρηση που δεν εμπίπτει στη σφαίρα εμπειριών και γνώσεων του Δικαστηρίου, σε κάθε θέμα που τελεί υπό εξέταση. Ο ειδικός, εμπειρογνώμονας μάρτυρας, βοηθά κατ' ουσία με την παράθεση των σχετικών επιστημονικών κριτηρίων και εξειδικευμένων γνώσεων του το Δικαστήριο να καταλήξει στα δικά του, ανεξάρτητα συμπεράσματα (βλ. μεταξύ άλλων Cross on Evidence, (ανωτέρω), Vasilico Cements Works v Σταύρου

(1978)1 Α.Α.Δ. 389, Νεάρχου ν. Στεφανίδη κ.α.

(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 351). Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις ενός εμπειρογνώμονα έστω και αν αυτός δεν έχει αντεξεταστεί. Μπορεί δε να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω, είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματα του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας πάντα κατά νου ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν οποιοδήποτε προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και ότι η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων (βλ. Vasilikos Cements Works ν. Stavrou (ανωτέρω) και Ν. Νικολάου ν. Κλεάνθης Σταύρου

(1992)1(B) Α.Α.Δ. 746). Πρόσφατα, στην ποινική έφεση 162/2014 Ανδρέα Νικολάου ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 02.05.2017, ανάμεσα σε άλλα υπογραμμίστηκε πως: «Η πραγματογνωμοσύνη είναι το αποτέλεσμα μελέτης, πείρας ή εκπαίδευσης (Δέστε Χατζηξενοφώντος κ.ά. v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 316). Μαρτυρία μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία πραγματογνώμονα όταν προέρχεται από επιστήμονα, στα πλαίσια της επιστήμης του (Δέστε Folkes v Chadd

(1782)3 Dong KB 157-15.4.13). Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματογνώμονας, χωρίς, κατ΄ ανάγκη, να κατέχει τα απαραίτητα ακαδημαϊκά προσόντα εάν έχει μεγάλη πείρα επί του θέματος (Δέστε Ηλιάδη & Σάντη - Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 575 - 587). Για να καταθέσει κάποιος ως πραγματογνώμονας, πρέπει να καταδείξει ότι κατέχει τα προσόντα για κάτι τέτοιο (Δέστε R v Francis

(2013)EWCA Crim. 123). Το ζήτημα του ποιος είναι πραγματογνώμονας αποφασίζεται από το Δικαστήριο μετά από άσκηση διακριτικής ευχέρειας και αφού εξετάσει τις γνώσεις και την εμπειρία του μάρτυρα, στο συγκεκριμένο θέμα που καλείται να καταθέσει (Δέστε Σιακόλα v Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 110 και Yaacoub v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 73/2013, ημερ. 19.3.2014). Το ζήτημα της πραγματογνωμοσύνης μπορεί να αποφασιστεί κατά την προσπάθεια παρουσίασης της σχετικής μαρτυρίας ή ακόμη ευχερέστερα, στο τέλος της υπόθεσης, κατά τη διατύπωση της τελικής ετυμηγορίας, εκτός αν το όλο ζήτημα εξεταστεί στα πλαίσια δίκης εντός δίκης. Το καίριο ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο είναι το για ποιο θέμα παρουσιάζεται ο μάρτυρας ως πραγματογνώμονας (Δέστε R. v Clarke

(2013)EWCA, Crim. 162).» Σε σχέση με τους μάρτυρες Παύλο Παναγιώτου, ελεγκτή εκτιμητών στο κτηματολογικό γραφείο Πάφου, (Μ.Κ.7) Σοφία Φράγκου, εκτιμήτρια στο κτηματολογικό γραφείο Πάφου, (Μ.Κ.21) και λοχία με αρ. μητρώου 837, Γιώργο Χρυσάνθου, ειδικό γραφολόγο (Μ.Κ.24) στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη μας αναφορικά με τις γνώσεις, κατάρτιση, ειδίκευση και εμπειρία τους, δεχόμαστε ότι αποτελούν ειδικούς - πραγματογνώμονες μάρτυρες στο βαθμό και την έκταση που προσέφεραν μαρτυρία για τα εξειδικευμένα θέματα περί των οποίων κατέθεσαν. Άλλωστε τα προσόντα τους και η εμπειρογνωμοσύνη τους στα ζητήματα για τα οποία κλήθηκαν να καταθέσουν δεν αμφισβητήθηκαν. Ο λοχίας με αρ. μητρώου 837, Γ. Χρυσάνθου, (Μ.Κ.24) ενεπλάκη στην παρούσα υπόθεση, ως γραφολόγος, διενεργώντας γραφολογικές εξετάσεις στις οποίες αναφέρεται λεπτομερώς στην έκθεση του (τεκμήριο 125). Υπενθυμίζεται ότι πλην του συμπεράσματος του αριθμός 3, επί της έκθεσης του, το οποίο αμφισβήτησε η πλευρά του κατηγορούμενου αρ.2, τα υπόλοιπα συμπεράσματα του, με δήλωση των συνηγόρων υπεράσπισης, δεν αμφισβητούνται. Αφού αναφέρθηκε αναλυτικά στα επίπεδα διαβάθμισης συμπερασμάτων ενός γραφολόγου, εξήγησε στη συνέχεια τη σημασία της κάθε διαβάθμισης θέτοντας στο τέλος της ημέρας υπόψη του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα στοιχεία που τον οδήγησαν στα τελικά του συμπεράσματα σε σχέση με τους γραφολογικούς έλεγχους στους οποίους προέβη. Έχοντας υπόψη όλα όσα έθεσε και εξήγησε στο Δικαστήριο, σε συνδυασμό με την καθόλα θετική μας αντίληψη για την ποιότητα της μαρτυρίας του, δεν έχουμε οποιοδήποτε ενδοιασμό να υιοθετήσουμε, ως ορθά, το σύνολο των τελικών συμπερασμάτων του, καθιστώντας τα εύρημα του Δικαστηρίου. Η Σοφία Φράγκου, (Μ.Κ.21) κατέθεσε ως εκτιμήτρια ακινήτων η οποία εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. Με φανερή επάρκεια και επαγγελματική κατάρτιση, εξήγησε στο Δικαστήριο τη μεθοδολογία που ακολούθησε για την κατάληξη στα συμπεράσματά της, παραπέμποντας και εξηγώντας καλά καθιερωμένα επιστημονικά κριτήρια τα οποία εφάρμοσε και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Συνεκτιμώντας όλα όσα τέθηκαν υ