← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Δημήτρη Χριστοφόρου, Αρ. Υπόθεσης: 11054/13, 29/9/2017

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Δημήτρη Χριστοφόρου, Αρ. Υπόθεσης: 11054/13, 29/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:B43 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11054/13 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Δημήτρη Χριστοφόρου, από την Πάφο Κατηγορούμενου ----------------------------- Ημερομηνία: 29/9/2017 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Σ. Παπαλαζαρου (για ν' ακούσει απόφαση, κα Σάββα) Για τον κατηγορούμενο: κ. Γ. Γεωργίου Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 10 κατηγορίες κλοπής από γραμματέα, κατά παράβαση του άρθρου 268 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 17 και 19) και 10 κατηγορίες κατάχρησης εξουσίας από δημόσιο λειτουργό, κατά παράβαση του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18 και 20). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι στις 11/6/2012, στο πρατήριο καυσίμων με την ονομασία «ΠΕΤΡΟΛΙΝΑ», που βρίσκεται στη Μάριου 10 στην Πόλη Χρυσοχούς της επαρχίας Πάφου, ενώ ήταν γραμματέας του δημοτικού συμβουλίου Πόλης Χρυσοχούς, έκλεψε το χρηματικό ποσό των €35,00 από το δήμο Πόλης Χρυσοχούς, δηλαδή, αντί να εφοδιάσει με καύσιμα το υπηρεσιακό όχημα με αριθμό εγγραφής ΗΑΕ 982, ιδιοκτησίας του δήμου Πόλης Χρυσοχούς, εφοδίασε με καύσιμα το ιδιωτικό του όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΑΚ 060, ύψους €35,00 και χρέωσε το λογαριασμό του δήμου Πόλης Χρυσοχούς. Με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, του καταλογίζεται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ενώ ήταν δημόσιος λειτουργός και κατά κατάχρηση εξουσίας που ανάγετο στα καθήκοντά του προέβηκε σε πράξη που αποσκοπούσε στο κέρδος, δηλαδή εφοδίασε με καύσιμα το ιδιωτικό του όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΑΚ 060, ύψους €35,00 και χρέωσε το λογαριασμό του δήμου Πόλης Χρυσοχούς. Επειδή, αυτό που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο με τις υπόλοιπες κατηγορίες είναι ότι επανέλαβε τα παραπάνω αδικήματα και σε 9 ακόμη περιπτώσεις, σε σχέση με τις κατηγορίες αυτές, αντί να επαναλάβω - βασικά - τις ίδιες λεπτομέρειες αδικήματος των δυο πρώτων κατηγοριών, θα περιοριστώ σε παράθεση, όσων τις διαφοροποιούν από τις δυο πρώτες. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 3 και 4, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 18/6/2012 και για το ποσό των €45,

  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 5 και 6, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 2/7/2012 και για το ποσό των €40,
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 7 και 8, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 9/7/2012 και για το ποσό των €40,
  3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 9 και 10, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 23/7/2012 και για το ποσό των €41,
  4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 11 και 12, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 24/9/2012 και για το ποσό των €64,
  5. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 13 και 14, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 11/10/2012 και για το ποσό των €70,
  6. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 15 και 16, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 5/11/2012 και για το ποσό των €55,
  7. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 17 και 18, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 26/11/2012 και για το ποσό των €63,
  8. Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 19 και 20, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 10/9/2012 και για το ποσό των €105,
  9. Παρενθετικά να πω ότι, παρότι στις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 17 και 19 - που μαζί με την 1η κατηγορία περικλείουν το αδίκημα της κλοπής από γραμματέα - υπάρχει διάσταση ανάμεσα στο ποσό που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι έκλεβε κάθε φορά, με αυτό που αντιστοιχεί στην αξία των καυσίμων με τα οποία εφοδίαζε το όχημά του, χρεώνοντας το ποσό αυτό στο λογαριασμό του δήμου Πόλης Χρυσοχούς, εντούτοις, δεν αποδίδω ουσιαστική σημασία στο γεγονός αυτό, το οποίο απλώς αναδεικνύω για λόγους ακρίβειας όσων συνθέτουν την απόφασή μου. Όπως είναι δομημένες οι λεπτομέρειες αδικήματος και αυτών των κατηγοριών κατά τα λοιπά σε συνδυασμό και με αυτές των κατηγοριών κατάχρησης εξουσίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι τελείως ξεκάθαρο τι του αποδίδεται καθώς και με ποιο τρόπο φέρεται να έχει διαπράξει τα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών. Αυτός δε, ο οποίος, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας εκπροσωπείτο ικανά από δικηγόρο, ουδεμία σύγχυση, δυσμενή επηρεασμό ή ζημιά στην υπεράσπισή του υπέστη, εξαιτίας του - είμαι απολύτως βέβαιος - γραφικού λάθους κατά τη σύνταξή του κατηγορητηρίου - που έγκειται στο γεγονός, ότι το ποσό των €35,00 που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίες, ως η αξία των καυσίμων με τα οποία του καταλογίζεται ότι εφοδίαζε το αυτοκίνητό του αντί αυτό του δήμου Πόλης Χρυσοχούς, ουσιαστικά επαναλαμβάνεται και στις υπόλοιπες κατηγορίες, αντί να αναγραφεί αυτό που του καταλογίζεται ότι έκλεβε κάθε φορά -. Για να καταλήξω με το θέμα, η ουσία της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, που βασικά συνθέτει και την εκδοχή της, η οποία απορρέει τελείως ξεκάθαρα από τις λεπτομέρειες αδικήματος κάθε κατηγορίας σε συνδυασμό και με την προσαχθείσα μαρτυρία έγκειται στα εξής: Ο κατηγορούμενος στον ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα, το 2012, όντας δημοτικός γραμματέας του δήμου Πόλης Χρυσοχούς, σε 10 διαφορετικές περιπτώσεις μετέβη στο πρατήριο καυσίμων του Μ.Κ.9 στην Πόλη Χρυσοχούς και ενώ εφοδίαζε κάθε φορά με καύσιμα το ιδιωτικό του αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΚΑΚ 060, στη σχετική κατάσταση λογαριασμού που τηρείτο στο εν λόγω πρατήριο για τα καύσιμα με τα οποία εφοδιάζονταν τα οχήματα του δήμου Πόλης Χρυσοχούς, χρέωνε την αξία των καυσίμων που έβαζε στο αυτοκίνητό του, σαν καύσιμα τα οποία υποτίθεται ότι έβαζε στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο του δήμου με αριθμό εγγραφής ΗΑΕ
  10. Ο κατηγορούμενος, που ας σημειωθεί δεν αμφισβητεί ότι στον ουσιώδη χρόνο ήταν - και είναι ακόμη - δημοτικός γραμματέας του δήμου Πόλης Χρυσοχούς αρνείται όλα τα παραπάνω που του καταλογίζονται από την κατηγορούσα αρχή και αποδίδει την εναντίον του καταγγελία από το δήμαρχο Πόλης Χρυσοχούς, σε συνομωσία του ιδίου με άλλα πρόσωπα - μάρτυρες στην υπόθεση -, για λόγους που αναφέρει ο ίδιος στην ανώμοτη του δήλωση και/ή τους οποίους υπόβαλε ο δικηγόρος του σε μερικούς από τους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής. Επί της εκδοχής του, αν κριθεί αναγκαίο, θα επανέλθω. Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη των υπό κρίση κατηγοριών παρουσίασε ως μάρτυρες: τον αρχιαστυφύλακα 1830 Νεόφυτο Παπαριστοδήμου, τον αστυφύλακα 711 Θεόφιλο Παπαδόπουλο, το δήμαρχο Πόλης Χρυσοχούς, Άγγελο Γεώργιου, το δημοτικό σύμβουλο του δήμου, Πέτρο Πέτρου, την οικονομική διαχειρίστρια του δήμου, Αντρούλα Κυριάκου, τον εξεταστή της υπόθεσης, λοχία 1653 Κυριάκο Περικλέους, τη βοηθό γραμματειακή λειτουργό του δήμου, Ανθούλα Σάββα, τον υγειονομικό επιθεωρητή του δήμου, Μάριο Σοφοκλέους, τον ιδιοκτήτη του επίδικου πρατηρίου καυσίμων, Ιωσήφ Ιωσήφ και τέλος, τον τεχνικό του δήμου, Πάτροκλο Γεωργίου (Μ.Κ.1 μέχρι 10, αντίστοιχα). O κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε σε απολογία - σ' όλες τις κατηγορίες - και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση. Προς υπεράσπισή του παρουσίασε ως μάρτυρα, την επίσης βοηθό γραμματειακή λειτουργό του δήμου, Μαρία Ζάκου (Μ.Υ.1). Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της προσαχθείσας μαρτυρίας, στο σύνολό του και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Ό,τι έχει λεχθεί, καταγράφηκε και ασφαλώς λαμβάνεται υπόψη. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενώ έδιναν μαρτυρία. Αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη συμπεριφορά, αντιδράσεις, αναφορές και ισχυρισμούς τους, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο γνώσης τους αναφορικά με τα διαδραματισθέντα στον ουσιώδη χρόνο. Έχω επίσης κατά νου, ότι, καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391), όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα είναι δυνατή στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Βλέπε και την Εvpalia Trading Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 162 καθώς και την Akil v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 148, από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: «Σύμφωνα με τη νομολογία είναι επιτρεπτό για ένα δικαστήριο να δεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο.» Περαιτέρω, όπως επισημαίνεται στην Κυπριανού ν. Αστυνομίας,
(2008)2 Α.Α.Δ. 816: «Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις και το Εφετείο επεμβαίνει, όταν διαπιστωθούν τέτοιες, μόνο όταν είναι ουσιαστικής μορφής και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν πρόθεση εκ μέρους του να πει ψέματα.» Τέλος, όπως αναφέρεται συναφώς στην Akil (ανωτέρω): «Αντιφάσεις που αφορούν μικρολεπτομέρειες, όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία που γενικά έχει κριθεί ως αξιόπιστη, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν.» Αναφορικά με την αξία που προσλαμβάνει στο στάδιο αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων η πραγματική μαρτυρία, όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 326,366: «..η πραγματική μαρτυρία συνιστά γνώμονα για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων όσο και της ακρίβειας του περιεχομένου της μαρτυρίας». Βλέπε και την Έπαρχος Λεμεσού ν. Γιωργαλλά
(2003)2 Α.Α.Δ. 298. Αναφορικά με την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου και την αποδεικτική της αξία σύμφωνα με τη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 22: «.Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ. μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic (1973 2 C.L.R. 139, 188 - 191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, σε. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, 245 - 288, Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195).» Βλέπε και την Iddin v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 47/14, ημερομηνίας 29/2/2016, στην οποία επισημαίνεται ότι η αξία της ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον περιορισμένη, αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης. Παραπέμπω ακόμη και στην εντελώς πρόσφατη απόφαση, από την υπόθεση Mariano κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 112/14 και 113/14, ημερομηνίας 20/11/2015, όπου, με αναφορά στην Anastasiades (ανωτέρω) υποδεικνύεται πως, σε ό,τι αφορά τις ανώμοτες δηλώσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να αφήνει τον εαυτό του να δει τα γεγονότα που τίθενται ενώπιόν του με διαφορετικό φως. Ούτε και μου διαφεύγει το ανεπίτρεπτο σχολιασμού, ως σχετικού προς την ενοχή, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επέλεξε να ασκήσει το συγκεκριμένο δικαίωμα (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195 κ.ο.κ). Αναφορικά με το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη, ότι το βάρος που θα δοθεί στα διάφορα μέρη της επαφίεται στη διακριτική μου ευχέρεια (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Κωνσταντινίδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 190). Για την αποδεικτική αξία της περιστατικής μαρτυρίας παραπέμπω στο απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση στην υπόθεση Παφίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνο δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. .Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας (βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του.» Βλ. και Αντωνίου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 746. Τέλος παραπέμπω και στην Αλ - Χάματ και άλλων ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117 σύμφωνα με την οποία, η προσφυγή στο ψεύδος δε στοιχειοθετεί θετικά τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος: Αντιπαραβάλλοντας τις εκατέρωθεν εκδοχές, υπό το φως ασφαλώς του συνόλου της ενώπιόν μου μαρτυρίας και λαμβάνοντας φυσικά υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης καθώς και αυτό της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου, ομολογώ πως δεν έχω πειστεί ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση είναι σύμφωνα με την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής. Χωρίς βέβαια να σημαίνει ότι δέχομαι την εκδοχή του κατηγορούμενου συναφώς με αυτά, η ουσία του πράγματος έγκειται στο γεγονός, ότι, για λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να προσκομίσει αξιόπιστη μαρτυρία που ν' αποδεικνύει την ενοχή του κατηγορούμενου σ' οποιαδήποτε κατηγορία. Μολονότι κατάθεσαν 10 συνολικά μάρτυρες για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, εντούτοις, η υπόθεση θα κριθεί στη βάση της μαρτυρίας 4 από αυτούς, η οποία αφορά στην ουσία των επίδικων κατηγοριών. Με αυτό δεδομένο, στη συνεχεία θα ασχοληθώ μόνο με τη μαρτυρία των υπό αναφορά μαρτύρων. Ειδικότερα: Ο 1ος ουσιώδης μάρτυρας της υπόθεσης είναι ο δήμαρχος Πόλης Χρυσοχούς, Άγγελος Γεωργίου Οδυσσέως (Μ.Κ.3), ο οποίος, στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία (τεκμήριο 7), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Είναι δήμαρχος από το Δεκέμβρη του
  1. Στις 11/2/2013 πήρε επιστολή από τον τεχνικό του δήμου, Πάτροκλο Γεωργίου (Μ.Κ.10) σύμφωνα με την οποία, από έλεγχο που είχε κάνει στα δελτία ανεφοδιασμού με καύσιμα των αυτοκινήτων του δήμου, διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΗΑΕ 982 (στο εξής «το επίδικο όχημα»), στις 11/10/2012 εφοδιάστηκε με καύσιμα για το ποσό των €70,00 και την επομένη, 12/10/2012, για το ποσό των €100,00, πράγμα που - για λόγους που αναφέρονται - ήταν υπερβολικό. Επειδή ο ίδιος υποψιάστηκε τυχόν ατασθαλίες έδωσε σημείωμα στην οικονομική διαχειρίστρια του δήμου, Αντρούλα Κυριάκου (Μ.Κ.5) να φυλάξει όλες τις κάρτες ανεφοδιασμού του επίδικου οχήματος και να κάνει προκαταρκτικό έλεγχο από ποια πρατήρια, ποιους υπαλλήλους και πότε εφοδιαζόταν το συγκεκριμένο όχημα. Η μάρτυρας, από τον έλεγχο, στις 19/2/2013, του παρέδωσε μια προκαταρκτική λίστα (τεκμήριο 2Α), στην οποία φαινόταν ότι, εκτός από τους υπαλλήλους των τεχνικών και υγειονομικών υπηρεσιών, το επίδικο όχημα, από τις 11/6/2012 μέχρι και τις 11/10/2012, κατά τακτικά διαστήματα εφοδιαζόταν και από το δημοτικό γραμματέα, δηλαδή τον κατηγορούμενο. Από ενημέρωση που είχε από υπαλλήλους του δήμου, το επίδικο όχημα, προηγουμένως εφοδιαζόταν περίπου μια φορά το μήνα. Λόγω του ότι η δουλεία του δημοτικού γραμματέα είναι στο γραφείο και δε δικαιολογείτο η ενέργεια να εφοδιάζει το επίδικο όχημα και ούτε να διανύει τόσο χιλιόμετρα αυτό, υποψιάστηκε ότι πιθανόν κάποιος να έβαζε καύσιμα στο δικό του όχημα και τα έγραφε στο επίδικο όχημα του δήμου. Από περαιτέρω έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι όλοι οι ανεφοδιασμοί που έγιναν από τον κατηγορούμενο, εκτός από μια φορά, ήταν ημέρα Δευτέρα. Αυτό, επειδή ο κατηγορούμενος διαμένει στην Πάφο και πηγαίνει στη δουλειά με το λεωφορείο, εκτός από τη Δευτέρα που πηγαίνει με το δικό του αυτοκίνητο, επειδή έχουν συνεδρία του δημοτικού συμβουλίου και αργεί να φύγει. Άλλο που πρόσεξε είναι ότι, παρόλο που κάθε μήνα τα οχήματα του δήμου πρέπει να εφοδιάζονται από διαφορετικό πρατήριο, ο κατηγορούμενος έβαζε καύσιμα πάντα από το πρατήριο του (Μ.Κ.9), εκτός από μια φορά, στις 10/9/2012 που έβαλε από το Δημήτρη Ταντελέ. Σε επικοινωνία που είχε με τον πρατηριούχο Ιωσήφ Ιωσήφ (Μ.Κ.9), αυτός, του ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος, σε αρκετές περιπτώσεις εφοδίαζε με πετρέλαιο το διπλοκάμπινο αυτοκίνητό του. Σε ερώτησή του γιατί γινόταν αυτό, ο Ιωσήφ, του ανάφερε ότι ρώτησε τον κατηγορούμενο εάν είχε έγκριση από το συμβούλιο για να εφοδιάζει το δικό του όχημα και του απάντησε καταφατικά. Δε θεωρώ αξιόπιστο μάρτυρα το δήμαρχο Γωργίου, αφού, σε ουσιώδεις πτυχές της υπόθεσης, μεταξύ άλλων υπήρξε αντιφατικός και προέβαλε ισχυρισμούς οι οποίοι καταρρίπτονται από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας είτε ακόμη, που στερούνται λογικής και πειστικότητας. Όσα ακολουθούν, κατά τη γνώμη μου αιτιολογούν επαρκώς, όλες τις παραπάνω διαπιστώσεις μου. Ειδικότερα: Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας - και επέμενε - ότι ένας από τους λόγους που υποψιάστηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, σ' ό,τι αφορά τον κατηγορούμενο και τον ανεφοδιασμό του επίδικου οχήματος είναι το γεγονός, ότι, ενώ υπήρχε πρακτική από το δήμο, τα υπηρεσιακά του οχήματα να εφοδιάζονται κάθε μήνα από διαφορετικό πρατήριο καυσίμων, από τα 4 συνολικά πρατήρια που υπήρχαν στην Πόλη Χρυσοχούς, ο κατηγορούμενος έβαζε καύσιμα πάντοτε από το πρατήριο του Ιωσήφ Ιωσήφ (Μ.Κ.9), εκτός από μια φορά, στις 10/9/2012 που έβαλε από το Δημήτρη Ταντελέ. Όπως είπε ακόμη στο στάδιο της κυρίως εξέτασης, η παραπάνω πρακτική απέβλεπε στο να είναι δίκαιοι - ως δήμος - με όλους τους πρατηριούχους. Αντεξεταζόμενος δε ανάφερε και τα εξής: «Δεν εγίνετουν ένα όχημα να συνεχίζει για 6 ή 8 μήνες να εφοδιάζεται από το ίδιο πρατήριο και αν κάποιος διερευνήσει τον κατάλογο θα το δει.» Παρατηρώ τα εξής: Από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας, σημαντικό μέρος της οποίας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από την κατηγορούσα αρχή, καταρρίπτεται πλήρως ο ισχυρισμός του μάρτυρα καθώς και όλων των άλλων που ισχυρίστηκαν το ίδιο, περί της πρακτικής που υποτίθεται ότι ακολουθούσε ο δήμος για τον εφοδιασμό καυσίμων των οχημάτων του. Όλοι οι ουσιώδεις μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής και όχι μόνο ο υπό κρίση μάρτυρας, για σκοπούς θεμελίωσης της παραπάνω θέσης, κατά κύριο λόγο επικαλούνται το περιεχόμενο των καταστάσεων λογαριασμού που τηρούσαν τα διάφορα πρατήρια καυσίμων αναφορικά με τον εφοδιασμό καυσίμων των οχημάτων του δήμου, προ, κατά και μετά την επίδικη περίοδο. Οι εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού μαζί με δυο τιμολόγια συνθέτουν σε δέσμη το τεκμήριο 3Α. Από το περιεχόμενο των εν λόγω καταστάσεων καθώς και ακόμη 6 που κατατέθηκαν με πρωτοβουλία της υπεράσπισης, μέσω του Μ.Κ.3 κατά τη διάρκεια της αντεξέτασής του, προκύπτουν τα εξής: είτε δεν υπήρχε η πρακτική στην οποία αναφέρθηκε ουκ ολίγες φορές ο δήμαρχος είτε ακόμη και να υπήρχε τέτοια πρακτική, αυτή, ουδέποτε τηρήθηκε είτε για το επίδικο όχημα είτε για οποιοδήποτε άλλο όχημα του δήμου. Στη δεύτερη περίπτωση, δηλαδή, που υπήρχε τέτοια πρακτική, το πιο εντυπωσιακό, είναι το εξής: η εν λόγω πρακτική, ενώ σε σχέση με το επίδικο όχημα δεν έχει αποδειχθεί ότι παραβιάστηκε από τον κατηγορούμενο, αυτό που έχει αποδειχθεί είναι ότι παραβιάστηκε από το δήμαρχο. Για το ενδεχόμενο να μην υπήρχε η πρακτική στην οποία - για να επαναλάβω - αναφέρθηκαν όλοι οι ουσιώδεις μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής, παραπέμπω στα ακόλουθα στοιχεία από τις καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήριο 3Α): Η πρώτη, με αριθμό 3, που είναι από το πρατήριο καυσίμων του Μ.Κ.9, - ο οποίος, θα πρέπει να σημειωθεί τυγχάνει σύγαμπρος του δημάρχου - περικλείει καταχωρήσεις για τους μήνες 11ος και 12ος του 2012 καθώς και για το 2ο του
  2. Εκτός του ότι σύμφωνα με αυτή την κατάσταση λογαριασμού, δεν είναι μόνο το επίδικο όχημα που φέρεται να εφοδιάστηκε από το συγκεκριμένο πρατήριο, αλλά και διάφορα άλλα, τα οποία, εν πάση περιπτώσει, εφοδιάστηκαν, όχι από τον κατηγορούμενο είναι σαφές, ότι, εάν ίσχυε η πρακτική για εφοδιασμό των οχημάτων του δήμου, κάθε μήνα, από διαφορετικό πρατήριο, από τα 4 συνολικά πρατήρια που υπήρχαν τότε στην Πόλη Χρυσοχούς, αν υποτεθεί ότι ο 11ος του 2012, που είναι ο πρώτος μήνας που αναφέρεται στην εν λόγω κατάσταση λογαριασμού, ήταν μήνας για εφοδιασμό από το πρατήριο του Μ.Κ.9, τότε, η επόμενη καταχώρηση, θα έπρεπε να ήταν τον 3ο του
  3. Αντ' αυτού καθώς ήδη έχει αναφερθεί με βάση την εν λόγω κατάσταση λογαριασμού, διάφορα οχήματα του δήμου φαίνεται να είχαν εφοδιαστεί από το συγκεκριμένο παράρτημα και για τους μήνες 12ος του 2012 και 2ο του 2013, που με βάση την πρακτική που υποτίθεται ότι ακολουθούσε ο δήμος, θα έπρεπε να είχαν εφοδιαστεί από δυο άλλα πρατήρια. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την επόμενη κατάσταση λογαριασμού, με αριθμό 4, του ίδιου πρατηρίου, η οποία καλύπτει τους μήνες 7ος, 8ος, 9ος και 10ος του
  4. Η επόμενη, με αριθμό 5, αφορά και πάλι στο ίδιο πρατήριο, δηλαδή του σύγαμπρου του δημάρχου (Μ.Κ.9) και περικλείει 20 καταχωρήσεις, όλες το 10ο του
  5. Και οι επόμενες δυο καταστάσεις λογαριασμού, με αριθμό 6 και 7 είναι του ίδιου πρατηρίου και περικλείουν σωρεία καταχωρήσεων, τον 6ο του
  6. Η επόμενη, με αριθμό 8 είναι και πάλιν του πρατηρίου του Μ.Κ.9 και περικλείει 7 καταχωρήσεις. Σύμφωνα με αυτή, διάφορα οχήματα του δήμου εφοδιάστηκαν με καύσιμα, 5 φορές, τον 6ο και δύο φορές, τον 7ο του
  7. Οι επόμενες 4 καταστάσεις λογαριασμού (με αριθμό 9, 10, 11 και 12) είναι από το πρατήριο του Δημήτρη Ταντελέ. Η πρώτη περικλείει καταχωρήσεις για τον 3ο του 2012 και η 2η, για τους μήνες 2ος και 7ος του ίδιου έτους. Αν υποτεθεί ότι υπήρχε και ακολουθείτο η πρακτική στην οποία αναφέρθηκε ο δήμαρχος και ότι με βάση αυτή, ο μήνας του συγκεκριμένου πρατηρίου ήταν ο 2ος του 2012, τότε, ο επόμενος θα έπρεπε να ήταν ο 6ος του ίδιου έτους και όχι, είτε ο 3ος είτε ο 7ος . Η επόμενη κατάσταση, με αριθμό 11 περικλείει μια καταχώρηση τον 9ο και μια το 10ο του 2012, ενώ, οι υπόλοιπες, αφορούν τον 11ο του ίδιου έτους. Τέλος, όλες οι καταχωρήσεις της κατάστασης λογαριασμού με αριθμό 12, αφορούν και πάλιν τον 11ο του
  8. Οι δυο τελευταίες καταστάσεις λογαριασμού (με αριθμό 13 και 14) είναι της εταιρείας G & K KOUPPAS LTD. Η πρώτη περικλείει καταχωρήσεις για τον 8ο του 2012 και η δεύτερη, για τον 4ο του ίδιου έτους. Οι επόμενες 6 καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήρια 9 μέχρι 14) είναι και πάλι από το πρατήριο καυσίμων του Μ.Κ.
  9. Η πρώτη (τεκμήριο 9) περικλείει καταχωρήσεις για τους μήνες, 1ος, 11ος και 12ος του
  10. Η δεύτερη (τεκμήριο 10) περικλείει καταχωρήσεις για τους μήνες, 3ος, 4ος, 5ος και 6ος του
  11. Η τρίτη (τεκμήριο 11) περικλείει καταχωρήσεις για τους μήνες, 11ος και 12ος του 2009 και 1ος και 2ος του
  12. Η τέταρτη (τεκμήριο 12) περικλείει καταχωρήσεις για τους μήνες, 2ος και 3ος του
  13. Η πέμπτη (τεκμήριο 13) περικλείει καταχωρήσεις για τους μήνες, 10ος και 11ος του
  14. (τεκμήριο 10). Τέλος, η έκτη περικλείει καταχωρήσεις για τους μήνες, 3ος, 4ος, 5ος και 6ος του
  15. Ειδικά γι αυτή που είναι του 2011 καθώς και για την κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 10) που είναι του 2010 είναι φανερό, ότι, εάν ευσταθούσε ο ισχυρισμός του δημάρχου - και σύγαμπρου του Μ.Κ.9 - ότι η πρακτική του δήμου ήταν ότι τα οχήματά του, θα έπρεπε να εφοδιάζονται κάθε μήνα και από διαφορετικό πρατήριο καυσίμων και τούτο, επειδή ήθελαν να είναι δίκαιοι με όλους, δε θα έπρεπε για τέσσερις συνεχόμενους μήνες, τα οχήματα του δήμου να εφοδιάζονται με καύσιμα από το πρατήριο του σύγαμπρού του. Σ' ό,τι αφορά στις υπόλοιπες από τις παραπάνω διαπιστώσεις μου, θα επανέλθω. Όπως είπε αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, ο δημοτικός μηχανικός του δήμου, Σπύρος Σπύρου είναι δεύτερος ξάδελφος της συζύγου του, ο τεχνικός του δήμου (Μ.Κ.10), γαμπρός του, δηλαδή, σύζυγος της αδελφής του και τέλος, ο Μ.Κ.9, σύγαμπρός του. Ερωτηθείς εάν συμφωνεί πως, όταν αφυπηρέτησε ο προηγούμενος γραμματέας του δήμου το 1999, εκτελούσε χρέη γραμματέα, ως αναπληρωτής δημοτικός γραμματέας, ο δημοτικός μηχανικός του δήμου, δηλαδή ο Σπύρου, όπως είπε απαντώντας, παρόλο που ο ίδιος δεν ήταν μέλος τότε, (υποθέτω δήμαρχος ήθελε να πει) γνώριζε αυτό που του αναφέρθηκε. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε εάν ο Σπύρου ενδιαφερόταν να παραμείνει ως δημοτικός γραμματέας και διεκδικούσε τη θέση, απάντησε ως εξής: «Δεν μπορεί να τα γνώριζα αυτά τα πράγματα, διότι ήταν πριν τη δημαρχία τη δική μου. Δε διεκδίκησε ο δημοτικός μηχανικός, απ' ό,τι ξέρω έγιναν κανονικές διαδικασίες, έγιναν εξετάσεις, δεν ήταν υποψήφιος ο δημοτικός μηχανικός. Τώρα, πού το γνωρίζει ο κ. Γεωργίου αν ήταν δυο χρόνια πριν το διορισμό του, δεν ξέρω.» Ακολούθησε η εξής υποβολή: «Δεν μιλώ για δυο χρόνια, μιλώ μέχρι την 1η του Νιόβρη το
  16. Διεκδίκησε τη θέση και τη θέση όμως την πήρε ο κατηγορούμενος γιατί πρώτευσε στις εξετάσεις.» Απάντησε ως εξής: «Έχετε λάθος. Δε διεκδίκησε τη θέση, διότι δε συμμετείχε στη διαδικασία, απ' ό,τι ξέρω.» Δεδομένου ότι ο ίδιος, ενώ είχε εκλεγεί δήμαρχος το Δεκέμβρη του 2001 και ανέλαβε καθήκοντα το Γενάρη του 2002 γνώριζε πως, όταν το 1999 αφυπηρέτησε ο προηγούμενος δημοτικός γραμματέας, εκτελούσε χρέη δημοτικού γραμματέα, ως αναπληρωτής, ο δημοτικός μηχανικός του δήμου και δεύτερος ξάδελφος της συζύγου του, Σπύρου και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, δεν μπορώ να δεχθώ πως δε γνώριζε ότι ο Σπύρου ενδιαφερόταν να παραμείνει δημοτικός γραμματέας είτε ακόμη, τον ισχυρισμό του ότι ο Σπύρου δε διεκδίκησε τη συγκεκριμένη θέση. Ειδικά το δεύτερο, δηλαδή ότι ο Σπύρου υπόβαλε αίτηση για τη θέση του δημοτικού γραμματέα αποδεικνύεται και από τα εξής έγγραφα - που μαζί με διάφορα άλλα συνθέτουν σε δέσμη το τεκμήριο 25 -: από την επιστολή του Σπύρου προς το δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο Πόλης Χρυσοχούς, ημερομηνίας 27/3/2000, η οποία αποτελεί και την αίτησή του για τη θέση δημοτικού γραμματέα. Από την επιστολή του δημάρχου Πόλης Χρυσοχούς και προς το Σπύρου, ημερομηνίας 1/6/2001, με την οποία, όλοι οι υποψήφιοι για τη θέση, ανάμεσά τους, εκτός από το Σπύρου και ο κατηγορούμενος κλήθηκαν στα γραφεία του δήμου για να παρακαθίσουν σε γραπτές εξετάσεις, στις 9/6/
  17. Δεδομένου ότι στο σύνολό τους τα διάφορα έγγραφα που συνθέτουν το τεκμήριο 25 βρίσκονταν στο αρχείο του δήμου και παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο από τη βοηθό γραμματειακή λειτουργό του δήμου, Μαρία Ζάκου (Μ.Υ.1), με όλο το σεβασμό προς το δήμαρχο δεν μπορεί να ισχυρίζεται πως είτε ότι δεν ξέρει κατά πόσο ο Σπύρου διεκδίκησε τη θέση του δημοτικού γραμματέα του δήμου είτε ακόμη, ότι δεν τη διεκδίκησε. Και, με δεδομένη τη θέση του κατηγορούμενου, ότι η όλη υπόθεση αποτελεί σκευωρία εναντίον του από μια οικογένεια, επειδή ενδιαφερόταν για κάποιες θέσεις στο δημαρχείο τότε, νομίζω γίνεται αντιληπτό γιατί αποδίδω σημασία, στο γεγονός ότι ο δήμαρχος, ενώ γνώριζε ότι καθ' ον χρόνο ο κατηγορούμενος διεκδικούσε - και εν τέλει κατέλαβε - τη θέση του δημοτικού γραμματέα, διεκδικούσε την ίδια θέση και ο Σπύρου που είναι συγγενής του, εντούτοις, κατά μία εκδοχή ισχυρίστηκε πως δε γνώριζε το δεύτερο και σύμφωνα με άλλη εκδοχή, το αρνήθηκε. Όταν στο στάδιο αντεξέτασης και πάλι, του ζητήθηκε να εξηγήσει τη διαδικασία προμήθειας καυσίμων του οχήματος του δημάρχου, απαντώντας, μεταξύ άλλων ανάφερε και τα εξής: ακόμη και πριν τη δική του δημαρχεία υπήρχε μια πρακτική, μια απόφαση των δημοτικών συμβούλων, ότι τα οχήματα χρησιμοποιούνται μόνο για υπηρεσιακούς σκοπούς. Ήταν ρητή οδηγία και τη γνώριζαν όλοι και πρώτος έπρεπε να τη γνωρίζει ο κατηγορούμενος, ότι κάθε μήνα είχε συγκεκριμένο πρατήριο, επειδή είναι 4 και κάθε μήνα γινόταν αλλαγή. Δε γινόταν ένα όχημα να συνεχίζει για 6 ή 8 μήνες να εφοδιάζεται από το ίδιο πρατήριο και αν κάποιος διερευνήσει τον κατάλογο, θα το δει. Για λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί, μετά από επισταμένη μελέτη του συνόλου των καταστάσεων λογαριασμού των πρατηρίων, από τα οποία εφοδιάζονταν καύσιμα τα αυτοκίνητα του δήμου, προ, κατά και μετά τον ουσιώδη χρόνο, δε στοιχειοθετείται η θέση του μάρτυρα, περί της παραπάνω πρακτικής, ενώ, ακόμη και να υπήρχε τέτοια πρακτική, αυτή ουδέποτε τηρήθηκε. Και όχι μόνο αυτό. Επειδή, όταν στη συνέχεια ο μάρτυρας ρωτήθηκε τι γινόταν όταν πήγαινε κάποιος στο πρατήριο και γέμιζε το όχημα με καύσιμα, ισχυρίστηκε ότι υπήρχε κάρτα στο κάθε πρατήριο, στην οποία σημειωνόταν η ημερομηνία, ο αριθμός του οχήματος, τι καύσιμο έβαζε και το ποσό της αξίας των καυσίμων και υπόγραφε δίπλα ο υπάλληλος, δεν μπορώ να μην αναδείξω και το εξής: οι 12 συνολικά καταστάσεις λογαριασμού που μαζί με τα δυο τιμολόγια συνθέτουν σε δέσμη το τεκμήριο 3Α καθώς και οι 6 καταστάσεις λογαριασμού που τηρούσε το πρατήριο καυσίμων του Μ.Κ.9 αφορούν σε 3 μόνο πρατήρια καυσίμων και όχι 4, όπως θα έπρεπε να ήταν κανονικά, δεδομένης της θέσης του μάρτυρα καθώς και των άλλων τριών ουσιωδών μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής, ότι με βάση τη γνωστή πια πρακτική του δήμου, τα οχήματά του, θα έπρεπε να εφοδιάζονται ανά μήνα και από τα τέσσερα συνολικά πρατήρια της Πόλης Χρυσοχούς. Δε μου διαφεύγει ότι τα πρώτα δυο έγγραφα (μέρος του τεκμήριου 3Α) αφορούν σε διαφορετικό πρατήριο από τα άλλα τρία που αφορούν οι καταστάσεις λογαριασμού. Ωστόσο, αυτά είναι τιμολόγια και όχι κατατάσσεις λογαριασμού και αφορούν σε δυο καταχωρήσεις, ημερομηνίας 31/1/2012 και σε μια, ημερομηνίας 6/2/2012 το πρώτο, ενώ το δεύτερο, που θα πρέπει να σημειωθεί πως είναι ημιτελές, σε σχέση με μερικά από τα στοιχεία του, ως προς το χρόνο, αφορά σε 16 συνολικά καταχωρήσεις, πιθανότατα, το Γενάρη του
  18. Εν πάση περιπτώσει, από το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του συνόλου των καταστάσεων λογαριασμών που τηρούσαν τα άλλα τρία πρατήρια, σε καμιά περίπτωση επιβεβαιώνεται η θέση των ουσιωδών μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής, για την κατ' ισχυρισμό τους ακολουθητέα πρακτική αναφορικά με τον εφοδιασμό καυσίμων των οχημάτων του δήμου. Ισχυρίστηκε ο μάρτυρας κάποια στιγμή, ότι στην κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 5 (μέρος του τεκμηρίου 3Α), στην καταχώρηση ημερομηνίας 11/10/12 (για την οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 13 και 14), η υπογραφή είναι του κατηγορούμενου. Φυσικά, αργότερα, απαντώντας σε κάποια υποβολή του κ. Γεωργίου, μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε και τα εξής: «Εντιμότατε ο ίδιος υπόγραφε δίπλα, τζιαι μάλιστα, εάν ελέγξει κάποιος τις κάρτες συμπλήρωνε και τα στοιχεία του οχήματος ο δημοτικός γραμματέας και άμα γίνει έρευνα, θα διαπιστωθεί ότι εν ο ίδιος που έγραφε τα στοιχεία του οχήματος και υπόγραφε δίπλα.» Παρατηρώ τα εξής: Η παραπάνω απάντηση του μάρτυρα περικλείει και την πεμπτουσία του αιτιολογικού μου για το συμπέρασμά μου, ότι η κατηγορούσα αρχή απότυχε να αποδείξει τη θέση της, ότι στον ουσιώδη χρόνο - για κάθε κατηγορία -, ο κατηγορούμενος, όχι απλώς, ενώ έβαζε καύσιμα στο ιδιωτικό του αυτοκίνητο, τα χρέωνε στο δήμο, ως καύσιμα που υποτίθεται πως έβαζε στο αυτοκίνητο του δήμου, αλλά και ότι μετέβηκε στο πρατήριο του Μ.Κ.9 και εφοδίασε με καύσιμα, οποιοδήποτε όχημα. Η δίκη είναι ποινική και με δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος αρνείται τις κατηγορίες που του προσάπτονται είναι καλά γνωστό, ότι η κατηγορούσα αρχή καλείται να αποδείξει τις εν λόγω κατηγορίες και κάθε στοιχείο που τις συνιστά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όπως αναφέρεται συναφώς στη Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363), δεν επιτρέπονται υποθέσεις, όσο εύλογες κι αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. Των παραπάνω λεχθέντων τίθεται το ερώτημα, η κατηγορούσα αρχή, επί τη βάσει ποιας μαρτυρίας απόδειξε το θεμελιακό πρωτογενές γεγονός, απολύτως αναγκαίο για σκοπούς στοιχειοθέτησης και απόδειξης του συνόλου των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, ότι κατά τους επίδικους χρόνους, αυτός, καταρχήν εφοδιάστηκε με καύσιμα από το πρατήριο του Μ.Κ.9, για να έχει νόημα στη συνέχεια, να διερευνηθεί ο ισχυρισμός της, ότι, ενώ εφοδιάζει το δικό του όχημα, το έκανε με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ότι εφοδίαζε το επίδικο όχημα του δήμου, ο οποίος χρεωνόταν και με την αξία των καυσίμων που έβαζε στο δικό του όχημα, κάθε φορά; Η μόνη σχετική μαρτυρία που υπάρχει είναι οι καταστάσεις λογαριασμού (μέρος του τεκμηρίου 3Α), από τις οποίες, αυτό που προκύπτει και που ασφαλώς αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία είναι ότι το επίδικο όχημα, στις 9 από τις 10 περιπτώσεις που αναφέρονται στο κατηγορητήριο εφοδιάστηκε με καύσιμα από το πρατήριο του Μ.Κ.9 και μια φορά, από το πρατήριο του Ταντελέ. Απ' εκεί και πέρα, για λόγους που θα αναφέρω ιδιαίτερα στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας των Μ.Κ.9 και 10, ίχνος αποδεκτής μαρτυρίας υπάρχει ότι η υπογραφή στη σχετική καταχώρηση, για κάθε μια από τις 10 συνολικά περιπτώσεις που αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι εφοδίασε το αυτοκίνητό του με καύσιμα και χρέωνε την αξία τους στο δήμο, ως καύσιμα του επίδικου οχήματός του, ανήκει στον κατηγορούμενο. Ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός του Μ.Κ.3 ότι η υπογραφή στην καταχώρηση της 11/10/2012 είναι του κατηγορούμενου είτε ακόμη, ότι αυτός συμπλήρωνε και τα στοιχεία του οχήματος στις κάρτες και υπόγραφε δίπλα δεν αποτελεί άνευ άλλου ικανοποιητική μαρτυρία, για σκοπούς απόδειξης των εν λόγω ισχυρισμών του. Όπως αναφέρεται στο - πρώτο - σύγγραμμα του Τάκη Ηλιάδη «Το Δίκαιο της Απόδειξης (Μια πρακτική προσέγγιση)»
(1994), σελ 77, 78, η ορθή εκτέλεση ενός εγγράφου μπορεί να γίνει με την απόδειξη του γραφικού χαρακτήρα του προσώπου που έχει υπογράψει το έγγραφο. Η απόδειξη του γραφικού χαρακτήρα μπορεί να γίνει, πρώτο, με άμεση μαρτυρία γραφικού χαρακτήρα. Ο καλύτερος τρόπος απόδειξης γραφικού χαρακτήρα, προστίθεται είναι η κατάθεση από πρόσωπο που έχει υπογράψει ένα έγγραφο ότι η υπογραφή είναι δική του. Ωστόσο, αν εκείνος δεν μπορεί να εντοπιστεί, τότε, κάποιος άλλος που τον έχει δει να υπογράφει μπορεί να καταθέσει πως ήταν παρών και ότι τον είδε να υπογράφει. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος, ουδέποτε αποδέχθηκε ότι οποιαδήποτε γραφή ή υπογραφή του αποδίδονται σ' οποιοδήποτε έγγραφο, του ανήκουν, ενώ, ούτε ο δήμαρχος μα ούτε και οποιοσδήποτε άλλος μάρτυρας, του απέδωσαν πειστικά και αξιόπιστα οποιαδήποτε τέτοια γραφή ή υπογραφή. Για να συνεχίσω, ο άλλος τρόπος απόδειξης γραφικού χαρακτήρα -σύμφωνα με το ίδιο σύγγραμμα - είναι η μαρτυρία γνώμης για το γραφικό χαρακτήρα. Στην περίπτωσή μας δεν προκύπτει να έγινε γραφολογική εξέταση επί οποιουδήποτε εγγράφου υπάρχει ισχυρισμός ότι ο κατηγορούμενος έγγραψε οτιδήποτε και υπόγραψε σ' αυτό. Ειδικά γι αυτό τον τρόπο απόδειξης γραφικού χαρακτήρα προστίθενται και τα εξής: ενώ ο δήμαρχος απέδωσε αυθαίρετα συγκεκριμένη υπογραφή στον κατηγορούμενο και αναφερόμενος γενικά στις κάρτες (προφανώς, εννοώντας τις καταστάσεις λογαριασμού (μέρος του τεκμηρίου 3Α)) απέδωσε συγκεκριμένα στοιχεία τους καθώς και την υπογραφή δίπλα από αυτά στον κατηγορούμενο, το γεγονός και μόνο, ότι, όπως είπε, άμα γίνει έρευνα θα διαπιστωθεί πως είναι ο ίδιος που έγραφε τα στοιχεία του οχήματος και υπόγραφε δίπλα καθιστά τελείως ξεκάθαρο και πόσο επικίνδυνο είναι να δεχθώ ότι τα όσα αποδίδει στον κατηγορούμενο ότι έγραψε καθώς και οι φερόμενες υπογραφές του, όντως του ανήκουν. Τέλος σύμφωνα και πάλι με το ίδιο σύγγραμμα, η απόδειξη του γραφικού χαρακτήρα μπορεί να γίνει και με σύγκριση. Δηλαδή, με σύγκριση μιας αμφισβητούμενης γραφής με μια άλλη γραφή που έχει αποδειχθεί με τρόπο που ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι είναι γνήσια. Κάτι που επίσης δεν ισχύει στην περίπτωσή μας, για ό,τι αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι έγραψε ή υπόγραψε στις επίδικες καταστάσεις λογαριασμού. Το πόσο εκτίθεται ο δήμαρχος για ό,τι ισχυρίστηκε για την υποτιθέμενη πρακτική του δήμου σε σχέση με τον εφοδιασμό καυσίμων των οχημάτων του δήμου και μάλιστα, με πραγματική μαρτυρία καταφαίνεται και από τα εξής: Όπως είπε - και έτσι είναι - η κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 9) είναι του πρατηρίου του σύγαμπρου του (Μ.Κ.9). Σ' αυτή, κατά τον ίδιο πάντοτε, όλες οι υπογραφές είναι δικές του, εκτός από τις τρεις. Την πρώτη, ημερομηνίας 5/11/2011, την τρίτη, ημερομηνίας 16/11/2011 και την τελευταία, ημερομηνίας 31/1/
  1. Με αυτό δεδομένο προκύπτει ότι ο μάρτυρας, κατά τη διάρκεια τριών διαδοχικών μηνών, σε δυο διαφορετικές περιπτώσεις, τον 11ο και σε δυο, το 12ο του 2011 και σε τρεις, τον 1ο του 2012, κατά παράβαση της πρακτικής που ακολουθούσε ο δήμος για εφοδιασμό των οχημάτων του από διαφορετικό πρατήριο, κάθε μήνα και τούτο, για είναι δίκαιοι, ως δήμος, έναντι όλων των πρατηριούχων, εφοδιάστηκε με καύσιμα, μόνο από το πρατήριο του σύγαμπρου του (Μ.Κ.9). Κατά τ' άλλα, αυτός που παραβίασε την εν λόγω πρακτική είναι ο κατηγορούμενος. Το ίδιο ισχύει και για την κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 10), την οποία και πάλι τηρούσε ο Μ.Κ.9, από την οποία προκύπτει ότι, ο δήμαρχος, τον 3ο, 4ο, 5ο, και 6ο του 2010, σε 8 διαφορετικές περιπτώσεις εφοδιάστηκε με καύσιμα από το ίδιο πρατήριο καυσίμων, αυτό του σύγαμπρου του (Μ.Κ.9). Ομοίως και για την κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 11) από την οποία προκύπτει ότι ο μάρτυρας - όπως ομολόγησε απαντώντας σε σχετική ερώτηση του κ. Γεωργίου -, κατά τους μήνες 11ος και 12ος του 2009 και 1ος και 2ος του 2010, σε 6 διαφορετικές περιπτώσεις εφοδιάστηκε με καύσιμα από το πρατήριο του Μ.Κ.
  2. Το ίδιο ισχύει και για την κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 12) από την οποία προκύπτει ότι ο μάρτυρας, στις 19/2/2010 και 1/3/2010 εφοδιάστηκε με καύσιμα και πάλι από το πρατήριο του σύγαμπρού του. Κάποια στιγμή αργότερα - αντεξεταζόμενος πάντοτε -, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ισχυρίστηκε ότι στις κάρτες που τηρούσαν τα διάφορα πρατήρια, εκτός από την υπογραφή, τα υπόλοιπα στοιχεία τα συμπλήρωνε ο πρατηριούχος. Ο μόνος πρατηριούχος που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ως μάρτυρας είναι ο σύγαμπρός του (Μ.Κ.9), τον οποίο, για λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια θεωρώ εξίσου αναξιόπιστο, αφού, για το ίδιο θέμα υπέπεσε κι αυτός σε σοβαρές αντιφάσεις. Ειδικά για τα δήμαρχο διερωτώμαι: τι απ' όσα ανάφερε ισχύει; Ο ισχυρισμός του ότι ο κατηγορούμενος, στις καταστάσεις λογαριασμού συμπλήρωνε τα στοιχεία του οχήματος και υπόγραφε δίπλα ή ότι υπόγραφε μόνο και τα υπόλοιπα στοιχεία τα συμπλήρωνε ο πρατηριούχος; Επειδή ο μάρτυρας και επί της κατάστασης λογαριασμού (τεκμήριο 14) - του Μ.Κ.9 και πάλι - αναγνώρισε την υπογραφή του στις καταχωρήσεις, ημερομηνίας 14/3, 6/4 και 26/5/2011, αυτό, με απλά λόγια και πάλι σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια τριών διαδοχικών μηνών, ο ίδιος, κατά παράβαση της ούτω καλούμενης πρακτικής του δήμου εφοδιάστηκε με καύσιμα από το ίδιο πρατήριο. Αυτό του σύγαμπρού του. Σε συνέχεια του προηγούμενου, ο ισχυρισμός του ότι ο κατηγορούμενος επέλεγε πάντοτε το συγκεκριμένο πρατήριο και δεν τηρούσε τη σειρά, εκτός του ότι δεν έχει αποδειχθεί είναι και παράλογος. Και τούτο, επειδή, όπως του υποβλήθηκε κιόλας, μόνο ένας ανόητος θα επέλεγε το πρατήριο καυσίμων του σύγαμπρού του για να διαπράξει τόσο σοβαρά αδικήματα, όπως αυτά που καταλογίζονται στον κατηγορούμενο, τη στιγμή που υπήρχαν άλλα τρία πρατήρια στην Πόλη Χρυσοχούς και θα μπορούσε να επιλέξει οποιοδήποτε από αυτά. Χωρίς βέβαια να παραγνωρίζω πως, αυτό που έχει αποδειχθεί καθ' ομολογία του δημάρχου είναι το εξής: αυτός που δεν τηρούσε «τη σειρά του κάθε μήνα» ήταν ο ίδιος και όχι ο κατηγορούμενος. Όταν του υποβλήθηκε πως, εάν ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να κάνει οποιαδήποτε ματσαράγκα, το μόνο σταθμό που δε θα επέλεγε θα ήταν αυτό του σύγαμπρού του, ενόψει των διαφορών που είχε μαζί του, απαντώντας, μεταξύ άλλων που είπε ήταν τα εξής: ο λόγος που ο κατηγορούμενος είχε επιλέξει ένα πρατήριο ήταν για να μη γνωρίζουν και οι 4 ότι εφοδίαζε το προσωπικό του όχημα, γι αυτό και όταν ήταν ο μήνας του Ταντελέ ή της ΕΚΟ, όπως είπε κατά λέξη, «..γιατί δεν πήγαινε εκεί το όχημα και πήγαινε από τον κ. Χριστοφόρου στον ίδιο; Ένα ερώτημα. Αφού ήταν έτσι τα πράγματα και μπορούσε να τον καταγγείλει ότι θα με ενημέρωνε ο σύγαμπρός μου και θα γίνει η συνομωσία που αναφέρθηκε ο κ. Γεωργίου, γιατί πήγαινε όταν ήταν ο μήνας της ΕΚΟ, πήγαινε στην ΠΕΤΡΟΛΙΝΑ ή όταν ήταν ο μήνας του κυρίου Ταντελέ πήγαινε και πάλι στην ίδια πεζίνα, όταν ήταν ο μήνας της ESSO ή μετά της LUCOIL, γιατί συνέχιζε να πηγαίνει και να μην τηρεί τη διαδικασία που τηρούσαν τα υπόλοιπα οχήματα;» Από την παραπάνω απάντησή του, που σε κάποιο βαθμό είναι και δυσνόητη, αυτό που σίγουρα προκύπτει είναι το εξής: καταλογίζει στον κατηγορούμενο, ότι αυτό που έκανε στο πρατήριο του Μ.Κ.9 το έκανε και σε άλλο πρατήριο. Δεν μπορώ να εκλάβω διαφορετικά, το ερώτημά του, γιατί «όταν ήταν ο μήνας της ΕΚΟ, πήγαινε στην ΠΕΤΡΟΛΙΝΑ..». Φυσικά, ούτε η Μ.5 μα ούτε και ο Μ.Κ.10 που υποτίθεται πως έκαναν και το σχετικό έλεγχο μετά από οδηγίες του διαπίστωσαν κάτι τέτοιο. Ότι ο μάρτυρας, υπό το βάρος της εύλογης υποβολής που του έγινε, για να ξεφύγει, κατέφυγε στο ψεύδος είναι ολοφάνερο. Επί των παραπάνω ισχυρισμών του υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που τον εκθέτει και όχι μόνο αυτόν. Η κατάσταση (τεκμήριο 1Α) ετοιμάστηκε από το Μ.Κ.10, κατόπιν οδηγιών του. Αποτελείται από 5 στήλες. Στην πρώτη αναφέρεται το πρατήριο από το οποίο εφοδιάστηκε το επίδικο όχημα, στη δεύτερη, με τίτλο «ΜΗΝΑΣ ΠΡΑΤΗΡΙΟΥ», το πρατήριο από το οποίο θα έπρεπε να είχε κανονικά εφοδιαστεί, στην τρίτη, η ημερομηνία εφοδιασμού, στην τέταρτη, η αξία των καυσίμων που εφοδιάστηκε το όχημα και στην πέμπτη, με τίτλο «ΥΠΟΓΡΑΦΗ», το όνομα του υπαλλήλου που εφοδίασε το επίδικο όχημα. Με απλή ανάγνωση του περιεχομένου του εν λόγω εγγράφου προκύπτουν τα εξής, τα οποία, θα έλεγα συνθλίβουν τη θέση όλων των ουσιωδών μαρτύρων, ότι ο κατηγορούμενος, προκειμένου να μην γίνει αντιληπτός, για το γεγονός ότι, ενώ εφοδίαζε με καύσιμα το όχημά του χρέωνε την αξία τους στο δήμο σαν καύσιμα για το επίδικο όχημα, κατά παράβαση της γνωστής πρακτικής του δήμου (ως ανωτέρω), με εξαίρεση μια φορά, όλες τις άλλες, επέλεγε το πρατήριο του Μ.Κ.
  3. Σύμφωνα λοιπόν με την εν λόγω κατάσταση, το επίδικο όχημα, στις 11/1/2012 εφοδιάστηκε με καύσιμα από τον Σπύρο, από το πρατήριο του Κωστάκη, που ήταν και ο μήνας του. Στις 6/2/2012, δηλαδή, τον επόμενο μήνα εφοδιάστηκε με καύσιμα από το Μάριο, από το ίδιο πρατήριο, του οποίου, με βάση την ίδια κατάσταση ήταν και πάλι ο μήνας. Το εύλογο ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: πώς είναι δυνατό, δυο συνεχόμενοι μήνες να ήταν οι μήνες ανεφοδιασμού των οχημάτων του δήμου από το ίδιο πρατήριο, αφού, όπως είναι η θέση όλων των ουσιωδών μαρτύρων, τα οχήματα του δήμου, θα έπρεπε κάθε μήνα να εφοδιάζονται με καύσιμα από διαφορετικό πρατήριο, που με απλά λόγια σημαίνει ότι, εάν ο Γενάρης του 2012, ήταν ο μήνας εφοδιασμού από το πρατήριο του Κωστάκη, ο επόμενος μήνας, θα έπρεπε να ήταν ο Μάης, του ίδιου έτους; Για να συνεχίσω, με βάση το ίδιο έγγραφο, στις 6/6/2012, το επίδικο όχημα εφοδιάστηκε με καύσιμα από τον Ανδρέα Παρασκευά από το πρατήριο του Μ.Κ.9, που ήταν και ο μήνας του, ενώ στις 11/6/2012 εφοδιάστηκε από τον κατηγορούμενο από το ίδιο πρατήριο. Στις 15/6/2012 εφοδιάστηκε από τον Πάτροκλο, δηλαδή το Μ.Κ.10 που ετοίμασε και τη σχετική κατάσταση (τεκμήριο 1Α) και πάλι από το πρατήριο του Μ.Κ.9, ενώ, στις 18/6/2012, δηλαδή, τον ίδιο πάντοτε μήνα, του ίδιου έτους εφοδιάστηκε και πάλι από τον κατηγορούμενο από ίδιο πρατήριο, πλην όμως, ενώ ήταν ο μήνας του Ταντελέ. Τώρα πώς γίνεται ο Ιούνης του 2012, να ήταν ο μήνας εφοδιασμού από το πρατήριο, τόσο του Μ.Κ.9 όσο και του Ταντελέ είναι ανεξήγητο. Όπως επίσης ανεξήγητο είναι και το γεγονός, ότι, με βάση την ίδια κατάσταση, ενώ αναφέρεται ως μήνας του πρατηρίου του Ταντελέ ο Ιούνης αναφέρεται και ο Μάρτης και συγκεκριμένα, η 9η Μαρτίου, 2012, όταν ο Μάριος αυτή τη φορά εφοδίασε το επίδικο όχημα από το συγκεκριμένο πρατήριο. Προφανώς, εάν ο Μάρτης ήταν ο μήνας του πρατηρίου του Ταντελέ, ο επόμενος, δεν μπορεί να ήταν ο Ιούνης, αλλά, ο Ιούλης. Ούτε και μου διαφεύγει ότι στην ίδια κατάσταση αναφέρεται και ο Ιούλης ως μήνας εφοδιασμού από το πρατήριο του Ταντελέ. Από την ίδια κατάσταση προκύπτουν και τα εξής: Καθώς ήδη έχει αναφερθεί δύο συνεχόμενοι μήνες, συγκεκριμένα, ο Γενάρης και ο Φλεβάρης του 2012 αναφέρονται ως μήνες εφοδιασμού από το πρατήριο του Κωστάκη, το οποίο, παραδόξως, με βάση την ίδια κατάσταση είχε ξανά σειρά, το Σεπτέμβρη του
  4. Δηλαδή, μετά από 7 μήνες. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να αναδείξω το μέγεθος της αναξιοπιστίας του Μ.Κ.3, ως μάρτυρα. Η Αντρούλα Κυριάκου (Μ.Κ.5), όπως αναφέρει στη γραπτή της κατάθεση (τεκμήριο 16), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της, στον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στη θέση του οικονομικού διαχειριστή του δήμου. Στις 11/2/2013, ο δήμαρχος (Μ.Κ.3), της έδωσε οδηγίες να ελέγξει για το 2012 τα καύσιμα για το επίδικο όχημα και από τα 4 πρατήρια που συνεργάζεται ο δήμος. Βάση των τιμολογίων καυσίμων ετοίμασε μια λίστα (τεκμήριο 2Α) και για τα 4 πρατήρια και την παρέδωσε στο δήμαρχο, στις 15/2/
  5. Η σειρά που υπήρχε με τα πρατήρια, ήταν κάθε μήνα, αφού τέλειωνε ο μήνας εφοδίαζαν καύσιμα από άλλο πρατήριο που ερχόταν η σειρά του. Λίγο αργότερα, η μάρτυρας αναφέρει κατά λέξη τα εξής: «Έχω στην κατοχή μου τα τιμολόγια καυσίμων που προέβηκα σε έλεγχο και είναι τα κανονικά και σας τα παραδίνω, αφού τα έχω υπογράψει.» Το πόσο αυθαίρετα - εκτός από εξ ακοής μαρτυρία και μάλιστα, άγνωστου βαθμού και προέλευσης - είναι όσα καταγράφει η μάρτυρας στο τεκμήριο 2Α καταφαίνεται από τα εξής: ενώ, όπως αναφέρει στην κατάθεσή της, για το σχετικό έλεγχο που έκανε, βασίστηκε στα τιμολόγια καυσίμων των 4 πρατηρίων, τα οποία υποτίθεται ότι παρέδωσε στο Μ.Κ.2 που της πήρε την κατάθεση, μόνο δυο τιμολόγια έχουν τεθεί ενώπιον μου (πρόκειται για τα δυο πρώτα έγγραφα που μαζί με τα υπόλοιπα 12 συνθέτουν σε δέσμη το τεκμήριο 3Α), τα οποία, ουδεμία απολύτως σχέση φαίνεται να έχουν είτε με τον κατηγορούμενο είτε με την επίδικη περίοδο. Πέραν τούτου είναι και το γεγονός ότι, ο Μ.Κ.2, στη δική του κατάθεση (τεκμήριο 5), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε κι αυτός για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της, αυτό που αναφέρει χωρίς να έχει αμφισβητηθεί είναι το εξής: στις 23/8/2013 παρέλαβε από τη μάρτυρα ένα φωτοαντίγραφο χειρόγραφου καταλόγου που αφορά τα καύσιμα του επίδικου οχήματος για το έτος και 14 δελτία καυσίμων. Απ' εκεί και πέρα, οι λόγοι για τους οποίους καταρρίπτεται η θέση και αυτής, περί της υποτιθέμενης πρακτικής του δήμου αναφορικά με τον εφοδιασμό των οχημάτων του, ανά μήνα και με σειρά από τα 4 πρατήρια καυσίμων της Πόλης Χρυσοχούς έχουν αναφερθεί στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του προηγούμενου μάρτυρα. Επομένως θεωρώ και αυτή αναξιόπιστη και γι αυτό το λόγο. Τέλος και στην περίπτωσή της διερωτώμαι επί τη βάση ποιου δεδομένου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο το πρόσωπο που εφοδίασε με καύσιμα το επίδικο όχημα, κατά τις ημερομηνίες που αναφέρει στη σχετική κατάσταση που ετοίμασε, τη στιγμή που, σε καμιά κατάσταση λογαριασμού αναγράφεται το όνομά του; Εν πάση περιπτώσει, το πόσο επικίνδυνο είναι να βασιστώ στη μαρτυρία της υπό αναφορά, για σκοπούς εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων για ό,τι αποτελεί το ζητούμενο προκύπτει από τη μαρτυρία της ίδιας, η οποία, στη δεύτερη σελίδα της κατάστασης που ετοίμασε κατόπιν οδηγιών του δημάρχου (Μ.Κ.3), όπως αναφέρει επισυνάπτει το αποτέλεσμα του προκαταρκτικού ελέγχου που διενήργησε κ.ο.κ. Για να επαναλάβω η δίκη είναι ποινική και η κατηγορούσα αρχή οφείλει να αποδείξει τις υπό κρίση κατηγορίες και κάθε στοιχείο που τις συνιστά, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Με αυτό δεδομένο, στη βάση του προκαταρκτικού ελέγχου που έκανε η μάρτυρας, μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν, γεγονός ανεπίτρεπτο. Υπεισέρχομαι τώρα και στη μαρτυρία του Ιωσήφ Ιωσήφ (Μ.Κ.9), τον οποίο δηλώνω ευθέως ότι θεωρώ εντελώς αναξιόπιστο, αφού κι αυτός, μεταξύ άλλων υπέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις και προέβαλε ισχυρισμούς, οι οποίοι καταρρίπτονται από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας είτε ακόμη, που στερούνται λογικής και πειστικότητας. Ο μάρτυρας, στη γραπτή του κατάθεση (τεκμήριο 20), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε κι αυτός για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Είναι ο ιδιοκτήτης του - επίδικου - πρατηρίου βενζίνης με την ονομασία PETROLINA που βρίσκεται στην οδό Μάριου 11 στην Πόλη Χρυσοχούς. Έχει συνεργασία αρκετά χρόνια με το δήμο Πόλης Χρυσοχούς, για τον ανεφοδιασμό των υπηρεσιακών του οχημάτων. Μεταξύ των υπαλλήλων του δήμου που έρχονται για ανεφοδιασμό καυσίμων των υπηρεσιακών οχημάτων είναι και ο δημοτικός γραμματέας, δηλαδή ο κατηγορούμενος, ο οποίος, όλες τις φορές που ήρθε στο πρατήριό του για καύσιμα, που δεν είναι πολλές, ερχόταν πάντα με το ιδιωτικό του όχημα, ένα διπλοκάμπινο στο οποίο έβαζε καύσιμα. Η πρώτη αντίφαση στην οποία υπέπεσε και μάλιστα, εντελώς αβίαστα είναι ολοφάνερη. Ενώ από τη μια φέρει τον κατηγορούμενο ανάμεσα στους υπαλλήλους του δήμου που πήγαιναν στο πρατήριό του για να βάλουν καύσιμα στα οχήματα του δήμου, την ίδια ώρα, του καταλογίζει ότι πήγαινε πάντοτε με το ιδιωτικό του όχημα και έβαζε σ' αυτό καύσιμα. Όπως αναφέρει στη συνέχεια ο μάρτυρας στη γραπτή του κατάθεση, ο κατηγορούμενος έβαζε πάντοτε μόνος του καύσιμα και μετά πήγαινε μέσα στο πρατήριο και αφού του έβρισκε την κάρτα του δήμου, τη συμπλήρωνε κανονικά, όπως έκαναν και οι άλλοι υπάλληλοι του δήμου. Κατά την ώρα συμπλήρωσης της κάρτας από τους υπαλλήλους του δήμου, ο ίδιος δε βλέπει τι γράφουν, παρά μόνο, το ποσό που έβαλαν, για να συμφωνήσουν. Μετά, αυτός που συμπληρώνει την κάρτα γράφει την ημερομηνία, το ποσό, τα νούμερα του αυτοκινήτου και υπογράφει. Ας δούμε τώρα και τι ανάφερε ενόρκως, τόσο στο στάδιο της κυρίως εξέτασης όσο και αντεξεταζόμενος και πόσο συνάδουν με τα παραπάνω. Ειδικότερα: Στο στάδιο της κυρίως εξέτασης, ερωτηθείς ποια ήταν η διαδικασία εφοδιασμού καυσίμων των αυτοκινήτων του δημαρχείου, μεταξύ άλλων ανάφερε και τα εξής: «Γεμίζαμε το αυτοκίνητο, περνούσαμε στο γραφείο, άνοιγα την κάρτα και σημειώνουμε, ως επί το πλείστον, τις παραπάνω φορές τα σημείωναν οι πελάτες, εγώ απλά παρακολουθούσα απλά τις τιμές..» Οι νέες αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε είναι ολοφάνερες. Εκεί όπου ο κατηγορούμενος έβαζε πάντοτε μόνος του καύσιμα, τώρα που ρωτήθηκε γενικά για τη διαδικασία εφοδιασμού των οχημάτων του δήμου, ισχυρίστηκε ότι γέμιζαν οι ίδιοι το αυτοκίνητο με καύσιμα, δηλαδή το πρατήριο, ενώ εκεί που ο κατηγορούμενος - όπως όλοι οι υπάλληλοι του δήμου - συμπλήρωνε ο ίδιος κανονικά την κάρτα του δήμου, προς όλα της τα στοιχεία, τώρα, αυτό γινόταν «..ως επί το πλείστον, τις παραπάνω φορές...» Όσα ακολουθούν είναι από την αντεξέτασή του: Ειδικότερα: Όταν του υποδείχθηκε η κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 3 (μέρος του τεκμηρίου 3Α) και ρωτήθηκε ποιος γράφει την ημερομηνία 3/11/2012, αντιστρέφοντας τον ισχυρισμό του, ότι, ως επί το πλείστον είναι οι υπάλληλοι του δήμου που συμπλήρωναν τις κάρτες, απάντησε ως εξής: «Πολλές φορές εγώ, υπάρχει και περίπτωση που μπαίνει από τους ίδιους τους πελάτες.» Όπως είπε απαντώντας στις επόμενες ερωτήσεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση, την ημερομηνία 3/11/2012 και το προϊόν (diesel), τα έγραψε εκείνος που γέμισε το αυτοκίνητο. Αυτός, πρέπει να είναι ο δήμαρχος, ο οποίος έγραψε και το ποσό των καυσίμων καθώς και τον αριθμό του αυτοκινήτου. Ωστόσο, για την υπογραφή, όπως είπε, πρέπει να είναι του δημάρχου, δεν μπορεί να θυμηθεί. Το πόσο αντιφατικός και κατ' επέκταση αναξιόπιστος μάρτυρας είναι καταφαίνεται και από την απάντησή του, όταν ευθύς αμέσως, του υποβλήθηκε η εξής ερώτηση, στην οποία απάντησε μονολεκτικά «Ναι.» Ακολουθεί αυτούσια: «Δηλαδή, η ημερομηνία, το προϊόν, το ποσό και ο αριθμός του αυτοκινήτου είναι γραμμένα από το δήμαρχο Άγγελο Γεωργίου;» Εκεί όπου, ουσιαστικά υπέθετε ότι όλα αυτά τα στοιχεία τα έγραψε ο δήμαρχος (Μ.Κ.3) τώρα είναι βέβαιος. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε ποιος έγγραψε τη λέξη diesel στην επόμενη καταχώρηση, ημερομηνίας 5/11/2012 - που είναι η ημερομηνία που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι διέπραξε τα αδικήματα των κατηγοριών 15 και 16 - «Ο ίδιος» απάντησε. «Ποιος, ο δήμαρχος;» ήταν η επόμενη ερώτηση. «Ο πελάτης.» απάντησε. Όταν του υποδείχθηκε - και ορθά - ότι τα γράμματα είναι τα ίδια (προφανώς ο κ. Γεωργίου αναφερόταν στη λέξη diesel και στις δυο ημερομηνίες), αντιλαμβανόμενος πόσο εκτίθεται από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας περιορίστηκε να πει πως δεν είναι δικά του. Η αμέσως επόμενη ερώτηση ήταν η εξής: «Τα γράμματα αυτά, στη γραμμή 5/11/2012 δεν είναι τα ίδια με εκείνα που λες 3/11, δεν είναι το ίδιο πρόσωπο;» Απάντησε ως εξής, που θα έλεγα επιτείνει το μέγεθος της αναξιοπιστίας του: «Συγνώμη, του ίδιου που γέμισε το αυτοκίνητο, όχι ποιος υπέγραφε. Ο ίδιος εκείνος που γέμισε το αυτοκίνητο το επόμενο. Δεν είναι δικά μου γράμματα.» Αν έχω αντιληφθεί ορθά, αυτό που ήθελε να πει με την παραπάνω απάντησή του είναι ότι, αυτός που έγγραψε τη λέξη diesel και στις δυο ημερομηνίες είναι ο ίδιος και συγκεκριμένα, ο πελάτης του δήμου που γέμισε το αυτοκίνητο με καύσιμα. Ωστόσο, αυτός που υπόγραψε την πρώτη φορά, ως αυτός που γέμισε το αυτοκίνητο του δήμου με καύσιμα είναι άλλος από αυτό που το γέμισε τη δεύτερη φορά. Το πόσο επικίνδυνο είναι να βασισθώ στη μαρτυρία του για σκοπούς εξαγωγής ασφαλών συμπερασμάτων καταφαίνεται από το γεγονός, ότι, η πρώτη περίπτωση, στις 3/11/2012, από τον ίδιο αποδίδεται στο δήμαρχο (Μ.Κ.3) και η δεύτερη, που αποτελεί και αντικείμενο δυο κατηγοριών, από την κατηγορούσα αρχή αποδίδεται στον κατηγορούμενο. Όταν στη συνέχεια ο κ. Γεωργίου, επί της ίδιας κατάστασης λογαριασμού, αφού τον παράπεμψε στην καταχώρηση, ημερομηνίας 3/12/2012, το ρώτησε σε ποιο ανήκει η υπογραφή δίπλα από το ποσό των €58,00 και τον αριθμό εγγραφής του αυτοκινήτου (KVC 367) απάντησε ως εξής: «Εκείνου που έβαλε το πετρέλαιο. Τα γράμματα είναι δικά μου, σίγουρα το αυτοκίνητο είναι γραμμένο KVC, λέει είναι πετρέλαιο και να μην γράφηκε ότι είναι πετρέλαιο, ήταν να βάλω πεζίνα;» Όταν ακολούθως, του υποδείχθηκε ότι η επόμενη καταχώρηση είναι προγενέστερης ημερομηνίας (2/12/2012) και ρωτήθηκε κατά πόσο η κάρτα, δηλαδή η κατάσταση λογαριασμού δε συμπληρώνεται και υπογράφεται την ώρα που βάζουν καύσιμα, απάντησε καταφατικά. Όταν ευθύς αμέσως ρωτήθηκε πώς γίνεται η κάρτα να συμπληρωθεί στις 3 και μετά να έχει καταγραφή στις 2, απάντησε ως εξής: «Τα γράμματα δείχνει ότι είναι δικά μου. Μπορεί αφηρημένος στη δουλεία μου, σαν τούτες μπορεί να έκανα 2000 την ημέρα που τούντες κάρτες, μπορεί και η ημερομηνία να μου διέφυγε και από 2, ακόμα να γράψω 23, μπορεί. Αν το δουν και πουν μου το, να πω και συγνώμη.» Το ερώτημα ποιος συμπλήρωνε τις καταστάσεις λογαριασμού, τη στιγμή που ίδιος μπορεί και να έκανε 2000 την ημέρα, σαν κι αυτές αιωρείται ακόμη. Χωρίς βέβαια να παραβλέπω και πόσο υπερβολικός υπήρξε, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη κατάσταση λογαριασμού φαίνεται να είναι σε κόλλα Α4, καταλαμβάνει περί τις 20 καταχωρήσεις, οπότε και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, μου ακούγεται άκρως παράλογο, για να το δεχτώ ως γεγονός, ότι ο μάρτυρας συμπλήρωνε καθημερινά, πέραν των 2000 τέτοιων καταστάσεων λογαριασμού. Φυσικά, ακόμη και η αδιαφορία του, για το γεγονός ότι, αρκετοί από τους ισχυρισμούς του καταρρίπτονταν από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας καταφαίνεται από την απάντησή του στην αμέσως επόμενη ερώτηση που του υποβλήθηκε. «Δηλαδή, υπάρχει περίπτωση, οι ημερομηνίες που καταγράφονται στα αριστερά να είναι και λανθασμένες;» ήταν η ερώτηση. Και η απάντησή του: «Όχι. 100% ολόσωστες.» Ας δούμε τώρα και τι ανάφερε για τις δυο ημερομηνίες που το επίδικο όχημα του δήμου φέρεται να εφοδιάστηκε με καύσιμα, συνολικής αξίας €170,00, πράγμα το οποίο, όπως αναφέρει ο δήμαρχος (Μ.Κ.3) στη δική του γραπτή κατάθεση (τεκμήριο 7), όπως του ανάφερε ο τεχνικός του δήμου (Μ.Κ.10) ήταν υπερβολικό, επειδή το εν λόγω όχημα δε διανύει τόσα πολλά χιλιόμετρα καθημερινά και διακινείται εντός των ορίων του δήμου, οπότε, επειδή ο ίδιος υποψιάστηκε τυχόν ατασθαλίες, ουσιαστικά τροχοδρόμησε τις διαδικασίες ελέγχου που οδήγησαν τον κατηγορούμενο στο Δικαστήριο, ο οποίος αντιμετωπίζει τις υπό κρίση κατηγορίες. Αρχίζοντας από την ημερομηνία, 12/10/2012 (πρόκειται για την όγδοη καταχώρηση στην κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 5 - μέρος του τεκμηρίου 3Α -), ερωτηθείς, ποιος έγραψε την ημερομηνία, ισχυρίστηκε πως δεν είναι δικά του γράμματα. Το ίδιο απάντησε και για τη λέξη diesel, δίπλα, για το ποσό των €100,00 καθώς και για τον αριθμό εγγραφής του επίδικου οχήματος. Ερωτηθείς εάν η υπογραφή είναι του Μάριου, ισχυρίστηκε πως δεν ξέρει. Ερωτηθείς ακολούθως, ποιος έγραψε το ποσό των €70,00 στην καταχώρηση, ημερομηνίας 11/10/2012, ισχυρίστηκε ότι το έγραψε ο ίδιος, ο οποίος έγραψε και την ημερομηνία. Αναφορικά με τον αριθμό εγγραφής του οχήματος, όπως είπε δεν είναι δικά του γράμματα, ενώ δεν αναγνωρίζει ποιου είναι η υπογραφή. Το πόσο μεγάλη σημασία έχουν οι παραπάνω απαντήσεις, του επί της αξιοπιστίας του, κυρίως όμως, για την έκβαση της υπόθεση καταφαίνεται από τα εξής: Οι δυο αυτές ημερομηνίες καθώς ήδη έχει αναφερθεί αποτέλεσαν και το έναυσμα προκειμένου ο κατηγορούμενος να οδηγηθεί στο Δικαστήριο, αντιμετωπίζοντας τις υπό κρίση κατηγορίες. Μάλιστα, σε σχέση με την 11/10/2012, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 13 και
  6. Το πρώτο που παρατηρώ είναι το εξής: ο μάρτυρας, ενώ στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία (τεκμήριο 20), το περιεχόμενο της οποίας - για να επαναλάβω - υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος συμπλήρωνε ο ίδιος την κάρτα, δηλαδή την κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε ο ίδιος για τα καύσιμα που έβαζαν οι υπάλληλοι του δήμου στα οχήματά του, στην προκειμένη περίπτωση ισχυρίστηκε ότι το ποσό των €70,00 καθώς και την ημερομηνία, τα έγραψε ο ίδιος. Το μέγεθος της αντίφασης στην οποία υπέπεσε είναι ολοφάνερο. Απ' εκεί και πέρα, δεδομένου ότι ο ίδιος, δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει σε ποιο ανήκει η υπογραφή, στην ίδια καταχώρηση, η οποία, με βάση το κατηγορητήριο, ουσιαστικά αποδίδεται στον κατηγορούμενο - άλλως πως είναι χωρίς νόημα οι κατηγορίες 13 και 14 - και λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη, την ανυπαρξία μαρτυρίας, ότι οποιαδήποτε υπογραφή σε οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού, αναφορικά με οποιαδήποτε καταχώρηση και ιδιαίτερα, σε σχέση με όσες ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις υπό κρίση κατηγορίες, του ανήκει, ουσιαστικά διαγράφεται και η τύχη της υπόθεσης. Υπάρχει όμως και συνέχεια. Ο κατηγορούμενος, σε σχέση με την ημερομηνία 9/7/2012 - η οποία είναι καταχωρημένη στην κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 4 (μέρος του τεκμηρίου 3Α) - αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 7 και
  7. Τι ανάφερε ο μάρτυρας για τη σχετική καταχώρηση, ο οποίος - για να επαναλάβω - με βάση το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης στην Αστυνομία, αποδίδει στον κατηγορούμενο ότι έβαζε πάντοτε μόνος του καύσιμα στο ιδιωτικό του αυτοκίνητο, ο οποίος, ακολούθως συμπλήρωνε και τη σχετική κατάσταση λογαριασμού, προς όλα της τα στοιχεία; Τα εξής: ο ίδιος έγραψε την ημερομηνία και το ποσό των €40,00, - που αποτελεί την αξία καυσίμων που αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι έβαλε στο αυτοκίνητό του, χρεώνοντάς τα στο δήμο σαν καύσιμα που υποτίθεται πως είχε βάλει στο επίδικο όχημα του δήμου -, ο αριθμός του αυτοκινήτου δεν είναι δικά του γράμματα, ενώ δεν αναγνωρίζει την υπογραφή. Για το ίδιο θέμα, δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Η ουσία του πράγματος, που αντανακλά και το μέγεθος της αναξιοπιστίας του μάρτυρα έγκειται στο γεγονός, ότι, εκεί όπου φέρει τον κατηγορούμενο να συμπληρώνει ο ίδιος τις καταστάσεις λογαριασμού, κάθε φορά που εφοδίαζε το αυτοκίνητό του με καύσιμα, σε δυο περιπτώσεις που του υποδείχθηκαν και για τις οποίες ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 4 κατηγορίες παραδέχθηκε ότι ο ίδιος συμπλήρωσε - έστω εν μέρει - τις καταστάσεις λογαριασμού, ενώ δεν ήταν σε θέση να αναγνωρίσει είτε τη γραφή είτε την υπογραφή του κατηγορούμενου. Για να συνεχίσω, ο μάρτυρας, στη γραπτή του κατάθεση και πάλι αναφέρει τα εξής: Τη δεύτερη ή τρίτη φορά που πήγε στο πρατήριο του ο κατηγορούμενος και έβαλε καύσιμα, του κίνησε την περιέργεια και το ρώτησε κατά πόσο έχει έγκριση να γεμίζει το αυτοκίνητό του καύσιμα και να τα χρεώνει στο δήμο. Αυτός, του απάντησε ότι δεν έχει πρόβλημα, είναι όλα εντάξει. Επειδή είναι γραμματέας, τον πίστεψε. Εκτός του, ότι εάν αποτελούσαν γεγονός τα παραπάνω και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, θα μπορούσε να ελέγξει αυτό που του είπε ο κατηγορούμενος, ρωτώντας το δήμαρχο που είναι και σύγαμπρός του, ό,τι και εκείνο, στην προκειμένη περίπτωση, ότι ο μάρτυρας, μάλλον έλεγε ψέματα αποδεικνύεται από τα εξής: Όταν στο στάδιο της κυρίως εξέτασης ρωτήθηκε από την κα Παπαλαζάρου για τη διαδικασία ανεφοδιασμού καυσίμων των οχημάτων του δήμου από το πρατήριό του, μεταξύ άλλων ανάφερε και τα εξής: Μετά τη δεύτερη, τρίτη φορά που είδε τον κατηγορούμενο να βάζει καύσιμα στο αυτοκίνητό του, το ρώτησε αν έχει άδεια γι αυτό από το συμβούλιο του δημαρχείου και η απάντησή του ήταν: «Είμαι ο άρχων του δημαρχείου, δεν μου έχεις εμπιστοσύνη;» Και συνεχίζοντας ο μάρτυρας, διερωτήθηκε: «Σε ποιο έπρεπε να πιστέψω;» Πέραν από την προφανή αντίφαση και πάλι και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής θεωρώ πως, ο κατηγορούμενος, από τη στιγμή που ο ίδιος τυγχάνει συγγενής του δημάρχου, δεν μπορεί να του είπε πως είναι ο άρχων του δημαρχείου. Αλλά και να του είπε, αυτό είναι κάτι που έπρεπε να επιτείνει την ανησυχία του ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, οπότε, με ένα απλό τηλεφώνημα στο δήμαρχο, θα μπορούσε να ξεκαθαρίσει αμέσως το θέμα. Φυσικά, η ευκολία με την οποία ο μάρτυρας υπέπιπτε σε αντιφάσεις και έλεγε ψέματα αποδεικνύεται και από την απάντησή του, όταν στη συνέχεια η κα Παπαλαζάρου, του υπόβαλε την εξής ερώτηση: «Όταν έβαζε βενζίνη ο κατηγορούμενος, εσείς δε ρωτούσατε "γιατί βάζεις στο ιδιωτικό σου όχημα;"». Και η απάντησή του: «Δεν είχα λόγο να ρωτήσω.» Με τη σειρά μου θεωρώ πως δεν έχω λόγο να προσθέσω οτιδήποτε άλλο, προκειμένου να αναδείξω το μέγεθος της αναξιοπιστίας του ως μάρτυρα. Υπεισέρχομαι τώρα και στη μαρτυρία του Πάτροκλου Γεωργίου (Μ.Κ.10). Δηλώνω ευθέως, ότι η εντύπωσή μου για την ποιότητα της μαρτυρίας και την αξιοπιστία και αυτού ως μάρτυρα είναι τελείως αρνητική. Και αυτός όπως - και οι άλλοι δυο (Μ.Κ.3 και 9) - υπέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις και προέβαλε ισχυρισμούς οι οποίοι καταρρίπτονται από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας ή στερούνται λογικής και πειστικότητας: Ειδικότερα: Στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία (τεκμήριο 21), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε κι αυτός για σκοπούς κυρίως εξέτασης, ως μέρος της, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής - πέραν όσων ήδη έχουν αναφερθεί -: Είναι τεχνικός στο δήμο Πόλης Χρυσοχούς και στα καθήκοντά του είναι να ελέγχει τα δελτία εφοδιασμού με καύσιμα από τα πρατήρια της Πόλης Χρυσοχούς, για τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα του δήμου. Μετά από έλεγχο τον οποίο του ζήτησε να κάνει η Αστυνομία και με τη σύμφωνη γνώμη του δημάρχου, κατόπιν καταγγελίας για διερεύνηση τυχόν διάπραξης ποινικών αδικημάτων, διενήργησε έλεγχο και ετοίμασε καταστάσεις ανεφοδιασμού του επίδικου οχήματος, για τα έτη 2011, 2012 και 2013 μέχρι και το Μάρτη. Στην Πόλη Χρυσοχούς υπάρχουν 4 πρατήρια και για αποφυγή οποιουδήποτε προβλήματος, ο ανεφοδιασμός γίνεται και από τα 4 πρατήρια, από ένα μήνα, εναλλάξ, με τη σειρά, κατόπιν που ετοιμάζεται σχετική λίστα, νομίζει από το Χριστόδουλο. Η διαδικασία που γίνεται κατά τον ανεφοδιασμό είναι η εξής: πηγαίνει ο υπάλληλος με το αυτοκίνητο του δήμου, το γεμίζει στο πρατήριο που είναι η σειρά του και μετά ο υπάλληλος βρίσκει την κάρτα του δήμου που υπάρχει στο κάθε πρατήριο και γράφει ο ίδιος, τα νούμερα του αυτοκινήτου, την ημερομηνία, το είδος των καυσίμων, την αξία του ανεφοδιασμού και την υπογραφή του υπαλλήλου που κρατούσε το αυτοκίνητο. Κατά πόσο ισχύει η θέση του για την πρακτική του δήμου σε σχέση με τον εφοδιασμό των οχημάτων του από τα 4 πρατήρια της Πόλης Χρυσοχούς, έχει ήδη απαντηθεί αρνητικά σε άλλο σημείο (πιο πάνω), επομένως δε χρειάζεται να προσθέσω οτιδήποτε άλλο, ενώ, για όσα ανάφερε σε σχέση με τη διαδικασία εφοδιασμού και τη συμπλήρωση της κάρτας είναι φανερό, ότι η μαρτυρία του συγκρούεται με αυτή του Μ.Κ.9, ο οποίος, για το ίδιο θέμα υπέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις και αυτοτελώς. Στο στάδιο της κυρίως εξέτασης, ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάσταση (τεκμήριο 1Α) και όπως είπε τα όσα αναφέρονται σ' αυτή είναι αντιγραφή από τα έγγραφα που είχε το λογιστήριο στην κατοχή του. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι μέχρι σήμερα ελέγχει τα τιμολόγια του δήμου για διάφορες πληρωμές, ανάμεσά τους και τα τιμολόγια των πρατηρίων. Όταν του υποβλήθηκε ότι η μόνη εμπλοκή του σε θέματα ελέγχου, έγινε το Γενάρη του 2013, κατόπιν οδηγιών του δημάρχου που είναι στενός συγγενής του, με απώτερο σκοπό να δημιουργήσουν πρόβλημα στον κατηγορούμενο, τον οποίο ο δήμαρχος δεν ήθελε να είναι στη θέση του δημοτικού γραμματέα, ισχυρίστηκε πως είναι ψέματα αυτά που του υποβλήθηκαν. Επί του ισχυρισμού του στη γραπτή του κατάθεση, πως όταν είδε ότι το επίδικο όχημα, στις 11 και 12/10/2012 εφοδιάστηκε με καύσιμα, συνολικής αξίας €170,00, του κίνησε την περιέργεια, καθότι το συγκεκριμένο όχημα εφοδιαζόταν με συχνότητα, περίπου μια φορά το μήνα, ερωτηθείς πώς δεν του έκανε εντύπωση, το γεγονός ότι για το χρονικό διάστημα 6 μέχρι 18/6/2012, το εν λόγω όχημα εφοδιάστηκε 4 φορές με καύσιμα, συνολικής αξίας €255,00 και του έκανε εντύπωση η κατανάλωση τον 10ο του ίδιου έτους, προφανώς, ξεχνώντας το γενικό ισχυρισμό του, στη γραπτή του κατάθεση, ότι ανάμεσα στα καθήκοντά του είναι να ελέγχει τα δελτία εφοδιασμού με καύσιμα από τα πρατήρια της Πόλης Χρυσοχούς, για τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα του δήμου, ως επίσης και ότι αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε - και επέμενε - ότι μέχρι σήμερα ελέγχει τα τιμολόγια του δήμου για διάφορες πληρωμές, ανάμεσά τους και τα τιμολόγια των πρατηρίων, απαντώντας, ισχυρίστηκε ότι στις συγκεκριμένες περιόδους που του αναφέρθηκαν δεν είχαν έρθει τα σχετικά τιμολόγια κοντά του για έλεγχο. Όπως είπε κατά λέξη, «Είχαν έρθει κοντά μου τα τιμολόγια από τον Οκτώβρη και μετά.» Το μέγεθος της αντίφασης στην οποία υπέπεσε στην προσπάθεια του να αναδιπλωθεί όταν αντιλήφθηκε πόσο εκτίθεται από το περιεχόμενο της πραγματικής μαρτυρίας, η οποία μάλιστα προέρχεται από τον ίδιο είναι ολοφάνερο. Από το περιεχόμενο της κατάστασης (τεκμήριο 1Α), που προφανώς είναι μία από τις καταστάσεις ανεφοδιασμού του επίδικου οχήματος, για τα έτη 2011, 2012 και 2013 μέχρι και το Μάρτη, τις οποίες, όπως αναφέρει στη γραπτή του κατάθεση ετοίμασε ο ίδιος μετά τον έλεγχο που διενήργησε, προκύπτουν δυο πράγματα: το πρώτο, ότι πράγματι σύμφωνα με την εν λόγω κατάσταση, το επίδικο όχημα, τον Ιούνιο του 2012 φέρεται να εφοδιάστηκε 4 φορές με καύσιμα, συνολικής άξιας €255,00 και συγκεκριμένα, στις 6, 11, 15 και 18/6/
  8. Το δεύτερο που προκύπτει είναι ότι στις 15/6/2012, το εν λόγω όχημα εφοδιάστηκε από το μάρτυρα με καύσιμα, αξίας €85,00, από το πρατήριο του Μ.Κ.
  9. Για να συνεχίσω, η ευκολία με την οποία ο μάρτυρας κατέφευγε στο ψεύδος και προέβαλλε ισχυρισμούς που στερούνται λογικής και πειστικότητας καταφαίνεται και από τα εξής: με αναφορά στο ίδιο έγγραφο (τεκμήριο 1Α) - που για να επαναλάβω ετοίμασε ο ίδιος -, ερωτηθείς πώς γίνεται αφού το επίδικο όχημα πρέπει να βάζει καύσιμα μια φορά το μήνα, στις 6/6 έβαλε κάποιος άλλος (ονόματι Ανδρέας Παρασκευά σύμφωνα με το έγγραφο) €100,00 καύσιμα και στις 15/6, δηλαδή μετά από 9 μέρες, το ανεφοδίασε και ο ίδιος με καύσιμα, αξίας €85,00, απάντησε ως εξής: «Να σας απαντήσω. Τη συγκεκριμένη ημερομηνία, το αυτοκίνητο είχε μεταβεί στο αεροδρόμιο Λάρνακας για να μεταφέρει, εάν θυμάμαι καλά, σύμβουλο ή το δήμαρχο για ταξίδι στο εξωτερικό.» Ομολογώ ότι ο μάρτυρας με έχει εντυπωσιάσει. Το γεγονός ότι, ενώ έδινε μαρτυρία στις 4/4/2017 θυμήθηκε ότι το επίδικο όχημα, στις 6/6/2012, δηλαδή, 5 περίπου χρόνια προηγουμένως, ταξίδεψε στο αεροδρόμιο, είναι εκπληκτικό, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη, ότι ο μάρτυρας έδωσε την εν λόγω απάντηση, εντελώς αυθόρμητα και χωρίς να ανατρέξει σε οποιοδήποτε ημερολόγιο ή κάποιο άλλο έγγραφο που να επιβεβαιώνει αυτό που είπε, το οποίο, εν πάση περιπτώσει δεν αποδέχομαι. Όπως είπε λίγο αργότερα, τον κατάλογο (τεκμήριο 1Α), τον ετοίμασε ο ίδιος, μετά που τους έδωσε το λογιστήριο τους μηνιαίους καταλόγους των πρατηρίων. Το πρώτο που παρατηρώ είναι το εξής: τελικά, τον εν λόγω κατάλογο, τον ετοίμασε με βάση τους μηνιαίους καταλόγους των πρατηρίων ή με βάση τα τιμολόγια των πρατηρίων, όπως είπε προηγουμένως, απαντώντας σε άλλη ερώτηση του κ. Γεωργίου; Όσα ακολουθούν είναι σε σχέση με τις καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήριο 3Α), επί των οποίων ο μάρτυρας, κατά μία εκδοχή, υποτίθεται ότι βασίστηκε κατά τον έλεγχο που διεξήγαγε, ο οποίος οδήγησε στην ετοιμασία της κατάστασης (τεκμήριο 1Α): Με αναφορά στην κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 7, αφού του αναφέρθηκαν από τον κ. Γεωργίου τα διάφορα στοιχεία σε σχέση με την ημερομηνία 2/6/2012, όταν ο κ. Γεωργίου το ρώτησε εάν είναι αυτά που έγραψε, απάντησε αρνητικά και επανέλαβε τον ισχυρισμό του, πως δεν έλεγξε τα συγκεκριμένα τιμολόγια, αλλά τα τιμολόγια Οκτώβρη, Νοέμβρη, Δεκέμβρη. Όπως είπε κατά λέξη, «Αυτά μου είχαν φέρει στο γραφείο μου. Δεν μου έφερναν πάντα τα τιμολόγια. Έλεγχα ό,τι μου έφερναν.» Όταν του υποδείχθηκε - και ορθά -, πως είπε ότι ήταν στα καθήκοντά του να ελέγχει τα δελτία ανεφοδιασμού, «Όταν μου τα έφερναν. Ό,τι μου φέρουν στο γραφείο μου, το ελέγχω.» απάντησε. Πέραν από την προφανή σύγχυση που εντοπίζω μέσα από τις απαντήσεις του, αφού, αναφερόμενος στις καταστάσεις λογαριασμού, τις αποκαλούσε και δελτία και κάρτες και τιμολόγια διερωτώμαι και πόσο πειστικός είναι ισχυριζόμενος πως έλεγχε ό,τι του έφερναν στο γραφείο του, τη στιγμή που - για να επαναλάβω - όπως αναφέρει στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία, ανάμεσα στα καθήκοντά του είναι να ελέγχει τα δελτία εφοδιασμού με καύσιμα από τα πρατήρια της Πόλης Χρυσοχούς, για τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα του δήμου, οπότε και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, εάν έλεγε την αλήθεια, που θεωρώ πως δεν την έλεγε, δε νοείται για ένα υπάλληλο δημόσιου οργανισμού - όπως είναι ο δήμος -, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με ένα τόσο σοβαρό καθήκον, που άπτεται της διάθεσης χρημάτων του οργανισμού, να ισχυρίζεται πως, ούτε λίγο ούτε πολύ περιοριζόταν να ελέγχει μόνο ό,τι του έπαιρναν στο γραφείο του, χωρίς ο ίδιος να έχει καθόλου έγνοια, για το πώς διατίθενται τα χρήματα του δήμου και χωρίς να αναλαμβάνει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για σκοπούς ουσιαστικής και αποτελεσματικής άσκησης των καθηκόντων του. Ευθύς αμέσως, ερωτηθείς ειδικά για τα δυο τιμολόγια καθώς και για κάθε μία από τις καταστάσεις λογαριασμού με αρ. 3, 4 και 5, εάν τα έλεγξε απάντησε αρνητικά. Ερωτηθείς ακολούθως, πώς εντόπισε ότι το επίδικο όχημα εφοδιάστηκε δυο συνεχόμενες μέρες (στις 11 και 12/10/2012), αφού δεν έλεγξε την κατάσταση λογαριασμού με αριθμό 5, στην οποία περιλαμβάνονται οι δυο αυτές ημερομηνίες - τις οποίες αναφέρει και στη δική του κατάσταση (τεκμήριο 1Α) - απάντησε ως εξής: «Έλεγξα την κύριε. Αυτές οι δυο γραμμές εδώ είναι δικές μου.» Με όλο το σεβασμό, μου φαίνεται ότι ο μάρτυρας, συν τοις άλλοις υποτιμά και τη νοημοσύνη μας. Ερωτηθείς ακολούθως εάν έλεγξε τις καταστάσεις λογαριασμού με αριθμό 6, 7, 8, 9, και 10 απάντησε και πάλι αρνητικά. Εν τέλει, όπως είπε, η μόνη κατάσταση λογαριασμού την οποία έλεγξε είναι η με αριθμό
  10. Ωστόσο, όταν ρωτήθηκε τι βρήκε όταν την έλεγξε, απάντησε ως εξής: «Να τη δω. Δεν μπορώ να θυμούμαι. στη συγκεκριμένη σελίδα υπάρχουν και καύσιμα του ένατου μαζί με τον ενδέκατο.» Όπως είπε στη συνέχεια, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του κ. Γεωργίου, ούτε τις καταστάσεις λογαριασμού με αριθμό 13 και 14 έλεγξε. Θεωρώ πως, δικαίως στη συνέχεια ο κ. Γεωργίου, του υπόβαλε ότι τίποτε δεν έλεγξε, αφού, με τα τόσα ψέματα που είπε και τις τόσες πολλές αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε, δεν αποκλείεται να ισχύει αυτό που του υποβλήθηκε στη συνέχεια. Συγκεκριμένα, ότι σε συνεργασία με το δήμαρχο - που είναι κουνιάδος του, προσθέτω με τη σειρά μου - έκαναν σκευωρία για να δημιουργήσουν πρόβλημα στον κατηγορούμενο, επειδή ο δήμαρχος είχε διαφορές μαζί του. Ένα μόνο θέλω να πω. Ενώ ο μάρτυρας ετοίμασε μια κατάσταση, υποτίθεται, κατόπιν ελέγχου που έκανε, βασισμένος στις καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήριο 3Α) και οι εν λόγω καταστάσεις περιλαμβάνουν και όλες τις ημερομηνίες κατά τις οποίες, με βάση το κατηγορητήριο αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι διέπραξε τα πολύ σοβαρά αδικήματα που αντιμετωπίζει, καθ' ομολογία του ο μάρτυρας, ουδεμία από τις εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού έλεγξε, ενώ, για τη μόνη που υποτίθεται πως έλεγξε (με αριθμό 11 ) όχι μόνο δεν ήταν σε θέση να πει τι έλεγξε, αλλά αντίθετα, ότι δεν έλεγξε τίποτε, καταφαίνεται και από το εξής: η συγκεκριμένη κατάσταση είναι του σταθμού βενζίνης του Δημήτρη Ταντελέ και με βάση αυτή, η μόνη καταχώρηση που αφορά το επίδικο όχημα είναι η πρώτη, ημερομηνίας 10/9/2012, για την οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 19 και 20, παρότι, με βάση τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, του καταλογίζεται ότι διέπραξε τα αδικήματα στο πρατήριο του Μ.Κ.
  11. Όμως, ανεξάρτητα από αυτό, η ουσία του πράγματος έγκειται σε κάτι άλλο. Ενώ, όπως είπε ο μάρτυρας για τη συγκεκριμένη κατάσταση λογαριασμού, έκανε έλεγχο τους αριθμούς οχημάτων και ένα περίπου τη συχνότητα που ανεφοδιάζονταν, ουδέν ανάφερε για την πρώτη καταχώρηση, που - για να επαναλάβω - είναι και η μόνη που αφορά το επίδικο όχημα και που με βάση το κατηγορητήριο αποδίδεται στον κατηγορούμενο, ότι ενώ έβαλε καύσιμα στο αυτοκίνητό του, αξίας €105,00, ουσιαστικά τα χρέωσε στο δήμο, ως καύσιμα για το επίδικο όχημα του δήμου. Και κάτι ακόμη. Ο ισχυρισμός του πως έλεγξε τις καταστάσεις λογαριασμού από τον Οκτώβρη του 2012 και μετά καταρρίπτεται από την ομολογία του, ότι δεν έλεγξε τις καταστάσεις, με αριθμό 3, που περικλείει τις ημερομηνίες 5 και 26/11/2012, για τις οποίες ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 15 μέχρι 18 και με αριθμό 5, που περικλείει την ημερομηνία 11/10/2012, για την οποία ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 13 και
  12. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να αναδείξω το μέγεθος της αναξιοπιστίας και αυτού ως μάρτυρα. Και, με δεδομένο ότι η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής εδράζεται στη μαρτυρία των παραπάνω μαρτύρων της, οι οποίοι κρίθηκαν αναξιόπιστοι, σε βαθμό που, ακόμη και ότι ο κατηγορούμενος στον ουσιώδη χρόνο εφοδίασε με καύσιμα είτε το αυτοκίνητό του είτε το επίδικο όχημα του δήμου, δεν έχει αποδειχθεί, νομίζω παρέλκει να ασχοληθώ με τη μαρτυρία οποιουδήποτε άλλου μάρτυρα, είτε ακόμη με την εκδοχή του κατηγορούμενου, με βάση είτε το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης (τεκμήριο 6) είτε αυτό της ανώμοτης του δήλωσης (τεκμήριο 24), για να αιτιολογήσω την κατάληξή μου ότι η κατηγορούσα αρχή απότυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου, σ' οποιαδήποτε κατηγορία. Ακολουθεί ότι ο κατηγορούμενος αθωώνεται σ' όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Criminal/Final (Αναφορά: κλοπή από γραμματέα, κατά παράβαση του άρθρου 268 του Ποινικού Κώδικα και κατάχρηση εξουσίας από δημόσιο λειτουργό, κατά παράβαση του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.