Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΧΙΤΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 1067/17, 29/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:B42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1067/17 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΧΙΤΗΣ Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 29.09.17 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κος Σ. Συμεού (η κα Ε. Σάββα για ν' ακούσει την ποινή) Για Κατηγορούμενο: κα Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενος: παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, σε δύο κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρου 292(α) του Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορίες 13 και 25), σε μία κατηγορία διάρρηξης καταστήματος κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Κεφ.154 (κατηγορία 1), σε μία κατηγορία διάρρηξης κτιρίου κατά παράβαση του άρθρου 294(α) του Κεφ.154 (κατηγορία 23), σε τέσσερις κατηγορίες κλοπής από κατοικία, κατάστημα και γκαράζ κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Κεφ.154 (κατηγορίες 2, 14, 24 και 26), σε μία κατηγορία κλεπταποδοχής κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Κεφ.154 (κατηγορία 18), σε τέσσερις κατηγορίες κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας 'Δ' χωρίς σχετική άδεια κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων του Ν.113(Ι)/2004 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορίες 3, 5, 7 και 9) και σε μία κατηγορία έκθεσης σε μηχανοκίνητο όχημα διακριτικών σημείων άλλου οχήματος κατά παράβαση των σχετικών προνοιών του Ν.86/72 μετά των συναφών τροποποιήσεων (κατηγορία 21). Σε ότι φορά τις κατηγορίες 4, 6, 8, 10, 11, 12, 15, 16, 17, 19, 20 και 22 η κατηγορούσα αρχή προχώρησε στην διακοπή τους και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάχτηκε σ' αυτές. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων εκτίθενται αναλυτικά μέσα από το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Στις 22.10.16 και ώρα 18:30 η Ρήτα Κυριάκου, υπάλληλος του σκοπευτηρίου Πάφου, έκλεισε την πόρτα της αποθήκης όπλων και την κύρια είσοδο του κτιρίου προτού εγκαταλείψει το χώρο. Την επόμενη ημέρα και ώρα 07:30 που το πιο πάνω άτομο επέστρεψε στο χώρο εργασίας της διαπίστωσε ότι τόσο το κτίριο όσο και η αποθήκη όπλων που βρίσκεται στον εσωτερικό χώρο του κτιρίου είχαν παραβιαστεί από το οποίο κλάπηκαν τέσσερα πυροβόλα όπλα τύπου Δ.Ο.Κ.Ο. συνολικής αξίας €5.300 για τα οποία δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη, τρία εκ των οποίων είναι περιουσία του σκοπευτηρίου Πάφου ενώ το τέταρτο είναι ιδιοκτησίας του Λένου Κυριάκου, αντιπροέδρου του σκοπευτηρίου Πάφου. Αμέσως ειδοποιήθηκε η αστυνομία, μέλη της οποίας μετέβηκαν στο χώρο όπου μέσα από επιτόπιες εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η είσοδος στο κτίριο επιτεύχθηκε κατόπιν παραβίασης της αλουμινένιας κύριας θύρας εισόδου του σκοπευτηρίου με αιχμηρό αντικείμενο και ακολούθως η σιδερένια θύρα ασφαλείας που ήταν φυλαγμένα τα εν λόγω πυροβόλα όπλα επίσης με αιχμηρό αντικείμενο. Από τη σκηνή παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Στα πλαίσια των αστυνομικών εξετάσεων για εξιχνίαση της υπόθεσης διαβιβάστηκε στην αστυνομία από πρόσωπο που διαμένει κοντά στην περιοχή του σκοπευτηρίου ότι στις 22.10.16 και περί ώρα 23:30 πρόσεξε ένα όχημα μάρκας Pajero σκούρου χρώματος που δεν είχε πινακίδες εγγραφής να διέρχεται από χωματόδρομο πλησίον της οικίας του και να σταθμεύει στο χώρο του σκοπευτηρίου. Εκεί παρέμεινε για μισή ώρα και μετά αποχώρησε χρησιμοποιώντας τον ίδιο χωματόδρομο. Το πρόσωπο παρατήρησε ότι εντός του οχήματος υπήρχαν δύο άτομα αναγνωρίζοντας τον οδηγό που επρόκειτο για τον κατηγορούμενο, τον οποίον γνώριζε πολύ καλά. Στις 29.10.16 και ώρα 05:55 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει σχετικού εντάλματος και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο απάντησε 'Δεν έχω να πω οτιδήποτε'. Παράλληλα σε ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν. Ωστόσο με γραπτή συγκατάθεση του λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα που αποστάληκαν στα πλαίσια των επιστημονικών εξετάσεων, των οποίων τα αποτελέσματα κατέδειξαν ότι από την πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε, ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης. Σε μετέπειτα στάδιο ο κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποίαν παραδέχτηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων στις κατηγορίες 1-3, 5, 7, 9, 13-14, 18 και
- Ανάμεσα σ' άλλα παραδέχτηκε ότι κατείχε τα τέσσερα πυροβόλα όπλα τύπου ΔΟΚΟ που έκλεψε χωρίς να έχει σχετική άδεια κατοχής τους, το μεν πρώτο μάρκας Beretta με αριθμό εγγραφής P17500 και αριθμό κατασκευής P66271Β, το δεύτερο μάρκας Beretta με αριθμό εγγραφής P17501 και αριθμό κατασκευής P12937Β, το τρίτο μάρκας Rizzini με αριθμό εγγραφής P16511 και αριθμό κατασκευής Β02330 και το τέταρτο μάρκας Miroku με αριθμό εγγραφής 129313 και αριθμό κατασκευής 72611ΜΝ. Επίσης παραδέχτηκε ότι κατακρατούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΤΒ 660 αξίας €3.000 γνωρίζοντας ότι το εν λόγω όχημα περιήλθε στην κατοχή του κάτω από περιστάσεις που συνιστούσαν κακούργημα. Περαιτέρω έγινε καταγγελία από τον Ιωάννη Νεοφύτου (παραπονούμενο) ότι στις 20.01.17, κατόπιν διάρρηξης αλουμινένιας θύρας με αιχμηρό αντικείμενο, κλάπηκε από το γκαράζ της κατοικίας του που βρίσκεται στην οδό Αλέξανδρου Υψηλάντη αρ.51 στην επαρχία Πάφου τα αντικείμενα που περιγράφονται στην κατηγορία 24 του κατηγορητηρίου. Σε μεταγενέστερο στάδιο της καταγγελίας προέκυψε ανάμιξη του κατηγορουμένου στη διάπραξη των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής των προαναφερόμενων αντικειμένων πιο την πιο πάνω οικία και αφού ανακρίθηκε παραδέχτηκε ενοχή δίδοντας θεληματική κατάθεση στην αστυνομία με την οποίαν συνεργάστηκε πλήρως. Επίσης στις 10.12.16 υπεβλήθηκε καταγγελία στην αστυνομία από τον Γρηγόρη Ιωάννου (παραπονούμενο) ότι μεταξύ των ημερομηνιών 07.12.16-10.12.16 και των ωρών 09:00-11:00 διαρρήχθηκε η οικία του στο χωριό Κέδαρες στην επαρχία Πάφου από την οποίαν κλάπηκαν τα αντικείμενα που περιγράφονται στην κατηγορία 26 του κατηγορητηρίου συνολικής αξίας €1.
- Ευθύς μέλη της αστυνομίας μετέβηκαν στη σκηνή και μέσα από επιτόπιες εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η είσοδος στην οικία επιτεύχθηκε από αλουμινένιο παράθυρο του σαλονιού το οποίο παραβιάστηκε με τη χρήση εργαλείου και στη συνέχεια ο δράστης εξήλθε από την πλαϊνή θύρα του σαλονιού. Στα πλαίσια των αστυνομικών ερευνών παραλήφθηκαν από τη σκηνή διάφορα τεκμήρια τα οποία αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων κατέδειξαν ότι το γενετικό υλικό του κατηγορουμένου συνδέεται επιστημονικά με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από το επίχρισμα στα χερούλια ερμαριών του υπνοδωματίου της οικίας που παραλήφθηκε από την οικία του παραπονούμενου. Στις 23.02.17 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος ανάφερε πως ότι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Κατόπιν αιτήματος της συνηγόρου του κατηγορουμένου και τη συναίνεση του εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής, τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα γεγονότα των ποινικών υποθέσεων υπ' αριθμό 2607/16, 4427/15, 2058/17 και 6872/16 καθώς και οι περιπτώσεις των αστυνομικών φακέλων με αριθμό μητρώου Κουκλιών 60/15 και 61/15 και με αριθμό μητρώου Τ.Α.Ε. Πάφου 358/16, οι οποίες δεν είχαν ακόμη καταχωρηθεί το Δικαστήριο. Η ποινική υπόθεση 2607/16 περιέχει δύο κατηγορίες επίθεσης που προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη και μία κατηγορία απειλής βιαιοπραγίας στην πρώην σύζυγο του που εντάσσονται κάτω από το Ν.119(Ι)/2004, μία κατηγορία δημόσιας εξύβρισης, μία κατηγορία επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και μία κατηγορία απειλής βιαιοπραγίας σε διαφορετικό άτομο που δεν ήταν μέλος της οικογένειας, μία κατηγορία κλοπής χρηματικού ποσού €100 από όχημα και μία κατηγορία οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του. Η αξιόποινη συμπεριφορά όλων των αδικημάτων εκδηλώθηκε στις 10.04.
- Η ποινική υπόθεση 4427/15 περιλαμβάνει μία κατηγορία κοινής επίθεσης και μία κατηγορία επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στην πρώην σύζυγο του με την αξιόποινη συμπεριφορά να εκδηλώνεται στις 07.06.
- Η ποινική υπόθεση 2058/17 περιέχει μία κατηγορία διάρρηξη κατοικίας και δύο κατηγορίες κλοπής από κατοικία και στην αυλή περιουσίας συνολικής αξίας €3.950 όπου η αξιόποινη συμπεριφορά εκδηλώθηκε την περίοδο από 08.12.16 μέχρι 10.12.
- Η ποινική υπόθεση 6872/16 περιλαμβάνει μία κατηγορία διάρρηξης κατοικίας, μία κατηγορία κλοπής περιουσίας συνολικής αξίας €11.950 από αυτήν την κατοικία και μία κατηγορία διάρρηξης βοηθητικής κατοικίας που ανήκει στην πιο πάνω κύρια οικία με την αξιόποινη συμπεριφορά να έχει εκδηλωθεί την περίοδο από 12.10.16 μέχρι 14.10.
- Οι δε περιπτώσεις με αριθμό μητρώου Κουκλιών 60/15 και 61/15 καθώς και του Τ.Α.Ε. Πάφου 358/16 περιέχουν κάθε μία από αυτές τη διάπραξη του αδικήματος της συνέργειας μετά τη διάπραξη κλοπής. Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 2607/16 έχουν περιληπτικά ως εξής: Στις 10.04.16 ενώ η πρώην σύζυγος του κατηγορουμένου (παραπονούμενη) βρισκόταν την οικία της εισήλθε σ' αυτήν ο κατηγορούμενος με τον οποίον είχε λογομαχία. Στη συνέχεια αμφότεροι μπήκαν στο ίδιο όχημα με οδηγό την παραπονούμενη όπου ο κατηγορούμενος την εξύβρισε με τη φράση 'πουτάνα'. Σε κάποια στιγμή της έδωσε τρία χαστούκια. Αμέσως η παραπονούμενη σταμάτησε το όχημα και άρχισε να καλεί βοήθεια και τότε ο κατηγορούμενος την κτύπησε ξανά στο πρόσωπο και στο στήθος. Μετά τα κτυπήματα η παραπονούμενη τράπηκε σε φυγή αφήνοντας τον κατηγορούμενο εντός του οχήματος, τον οποίον είδε να το οδηγεί χωρίς τη συγκατάθεση της. Εντός του οχήματος η παραπονούμενη είχε, μεταξύ άλλων, το χρηματικό ποσό των €
- Αργότερα της ίδιας ημέρας ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στην οικία της είδε από το παράθυρο της τον κατηγορούμενο να σταθμεύει το όχημα της που της είχε πάρει προηγουμένως κι κρύφτηκε πίσω από την περίφραξη του κήπου της. Μετά πάροδο λίγων λεπτών επέστρεψε στην οικία της νομιζόμενη ότι ο κατηγορούμενος είχε αναχωρήσει. Ωστόσο εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος που ήταν μέσα στην οικία της. Η ίδια προσπάθησε να απομακρυνθεί αλλά ο κατηγορούμενος την καταδίωξε και την απείλησε ότι εάν συλληφθεί από την αστυνομία θα στείλει άλλα άτομα να την δολοφονήσουν. Στη συνέχεια η παραπονούμενη κατέφυγε σε γειτονική οικία και ειδοποίησε την αστυνομία. Στις 16.04.16 ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στην οικία της μαζί με τον Samuil Simeonov Georgiev (παραπονούμενο αρ.2) εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος, ο οποίος εισήλθε εντός αυτής με άγριες διαθέσεις και αφού προχώρησε στο σαλόνι άρχισε να φωνάζει και να απειλεί τον παραπονούμενο αρ.2 ότι θα τον σκοτώσει. Παρά τις συστάσεις να ηρεμήσει ο κατηγορούμενος εξακολουθούσε να φωνάζει, να απειλεί και να βρίσκεται εκτός εαυτού. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος πήρε από τον καναπέ ένα μεταλλικό μπαστούνι του γκολφ και με αυτό κτύπησε τον παραπονούμενο αρ.2 σε διάφορα μέρη του σώματος του, ο οποίος προσπάθησε να αμυνθεί χωρίς αποτέλεσμα. Από τα κτυπήματα το μπαστούνι κόπηκε σε δύο κομμάτια. Στο μέρος μετέβηκαν μέλη της αστυνομίας, τα οποία ειδοποιήθηκαν από περίοικους. Ακολούθως αμφότεροι παραπονούμενοι μετέβησαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου εξετάστηκαν από ιατρό. Με βάση την ιατρική εξέταση η παραπονούμενη αρ.1 έφερε εκδορές στο πρόσωπο και ο παραπονούμενος αρ.2 εκδορές στα χέρια και στα πόδια του. Την ίδια ημέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος σε όλες τις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν απάντησε 'Ότι έχω να πω θα το πω στο δικαστήριο'. Στην ίδια αναφορά προέβηκε και όταν κατηγορήθηκε για τα αδικήματα της περίπτωσης αυτής. Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 4427/15 είναι συνοπτικά τα πιο κάτω: Στις 07.06.15 ενώ η πρώην σύζυγος του κατηγορουμένου (παραπονούμενη) βρισκόταν στο δωμάτιο του διαμερίσματος της στην Πάφο και κρατούσε το κινητό της τηλέφωνο, εισήλθε ο κατηγορούμενος που προηγουμένως βρισκόταν στο μπάνιο και της ζήτησε να του το δώσει. Επειδή η παραπονούμενη αρνήθηκε, ο κατηγορούμενος την άρπαξε με το χέρι του από το λαιμό και την έσφιξε. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος πήρε το μαξιλάρι της και όπως η παραπονούμενη ήταν ξαπλωμένη ανάσκελα στο κρεβάτι της, το έβαλε πάνω από το πρόσωπο της και της έδινε γροθιές στο πρόσωπο πάνω από το μαξιλάρι. Ο κατηγορούμενος συνέχισε να χτυπά την παραπονούμενη στο πρόσωπο με το μαξιλάρι και της έφτυνε στο πρόσωπο. Παρόλο ότι η παραπονούμενη τον παρακαλούσε να μην την χτυπά, εντούτοις αυτός εξακολουθούσε. Σε κάποια στιγμή η παραπονούμενη του ξέφυγε αλλά ο κατηγορούμενος την κλώτσησε από πίσω. Στις 09.06.15 η παραπονούμενη επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου αφού εξετάστηκε από την επί καθήκον ιατρό διαπιστώθηκε ότι έφερε δύο μικρά αιματώματα στον αριστερό βραχίονα. Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 2058/17 έχουν περιληπτικά ως εξής: Στις 10.12.16 καταγγέλθηκε από τον Μάρκο Θεοδούλου (παραπονούμενο) ότι μεταξύ των ωρών 17:00-16:30 των ημερομηνιών 08.12.16-10.12.16 διαρρήχθηκε η κατοικία του στον Άγιο Νικόλαο στην επαρχία Πάφου από την οποίαν κλάπηκαν τα αντικείμενα που περιγράφονται στις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας συνολικής αξίας €2.
- Επίσης ο παραπονούμενος κατάγγειλε ότι κατά το ίδιο χρονικό διάστημα κλάπηκε από την αυλή της πιο πάνω οικίας του το όχημα του με αριθμούς εγγραφής CAF 898 μάρκας Mitsubishi αξίας €1.
- Στην εν λόγω κατοικία δεν υπήρχε εγκατεστημένο σύστημα συναγερμού αλλά ούτε και κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Σε ότι αφορά την κλαπείσα περιουσία δεν υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη. Μέλη της αστυνομίας μετέβησαν στη σκηνή και μέσα από επιτόπιες εξετάσεις διαπίστωσαν ότι η είσοδος στην οικία επιτεύχθηκε κατόπιν παραβίασης της δυτικής κύριας εισόδου με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου. Στη σκηνή λήφθηκαν τεκμήρια τα οποία αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Στα πλαίσια των επιστημονικών εξετάσεων λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης, δύο παρειακά επιχρίσματα. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων κατέδειξαν ότι ποσότητα γενετικού υλικού που παρουσιάζει μικτό γενετικό υλικό που λήφθηκε από τεκμήριο που ο δράστης μετακίνησε από πάγκο της κουζίνας στην οικία του παραπονούμενου προέρχεται από τουλάχιστο τρία άτομα με κύριο δότη τον κατηγορούμενο. Σε ανακριτική κατάθεση του στην αστυνομία ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση που του υπεβλήθηκε λέγοντας πως ότι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Ωστόσο σε μεταγενέστερο στάδιο όταν ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι υπήρχε μικτό γενετικό υλικό που τον σύνδεε σε τεκμήριο που αφορούσε την παρούσα περίπτωση, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποίαν παραδέχτηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων που περιέχονται στο κατηγορητήριο της παρούσας περίπτωσης. Τα γεγονότα της ποινικής υπόθεσης 6872/16 είναι συνοπτικά τα πιο κάτω: Στις 12.10.16 και ώρα 12:10 η Γεωργία Αβραάμ (παραπονούμενη) αναχώρησε από την οικία της που βρίσκεται στην κοινότητα Τάλας της επαρχίας Πάφου ασφαλίζοντας όλες τις θύρες και τα παράθυρα τόσο της εν λόγω κατοικίας όσο και του βοηθητικού υποστατικού. Επιστρέφοντας στο χώρο στις 14.10.16 και ώρα 11:20, η παραπονούμενη παρατήρησε ότι τόσο η κατοικία όσο και το βοηθητικό υποστατικό είχαν διαρρηχθεί. Από την κατοικία κλάπηκαν χρυσαφικά και κοσμήματα συνολικής αξίας €11.910, για τα οποία υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη, ενώ από το βοηθητικό υποστατικό δεν διαπιστώθηκε να κλάπηκε οτιδήποτε. Αμέσως η παραπονούμενη ειδοποίησε την αστυνομία, μέλη της οποίας μετέβησαν στη σκηνή όπου μέσα από επιτόπιες εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η είσοδος στην οικία επιτεύχθηκε κατόπιν παραβίασης αλουμινένιας συρόμενης θύρας της κουζίνας με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου, ενώ η είσοδος στο βοηθητικό υποστατικό επιτεύχθηκε μετά από παραβίαση του συρόμενου παραθύρου της κουζίνας επίσης με τη χρήση αιχμηρού αντικειμένου. Διενεργήθηκε δακτυλοσκοπικός έλεγχος της σκηνή και τεκμήρια που λήφθηκαν αποστάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις. Σε μεταγενέστερο στάδιο λήφθηκαν από τον κατηγορούμενο, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης, παρειακά επιχρίσματα και αποτυπώματα δαχτύλων και παλάμης, τα οποία αποστάληκαν στα πλαίσια των επιστημονικών εξετάσεων. Τα αποτελέσματα των επιστημονικών εξετάσεων κατέδειξαν ότι τα αποτυπώματα που παραλήφθηκαν από τον κατηγορούμενο ταυτίζονται με τα αποτυπώματα που παραλήφθηκαν από τη σκηνή. Ακολούθως ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο και του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του, αυτός απάντησε 'Ότι έχω να πω, θα το πω στο δικαστήριο'. Σε μεταγενέστερο στάδιο ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποίαν παραδέχτηκε τη διάπραξη των αδικημάτων της περίπτωσης αυτής. Τα γεγονότα των αστυνομικών φακέλων με αριθμούς μητρώου Κουκλιών 60/15 και 61/15 έχουν περιληπτικά ως εξής: Στις 15.11.15 καταγγέλθηκε στην αστυνομία από τον Γεδεών Γεδεού (πρώτο παραπονούμενο) ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 10:00 κλάπηκε το ιδιοκτησίας όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΕΗΧ 682 μάρκας Renault χρώματος άσπρου που βρισκόταν ακινητοποιημένο λόγω μηχανικής βλάβης έξω από την οικία φιλικού του προσώπου στο χωριό Μαμώνια της επαρχίας Πάφου. Περαιτέρω στις 18.11.15 καταγγέλθηκε στην αστυνομία από τον Πανίκο Καραμίτα (δεύτερο παραπονούμενο) ότι στις 15.11.15 και περί ώρα 10:00 κλάπηκε το ιδιοκτησίας όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΒΒΜ 957 μάρκας Toyota χρώματος άσπρου που βρισκόταν για επιδιόρθωση λόγω μηχανικής βλάβης στην οικία προσώπου στο χωριό Μαμώνια της επαρχίας Πάφου. Στα πλαίσια των αστυνομικών ερευνών εξασφαλίστηκε μαρτυρία από άτομο ότι λίγα λεπτά μετά την κλοπή αντιλήφθηκε ένα όχημα τύπου Recovery χρώματος άσπρου στο οποίο να είναι φορτωμένο το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΒΒΜ 957 καθώς επίσης να έχει στο πίσω μέρος του και να ρυμουλκεί το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΗΧ
- Από εξετάσεις που ακολούθησαν από την αστυνομία εντοπίστηκε ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος τύπου Recovery. Σε ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε το πρόσωπο αυτό κατονόμασε άτομο από την κοινότητα Αγίου Γεωργίου που του υπέδειξε τα επίμαχα οχήματα λέγοντας του ότι ήταν δικά του και θα του τα πωλούσε για εξαρτήματα. Τότε ο ιδιοκτήτης του οχήματος τύπου Recovery δέχτηκε και πλήρωσε στο άλλο άτομο το ποσό των €
- Από εξετάσεις που έγιναν από την αστυνομία διαπιστώθηκε ότι ο δεύτερος παραπονούμενος είχε πάρει το όχημα του για επιδιόρθωση σε άτομο στο χωριό Μαμώνια αλλά σε καμία περίπτωση δεν έδωσε τη συγκατάθεση του στο πιο πάνω άτομο να του το πωλήσει ως εξαρτήματα. Μέσα από περαιτέρω αστυνομικές έρευνες διαφάνηκε ότι ενεχόταν και ο κατηγορούμενος, ο οποίος σε μεταγενέστερο στάδιο και μετά που είχε κατηγορηθεί παραδέχτηκε ότι διέπραξε το αδίκημα της συνέργειας μετά τη διάπραξη της κλοπής αφού είχε βοηθήσει στη μεταφορά των οχημάτων από το άτομο της κοινότητας Αγίου Γεωργίου στον ιδιοκτήτη του οχήματος τύπου Recovery. Τα γεγονότα του αστυνομικού φακέλου με αριθμό μητρώου Τ.Α.Ε. Πάφου 358/16 είναι συνοπτικά τα πιο κάτω: Στις 28.07.16 καταγγέλθηκε στην αστυνομία από την Liudmila Shiriyaeva ότι μεταξύ των ωρών 22:30 και 06:10 των ημερομηνιών 27.07.16 και 28.07.16 κλάπηκε το όχημα της με αριθμούς εγγραφής ΗΧΚ 188 μάρκας Mazda διπλοκάμπινο αργυρού χρώματος αξίας €7.500, το οποίο ήταν κλειδωμένο και σταθμευμένο σε ανοικτό χώρο πλησίον της οικίας της στην Πάφο. Εντός του οχήματος υπήρχαν δύο σε ισχύ πιστωτικές κάρτες, ένα σε ισχύ εκλογικό βιβλιάριο του συζύγου της Γιώργου Κτωρή, δύο ηλεκτρικά τρυπάνια χρώματος κόκκινου άγνωστης μάρκας που βρίσκονταν σε πλαστική θήκη χρώματος μαύρου με κίτρινο συνολικής αξίας €175, το χρηματικό ποσό των €100 σε μετρητά και διάφορα έγγραφα. Μέλη της αστυνομίας που μετέβησαν στη σκηνή ευθύς μετά την καταγγελία προέβησαν σε επιτόπιες εξετάσει χωρίς όμως θετικό αποτέλεσμα. Ακολούθως την 01.08.16 ο Γιώργος Κτωρής δέχτηκε τηλεφώνημα από τον υιό του, Μάριο Κτωρή, ο οποίος του είπε ότι είχε επαφή με τον κατηγορούμενο που τον γνωρίζει προσωπικά, ο οποίο του είπε ότι γνώριζε που βρισκόταν το κλοπιμαίο όχημα. Ειδικότερα του ανάφερε ότι το άτομο που είχε το επίμαχο όχημα το είχε αγοράσει από άλλο άτομο έναντι του χρηματικού ποσού των €1.000, ποσό το οποίο ζητούσε για να το επιστρέψει. Ο κατηγορούμενος προθυμοποιήθηκε να μεσολαβήσει για να επιστραφεί το όχημα αλλά ζήτησε το πιο πάνω ποσό για να το δώσει στο άτομο που το είχε. Διευθετήθηκε συνάντηση στο δημοτικό χώρο 'Καραβέλα' στην Πάφο ανάμεσα στους Γιώργο και Μάριο Κτωρή και στον κατηγορούμενο, ο οποίος ζήτησε να εισπράξει προκαταβολικά το ποσό των €1.000 και μετά να προβεί σε παράδοση του κλοπιμαίου οχήματος, απορρίπτοντας έτσι εισήγηση του Μάριου Κτωρή να του παραδοθεί το εν λόγω όχημα και να πληρώσει το πιο πάνω ποσό σε μεταγενέστερο χρόνο όταν θα είχε τα χρήματα. Στα πλαίσια των αστυνομικών ερευνών λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση που του υπεβλήθηκε λέγοντας πως ότι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Στις 05.08.17 όταν ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε για τη διάπραξη του αδικήματος της κλοπής και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο, αυτός απάντησε 'Τίποτα δεν έχω να πω.' Στις 07.08.16 εντοπίστηκε το κλοπιμαίο όχημα να φλέγεται παρά την έξοδο του αυτοκινητοδρόμου Πάφου-Λεμεσού που οδηγεί στο χωριό Σωτήρα. Από τη φωτιά το κλοπιμαίο όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς. Μέσα από τις αστυνομικές εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η φωτιά είχε τεθεί κακόβουλα με τη χρήση εύφλεκτης ύλης. Σε μεταγενέστερο στάδιο ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε το αδίκημα της συνέργειας μετά τη διάπραξη της κλοπής αφού είχε ζητήσει χρήματα προσπαθώντας να τα εξασφαλίσει εν γνώση του ότι το επίμαχο όχημα είχε κλαπεί. Καταλήγοντας ο εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης υπ' αριθμό 2607/16 υπάρχει έκθεση που ετοιμάστηκε πρόσφατα από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 23 ετών και βρίσκεται κρατούμενος στις Κεντρικές Φυλακές. Η παρουσία του στη φυλακή τον καθιστά άνεργο και άτομο χωρίς εισοδήματα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάφο προερχόμενος από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Είναι το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του εργάζεται στο Τμήμα Χωρομετρίας ενώ η μητέρα του είναι οικοκυρά. Οι σχέσεις του με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του χαρακτηρίζονται ικανοποιητικές. Από το έτος 2015 ήταν άνεργος και μέχρι την κράτηση του στη φυλακή συντηρείτο οικονομικά από τους γονείς του. Τον Ιανουάριο 2016 ο κατηγορούμενος προέβηκε σε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, την οποία διέκοψε από μόνος του χωρίς ιατρική βοήθεια και δίχως να ενταχθεί σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απεξάρτησης δύο μήνες πριν τη σύλληψη του. Κατά την κράτηση του στη φυλακή κτυπήθηκε από άλλους κρατουμένους και από τα κτυπήματα υπέστηκε κάταγμα στη μύτη και στο μάγουλο. Τέλος αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, εκφράζει μεταμέλεια και ζητεί την επιείκεια του Δικαστηρίου. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:
(1)Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου.
(2)Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο.
(3)Την παραδοχή του στην αστυνομία με την οποίαν συνεργάστηκε και οδήγησε στην πλήρη διαλεύκανση των υποθέσεων.
(4)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από τη συνήγορο υπεράσπισης. Ακολούθως σχολιάζοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα, η συνήγορος υπεράσπισης ανάφερε ότι ο πελάτης της τέλεσε το γάμο του σε νεαρή ηλικία με τη σύζυγο του να είναι ηλικιακά μεγαλύτερη του κατά 12 χρόνια. Όπως η εν λόγω συνήγορος εξήγησε, ο κατηγορούμενος δεν ήταν έτοιμος για γάμο όταν παντρεύτηκε στην ηλικία των 20 ετών. Μεταξύ του ιδίου και της συζύγου του υπήρχε διαφορετικός τρόπος αντίληψης. Ο κατηγορούμενος δεν είχε κατανόηση από τη σύζυγο του και γι' αυτό είχαν καβγάδες. Εξαιτίας του χάσματος σκέψης που υπήρχε στο ζευγάρι, ο κατηγορούμενος αισθανόταν εγκλωβισμένος στο γάμο του. Σύμφωνα με την κυρία Παπαδημήτρη, το συναίσθημα του εγκλωβισμού ήταν ένας από τους λόγους που ώθησαν τον κατηγορούμενο στη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Άνθρωποι τότε που είχαν παραβατική συμπεριφορά εκμεταλλεύτηκαν τα προβλήματα του κατηγορουμένου και τον παρέσυραν. Η συνήγορος υπεράσπισης ακόμη ανάφερε ότι η εξάρτηση του κατηγορουμένου από τα ναρκωτικά προκάλεσε όλη την αξιόποινη συμπεριφορά του στην ηλικία των 21 ετών. Κατά την εν λόγω συνήγορο αν ο κατηγορούμενος ήταν νηφάλιος και χωρίς εξάρτηση από τα ναρκωτικά δεν θα εκδήλωνε τέτοια αξιόποινη συμπεριφορά. Περαιτέρω η κυρία Παπαδημήτρη ανάφερε ότι ο πελάτης της συνέχισε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών μέχρι τον Ιανουάριο 2017 που αντιλήφθηκε ότι η κατάσταση του είχε φθάσει στο απροχώρητο οπότε, δίχως ιατρική βοήθεια και χωρίς να εγκλειστεί σε κάποιο κέντρο απεξάρτησης, προχώρησε από μόνος του σε αποτοξίνωση, δείχνοντας έτσι το βαθμό θέλησης του. Επιπλέον η συνήγορος υπεράσπισης ανάφερε ότι ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές, πρόσωπο που είχε κατονομάσει στις θεληματικές καταθέσεις του μαζί με άλλους υπόδικους, τον κακοποίησαν βάναυσα με αποτέλεσμα να μεταφερθεί σε σοβαρή κατάσταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας με πολλαπλά κτυπήματα στο πρόσωπο, κατάγματα στη μύτη, μάγουλο και σοβαρά αιματώματα σε βαθμό που οι ιατροί προειδοποιούσαν για απώλεια της όρασης του. Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω επεισοδίου διατάχθηκε έρευνα, το πόρισμα της οποίας αναμένεται, ενώ ο κατηγορούμενος μετακινήθηκε και κρατήθηκε σε άλλη πτέρυγα για προστασία του. Καταλήγοντας η συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο σε περίπτωση που προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη της να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και την αναστείλει καθότι, όπως η ίδια είπε, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε και συνθέτουν την αξιόποινη συμπεριφορά του στο σύνολο της είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος, κατοικίας ή κτιρίου επισύρει, με βάση τα άρθρα 294(α) και 292(α) αντίστοιχα του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης εφτά ετών. Στην περίπτωση που η διάρρηξη κατοικίας πραγματοποιηθεί το βράδυ, ο υπαίτιος υπόκειται, σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο, σε ποινή φυλάκισης δέκα ετών. Το δε αδίκημα της κλοπής τιμωρείται γενικά, δυνάμει του άρθρου 262 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης τριών ετών. Επίσης η διάπραξη του αδικήματος της κλεπταποδοχής επισύρει, δυνάμει του άρθρου 306 του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης τρία ή πέντε έτη αναλόγως αν η περίπτωση αφορά πλημμέλημα ή κακούργημα. Επιπλέον το αδίκημα επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη τιμωρείται, δυνάμει του άρθρου 243 του Κεφ.154 με ποινή φυλάκισης τριών ετών. Όταν όμως το ίδιο αδίκημα εμπίπτει στον περί Βίας στην Οικογένεια Νόμο η σοβαρότητα του αυξάνεται και γι' αυτό, με βάση το άρθρο 3
(4)του Ν.119(Ι)/2000, επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €5.125,00 ή και τις δύο αυτές ποινές. Το ίδιο ισχύει στην περίπτωση διάπραξης αδικήματος απειλής βιαιοπραγίας. Σε ότι αφορά το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας 'Δ' χωρίς σχετική άδεια κατοχής τιμωρείται, με βάση το άρθρο 51
(1)του Ν.113(Ι)/2004, σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €42.715,04 (ισότιμο σε Λ.Κ.25.000,00) ή και με τις δύο αυτές ποινές. Το δε αδίκημα της έκθεσης επί οχήματος διακριτικών σημείων άλλου οχήματος επισύρει, με βάση το άρθρο 17(γ) του Ν.86/72, ποινή φυλάκισης τριών ετών ή χρηματική ποινή ή και τις δύο ποινές. Όλα τα πιο πάνω αδικήματα θεωρούνται αρκετά σοβαρά για τον επιπρόσθετο λόγο ότι η διάπραξη τους παρουσιάζει αυξητική τάση στην Κύπρο σε ανησυχητικό επίπεδο, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις πολλές υποθέσεις οι οποίες συχνά καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου, μάλιστα πολλές από αυτές υπό την μορφή των εκτάκτων περιπτώσεων αναγκάζοντας το Δικαστήριο να διακόπτει το βαρυφορτωμένο πρόγραμμα του προκειμένου να τις επιληφθεί. Η διάρρηξη, η κλοπή, η κλεπταποδοχή καθώς και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι αδικήματα που φανερώνουν ασέβεια και καταπατούν κατάφωρα τα συνταγματικά δικαιώματα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας. Είναι αδικήματα που η διάπραξη τους προκαλεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες για επικράτηση της παρανομίας. Είναι γεγονός ότι τέτοιου είδους αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (Παναγίδης v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104). Οι πολίτες της Πάφου είναι ιδιαίτερα αναστατωμένοι και ταυτόχρονα προβληματισμένοι από τα σχεδόν καθημερινά κρούσματα διαρρήξεων κατοικιών και επιχειρήσεων τους και κλοπών από αυτές αντικειμένων τους που παρατηρούνται στην επαρχία τους (Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος v. Ασυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565). Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381 παρατίθενται προγενέστερες αποφάσεις που αντικατοπτρίζουν την ανησυχητικά αυξητική τάση και έκταση διαρρήξεων και κλοπών στον τόπο μας: "Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 Α.Α.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, 'μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία.', η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου Παναγίδη v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης προς διαφύλαξη της έννομης τάξης (σελ. 105-106): Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη." Τα προαναφερόμενα χαρακτηριστικά που διέπουν τα αδικήματα των διαρρήξεων, των κλοπών και της κλεπταποδοχής που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε καλούν την επιβολή αυστηρών ποινών με αποτρεπτικό χαρακτήρα. Είναι γι' αυτό που τα Δικαστήρια, μέσα από επισημάνσεις και υποδείξεις της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αντιμετωπίζουν τέτοιας φύσης αδικήματα με αυστηρότητα μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια αναχαίτισης τους και προστασίας της κοινωνίας (Παναγιώτου (Αντάρτης) v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545). Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι επιτακτική ανάγκη αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Θεώρηση της νομολογίας επισημαίνει ότι για τα αδικήματα της διάρρηξης, της κλοπής και της κλεπταποδοχής η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Η επιβολή αποτρεπτικών ποινών και συνήθως στερητικής της ελευθερίας στα αδικήματα διάρρηξης, κλοπής και κλεπταποδοχής είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστάκη Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170, Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. 158 και Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381). Στην υπόθεση Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013 ημερ. 26.03.13, ποινή φυλάκισης 3 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 23 ετών που διέπραξε 3 διαρρήξεις κατοικίας και 3 κλοπές από κατοικία σε διάστημα περίπου 6 μηνών μέσα από την οποία εγκληματική συμπεριφορά ερασιτέχνη αποκόμισε περιουσία σε τιμαλφή και μετρητά αξίας περίπου €64.000 χωρίς οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο να επιστραφεί στους δικαιούχους, κατόπιν παραδοχής, απολογίας και συνεργασίας του με τις αστυνομικές αρχές και που στο μεταξύ δημιούργησε δεσμό και απέκτησε παιδί ηλικίας 2 ετών κατά την επιβολή της ποινής, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Περαιτέρω στην υπόθεση Ilie κ.α. v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 180-182/2011 ημερ. 16.05.12, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που επιβλήθηκαν σε 3 εφεσείοντες ηλικίας 54 ετών, πατέρα 2 παιδιών εκ των οποίων το ένα ανήλικο και με τη σύζυγο του να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, 21 ετών, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών και με τη σύντροφο του να εγκυμονεί και 33 ετών που εκ γενετής αντιμετωπίζει πρόβλημα με το δεξί του αυτί και πατέρα 3 ανηλίκων παιδιών, που διέπραξαν τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας, διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από αυτής το χρηματικό ποσό των €680 καθώς ρολόγια και χρυσαφικά αξίας περίπου €220, στην κατοχή των οποίων εντοπίστηκαν μερικά από τα κλοπιμαία αντικείμενα, κατόπιν παραδοχής, δεν κρίθηκαν υπερβολικές από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης στην υπόθεση Piliev v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ηλικίας 32 ετών που διέπραξε 2 διαρρήξεις κατοικιών και κλοπές από αυτές όταν οι ιδιοκτήτες τους απουσίαζαν προσωπικών αντικειμένων και χρημάτων με μικρό μέρος των κλαπέντων αντικειμένων να ανευρίσκεται, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής, μεταμέλειας, συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, άθλια οικονομική κατάσταση, χρήστη σκληρών ναρκωτικών που διέπραξε τα αδικήματα για να εξασφαλίσει χρήματα για τη δόση του ενεργώντας κάτω από τη φόρτιση συναισθημάτων, επικυρώθηκε από το Εφετείο. Επιπλέον στην υπόθεση Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104 ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2,5 ετών αντίστοιχα που επιβλήθηκαν στους εφεσείοντες ηλικίας 18 ετών και 38 ετών που μαζί με άλλους ομοεθνείς τους διέρρηξαν κατοικία εν καιρώ νυκτός από την οποία έκλεψαν Λ.Κ.£2.070 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κύπρου), $6.700 δολάρια Η.Π.Α. και άλλα χρηματικά ποσά σε νόμισμα Κίνας, Ινδονησίας και Βιετνάμ, από τα οποία κλαπέντα ποσά ανευρέθηκε μόνο το ποσό των Λ.Κ.£2.070, με λευκό ποινικό μητρώο, κατόπιν παραδοχής και χωρίς να είχε διωχθεί ο εγκέφαλος της διάπραξης των αδικημάτων, επικυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επιπροσθέτως στην υπόθεση Petrica v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/12 ημερ. 28.03.13 ποινή φυλάκισης 2 ετών που επιβλήθηκε σε 2 κατηγορίες διάρρηξης κτιρίου κατά τη διάρκεια νύχτας και κλοπής μειώθηκε κατόπιν προβληματισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 15 μήνες. Παράλληλα στην υπόθεση Ψύλλας v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 μηνών για κλοπή ποσών Λ.Κ.£350,00 και Λ.Κ.£20,00. Ακόμη στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222 το Ανώτατο Δικαστήριο επέβαλε ποινή φυλάκισης 3 μηνών σε άτομο που έκλεψε από σταθμευμένο αυτοκίνητο ραδιομαγνητόφωνο αξίας Λ.Κ.£350,00 μαζί με τον άλλο συγκατηγορούμενο του, το οποίο εγκατέστησε στο αυτοκίνητο του. Όταν συνελήφθηκε ομολόγησε αμέσως την πράξη του. Παραδέχθηκε ενοχή και στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη παρόμοια υπόθεση. Στη δε υπόθεση Lungu κ.α. v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 το Ανώτατο Δικαστήριο μειώνοντας την ποινή των 6 μηνών του πρωτόδικου δικαστηρίου επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 μηνών για αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής σε κάθε εφεσείοντα που ήταν άτομα νεαρής ηλικίας 22, 20 και 20 ετών αντιστοίχως, χωρίς προηγούμενες καταδίκες, οι οποίοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία για τη διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδέχθηκαν ενοχή. Η αξία της κλαπείσας περιουσίας ήταν Λ.Κ.£280, της οποίας μεγάλο μέρος βρέθηκε και θα επιστρεφόταν στον ιδιοκτήτη της. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκε υπόψη απουσία ιδιαίτερου προσχεδιασμού καθώς επίσης δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες. Στην υπόθεση Κουφού v. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 95 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους σε άτομο που διέπραξε δύο αδικήματα κλεπταποδοχής με λευκό ποινικό μητρώο, παραδοχή, συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές, προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις και μεταμέλεια, η οποία επικυρώθηκε κατ' έφεση. Επίσης στην υπόθεση Ψωμά v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 40 ποινή φυλάκισης 12 μηνών που επιβλήθηκε σε άτομο που διέπραξε το αδίκημα της κλεπταποδοχής, ο οποίος ήταν οικογενειάρχης ηλικίας 35 ετών με λευκό ποινικό μητρώο και πατέρας τριών ανηλίκων παιδιών του οποίου η παρουσία και η φροντίδα στο σπίτι ήταν μεγάλης σημασίας για τη λειτουργία της οικογένειας, μειώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 6 μήνες. Η κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας 'Δ' χωρίς σχετική άδεια κατοχής είναι αδίκημα που ενέχει στοιχείο επικινδυνότητας. Όταν η χρήση του όπλου συνοδεύεται με παράνομη πράξη υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία, καταρρακώνει την προσωπικότητα ατόμων, δημιουργεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους νομιμόφρονες πολίτες και γενικότερα διασαλεύει την ειρηνική διαβίωση πολιτών, στοιχεία που δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία. Οι οδυνηρές συνέπειες αυτών των αδικημάτων είναι γνωστές στην κυπριακή κοινωνία και οι πολίτες γίνονται συχνά μάρτυρες τέτοιων περιστατικών. Μπροστά στον κίνδυνο χρήσης κλοπιμαίου όπλου σε εγκληματική ενέργεια προέχει η προστασία των φιλήσυχων και νομοταγών πολιτών (Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Θεοδούλου v. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 206). Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι για τέτοιου είδους αδικήματα συνήθως επιβάλλονται αυστηρές ποινές. Η άσκηση βίας από ένα μέλος της οικογένειας σε άλλο άτομο της οικογένειας που εντάσσεται στον περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμο του 2000 είναι αδίκημα που, όπως ήδη έχει λεχθεί, θεωρείται αυξημένης σοβαρότητας. Είναι γι' αυτό που οι ποινές που προνοούνται στο Ν.119(Ι)/2000είναι αυστηρότερες από αδικήματα βίας που περιέχονται στα αντίστοιχα άρθρα του Κεφ.154, αποτυπώνοντας έτσι την πρόθεση του νομοθέτη να υψώσει ασπίδα προστασίας στον οικογενειακό ιστό. Παράλληλα, σκοπός του νομοθέτη μέσω της αύξησης του ύψους της ποινής είναι να μεταφέρει το αίσθημα της αποδοκιμασίας της κοινωνίας προς τους ενόχους αδικημάτων βίας στην οικογένεια καθώς και ταυτόχρονα να εξυπηρετήσει το στοιχείο της αποτροπής (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζήνωνα Γεωργίου
(2001)2 Α.Α.Δ. 272 και Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Κλασσικό παράδειγμα είναι τα αδικήματα της πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης από ένα μέλος σε άλλο μέλος της ίδιας οικογένειας καθώς και της απειλής βιαιοπραγίας που τιμωρούνται με βάση το άρθρο 3
(4)του Ν.119(Ι)/2000 με ποινή φυλάκισης πέντε ετών, ενώ τα ίδια αδικήματα όταν διαπραχθούν έξω από το περιβάλλον της οικογένειας τιμωρούνται, με βάση τον Ποινικό Κώδικα, με ποινή φυλάκισης τριών ετών. Εξίσου σοβαρής φύσεως αδικήματα και ομοίως καταδικαστέα η διάπραξη τους είναι η επίθεση και πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης και η απειλή βιαιοπραγίας από ένα πολίτη εναντίον άλλου πολίτη. Η επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη είναι αδίκημα, το οποίο ενέχει πράξεις που προκαλεί βία και πόνο στο θύμα, πλήττουν το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας και γενικότερα διασαλεύουν την ειρηνική διαβίωση πολιτών και ταυτόχρονα, όπως και το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας, δημιουργούν αισθήματα φόβου και ανασφάλειας σ' αυτό. Αμφότερα πρόκειται για αδικήματα που καταρρακώνουν την προσωπικότητα και αξιοπρέπεια ατόμων. Όταν δε αφορούν μέλη της οικογένειας υπονομεύουν και δηλητηριάζουν τον θεσμό της οικογένειας. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια περιστατικά με τη δέουσα σοβαρότητα και αυστηρότητα σε μια προσπάθεια να διαβιβάσουν το μήνυμα στους παραβάτες ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές δεν είναι ανεκτές και δεν έχουν χώρο στην κυπριακή κοινωνία. Σίγουρα οι παλικαρισμοί και η επίδειξη ισχύος δεν εξυπηρετούν κανένα λογικό σκοπό και ο νόμος οπωσδήποτε δεν τους αποδέχεται. Ουδείς έχει το δικαίωμα, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, να παίρνει το νόμο στα χέρια του και να επιτίθεται σε άλλο συνάνθρωπο του πόσο μάλλον σε άλλο μέλος της οικογένειας του, αλλά να επιδεικνύει αυτοσυγκράτηση και να εφαρμόζει μηχανισμό αυτοελέγχου έστω και αν προκαλείται ή εξωθείται για κάτι τέτοιο. Στην υπόθεση Αβραάμ v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 365 τονίστηκε πως η επιβολή ποινής φυλάκισης, ως θέμα αρχής, είναι ορθή σε υποθέσεις βίας στην οικογένεια. Ανάλογη αυστηρή προσέγγιση υιοθετείται, κατά κανόνα, και στις περιπτώσεις επίθεσης που προκαλείται πραγματική σωματική βλάβη από ένα πολίτη εναντίον άλλου πολίτη. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95 το Ανώτατο Δικαστήριο εξέφρασε την αποδοκιμασία του στη χρήση βίας από ένα άτομο σε συνάνθρωπο του μέσω του πιο κάτω αποσπάσματος: "Η χρήση βίας κατά των συνανθρώπων συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης είτε ως μέσο τιμωρίας δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς." Το πιο πάνω απόσπασμα υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χριστοφή v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 504. Χαρακτηριστικό είναι ακόμη το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση το Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Αναστάσιου Α. Γεωργίου
(2002)2 Α.Α.Δ. 464: "Η σοβαρότητα εγκλημάτων βίας στην οικογένεια είναι αυτόδηλη. Εκτός από το τραύμα που επιφέρουν, τείνουν να πλήξουν τη συνοχή της οικογένειας και την υπόσταση των μελών της. Χρήση βίας από το σύζυγο κατά της συζύγου του αποτελεί ιδιαίτερη πτυχή εγκλημάτων βίας στην οικογένεια, τα οποία έχουν ως γενεσιουργό αιτία τη χρήση βίας ως μέσο επιβολής της θέλησης του συζύγου επί της συζύγου του και την κυριαρχία του στην οικογένεια με έρεισμα τη σωματική του δύναμη. Η βία αντικαθιστά το λόγο και η ισχύς τη λογική. Εξαρθρώνεται το κλίμα ισότητας που πρέπει να χαρακτηρίζει τις σχέσεις των συζύγων - (βλ. Κούλλουρος v. Κούλλουρου & Άλλου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 50). Η άσκηση βίας από το σύζυγο εις βάρος της συζύγου του αποτελεί ανάθεμα για τις συζυγικές σχέσεις και πλήττει τον πυρήνα της οικογένειας. Τέτοια συμπεριφορά δε γίνεται ανεκτή. Πρέπει να εκριζωθεί από την οικογένεια." Στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 219 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο για άσκηση βίας στη σύζυγο του που της προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3
(1)
(4)του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/2000 μετά των συναφών τροποποιήσεων, λευκού ποινικού μητρώου με παραδοχή και αφού λήφθηκαν οι προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές και οικονομικές του περιστάσεις. Στην υπόθεση Γεώργιος Βασιλειάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 409 επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο που διέπραξε το αδίκημα της κοινής επίθεσης ποινή φυλάκισης 3 μηνών, η οποία επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης, στην υπόθεση Αιμίλιος Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 327 όπου το ίδιο αδίκημα διαπράχτηκε σε δημόσιο χώρο και στην παρουσία άλλων παρευρισκόμενων επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, με λευκό ποινικό μητρώο και κατόπιν συμφιλίωσης με τον παραπονούμενο, ποινή φυλάκισης ενός μηνός. Περαιτέρω, στην υπόθεση Ευθυμίου v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 581 ποινή φυλάκισης ενός μηνός που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα που επιτέθηκε στο θύμα του προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη σε δημόσιο χώρο στην απουσία στοιχείου προσχεδιασμού, κατόπιν πρόκλησης και με παραδοχή, δεν κρίθηκε έκδηλα υπερβολική και επικυρώθηκε κατ' έφεση. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Η εξουσία του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του αδικήματα άλλων ποινικών υποθέσεων κατά την επιμέτρηση και επιβολή ποινής σε μια άλλη ποινική υπόθεση πηγάζει μέσα από τις διατάξεις του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155) αλλά και από σχετική νομολογία (Ηρακλέους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 150). Το σκεπτικό αυτό κατ' αρχήν εφαρμόζεται σε ιδίας ή παρόμοιας φύσεως αδικήματα. Έχοντας όμως παράλληλα υπόψη την υπόθεση Παραρέ v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2013, ημερ. 20.03.12, η εφαρμογή του πιο πάνω σκεπτικού επεκτείνεται και σε υποθέσεις διαφορετικών αδικημάτων. Εδώ η κύρια ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1067/17 περιλαμβάνει τέσσερις διαρρήξεις με κλοπές (ήτοι δύο σε κατοικίες, μία σε κατάστημα και μία σε κτίριο), μία κλεπταποδοχή και κατοχή τεσσάρων πυροβόλων όπλων κατηγορίας 'Δ' χωρίς άδεια κατοχής. Την ίδια στιγμή παρατηρώ ότι η ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 2058/17 και 6872/16 καθώς και οι αστυνομικοί φάκελοι 60/15, 61/15 και 358/16 που ζητούνται να ληφθούν υπόψη αφορούν ιδίας φύσεως αδικήματα. Σχετικά με τις ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 2607/16 και 4427/15 που επίσης ζητείται να ληφθούν υπόψη, παρατηρώ ότι αφορούν διαφορετικής φύσεως αδικήματα με αυτά της κύριας υπόθεσης, πλην όμως με βάση την πιο πάνω νομολογία το γεγονός αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο για να ικανοποιηθεί το αίτημα της υπεράσπισης, στο οποίο συναινεί η κατηγορούσα αρχή. Όλα τα αδικήματα καλύπτουν περίοδο 17 μηνών περίπου, χρονικό διάστημα που αποτυπώνει τη συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου. Με γνώμονα τη νομική αρχή ότι ένας κατηγορούμενος θα πρέπει να τυγχάνει του ευεργετήματος να τιμωρείται μια και μόνο φορά για όλη την εγκληματική του συμπεριφορά την οποία παραδέχεται και ζητεί να ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, θεωρώ ότι οι προαναφερόμενες υποθέσεις δύναται να ληφθούν υπόψη στην ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1067/
- Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκαν τα αδικήματα την καθιστούν όντως σοβαρή. Η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου δεν περιορίστηκε σε ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά συνεχίστηκε να εκδηλώνεται μέσα από άλλα περιστατικά, γεγονός που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Η παρούσα υπόθεση αποτελείται από διάφορες ξεχωριστές περιπτώσεις στις οποίες ο κατηγορούμενος επέδειξε αξιόποινη συμπεριφορά. Η συνολική εικόνα της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου διαμορφώνεται με την προσθήκη και άλλων περιστατικών που διαδραματίστηκαν μέσω άλλων 7 υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής στα αδικήματα της κύριας υπόθεσης που όπως λέχθηκε είναι η ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 1067/
- Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου είναι πλούσια και ποικιλόμορφη. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα είναι. Σε χρονικό διάστημα 3,5 μηνών περίπου ο κατηγορούμενος διέπραξε εφτά διαρρήξεις μαζί με αντίστοιχες κλοπές, εκ των οποίων πέντε σε κατοικίες, μία σε κατάστημα και μία σε κτίριο όπου κλάπηκε μεγάλης αξίας περιουσία. Το στοιχείο που εδώ κυριαρχεί και σαφώς επιβαρύνει τη θέση του κατηγορουμένου είναι η διάπραξη σοβαρής φύσεως αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής πάνω σε επαναλαμβανόμενη βάση. Περαιτέρω σε χρονικό διάστημα 13,5 μηνών περίπου ο κατηγορούμενος διέπραξε τέσσερις επιθέσεις που προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη, εκ των οποίων οι τρεις στην πρώην σύζυγο του, δύο απειλές βιαιοπραγίας από τις οποίες η μία στην πρώην σύζυγο του, μία κλοπή χρηματικού ποσού, τρεις περιπτώσεις όπου συνέργησε μετά τη διάπραξη ισάριθμων κλοπών, μία δημόσια εξύβριση στην πρώην σύζυγο του και μία φορά που οδήγησε μηχανοκίνητο όχημα χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι ορισμένα από τα σοβαρής φύσεως αδικήματα και ειδικότερα η επίθεση που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη εναντίον της πρώην συζύγου του καθώς και η ανάμιξη του σε περιπτώσεις κλοπών επαναλήφθηκαν στην πιο πάνω περίοδο. Η διάπραξη εφτά διαρρήξεων και κλοπών μεγάλης αξίας περιουσίας από κατοικίες κτίριο και κατάστημα στο μικρό χρονικό διάστημα των 3,5 μηνών περίπου δείχνει το βαθμό της παράνομης δράσης του κατηγορουμένου και συνάμα το μέγεθος της αποφασιστικότητας και εγκληματικής του δραστηριότητας που ανέπτυξε μέσα από την παράνομη επιχείρηση που δημιούργησε εις βάρος της περιουσίας πολιτών. Κατά ανάλογο τρόπο, η διάπραξη τριών επιθέσεων που προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη καθώς και δύο περιπτώσεων απειλών βιαιοπραγίας εναντίον δύο ατόμων την ίδια ημερομηνία, ένα από τα οποία ήταν η πρώην σύζυγος του κατηγορουμένου σε συνδυασμό με την επανάληψη επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη εναντίον της πρώην συζύγου του σε άλλη ημερομηνία, φανερώνει την έκταση του θράσους, της ψυχρότητας και επιθετικότητας που χαρακτηρίζει τον κατηγορούμενο. Πρόκειται για δεδομένα που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Επίσης η χρησιμοποίηση αιχμηρών αντικειμένων και η είσοδος του στα υποστατικά όταν οι ένοικοι απουσίαζαν σε όλες τις περιπτώσεις των διαρρήξεων και κλοπών, η χρήση οχήματος χωρίς αριθμούς εγγραφής και η συνεργασία του με άλλο άτομο στη διάπραξη της διάρρηξης και κλοπής από το σκοπευτήριο Πάφου δείχνει κάθε φορά την εκτέλεση ενός προμελετημένου τρόπου δράσης στη βάση οργανωμένου σχεδίου που έθετε σε εφαρμογή διευκολύνοντας έτσι το έργο των διαρρήξεων και των κλοπών. Αυτά είναι στοιχεία που προσμετρούν εις βάρος του κατηγορουμένου. Δεν αγνοείται επίσης η ποσότητα, η ποικιλία των ειδών που συνθέτουν την κλαπείσα περιουσία καθώς και η μεγάλη αξία αυτής. Η συνολική αξία της κλαπείσας περιουσίας ανέρχεται στα €23.400 ενώ παράλληλα είχε ανάμιξη υπό τη μορφή συνέργειας σε κλοπιμαία περιουσία συνολικής αξίας €7.
- Σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ταλαιπωρία και ανησυχία που προκλήθηκαν στους παραπονούμενους ως αποτέλεσμα της δράσης του κατηγορουμένου. Ακόμη σε όλες τις περιπτώσεις λαμβάνεται υπόψη η ζημιά που όλοι οι παραπονούμενοι επωμίστηκαν από την στέρηση της κατοχής και χρήσης της περιουσίας που κλάπηκε συνεπεία της αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Η μη επιστροφή οποιουδήποτε μέρους της κλαπείσας περιουσίας δείχνει ότι η ζημιά στους παραπονούμενους θα είναι μόνιμη φύσεως αφού για το συντριπτικό μέρος της κλαπείσας περιουσίας δεν υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη ενώ για το μικρό μέρος που υπάρχει θα υφίσταται εκτός εάν, εφόσον και στο βαθμό που τελικά αποφασίσει η ασφαλιστική εταιρεία να αποζημιώσει, πάντοτε με γνώμονα ότι ουδεμία μορφή αποζημίωσης υπήρξε από τον κατηγορούμενο. Παράλληλα λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος μέσα από την πιο πάνω παράνομη δραστηριότητα και συμπεριφορά του απέκτησε όφελος εις βάρος των ιδιοκτητών της κλαπείσας περιουσίας που τελικά δεν επιστράφηκε. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος καταπάτησε κατάφωρα το συνταγματικό δικαίωμα της κατοχής και απόλαυσης περιουσίας των ιδιοκτητών των υποστατικών που διέρρηξε και της περιουσίας που έκλεψε επιδεικνύοντας ασέβεια και θράσος. Τέτοια συμπεριφορά μόνο καταδικαστέα μπορεί να είναι. Άλλα δεδομένα που επιβαρύνουν την θέση του κατηγορουμένου είναι η επιθετική συμπεριφορά που αυτός εκδήλωσε εναντίον της πρώην συζύγου του και φιλικού της προσώπου μέσα από την οποίαν τους προκάλεσε φόβο και ψυχολογική αναστάτωση. Ο κατηγορούμενος επέδειξε θράσος και ασέβεια προς τα άτομα αυτά. Χωρίς να επιδείξει σεβασμό και οίκτο σ' αυτούς ο κατηγορούμενος τους επιτέθηκε εντός της οικίας της πρώην συζύγου του εξευτελίζοντας την προσωπικότητα τους και καταρρακώνοντας την αξιοπρέπεια τους. Το φτύσιμο στο πρόσωπο της πρώην συζύγου του, η υβριστική φράση που της είπε και οι απειλές που ο κατηγορούμενος εκστόμισε εναντίον της πρώην συζύγου του αλλά και στο φιλικό της πρόσωπο αποτελούν στοιχεία εξευτελισμού της προσωπικότητας τους. Η δε παρακλητική έκκληση της πρώην συζύγου του στον ίδιο να μην την χτυπά δείχνει το φόβο και τη ψυχολογική αναστάτωση που της προκάλεσε με την επιθετική του συμπεριφορά. Δεν θα μπορούσα να παραγνωρίσω το βαθμό και την έκταση της οργής του κατηγορουμένου που εκδηλώθηκε με τα χαστούκια στο μάγουλο της πρώην συζύγου του, το μεταλλικό μπαστούνι που κόπηκε στα δύο από τα κτυπήματα που επέφερε σε διάφορα μέρη του σώματος του άλλου ατόμου, το σφίξιμο του λαιμού της πρώην συζύγου του με το χέρι του, τις κλωτσιές που της έδωσε και η τοποθέτηση του μαξιλαριού πάνω από το πρόσωπο της και τις γροθιές που της επέφερε στο πρόσωπο της πάνω από το μαξιλάρι. Πρόκειται για αναίτιες επιθέσεις προς τα εν λόγω άτομα. Η λογομαχία που ο κατηγορούμενος είχε με την πρώην σύζυγο του και η άρνηση της να του δώσει το κινητό της σε καμία περίπτωση δικαιολογούν τέτοια απαράδεκτη συμπεριφορά που αγγίζει τα όρια της επικινδυνότητας. Είναι ευτύχημα που η πρώην σύζυγος του στη μία περίπτωση έφερε μόνο αιματώματα στον αριστερό βραχίονα και στην άλλη περίπτωση μαζί με το άλλο άτομο έφεραν μόνο εκδορές στο σώμα τους. Προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (β) Την παραδοχή του στην αστυνομία για κάθε μία περίπτωση, έστω και αν αυτή κάθε φορά γινόταν σε μεταγενέστερο στάδιο, με τις οποίες ανακριτικές αρχές συνεργάστηκε, μέσα από την οποίαν συνεργασία διευκολύνθηκε το έργο της αστυνομίας και υπήρξε πλήρη εξιχνίαση όλων των υποθέσεων. (γ) Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο με την οποίαν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση κάθε μίας περίπτωσης. Αυτή η στάση με βάση τη νομολογία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (δ) Η παραδοχή του κατηγορουμένου στην αστυνομία και η συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές αλλά και η παραδοχή του αργότερα στο Δικαστήριο σε όλες τις υποθέσεις που τον αφορούν σε συνάρτηση με τη διάπραξη άλλου ποινικού αδικήματος από τότε μέχρι σήμερα, φανερώνει αναγνώριση των σοβαρών σφαλμάτων που διέπραξε και παράλληλα αποτελεί μορφή έμπρακτης μεταμέλειας. (ε) Το γεγονός ότι ένεκα της συνεργασίας του με την αστυνομία, η σωματική του ακεραιότητα υπέστη πλήγμα με κίνδυνο απώλεια της όρασης του όταν δέχτηκε επίθεση από άλλα άτομα που βρίσκονταν στις Κεντρικές Φυλακές και κατονομάστηκαν στις θεληματικές του καταθέσεις, ως αποτέλεσμα της οποίας επίθεσης έφερε πολλαπλά κτυπήματα στο πρόσωπο, κατάγματα στη μύτη, μάγουλο και σοβαρά αιματώματα. (στ) Το νεαρό της ηλικίας του αφού όταν διέπραξε τα αδικήματα ήταν στην ηλικία 21-22 ετών και σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να του επιβάλει ποινή είναι ηλικίας 23 ετών. (ζ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές εκτέθηκαν μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και αναφέρθηκαν από τη συνήγορο υπεράσπισης και ειδικότερα ότι: · Βρίσκεται υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές από τις 07.04.
- · Ένεκα της κράτησης του στη φυλακή δεν έχει εισοδήματα. · Από το έτος 2015 είναι άνεργος και μέχρι την κράτηση του στη φυλακή συντηρείτο οικονομικά από τους γονείς του. · Τα οικογενειακά προβλήματα που αντιμετώπιζε, συνεπεία των οποίων ο γάμος του έχει λυθεί. · Τον αγώνα που πραγματοποίησε από μόνος του και απεγκλωβίστηκε από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών που είχε ξεκινήσει από τον Ιανουάριο
- H ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης ισχυρίστηκε ότι τα αδικήματα διαπράχτηκαν ενώ ο κατηγορούμενος τελούσε υπό το καθεστώς εξάρτησης από τα ναρκωτικά και κάλεσε το Δικαστήριο να το εκλάβει ως μετριαστικό παράγοντα. Με κάθε σεβασμό προς τη συνήγορο υπεράσπισης δεν συμμερίζομαι τη θέση της αυτή. Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που εκτέθηκαν δεν υποδεικνύουν ότι όταν ο κατηγορούμενος διέπραττε τα αδικήματα βρισκόταν υπό το σύνδρομο στέρησης χρήσης ναρκωτικών, ως αποτέλεσμα του οποίου ενεργούσε εκτός εαυτού. Αντίθετα προκύπτει ότι σε κάθε μία περίπτωση ο κατηγορούμενος ενέργησε με καθαρή σκέψη και όπως ήδη λέχθηκε σε κάποιες περιπτώσεις στη βάση οργανωμένου σχεδίου. Σε κάποιες δε άλλες περιπτώσεις ο κατηγορούμενος έχασε τη ψυχραιμία του και εκδήλωσε επιθετική συμπεριφορά επειδή, όπως διαπιστώνεται από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, η πρώην σύζυγος του δεν υπάκουσε σε εντολές του και επειδή έπραττε σε αντίθεση με τις επιθυμίες του και τα εγωιστικά του συναισθήματα. Την ίδια στιγμή δέχομαι ότι ο εθισμός του κατηγορουμένου από τη χρήση ναρκωτικών σε συνδυασμό με τα οικονομικά του προβλήματα που αντιμετώπιζε λόγω του ότι ήταν άνεργος από το έτος 2015 τον έστρεψαν προς την κατεύθυνση των διαρρήξεων και των κλοπών, παράμετρο την οποία δεν παραγνωρίζω. Βέβαια δεν μου διαφεύγει το σκεπτικό που διατυπώθηκε στις υποθέσεις Τσιλικίδης v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 7/2013, ημερ. 26.03.13, Mixaylov και άλλοι v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 94-96/2011 ημερ. 30.03.12 και Μακρή v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 42, μέσα από τις οποίες τονίστηκε ότι τα οικονομικά προβλήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και/ή αντιμετωπίζει δεν μπορεί να θεωρηθούν ως ελαφρυντικός παράγοντας που θα δικαιολογούσε παρέκκλιση από την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, σε υποθέσεις αδικημάτων, όπως στην παρούσα, εναντίον περιουσίας και τούτο με στόχο την προστασία της περιουσίας των πολιτών. Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί αναλυτικά πιο πάνω, είναι ελαφρυντικοί παράγοντες που μαζί με άλλες παραμέτρους λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Την ίδια στιγμή πρέπει να σημειωθεί ότι στις περιπτώσεις, όπως στην παρούσα υπόθεση, όπου διαπράττονται σοβαρά αδικήματα για τα οποία πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές, οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας έτσι ώστε, όπως προηγουμένως έχει λεχθεί, με την εξατομίκευση της ποινής να μην υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής (Xiaojin και άλλος v. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104, Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, Κλεοβούλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 57, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ζαννέτου
(2001)2 Α.Α.Δ. 438 και Μιχαήλ. Ψύλλος v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 430). Καθοδηγούμενος από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή πηγάζει μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο οι εξής ποινές: 1η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 2η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 7 μηνών 3η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 6 μηνών 5η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 6 μηνών 7η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 6 μηνών 9η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 6 μηνών 13η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 14η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 7 μηνών 18η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 5 μηνών 21η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 μηνών 23η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 24η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 7 μηνών 25η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 15 μηνών 26η κατηγορία - ποινή φυλάκισης 7 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Εξάλλου αυτό ήταν και αίτημα της συνηγόρου υπεράσπισης. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.
(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου
(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, όπως αυτή αναδύεται από το βαθμό και έκταση της ποικιλόμορφης παράνομης δράσης του κατηγορουμένου μέσα από τη διάπραξη αδικημάτων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας, επιτάσσει την επιβολή άμεσης ποινής φυλάκισης χωρίς έτσι να παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο για κάτι διαφορετικό. Τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων και θα εξέπεμπε στην κοινωνία λανθασμένα μηνύματα. Ωστόσο όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες λήφθηκαν υπόψη για τη δραστική μείωση των ποινών που του επιβλήθηκαν (βλέπε άρθρο 3
(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, Στεφάνου v. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09, Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 και Λεωνίδου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 663). Έπεται ότι το αίτημα της συνηγόρου υπεράσπισης απορρίπτεται. Νοείται ότι στην έκτιση των ποινών που επιβλήθηκαν στην παρούσα ποινική υπόθεση λαμβάνεται υπόψη η περίοδος που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση (για την ποινική υπόθεση υπ' αριθμό 2058/17 που λήφθηκε υπόψη στην παρούσα ποινική υπόθεση), ήτοι από τις 07.04.
- Στην επιμέτρηση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη οι ποινικές υποθέσεις υπ' αριθμό 2607/16, 4427/15, 2058/17 και 6872/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου καθώς και οι αστυνομικοί φάκελοι με αριθμό μητρώου Κουκλιών 60/15 και 61/15 και με αριθμό μητρώου Τ.Α.Ε. Πάφου 358/
- Τα παρειακά επιχρίσματα να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence (Αναφορά: Ποινικό/Διάρρηξη κατοικίας-Κλοπή-Κλεπτποδοχή-Κατοχή πυροβόλου όπλου χωρίς άδεια/ Ποινή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο