Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΤΣΑΡΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1374/14, 3/11/2017

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου (Κεφ.54) μετά των συναφών τροποποιήσεων (πρώτη κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, στις 24.04.13 στο περίπτερο με την ονομασία 'Stavros Katsaris' που βρίσκεται στη λεωφόρο Νικολάου Έλληνα 101 στην κοινότητα Έμπας της επαρχίας Πάφου ο κατηγορούμενος 1 εντοπίστηκε να κατέχει 640 κροτίδες διαφόρων τύπων χωρίς να είχε εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2, η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση στις 08.03.

1. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Κατόπιν έρευνας που πραγματοποιήθηκε στο περίπτερο του κατηγορουμένου 1 από μέλη της αστυνομίας εντοπίστηκαν εντός πλαστικής σακούλας που βρισκόταν σε ερμάρι πίσω από το ταμείο 640 κροτίδες διαφόρων τύπων και μαρκών. Αμέσως επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και απάντησε 'Πιάστε τες'. Ανακρινόμενος ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε ότι αγόρασε τις εν λόγω κροτίδες από συγκεκριμένο πρόσωπο, το οποίο και κατονόμασε, έναντι του ποσού των €
2. Επίσης είπε ότι μέχρι τη στιγμή του εντοπισμού τους από την αστυνομία, δεν είχε καταφέρει να πωλήσει τις κροτίδες που είχε αγοράσει. Καταλήγοντας η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 40 ετών, νυμφευμένος και πατέρας τεσσάρων ανηλίκων παιδιών ηλικίας 16, 11, 10 και 5 ετών αντίστοιχα. Από την εργασία του λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €
3. Το ίδιο ποσό λαμβάνει μηνιαίως και η σύζυγος του από την εργασία της. Παράλληλα καταβάλλει μηνιαίως διατροφή ύψους €300 για τη συντήρηση παιδιού που απέκτησε από προηγούμενη σχέση του και είναι ένα από τα προαναφερόμενα τέσσερα. Ο κατηγορούμενος 1 είναι το τέταρτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας του στην οποίαν ο πατέρας του μέχρι να συνταξιοδοτηθεί εργαζόταν στον τομέα των χωματουργικών εργασιών και η μητέρα του μέχρι να συνταξιοδοτηθεί εργαζόταν ως καμαριέρα. Ο ίδιος είναι απόφοιτος της Τεχνικής Σχολής Πόλης Χρυσοχούς στον κλάδο οικοδομών αλλά τα τελευταία πέντε χρόνια διατηρεί μαζί με τη σύζυγο του το αναφερόμενο περίπτερο. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να εκλάβει τα πιο κάτω ως ελαφρυντικούς παράγοντες:

(1)Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 1.

(2)Τη συνεργασία του κατηγορουμένου 1 με τις αστυνομικές αρχές και την ομολογία του αδικήματος που διέπραξε στις ανακριτικές αρχές.

(3)Το ότι η ποσότητα των κροτίδων που εντοπίστηκε ήταν μικρή.

(4)Την παραδοχή του κατηγορουμένου 1 στο Δικαστήριο.

(5)Σχετικά με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος το ότι ο κατηγορούμενος 1 παρασύρθηκε από άλλο άτομο που άσκησε επιρροή πάνω του.

(6)Η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό.

(7)Το χρόνο που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι την ημερομηνία που η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο.

(8)Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου 1, όπως αυτές εκτίθενται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετήθηκε από τη συνήγορο υπεράσπισης. Καταλήγοντας η συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο σε περίπτωση που προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας του πελάτη της να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια του και την αναστείλει καθότι, όπως η ίδια είπε, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι εξ' αντικειμένου σοβαρό. Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος αντανακλάται, κατ' αρχήν, μέσα από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών, με βάση το άρθρο 4

(4)(δ) του Κεφ.54, κατά τον ουσιώδη χρόνο διάπραξης του τιμωρείτο με ποινή φυλάκισης μέχρι τα δέκα

(10)έτη ή πρόστιμο που δεν υπερέβαινε τα €2.562,90 ή και τις δύο αυτές ποινές. Είναι βέβαια γεγονός ότι η παρούσα υπόθεση διαχωρίζεται από τις περιπτώσεις όπου οι εκρηκτικές ύλες κατέχονταν παράνομα προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για εγκληματικούς σκοπούς. Εκείνες οι περιπτώσεις βρίσκονται στο υψηλότερο επίπεδο σοβαρότητας της κατηγορίας στην οποίαν εντάσσονται, σε αντίθεση με την παρούσα υπόθεση όπου αφορά παράνομη κατοχή κροτίδων και από τα γεγονότα καθίσταται αντιληπτό ότι δεν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή σοβαρότητας. Αυτή είναι μία παράμετρος που δεν μου διαφεύγει. Την ίδια στιγμή όμως δεν σημαίνει ότι η υπόθεση αυτή δεν είναι σοβαρή. Πρόκειται για ένα αδίκημα που κρίνεται σοβαρό για τον επιπλέον λόγο ότι από τη φύση του και μόνο περικλείει κίνδυνο επειδή εμπλέκει ενέργειες ανθρώπων οι οποίες είναι απρόβλεπτες. Είναι δηλαδή ένα αδίκημα που εκ φύσεως ενέχει στοιχείο επικινδυνότητας ακριβώς επειδή ουδείς μπορεί να ελέγξει το βαθμό και την έκταση των ανθρώπινων ενεργειών που ενδεχομένως να εκδηλωθούν μέσα από την χωρίς έλεγχο και επιθεώρηση διάθεση και χρήσης κροτίδων. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300, η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων, όπως αυτό που διέπραξε ο κατηγορούμενος 1 στην προκειμένη περίπτωση, είναι πρόδηλη ενόψει της απειλής την οποίαν συνεπάγονται προς την έννομη τάξη. Η Κύπρος έχει πληρώσει βαρύ τίμημα από την παράνομη κατοχή και χρήση κροτίδων. Έχοντας δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που τέθηκαν ενώπιον μου μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια ότι καθόλου δεν παρατηρείται μείωση της παράνομης κατοχής και χρήσης κροτίδων σε εκκλησίες κατά τις εορτές του Πάσχα, σε σχολεία, σε γήπεδα και σε άλλους χώρους εκδηλώσεων όπου παρευρίσκεται κοινό. Η κοινωνία έχει πρόσφατα βιώσει αρκετές περιπτώσεις απώλειας ανθρώπινων ζωών καθώς και ακρωτηριασμού μελών σώματος συμπολιτών μας με θύματα κυρίως νεαρά άτομα, τα οποία χρησιμοποίησαν παράνομα κροτίδες που παράνομα τους διοχετεύτηκαν. Η μη κάμψη τέτοιων κρουσμάτων είναι στοιχείο που ενισχύει τη σοβαρότητα που χαρακτηρίζει περιπτώσεις, όπως την παρούσα υπόθεση. Υποθέσεις παράνομης κατοχής κροτίδων με σκοπό τη διοχέτευση τους σε άτομα για να χρησιμοποιηθούν χωρίς έλεγχο και επιθεώρηση αντιμετωπίζονται από τα δικαστήρια με τη δέουσα σοβαρότητα και αυστηρότητα. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι το υπό εκδίκαση αδίκημα είναι σοβαρό δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575), χωρίς όμως η εξατομίκευση αυτή να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα γεγονότα που την περιβάλλουν καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχτηκε το αδίκημα την καθιστούν όντως σοβαρή. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος 1 παράνομα μετέφερε και αποθήκευσε στο περίπτερο κροτίδες. Τις κατείχε χωρίς έλεγχο και τις κρατούσε μακριά από εποπτεία. Σκοπός του ήταν η διοχέτευση τους έναντι κέρδους. Αδιαφορώντας για τις συνέπειες τραυματισμού συνανθρώπων μας και πρόκλησης ζημιάς σε περιουσία τους από την ανεξέλεγκτη διάθεση και ακολούθως χρήση κροτίδων, ο κατηγορούμενος 1 προχωρούσε στην πώληση τους έναντι οικονομικού κινήτρου πλην όμως αναχαιτίστηκε από μέλη της αστυνομίας. Αν δεν πραγματοποιείτο η επιχείρηση της αστυνομίας ο κατηγορούμενος 1 θα υλοποιούσε τον παράνομο σκοπό του. Σαφώς η συμπεριφορά του είναι ασυγχώρητη και καταδικαστέα. Αυτά είναι δεδομένα που επιβαρύνουν τη θέση του κατηγορουμένου

1. Ένα άλλο στοιχείο που προσμετρά στην κρίση του Δικαστήριο είναι η ποσότητα που εντοπίστηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου
2. Ο αριθμός των 664 κροτίδων είναι υπολογίσιμη ποσότητα για την οποία πραγματοποιήθηκε συγκεκριμένη εμπορική συναλλαγή, παράνομη βέβαια, με συγκεκριμένο άτομο. Αυτό δεν μπορεί να παραγνωριστεί επειδή δείχνει ότι σκοπός του κατηγορουμένου 1 δεν ήταν άλλος από την αποκόμιση οικονομικού οφέλους μέσα από την παράνομη πώληση τέτοιων επικίνδυνων αντικειμένων. Προς όφελος του κατηγορουμένου 1 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Το γεγονός ότι κατηγορούμενος 1 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. (β) Την παραδοχή του κατηγορουμένου 1 στο Δικαστήριο με την οποίαν εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος που αχρείαστα θα αναλωνόταν για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης. Αυτή η στάση με βάση τη νομολογία πρέπει να αμείβεται επειδή αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατία

(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βασιλείου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 110/2014 ημερ. 15.06.15). (γ) Την ομολογία του κατηγορουμένου 1 στην αστυνομία ότι διέπραξε το αδίκημα και τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές για την εξιχνίαση της υπόθεσης, μέσα από την οποία έδωσε λεπτομέρειες και κατονόμασε συγκεκριμένο πρόσωπο που εμπλέκεται στην υπόθεση. (δ) Το ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες σε συνδυασμό με την ομολογία της διάπραξης του αδικήματος στην αστυνομία, τη συνεργασία που είχε μαζί της για την πλήρη εξιχνίαση της υπόθεσης και τη μεταγενέστερη παραδοχή του στο Δικαστήριο είναι δεδομένα που μου επιτρέπουν να εκλάβω το συγκεκριμένο περιστατικό ως μεμονωμένο για το οποίο ο κατηγορούμενος 1 αναγνώρισε το λάθος του επιδεικνύοντας έτσι έμπρακτη μεταμέλεια. (ε) Παρόλο ότι το χρονικό διάστημα των 10 μηνών που μεσολάβησε για να οδηγηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο δεν κρίνεται υπέρμετρος, εντούτοις ο συνολικός χρόνος των 4,5 ετών που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή είναι από μόνος του ένας παράγοντας που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδης

(1993)2 Α.Α.Δ. 358 και Μυροφόρα ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 84, στις οποίες και παραπέμπω. (στ) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου 1, όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα ότι: · Είναι πατέρας τεσσάρων ανηλίκων παιδιών ηλικίας 16, 11, 10 και 5 ετών αντίστοιχα. · Τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του εργάζονται στο ίδιο περίπτερο με μηνιαίες απολαβές €700 έκαστος. · Ένα από τα ανήλικα παιδιά του αποκτήθηκε από προηγούμενη σχέση του και διαμένει με τη μητέρα του, για τη συντήρηση του οποίου καταβάλλει μηνιαίως διατροφή ύψους €300. Σε ότι αφορά τη θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε το αδίκημα επειδή παρασύρθηκε από άλλο άτομο που άσκησε επιρροή πάνω του, με κάθε σεβασμό δεν τη συμμερίζομαι επειδή στερείται λογικής και αιτιολόγησης. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 40 ετών και πατέρας τεσσάρων παιδιών. Αλλοίμονο αν ένα άτομο τέτοιας ηλικίας και με υποχρεώσεις οικογενειάρχη όπως τον κατηγορούμενο 1, μπορεί να παρασυρθεί από άλλο άτομο για να παρανομήσει. Για πιο λόγο να θέλει να εκτεθεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Αντίθετα ο κατηγορούμενος 1 ήταν αυτός που επιδίωξε το οικονομικό όφελος μέσω της παράνομης κατοχής των κροτίδων. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, επιβάλλω στον κατηγορούμενο 1 στην πρώτη κατηγορία χρηματική ποινή ύψους €1.450 πλέον να υπογράψει εγγύηση ύψους €2.500 για να τηρεί τους νόμους και κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας για περίοδο δύο

(2)ετών. Επιπλέον €50 έξοδα να καταβληθούν από τον κατηγορούμενο 1. Περαιτέρω έχοντας εξετάσει την εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης για πληρωμή τυχόν χρηματικής ποινής που επιβληθεί στον πελάτη της δια μηνιαίων δόσεων ύψους €100 και αφού μελέτησα την οικονομική κατάσταση του κατηγορουμένου 1 και γενικότερα της οικογένειας του όπως αυτή περιγράφεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, δυνάμει των εξουσιών που μου παρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 118 του Κεφ.155 καταλήγω όπως η χρηματική ποινή πλέον τα έξοδα καταβληθούν σε πέντε

(5)ισόποσες μηνιαίες δόσεις των €300 αρχής γενομένης την 01.12.17 και κάθε 1ην ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της αστυνομίας μέχρι την ολοκλήρωση εκδίκασης της υπόθεσης αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence (Αναφορά: Ποινικό/Παράνομη κατοχή εκρηκτικών υλών/Ποινή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο