Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Levani Oumpilava, Aρ. Υπόθεσης: 5078/13, 30/10/2017

(1),

(2), 19 και 20Α του Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε - τρίτη κατηγορία · Αποφυγή παροχής ικανοποιητικού δείγματος εκπνοής για τελική εξέταση κατά παράβαση των άρθρων 2, 7 και 11 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν. 174/86, όπως τροποποιήθηκε, και του άρθρου 20(Α) του Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε - τέταρτη κατηγορία. Η τρίτη κατηγορία διακόπηκε στις 2.3.17 και ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε σε αυτήν. Στις 4.11.16 δυνάμει δικαστικού διατάγματος τροποποίησης ιδίας ημερομηνίας προστέθηκε στο κατηγορητήριο πέμπτη κατηγορία και συγκεκριμένα η κατηγορία της επίθεσης προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Εν κατακλείδι και σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι στις 2.9.12 στην οδό Ιάκωβου Ιακωβίδη στην Πάφο επιτέθηκε εναντίον του Αστ 2521, Κ. Μιχαήλ, της Τροχαίας Πάφου και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη - πρώτη κατηγορία - ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο αντιστάθηκε στην νόμιμη σύλληψή του - δεύτερη κατηγορία - ότι στις 2.9.12 στην οδό Ιάκωβου Ιακωβίδη στην Πάφο οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 και απέφυγε να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής όταν του ζητήθηκε για τελικό έλεγχο της ποσότητας αλκοόλης που είχε στο αίμα του - τέταρτη κατηγορία - και ότι στις 2.9.12 στην οδό Ιάκωβου Ιακωβίδη στην Πάφο επιτέθηκε εναντίον του Αστ 440, Χρ. Κωνσταντίνου, της Τροχαίας Πάφου και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη - πέμπτη κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή σε καμία εκ των κατηγοριών που αντιμετωπίζει οπότε και διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Κλήθηκαν, έτσι, και έδωσαν μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή ο Αστ 2521, Μιχάλης Μιχαήλ (ΜΚ 1), ο Αντρέας Τσοκκάς (ΜΚ 2), ο Αστ 440, Χρ. Κωνσταντίνου (ΜΚ 3) και η Χρυστάλλα Πρέστου (ΜΚ 4). Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία σε όλες τις εναντίον του κατηγορίες και κατέθεσε ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα προς υπεράσπισή του. Η Υπεράσπιση κάλεσε δύο μάρτυρες, ήτοι τον Αστ 3218, Ανδρέα Ιωάννου, ΜΥ 2, και τον Αστ 4472, Αντρέα Αριστοτέλους, ΜΥ 3. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Πρώτος μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ 2521, Μιχάλης Μιχαήλ. Ο μάρτυρας, ο οποίος είναι και παραπονούμενος στην υπόθεση, κατά τον ουσιώδη χρόνο στάθμευε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και υπηρετούσε στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων της Τροχαίας Πάφου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στις 2.9.12 η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο

1. Στο Τεκμήριο 1 ο μάρτυρας αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Την 1.9.12 και περί ώρα 22:45 ανέλαβε ειδικό καθήκον για πρόληψη διαρρήξεων μαζί με τον Αστ 440 της Τροχαίας Πάφου. Στις 2.9.12 και περί ώρα 01:00 δόθηκαν οδηγίες από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας για ανακοπή και έλεγχο του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 καθότι αυτό οδηγείτο επικίνδυνα κοντά στο εστιατόριο «Φεττάς», από τώρα και στο εξής «το εστιατόριο», το οποίο βρίσκεται στην οδό Ιάκωβου Ιακωβίδη στην Πάφο. Ο μάρτυρας μαζί με τον Αστ 440 έσπευσαν στο μέρος με το υπηρεσιακό όχημα με αριθμούς εγραφής KWX 984 όπου εκεί βρήκαν ένα νεαρό άντρα γύρω στα 30 να φωνάζει, να προκαλεί ανησυχία και να βρίζει δημόσια τους παρευρισκόμενους στο εστιατόριο λέγοντας «θα σας γαμήσω» και «γαμώ την μάνα σας». Ο μάρτυρας επενέβη και ζήτησε από τον άντρα αυτό να του παρουσιάσει τα στοιχεία του, ήτοι την ταυτότητα ή το διαβατήριο του. Αυτός με σπαστά Ελληνικά είπε στον μάρτυρα «ποιος είσαι εσύ που θα σου δώσω τα στοιχεία μου». Ακολούθως ο μάρτυρας του ζήτησε να του πει το όνομα του, αλλά αυτός άρχισε και πάλι να φωνάζει στους παρευρισκόμενους στο μέρος. Ο μάρτυρας του ζήτησε να σταματήσει να φωνάζει και να προκαλεί ανησυχία ειδάλλως θα τον συλλάμβανε, αλλά αυτός συνέχισε να φωνάζει και παράλληλα με το δεξί του χέρι έδωσε στον μάρτυρα δύο γροθιές στην αριστερή πλευρά του προσώπου του. Τότε, ο μάρτυρας ασκώντας την ανάλογη βία αφού ο άντρας για να αποφύγει την σύλληψη αντιστεκόταν προσπαθώντας να ξανακτυπήσει τον μάρτυρα, άρπαξε τον άντρα από την μέση με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο στο έδαφος και ο άντρας να κτυπήσει στο πρόσωπο. Με την βοήθεια του Αστ 440 και άλλων πολιτών που ήταν στο μέρος την 2.9.12 και περί ώρα 01:10 ο μάρτυρας συνέλαβε τον άντρα αφού πρώτα τον πληροφόρησε για τα αδικήματα τα οποία διέπραξε, ήτοι της ανησυχίας και της επίθεσης κατά αστυνομικού, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Άφησε με δεν έκανα τίποτα». Από εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι το πρόσωπο που συνελήφθηκε ήταν ο Levani Oumpilava, Δ.Ε.Α.: 5/504468, ομογενής από την Γεωργία και τώρα μόνιμος κάτοικος Κύπρου. Στην συνέχεια και αφού εξασφαλίστηκε μαρτυρία ότι το πιο πάνω πρόσωπο οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 επικίνδυνα του διενεργήθηκε προκαταρκτικός έλεγχος, αλκοτέστ, με ένδειξη 37mg% αντί 22mg% που είναι το επιτρεπόμενο από τον Νόμο όριο. Ακολούθως του διενεργήθηκε τελική εξέταση αλκοόλ πλην όμως δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής παρόλο που ο μάρτυρας του είχε εξηγήσει τον ορθό τρόπο παροχής δείγματος. Συγκεκριμένα ο προαναφερόμενος φυσούσε αδύνατα και σταματούσε. Εν τέλει μεταφέρθηκε με περιπολικό στα κρατητήρια της Νέας ΑΔΕ όπου και τέθηκε υπό κράτηση. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας υποστήριξε διά ζώσης τα ακόλουθα. Από τα κτυπήματα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο τραυματίσθηκε και επισκέφθηκε τις Α΄ Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου από όπου και εξασφάλισε ιατρικό πιστοποιητικό. Πρόκειται για έγγραφο που φέρει τίτλο «Ιατρικό Έντυπο» και αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι παραπεμπτικό υπογραφέν εκ μέρους του Αστυνομικού Διευθυντή της επαρχίας Πάφου ημερομηνίας 2.9.12 το οποίο απευθύνεται προς «Επαρχιακό Ιατρό Πάφου» και με το οποίο ζητείται, μεταξύ άλλων, η εξέταση του μάρτυρα στην βάση παραπόνου του τελευταίου ότι αυτός στις 2.9.12 είχε υποστεί επίθεση στην οδό Ιάκωβου Ιακωβίδη. Το δεύτερο μέρος είναι ιατρικό πιστοποιητικό που φέρεται να υπογράφεται από την Χρυστάλλα Πρέστου, Ιατρικό Λειτουργό του ΤΕΠΑ Πάφου. Το εν λόγω έγραφο κατατέθηκε υπό του μάρτυρος χωρίς ένσταση από την Υπεράσπιση και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
2. Στο Τμήμα Α΄ Βοηθειών έγιναν στον μάρτυρα οι απαραίτητες εξετάσεις και την ίδια ημέρα απολύθηκε. Τόσο τον προκαταρκτικό όσο και τον τελικό έλεγχο αλκοόλης στον Κατηγορούμενο τους διενήργησε ο μάρτυρας. Ο μάρτυρας κατέθεσε σχετικό Αστυνομικό έντυπο υπογραμμένο υπό του ιδίου χωρίς ένσταση από την Υπεράσπιση. Το εν λόγω έντυπο ο μάρτυρας το ονόμασε έντυπο τελικής εξέτασης αλκοόλης. Σε αυτό επισυνάπτονται τρεις κορδέλες χαρτιού οι οποίες σύμφωνα με τον μάρτυρα είναι «αποδείξεις από τον τελικό έλεγχο αλκοόλης». Προδήλως, εκτυπώθηκαν από την συσκευή τελικού ελέγχου. Το έντυπο μαζί με τις τρεις αποδείξεις κατατέθηκαν υπό του μάρτυρος ως δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
3. Ο λόγος που τίποτε δεν φαίνεται αναγραμμένο στις τρεις αποδείξεις είναι γιατί έχει παρέλθει πολύς χρόνος από την εξέταση και την εκτύπωση τους και το περιεχόμενό τους έχει σβηστεί από μόνο του. Τα ευρήματα, όμως, που προέκυψαν από την εξέταση και το αποτέλεσμα που καταγράφηκε επί των αποδείξεων μεταφέρθηκαν και καταγράφηκαν από τον μάρτυρα επί του προαναφερόμενου εντύπου. Μετά την σύλληψη του Κατηγορούμενου και την μεταφορά του στην Τροχαία Πάφου πρόσωπο που βρισκόταν στην περιοχή προσήλθε στην Τροχαία Πάφου και έδωσε γραπτή μαρτυρία ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 οδηγείτο επικίνδυνα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο λόγος που ο μάρτυρας υπέβαλε τον Κατηγορούμενο σε προκαταρκτικό και τελικό έλεγχο αλκοόλης παρά το ότι δεν τον είχε δει να οδηγεί ήταν γιατί υπήρχε γραπτή μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε επικίνδυνα. Ο έλεγχος έγινε αφότου ο Κατηγορούμενος συνελήφθη, μεταφέρθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό και εξασφαλίσθηκε η προαναφερόμενη γραπτή μαρτυρία. Όταν ο μάρτυρας έφθασε στο εστιατόριο βρήκε τον Κατηγορούμενο να φωνάζει στον κόσμο, να βρίζει και να προκαλεί ανησυχία. Ρώτησε τον Κατηγορούμενο αν είχε μαζί του το διαβατήριο και την ταυτότητά του, αλλά ο Κατηγορούμενος δεν απάντησε στον μάρτυρα. Εξακολουθούσε να φωνάζει και όπως ο μάρτυρας υποστήριξε κατά την κυρίως εξέτασή του ο Κατηγορούμενος εν τέλει δεν παρουσίασε ούτε ταυτότητα, ούτε διαβατήριο ως του ζητήθηκε από τον μάρτυρα. Επίσης, δεν είπε στον μάρτυρα ούτε καν το όνομά του. Ο Κατηγορούμενος από το επεισόδιο τραυματίσθηκε στο κεφάλι και συγκεκριμένα στο πρόσωπο. Υπεβλήθηκαν στον μάρτυρα από την Υπεράσπιση οι ακόλουθες θέσεις: · ο λόγος που ο Κατηγορούμενος βρέθηκε στο εστιατόριο όπου ο μάρτυρας συνάντησε τον Κατηγορούμενο και πριν ακόμα φθάσει στο μέρος η Αστυνομία ήταν γιατί ο Κατηγορούμενος είχε δεχθεί τηλεφώνημα από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας πληροφορώντας τον ότι κάποιος θαμώνας του εστιατορίου τον είχε καταγγείλει τηλεφωνικώς ότι οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα έξω από το εστιατόριο. Ο μάρτυρας δεν είχε γνώση αν ο Κατηγορούμενος είχε δεχθεί ένα τέτοιο τηλεφώνημα · ο Κατηγορούμενος είπε στον μάρτυρα το ονοματεπώνυμό του. Τον πληροφόρησε, επίσης, ότι δεν είχε το διαβατήριο και την ταυτότητά του μαζί του και ότι μπορούσε να πάει στο σπίτι του να τα φέρει και να τα παρουσιάσει στον μάρτυρα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή · ο μάρτυρας ενώ ο Κατηγορούμενος συζητούσε με τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου επενέβη στην συζήτηση και έδωσε δυο γροθιές στον Κατηγορούμενο στο στήθος. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή · ταυτόχρονα με τις γροθιές που ο Κατηγορούμενος δέχθηκε από τον μάρτυρα ο Κατηγορούμενος δέχθηκε και κτύπημα από τρίτο πρόσωπο, ένα πολίτη, πίσω στο κεφάλι με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να πέσει κάτω στο έδαφος. Και ότι ο μάρτυρας παρέλειψε να συλλάβει το τρίτο αυτό πρόσωπο για την επίθεση που διενήργησε πισώπλατα στον Κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι κανένας δεν είχε κτυπήσει τον Κατηγορούμενο πισώπλατα στο κεφάλι · από το κτύπημα που ο Κατηγορούμενος δέχθηκε από το τρίτο πρόσωπο λιποθύμησε και ενώ ο Κατηγορούμενος ήταν λιπόθυμος ο μάρτυρας του πέρασε χειροπέδες. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή · πριν τον προκαταρκτικό έλεγχο στον Σταθμό ο μάρτυρας μαζί με άλλους τρεις αστυνομικούς χτύπησαν τον Κατηγορούμενο στο κεφάλι με ένα χοντρό βιβλίο στο οποίο καταγράφονται τα ημερήσια γεγονότα της Τροχαίας Πάφου. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή · από τον ξυλοδαρμό του Κατηγορούμενου ο μάρτυρας προκάλεσε στον Κατηγορούμενο εκδορές στο μέτωπο, το κεφάλι, τον θώρακα και την αριστερή αγκώνα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν θετικός και σαφής στην μαρτυρία του. Ήταν, επίσης, σταθερός και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε παρά την αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη. Η μαρτυρία του αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης συνάδει με την μαρτυρία του ΜΚ
4. Και οι δύο μάρτυρες υποστήριξαν ότι όταν έφθασαν στο μέρος βρήκαν τον Κατηγορούμενο να φωνάζει, να βρίζει δημόσια τους θαμώνες του εστιατορίου και να προκαλεί ανησυχία, ότι ο Κατηγορούμενος χτύπησε τον μάρτυρα με δύο γροθιές στο πρόσωπο, ότι στην συνέχεια ο μάρτυρας άρπαξε τον Κατηγορούμενο από την μέση με σκοπό να τον συλλάβει, ότι τότε έπεσαν και οι δύο κάτω στο έδαφος και ότι στην συνέχεια ακολούθησε ο περιορισμός του Κατηγορούμενου και η σύλληψή του. Προς την ίδια κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία του ΜΚ
5. Επίσης, ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι δέχθηκε γροθιές στο αριστερό του μάγουλο συνάδει με το Τεκμήριο 2 σύμφωνα με το οποίο εξετασθείς ο μάρτυρας από την ΜΚ 4 διαπιστώθηκε κάκωση στο αριστερό ζυγωματικό. Δεν θα ανέμενα από τον μάρτυρα όντας μη ιατρός να χρησιμοποιήσει ιατρικό όρο και δη την λέξη «ζυγωματικό» για να υποδείξει το σημείο του προσώπου του στο οποίο δέχθηκε το κτύπημα από τον Κατηγορούμενο. Η εκλαϊκευμένη αναφορά του μάρτυρα σε μάγουλο σε συνδυασμό με την καλή εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτόν κρίνω ότι συνάδει με το πιο πάνω υποδειχθέν αντικειμενικό ιατρικό εύρημα. Δέχομαι, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος πέφτοντας κάτω στο έδαφος τραυματίσθηκε στο πρόσωπο. Κάτι το οποίο, άλλωστε, δεν θα ήταν παράδοξο αφ' ης στιγμής με την πτώση του στο έδαφος ο Κατηγορούμενος αντιδρούσε έντονα χτυπώντας τα χέρια και τα πόδια του σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ 3 και χρειάσθηκε ως και αμέσως πιο κάτω σχολιάζεται να επέμβουν ο ΜΚ 3 καθώς και πολίτες σύμφωνα με την μαρτυρία τόσο του μάρτυρα όσο και του ΜΚ 3 για να επιτευχθεί η σύλληψή του. Σημειώνεται ότι μαρτυρία προς την ίδια κατεύθυνση έδωσαν και οι ΜΚ 2 και ΜΚ
6. Ο μάρτυρας ισχυρίσθηκε ότι για να επιτευχθεί η σύλληψη του Κατηγορούμενου έσπευσαν προς βοήθεια όχι μόνο ο ΜΚ 3 αλλά και πολίτες που βρίσκονταν στο μέρος. Προς την ίδια κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία του ΜΚ
7. Ο ΜΚ 2, όμως, στην γραπτή του κατάθεση μίλησε για ένα μόνο πολίτη. Επί του σημείου τούτου θεωρώ πιο ασφαλές να δεχθώ την μαρτυρία του μάρτυρα και του ΜΚ 3 για τον λόγο ότι οι εν λόγω μάρτυρες ήταν οι άμεσα εμπλεκόμενοι στο επεισόδιο. Σύμφωνα δε με τον ΜΚ 3 πολίτες προσέτρεξαν προς βοήθεια του ΜΚ 1 με σκοπό να περιορίσουν τις κινήσεις και γενικά τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούσε ο Κατηγορούμενος. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ιδιαίτερα αντιδραστικός κατά την σύλληψη του, κάτι το οποίο δήλωσαν ρητά και στις γραπτές τους καταθέσεις τόσο ο ΜΚ 2 όσο και ο ΜΚ
8. Τόσο δε αντιδραστικός ήταν ο Κατηγορούμενος που σύμφωνα με τον μάρτυρα, τον ΜΚ 2 και τον ΜΚ 3 στην προσπάθειά τους ο μάρτυρας και ο ΜΚ 3 να του βάλουν χειροπέδες αυτός ως ανωτέρω υποδείχθηκε τραυματίσθηκε στο πρόσωπο και την μύτη. Το επιμαρτυρούν, επίσης, και οι τραυματισμοί που ο μάρτυρας καθώς και ο ΜΚ 3 υπέστηκαν σύμφωνα με την μαρτυρία τους στην προσπάθειά τους να τον συλλάβουν. Σχετικά είναι τα Τεκμήρια 2 και
9. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2 ο μάρτυρας υπέστη κάκωση κεφαλής και κάκωση στο αριστερό ζυγωματικό. Έφερε, επίσης, ερυθρότητα στην βρεγματική χώρα αριστερά, εκδορές και στα δύο γόνατα και εκχυμώσεις δεξιού βραχιονίου εξωτερικά προς έσω επιφάνεια έκτασης περίπου 3 με 4 εκατοστά. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 ο ΜΚ 3 έφερε εκδορά έκτασης 5 με 6 εκατοστά περίπου στον δεξιό αντίχειρα και ερυθρότητα αριστερού αντιβραχιόνιου περίπου στην μεσότητα της εξωτερικής επιφάνειας έκτασης 6 με 8 εκατοστά περίπου. Του χορηγήθηκε αντιτετανικός ορρός σε ενέσιμη μορφή. Το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 2 και 6 είναι, επίσης, αποδεκτό. Η αλήθεια του επιβεβαιώθηκε από την μάρτυρα ιατρό που το εξέδωσε και που εξέτασε τον μάρτυρα καθώς και τον ΜΚ 3, ήτοι την ΜΚ
10. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ο μάρτυρας κρίνεται μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Δέχομαι, επίσης, ότι ο μάρτυρας διενήργησε στον Κατηγορούμενο προκαταρκτικό και τελικό έλεγχο αλκοόλης. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία του μάρτυρα ούτε επί των προκειμένων ζητημάτων. Δέχομαι, επίσης, ότι ο μάρτυρας ορθά μετέφερε στο Αστυνομικό Έντυπο - Τεκμήριο 3 - το αποτέλεσμα της τελικής εξέτασης που αποτύπωσε η συσκευή τελικής εξέτασης και ότι το αποτέλεσμα της συσκευής που χρησιμοποιήθηκε για τελική εξέταση από τον μάρτυρα ήταν ότι τα δύο δείγματα εκπνοής που έδωσε ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ικανοποιητικά για την διενέργεια τελικής εξέτασης. Συναφώς η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε από τον μάρτυρα κατέδειξε ότι και στις δύο περιπτώσεις ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η ένδειξη της συσκευής θα πρέπει να θεωρηθεί ως ασφαλής. Στο σημείο τούτο θα επανέλθω. Πάντως, η θέση της Υπεράσπισης ότι ο λόγος που ο Κατηγορούμενος βρέθηκε στο εστιατόριο πριν ακόμα φθάσει στο μέρος η Αστυνομία ήταν γιατί ο Κατηγορούμενος είχε δεχθεί το υπό της Υπεράσπισης επικαλούμενο τηλεφώνημα από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας δεν υποστηρίχθηκε από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου αφού αυτός με την δική του μαρτυρία υποστήριξε ότι το εν λόγω τηλεφώνημα το είχε δεχθεί από κάποια γυναίκα που εργαζόταν στο εν λόγω εστιατόριο η οποία ήταν γνωστή του και συνάδελφος της συζύγου του. Ατεκμηρίωτη παρέμεινε η θέση της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δέχθηκε γροθιές από τον ΜΚ 1 ενόσω ο Κατηγορούμενος συζητούσε με τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου. Ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της δικής του μαρτυρίας πρόβαλε διάφορη εκδοχή. Κατ' αρχή δεν υποστήριξε ότι όταν μετέβη στο εστιατόριο είχε οποιαδήποτε συζήτηση με τον υπεύθυνο του εστιατορίου. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο αυτός δεν ήταν εκεί και η συζήτηση που έγινε έγινε με την σύζυγο του υπευθύνου ονόματι Μαρία η οποία εργαζόταν στο εστιατόριο. Υποστήριξε, επίσης, ότι τις γροθιές από το Αστυνομικό όργανο τις δέχθηκε αφότου είχε προηγηθεί η πιο πάνω συζήτηση και ενώ ο Κατηγορούμενος έφευγε από το εστιατόριο πεζός. Είχε δε προηγηθεί λογομαχία μεταξύ του Κατηγορούμενου και του Αστυνομικού οργάνου μέσα στον δρόμο. Ατεκμηρίωτη παρέμεινε, επίσης, η θέση της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω στο έδαφος λιπόθυμος. Στην μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος δεν υποστήριξε ότι κατά την πτώση του στο έδαφος είχε λιποθυμήσει. Τέλος, υποδεικνύεται ότι διάφορη ήταν η εκδοχή του Κατηγορούμενου αναφορικά και με την ισχυριζόμενη επίθεση με το βιβλίο. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι δέχθηκε επίθεση με το βιβλίο εντός του Αστυνομικού Σταθμού από 4 Αστυνομικούς άλλους από εκείνους που ο Κατηγορούμενος είχε συναντήσει στην σκηνή, ήτοι άλλους από τους ΜΚ 1 και ΜΚ
11. Θέση, όμως, της Υπεράσπισης ήταν ότι ο μάρτυρας ήταν ένας από τους 4 εκείνους Αστυνομικούς που χτύπησαν τον Κατηγορούμενο στο κεφάλι με το βιβλίο στον Αστυνομικό Σταθμό. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή στην ολότητά της. Οι πιο πάνω δε ατεκμηρίωτες θέσεις της Υπεράσπισης σε συνδυασμό με τις διαφορετικές επί των ζητημάτων που αυτές αφορούν θέσεις του Κατηγορούμενου είναι κατά την κρίση μου ενδεικτικές της εν γένει ποιότητας της υπεράσπισης. Δεύτερος μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε ο Αντρέας Τσοκκάς. Ο μάρτυρας αναγνώρισε την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 2.9.12, υιοθέτησε το περιεχόμενό της και την κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
12. Στο Τεκμήριο 4 ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Στις 2.9.12 και περί ώρα 01:00 καθόταν με παρέα στο καφέ Omnia που βρίσκεται στην Πάφο. Σε κάποια στιγμή πρόσεξε ένα αυτοκίνητο τύπου saloon, χρώματος ασημί να έρχεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα από το Δημαρχείο προς το εν λόγω καφέ πλην όμως δεν πρόλαβε να συγκρατήσει τους αριθμούς εγγραφής του. Μετά από παρέλευση περίπου 5 λεπτών το αυτοκίνητο αυτό ακολουθώντας την ίδια διαδρομή με ιλιγγιώδη ταχύτητα και ξερογυρίζοντας τα λάστιχα του πέρασε από μπροστά του. Ο μάρτυρας πήρε τότε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου που ήταν ΗΖΕ 077 και ταυτόχρονα κάλεσε την Αστυνομία οπότε και του αναφέρθηκε ότι γνώριζαν για το συμβάν και ότι περιπολικό της Αστυνομίας ήδη κατευθυνόταν προς την περιοχή. Αφού ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 στάθμευσε το αυτοκίνητο του κατέβηκε και κατευθύνθηκε προς το εστιατόριο. Ο μάρτυρας άκουσε φωνές στο εστιατόριο και κατευθύνθηκε μαζί με άλλους θαμώνες του καφέ προς αυτό. Όταν έφτασε εκεί πρόσεξε τον οδηγό του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 να φωνάζει και να βρίζει κάποιους θαμώνες του εστιατορίου. Στην συνέχεια πρόσεξε ένα Αστυνομικό να λέει στον οδηγό του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 να ηρεμήσει και να μην βρίζει γιατί θα τον συλλάμβανε. Τότε αυτός επιτέθηκε στον Αστυνομικό και τον κτύπησε με δύο γροθιές στο πρόσωπο. Στην συνέχεια έτρεξε κάποιος θαμώνας και βοήθησε τους Αστυνομικούς στην σύλληψη. Κατά την σύλληψη ο οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 ήταν πάρα πολύ αντιδραστικός και στην προσπάθεια να του βάλουν τις χειροπέδες οι Αστυνομικοί αυτός τραυματίστηκε στο κεφάλι και συγκεκριμένα στην μύτη από την επαφή του με την άσφαλτο. Από την στιγμή που ο οδηγός του αυτοκινήτου στάθμευσε το αυτοκίνητο μέχρι και την σύλληψή του δεν κατανάλωσε οινοπνευματώδη ποτά. Στα πλαίσια της κυρίως του εξέτασης ο μάρτυρας υποστήριξε διά ζώσης τα ακόλουθα. Το καφέ Omnia απέχει από το εστιατόριο Φεττάς απόσταση περίπου 30 με 40 μέτρα. Το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 πέρασε από την πλευρά του Δημαρχείου και κατευθύνθηκε προς το καφέ Omnia. Τα λάστιχα του «ξερογύριζαν» καθότι το αυτοκίνητο εισήλθε εντός του κυκλικού κόμβου με ταχύτητα. Ως αποτέλεσμα τα λάστιχά του γύριζαν. Ο Αστυνομικός που είχε κτυπηθεί από τον Κατηγορούμενο δεν κτύπησε τον Κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Λέγοντας στην κατάθεσή του ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου οδηγούσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα εννοούσε ότι οδηγούσε με πάρα πολύ μεγάλη ταχύτητα. Δεν ήταν σε θέση να καθορίσει το μέτρο της ταχύτητας, είναι, όμως, σε θέση να αντιληφθεί πότε ένα αυτοκίνητο οδηγείται με μεγάλη ταχύτητα. Ενόσω ήταν στο μέρος κανείς δεν κτύπησε τον Κατηγορούμενο στο κεφάλι από πίσω. Στο μέρος εκτός από τον Αστυνομικό που δέχθηκε τις γροθιές από τον Κατηγορούμενο βρισκόταν και δεύτερος Αστυνομικός. Ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω στο έδαφος και ο θαμώνας που έτρεξε προς βοήθεια του Αστυνομικού οργάνου μαζί με τον Αστυνομικό βρέθηκαν από πάνω του Κατηγορούμενου και του έβαλαν χειροπέδες. Υπεβλήθηκαν στον μάρτυρα από την Υπεράσπιση οι ακόλουθες θέσεις: · ο Κατηγορούμενος ουδέποτε κτύπησε τον Αστυνομικό. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στη εκδοχή του · ο Αστυνομικός ήταν που κατέφερε δύο γροθιές στον Κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας απάντησε ότι ενόσω ήταν στο μέρος δεν είδε τον Αστυνομικό να χτυπά τον Κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν θετικός και σαφής στην μαρτυρία του. Ήταν, επίσης, σταθερός και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε παρά την αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη. Επίσης, μέσα από την μαρτυρία του δεν διεφάνη ότι ο μάρτυρας κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης είχε υποκινηθεί από αλλότρια κίνητρα ώστε η μαρτυρία του να είναι μολυσμένη από ψεύδος ή ότι είχε υποκινηθεί από την Αστυνομία να αναφέρει όσα ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση εις βάρος της αλήθειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι κάτι τέτοιο δεν αποτέλεσε, άλλωστε, θέση της Υπεράπισης και συναφώς τίποτα δεν υποβλήθηκε στον μάρτυρα από την Υπεράσπιση προς την πιο πάνω κατεύθυνση. Αντίθετα, από την μαρτυρία του προκύπτει ότι ο μάρτυρας δεν είχε οποιοδήποτε κίνητρο να πει ψέματα, πράγμα που τον αναδεικνύει ως ανεξάρτητο μάρτυρα. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα η Υπεράσπιση έθιξε τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος από την στιγμή που στάθμευσε το αυτοκίνητό του μέχρι την σύλληψή του δεν είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά αφήνοντας αιχμές ότι ο ισχυρισμός αυτός ήταν υποβολιμαίος από την Αστυνομία. Αναγνωρίζω ότι ξενίζει ο ισχυρισμός αυτός να προβλήθηκε από τον μάρτυρα με δική του πρωτοβουλία. Το ότι, όμως, ενδεχομένως ο μάρτυρας να τον πρόβαλε κατόπιν ερώτησης ή εισήγησης του Αστυνομικού οργάνου που έλαβε από τον μάρτυρα την γραπτή κατάθεση - Τεκμήριο 4 - δεν το αποκλείω. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι υπό τις πιο πάνω περιστάσεις ο ισχυρισμός ήταν υποβολιμαίος από την Αστυνομία. Υποβολιμαίος θα ήταν αν ήταν ψευδής. Και δεν θεωρώ ότι ήταν ψευδής. Ο μάρτυρας ήταν θετικός και σαφής στην μαρτυρία του για το τι ακριβώς εκτυλίχθηκε στην σκηνή και όπως και πιο πάνω υποδείχθηκε μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Άλλωστε, ούτε ήταν θέση της Υπεράσπισης ότι από την στιγμή που ο Κατηγορούμενος έφθασε στο εστιατόριο μέχρι την σύλληψή του είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά. Τέτοια θέση δεν τέθηκε στον μάρτυρα, αλλά ούτε και στους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 από την Υπεράσπιση. Ούτε και υποστηρίχθηκε από τον Κατηγορούμενο. Έχω, επίσης, ικανοποιηθεί ότι ο μάρτυρας όχι μόνο είχε την διάθεση να πει την αλήθεια αλλά και ότι ό,τι ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 4 - ήταν η αλήθεια. Κρίνω, επομένως, ότι είναι ασφαλές να στηριχθώ στην μαρτυρία του για να καταλήξω σε ευρήματα. Όπως ενδεικτικά συνάγεται από την μαρτυρία του τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν ουσιαστικά μπροστά στα μάτια του και, επομένως, η μαρτυρία του σε σχέση με αυτά ήταν άμεση. Τόσο όσον αφορά στον τρόπο οδήγησης του Κατηγορούμενου και τις δύο φορές όσο και όσον αφορά στα όσα διαδραματίσθηκαν στην συνέχεια έξω από το εστιατόριο. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος είχε και τις δύο φορές την δυνατότητα να δει από κοντινή απόσταση το αυτοκίνητο που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και το οποίο την δεύτερη φορά πέρασε από το καφέ όπου καθόταν ο μάρτυρας και κατευθύνθηκε προς το εστιατόριο. Δέχομαι ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε και στις δύο περιπτώσεις με πολύ μεγάλη, ιλιγγιώδη ταχύτητα. Η μαρτυρία του μάρτυρα επί του προκειμένου σημείου ήταν άμεση και υπό το φως της καλής εντύπωσης που σχημάτισα γι' αυτόν είναι αποδεκτή. Ενδεικτικός είναι ο ισχυρισμός του μάρτυρα αναφορικά με τον τρόπο συμπεριφοράς των ελαστικών του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου όταν αυτό εισήλθε εντός του κυκλικού κόμβου, κατά την δεύτερη, δηλαδή, περίπτωση ο οποίος και δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Λογική, επίσης, κρίνεται η θέση του μάρτυρα ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει το μέτρο της ταχύτητας του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και, επίσης, αποδεκτή η θέση του ότι μπορεί να αντιλαμβάνεται πότε ένα αυτοκίνητο οδηγείται με μεγάλη ταχύτητα. Δέχομαι, επίσης, ότι το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου ήταν αυτό που είχε περάσει και την πρώτη φορά από το καφέ Omnia πλην όμως στην περίπτωση εκείνη ο μάρτυρας δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τους αριθμούς εγγραφής του. Επί του σημείου τούτου δεν υπήρξε, άλλωστε, αμφισβήτηση από μέρους της Υπεράσπισης. Ο μάρτυρας είχε, επίσης, την δυνατότητα να δει από κοντά τι εκτυλίχθηκε μέσα στο δρόμο έξω από το εστιατόριο μεταξύ του Κατηγορούμενου και των ΜΚ 1 και ΜΚ 3 αφού πλησίασε το επίμαχο μέρος ωθούμενος από τις φωνές και γενικά την συμπεριφορά που επέδειξε ο Κατηγορούμενος. Σύμφωνα, επίσης, με τον μάρτυρα η απόσταση μεταξύ των δύο κέντρων ήταν μικρή, της τάξης των 30 με 40 μέτρων, κάτι το οποίο και πάλι δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Η μαρτυρία του μάρτυρα ήταν άμεση και σε σχέση με αυτή την πτυχή της υπόθεσης. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι η μαρτυρία του μάρτυρα επί της προκείμενης πτυχής και δη επί των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης συνάδει με την μαρτυρία των ΜΚ 1 και ΜΚ
13. Ο μάρτυρας υποστήριξε συγκεκριμένα, όπως και οι ΜΚ 1 και ΜΚ 3, ότι ο Κατηγορούμενος φώναζε από τον δρόμο και ύβριζε τους θαμώνες του εστιατορίου και επιτέθηκε στον ένα εκ των δύο Αστυνομικών που κατέφθασαν στο μέρος καταφέροντας του δύο γροθιές στο πρόσωπο. Στην συνέχεια θαμώνας έτρεξε προς τους δύο Αστυνομικούς και τους βοήθησε στην σύλληψη του Κατηγορούμενου. Κατά την σύλληψη του ο Κατηγορούμενος ήταν πάρα πολύ αντιδραστικός και στην προσπάθεια τους οι Αστυνομικοί να του βάλουν χειροπέδες αυτός τραυματίστηκε στο πρόσωπο. Σημειώνεται ότι εκτός από τον ισχυρισμό του μάρτυρα αναφορικά με την επίθεση που δέχθηκε ο ΜΚ 1 από τον Κατηγορούμενο τίποτε άλλο από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Το γεγονός ότι ο μάρτυρας στην γραπτή του κατάθεση δεν ανέφερε πώς ο Κατηγορούμενος έπεσε στο έδαφος δεν αφαιρεί από την αξιοπιστία του. Δεν αναμένεται από τους καταθέτοντες μέσα σε μια κατάθεση να περιγράφουν τα πάντα και με πάσα λεπτομέρεια. Αλλά και επί του σημείου τούτου η εκδοχή του μάρτυρα, όπως αυτή διατυπώθηκε μέσα από την διά ζώσης μαρτυρία του, συνάδει με την εκδοχή του ΜΚ 1 σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος και ο ΜΚ 1 έπεσαν και οι δύο κάτω στο έδαφος όταν ο ΜΚ 1 άρπαξε τον Κατηγορούμενο από την μέση με σκοπό να τον συλλάβει αφότου ο Κατηγορούμενος κατέφερε δύο γροθιές στον ΜΚ
14. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν δέχομαι για τους λόγους που υποδείχθηκαν στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΚ 1 ότι για να βοηθήσουν στην σύλληψη του Κατηγορούμενου προσέτρεξε μόνο ένας πολίτης προς βοήθεια των ΜΚ 1 και ΜΚ
15. Επί του προκειμένου δέχομαι την μαρτυρία των ΜΚ 1 και ΜΚ 3 ότι για τον πιο πάνω σκοπό προσέτρεξαν πολίτες πέραν του ενός. Επίσης, δεν δέχομαι ότι ο ΜΚ 3 πλησιάζοντας τον ΜΚ 1 και τον Κατηγορούμενο βρέθηκε από πάνω του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τον ΜΚ 3 ο τελευταίος πλησίασε τον Κατηγορούμενο από το πλάι. Δεν βρέθηκε από πάνω του, ούτε και πάτησε τον Κατηγορούμενο για να του φορέσει χειροπέδες. Οι πιο πάνω διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ της μαρτυρίας του μάρτυρα, από την μια, και της μαρτυρίας των ΜΚ 1 και ΜΚ 3, από την άλλη, είναι επουσιώδεις και ως τέτοιες δεν είναι ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του μάρτυρα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω ο μάρτυρας κρίνεται μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του με εξαίρεση τα πιο πάνω υποδειχθέντα σημεία που δεν αποδέχθηκα γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Τρίτος μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ 440, Χριστάκης Κωνσταντίνου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο μάρτυρας, ο οποίος είναι, επίσης, παραπονούμενος στην υπόθεση, υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και ήταν τοποθετημένος στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων της Τροχαίας Πάφου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
16. Στο Τεκμήριο 5 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Την 1.9.12 και περί ώρα 22:45 ο μάρτυρας ανέλαβε ειδικό καθήκον για πρόληψη διαρρήξεων και άλλων αδικημάτων μαζί με τον Αστ 2521 της Τροχαίας Πάφου. Την 2.9.12 και περί ώρα 01:00 δόθηκαν οδηγίες από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας για ανακοπή και έλεγχο του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 το οποίο οδηγείτο επικίνδυνα πλησίον του εστιατορίου στην οδό Ιάκωβου Ιακωβίδη. Ο μάρτυρας μαζί με τον Αστ 2521 έσπευσαν στο μέρος με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KWX 984 όπου εντόπισαν ένα νεαρό άντρα ηλικίας περίπου 30 ετών να φωνάζει δυνατά και να βρίζει δημόσια τους θαμώνες με τις φράσεις «θα σας γαμήσω» και «γαμώ την μάνα σας». Εκείνη την στιγμή ο Αστ 2521 επενέβη και ζήτησε από τον νεαρό άντρα να του παρουσιάσει την ταυτότητα ή το διαβατήριο του. Τότε αυτός απάντησε στον μάρτυρα «ποιος είσαι εσύ που θα σου δώσω τα στοιχεία μου». Στην συνέχεια ο νεαρός άντρας, ο οποίος διαπιστώθηκε ότι ήταν αλλοδαπός από την προφορά του, συνέχισε να φωνάζει δυνατά και να προκαλεί ανησυχία. Ακολούθως στην παρουσία του μάρτυρα και των παρευρισκομένων ο Αστ 2521 του είπε ότι αν συνέχιζε να φωνάζει και να προκαλεί ανησυχία θα τον συλλάμβανε. Ο άντρας, όμως, εκείνος συνέχιζε να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο και εν τέλει επιτέθηκε στον Αστ 2521 καταφέροντας με το δεξί του χέρι δύο γροθιές στην αριστερή πλευρά του προσώπου του Αστ
17. Τότε ο Αστ 2521 για να σταματήσει να τον χτυπά τον άρπαξε από την μέση με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο στο έδαφος. Αμέσως επενέβηκε ο μάρτυρας και με την βοήθεια παρευρισκομένων πολιτών κατόρθωσαν να συλλάβουν τον νεαρό άντρα χρησιμοποιώντας την υπό τις περιστάσεις ανάλογη βία. Κατά τον χρόνο της σύλληψης λόγω του ότι ο αλλοδαπός άντρας αντιδρούσε έντονα σπρώχνοντας και χτυπώντας με τα χέρια του στην προσπάθεια του μάρτυρα να του βάλει χειροπέδες ο μάρτυρας τραυματίστηκε στο δεξιό και αριστερό χέρι. Στην συνέχεια ο αλλοδαπός άντρας μεταφέρθηκε από τον Αστ 2521 και άλλους συναδέλφους που έφθασαν στην σκηνή στην τροχαία Πάφου. Από περαιτέρω εξετάσεις που έγιναν διαπιστώθηκε ότι ο αλλοδαπός συλληφθείς ήταν ο Levani Oumpilava ARC: 5504468 από την Γεωργία. Επίσης στην Τροχαία Πάφου έγινε προκαταρκτικός έλεγχος αλκοόλης στον πιο πάνω αλλοδαπό με ένδειξη 37mg αντί 22 mg που ήταν το επιτρεπόμενο από τον Νόμο όριο αφού εξασφαλίστηκε μαρτυρία ότι αυτός οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ
18. Ακολούθως το πιο πάνω πρόσωπο μεταφέρθηκε στα κρατητήρια της Νέας ΑΔΕ Πάφου όπου τέθηκε υπό κράτηση. Στην συνέχεια τόσο ο μάρτυρας όσο και ο Αστ 2521 μετέβηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου αφού έτυχαν των πρώτων βοηθειών απολύθηκαν. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε ιατρικό πιστοποιητικό που εξασφάλισε από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Πρόκειται και πάλι για έγγραφο που φέρει τίτλο «Ιατρικό Έντυπο» και αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι παραπεμπτικό υπογραφέν από τον Αστυνομικό Διευθυντή της επαρχίας Πάφου ημερομηνίας 2.9.12 το οποίο απευθύνεται προς «Επαρχιακό Ιατρό Πάφου» και με το οποίο ζητείται, μεταξύ άλλων, η εξέταση του μάρτυρα στην βάση παραπόνου του τελευταίου ότι αυτός στις 2.9.12 είχε υποστεί επίθεση στην οδό Ιάκωβου Ιακωβίδη. Το δεύτερο μέρος είναι ιατρικό πιστοποιητικό που φέρεται να υπογράφεται από την Χρυστάλλα Πρέστου, Ιατρικό Λειτουργό του ΤΕΠΑ Πάφου. Το εν λόγω έγραφο κατατέθηκε υπό του μάρτυρος χωρίς ένσταση από την Υπεράσπιση και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
19. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Όταν ο μάρτυρας και ο ΜΚ 1 έφθασαν στο μέρος με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο ΜΚ 1 ο Κατηγορούμενος δεν συνομιλούσε με κάποιο συγκεκριμένο άτομο. Στεκόταν στην μέση του δρόμου στραμμένος προς τους θαμώνες του εστιατορίου οι οποίοι κάθονταν σε τραπεζάκι και φώναζε δυνατά σε αυτούς. Κάποιοι από αυτούς είχαν σηκωθεί από την καρέκλα τους και έβλεπαν προς το μέρος του. Μόλις αντιλήφθηκαν το τι συνέβαινε ο μάρτυρας μαζί με τον ΜΚ 1 αμέσως σταμάτησαν αφού συν τοις άλλοις ο κόσμος τους έκανε νόημα με τα χέρια να σταματήσουν και να κατεβούν από το αυτοκίνητο. Στο επεισόδιο ο μάρτυρας ενεπλάκη αφότου ο Κατηγορούμενος επιτέθηκε στον ΜΚ 1, οι δυο τους έπεσαν κάτω και ο ΜΚ 1 ζήτησε από τον μάρτυρα βοήθεια. Όταν ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω κουνούσε τα χέρια του έντονα και χτυπούσε τα πόδια του. Τότε ο μάρτυρας πλησίασε τον Κατηγορούμενο από το πλευρό για να του βάλει χειροπέδες. Δεν πήγε από πάνω από τον Κατηγορούμενο, ούτε και τον πάτησε για να του φορέσει τις χειροπέδες. Ενόσω ο Κατηγορούμενος μιλούσε με τον ΜΚ 1 ο μάρτυρας δεν είδε κανένα πολίτη να πλησιάζει τον Κατηγορούμενο από πίσω και να τον χτυπά στο κεφάλι. Το επεισόδιο έλαβε χώρα επί του δρόμου και όταν ο ΜΚ 1 ήρθε σε επαφή με τον Κατηγορούμενο επενέβησαν και πολίτες όχι, όμως, για να κτυπήσουν τον Κατηγορούμενο, αλλά για να βοηθήσουν στην σύλληψή του. Κάποιοι προσπάθησαν να τον κρατήσουν αλλά πόσοι ήταν αυτοί ο μάρτυρας δεν γνώριζε γιατί την στιγμή εκείνη προσπασθούσε να βάλει στον Κατηγορούμενο χειροπέδες. Όταν ο Κατηγορούμενος επιτέθηκε στον ΜΚ 1 ο μάρτυρας βρισκόταν πλησίον του ΜΚ 1 και εν πάση περιπτώσει σε απόσταση όχι μεγαλύτερη του ενός μέτρου. Στο εστιατόριο όπου εκτυλίχθηκε το επίδικο επεισόδιο ο ΜΚ 1 σε καμία περίπτωση δεν έδωσε γροθιές στον Κατηγορούμενο. Όταν ο μάρτυρας πέρασε χειροπέδες στον Κατηγορούμενο ο Κατηγορούμενος είχε τραύματα γενικά στο πρόσωπο και στην μύτη. Δεν αποκλείεται, όμως, να τραυματίσθηκε και σε άλλα σημεία του σώματός του αφού όταν έπεσε κάτω στο έδαφος χτυπούσε τα πόδια και τα χέρια του. Τα τραύματα αυτά στο πρόσωπο δεν προκλήθηκαν από χτυπήματα που κατέφεραν στον Κατηγορούμενο ο μάρτυρας και ο ΜΚ
20. Δεν θυμάται αν ο Κατηγορούμενος την στιγμή που έπεσε στο έδαφος έπεσε μπρούμυτα ή ανάσκελα. Θυμάται, όμως, ότι όταν εν τέλει του πέρασε τις χειροπέδες η πλάτη του Κατηγορούμενου άγγιζε την άσφαλτο. Όταν ο μάρτυρας μετέβηκε στην Τροχαία Πάφου εισήλθε εντός γραφείου άλλου από αυτό στο οποίο μεταφέρθηκε ο Κατηγορούμενος και ετοίμασε την κατάθεσή του. Ήταν, όμως, παρών κατά την διενέργεια της προκαταρκτικής εξέτασης αλκοόλης στον Κατηγορούμενο. Ερωτηθείς αν στην Τροχαία Πάφου ο μάρτυρας αντιλήφθηκε οποιονδήποτε να κτυπά τον Κατηγορούμενο στο κεφάλι με το χοντρό Ημερολόγιο που τηρεί η Τροχαία Πάφου ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ότι το βιβλίο στο οποίο καταγράφονταν τα συμβάντα καταργήθηκε από το έτος
21. Τον συνάδελφό του που φέρει το παρατσούκλι «Χούλου» ο μάρτυρας δεν τον είχε δει στην Τροχαία ενόσω ο μάρτυρας ήταν εκεί. Άλλωστε, αυτός εργαζόταν στον ΟΥΛΑΕ και όχι στην Τροχαία Πάφου. Ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Υπεβλήθηκαν στον μάρτυρα από την Υπεράσπιση οι ακόλουθες θέσεις: · ο Κατηγορούμενος δέχθηκε από πίσω κτύπημα από πολίτη και ο μάρτυρας το αντιλήφθηκε πλην όμως δεν το ανέφερε στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του · όταν ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω λιποθύμησε. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι όταν ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω χτυπούσε τα χέρια του και τα πόδια του με δύναμη με αποτέλεσμα ο μάρτυρας να τραυματισθεί στην προσπάθειά του να του βάλει χειροπέδες. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν θετικός και σαφής στην μαρτυρία του. Ήταν, επίσης, σταθερός και η μαρτυρία του δεν κλονίσθηκε παρά την αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη. Η μαρτυρία του δε συνάδει με την μαρτυρία των ΜΚ 1 και ΜΚ
22. Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση με την υποβολή των θέσεων που ανωτέρω υποδείχθηκαν. Υπενθυμίζεται δε ότι η θέση της Υπεράσπισης ότι όταν ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω στο έδαφος λιποθύμησε δεν υποστηρίχθηκε από τον Κατηγορούμενο. Αναντίλεκτοι παρέμειναν, έτσι, όλοι οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του μάρτυρα, όπως, για παράδειγμα, ότι όταν ο Κατηγορούμενος έφθασε στην σκηνή φώναζε και εκστόμιζε ύβρεις προς τους θαμώνες του εστιατορίου από τον δρόμο επί του οποίου στεκόταν με τις φράσεις που ο μάρτυρας ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 5 - ότι προκαλούσε ανησυχία σε δημόσιο μέρος, ότι ο Κατηγορούμενος δεν συμμορφωνόταν με τις υποδείξεις του ΜΚ 1 να ηρεμήσει και να σταματήσει να φωνάζει και να βρίζει και ότι κατά την σύλληψη του ο Κατηγορούμενος αντιδρούσε κουνώντας τα χέρια του και χτυπώντας τα πόδια του με αποτέλεσμα για να γίνει κατορθωτή η σύλληψή του ο μάρτυρας να αναγκασθεί να επέμβει όπως και άλλοι πολίτες οι οποίοι προσέτρεξαν προς βοήθεια για να περιορίσουν τις κινήσεις του Κατηγορούμενου. Δέχομαι, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος τραυματίσθηκε στο πρόσωπο και την μύτη. Μαρτυρία προς την ίδια κατεύθυνση έδωσαν και οι ΜΚ 1 και ΜΚ 2 και έγινε αποδεκτή. Στα πλαίσια δε της αξιολόγησης του ΜΚ 1 εξηγήθηκε γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν και αναμενόμενο. Δεν μου διαφεύγει ότι το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων των ΜΚ 1 και ΜΚ 3 είναι σχεδόν πανομοιότυπο. Από αυτό, όμως, δεν συνάγεται απαραίτητα και δίχως άλλο οτιδήποτε το μεμπτό για την αλήθεια της εκδοχής των εν λόγω μαρτύρων και, κατ' επέκταση, το αξιόπιστο της μαρτυρίας τους. Σημειώνεται ότι το θέμα αυτό δεν τέθηκε από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση των ΜΚ 1 και ΜΚ 3 με αποτέλεσμα ο λόγος που συνέτρεχε γι' αυτό να μην έχει καταδειχθεί. Και που δεν αποκλείεται να είναι η ευκολία στην καταγραφή των καταθέσεων από τους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 οι οποίοι βίωσαν τα ίδια ακριβώς γεγονότα. Όπως και να έχει οι εν λόγω μάρτυρες κρίθηκαν αξιόπιστοι με αποτέλεσμα το ενδεχόμενο οι γραπτές καταθέσεις τους να είναι κατασκεύασμα τους να δύναται να αποκλεισθεί αφού συν τοις άλλοις η μαρτυρία τους συνάδει με την μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα, ΜΚ
23. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή στην ολότητά της. Τέταρτη μάρτυρας Κατηγορίας κατέθεσε η Χρυστάλλα Πρέστου. Η μάρτυρας κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο Τμήμα Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 καθώς και την γνωμάτευση που περιέχεται σε αυτό. Υπέδειξε, επίσης, ότι η εν λόγω γνωμάτευση αφορά στον ΜΚ 1 και υπογράφεται από την ίδια. Σύμφωνα με τα ευρήματά της τα οποία προέκυψαν από την εξέτασή της η οποία έλαβε χώρα στις 2.9.12 διαπιστώθηκε κάκωση κεφαλής και κάκωση στο αριστερό ζυγωματικό. Ο ασθενής έφερε, επίσης, ερυθρότητα στην βρεγματική χώρα αριστερά. Οι κόρες των ματιών ήταν φυσιολογικές και το επίπεδο συνείδησης απόλυτα φυσιολογικό, 15/15 στην κλίμακα Γλασκώβης. Η νευρολογική εικόνα του ασθενούς ήταν φυσιολογική. Ο ασθενής ανταποκρίνονταν στους οφθαλμούς, την κίνηση και τον πόνο. Υπήρχαν εκδορές και στα δύο γόνατα και εκχυμώσεις δεξιού βραχιονίου εξωτερικά προς έσω επιφάνεια έκτασης περίπου 3 με 4 εκατοστά. Έγινε περιποίηση τραύματος και δόθηκαν οδηγίες για παραπομπή στα Εξωτερικά Ιατρεία για τυχόν μόλυνση. Η μάρτυρας διευκρίνισε ότι η εκχύμωση είναι κάκωση στα μικρά αγγεία μιας περιοχής που εκδηλώνεται με την παρουσίαση, αρχικά, ερυθρότητας η οποία στην συνέχεια μπορεί να καταλήξει σε χρώμα μωβ. Προκαλείται από την άσκηση πίεσης σε μια περιοχή και είναι μώλωπας. Οι τρεις γραμμές που φαίνονται σχεδιασμένες επί του Τεκμηρίου 2 αναφορικά με την εκχύμωση υποδηλούν αυτό που η μάρτυρας είδε και που κατά τον χρόνο της μαρτυρίας της δεν θυμόταν τι ήταν. Μπορεί να ήταν αποτυπώματα δακτύλων ή ριγών που τυχόν είχε το σημείο στο οποίο είχε πέσει ο ασθενής. Διευκρίνισε, επίσης, ότι το βραχιόνιο είναι η περιοχή από τον ώμο μέχρι την αγκώνα. Η μάρτυρας αναγνώρισε, επίσης, το Τεκμήριο 6 και υπέδειξε ότι η γνωμάτευση που περιέχεται σε αυτό είναι δική της και αφορά στον ΜΚ
24. Σύμφωνα με τα ευρήματά της τα οποία προέκυψαν από την εξέτασή της η οποία έλαβε χώρα στις 2.9.12 διαπιστώθηκε εκδορά έκτασης 5 με 6 εκατοστά περίπου στον δεξιό αντίχειρα και ερυθρότητα αριστερού αντιβραχιόνιου περίπου στην μεσότητα της εξωτερικής επιφάνειας έκτασης 6 με 8 εκατοστά περίπου. Χορηγήθηκε αντιτετανικός ορρός σε ενέσιμη μορφή και ο ασθενής εξήλθε με οδηγίες και παυσίπονα. Οι ΜΚ 1 και ΜΚ 3 δεν νοσηλεύθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι δεν θυμόταν αν ο ΜΚ 1 είχε προσέλθει για εξέταση με σχισμένο το παντελόνι του. Όπως και να έχει οι ασθενείς εξετάζονται χωρίς να φορούν τα ρούχα τους. Η μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα διαπίστωσα ότι η μάρτυρας ήταν ειλικρινής. Από την αντεξέταση της δεν διεφάνη να συνέτρεχε οτιδήποτε που να συνηγορεί ή από το οποίο να αναδύεται ότι υπήρχε οποιοδήποτε κίνητρο από μέρους της να παραποιήσει την πραγματικότητα εις βάρος της αλήθειας. Όσα δε κατά την κυρίως εξέτασή της η μάρτυρας ανέφερε ήταν οι ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Και συγκεκριμένα ότι εξέτασε τους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 και κατέγραψε τα ευρήματά της από την κλινική της εξέταση επί των Τεκμηρίων 2 και 6 αντίστοιχα. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία της μάρτυρος, ούτε και τα ευρήματά της. Η μαρτυρία της μάρτυρος περιλαμβανομένων των ευρημάτων της είναι υπό το φως όλων των πιο πάνω αποδεκτή. Κατά την κυρίως εξέταση του ο Κατηγορούμενος ανάφερε μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Στις 2.9.12 βρισκόταν στο σπίτι του. Του τηλεφώνησε μία κυρία η οποία δούλευε στο εστιατόριο πληροφορώντας τον ότι κάποιος είχε τηλεφωνήσει στην Αστυνομία και είχε δώσει τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου του. Ο Κατηγορούμενος αμέσως πήγε στο εστιατόριο να δει τι είχε συμβεί και ποιος ήταν εκείνος που τον είχε καταγγείλει. Ο υπεύθυνος του εστιατορίου ονόματι Αντώνης δεν βρισκόταν στο εστιατόριο εκείνη την στιγμή. Ήταν, όμως, εκεί η σύζυγος του, η Μαρία. Ο Κατηγορούμενος ρώτησε την Μαρία ποιος είχε τηλεφωνήσει στην Αστυνομία και δώσει τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου του και η Μαρία του απάντησε ότι κανένας από το εστιατόριο δεν είχε πράξει έτσι. Ο Κατηγορούμενος απόρησε. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος αποχωρώντας από το εστιατόριο με σκοπό να μεταβεί στην οικία του συναντήθηκε με δύο Αστυνομικούς. Ο ένας εκ των Αστυνομικών που κατέθεσε και ως μάρτυρας Κατηγορίας και ήταν φαλακρός τον ρώτησε «τι μαλακίες κάνεις εδώ;». Ο Κατηγορούμενος του είπε ότι δεν είχε κάνει τίποτε. Ο Αστυνομικός τον ξαναρώτησε και ο Κατηγορούμενος του είπε να τον αφήσει να πάει στο σπίτι του. Τότε ο Αστυνομικός κτύπησε τον Κατηγορούμενο με τα δύο του χέρια στο στήθος. Ο Κατηγορούμενος είπε στον Αστυνομικό να μαζέψει τα χέρια του και τότε ο Αστυνομικός τον ξανακτύπησε. Τότε ο Κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει. Στην συνέχεια οι Αστυνομικοί προσπάθησαν να βάλουν στον Κατηγορούμενο χειροπέδες και ο Κατηγορούμενος αντέδρασε. Τότε ήρθε κάποιος από πίσω του και τον κτύπησε δυνατά με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να πέσει κάτω στο έδαφος. Επειδή το σπίτι του Κατηγορούμενου ήταν κοντά στο σημείο όπου εκτυλίχθηκε το επεισόδιο, η σύζυγος του του είπε ότι είχε δεχθεί την επίθεση στο σβέρκο με μεγάλο «φαναρούι». Ακολούθως του έβαλαν χειροπέδες και τον πήραν στον Αστυνομικό Σταθμό. Αφού τον έβαλαν να καθίσει πάνω σε μία καρέκλα κάποιος πήρε ένα χοντρό βιβλίο και με αυτό τον χτύπησε στο κεφάλι δύο φορές. Στην συνέχεια τον μετέφεραν στον δεύτερο όροφο για να του κάνουν τεστ αλκοόλ. Ο Κατηγορούμενος δεν ήθελε να υποβληθεί σε τεστ αλκοόλ επειδή δεν είχε οδηγήσει αυτοκίνητο. Τότε τον ξανακτύπησαν με το χέρι στο αριστερό μάγουλο. Τον υπέβαλαν σε τεστ αλκοόλ και στην συνέχεια τον πήραν στο διπλανό δωμάτιο. Εντός του δωματίου εισήλθαν τέσσερις αστυνομικοί και τον κτυπούσαν ώσπου να πέσει κάτω στο έδαφος. Ο Κατηγορούμενος δεν αισθανόταν καλά και τους παρακάλεσε να τον μεταφέρουν στο Νοσοκομείο. Εντός περίπου μισής ώρας ο Κατηγορούμενος εισήλθε σε αυτοκίνητο μαζί με τους δύο αστυνομικούς τους οποίους είχε συναντήσει στο εστιατόριο και μεταφέρθηκε συνοδεία των εν λόγω Αστυνομικών στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Όταν τον συνάντησε ο ιατρός ο Κατηγορούμενος φορούσε χειροπέδες. Ο ιατρός τον ρώτησε αν είχε παράπονο και ο Κατηγορούμενος του απάντησε καταφατικά. Ο ένας εκ των δύο Αστυνομικών - άλλος από τον φαλακρό - πήρε τον ιατρό έξω από το δωμάτιο όπου βρισκόταν ο Κατηγορούμενος και στην συνέχεια κανένας ιατρός δεν προσέγγισε τον Κατηγορούμενο. Έφυγαν από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου χωρίς ο Κατηγορούμενος να εξεταστεί από ιατρό και κτυπημένος. Στον Αστυνομικό Σταθμό επέστρεψαν τις πρώτες πρωινές ώρες. Τον κράτησαν στην Αστυνομία και την ίδια μέρα κατά το μεσημέρι τον άφησαν ελεύθερο. Όταν αφέθηκε ελεύθερος ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε την Ιδιωτική Κλινική Ευαγγελισμός καθότι ήταν χτυπημένος. Από τον Ευαγγελισμό του έδωσαν ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 2.9.12 το οποίο ο Κατηγορούμενος κατέθεσε χωρίς ένσταση από την Κατηγορούσα Αρχή. Το εν λόγω πιστοποιητικό σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
25. Δεν του λήφθηκε γραπτή κατάθεση από την Αστυνομία. Τον κατηγόρησαν, όμως, γραπτώς. Ο Αστυνομικός που τον κατηγόρησε δεν του ζήτησε να του πει την δική του εκδοχή ως προς τα διαδραματισθέντα. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε την γραπτή κατηγορία η οποία λήφθηκε στην Ρωσική γλώσσα και την μετάφραση της στα Ελληνικά. Τα πιο πάνω έγγραφα κατατέθηκαν χωρίς ένσταση από την Κατηγορούσα Αρχή και σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 8Α, η γραπτή κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στα Ρωσικά, και ως Τεκμήριο 8Β, η μετάφραση της στα Ελληνικά. Διασαφήνισε ότι η μητρική του γλώσσα είναι τα Γεωργιανά, όμως, αντιλαμβάνεται την Ρωσική γλώσσα. Δηλώθηκε από κοινού ως παραδεκτό γεγονός ότι η μετάφραση στα Ελληνικά - Τεκμήριο 8Β - είναι πιστή μετάφραση στα Ελληνικά του Τεκμηρίου 8Α. Το πιο πάνω παραδεκτό γεγονός εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η απόσταση μεταξύ του σπιτιού του και του εστιατορίου είναι περίπου 10 μέτρα. Το σπίτι του, όμως, βρίσκεται σε άλλη οδό. Το τηλεφώνημα που δέχθηκε από την κυρία την οποία ο Κατηγορούμενος δεν κατονόμασε έγινε μεταξύ των ωρών 23:00 και 23:
26. Δεν θυμόταν το όνομα της κυρίας αυτής, αλλά μπορούσε να τηλεφωνήσει και να μάθει. Η κυρία αυτή ήταν γνωστή του. Ήταν Πόντια και εργαζόταν μαζί με την σύζυγό του. Την εν λόγω κυρία ο Κατηγορούμενος δεν την ρώτησε ποιος της είχε δώσει την πληροφορία. Έκλεισε βιαστικά το τηλέφωνο και μετέβη στο εστιατόριο. Έφθασε στο εστιατόριο γύρω στις 12 η ώρα τα μεσάνυκτα περίπου. Δεν θυμόταν ακριβώς την ώρα καθότι έχουν παρέλθει και τέσσερα χρόνια. Η Μαρία του είπε ότι κανένας δεν είχε τηλεφωνήσει στην Αστυνομία από το προσωπικό του εστιατορίου και ότι εξ' όσων αυτή νόμιζε το τηλεφώνημα έγινε είτε από πελάτη του εστιατορίου, είτε από πελάτες των γύρω καφενείων. Το αυτοκίνητό του βρισκόταν σταθμευμένο στον δρόμο έξω από το σπίτι του. Δέχθηκε ότι το καφέ Omnia βρισκόταν απέναντι από το εστιατόριο. Με τους δύο Αστυνομικούς συναντήθηκε στον δρόμο μπροστά από το εστιατόριο αφότου έφυγε πεζός από το εν λόγω εστιατόριο κατευθυνόμενος προς το σπίτι του. Ο Αστυνομικός τον χτύπησε στο στήθος με τα δύο χέρια. Στο σημείο αυτό ο Κατηγορούμενος έδειξε τις παλάμες του. Αρνήθηκε ότι ήταν μεθυσμένος και ότι γι' αυτό τον λόγο αρνήθηκε να δώσει και ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής όταν του ζητήθηκε. Δέχθηκε ότι αντιστάθηκε στο να του βάλουν χειροπέδες οι Αστυνομικοί και ο λόγος ήταν γιατί δεν είχε κάνει οτιδήποτε το παράνομο ή το επιλήψιμο. Στο επεισόδιο παρούσα ήταν και η σύζυγός του η οποία και είδε την επίθεση που είχε δεχθεί από πίσω. Δέχθηκε το κτύπημα με το βιβλίο από αστυνομικούς άλλους από αυτούς με τους οποίους ενεπλάκη έξω από το εστιατόριο. Οι αστυνομικοί αυτοί ήταν τέσσερεις. Ένας από αυτούς ονομάζεται Χριστάκης. Δεν κατήγγειλε το κτύπημα με το βιβλίο ούτε και το ότι δεν εξετάσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου γιατί κανένας δεν θα τον πίστευε. Υπεβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες θέσεις από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής: · το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής ΗΖΕ 077 δεν ήταν σταθμευμένο έξω από το σπίτι του αλλά ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο το οδηγούσε επικίνδυνα κοντά στο εστιατόριο. Συγκεκριμένα πέρασε με αυτό από το εστιατόριο οδηγώντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα δύο φορές. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι δεν είχε οδηγήσει. Υπέδειξε, επίσης, ότι μπορεί κάποιος να σημείωσε λάθος αριθμούς εγγραφής αυτοκινήτου · η καταγγελία έγινε από θαμώνα του καφέ Omnia και συγκεκριμένα τον ΜΚ
27. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι δεν γνώριζε · οδήγησε το εν λόγω αυτοκίνητο από τον δρόμο του Δημαρχείου προς το καφέ Omnia δύο φορές με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι δεν οδηγούσε αυτοκίνητο κατά τον ουσιώδη χρόνο · στην δεύτερη, μάλιστα, περίπτωση οδήγησε το εν λόγω αυτοκίνητο «ξερογυρίζοντας» τα λάστιχά του στον κυκλικό κόμβο πλησίον του εστιατορίου. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε πάλι ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν οδηγούσε αυτοκίνητο. Εισηγήθηκε δε ότι το πρόσωπο που τον κατήγγειλε στην Αστυνομία πιθανόν να ήταν μεθυσμένος και να έκανε λάθος στους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου που είδε · όταν έφθασαν στο μέρος οι δύο αστυνομικοί, ΜΚ 1 και ΜΚ 3, ο Κατηγορούμενος φώναζε και ύβριζε τους θαμώνες του εστιατορίου και προκαλούσε ανησυχία. Επίσης, πλείστοι θαμώνες είχαν σηκωθεί από τις καρέκλες τους και τον παρακολουθούσαν να φωνάζει. Τόσο δε δυνατά φώναζε και τόση μεγάλη ανησυχία προκάλεσε που ακούσθηκε μέχρι το καφέ Omnia που βρισκόταν απέναντι με αποτέλεσμα ο ΜΚ 2 ο οποίος την στιγμή εκείνη καθόταν στο εν λόγω καφέ να πλησιάσει το εστιατόριο για να δει τι συνέβαινε. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι δεν ήταν υπεύθυνος που έχει δυνατή φωνή και που γι' αυτόν τον λόγο οι θαμώνες μπορεί να νόμιζαν ότι φώναζε. Ισχυρίσθηκε πάντως ότι δεν φωνασκούσε · οι δύο αστυνομικοί που έφθασαν στο μέρος του ζήτησαν τα στοιχεία του και αυτός αρνήθηκε να τα δώσει. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι οι εν λόγω αστυνομικοί δεν ζήτησαν να τους δώσει οτιδήποτε, ούτε καν το όνομά του · ο Κατηγορούμενος κτύπησε τον ΜΚ 1 δίνοντάς του δύο γροθιές με το δεξί του χέρι στην αριστερή πλευρά του προσώπου του. Ακολούθως ο ΜΚ 1 στην προσπάθειά του να τον συλλάβει έπιασε τον Κατηγορούμενο από την μέση με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο κάτω στο έδαφος. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε τις υποβολές και αντέτεινε ότι δεν είχε δικαίωμα να κτυπήσει αστυνομικό και ότι ο λόγος που έπεσε κάτω στο έδαφος ήταν γιατί κάποιος τον κτύπησε από πίσω. Υποστήριξε, επίσης ότι δεν τραυματίσθηκε στο πρόσωπο · στην προσπάθειά του ΜΚ 1 να βάλει στον Κατηγορούμενο χειροπέδες ο Κατηγορούμενος έσπρωχνε και κτυπούσε με τα χέρια του τον ΜΚ 3 ο οποίος βοηθούσε τον ΜΚ 1 με αποτέλεσμα ο ΜΚ 3 να τραυματισθεί. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι δεν ήθελε να του βάλουν χειροπέδες, αρνήθηκε, όμως, ότι κτύπησε οποιονδήποτε και αρνήθηκε ότι τραυμάτισε τον ΜΚ 3 · κανείς δεν χτύπησε τον Κατηγορούμενο με βιβλίο στο κεφάλι. Εξ' ου και ο Κατηγορούμενος δεν έκανε καταγγελία στην Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων Αστυνομίας. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του · το Τεκμήριο 7 αφορά άλλο περιστατικό και όχι τον υπό του Κατηγορούμενου ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό από την Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή · η όλη εκδοχή του Κατηγορούμενου είναι εκ των υστέρων κατασκεύασμα. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι η εκδοχή του αντανακλά την αλήθεια. Ο Κατηγορούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Κρίνω ότι η εκδοχή που πρόβαλε αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης ήταν αναληθής, η δε εκδοχή του σε σχέση με την βία που ως ισχυρίσθηκε ασκήθηκε εναντίον του από την Αστυνομία φαντάζει τόσο υπερβολική σε βαθμό που να μην μπορεί να γίνει πιστευτή με δεδομένο συν τοις άλλοις ότι σύμφωνα με τον ίδιο ουδέν επιλήψιμο έπραξε στον Αστυνομικό Σταθμό στον οποίο μεταφέρθηκε μετά την σύλληψή του. Επί του τελευταίου σημείου υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο αυτός δέχθηκε κτύπημα από Αστυνομικό όργανο στο στήθος και, μάλιστα, σε δημόσιο χώρο, στην παρουσία των θαμώνων του εστιατορίου, ότι στην συνέχεια δέχθηκε δεύτερο κτύπημα από τον ίδιο Αστυνομικό στο ίδιο μέρος και πάλι στην παρουσία των θαμώνων του εστιατορίου, ότι στον Αστυνομικό Σταθμό όπου στην συνέχεια μεταφέρθηκε χτυπήθηκε από την Αστυνομία στο κεφάλι δύο φορές με χοντρό βιβλίο, ότι στην συνέχεια και επειδή δεν ήθελε να υποβληθεί σε έλεγχο αλκοόλης Αστυνομικοί τον χτύπησαν ξανά, αυτή την φορά, στο αριστερό μάγουλο και ότι στην συνέχεια εντός του Σταθμού δέχθηκε χτυπήματα από 4 Αστυνομικούς οι οποίοι τον χτυπούσαν μέχρι να πέσει στο έδαφος! Σημειώνεται, επίσης, η αντίφαση που παρατηρείται μεταξύ της κυρίως εξέτασής του και της αντεξέτασης αναφορικά με τον ισχυρισμό του που άπτεται του χτυπήματος με το βιβλίο. Ενώ στην κυρίως εξέταση ισχυρίσθηκε - χρησιμοποιώντας την λέξη «κάποιος» - ότι ένας ουσιαστικά τον χτύπησε με το βιβλίο στο κεφάλι, στην αντεξέταση υποστήριξε ότι με το βιβλίο τον χτύπησαν στο κεφάλι 4 Αστυνομικοί. Προδήλως, ο Κατηγορούμενος σύγχυσε το περιστατικό αυτό με το άλλο περιστατικό βίας στο οποίο, επίσης, αναφέρθηκε στην μαρτυρία του και στο οποίο ενέπλεξε 4 Αστυνομικούς. Η σύγχυση αυτή δεν ήταν αθώα. Θεωρώ ότι ήταν αποτέλεσμα του ψεύδους που διέπει τόσο τον ένα ισχυρισμό όσο και τον άλλο. Το ψεύδος αυτό το οποίο ο Κατηγορούμενος πρόβαλε κατά την κυρίως εξέταση διέφυγε του Κατηγορούμενου κατά την αντεξέταση με αποτέλεσμα επί του ιδίου θέματος ο Κατηγορούμενος άλλα να πει στην κυρίως εξέταση και άλλα στην αντεξέταση. Επίσης, αρκετοί ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου δεν συνάδουν με τις αντίστοιχες θέσεις που υποβλήθηκαν στον ΜΚ 1 από την Υπεράσπιση, γεγονός το οποίο αφαιρεί από αυτούς την αξιοπιστία. Υπενθυμίζονται τα ακόλουθα. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δέχθηκε γροθιές από τον ΜΚ 1 ενόσω ο Κατηγορούμενος συζητούσε με τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου. Σύμφωνα, όμως, με τον Κατηγορούμενο ο τελευταίος δέχθηκε τις γροθιές από το Αστυνομικό όργανο αφότου είχε προηγηθεί η συζήτηση με την Μαρία και εν πάση περιπτώσει όχι με τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου και ενώ έφευγε από το εστιατόριο πεζός. Είχε δε προηγηθεί λογομαχία μεταξύ του Κατηγορούμενου και του Αστυνομικού οργάνου. Τέλος, ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος έπεσε στο έδαφος λιπόθυμος. Σύμφωνα, όμως, με τον Κατηγορούμενο ο τελευταίος κατά την πτώση του στο έδαφος δεν είχε λιποθυμήσει όπως με ενάργεια συνάγεται από την μαρτυρία του. Σύμφωνα, επίσης, με την μαρτυρία του ΜΚ 3 μετά την πτώση του στο έδαφος ο Κατηγορούμενος αντιδρούσε χτυπώντας τα πόδια και τα χέρια του με σκοπό να αποφύγει την σύλληψή του. Επίσης, ενώ στην κυρίως εξέτασή του ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι η σύζυγός του είχε δει από το σπίτι τους το υπό αυτού ισχυριζόμενο πισώπλατο χτύπημα, στην αντεξέταση ο Κατηγορούμενος μετέβαλε την πιο πάνω θέση ισχυριζόμενος ότι η σύζυγός του κατά την στιγμή που εκτυλίχθηκε το επίδικο επεισόδιο βρισκόταν στην σκηνή και ότι από εκεί είδε το εν λόγω χτύπημα. Κρίνω ότι κανείς εκ των δύο ισχυρισμών που αφορούν στην σύζυγο του Κατηγορούμενου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Προδήλως, ο Κατηγορούμενος τους πρόβαλε με σκοπό να πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια της εν γένει εκδοχής του ότι δέχθηκε χτύπημα πισώπλατα. Κάτι το οποίο υπό το φως και της μαρτυρίας των ΜΚ 1, ΜΚ 2 και ΜΚ 3 δεν δέχομαι. Επίσης, αν ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι η σύζυγός του ήταν παρούσα στο μέρος όπου εκτυλίχθηκε το επίδικο περιστατικό ήταν αληθής φρονώ πως ο Κατηγορούμενος θα τον πρόβαλε ευθύς εξ' αρχής στην μαρτυρία του και όχι κατά την αντεξέταση και ενώ κατά την κυρίως εξέταση είχε υποστηρίξει άλλα και συγκεκριμένα ότι η σύζυγός του δεν βρισκόταν στην σκηνή. Επίσης, θέσεις που ο Κατηγορούμενος πρόβαλε στην μαρτυρία του η Υπεράσπιση δεν τις έθεσε στους μάρτυρες κατηγορίας των οποίων η εκδοχή ήταν διάφορη με αποτέλεσμα η εκδοχή του Κατηγορούμενου σε σχέση με αυτές μοιραία για τον λόγο αυτό να αποδυναμώνεται. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητό του, είτε κατά την πρώτη, είτε κατά την δεύτερη περίπτωση στις οποίες ο ΜΚ 2 αναφέρθηκε στην μαρτυρία του. Υπέδειξε δε ότι το πρόσωπο που τον κατήγγειλε στην Αστυνομία πιθανόν να ήταν μεθυσμένος και για τον λόγο αυτό να έκανε λάθος στους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου που είδε. Η θέση, όμως, αυτή του Κατηγορούμενου δεν τέθηκε στον ΜΚ 2 από την Υπεράσπιση και η εκδοχή του ΜΚ 2 που ήταν ότι ο Κατηγορούμενος ακολούθησε την ίδια διαδρομή δυο φορές σε διάστημα 5 λεπτών και, μάλιστα, οδηγώντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα παρέμεινε αναντίλεκτη. Επίσης, ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι στο εστιατόριο μετέβη με τα πόδια. Και πάλι η θέση αυτή του Κατηγορούμενου δεν τέθηκε στον ΜΚ 2 από την Υπεράσπιση με αποτέλεσμα η εκδοχή του ΜΚ 2 και ως προς αυτό το σημείο να έχει παραμείνει αναντίλεκτη. Και που ήταν ότι κατά την δεύτερη περίπτωση ο Κατηγορούμενος πέρασε οδηγώντας το αυτοκίνητό του έξω από το καφέ Omnia και κατευθύνθηκε προς το εστιατόριο όπου και στάθμευσε και στην συνέχεια κατέβηκε. Ούτε και η θέση των ΜΚ 1, ΜΚ 2 και ΜΚ 3 ότι ο Κατηγορούμενος ύβριζε τους θαμώνες του εστιατορίου, φώναζε μέσα στον δρόμο και προκαλούσε ανησυχία δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση ενώ σύμφωνα με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου αυτός δεν προέβη σε τέτοιες ενέργειες. Είναι δυνατή η φωνή του, ως ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε, και ενδεχομένως γι' αυτό τον λόγο οι θαμώνες μπορεί να εξέλαβαν ότι φωνασκούσε. Μόνο που σύμφωνα με τους ΜΚ 1, ΜΚ 2 και ΜΚ 3 ο Κατηγορούμενος φώναζε και εξύβριζε με τις χυδαίες φράσεις που οι ΜΚ 1 και ΜΚ 3 ανέφεραν στην μαρτυρία τους τόσο δυνατά που σύμφωνα με τον ΜΚ 3 πλείστοι θαμώνες του εστιατορίου είχαν σηκωθεί από τις καρέκλες τους και τον παρακολουθούσαν να φωνάζει και κάποιοι θαμώνες από το καφέ Omnia μετακινήθηκαν από το εν λόγω καφέ και πλησίασαν το εστιατόριο για να δουν τι συνέβαινε. Ένας από αυτούς ήταν και ο ΜΚ 2 σύμφωνα με την μαρτυρία του ίδιου του ΜΚ
28. Εκ λάθους θεώρησαν όλοι οι πιο πάνω ότι ο Κατηγορούμενος φωνασκούσε και εξύβριζε επειδή η φωνή του ήταν δυνατή; Όχι βέβαια. Επίσης, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι κατά την σύλληψή του ήταν αντιδραστικός και ότι χτυπούσε τα πόδια του και τα χέρια του ως του υπεβλήθη από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Η Υπεράσπιση, όμως, δεν έθεσε την θέση αυτή του Κατηγορούμενου στον ΜΚ 3 από την μαρτυρία του οποίου προκύπτει η πιο πάνω θέση της Κατηγορούσας Αρχής. Ότι του τηλεφωνήματος του ΜΚ 2 στην Αστυνομία είχε προηγηθεί άλλο τηλεφώνημα, αυτό, το δέχομαι αφού και ο ίδιος ο ΜΚ 2 αυτό υποστήριξε στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 4 - κάτι το οποίο είχε πληροφορηθεί από την Αστυνομία όταν επικοινώνησε τηλεφωνικώς με την Αστυνομία για να καταγγείλει τον επικίνδυνο τρόπο οδήγησης του Κατηγορούμενου. Δεν αποκλείεται το τηλεφώνημα αυτό να έγινε από θαμώνα του εστιατορίου ή από θαμώνα άλλου στην περιοχή κέντρου ή ακόμα και από το πρόσωπο που υπέδειξε ο Κατηγορούμενος. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ασφαλές από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου να δεχθώ ότι ο Κατηγορούμενος έλαβε το υπό συζήτηση τηλεφώνημα. Εξ' ου και ο Κατηγορούμενος βρέθηκε έξω από το εστιατόριο. Για να μάθει ποιο ήταν αυτό το πρόσωπο και για να λάβει τον λόγο. Εξ' ου και οι εξυβρίσεις από τον Κατηγορούμενο προς όλους τους θαμώνες του εστιατορίου στις οποίες αναφέρθηκαν στα πλαίσια της μαρτυρίας τους οι ΜΚ 1 και ΜΚ
29. Προφανώς επειδή θεώρησε ότι κάποιος εξ' αυτών χωρίς να γνωρίζει ποιος είχε προβεί στην καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον του. Δεν δέχομαι, όμως, ότι ο Κατηγορούμενος μετέβη στο εν λόγω εστιατόριο για τον πιο πάνω σκοπό πεζός και ότι την στιγμή εκείνη το αυτοκίνητό του βρισκόταν σταθμευμένο έξω από το σπίτι του ως υποστήριξε στα πλαίσια της μαρτυρίας του. Η μαρτυρία του ΜΚ 2 δεν αφήνει οποιοδήποτε περιθώριο για να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός αυτός του Κατηγορούμενου. Ο ΜΚ 2 ήταν σαφής, θετικός και κατηγορηματικός στην μαρτυρία του ότι ο Κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητο του παρά του εστιατορίου, στην συνέχεια κατέβηκε από αυτό και κατευθύνθηκε πεζός προς το εστιατόριο οπότε και στάθηκε μέσα στον δρόμο και άρχισε να φωνάζει απευθυνόμενος προς όλους τους θαμώνες του εστιατορίου. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν δέχομαι, επίσης, ότι αυτός δεν τραυματίσθηκε στο πρόσωπο. Αντίθετη επί του προκειμένου ήταν η μαρτυρία των ΜΚ 1-
30. Δεν δέχομαι, επίσης, ότι το τηλεφώνημα για το οποίο γίνεται λόγος στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο ο Κατηγορούμενος το δέχθηκε μεταξύ των ωρών 23:00 και 23:
31. Ούτε ότι έφθασε στο εστιατόριο γύρω στις 12 η ώρα τα μεσάνυχτα. Ο ΜΚ 2 ήταν σαφής στην μαρτυρία του ότι η πρώτη φορά που αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου να οδηγείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα ήταν γύρω στις 01:00 το πρωί. Πέντε λεπτά αργότερα ο Κατηγορούμενος έκανε την ίδια διαδρομή μόνο που αυτή την φορά κατευθύνθηκε προς το εστιατόριο. Οπότε είναι αδύνατο το εν λόγω τηλεφώνημα ο Κατηγορούμενος να το δέχτηκε μεταξύ των ωρών που υπέδειξε και να έφθασε στο εστιατόριο και πάλι την ώρα που υπέδειξε. Αναφορικά με το Τεκμήριο 7 σημειώνονται τα ακόλουθα. Το περιεχόμενό του συνιστά εξ' ακοής μαρτυρία. Δεν μου διαφεύγει ότι σύμφωνα με το άρθρο 24

(1)του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, καμία μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οποιουδήποτε Δικαστηρίου για τον λόγο και μόνο ότι είναι εξ' ακοής. Η βαρύτητα, όμως, που προσδίδεται σε εξ' ακοής μαρτυρία επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Κατά την αξιολόγηση εξ' ακοής μαρτυρίας το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική της αξία (άρθρο 27

(1)του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε). Σύμφωνα με το άρθρο 27

(2)του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, το Δικαστήριο ειδικότερα και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου

(1)λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, κατά πόσο θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος που έχει προσαγάγει την μαρτυρία να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στην διαδικασία το πρόσωπο που έκανε την αρχική δήλωση. Η Υπεράσπιση δεν κάλεσε ως μάρτυρα Υπεράσπισης την φερόμενη ως εκδότρια του εν λόγω τεκμηρίου. Χωρίς καν να υποδείξει λόγο ή δικαιολογία προς τούτο. Σημειώνεται, επίσης, ότι ενόψει της απουσίας της ιατρού που εξέδωσε το Τεκμήριο 7 από το εδώλιο του μάρτυρα δεν τεκμηριώθηκε ή καταδείχθηκε ότι τα καταγραφέντα σε αυτό ιατρικά ευρήματα δικαιολογούνται ιατρικά από τους ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου με αποτέλεσμα οι ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου περί άσκησης βίας από τα αστυνομικά όργανα να μην βρίσκουν επιβεβαίωση από ιατρική μαρτυρία. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δεν θεωρώ ασφαλές να προσδώσω βαρύτητα στο περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι ναι μεν μεταφέρθηκε από τους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για εξέταση πλην όμως ότι δεν εξετάσθηκε από ιατρό των Α΄ Βοηθειών. Άφησε δε αιχμές για ένα εκ των δύο Αστυνομικών οργάνων που τον συνόδευσαν κατά την μεταφορά του στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου - ΜΚ 1 και ΜΚ 3 - λέγοντας ότι αυτός πλησίασε τον ιατρό που είχε προσεγγίσει τον Κατηγορούμενο, στην συνέχεια οι δύο βγήκαν έξω από το δωμάτιο στο οποίο είχε μεταφερθεί ο Κατηγορούμενος και ουδείς ιατρός προσέγγισε ξανά τον Κατηγορούμενο. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε πίσω στον Αστυνομικό Σταθμό χωρίς να εξετασθεί. Η θέση αυτή του Κατηγορούμενου δεν τέθηκε στους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 από την Υπεράσπιση. Το θέμα δε τούτο θίγηκε από την Υπεράσπιση στα πλαίσια μόνο της αντεξέτασης του ΜΚ 3, οι δε ερωτήσεις που τέθηκαν στον εν λόγω μάρτυρα περιορίσθηκαν στο αν ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για ιατρική εξέταση. Η θέση του Κατηγορούμενου δεν τέθηκε ως θέση από την Υπεράσπιση είτε στον ΜΚ 1 είτε στον ΜΚ 3, πράγμα που αποδυναμώνει τους επί του προκειμένου ισχυρισμούς του Κατηγορούμενου αφαιρώντας από αυτούς την όποια αξιοπιστία θα μπορούσε να προσδοθεί σε αυτούς ενόψει και της κακής γενικά εντύπωσης που σχημάτισα γι' αυτόν. Θεωρώ, επίσης, ότι αν οι ΜΚ 1 και ΜΚ 3 είχαν πρόθεση να πείσουν τον ιατρό των Α΄ Βοηθειών να μην εξετάσει τον Κατηγορούμενο λογικά δεν θα μετέφεραν εξ' αρχής τον Κατηγορούμενο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου με σκοπό την εξέτασή του. Επίσης, η Υπεράσπιση δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία προς την κατεύθυνση ότι από τα Αρχεία του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου προκύπτει ή διαφαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος στις 2.9.12 δεν εξετάσθηκε. Επίσης, αναφορικά με τους ισχυριζόμενους τραυματισμούς του Κατηγορούμενου σημειώνεται ότι θέση της Υπεράσπισης η οποία υποβλήθηκε στον ΜΚ 1 ήταν ότι ο Κατηγορούμενος τραυματίσθηκε στο κεφάλι, το μέτωπο, τον θώρακα και την αριστερή αγκώνα. Ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της μαρτυρίας του δεν υποστήριξε ότι τραυματίσθηκε στο μέτωπο και την αριστερή αγκώνα. Στο σημείο αυτό παρατηρείται διάσταση μεταξύ της εν γένει θέσης της Υπεράσπισης και της εν γένει θέσης του Κατηγορούμενου. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της μαρτυρίας του υπέδειξε ότι τραυματίσθηκε στο κεφάλι, το στήθος, το σβέρκο και το αριστερό μάγουλο. Η Υπεράσπιση, όμως, δεν πρόβαλε ως θέση ότι ο Κατηγορούμενος τραυματίσθηκε στο σβέρκο και το αριστερό μάγουλο. Όλα τα πιο πάνω κρίνω πως καταδεικνύουν την ποιότητα της υπεράσπισης και επί του προκειμένου ζητήματος. Εκτός από το μοναδικό σημείο από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου που δέχθηκα και που πιο πάνω επισημάνθηκε η υπόλοιπη μαρτυρία του δεν είναι αποδεκτή. Δεύτερος μάρτυρας Υπεράσπισης κατέθεσε ο Αστ 3218, Ανδρέας Ιωάννου. Ο μάρτυρας κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων και στην βάση του μαρτυρικού υλικού που υπήρχε εντός του φακέλου της υπόθεσης κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο. Επιδείχθηκε στον μάρτυρα το Τεκμήριο 8Β το οποίο ο μάρτυρας αναγνώρισε ως η γραπτή κατηγορία που ο ίδιος έλαβε από τον Κατηγορούμενο. Πράγματι από το Τεκμήριο 8Β προκύπτει ότι οι κατηγορίες προσάφθηκαν γραπτώς στον Κατηγορούμενο από τον μάρτυρα. Προκύπτει, επίσης, από το Τεκμήριο 8Β ότι η γραπτή κατηγορία έλαβε χώρα στις 2.9.12 μεταξύ των ωρών 14:05 και 14:

1. Γραπτή κατάθεση δεν λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο καθότι τα αδικήματα ένεκα των οποίων ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε ήταν αυτόφωρα και διαπράχθηκαν στην παρουσία αστυνομικών οργάνων. Άλλωστε, ό,τι ο Κατηγορούμενος κατά την πρόσαψη των γραπτών κατηγοριών ανέφερε ήταν ότι ό,τι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Επίσης, την απάντησή του αυτή ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να την υπογράψει χωρίς να αναφέρει τον λόγο. Η μαρτυρία του μάρτυρα ήταν τυπική και περιορίσθηκε σε περιγραφή των ενεργειών στις οποίες ο μάρτυρας προέβη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Και που ήταν μόνο να κατηγορήσει γραπτώς τον Κατηγορούμενο. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία του μάρτυρα. Υπό το φως των πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα κρίνεται αποδεκτή. Δέχομαι, μεταξύ άλλων, ότι το Τεκμήριο 8Α είναι η γραπτή κατηγορία στην Ρωσική γλώσσα και το Τεκμήριο 8Β η μετάφρασή της στα Ελληνικά. Τρίτος και τελευταίος μάρτυρας Υπεράσπισης κατέθεσε ο Αστ 4472, Αντρέας Αριστοτέλους. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο μάρτυρας υπηρετούσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου και είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Αναφορικά με το επίδικο επεισόδιο είχε πολύ λίγη μνήμη ένεκα του μεγάλου χρόνου που παρήλθε. Όπως ανέφερε, είχε συμπληρώσει τον φάκελο της υπόθεσης και συνέταξε την συνοπτική έκθεση. Δεν ανέκρινε τον Κατηγορούμενο. Ο λόγος που δεν λήφθηκε γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο ήταν γιατί τα αδικήματα ήταν αυτόφωρα και είχαν δοθεί γραπτές καταθέσεις από τους αστυνομικούς. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πρακτική της Αστυνομίας να μην λαμβάνονται γραπτές καταθέσεις από τους κατηγορούμενους. Όταν δε ξημέρωσε ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και αφέθηκε ελεύθερος. Πάντως κατηγορηθείς γραπτώς ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Ο μάρτυρας δεν είχε δει καθόλου τον Κατηγορούμενο. Εξ' ου και δεν τον θυμόταν όπως υπέδειξε. Το επίδικο περιστατικό έλαβε χώρα τα ξημερώματα και ο Κατηγορούμενος περιορίσθηκε στα κρατητήρια λόγω του ότι σύμφωνα με το μαρτυρικό υλικό τελούσε υπό κατάσταση μέθης. Οι εξετάσεις συνεχίσθηκαν από την πρωινή βάρδια. Η μαρτυρία του μάρτυρα δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητική. Ο μάρτυρας αν και ο εξεταστής, όπως αποκάλεσε τον εαυτό του, της υπόθεσης δεν προέβη σε λήψη καταθέσεων, ούτε και κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο. Συνέταξε μόνο την συνοπτική έκθεση στην βάση του μαρτυρικού υλικού που υπήρχε στον φάκελο της υπόθεσης και ούτε καν συνάντησε τον Κατηγορούμενο. Ο ισχυρισμός του ότι δεν ανέκρινε ο ίδιος τον Κατηγορούμενο και ότι δεν λήφθηκε γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο είναι αποδεκτοί. Αποδεκτός είναι, επίσης, ο ισχυρισμός του ότι κατηγορηθείς γραπτώς ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε καμία απάντηση. Προφανώς ο μάρτυρας εννοούσε ότι ο Κατηγορούμενος δεν πρόβαλε οποιαδήποτε εκδοχή εις απάντηση στις κατηγορίες αφού και ως καταμαρτυρείται από το Τεκμήριο 8Β ό,τι μόνο ο Κατηγορούμενος ανέφερε ήταν ότι ό,τι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Ο ισχυρισμός, όμως, του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς όταν ξημέρωσε δεν είναι αποδεκτός. Από το Τεκμήριο 8Β προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς το απόγευμα της 2.9.12 και δη μεταξύ των ωρών 14:05 και 14:
2. Μη αποδεκτός είναι, επίσης, ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος τελούσε υπό κατάσταση μέθης αφού συν τοις άλλοις ο μάρτυρας δεν είδε καν τον Κατηγορούμενο όπως ο ίδιος, άλλωστε, υπέδειξε με την μαρτυρία του. Επομένως, δεν είχε προσωπική γνώση του πώς συμπεριφερόταν ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχείο απαραίτητο σύμφωνα με την Νομολογία για να εξαχθεί συμπέρασμα ότι κάποιος τελεί υπό κατάσταση μέθης. Αυτός, προδήλως, αποτελεί συμπέρασμα του μάρτυρα το οποίο ο μάρτυρας εξήγαγε από το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης. Και που, όμως, από το εν λόγω υλικό τέτοιο συμπέρασμα δεν δύναται να εξαχθεί με ασφάλεια κατά την κρίση μου. Αφού ό,τι μόνο από το μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ήταν ότι (α) ο Κατηγορούμενος υπεβλήθη σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης και (β) τα δείγματα που ο Κατηγορούμενος έδωσε για τελικό έλεγχο αλκοόλης δεν ήταν ικανοποιητικά. Κανείς δε εκ των ΜΚ 1, ΜΚ 2 και ΜΚ 3 δεν περίγραψε στην γραπτή του κατάθεση πώς συμπεριφερόταν ο Κατηγορούμενος κατά τον κρίσιμο χρόνο. Μάλιστα, δεν υπάρχει καν ο παραμικρός ισχυρισμός από μέρους τους είτε στις γραπτές τους καταθέσεις, είτε στην διά ζώσης μαρτυρία τους ότι ο Κατηγορούμενος τελούσε υπό κατάσταση μέθης ή ότι συμπεριφερόταν με τρόπο από τον οποίο να συμπεραίνεται ότι τελούσε υπό κατάσταση μέθης. Προδήλως γι' αυτό τον λόγο η Κατηγορούσα Αρχή διέκοψε την τρίτη κατηγορία. Αναφορικά με την πρώτη και πέμπτη κατηγορία σημειώνονται τα ακόλουθα. Το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Επίθεση είναι η επιβολή ή χρήση παράνομης βίας στο πρόσωπο άλλου χωρίς την συγκατάθεσή του. Η ένοχη διάνοια (mens rea) που πρέπει να υπάρχει για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα είναι πρόθεση (intention) για επιβολή βίας στο πρόσωπο άλλου ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο θα επιβληθεί βία. Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 574 λέχθηκε ότι ο Νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια η διάπραξη του αδικήματος συντελείται όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Αφ' ης στιγμής στοιχειοθετείται η επίθεση απομένει μόνο να αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή ότι η επίθεση προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, το οποίο είναι ζήτημα αιτιώδους συνάφειας και δεν απαιτείται η απόδειξη περαιτέρω ένοχης διάνοιας ή παράλειψης (Βλ. R. v. Roberts

(1971)56 Cr App Rep 95 και το σύγγραμμα Smith & Hogan, Criminal Law, 8η έκδοση, σελίδα 437). Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police

(1985)2 CLR επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (Βλ., επίσης, R v. Miller

(1954)2 All E R 529, 534 και Αστυνομία ν. Ιωάννου

(1989)2 ΑΑΔ 61). Δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι ιδιαίτερα σοβαρό (really serious) (Βλ. το σύγγραμμα Smith & Hogan, Criminal Law, 8η έκδοση, σελίδα 437) ή μόνιμου χαρακτήρα. Σύμφωνα με την μαρτυρία των ΜΚ 1, ΜΚ 2 και ΜΚ 3 την οποία αποδέχθηκα ο Κατηγορούμενος άσκησε βία στον ΜΚ 1 χτυπώντας τον με δύο γροθιές στο πρόσωπο. Χωρίς την θέληση ή την συγκατάθεσή του. Επίσης, σύμφωνα με την μαρτυρία των προαναφερόμενων μαρτύρων ο Κατηγορούμενος χτύπησε τον ΜΚ 1 με δύο γροθιές στο πρόσωπο όταν ο ΜΚ 1 ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να σταματήσει να φωνάζει και να προκαλεί ανησυχία ειδάλλως θα τον συλλάμβανε ως του είχε υποδείξει. Οι υπόλοιποι τραυματισμοί του ΜΚ 1 και οι τραυματισμοί του ΜΚ 3 προκλήθηκαν σύμφωνα με την μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων κατά την προσπάθεια σύλληψης του Κατηγορούμενου από τους εν λόγω μάρτυρες. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την μαρτυρία που αποδέχθηκα ο Κατηγορούμενος ήταν αντιδραστικός κατά την σύλληψή του. Κουνούσε τα χέρια του και χτυπούσε τα πόδια του με σκοπό να αποφύγει την σύλληψή του. Συνάγεται από τα πιο πάνω ότι και κατά την προσπάθεια σύλληψής του και αφότου έπεσε κάτω στο έδαφος ο Κατηγορούμενος άσκησε βία στους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 χωρίς την συγκατάθεσή τους. Συνάγεται, επίσης, ευκρινώς από την πιο πάνω μαρτυρία ότι η επίθεση από τον Κατηγορούμενο τόσο κατά την πρώτη περίπτωση, ήτοι προς τον ΜΚ 1 μόνο, όσο και κατά την δεύτερη, ήτοι και προς τους δύο μάρτυρες κατηγορίες, ΜΚ 1 και ΜΚ 3, και αφότου ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω στο έδαφος έγιναν με απώτερο σκοπό την αποφυγή της σύλληψης του και, επομένως, με πρόθεση και όπως από όλα τα πιο πάνω προκύπτει παράνομα. Οι τραυματισμοί δε που προκλήθηκαν στους ΜΚ 1 και ΜΚ 3 από τις προαναφερόμενες επιθέσεις του Κατηγορούμενου και οι οποίοι αναφέρονται στα Τεκμήρια 2 και 6 αντίστοιχα εντάσσονται εντός της έννοιας της πραγματικής σωματικής βλάβης σύμφωνα με την Νομολογία. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει τόσο την πρώτη όσο και την πέμπτη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη και την πέμπτη κατηγορία. Αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία σημειώνονται τα ακόλουθα. Το άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος— (α) επιτίθεται εναντίον άλλου με σκοπό διάπραξης κακουργήματος ή αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκημα· ή ...................................... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων». Ανάγνωση της πιο πάνω Νομοθετικής διάταξης καταδεικνύει ότι για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας θα πρέπει να αποδειχθούν δύο στοιχεία: ότι διενεργήθηκε επίθεση εναντίον άλλου προσώπου και ότι η επίθεση έγινε με σκοπό, μεταξύ άλλων, την αντίσταση ή ματαίωση νόμιμης σύλληψης για ποινικό αδίκημα του ιδίου του κατηγορουμένου ή άλλου προσώπου. Στο Αγγλικό σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice,

(2003), σελ. 172, παράγραφος Β2.23 αναφέρεται ότι κατηγορούμενος παρεμποδίζει αστυνομικό κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντός του (άρθρο 244(β) του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε) όταν δυσκολεύει περισσότερο τον αστυνομικό να επιτελέσει το καθήκον του. Ενώ η «παρεμπόδιση» μπορεί να στοιχειοθετηθεί χωρίς την διενέργεια σωματικής ενέργειας, ο όρος «αντίσταση» εξυπακούει την διενέργεια σωματικής ενέργειας (physical action). Από την μαρτυρία που αποδέχθηκα προκύπτει ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία και της δεύτερης κατηγορίας. Όπως και ανωτέρω υποδείχθηκε η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου να γρονθοκοπήσει τον ΜΚ 1 στο πρόσωπο καθώς και η συμπεριφορά που επέδειξε στην συνέχεια, ήτοι αφότου έπεσε κάτω στο έδαφος, συνιστούν επιθέσεις. Επιπλέον, οι επιθέσεις αυτές διενεργήθηκαν ως και πιο πάνω υποδείχθηκε με σκοπό την ματαίωση της σύλληψης του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με την μαρτυρία που αποδέχθηκα ο ΜΚ 1 ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να σταματήσει να φωνάζει και να προκαλεί ανησυχία σε δημόσιο χώρο ειδάλλως θα τον συλλάμβανε. Ο Κατηγορούμενος δεν συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις του ΜΚ

1. Συνέχισε να φωνάζει ενώ την ίδια στιγμή με το δεξί του χέρι έδωσε στον ΜΚ 1 δύο γροθιές στο πρόσωπο. Ο Κατηγορούμενος στην προσπάθειά του να αποφύγει την σύλληψη προσπάθησε να ξανακτυπήσει τον ΜΚ
2. Τότε, ο ΜΚ 1 άρπαξε τον Κατηγορούμενο από την μέση με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο στο έδαφος. Πέφτοντας στο έδαφος ο Κατηγορούμενος χτυπούσε τα χέρια του και τα πόδια του όταν οι ΜΚ 1 και ΜΚ 3 προσπαθούσαν να τον ακινητοποιήσουν για να του βάλουν χειροπέδες και να τον συλλάβουν. Στην προσπάθεια του Κατηγορούμενου να αποφύγει την σύλληψή του σε αυτήν την φάση ο Κατηγορούμενος τραυμάτισε τον ΜΚ 3 και επέφερε περαιτέρω τραυματισμούς στον ΜΚ
3. Τέλος, οι επιθέσεις διενεργήθηκαν κατά την κανονική εκτέλεση των καθηκόντων των ΜΚ 1 και ΜΚ 3, οι οποίοι την δεδομένη στιγμή ήταν καθήκον στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων Δυστυχημάτων της Τροχαίας Πάφου. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει και την δεύτερη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στην δεύτερη κατηγορία. Αναφορικά με την τέταρτη κατηγορία σημειώνονται τα ακόλουθα. Το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν. 174/86, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί, μεταξύ άλλων ότι: «συσκευή τελικής εξέτασης» σημαίνει κάθε συσκευή που προσδιορίζει την ποσότητα ή το ποσοστό αλκοόλης που περιέχεται στην εκπνοή προσώπου, πληροί ένα από τα πρότυπα τα οποία εγκρίνονται με διάταγμα του Υπουργού που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και παράγει έντυπο αποτέλεσμα» «τελική εξέταση» σημαίνει την εξέταση δείγματος εκπνοής προσώπου με συσκευή τελικής εξέτασης» Το άρθρο 5Α του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου, Ν. 174/86, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «

(1)Ο Υπουργός, με διάταγμα του που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, καθορίζει τα πρότυπα τα οποία πρέπει να πληρούν οι συσκευές προκαταρκτικής και τελικής εξέτασης.

(2)Ο Υπουργός δύναται να εκδίδει διατάγματα με τα οποία προστίθενται, ακυρώνονται ή τροποποιούνται πρότυπα για τις συσκευές ανίχνευσης ή προσδιορισμού αλκοόλης στην εκπνοή.

(3)Η πιστοποίηση ότι οι συσκευές προκαταρκτικής και τελικής εξέτασης πληρούν τα πρότυπα τα οποία έχουν καθοριστεί από τον Υπουργό, γίνεται από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης.

(4)Η χρήση κάθε συσκευής προκαταρκτικής και τελικής εξέτασης γίνεται μόνο αν έχει εκδοθεί γι' αυτήν πιστοποίηση από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης». Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου 174/86, όπως τροποποιήθηκε, αρμόδια αρχή πιστοποίησης σημαίνει τον Διευθυντή του Τμήματος Ηλεκτρομηχανολογικών Υπηρεσιών ή εκπρόσωπο του. Η Κατηγορούσα Αρχή παρέλειψε να παρουσιάσει μαρτυρία προς την κατεύθυνση ότι η συσκευή η οποία χρησιμοποιήθηκε από τον ΜΚ 1 για την διενέργεια τελικής εξέτασης αλκοόλης στον Κατηγορούμενο πληροί τα πρότυπα τα οποία έχουν καθορισθεί από τον αρμόδιο Υπουργό, ήτοι τον Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου 174/86, όπως τροποποιήθηκε, με την παρουσίαση σχετικής πιστοποίησης από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης. Η έκδοση της εν λόγω πιστοποίησης από την αρμόδια αρχή πιστοποίησης είναι απαραίτητη προϋπόθεση σύμφωνα με το εδάφιο

(4)του άρθρου 5Α του Νόμου 174/86, όπως τροποποιήθηκε, για την χρήση συσκευής για τελική εξέταση. Ακολουθεί ότι η μη παρουσίαση της από την Κατηγορούσα Αρχή καθιστά την τέταρτη κατηγορία δίχως άλλο έκθετη σε απόρριψη. Υπό το φως των πιο πάνω είναι άνευ σημασίας ο ισχυρισμός του ΜΚ 1, ο οποίος και δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση και που είναι αποδεκτός από το Δικαστήριο, ότι ο Κατηγορούμενος φυσούσε αδύναμα και σταματούσε παρά τις υποδείξεις του ΜΚ 1 ως προς το πώς να φυσήξει στην συσκευή. Υπό το φως των πιο πάνω είναι, επίσης, άνευ σημασίας ότι και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της μαρτυρίας του παραδέχθηκε ότι δεν ήθελε να δώσει δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση αλκοόλης. Το αν ένας κατηγορούμενος δεν έχει δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής κρίνεται σύμφωνα με τον Νόμο 174/86, όπως τροποποιήθηκε, από το αποτέλεσμα της συσκευής και μόνο. Αφ' ης στιγμής δε δεν καταδείχθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ότι η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε από τον ΜΚ 1 για τον τελικό έλεγχο αλκοόλης πληροί τα προαναφερόμενα πρότυπα το αποτέλεσμά της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Η ενασχόληση ή εξέταση με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα κρίνω πως παρέλκει. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την τέταρτη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην τέταρτη κατηγορία. Η Υπεράσπιση έψεξε την στάση των διωκτικών αρχών για το γεγονός ότι δεν έλαβαν γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο καθώς και από όλα τα πρόσωπα τα οποία ήταν παρόντα κατά το επίδικο επεισόδιο. Επιστέγασμα της θέσης του κύριου Φωτίου ήταν ότι το γεγονός αυτό θα πρέπει να έχει καταλυτική σημασία για την κατάληξη του Δικαστηρίου και θα πρέπει άνευ ετέρου να οδηγήσει στην αθώωση του Κατηγορούμενου. Κατ' αρχή, θα πρέπει να σημειώσω ότι τα όσα προβλήθηκαν από τους μάρτυρες κατηγορίας ως δικαιολογία για το γεγονός ότι η Αστυνομία δεν έλαβε γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Παρόλα αυτά κρίνω ότι τα δικαιώματα του Κατηγορούμενου δεν παραβλάφθηκαν από το πιο πάνω γεγονός για δύο λόγους. Πρώτο, όπως τα πράγματα δείχνουν και αν ακόμα ζητούνταν από τον Κατηγορούμενο να δώσει γραπτή κατάθεση ο Κατηγορούμενος δεν θα έδινε κατάθεση αφού κατηγορηθείς γραπτώς ό,τι απάντησε σύμφωνα με το Τεκμήριο 8Β ήταν ότι ό,τι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Κατά δεύτερο την εκδοχή που ο Κατηγορούμενος θα έδινε αν του ζητούνταν από την Αστυνομία να δώσει γραπτή κατάθεση την έδωσε στο Δικαστήριο. Τα πράγματα δε δείχνουν ότι και γραπτή κατάθεση να έδινε ο Κατηγορούμενος με περιεχόμενο την ενώπιον του Δικαστηρίου υπό αυτού δοθείσα μαρτυρία η κρίση του αστυνομικού οργάνου του εντεταλμένου για την πρόσαψη των γραπτών κατηγοριών καθώς και του αρμοδίου για την άσκηση ποινικής δίωξης λογικά και αναμενόμενα δεν θα ήταν διάφορη από ό,τι αυτή ήταν με δεδομένο το μαρτυρικό υλικό που υπήρχε για την Κατηγορούσα Αρχή. Άλλωστε, η κατάληξη του Δικαστηρίου επιβεβαιώνει το βάσιμο της δίωξης. Όσον δε αφορά στην τέταρτη κατηγορία υπενθυμίζεται ότι ο λόγος που αυτή απορρίφθηκε ήταν καθαρά τυπικός. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε είτε την διενέργεια προκαταρκτικού και τελικού ελέγχου ως γεγονός, είτε τα αποτελέσματα των δύο πιο πάνω ελέγχων. Αναφορικά με το ότι η Αστυνομία δεν έλαβε γραπτές καταθέσεις από τα πρόσωπα που ήταν παρόντα κατά το επίδικο περιστατικό σημειώνονται τα ακόλουθα. Καταδείχθηκε ότι υπό τις περιστάσεις η συλλογή μαρτύρων στην σκηνή δεν ήταν εφικτή. Ο Κατηγορούμενος ήταν αντιδραστικός κατά την σύλληψή του και οι ενέργειες της Αστυνομίας δικαιολογημένα αναλώθηκαν στην επίτευξη της σύλληψης του αφού ο Κατηγορούμενος προκαλούσε ανησυχία σε δημόσιο μέρος φωνάζοντας και βρίζοντας τους θαμώνες του εστιατορίου. Ήταν αναγκαία, επομένως, η άμεση σύλληψή του και η μεταφορά του στο Αστυνομικό Τμήμα με αποτέλεσμα ο μετέπειτα εντοπισμός των παρευρισκομένων να μην ήταν πλέον λογικά εφικτός ή να ήταν λογικά δύσκολος. Όπως, όμως, και να έχει δεν θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να λαμβάνει γραπτές καταθέσεις ή να καλεί ως μάρτυρες κατηγορίας όλα τα πρόσωπα που τυγχάνει να παρευρίσκονται σε ένα περιστατικό από το οποίο προκύπτουν ή τυχόν προκύπτουν ποινικές ευθύνες εναντίον κάποιου ή κάποιων νοουμένου βεβαίως ότι με την μαρτυρία που έχει στην κατοχή της, όποια και αν είναι αυτή, μπορεί να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της και πράττοντας έτσι δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα του κατηγορούμενου. Στην παρούσα περίπτωση δεν θεωρώ ότι παραβλάφθηκαν τα δικαιώματα του Κατηγορούμενου από το ότι η Αστυνομία δεν έλαβε γραπτές καταθέσεις ή δεν κάλεσε ως μάρτυρες κατηγορίας όλους τους παρευρισκόμενους εξόν από τον ΜΚ 2. Η παρούσα περίπτωση διαφέρει ουσιωδώς από την υπόθεση Πέτρος Γεωργίου Πέγκερος ν. Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 143 στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο ο κύριος Φωτίου στα πλαίσια της τελικής του αγόρευσης προς επίρρωση της θέσης του. Στην υπόθεση εκείνη κρίθηκε ότι συγκεκριμένο πρόσωπο από το οποίο όχι μόνο δεν λήφθηκε γραπτή κατάθεση από την Αστυνομία, αλλά και δεν κλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή ως μάρτυρας κατηγορίας ήταν ουσιώδης μάρτυρας για την αξιολόγηση της εκδοχής του κατηγορούμενου/εφεσείοντα η οποία είχε τεθεί στην Κατηγορούσα Αρχή. Κρίθηκε ότι η απουσία του προσώπου εκείνου από το εδώλιο του μάρτυρα αποστέρησε το Δικαστήριο ουσιώδη μάρτυρα για την εκδοχή του εφεσείοντα για τα διαδραματισθέντα. Στην πιο πάνω υπόθεση το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε ενώπιόν του μαρτυρία στην βάση της οποίας δικαιολογείτο να κρίνει ότι πρόσωπο που δεν κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας ήταν ουσιώδης μάρτυρας στην υπόθεση. Το εν λόγω πρόσωπο είχε υποδειχθεί στο Δικαστήριο μέσω της μαρτυρίας που παρουσιάσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Η εν λόγω μαρτυρία κατεδείκνυε την ταυτότητα του προσώπου εκείνου και την εμπλοκή του στην όλη υπόθεση και, κατ' επέκταση, την σημασία της μαρτυρίας του για την Υπεράσπιση. Αντίθετα, στην παρούσα περίπτωση η Υπεράσπιση δεν ήταν σε θέση να υποδείξει συγκεκριμένο πρόσωπο η μαρτυρία του οποίου θα ήταν ουσιώδης για την Υπεράσπιση και για ποιο λόγο. Από το σύνολο της δοθείσας στην υπόθεση μαρτυρίας δεν καταδείχθηκε ότι πρόσωπο από το οποίο η Αστυνομία δεν έλαβε γραπτή κατάθεση ή η Κατηγορούσα Αρχή δεν κάλεσε ως μάρτυρα κατηγορίας ήταν πρόσωπο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ουσιώδης μάρτυρας. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι οι εισηγήσεις της Υπεράσπισης που πιο πάνω συζητήθηκαν στερούνται ερείσματος. (Υπ.) ........... Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Επίθεση με πραγματική σωματική βλάβη, αντίσταση κατά της νόμιμης σύλληψης και παροχή μη ικανοποιητικού δείγματος εκπνοής Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο