Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ανδρέας Κυριάκου, Aρ. Υπόθεσης: 10361/13, 9/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:B45 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 10361/13 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - ν - Ανδρέας Κυριάκου Ημερομηνία: 9.10.17 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: κα Α. Σαββίδου Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τέσσερεις κατηγορίες για τα ακόλουθα αδικήματα: · κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ και συγκεκριμένα κάνναβη βάρους 32,45 γραμμαρίων χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν, 29/77, όπως τροποποιήθηκε - πρώτη κατηγορία · κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι ίχνη κάνναβης τα οποία ανιχνεύθηκαν επί ζυγαριάς ακριβείας χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν, 29/77, όπως τροποποιήθηκε - δεύτερη κατηγορία · κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ και συγκεκριμένα κάνναβη βάρους 32,45 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν, 29/77, όπως τροποποιήθηκε - τρίτη κατηγορία · παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ και συγκεκριμένα κάπνισμα κάνναβης κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν, 29/77, όπως τροποποιήθηκε - τέταρτη κατηγορία. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι στις 5.8.13 στην Πάφο είχε στην κατοχή του κάνναβη βάρους 32,45 γραμμαρίων, ότι είχε στην κατοχή του την εν λόγω ποσότητα κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα καθώς και ότι είχε στην κατοχή του μια ζυγαριά ακριβείας στην οποία ανιχνεύθηκαν ίχνη κάνναβης (κατηγορίες 1-3). Τέλος, κατηγορείται ότι στις 3.8.13 κάπνισε κάνναβη στην Αμμόχωστο (κατηγορία 4). Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε όλες τις εναντίον του κατηγορίες πλην της τρίτης. Επομένως, ό,τι απομένει προς απάφανση είναι αν την πραναφερόμενη ποσότητα κάνναβης ο Κατηγορούμενος την κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Η Κατηγορούσα Αρχή με την σύμφωνη θέση της Υπεράσπισης παρουσίασε έκθεση γεγονότων το περιεχόμενο της οποίας δηλώθηκε από κοινού ως παραδεκτό. Τα παραδεκτά γεγονότα εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και η έκθεση γεγονότων σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Κατατέθηκε, επίσης, από κοινού η γραπτή κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο από την Αστυνομία στις 5.8.13 ως η κατάθεση και μόνο που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Τέλος, δηλώθηκε από κοινού ως παραδεκτό γεγονός και εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι η συνολική ποσότητα της ανευρεθείσας κάνναβης είναι βάρους 32,45 γραμμαρίων. Στο Τεκμήριο 1 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Συγκεκριμένα την 05/08/2013 τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση το όχημα με αρ. εγγραφής KXZ592 για το οποίο υπήρχαν πληροφορίες ότι ενέχεται στην διακίνηση ναρκωτικών ουσιών και το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Το πιο πάνω όχημα εντοπίστηκε περί ώρα 20:00 στον Κόλπο των Κοραλλίων στην Πέγεια στην Πάφο, και αφού τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση, ακολούθως εισήλθε στο κύριο δρόμο που οδηγεί στο χωριό Πέγεια όπου και κατευθύνθηκε προς το χωριό. Κατόπιν τούτου την ίδια μέρα 05/08/2013 και ώρα 20:10 οι Αστ. 2712, 2364, 2968, 3742 και ο Αστ. 4067 Δ. Χριστοφίδης (Μ-5) της ΥΚΑΝ Πάφου ανέκοψαν για έλεγχο και έρευνα στην οδό Μιχαλάκη Κυπριανού στον χώρο στάθμευσης του δημαρχείου στο χωριό Πέγεια στην Επαρχία Πάφου το πιο πάνω όχημα το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Με την ανακοπή του οχήματος ο Μ-5 προσέγγισε τον κατηγορούμενο, του υπόδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τον πληροφόρησε τόσο για τις πληροφορίες που υπήρχαν εναντίον του όσο και για την πρόθεση του να ερευνήσει τόσο τον ίδιο σωματικά όσο και το όχημα του. Του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος του απάντησε «Κάμε την δουλειά σου φίλε μου». Από την σωματική έρευνα που έκανε ο Μ-5 στον κατηγορούμενο δεν βρήκε οτιδήποτε το παράνομο στην κατοχή του. Η έρευνα συνεχίστηκε στο όχημα του κατηγορούμενου όπου η ώρα 20:20 ο Μ-5 βρήκε πάνω στο κάθισμα του συνοδηγού μια τσάντα ώμου η οποία χρησιμοποιείται από τον κατηγορούμενο για την φύλαξη του φαγητού του μέσα στην οποία υπήρχαν ένα νάιλον σακούλι χρώματος γκρίζου (ΤΕΚΜ.1), μέσα στο οποίο υπήρχαν ένα νάιλον σακούλι χρώματος πρασίνου (ΤΕΚΜ.1.Α) το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης (ΤΕΚΜ.1.Α.1), ένα τεμάχιο νάιλον διαφανές σακούλι (ΤΕΚΜ.1.Β) το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης (ΤΕΚΜ.1.Β.1), ένα τεμάχιο νάιλον σακούλι χρώματος κόκκινου (ΤΕΚΜ.1.Γ) το οποίο περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης (ΤΕΚΜ.1.Γ.1) καθώς και μια ζυγαριά ακριβείας χρώματος μαύρου με καπάκι στο οποίο αναγράφεται «DIGITAL SCALE» με θήκη χρώματος μαύρου πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης (ΤΕΚΜ.1.Δ). Ο Μ-5 τα υπόδειξε στον κατηγορούμενο και τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη που υπήρχε εντός των (Τεκμ.1.Α, Τεκμ.1.Β, Τεκμ.1.Γ) καθώς και τα ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης που υπήρχαν πάνω στο (Τεκμ.1.Δ) είναι κάνναβη της οποίας η κατοχή και χρήση απαγορεύεται και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν ούλλα δικά μου». Ακολούθως ο Μ-5 τα παρέλαβε όλα ως τεκμήρια. Την ίδια ημέρα 05/08/2013 και ώρα 20:20 ο Μ-5 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε «Είμαι χρήστης εν δικά μου». Αμέσως μετά τη σύλληψη του ο Μ-5 ενημέρωσε προφορικά τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματα του ως κρατούμενος ο οποίος ανάφερε ότι δεν επιθυμούσε να τα ασκήσει. Ακολούθως οι Αστ. 2712, 2364, 2968, 3742 της ΥΚΑΝ Πάφου και ο Μ-5 μετέβηκαν στην οικία του κατηγορούμενου μαζί και με τον κατηγορούμενο στην οδό Μιχαλάκη Κυπριανού Αρ. 3 «Μέγαρο Αράπη» διαμ. 11 Πέγεια, όπου κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης διενεργήθηκε έρευνα στην παρουσία του μεταξύ των ωρών 20:30 - 20:45 χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το παράνομο. Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στα γραφεία ΥΚΑΝ Πάφου για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης. Ακολούθως την ίδια ημέρα 05/08/13 και ώρα 21:10 στα γραφεία ΥΚΑΝ Πάφου ο Μ-5 ενημέρωσε γραπτώς τον κατηγορούμενο για όλα του τα δικαιώματα του ως κρατούμενος ο οποίος τα κατανόησε πλήρως και δεν επιθυμούσε να τα ασκήσει και υπέγραψε το σχετικό έντυπο. (Μ-2 σχετικό). Στην συνέχεια μεταξύ των ωρών 21:12 - 21:28 στα γραφεία ΥΚΑΝ Πάφου ο Μ-7 συσκεύασε και σφράγισε κατάλληλα στην παρουσία του κατηγορουμένου τα τεκμήρια της υπόθεσης (Τεκμ.1, Τεκμ.1Α, Τεκμ.1Α.1, Τεκμ.1Β, Τεκμ.1Β.1, Τεκμ.1Γ, Τεκμ.1Γ.1 και Τεκμ.1Δ) αφού προηγουμένως του εξήγησε την διαδικασία σφράγισης τεκμηρίων και οι σχετικές σφραγίσεις υπογράφτηκαν τόσο από τον Μ-5 όσο και από τον κατηγορούμενο. Στην συνέχεια την ίδια ημέρα στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου, ανακρινόμενος ο κατηγορούμενος από τον Μ-5 εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση την οποία κατέγραψε ο Μ-5 μεταξύ των ωρών 21:30 - 22:20, αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο και τον πληροφόρησε για όλα του τα δικαιώματα του. Στην κατάθεση του αυτή ο κατηγορούμενος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και τα κατείχε για δική του χρήση αφού είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και συγκεκριμένα κάνναβης. Επίσης ανάφερε ότι έκανε χρήση κάνναβης το Σάββατο 03/08/2013 στην Σωτήρα, στην Αμμόχωστο. Ακολούθως την ίδια μέρα 08/11/2012 και ώρα 22:35 κατόπιν οδηγιών του Υπεύθυνου ΥΚΑΝ Πάφου Υπ/μου Σ. Αριστείδου και κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορουμένου, ο Μ-5 έλαβε από αυτόν δυο παρειακά επιχρίσματα (Τεκμ.2), αφού προηγουμένως του εξήγησε όλα τα δικαιώματα του. Ακολούθως ο Μ-5 συσκεύασε και σφράγισε το τεκμήριο 2 και η σχετική σφράγιση υπογράφτηκε τόσο από τον Μ-5 όσο και από τον κατηγορούμενο. Στην συνέχεια στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου την ίδια ημέρα και ώρα 23:30 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από τον Μ-5 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης για όλα τα αδικήματα που προέκυψαν εναντίον του. Ο Μ-5 του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Είπα σας εν δικά μου». Ακολούθως οι Αστ. 2364, 2968 της ΥΚΑΝ Πάφου και ο Μ-5 μετέβηκαν στην οικία του κατηγορούμενου στην οδό Μάρκου Δράκου αρ. 9, κατάστημα αρ. 1, στην Σωτήρα στην Αμμόχωστο μαζί και με τον κατηγορούμενο όπου κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης διενεργήθηκε έρευνα στην παρουσία του μεταξύ των ωρών 01:10 - 01:40 χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το παράνομο. Στην συνέχεια ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση στα Αστυνομικά κρατητήρια της Α.Δ.Ε. Πάφου. Στις 06/08/2013 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, όπου εναντίον του εξεδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης διάρκειας
(6)ημερών. Στις 06/08/2013 και ώρα 08:30 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου ο Μ-5 παρέδωσε όλα τα τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης στον Αστ. 3136 Κ. Παύλου (Μ-2) ο οποίος μετέφερε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία τα τεκμήρια [Τεκμ.1, Τεκμ.1Α, Τεκμ.1Β, Τεκμ.1Γ, Τεκμ.1Δ και Τεκμ.2) όπου και τα παρέδωσε την ίδια ημέρα και ώρα 13:05 στον Π. Πολυκάρπου, Μοριακό Γενετιστή του Ι.Ν.Γ.Κ (Μ-3) για τις απαραίτητες σχετικές επιστημονικές εξετάσεις.] Ακολούθως ο Μ-2 μετέβηκε στο Γενικό Κρατικό Χημείο όπου η ώρα 13:55 της ιδίας μέρας παρέδωσε στον Χρίστο Κουντούρη (Μ-4) παραλήπτη - φύλακα του Γ.Κ.Χ., τα τεκμήρια (Τεκμ.1Α.1, Τεκμ.1Β.1 και Τεκμ.1Γ.1). Στις 08/08/2013 και ώρα 10:45 ο Μ-2 μετέβηκε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία όπου παρέλαβε από τον Μ-3 το Tεκμήριο 1.Δ της παρούσας υπόθεσης μετά την επιστημονική του εξέταση. Ακολούθως την ίδια μέρα ο Μ-2 μετέβηκε στο Γενικό Κρατικό Χημείο όπου η ώρα 11:35 της ίδιας μέρας το παρέδωσε στον Χρίστο Κουντούρη (Μ-4) παραλήπτη - φύλακα του Γ.Κ.Χ., το τεκμήριο για τις αναγκαίες επιστημονικές εξετάσεις». Η Κατηγορούσα Αρχή δεν κάλεσε μάρτυρες και μετά από τις πιο πάνω δηλώσεις έκλεισε την υπόθεσή της. Με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.7.17 ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία στην τρίτη κατηγορία. Αυτός επέλεξε το δικαίωμα να προβεί σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορούμενου. Στα πλαίσια της ανώμοτής του δήλωσης ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης - Τεκμήριο 2 - και επιπλέον δήλωσε ότι είναι αθώος. Η Υπεράσπιση δεν κάλεσε μάρτυρες Υπεράσπισης. Η ανώμοτη δήλωση έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξετάζεται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (Βλ. Ονησιφόρου ν. The Police
(1987)2 CLR 261 και Ιωάννου & Συμιανός ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή την κατάρριψη γεγονότων. Μπορεί, όμως, από το περιεχόμενό της να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στην θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η ανώμοτη δήλωση - όπως και η σιωπή - σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (Βλ. Themistocleous v. The Police
(1981)2 CLR 200 και Anastassiades v. The Republic
(1977)2 CLR 97). Ούτε και η επιλογή ενός κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Βλ. Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 129). Η ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία (Βλ. Μαυρίκιου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359). Στην υπόθεση Κρίνος Θεοχάρους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 22 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το πώς θα πρέπει να προσεγγίζεται η ανώμοτη δήλωση κατηγορούμενου: «Υπενθυμίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι (συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα) αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα τους. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωώτητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση». Η τρίτη κατηγορία που αφορά στο αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ρυθμίζεται από το άρθρο 6
(3)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν. 29/77, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος». Το άρθρο 6
(3)του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 32 του παρόντος Νόμου, αποτελεί αδίκημα δι' οιονδήποτε πρόσωπον να αγοράζει ή προμηθεύεται ή να έχη εν τη κατοχή αυτού ελεγχόμενον φάρμακον νομίμως ή μη προς τον σκοπόν όπως προμηθεύση τούτο εις έτερον πρόσωπον κατά παράβασιν του άρθρου 5
(1)του παρόντος Νόμου». Συνάγεται από τις διατάξεις του πιο πάνω άρθρου ότι τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι:
- η κατοχή νόμιμη ή μη ελεγχόμενου φαρμάκου
- η πρόθεση προμήθειας σε άλλο πρόσωπο. Όσον αφορά στο πρώτο συστατικό στοιχείο της κατοχής των ναρκωτικών, αυτό, είναι παραδεκτό. Η διαπίστωση αυτή προκύπτει τόσο από την παραδοχή του Κατηγορουμένου στην πρώτη κατηγορία όσο και από τα παραδεκτά γεγονότα που δηλώθηκαν και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Αναφορικά με το δεύτερο συστατικό στοιχείο, ήτοι της πρόθεσης προμήθειας, σημειώνεται ότι ο Νόμος δημιουργεί μαχητό τεκμήριο εφόσον αποδειχθεί ότι η ποσότητα που παράνομα κατέχεται, καλλιεργείται ή μεταφέρεται υπερβαίνει συγκεκριμένη ποσότητα που καθορίζεται στις δύο στήλες του άρθρου 30Α του Νόμου. Ιδιαίτερα για την παράνομη κατοχή κάνναβης τεκμαίρεται ότι η κατοχή 30 ή περισσοτέρων γραμμαρίων κατέχονται με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο εκτός αν ο κατηγορούμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Είναι, επίσης, νομολογημένο ότι όπου μεταφέρεται αποδεικτικό βάρος στον κατηγορούμενο εξαιτίας μαχητού τεκμηρίου, τότε, το βάρος αυτό αποσείεται με απόδειξη γεγονότων στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Βλ. Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 ΑΑΔ 97, Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 250 όπως επίσης και το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003 σελ. 2006-7, Παρ. F3.19). Σχετική είναι και η υπόθεση Hurbanek κα v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 524 στην οποία τονίσθηκε ότι στην περίπτωση του τεκμηρίου που αναφύεται από το άρθρο 30Α του Νόμου και όταν διαπιστώνεται ότι ο κατηγορούμενος κατείχε ναρκωτικά πέραν της καθορισθείσας από τον Νόμο ποσότητας αυτός δέον να καταδείξει σε επίπεδο πιθανολόγησης ή εύλογης αμφιβολίας πως δεν τα κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Στην υπόθεση Νίκος Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359 ο εφεσείων αντιμετώπιζε ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού, μεταξύ άλλων, κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 6.341,3376 γραμμαρίων κάνναβης από τα οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, και κατηγορία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο της πιο πάνω ποσότητας. Ο εφεσείων παραδέχτηκε όλες τις κατηγορίες πλην εκείνης της κατοχής με σκοπό την προμήθεια η οποία ακούσθηκε. Με την έφεση αμφισβητήθηκε η ορθότητα της κατά πλειοψηφία καταδίκης του στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια καθώς και η δωδεκαετής ποινή φυλάκισης που του επιβλήθηκε σε αυτήν. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής. Τα γεγονότα πριν και μετά την ανεύρεση των ναρκωτικών τα οποία τελικά έγιναν ευρήματα και οδήγησαν στην καταδίκη δηλώθηκαν από τους συνηγόρους ως παραδεκτά και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο σύμφωνα με τον Περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Ούτε και η Υπεράσπιση κάλεσε μάρτυρες. Ο δε εφεσείων είχε περιορισθεί σε ανώμοτη δήλωση. Με την απόρριψη της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορούμενου το Κακουργιοδικείο στη βάση των ευρημάτων του, που ήταν τα παραδεχτά γεγονότα, και αφού προηγουμένως επισήμανε το νομολογιακά αποδεκτό ότι η κατοχή μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αυτά προορίζονται για προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, όπως και το άρθρο 30Α του Νόμου, κατέληξε ότι:- «Στην κρινόμενη υπόθεση όπου η ποσότητα των ναρκωτικών είναι σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα και τα ευρήματα μας 6341,3376 γρ. κάνναβης, σε συνδυασμό με τα περιστατικά της υπόθεσης, ιδιαίτερα με τον τρόπο με τον οποίο ήταν συσκευασμένα καθώς και τις ανευρεθείσες ζυγαριές και άλλα αντικείμενα όπως νάιλον σακούλια, κουτιά από νάιλον διαφανή μεμβράνη (Sanitas), ρολά από νάιλον διαφανή σακούλια, τσάντες, σακούλι που περιείχε 3 πλαστικά γάντια, μέχρι ακόμη και ένα μαρκαδόρο ... πρόθεση του Κατηγορουμένου ήταν να τα προμηθεύσει σε τρίτους ή τρίτον. Εξάλλου η ποσότητα, την οποία παραδέχθη ότι ήταν στην κατοχή του, υπερβαίνει κατά πολύ την ποσότητα που καθορίζεται από το άρθρο 30Α του πιο πάνω Νόμου οπότε τεκμαίρεται ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε τα εν λόγω ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα. Να επισημάνουμε ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο». Η ορθότητα της καταδίκης αμφισβητήθηκε με έντεκα λόγους έφεσης οι οποίες αφορούν σε δύο κατηγορίες ζητημάτων. Με την πρώτη καταλογίζεται στο Κακουργιοδικείο ότι παρέλειψε να ερμηνεύσει και εφαρμόσει το άρθρο 30Α του Νόμου κατά τρόπο που συνάδει με το συνταγματικά καθιερωμένο τεκμήριο της αθωότητας - άρθρο 6
(2)της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως διά την Προάσπισιν των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών το οποίο κυρώθηκε με το Νόμο 39/62 - και το άρθρο 12.4 του Συντάγματος. Με αναφορά σε Κυπριακή και ξένη Νομολογία ο συνήγορος του εφεσείοντα αφού επανέλαβε την γνωστή αρχή ότι σε ποινικές υποθέσεις το βάρος απόδειξης της υπόθεσης μέχρι τέλους της διαδικασίας βαρύνει την Κατηγορούσα Αρχή και δεν μπορεί να μετατεθεί στους ώμους του κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι η διατύπωση του άρθρου 30Α του Νόμου δημιουργεί τεκμήριο και εναποθέτει στους ώμους του κατηγορουμένου βάρος απόδειξης ότι δεν είχε πρόθεση προμήθειας της απαγορευμένης ουσίας. Πρόσθεσε ότι το Κακουργιοδικείο αντί να προβληματιστεί αν με τη δημιουργία του τεκμηρίου παραβιάζεται το άρθρο 12.4 του Συντάγματος θεώρησε την ποσότητα των ναρκωτικών ουσιαστικό χαρακτηριστικό και καταδίκασε τον εφεσείοντα. Το Ανώτατο Δικαστήριο συμφώνησε με τον συνήγορο του εφεσείοντα ότι σε ποινικές υποθέσεις η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου δεν μπορεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να μεταθέσει το βάρος απόδειξης στον κατηγορούμενο. Έκανε και αναφορά στην υπόθεση Σκούλλου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 87 παραθέτοντας το ακόλουθο απόσπασμα από τις σελίδες 96-97 της πιο πάνω απόφασης: «Άποψή μας είναι ότι η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου μπορεί να συμβιβασθεί με το θεμελιώδες τεκμήριο της αθωότητος, εφόσον - (α) τα συμπεράσματα, τα οποία προκύπτουν από την απόδειξη γεγονότων, συναρτώνται άμεσα και αποτελούν φυσιολογικό επακόλουθο των γεγονότων αυτών, οπόταν, με την καθιέρωσή τους, ιχνηλατείται αυτό που φυσιολογικά προκύπτει και όχι ανεξάρτητο μη τεκμηριωθέν γεγονός· (β) το αποδεικτικό βάρος, το οποίο εναποτίθεται στον κατηγορούμενο για την απόσεισή τους (των επίμαχων συμπερασμάτων), δεν εκτείνεται πέραν της δημιουργίας λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη των φυσιολογικών επακόλουθων· και (γ) το βάρος απόδειξης της κατηγορίας - (το αποδεικτικό βάρος) - παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης και δε μετατίθεται, με τη δημιουργία μαχητού τεκμηρίου, οποιοδήποτε μέρος του». Όμως, το Ανώτατο Δικαστήριο δεν συμφώνησε ότι στην προκείμενη περίπτωση το εύρημα για την πρόθεση του εφεσείοντα για προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτο και, κατ' ακολουθία, η ενοχή του προέκυψαν ως αποτέλεσμα εφαρμογής του άρθρου 30Α του Νόμου, ώστε να παρίσταται ανάγκη εξέτασης της συνταγματικότητάς του υπό το φως όλων όσων ενώπιόν του συζητήθηκαν. Κρίθηκε ότι η καταδίκη του εφεσείοντα κρίθηκε στη βάση του συνόλου της περιστατικής μαρτυρίας η οποία υπήρχε ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Η κατάληξη του Κακουργιοδικείου είχε ως βάση τα όσα το ίδιο είχε εξειδικεύσει και τα οποία πιο πάνω παρατέθηκαν και τα οποία εξεταζόμενα δεν δημιουργούσαν οποιαδήποτε αμφιβολία ότι μοναδικός σκοπός του εφεσείοντα ήταν η προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτους. Η παράγραφος της απόφασης, στην οποία ο συνήγορος του εφεσείοντα παρέπεμψε το Εφετείο και, ιδιαίτερα, η χρησιμοποίηση της φράσης ότι «... ο κατηγορούμενος δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο», κρίθηκε ότι δεν ήταν η αποφασίζουσα την ενοχή του, ώστε να τίθεται θέμα εξέτασης της συνταγματικότητας του άρθρου 30Α του Νόμου. Κρίθηκε ότι η παράγραφος εκείνη, όπως και η καταληκτική φράση, παρουσίαζε πρόβλημα φραστικό, όμως, όχι και ουσιαστικό, αφού ακολουθούσε την κατάληξη της ενοχής και, προφανώς, είχε προστεθεί για να ενισχύσει τα ήδη διαπιστωθέντα, χωρίς όμως να επηρεάζει την καθόλα εξ' άλλων λόγων αναπόφευκτη διαπίστωση της πρόθεσης για προμήθεια. Στην υπόθεση Hurbanek v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 524 η Αστυνομία διενήργησε έρευνα στο διαμέρισμα των εφεσειόντων στη Λάρνακα όπου βρήκε σε νάϋλον τσάντα 40.0148 γραμμάρια κάνναβης, σε εφημερίδα 16.7980 γραμμάρια κάνναβης και σε πέντε σακουλάκια 2.3785, 3.2288, 3.7109, 0.6335 και 0.6542 γραμμάρια κάνναβης αντίστοιχα. Ο εφεσείων κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ήταν περιστασιακός χρήστης κάνναβης και πως ο ίδιος είχε φυτέψει τρία φυτά σε γλάστρες που βρέθηκαν στο διαμέρισμα. Με τις εφέσεις συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, η καταδίκη του εφεσείοντα στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια της παράνομης ουσίας. Ο δικηγόρος των εφεσειόντων εισηγήθηκε πως η ποσότητα της κάνναβης που βρέθηκε ήταν πολύ μικρή και ο εφεσείων έδωσε πλήρη εξήγηση ως προς την χρήση της, ότι, δηλαδή, ήταν για δική του χρήση ως περιστασιακός χρήστης. Λέχθηκε από το Εφετείο ότι ο εφεσείων δεν ανέτρεψε το μαχητό τεκμήριο το οποίο δημιουργεί το άρθρο 30Α του Νόμου στην βάση του οποίου κατηγορούμενος που διαπιστώνεται πως κατέχει παράνομη ουσία πέραν της καθορισμένης ποσότητας δέον να δείξει πως δεν την κατείχε με σκοπό την προμήθειά της σε άλλα πρόσωπα. Αποφασιστικά για το Εφετείο ήταν τα ακόλουθα. Ο ίδιος ο εφεσείων ισχυρίστηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου πως η συχνότητα με την οποία κάπνιζε δεν ήταν σταθερή, είπε, μάλιστα, πως αυτό μπορεί να συνέβαινε κατά περιόδους και κάθε 6 μήνες. Ορθά, λοιπόν, διερωτήθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο προς τι να φυλάσσεται τόση ποσότητα, 67 και πλέον γραμμάρια, στο διαμέρισμα για τέτοια μόνο χρήση. Επισήμανε, επίσης, και το γεγονός πως η κάνναβη βρέθηκε σε διαφορετικά μέρη του διαμερίσματος και ιδιαίτερα ξεχωριστά τοποθετημένη σε μικρές ποσότητες σε νάυλον σακουλάκια. Στην προκειμένη περίπτωση μπορεί η ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης να εμπίπτει εντός του άρθρου 30Α του Νόμου, το μαχητό, όμως, τεκμήριο το οποίο δημιουργεί το εν λόγω άρθρο δεν μπορεί να λειτουργήσει με τρόπο ώστε να εναποθέτει στον Κατηγορούμενο το βάρος να αποδείξει ότι δεν είχε την κάνναβη στην κατοχή του με σκοπό την προμήθεια. Κάτι τέτοιο δεν θα ήταν συμβατό ως ανωτέρω υποδείχθηκε με το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 12.4. του Συντάγματος. Επομένως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι απλά και μόνο επειδή η ποσότητα της ανευρεθείσας κάνναβης ξεπερνά το ποσό των 30 γραμμαρίων αυτόματα η Υπεράσπιση έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος δεν κατείχε αυτήν με σκοπό την προμήθεια. Το βάρος απόδειξης παραμένει στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε την ανευρεθείσα ποσότητα με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Στην προκειμένη περίπτωση η ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορούμενου δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη ώστε να μπορεί με ασφάλεια να εξαχθεί εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος την κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα με δεδομένο συν τοις άλλοις ότι ο Κατηγορούμενος ήταν χρήστης. Στην ουσία αυτή ξεπερνά την ποσότητα για την οποία προνοεί το άρθρο 30Α του Νόμου κατά 2,45 γραμμάρια και μόνο. Μαρτυρία δε αναφορικά με την συχνότητα χρήσης κάνναβης από μέρους του Κατηγορούμενου και την ποσότητα που ο Κατηγορούμενος χρειαζόταν κάθε φορά για την δόση του δεν παρουσιάσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Ώστε να διαφανεί σε αντιδιαστολή με τα όσα πιο πάνω υποδείχθηκαν ότι τα 32,45 γραμμάρια για τον συγκεκριμένο Κατηγορούμενο ήταν ποσότητα μεγάλη για σκοπούς χρήσης. Και να αναδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να είχε την ανευρεθείσα κάνναβη παρά μόνο ή και για σκοπούς προμήθειας. Ο κύριος Νεοκλέους στην αγόρευσή του ανέφερε ότι η ανευρεθείσα ποσότητα αρκεί για 100 τσιγάρα. Χωρίς να οικοδομώ στην πιο πάνω δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής αφού αυτή δεν τεκμηριώνεται με μαρτυρία και σχολιάζοντάς την απλά και μόνο σημειώνω ότι από αυτή δεν αναδύεται κατά την κρίση μου απαραίτητα και δίχως άλλο η απαιτούμενη από τον Νόμο πρόθεση. Τα εκατό τσιγάρα δεν θα μπορούσαν να εκληφθούν απαραίτητα και δίχως άλλο ως τόσο μεγάλος αριθμός, όπως ο κύριος Νεοκλέους υπέδειξε, ώστε να παραπέμπουν προς το ζητούμενο αφ' ης στιγμής ως και ανωτέρω υποδείχθηκε η συχνότητα του καπνίσματος και η ποσότητα της κάνναβης που κάθε φορά χρησιμοποιείτο από τον Κατηγορούμενο παρέμειναν άγνωστα. Η εισήγηση του κύριου Νεοκλέους ότι διάφορη θα ήταν η περίπτωση αν η ποσότητα κάνναβης ανευρίσκονταν εντός ενός σακουλιού δεν με βρίσκει σύμφωνο. Το ότι η κάνναβη ανευρέθηκε σε τρία ξεχωριστά νάυλον σακούλια το καθένα εκ των οποίων περιείχε διαφορετική ποσότητα - χωρίς αυτή να έχει καθορισθεί - αυτό, κατά την κρίση μου, δεν παραπέμπει σε μια και μόνο κατεύθυνση και απαραίτητα και δίχως άλλο σε πρόθεση από μέρους του Κατηγορούμενου διάθεσης σε τρίτους. Μπορεί κανείς να αποκλείσει ότι έτσι προμηθεύτηκε την κάνναβη και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος από τον τρίτο ή τους τρίτους; Φρονώ πως όχι. Μαρτυρία, πάντως, που να τείνει να καταδείξει το αντίθετο δεν παρουσιάσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Εκείνο που μάλλον θα είχε σημασία ήταν αν η κάνναβη ανευρίσκονταν σε κλειστές συσκευασίες προορισμένες για προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα με μικρές και σταθερές ποσότητες σε κάθε συσκευασία. Που δεν είναι η περίπτωση. Ούτε και το ότι η κάνναβη ανευρέθηκε εντός του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου ενέχει καθοριστική σημασία. Τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέδειξε αναφορικά με το θέμα αυτό δεν μπορούν να θεωρηθούν παρά εικασίες. Είναι εικασία και μόνο να θεωρήσει κανείς ότι ο λόγος που ο Κατηγορούμενος είχε την δεδομένη στιγμή την κάνναβη μέσα στο αυτοκίνητό του ήταν γιατί μέρος της το είχε ήδη προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα από το αυτοκίνητό του στον Κόλπο των Κοραλλίων, η οποία είναι περιοχή τουριστική, με κέντρα αναψυχής όπου πωλούνται και ναρκωτικές ουσίες, όπως ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέδειξε, και πριν φθάσει στο διαμέρισμά του. Είναι, επίσης, εικασία να θεωρήσει κανείς ότι το υπόλοιπο της κάνναβης και συγκεκριμένα η ανευρεθείσα κάνναβη προορίζονταν για πώληση σε άλλα πρόσωπα από το αυτοκίνητο και πάλι όπως και πάλι ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέδειξε στο Δικαστήριο. Τίποτα από τα πιο πάνω δεν προκύπτει ως αναπόδραστο συμπέρασμα από τα ενώπιόν μου παραδεκτά γεγονότα. Επίσης, αυτά δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ο Κατηγορούμενος να μετέφερε την κάνναβη μέσα στο αυτοκίνητό του για οποιοδήποτε άλλο λόγο, για παράδειγμα, επειδή αφού την είχε προμηθευτεί την ξέχασε μέσα σε αυτό. Ούτε και το ότι εντός του αυτοκινήτου ανευρέθηκε και μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κάνναβης πάνω παραπέμπει σε μια και μόνο κατεύθυνση. Το ενδεχόμενο ίχνη κάνναβης να έμειναν πάνω στην ζυγαριά κατά την στιγμή του ζυγίσματός της όταν ο Κατηγορούμενος την προμηθεύονταν ο ίδιος από τον τρίτο ή τους τρίτους, επίσης, δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Το ενδεχόμενο δε ίχνη κάνναβης να έμειναν πάνω στην ζυγαριά κατά την στιγμή της υποτιθέμενης προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα από τον Κατηγορούμενο δεν προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα ως αναπόδραστο συμπέρασμα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω προκύπτει ότι η περιστατική μαρτυρία στην υπόθεση δεν είναι τόσο ισχυρή ώστε από αυτήν να αναδύεται εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα ενοχής εναντίον του Κατηγορούμενου το οποίο ο Κατηγορούμενος να πρέπει να αντικρούσει. Από την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου δέχομαι μόνο ό,τι συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα και που είναι τα ακόλουθα: ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο διέμενε σε διαμέρισμα στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου ότι ο Κατηγορούμενος στις 5.8.13 το απόγευμα οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΧΖ 592 στην περιοχή του Κόλπου των Κοραλλίων στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου κατευθυνόμενος προς το διαμέρισμά του ότι ο Κατηγορούμενος ανακόπηκε στο χωριό Πέγεια από τέσσερις με πέντε αστυνομικούς οι οποίοι μετά την ανακοπή προέβηκαν σε έρευνα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ότι από την έρευνα στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος εντοπίσθηκε η επίδικη κάνναβη μέσα σε τρία ξεχωριστά νάϋλον σακούλια χρώματος πράσινο, το ένα, κόκκινο, το δεύτερο, και διαφανές, το τρίτο, τα οποία βρίσκονταν μέσα σε μια τσάντα ώμου η οποία ανευρέθηκε στο κάθισμα του συνοδηγού ότι η πιο πάνω ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης ήταν του Κατηγορούμενου ότι ο Κατηγορούμενος είναι χρήστης κάνναβης. Από την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου δέχομαι, επίσης, ότι στις 3.8.13 ο Κατηγορούμενος κάπνισε κάνναβη στην Αμμόχωστο. Τούτο συνάδει με την παραδοχή του Κατηγορούμενου στην τέταρτη κατηγορία. Ενόψει του ότι η αξία της ανώμοτης δήλωσης είναι μόνο πειστική τίποτα άλλο από αυτή δεν αποδέχομαι αφού τίποτα άλλο από όσα με αυτήν δηλώθηκαν με εξαίρεση τα πιο πάνω υποδειχθέντα δεν προκύπτει ή συνάδει ή ταιριάζει απόλυτα με ό,τι το Δικαστήριο μόνο έχει ενώπιόν του, ήτοι τα παραδεκτά γεγονότα και τις παραδοχές του Κατηγορούμενου στις υπόλοιπες εναντίον του κατηγορίες. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην τρίτη κατηγορία. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Κατοχή κάνναβης με σκοπό την προμήθεια Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο