Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Ian Fellowman/Glen Michael Moore, Αρ. Υπόθεσης: 5996/17, 16/10/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:B49 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5996/17 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου εναντίον Ian Fellowman/Glen Michael Moore Κατηγορούμενου ------------ Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Περγαντή (κα Ε. Μανώλη για να ακούσει απόφαση) Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σ. Ζανούππας Κατηγορούμενος - παρών ------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τέσσερα αδικήματα, ήτοι τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία 1), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια (κατηγορία 2), της καλλιέργειας φυτών κάνναβης (κατηγορία 3) και της καλλιέργειας φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια (κατηγορία 4). Όλα τα πιο πάνω αναφερόμενα αδικήματα αφορούν παραβάσεις των σχετικών άρθρων του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν.29/77, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο Κατηγορούμενος μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 01.10.17 είχε στην κατοχή του και καλλιεργούσε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα επτά φυτά κάνναβης. Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 10.10.17 και το Δικαστήριο της επιλήφθηκε αυθημερόν. Ο Κατηγορούμενος δεν απάντησε την προαναφερόμενη ημερομηνία, καθώς αιτήθηκε την έκδοση πιστοποιητικού δωρεάν νομικής αρωγής. Συνεπώς, η υπόθεση αναβλήθηκε και ορίσθηκε στις 13.10.17, έτσι ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για την ετοιμασία κοινωνικοοικονομικής έκθεσης προκειμένου να εξεταστεί η αίτηση του Κατηγορούμενου για παραχώρηση δωρεάν νομικής αρωγής. Ο Κατηγορούμενος συμφώνησε όπως μέχρι τις 13.10.17 παραμείνει υπό κράτηση. Στις 13.10.17 εκδόθηκε πιστοποιητικό δωρεάν νομικής αρωγής και ο Κατηγορούμενος, μέσω του συνηγόρου που διόρισε, ζήτησε εκ νέου αναβολή της υπόθεσης προκειμένου να απαντήσει στις εις βάρος του κατηγορίες. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν έφερε ένσταση στο αίτημα για αναβολή, ζήτησε όμως την κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου έφερε ένσταση, με αποτέλεσμα αμφότεροι οι συνήγοροι να αγορεύσουν σε σχέση με το κατά πόσο ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να παραμείνει υπό κράτηση εκκρεμούσης της δίκης του ή αν θα πρέπει να επιβληθούν άλλοι όροι για να εξασφαλιστεί η παρουσία του κατά τη δίκη. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής στήριξε το αίτημα της στον κίνδυνο μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο κατά τη δίκη. Η κα. Περγαντή ανέφερε ότι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι ιδιαίτερα σοβαρά και η πιθανότητα καταδίκης πολύ μεγάλη εφόσον ο τελευταίος συνελήφθη επ' αυτοφώρω, συνεργάστηκε με την αστυνομία υποδεικνύοντας φυτά κάνναβης που καλλιεργούσε, ενώ στην ανακριτική του κατάθεση παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Περαιτέρω, δεν έχει σταθερούς δεσμούς με την Κύπρο, καθώς είναι Άγγλος υπήκοος, η 23 ετών θυγατέρα του διαμένει στην Αγγλία και ο ίδιος δήλωσε ότι είναι άνεργος και άστεγος. Τέλος, η κα. Περγαντή ανέφερε ότι από στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον των Αρχών προκύπτει ότι εναντίον του Κατηγορούμενου εκκρεμεί ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης με το οποίο ζητείται η έκδοση του στην Αγγλία για να εκτίσει ποινή φυλάκισης διάρκειας 7 ½, η οποία του επιβλήθηκε μετά από καταδίκη του σε σχέση με αδικήματα απάτης. Το εν λόγω ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης στρέφεται εναντίον προσώπου με το όνομα Glen Michael Moore, που είναι ένα από τα ονόματα που χρησιμοποιεί ο Κατηγορούμενος. Οι Αρχές της Δημοκρατίας αναμένουν την αποστολή αποτυπωμάτων από την Interpol προκειμένου να επιβεβαιωθεί ότι το προαναφερόμενο πρόσωπο είναι ο Κατηγορούμενος. Στην αντίπερα όχθη ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι η σοβαρότητα του αδικήματος, που αποτελεί έναν από τους παράγοντες που εξετάζονται για την αποτίμηση του κινδύνου μη προσέλευσης στο Δικαστήριο, δεν συντρέχει στην προκείμενη περίπτωση. Αυτό διότι, κατά τον κ. Ζαννούπα, η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή υποβάθμισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, αφού με οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας η παρούσα υπόθεση θα εκδικαστεί συνοπτικά. Το πιο πάνω γεγονός, υπέδειξε ο ευπαίδευτος συνήγορος, επιδρά και επί του ύψους της ποινής που μπορεί να επιβληθεί στον πελάτη του. Περαιτέρω, ο κ. Ζαννούπας υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος διαφυγής του Κατηγορούμενου αφ' ης στιγμής ο τελευταίος είναι άνεργος, δεν διαθέτει χρήματα, ούτε και ταξιδιωτικά έγγραφα για να μπορέσει να εγκαταλείψει τη Δημοκρατία. Καταλήγοντας υπέδειξε ότι η παρουσία του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο κατά τη δίκη μπορεί να διασφαλισθεί με κατάλληλους όρους που θα τεθούν από το Δικαστήριο. Η εξουσία του Δικαστηρίου σε σχέση με αίτημα κράτησης Κατηγορούμενου στα πλαίσια συνοπτικής διαδικασίας μέχρι την ημερομηνία της δίκης του εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, όπως τροποποιήθηκε. Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Σύμφωνα με τις πιο πάνω καθιερωμένες νομολογιακές αρχές το Δικαστήριο εξετάζοντας αίτημα κράτησης Κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε Κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτηση του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρένου Κώστα Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των Κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται παραδεκτή, εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ποινική Έφεση αρ.176/17 ημερομηνίας 20.09.17 Σάββα ν. Αστυνομίας καταγράφηκαν, με αναφορά στην προγενέστερη νομολογία, οι λόγοι στη βάση των οποίων εξετάζεται το ενδεχόμενο κράτησης ενός υποδίκου και έγινε ιδιαίτερη μνεία στον κίνδυνο μη προσέλευσης. Ειπώθηκαν συγκεκριμένα τα ακόλουθα: «Από το απαύγασμα της νομολογίας μας[i] σε σχέση με την κράτηση ενός κατηγορουμένου εκκρεμούσης της δίκης του προκύπτει ότι το ερώτημα αν θα παραμείνει υπό κράτηση δυνάμει του αρθ.157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 εξετάζεται με αναφορά: (Ι) στον κίνδυνο μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο (ΙΙ) στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων και (ΙΙΙ) στην πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Οι τρεις αυτοί λόγοι δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν, αλλά δύνανται, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, να επενεργήσουν κατά τρόπο που να δικαιολογούν την κράτηση. Έχει δε επίσης καθιερωθεί νομολογιακά[ii] ότι ο κίνδυνος μη προσέλευσης καθορίζεται από: (α) τη σοβαρότητα του αδικήματος (β) την πιθανότητα καταδίκης και (γ) την ποινή που πιθανό να επιβληθεί Βεβαίως, όσο πιο σοβαρή είναι μια κατηγορία, μεγαλύτερο και το κίνητρο ενός κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη του.[iii] Ο κίνδυνος φυγοδικίας εκτιμάται στη βάση των τριών πιο πάνω αντικειμενικών κριτηρίων λαμβανομένων όμως υπόψη και των προσωπικών δεδομένων του υπόδικου και των δεσμών του με την Κύπρο. Όπως τονίστηκε στη Φλεριανού ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:B136, Ποιν. Έφ.13/16 ημερ. 3.3.2016 και στη Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 114/16 ημερ. 7.7.2016, οι προσωπικές συνθήκες και οι δεσμοί με την Κύπρο δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων και κατ' επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας.» Όπως ήδη αναφέρθηκε η Κατηγορούσα Αρχή στήριξε το αίτημα της στη βάση του κινδύνου φυγοδικίας. Σύμφωνα με τη Σάββα ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και τις πάγιες αρχές της νομολογίας επί του ζητήματος (βλ. μεταξύ άλλων Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 7, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ 538 και Δημητρίου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ 130) ο κίνδυνος φυγοδικίας αποτιμάται με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί. Ξεκινώντας από τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, επισημαίνω ότι αυτή είναι δεδομένη, καθώς στα αδικήματα των κατηγοριών 2 - 4 η μέγιστη προβλεπόμενη στον Ν.29/77 ποινή είναι η δια βίου φυλάκιση, ενώ στο αδίκημα της πρώτης κατηγορίας η φυλάκιση μέχρι 8 χρόνια. Δεν μου διαφεύγει ασφαλώς το γεγονός ότι το παρόν Δικαστήριο έχει εξουσία επιβολής ποινής φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια, ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία, η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον νομοθέτη όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής συνιστά έναν από τους παράγοντες που συνθέτουν τη σοβαρότητα του αδικήματος (Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.α
(1990)2 Α.Α.Δ 264 και Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ 632). Συνεπώς δεν με βρίσκει σύμφωνο η εισήγηση του κ. Ζαννούπα ότι λόγω της συνοπτικής εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης εξασθενίζει η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Εν πάση περιπτώσει η σοβαρότητα των αδικημάτων που σχετίζονται με την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών έχει κατ' επανάληψη τονιστεί στη νομολογία και ενδεικτικά και μόνο παραπέμπω στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ 240). Η πιθανότητα καταδίκης τώρα εξετάζεται στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ασφαλώς στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται στην όψη του και μόνον, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του (Θεοδωρίδης κ.α ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ 139). Επίσης σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί ζητημάτων δεκτότητας της μαρτυρίας, καθώς αυτά τα ζητήματα θα εξεταστούν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης (Δημητρίου ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Αντικρύζοντας αντικειμενικά το μαρτυρικό υλικό (Δέσμη Τεκμηρίων Α - Γ), θεωρώ ότι αποκαλύπτεται πιθανότητα καταδίκης του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τις καταθέσεις (μέρος της Δέσμης Τεκμηρίου Α) των Α/Αστ. 3144 Π. Σιμιλλίδη, Αστ. 3136 Κ. Παύλου και Αστ. 1244 Στ. Στυλιανού, οι τελευταίοι συνέλαβαν επ' αυτοφώρω τον Κατηγορούμενο την ώρα που προσήλθε σε συγκεκριμένο τεμάχιο γης στο χωριό Τρεμιθούσα της Επαρχίας Πάφου και πότιζε δύο φυτά κάνναβης. Μάλιστα, ενώ τα προαναφερόμενα μέλη της αστυνομίας είχαν εντοπίσει και είχαν θέσει υπό παρακολούθηση στο συγκεκριμένο τεμάχιο γης τρία φυτά κάνναβης, ο Κατηγορούμενος, μετά τη σύλληψη του υπέδειξε ακόμα τέσσερα φυτά κάνναβης τα οποία καλλιεργούνταν στο εν λόγω τεμάχιο. Επιπρόσθετα, ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση (μέρος της Δέσμης Τεκμηρίου Α) παραδέχεται ότι μετέβαινε στο συγκεκριμένο τεμάχιο γης για να ποτίσει τα φυτά κάνναβης. Επίσης σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έκθεσης εξέτασης του Γενικού Χημείου του Κράτους (μέρος της Δέσμης Τεκμηρίου Α) τα φυτά που εντοπίστηκαν στο προαναφερόμενο τεμάχιο γης ήταν φυτά κάνναβης από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Ειδικότερα όσον αφορά τις κατηγορίες για προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (κατηγορίες 2 και 4) σημειώνεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 30Α του Ν.29/77, όταν καλλιεργούνται τρία ή περισσότερα φυτά κάνναβης δημιουργείται τεκμήριο ότι αυτά καλλιεργούνται με σκοπό την προμήθεια. Ως εκ των ανωτέρω, χωρίς να υπεισέρχομαι σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και χωρίς ασφαλώς να αποφαίνομαι για την ενοχή ή την αθωότητα του Κατηγορούμενου, θεωρώ ότι το μαρτυρικό υλικό που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο αποκαλύπτει στην όψη του πιθανότητα καταδίκης του Κατηγορούμενου. Αναφορικά με την ποινή που πιθανόν να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο, θεωρώ ότι είναι απόλυτα σχετικά όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω σε σχέση με τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Επαναλαμβάνω ότι η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει τονίσει την ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση των παραβατών, ιδιαιτέρως των εμπόρων ναρκωτικών και των συνεργατών τους, ενόψει των συνεπειών που τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά επιφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, αλλά και ενόψει της έξαρσης που παρουσιάζουν τα αδικήματα αυτής της φύσης (Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας ανωτέρω και Reza Salaryand v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ 541). Συνεπώς, αδικήματα όπως αυτά που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος επισύρουν κατά κανόνα ποινή φυλάκισης. Τα προαναφερόμενα αντικειμενικά δεδομένα (σοβαρότητα αδικήματος, πιθανότητα καταδίκης και ποινή που πιθανό να επιβληθεί) θα πρέπει ωστόσο να συνεκτιμώνται και με τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Πέραν των πιο πάνω αντικειμενικών δεδομένων (σοβαρότητα αδικήματος, εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχόμενου καταδίκης στη βάση του μαρτυρικού υλικού, ποινή που δυνατό να επιβληθεί), η εκτίμηση της πιθανότητας μη προσέλευσης στη δίκη, θα πρέπει να συνεκτιμάται και στη βάση των υποκειμενικών δεδομένων, όπως π.χ. οι οικογενειακές περιστάσεις, η ηλικία του κατηγορουμένου, οι δεσμοί του με την Κύπρο, κ.λ.π. Οι υποκειμενικοί όμως αυτοί παράγοντες δεν μπορεί να αφεθούν να υπερφαλαγγίσουν την ανάγκη προστασίας του δημόσιου συμφέροντος για απονομή της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου
(2008)2 Α.Α.Δ 319 λέχθηκε ότι οι προσωπικές συνθήκες εξετάζονται με αναφορά στο σχετικό κριτήριο, κατά πόσο δηλαδή οι συνθήκες αυτές ανατρέπουν τη σκέψη στον Κατηγορούμενο να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που του προσάπτονται. Δεν εξετάζονται οι προσωπικές συνθήκες με σκοπό να επιδειχθεί επιείκεια στον Κατηγορούμενο απαλλάσσοντας τον από την ταλαιπωρία της προφυλάκισης. Στρεφόμενος στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου σημειώνω ότι είναι αλλοδαπός και συγκεκριμένα Άγγλος υπήκοος. Σύμφωνα με την ανακριτική κατάθεση του (μέρος της Δέσμης Τεκμηρίου Α) βρίσκεται στην Κύπρο τα τελευταία τρία χρόνια, ενώ εδώ και τρείς μήνες είναι άνεργος. Περαιτέρω, όπως ο ίδιος δήλωσε στην ανακριτική του κατάθεση, είναι άστεγος και μάλιστα υπέδειξε σε μέλη της αστυνομίας δύο χωράφια στα οποία διέμενε ως άστεγος (βλ. ημερολόγια ενεργείας - Δέσμη Τεκμηρίου Β). Επίσης, στη βάση των όσων ανέφερε η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής και δεν αμφισβητήθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορούμενου, ο Κατηγορούμενος δεν έχει δεσμούς με την Κύπρο, αφού δεν διαμένει στη Δημοκρατία οποιοδήποτε συγγενικό του πρόσωπο. Επιπρόσθετα, στη βάση πάντοτε των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου, ο Κατηγορούμενος είναι άγαμος και το πλησιέστερο συγγενικό του πρόσωπο, ήτοι η θυγατέρα του ηλικίας 23 ετών, διαμένει στην Αγγλία. Οι προσωπικές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου είναι τέτοιες που, κατά την άποψη μου, συνηγορούν υπέρ του κινδύνου φυγοδικίας. Η απουσία οποιωνδήποτε προσωπικών, οικονομικών, επαγγελματικών ή άλλων δεσμών του Κατηγορούμενου με την Κύπρο σε συνδυασμό με τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, την ορατή πιθανότητα καταδίκης και την ποινή που πιθανόν να επιβληθεί σε περίπτωση που κριθεί ένοχος καταδεικνύουν ότι υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης του κατά τη δίκη του. Η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Κατηγορούμενου ότι η οικονομική δυσπραγία του πελάτη του σε συνδυασμό με το ότι έχει απωλέσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα καθιστά αδύνατη τη φυγή του από τη Δημοκρατία δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ως γνωστό η πατρίδα μας τελεί υπό κατοχή και το βόρειο τμήμα της επικράτειας της δεν ελέγχεται από τις αρχές της Δημοκρατίας. Επομένως δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο ο Κατηγορούμενος, ακόμα και χωρίς χρήματα και ταξιδιωτικά έγγραφα, παράνομα να καταφύγει στις κατεχόμενες περιοχές. Ο κ. Ζαννούπας ανέφερε στην αγόρευση του ότι δεν μπορεί να προβάλλεται το ζήτημα των κατεχόμενων περιοχών ως άλλοθι για να παραμείνει υπό κράτηση ο Κατηγορούμενος, καθώς η Δημοκρατία οφείλει να διασφαλίσει επαρκώς την αστυνόμευση της πράσινης γραμμής. Με κάθε σεβασμό προς την εισήγηση του συνηγόρου το ζητούμενο δεν είναι αν η Δημοκρατία εποπτεύει επαρκώς ή όχι την πράσινη γραμμή, αλλά αν ελλοχεύει ο κίνδυνος ο Κατηγορούμενος να επιχειρήσει να καταφύγει στα κατεχόμενα εδάφη. Στην υπόθεση Alam ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ 539, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση με την οποία διατάχθηκε η κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη του ενόψει της απουσίας δεσμών του με την Κύπρο και της πιθανότητας εγκατάλειψης του εδάφους της Δημοκρατίας μέσω των κατεχομένων. Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Έχουμε ήδη αναφερθεί στο ότι και βάσει της νομολογίας οι δεσμοί τους οποίους κάποιος έχει με την Κύπρο και η πιθανότητα να εγκαταλείψει την Κύπρο είναι ασφαλώς μεταξύ των δεδομένων τα οποία λαμβάνονται υπ' όψη και τα οποία το Δικαστήριο σταθμίζει για να αποφασίσει κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης ή όχι.» Περαιτέρω, στο σύγγραμμα «Ποινική Δικονομία στην Κύπρο» του πρώην Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Μ. Πική αναφέρονται στη σελ.83 τα ακόλουθα σε σχέση με τους δεσμούς ενός υποδίκου με την Κύπρο: «Οι δεσμοί του υποδίκου με την Κύπρο συνιστούν σημαίνοντα παράγοντα για την κράτηση ή μη υποδίκου. Η πιθανότητα διαφυγής του υποδίκου επαυξάνεται όταν αυτός είναι αλλοδαπός. Για όμοιους λόγους διατάχθηκε η κράτηση Τουρκοκύπριου εγκατεστημένου στις τουρκοκρατούμενες περιοχές της Κύπρου. Ίση μεταχείριση των υποδίκων, αναγόμενη στην αρχή της ισότητας ενώπιον της Δικαιοσύνης που κατοχυρώνει το Άρθρο 28 του Συντάγματος - αποτελεί κανόνα ο οποίος δεν χωρεί εξαίρεση. Η αρχή της ισότητας προσδιορίζεται με αναφορά στην ομοιογένεια υποκειμένων του δικαίου και όχι στην αριθμητική εξίσωσή τους.» Επίσης, θεωρώ ότι δεν θα ήταν χωρίς σημασία να αναφερθεί ότι από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι υπάρχει τουλάχιστον ακόμα ένα πρόσωπο που σχετίζεται με τα υπό εξέταση αδικήματα, η ταυτότητα του οποίου δεν έχει ακόμη διακριβωθεί. Επομένως, έστω και αν ο Κατηγορούμενος δεν διαθέτει οικονομικούς πόρους, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το εν λόγω πρόσωπο να διασφαλίσει στον Κατηγορούμενο τα μέσα για να διαφύγει, αφού αυτή η εξέλιξη θα διευκόλυνε και τον ίδιο. Καταληκτικά, όσον αφορά το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που επικαλέστηκε η κα. Περγαντή, θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να ασκήσει επίδραση στην απόφαση του Δικαστηρίου. Αυτό διότι δεν είναι βέβαιο ότι το εν λόγω ένταλμα όντως στρέφεται εναντίον του Κατηγορούμενου. Συνεκτιμώντας επομένως όλα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι έχει καταδειχθεί η ύπαρξη του κινδύνου ο Κατηγορούμενος να μην προσέλθει στο Δικαστήριο κατά τη δίκη του. Κατά συνέπεια, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια διατάσσω την κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι την επόμενη δικάσιμο η οποία θα οριστεί αμέσως μετά. (Υπ.) ............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο