Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Ζήνωνας Μηνά, Αρ. Υπόθεσης: 12585/16, 18/10/2017

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε (κατηγορία 1), σε κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του ίδιου Νόμου (κατηγορία 2), σε κατηγορία κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 30, 30Α, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του ίδιου Νόμου (κατηγορία 3), σε κατηγορία για παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30 και 31 Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι και Τρίτος Πίνακας του ίδιου Νόμου (κατηγορία 4), και τέλος, σε κατηγορία για κάπνισμα φυτού κάνναβης κατά παράβαση των άρθρων 10(α), 24

(1), 30 και 31 Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας του ίδιου Νόμου (κατηγορία 5). Τα γεγονότα της υπόθεσης ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, πέραν των όσων αναφέρονται στο κατηγορητήριο, έχουν ως εξής: « Στις 17/3/2011 και περί ώρα 0221 οι Αστ. 3804 Γ. Μαθηκολώνη (Μ.1), Αστ. 2568 Γ. Γεωργίου (Μ.2), Αστ. 1881 Σ. Μητροφάνους του ΟΠΕ Λεμεσού και οι Αστ. 2450 Σ. Αναστασίου και Ε/Αστ. 5269 Κ. Παρασκευά του ΟΥΛΑΕ Λεμεσού, ανέκοψαν για έλεγχο στον Ν. Δρόμο Λ/σού - Πάφου παρά τον κυκλοφοριακό κόμβο Μ. Γειτονιάς στην Λεμεσό, το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΚΕ 255 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Κατά την ανακοπή του ο κατηγορούμενος θεάθηκε από τους Μ.1 και Μ.2 να ρίχνει έξω από το αυτοκίνητο του ένα ύποπτο αντικείμενο. Αφού ανακόπηκε το όχημα του κατηγορούμενου, ο Μ.1 τον προσέγγισε, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, τον πληροφόρησε ότι είχε υποψίες ότι το αντικείμενο που τον είδε να ρίχνει πιθανόν να επρόκειτο για κάτι το παράνομο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Ναι έκαμα λάθος, επέταξα λίγη κοκαϊνη τζαι λίον χόρτο». Ακολούθως ο Μ.1 αφού υπέβαλε τον κατηγορούμενο σε σωματική έρευνα χωρίς να ανεβρεθεί οτιδήποτε το παράνομο, στη συνέχεια τον οδήγησε στο σημείο όπου τον είδε να ρίχνει το ύποπτο αντικείμενο. Εκεί ο Μ.1 βρήκε η ώρα 0223 στο παγκέτο του δρόμου, μια μεταλλική θήκη πούρου μάρκας ROMEO Y JULIETA, εντός της οποίας υπήρχαν τρία τεμάχια διαφανές νάυλον σακουλιού που περιείχε το καθένα ξεχωριστά ποσότητα άσπρης σκόνης η οποία ομοίαζε με κοκαϊνη και ένα τεμάχιο διαφανές σακούλι που περιείχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (Τεκμήριο 1). Ο Μ.1 αφού την παρέλαβε και την κράτησε στην κατοχή του ως Τεκμήριο, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού τον πληροφόρησε ότι η ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης είναι κάνναβη και η άσπρη σκόνη ομοίαζε με κοκαϊνη, η κατοχή των οποίων απαγορεύεται και του επέστησε την προσοχή στον Νόμο, αυτός απάντησε «Εν τούτα που έσυρα προηγουμένως, εν δικά μου». Στη συνέχεια και ώρα 0225 ο Μ1 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε «Ρε παιδκιά εν το χόρτο τζαι η κόκα μου, είμαι χρήστης». Αμέσως μετά τον ενημέρωσε προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα. Ακολούθως σε έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου, στην παρουσία του, ο Μ.1 βρήκε η ώρα 0230, μέσα στο συρταράκι του ταμπλό, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης μέσα σε τεμάχιο νάυλον διαφανές σακούλι το οποίο ήταν περιτυλιγμένο με χαρτομάντηλο και όλο μαζί περιτυλιγμένο με καφέ κολλητική ταινία (Τεκμήριο 2). Ο Μ.1 αφού το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπόδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη της οποίας η κατοχή απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή στον Νόμο και αυτός απάντησε «Να μπουν να σου πω ρε κουμπάρε, εν τζαι τούτο δικό μου». Ακολούθως ο Μ.1 βρήκε η ώρα 0235 μέσα σε τσαντάκι ώμου το οποίο βρισκόταν πάνω στην θέση του συνοδηγού, μια ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας μάρκας ΤΑΝΙΤΑ, χρώματος μαύρου με την θήκη της (Τεκμήριο 3), την οποία αφού παρέλαβε ως τεκμήριο, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι πιθανόν να την χρησιμοποιεί για το ζύγισμα ναρκωτικών και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Έχω την για να μεν μου γελούν που γοράζω πράμα». Στη συνέχεια ο Μ.1 βρήκε η ώρα 0237 επίσης μέσα στο τσαντάκι το χρηματικό ποσό των €970 = (1Χ100, 17Χ50, 1Χ20) (Τεκμήριο 4). Αφού το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπόδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι πιθανόν να προέρχεται από αγοραπωλησίες ναρκωτικών και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο αυτός απάντησε «εν λεφτά που πιάνω που δουλεύκω, έννεν που τα ναρκωτικά». Η έρευνα του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου ολοκληρώθηκε χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το παράνομο. Την ίδια μέρα, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο Μ.12 έλαβε θεληματική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού εξέφρασε την επιθυμία και του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, στην οποία αυτός ανέφερε ότι όλα τα ανευρεθέντα ναρκωτικά είναι δικά του και τα κατείχε για δική του χρήση και ότι το χρηματικό ποσό του Τεκμηρίου 4, προερχόταν από τη δουλειά του. Επίσης ανέφερε ότι είχε κάνει χρήση κοκαϊνης και κάνναβης στις 14/03/2011. Ακολούθως ο κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος για όλα τα υπό διερεύνηση αδικήματα εναντίον του και αφού πληροφορήθηκε τους λόγους της σύλληψης του και του επεστήθη η προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Παραδέχομαι εν για δική μου χρήση». Από περαιτέρω επιστημονικές εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου ταυτίζεται με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από τα τεκμήρια 1 και 3 πιο πάνω, ενώ εκ του τεκμηρίου 2 απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό μέρος του οποίου δότης είναι ο κατηγορούμενος. » Ο συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος παραδέχεται και απολογείται και πως αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα των κατηγοριών, κυρίως της 3ης κατηγορίας που είναι η σοβαρότερη. Παρά τη σοβαρότητα όμως δεν εξαλείφεται η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής και εισηγήθηκε ως σοβαρούς μετριαστικούς παράγοντες που παρέχουν τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διαφοροποιήσει την ποινή που επιβάλλεται συνήθως τους ακόλουθους : Όσο αφορά την 3η κατηγορία η παραδοχή της εδράζεται στο ότι όντως ήταν χρήστης και αγόρασε την αναφερόμενη ποσότητα από ένα έμπορο και προορίζετο για χρήση από τον ίδιο και πρόσωπα του δικού του περιβάλλοντος, χρήστες δηλαδή όπως και ο ίδιος. Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει οτιδήποτε που να συνηγορεί στο ότι αποσκοπούσε στο κέρδος. Η προμήθεια, είναι προμήθεια ανέφερε χαρακτηριστικά ο συνήγορος, με ή χωρίς οικονομική εκμετάλλευση, πλην όμως σημασία έχει ότι δεν υπάρχει εδώ αυτός ο επιβαρυντικός παράγοντας. Ο σκοπός του κατηγορούμενου θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Την παραδοχή του η οποία εισηγήθηκε θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ως άμεση, ενώ τόνισε ότι με τη θεληματική κατάθεση που έδωσε προέκυψαν οι κατηγορίες 4 και 5 για τις οποίες δεν υπήρχε μαρτυρία. Γενικότερα βοήθησε ουσιαστικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και με την θεληματική του κατάθεση εξήγησε όλη την εμπλοκή του στην υπόθεση με αποτέλεσμα να προκύψουν επιπλέον κατηγορίες. Ανέφερε δε ο συνήγορος ότι παραδέχθηκε τις κατηγορίες από την πρώτη μέρα όμως ως δικηγόρος του πρόσεξε ότι τα 52 γραμμάρια ήταν σε συσκευασία που φάνηκε να ήταν διαφορετική από αυτή που αναφέρετο στις καταθέσεις και ο λόγος της μη παραδοχής τελικά στις κατηγορίες 2 και 3 ήταν για να εξεταστεί αν έγινε λάθος στην ποσότητα. Τελικά διαπιστώθηκε ότι δεν έγινε κανένα λάθος και γι΄ αυτό έγινε αλλαγή απάντησης σε παραδοχή. Ένα άλλο στοιχείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι το πρόσωπο του ίδιου του κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι στο άρθρο 30

(4)του Ν. 29/77 αναφέρονται τα περιστατικά που λαμβάνονται υπόψη και κατατάσσουν την περίπτωση στις λιγότερο σοβαρές. Στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να εφαρμοστεί τόσο το γεγονός ότι τα ναρκωτικά τα οποία κατείχε για την προμήθεια, με την έννοια που εξήγησε πιο πάνω, είναι ναρκωτικά τάξεως Β΄. Επίσης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η δική του ιδιοσυγκρασία. Ήταν χρήστης ανέφερε για αρκετά χρόνια και μάλιστα σκληρών ναρκωτικών και η παρούσα ήταν η αιτία ώστε να αναθεωρήσει και να πολεμήσει για να καταφέρει να απεξαρτηθεί. Ήταν τιμή του να το πετύχει χωρίς να ακολουθήσει πρόγραμμα απεξάρτησης. Σχετικά κατάθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφο με αναλύσεις στις οποίες προέβη ο κατηγορούμενος για ναρκωτικά, ημερ. 6.10.17, και με βάση τις οποίες προκύπτει ότι αυτός δεν κάνει χρήση ναρκωτικών (βλ. Τεκμήριο 1). Το γεγονός της απεξάρτησης δε δικαιολογεί να ληφθεί υπόψη ως αλλαγή στις προσωπικές του συνθήκες. Επιπλέον σημείωσε ο συνήγορος ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν τον Μάρτιο του 2011 και έκτοτε παρήλθαν 6 χρόνια ενώ σημείωσε ακόμα ότι το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 15.6.16. Τέλος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και τόνισε ότι παρέμεινε λευκού ποινικού μητρώου μετά τη διάπραξη των αδικημάτων και ζήτησε όπως το Δικαστήριο διαφοροποιήσει την ποινή από άλλες περιπτώσεις παρόμοιων ή ίδιων αδικημάτων. Αν διαφωνεί δε το Δικαστήριο τότε ζήτησε να εξεταστεί το ενδεχόμενο αναστολής τυχόν ποινής φυλάκισης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής. Συγκεκριμένα για την 1η κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α προβλέπεται ποινή φυλάκισης 12 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, για την 2η κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προβλέπεται ποινή φυλάκισης 8 χρόνια ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, ενώ για τις κατηγορίες 3, 4 και 5 προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές, Περαιτέρω η σοβαρότητα των αδικημάτων διαφαίνεται και από το γεγονός ότι αυτά αφορούν ναρκωτικά, τα οποία όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων κυρίως ανθρώπων και των οικογενειών τους. Επιπλέον πρόκειται για αδικήματα τα οποία βρίσκονται σε ιδιαίτερη έξαρση και συναφώς καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή.» Είναι γεγονός ότι τόσο ο σχετικός Νόμος όσο και η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προβαίνουν σε μια διαφοροποίηση ως προς την μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Στην υπόθεση Beyki ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 52/07 ημερ. 23.1.2008 λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Περαιτέρω στην Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 437 λέχθηκε ότι: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών σε υποθέσεις αδικημάτων που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε μια προσπάθεια περιορισμού ή εξάλειψης παρόμοιων αδικημάτων και προστασίας του κοινού. Μάλιστα έχει τονισθεί ότι είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της Δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την καταπολέμηση της χρήσης και εμπορίας ναρκωτικών. (Βλ. Kablawi & Others v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 494). Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι, όπως φαίνεται από τη σχετική νομολογία, μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. (Βλ. μεταξύ άλλων Hassan v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 210, Abdullah v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 323, Esper v. Δημοκρατίας

(1972)2 C.L.R. 73 και Moussa v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 320). Η χρήση και διάδοση των ναρκωτικών έχει επανειλημμένα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα που υπονομεύει το θεμέλιο της κοινωνίας. Η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη αδικημάτων αυτής της κατηγορίας δεν μπορεί παρά να καταστήσει το στοιχείο της αποτροπής στον καθορισμό της τιμωρίας των παραβατών πιο έντονο». Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα λαμβάνω λοιπόν υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων, και βεβαίως το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατείχε την αναφερόμενη ποσότητα ναρκωτικών 52.3479 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Λαμβάνω επίσης υπόψη την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών ενόψει και της ανησυχητικής έξαρσης, η οποία παρατηρείται αλλά και των συνεπειών τέτοιας φύσης αδικημάτων στην κοινωνία. Πάρα τα πιο πάνω είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής όμως δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd

(1993)2 Α.Α.Δ. 17). Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω λοιπόν υπόψη τα εξής: · Την άμεση παραδοχή του στις κατηγορίες 1, 4 και 5. Την παραδοχή του επίσης στις υπόλοιπες κατηγορίες, δηλαδή 2 και 3, η οποία αν και δεν ήταν άμεση εντούτοις δείχνει έστω και στο στάδιο που έγινε την μεταμέλεια του κατηγορούμενου και την αναγνώριση του λάθους του. Βεβαίως σημειώνονται όσα σχετικά ανέφερε ο συνήγορος για την άρνηση ενοχής του κατηγορούμενου στις κατηγορίες 2 και 3 και τους λόγους που οδήγησαν τελικά στην αλλαγή απάντησης. Επιπλέον την απολογία που εξέφρασε προς το Δικαστήριο μέσω του δικηγόρου του. · Την άμεση παραδοχή του στην Αστυνομία και τη συνεργασία του. Επίσης σημειώνεται το γεγονός ότι οι κατηγορίες 4 και 5 προέκυψαν ως εκ της δικής του ομολογίας και όπως είναι αντιληπτό αν δεν υπήρχε τούτη η ομολογία θα ήταν δύσκολο, έως αδύνατο, να διαλευκανθούν. · Τις προσπάθειες που κατέβαλε για απεξάρτηση και την επιτυχημένη έκβαση που είχε η προσπάθεια του, χωρίς μάλιστα να συμμετάσχει σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απεξάρτησης. · Το γεγονός ότι η προμήθεια των ναρκωτικών δεν θα γινόταν προς το σκοπό εξασφάλισης οικονομικού οφέλους, ενώ περαιτέρω η 3η κατηγορία που αφορά την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αφορά ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β΄. Επίσης σημειώνεται η ποσότητα του ελεγχόμενου φαρμάκου. · Ότι δεν συντρέχει οιονδήποτε εκ των στοιχείων του άρθρου 30

(4)(α) του Ν.29/77 που καθιστούν τα αδικήματα ως ιδιαίτερα σοβαρά. · Το λευκό του ποινικό μητρώο, το οποίο σε συνάρτηση με την ηλικία του, δηλαδή 42 ετών, αλλά και το γεγονός ότι από τη διάπραξη των αδικημάτων τον Μάρτιο του 2011 μέχρι και σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή δεν φαίνεται να έχει διαπράξει άλλο αδίκημα, δείχνει ότι η παρούσα υπόθεση ήταν όντως ένα μεμονωμένο περιστατικό εν σχέση με τον συγκεκριμένο κατηγορούμενο. · Το γεγονός ότι από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή έχουν παρέλθει 6½ χρόνια περίπου. Σημειώνω επιπλέον εδώ ότι από την στιγμή που έλαβε χώρα η τελευταία ενέργεια της αστυνομίας εν σχέση με την διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, που με βάση την έκθεση γεγονότων που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου έγινε στις 3.5.2012, μέχρι και την καταχώρηση της υπόθεσης στις 15.6.2016 παρήλθαν 4 χρόνια περίπου, χωρίς το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του οποιαδήποτε εξήγηση από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής γι΄ αυτή την ομολογουμένως πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπόθεσης. · Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις όπως αυτές αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας καθώς και όσα ανέφερε σχετικά ο συνήγορος αυτού και ιδιαίτερα ότι: Είναι ηλικίας 42 ετών, διαζευγμένος και άνεργος. Είναι δε λήπτης κρατικού επιδόματος. Είχε δύσκολα παιδικά χρόνια αφού ήταν θεατής σωματικής βίας που δεχόταν η μητέρα του από τον πατέρα του, ο οποίος ήταν ένα βίαιος άνθρωπος και εθισμένος στον τζόγο. Φοίτησε μέχρι την Α΄ τάξη γυμνασίου όπου και διέκοψε λόγω χαμηλής επίδοσης και έλλειψης ενδιαφέροντος. Από νεαρή ηλικία εργάστηκε στις οικοδομές για κάλυψη των αναγκών του ενώ με την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας συνέχισε να εξασκεί το επάγγελμα του οικοδόμου. Τα τελευταία 5 χρόνια είναι άνεργος και από το 2015 στηρίζεται οικονομικά με μηνιαίο κρατικό επίδομα. Το 1992 τέλεσε γάμο με την κα Θεονίτσα Ερωτοκρίτου και απέκτησαν μαζί 3 παιδιά, όμως με την πάροδο 15 χρόνων έγγαμου βίου, λόγω προβλημάτων που παρουσιάστηκαν στις σχέσεις τους, το ζεύγος οδηγήθηκε στο διαζύγιο. Την φύλαξη και φροντίδα των παιδιών, τα οποία είναι σήμερα 23, 20 και 17 ετών αντίστοιχα, ανέλαβε η μητέρα τους ενώ ο ίδιος διατηρεί μαζί τους επικοινωνία και τα στηρίζει οικονομικά στο μέτρο των δυνατοτήτων του. Οι σημερινές σχέσεις του με την πρώην σύζυγο του και τα παιδιά του είναι άριστες. Τα τελευταία 5 χρόνια διατηρεί δεσμό και συμβιώνει με την κα Ξένια Κωνσταντίνου, η οποία έχει από προηγούμενο γάμο ένα γιο ηλικίας 20 ετών σήμερα. Το ζεύγος μαζί με τον αναφερόμενο γιο της συμβίας του διαμένει σε ιδιόκτητο διαμέρισμα στα Λατσιά. Τέλος αναφέρεται ότι έκανε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών από την ηλικία των 16 ετών και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω δεν κάνει πλέον χρήση και έχει απεξαρτηθεί. Όμως αναφορικά με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου είναι σωστό να λεχθεί ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις λαμβάνονται μεν υπόψη, δεν εξουδετερώνουν όμως την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την διάδοση του αργού θανάτου και την καταστροφή προσώπων, νέων στην πλειονότητα τους (βλ. Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220). Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 με αναφορά στην υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30 λέχθηκε ότι οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες πιο πάνω λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων και για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση ως έχουν λεπτομερώς αναφερθεί ανωτέρω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή εν σχέση με τις κατηγορίες 1, 3, 4 και 5 είναι η ποινή φυλάκισης. Οιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε κατά την κρίση μου τους σκοπούς του νόμου και θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα σε επίδοξους νέους παραβάτες. Όσον αφορά την κατηγορία 2 εξηγώ πιο κάτω γιατί δεν επιβάλλεται καμία ποινή. Καταληκτικά επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 1: ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην κατηγορία 3: ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην κατηγορία 4: ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην κατηγορία 5: ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στην κατηγορία 2 δεν επιβάλλεται ποινή επειδή τα γεγονότα που την στοιχειοθετούν περιλαμβάνονται στα γεγονότα της 3ης κατηγορίας, εις την οποία έχει επιβληθεί ποινή. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Επιπλέον ασκώντας τις εξουσίες που μου παρέχει το άρθρο 31 του Νόμου 29/77, διατάσω όπως τα τεκμήρια της υπόθεσης δημευθούν και καταστραφούν, με εξαίρεση το χρηματικό ποσό των €970.- το οποίο να επιστραφεί στον κατηγορούμενο. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου έρχομαι να εξετάσω κατά πόσο στην προκειμένη περίπτωση δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, και έχοντας υπόψη βέβαια το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε τον πιο πάνω Νόμο, με τον οποίο η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς, όπως προνοείται «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου». Στη Γενικός Εισαγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως εξής: «Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν. 41

(1)/97 (που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας» Στην προκειμένη περίπτωση έχοντας προβληματιστεί και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, στην παραδοχή του άμεσα και τη συνεργασία του με την αστυνομία, στην παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου ως ανωτέρω αναφέρθηκε και στην απολογία του, στην μεταμέλεια και την αναγνώριση του λάθους του, στην απεξάρτηση του και το γεγονός ότι η προμήθεια των ναρκωτικών που αφορά η 3η κατηγορία δεν σχετίζεται με την εξασφάλιση οικονομικού οφέλους ενώ η εν λόγω κατηγορία αφορά ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, στον χρόνο που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων και στο γεγονός ότι έκτοτε δεν έχει διαπράξει άλλο αδίκημα αλλά και ότι η παρούσα ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό στη ζωή του κατηγορούμενου και τέλος στις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του, έχω αποφασίσει να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία με την ελπίδα ότι θα την εκμεταλλευτεί. Συνεπώς διατάσσεται η αναστολή των ποινών φυλάκισης πιο πάνω για περίοδο 3 ετών. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής των ποινών φυλάκισης). Τα έξοδα της διαδικασίας εκ €40 να καταβληθούν άμεσα από τον κατηγορούμενο. (Υπ.) ...................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α / Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β / Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα / Παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α / Κάπνισμα φυτού κάνναβης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο