Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χριστόδουλος Μαρασίνος, Aρ. Υπόθεσης: 3438/13, 4/12/2017

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (δεύτερη κατηγορία). Συγκεκριμένα κατηγορείται επί το ότι στις 16.9.10 στην τοποθεσία «Βουνί» στην Παναγιά της επαρχίας Πάφου εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά στο Δασικό Πυροφυλάκιο του Τμήματος Δασών, περιουσία του Τμήματος Δασών, από τώρα και στο εξής «το Πυροφυλάκιο», και ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά ύψους Ευρώ 19.180,92 σεντ σε ξύλινα τραπέζια, ξύλινα παγκάκια, ξύλινα κάγκελα και δέντρα, περιουσία του Τμήματος Δασών. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή σε καμία εκ των κατηγοριών που αντιμετωπίζει οπότε και διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως ο Κατηγορούμενος με απόφαση του Διικαστηρίου ημερομηνίας 3.7.17 κλήθησε σε απολογία και στις δύο κατηγορίες. Με την ίδια απόφαση διατάχθηκε αυτεπάγγελτα τροποποίηση του κατηγορητηρίου στην δεύτερη κατηγορία με την απάλειψη των λέξεων «ύψους Ευρώ 19.180,92 σεντ» που απαντούν στην δεύτερη γραμμή των λεπτομερειών αδικήματος καθότι το Δικαστήριο έκρινε ότι η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία δεν κατέδειξε το ύψος της ζημιάς που προκλήθηκαν στα αντικείμενα που αποτελούν το αντικείμενο της δεύτερης κατηγορίας. Κλήθηκαν και έδωσαν μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή ο Αστ 2588, Αντρέας Παπακλεοβούλου (ΜΚ 1), ο Αστ 2926, Κλεόβουλος Κλεοβούλου (ΜΚ 2), ο Ανδρέας Θεοχάρους (ΜΚ 3), ο Αβραάμ Θεοφάνους (ΜΚ 4), ο Λοχ 1266, Χαράλαμπος Κουρσάρος (ΜΚ 5), ο Γεώργιος Θεοδώρου (ΜΚ 6), ο Νεόφυτος Χ΄΄Χριστοδούλου (ΜΚ 7), ο Ιεζεκιήλ Σάββας (ΜΚ 8), ο Μιχάλης Μακρής (ΜΚ 9), ο Χριστάκης Χριστοδούλου (ΜΚ 10), ο Κώστας Βάσου Χριστοδούλου (ΜΚ 11) και ο Σωκράτης Κυριακίδης (ΜΚ 12). Ο Κατηγορούμενος παρά την διατυπωθείσα δήλωση του συνηγόρου του ότι θα διατηρούσε το δικαίωμα της σιωπής προέβη σε ανώμοτη δήλωση από το εδώλιο του κατηγορούμενου λέγοντας ότι δεν είχε τίποτε να πει και ότι ήταν αθώος. Η Υπεράσπιση δεν κάλεσε μάρτυρες Υπεράσπισης. Μετά το πέρας της κατάθεσης του ΜΚ 8 κατατέθηκαν από κοινού ως δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 20 τα ακόλουθα έγγραφα το περιεχόμενο των οποίων, επίσης, δηλώθηκε από κοινού ως παραδεκτό: γραπτή κατάθεση του Σταύρου Σταυρινού ημερομηνίας 17.9.10 γραπτή κατάθεση του Αστ 3734, Ευστάθιου Ευσταθίου, ημερομηνίας 17.9.10 γραπτή κατάθεση του Αστ 2715, Α. Σαββίδη γραπτή κατάθεση του Αστ 5373, Νεόφυτου Ευσταθίου γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, Σταθμάρχη Παναγιάς. Κατατέθηκε, επίσης, από κοινού και έγινε από κοινού παραδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του έγγραφο που φέρει τίτλο «Κατάσταση εξοπλισμού που καταστράφηκε από την πυρκαγιά στο πυροφυλάκιο «Βουνί»». Στο εν λόγω έγγραφο το οποίο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 21 περιγράφεται η ζημιά που υπέστη από την φωτιά το Πυροφυλάκιο και συγκεκριμένα το κάθε είδος της περιουσίας του Πυροφυλακίου που υπέστη την ζημιά, η ποσότητα της καθεμιάς περιουσίας που υπέστη την ζημία, το κόστος ανά μονάδα που αφορά στην κάθε περιουσία και το ολικό κόστος για κάθε περιουσία σε Ευρώ. Σύμφωνα, επίσης, με το Τεκμήριο 21 το ολικό κόστος της καταστροφής που προκλήθηκε στο Πυροφυλάκιο από την επίδικη πυρκαγιά ανέρχεται στο ποσό των Ευρώ 19.180,92 σεντ. Τέλος, κατατέθηκε, επίσης, από κοινού και έγινε από κοινού παραδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της «Έκθεση Εξέτασης» του Γενικού Χημείου του Κράτους ημερομηνίας 25.10.11 η οποία αφορά στα Τεκμήρια 6, 7, 8, 9, 10 και 11. Το εν λόγω έγγραφο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο 22. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 22 επί των Τεκμηρίων 7-11 δεν ανιχνεύθηκε εύφλεκτη ύλη. Επίσης, το υγρό που περιέχεται εντός του Τεκμηρίου 6 είναι εύφλεκτη ύλη και συγκεκριμένα πετρέλαιο. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες κατηγορίας και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ 2588, Αντρέας Παπακλεοβούλου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή του κατάθεση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο

1. Στο Τεκμήριο 1 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και είναι αποσπασμένος στο ΤΑΕ Πάφου, μεταξύ άλλων, ως ειδικός φωτογράφος. Στις 17.9.10 και μεταξύ των ωρών 08:58 και 09:21 έλαβε αριθμό φωτογραφιών του Πυροφυλακίου στην παρουσία του Ε/Αστ 5373 του Αστυνομικού Σταθμού Πέγειας σε σχέση με υπόθεση εμπρησμού. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 10:25 και 10:28 έλαβε αριθμό φωτογραφιών του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΑΑΝ 406 στην παρουσία του Αστ 2926 σε σχέση με την πιο πάνω υπόθεση στην ΑΔΕ Πάφου. Αφότου εμφανίσθηκε το φιλμ έγιναν από τα αναλλοίωτα αρνητικά που είχε στην κατοχή του φωτογραφικές μεγεθύνσεις τις οποίες ο μάρτυρας αρίθμησε με τους αριθμούς 1-
2. Ακολούθως τις φωτογραφίες αυτές ο μάρτυρας τις έδεσε σε βιβλιάριο. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε το εν λόγω βιβλιάριο το οποίο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
3. Διά ζώσης ο μάρτυρας υποστήριξε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Οι φωτογραφίες που λήφθηκαν από το Πυροφυλάκιο δεν λήφθηκαν στην παρουσία του Αστ 5373 του Αστυνομικού Σταθμού Πέγειας ως εκ παραδρομής αναγράφεται στο Τεκμήριο 1, αλλά στην παρουσία του Αστ 2926 του Αστυνομικού Σταθμού Παναγιάς. Το Τεκμήριο 2 περιλαμβάνει όλες τις φωτογραφίες που έβγαλε ο μάρτυρας, ήτοι τόσο από το Πυροφυλάκιο όσο και από το προαναφερόμενο αυτοκίνητο, και είναι 34 στον αριθμό. Οι φωτογραφίες 1-19 λήφθηκαν από το Πυροφυλάκιο και οι φωτογραφίες 23-34 από το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΝ 406 στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Το εν λόγω αυτοκίνητο ανήκει στον Κατηγορούμενο και οι φωτογραφίες 23-34 λήφθηκαν στην παρουσία του Κατηγορούμενου. Στην φωτογραφία 1 απεικονίζεται από μακρινή απόσταση το Πυροφυλάκιο. Το Πυροφυλάκιο είναι παρατηρητήριο για πυρκαγιές και βρίσκεται στην τοποθεσία Βουνί στο χωριό Παναγιά της επαρχίας Πάφου. Από την φωτιά κάηκε το πάνω μέρος, ήτοι ο όροφος. Το ισόγειο δεν υπέστη οποιαδήποτε ζημία. Ο μάρτυρας εξήγησε τι απεικονίζει η καθεμιά φωτογραφία του Τεκμηρίου
4. Συγκεκριμένα υπέδειξε τα ακόλουθα: η φωτογραφία 2 απεικονίζει την αυλή του Πυροφυλακίου και εντός αυτής, μεταξύ άλλων, κομμένο και πεσμένο κάτω στο έδαφος ένα δέντρο η φωτογραφία 3 απεικονίζει, μεταξύ άλλων, δύο δέντρα, το ένα γερμένο κάτω στο έδαφος και, το άλλο, ξεριζωμένο και πεσμένο κάτω στο έδαφος η φωτογραφία 4 απεικονίζει, μεταξύ άλλων, το Πυροφυλάκιο και ζημιές στα παγκάκια που υπήρχαν εξωτερικά του Πυροφυλακίου η φωτογραφία 5 απεικονίζει, μεταξύ άλλων, ζημιές στον πάνω όροφο του Πυροφυλακίου, μεταξύ άλλων, σε μέρος της στέγης και κομμένα ξύλα κάτω στο έδαφος από παγκάκια που υπήρχαν εξωτερικά του Πυροφυλακίου η φωτογραφία 6 απεικονίζει εξωτερική όψη του Πυροφυλακίου και την ίδια ζημιά στην στέγη που απεικονίζει η φωτογραφία 5 η φωτογραφία 7 απεικονίζει άλλη πλευρά του Πυροφυλακίου και κομμένα ξύλα από παγκάκια που υπήρχαν εξωτερικά του Πυροφυλακίου. Το ίδιο και η φωτογραφία
5. Στο βάθος της φωτογραφίας 7 φαίνεται ένα δέντρο πεσμένο στο έδαφος. Το ίδιο που φαίνεται και στην φωτογραφία
6. Ο μάρτυρας διασαφήνισε ότι λέγοντας παγκάκια εννοούσε ξύλινα τραπέζια για κατασκηνωτικούς χώρους η φωτογραφία 9 απεικονίζει εξωτερική όψη του Πυροφυλακίου και την ζημιά στην στέγη από πλευρά άλλη από αυτή που απεικονίζεται στην φωτογραφία 5 η φωτογραφία 10 απεικονίζει εξωτερική όψη μέρους του Πυροφυλακίου, την ζημιά στην στέγη και ξύλα από τα σπασμένα παγκάκια. Ομοίως και η φωτογραφία 11 οι φωτογραφίες 15 και 16 δείχνουν μέρος του εσωτερικού χώρου του Πυροφυλακίου από το ίδιο δωμάτιο μετά την κατάσβεση οι φωτογραφίες 20 και 21 δείχνουν ένα ψυγείο σε αγροτικό χωματόδρομο ο οποίος οδηγεί στο Πυροφυλάκιο. Η φωτογραφία 22 δείχνει το ίδιο ψυγείο από πιο κοντινή απόσταση οι φωτογραφίες 23 και 24 δείχνουν το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Η φωτογραφία 24 δείχνει πιο ευδιάκριτα την σφράγιση του αυτοκινήτου από την Αστυνομία με αστυνομική ταινία αφότου αυτό μεταφέρθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Η σφράγιση φαίνεται και στην φωτογραφία 28 η φωτογραφία 25 δείχνει την κάσια του αυτοκινήτου. Εντός αυτής υπήρχαν, μεταξύ άλλων, μια μηχανή που κόβουν ξύλα. Στην φωτογραφία 26 η εν λόγω μηχανή φαίνεται από πιο κοντινή απόσταση σε βαθμό, μάλιστα, που φαίνεται και η μάρκα της - Stihl - και η φωτογραφία 27 την ίδια μηχανή από πιο κοντινή ακόμα απόσταση η φωτογραφία 29 δείχνει τα πισινά καθίσματα του αυτοκινήτου η φωτογραφία 30 δείχνει 1 τσάντα χρώματος μαύρου στην μέση των πισινών καθισμάτων του αυτοκινήτου στο πάτωμα η φωτογραφία 31 δείχνει ένα τάνγκι καυσίμων χρώματος μαύρου στο πάτωμα μπροστά από την θέση του συνοδηγού και ένα σακάκι χρώματος καφέ πάνω στο κάθισμα του συνοδηγού η φωτογραφία 34 δείχνει ένα σακάκι ή πουκάμισο χρώματος μπλε ανάμεσα στα μπροστινά καθίσματα στο πάτωμα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Το τάνγκι, όπως ο μάρτυρας το ονόμασε, το οποίο απεικονίζεται στην φωτογραφία 31 ο μάρτυρας δεν το άνοιξε για να δει τι είχε μέσα. Κατά την φωτογράφηση του αυτοκινήτου ο Κατηγορούμενος ήταν παρών και μαζί με τον Αστ
7. Η μαρτυρία του μάρτυρα ήταν τυπική αφού αυτή περιορίσθηκε στην περιγραφή των ενεργειών στις οποίες ο μάρτυρας προέβη στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων του. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2, ούτε ότι αυτές απεικονίζουν το Πυροφυλάκιο καθώς και τον χώρο γύρω από το κτήριο του Πυροφυλακίου μετά την κατάσβεση καθώς και τις ζημιές οι οποίες προκλήθηκαν στο Πυροφυλάκιο, τόσο στον εσωτερικό του χώρο όσο και τον εξωτερικό, από την επίδικη πυρκαγιά. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε, επίσης, ότι οι φωτογραφίες 23-34 του Τεκμηρίου 2 απεικονίζουν το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου μετά την παραλαβή και την κατάσχεσή του από την Αστυνομία. Ούτε και αμφισβήτησε τα όσα ο μάρτυρας υπέδειξε στην μαρτυρία του αναφορικά με το τι υπήρχε εντός της καμπίνας του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου και εντός της κάσιας του τα οποία και απεικονίζονται στις φωτογραφίες 25-27 και 29-34 του Τεκμηρίου
8. Σημειώνεται ότι το τι υπήρχε εντός του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου και παραλήφθηκε από τον Λοχ 3702 αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Πρόκειται για τα Τεκμήρια 5-
9. Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του εν λόγω Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
10. Αναφορικά με τα πεσμένα και κατακομμένα δέντρα στα οποία ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην μαρτυρία του σημειώνεται ότι αυτά φαίνονται έκδηλα στις φωτογραφίες 2, 3, 7 και 12 του Τεκμηρίου
11. Ο μάρτυρας είχε, επίσης, την δυνατότητα να τα δει και, μάλιστα, εκ του σύνεγγις αφού τα φωτογράφησε. Είναι, επίσης, παραδεκτό γεγονός ότι ο δράστης απέκοψε δενδρύλια τα οποία βρίσκονταν εντός της αυλής του Πυροφυλακίου. Συνεπώς ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι εντός της αυλής του Πυροφυλακίου υπήρχαν κομμένα δέντρα είναι αποδεκτός. Όσον αφορά τα κομμένα ξύλα τα οποία ο μάρτυρας, επίσης, φωτογράφησε και που ως ανέφερε στην μαρτυρία του είναι από τα παγκάκια του Πυροφυλακίου σημειώνονται τα ακόλουθα. Από την μαρτυρία του προκύπτει ότι ο μάρτυρας δεν είχε επισκεφθεί προηγουμένως το Πυροφυλάκιο οπότε και δεν το γνώριζε. Επομένως, ο μάρτυρας δεν μπορεί να γνώριζε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο έξω από το Πυροφυλάκιο υπήρχαν ξύλινα τραπέζια με τα καθίσματά τους ή ξύλινη σκάλα που οδηγούσε στο παρατηρητήριο ως επίσης υπέδειξε. Ο ισχυρισμός του, όμως, ότι έξω από το κτήριο του Πυροφυλακίου υπήρχαν κομμένα ξύλα από τα ξύλινα αυτά κατασκευάσματα είναι αποδεκτός αφ' ης στιγμής εν πρώτοις κάτι τέτοιο προκύπτει έκδηλα από την επί τόπου κατάσταση. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στις φωτογραφίες 7, 8 και 12 του Τεκμηρίου 2 φαίνονται ξύλινα τραπέζια μισοκατατεμαχισμένα. Είναι έκδηλο, λοιπόν, ότι τα εν λόγω τραπέζια κατατεμαχίστηκαν και ότι τα κομμένα ξύλα που φαίνονται στις εν λόγω φωτογραφίες από αυτά εύλογα προέρχονται. Επίσης, το βάσιμο του πιο πάνω συμπέρασματος του μάρτυρα επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία άλλων μαρτύρων κατηγορίας οι οποίοι ήταν γνώστες του μέρους και οι οποίοι κατέθεσαν ότι έξω από το Πυροφυλάκιο υπήρχαν ξύλινα τραπέζια με τα καθίσματά τους - τα οποία κατά την στιγμή της φωτογράφησης ως είναι έκδηλο από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 δεν υπήρχαν - καθώς και ότι τα κατακομμένα ξύλα που βρέθηκαν εξωτερικά του κτηρίου του Πυροφυλακίου μετά το ξέσπασμα της επίδικης πυρκαγιάς ήταν από τα ξύλινα τραπέζια και τα παγκάκια τους τα οποία κατατεμαχίστηκαν, το ξύλινο προστατευτικό της εξωτερικής σκάλας που οδηγούσε στο παρατηρητήριο και τα ξύλινα κάγκελα του παρατηρητηρίου. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι το βαρέλι που υπήρχε εντός της καμπίνας του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου ήταν βαρέλι εντός του οποίου αποθηκεύονται καύσιμα. Άλλωστε σύμφωνα με την Υπεράσπιση πάνω σε αυτό αναγράφονται, μεταξύ άλλων, οι λέξεις «ΘΕΙΪΚΟ ΟΞΥ». Και το θειϊκό οξύ δεν είναι καύσιμο σύμφωνα με την Υπεράσπιση. Θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι το βαρέλι αυτό ήταν βαρέλι με το οποίο μεταφέρεται θειϊκό οξύ και όχι καύσιμα. Ο μάρτυρας ήταν της θέσης ότι δεν είχε ανοίξει το βαρέλι για να δει τι υπήρχε μέσα σε αυτό, επέμενε, όμως, ότι το εν λόγω βαρέλι ήταν βαρέλι στο οποίο ο κόσμος συνηθίζει να αποθηκεύει ή να μεταφέρει καύσιμα. Η θέση της Υπεράσπισης είναι άνευ σημασίας αφ' ης στιγμής ό,τι ενδιαφέρει δεν είναι τι συνηθίζει ο κόσμος να βάζει μέσα σε βαρέλια του τύπου και της μορφής που υπήρχε εντός του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου, αλλά το τι όντως υπήρχε μέσα σε αυτό. Αν και θα συμφωνήσω με τον μάρτυρα ότι το εν λόγω βαρέλι είναι του μεγέθους και της μορφής που συνήθως χρησιμοποιείται από τον κόσμο για την αποθήκευση καυσίμων, όπως πετρελαίου και βενζίνης. Όπως, όμως, και να χει σημασίας είναι ότι σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα το εν λόγω βαρέλι το οποίο παραλήφθηκε από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου περιείχε πετρέλαιο. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
12. Επομένως, η πιο πάνω υποδειχθείσα θέση της Υπεράσπισης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αναφορικά με τα σημεία εκείνα για τα οποία ο μάρτυρας ρωτήθηκε και θέση του ήταν ότι δεν είχε γνώση ο μάρτυρας κρίνεται απόλυτα δικαιολογημένος αφ' ης στιγμής ο μάρτυρας δεν ήταν ως εκ των πραγμάτων σε θέση να γνωρίζει. Όπως, για παράδειγμα, αν υπήρχε παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο Πυροφυλάκιο, αν το ψυγείο που απεικονίζεται στις φωτογραφίες 20-22 του Τεκμηρίου 2 ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και το μέρος από το οποίο παραλήφθηκε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου και στην συνέχεια μεταφέρθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Σημειώνεται ότι αναφορικά με το τελευταίο ο μάρτυρας υπέδειξε ότι δεν είχε λάβει μέρος στο ανακριτικό έργο της υπόθεσης. Τέλος, της θέσης του μάρτυρα ότι τα δέντρα που φαίνονται πεσμένα κάτω στο έδαφος ήταν φρεσκομμένα ελλείπει η αναγκαία τεκμηρίωση. Αυτή είναι, όμως, αποδεκτή αφού σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ 4 όταν ο Κατηγορούμενος τον άλλαξε κατά την λήξη της βάρδιας του αυτά βρίσκονταν κανονικά φυτεμένα εντός του εδάφους. Λίγω ώρα αργότερα και αφότου ξέσπασε η πυρκαγιά στο Πυροφυλάκιο διαπιστώθηκε ότι αυτά βρίσκονταν πεσμένα στα έδαφος ως η μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας κατέδειξε. Ακολουθεί ότι η θέση της Υπεράσπισης η οποία υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι τα εν λόγω δέντρα είχαν κοπεί μια εβδομάδα προηγουμένως δεν είναι αποδεκτή. Άλλωστε και ως ανωτέρω αναφέρθηκε είναι παραδεκτό γεγονός ότι κατά το επίδικο βράδυ ο δράστης απέκοψε δενδρύλια τα οποία βρίσκονταν εντός της αυλής του Πυροφυλακίου. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του μάρτυρα που δεν αποδέχθηκα για τους λόγους που πιο πάνω επισημάνθηκαν η υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ 2926, Κλεόβουλος Κλεοβούλου ο οποίος υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή του κατάθεση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
13. Στο εν λόγω τεκμήριο αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας στις 16.9.10 υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς και την ίδια ημέρα και περί ώρα 22:45 ανέλαβε καθήκον φρουράς στο Πυροφυλάκιο μέχρι η ώρα 01:15 οπότε και αντικαταστατάθηκε από τον συνάδελφό του, Αστ 2715, Αναστάση Σαββίδη. Στις 17.9.10 και μεταξύ των ωρών 08:30-08:45 ο μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο αφού πρώτα τον πληροφόρησε ότι εναντίον του εξεταζόταν υπόθεση εμπρησμού του Πυροφαλακίου και κακόβουλης ζημίας σε περιουσία του Τμήματος Δασών, αδικήματα τα οποία έλαβαν χώρα στις 16.9.10, και του επίστησε την προσοχή του στον Νόμο. Τέθηκαν στον Κατηγορούμενο δύο ερωτήσεις από τον μάρτυρα. Στην πρώτη ερώτηση ο Κατηγορούμενος απάντησε «Εν λαλώ τίποτε» και στην δεύτερη «Ήμουν μεθυσμένος δεν θυμάμαι τίποτε και δεν απαντώ σε καμιά ερώτηση». Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο Κατηγορούμενος κατέθεσε τα ακόλουθα αντικείμενα τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως τεκμήρια ως ακολούθως: 1 δενδροκοπτική μηχανή μάρκας STIHL - Τεκμήριο 5 1 πλαστικό βαρέλι - τάνγκι - χρώματος μαύρου το οποίο περιέχει υγρό - Τεκμήριο
14. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το υγρό είναι πετρέλαιο όπως εξακριβώθηκε από εξέταση «του Χημείου» Σακάκι χρώματος μπλε - Τεκμήριο 7 Παντελόνι παραλλαγής χρώματος πράσινου και καφέ - Τεκμήριο 8 Φανέλα χρώματος μαύρου - Τεκμήριο 9 Σακάκι χρώματος καφέ - Τεκμήριο 10 Τέφρα η οποία πάρθηκε από το Πυροφυλάκιο εντός νάιλον σακουλιού. Τα δύο αντικείμενα κατατέθηκαν ως δέσμη εγγράφων - Τεκμήριο
15. Αναφορικά με το σακάκι του Τεκμηρίου 10 ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτά που φαίνονται πάνω στο εν λόγω σακάκι είναι κομμάτια από ξύλο, πριονίδια. Αυτά τα πριονίδια υπήρχαν διάσπαρτα πάνω στο σακάκι σύμφωνα με τον μάρτυρα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Τα Τεκμήρια 5-11 παραλήφθηκαν από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου όπου το εν λόγω αυτοκίνητο μεταφέρθηκε αφού προηγουμένως κατασχέθηκε. Παραλήφθηκαν από τον εξεταστή της υπόθεσης, Λοχ 3702, αφού προηγουμένως φωτογραφήθηκαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου στην παρουσία του μάρτυρα, του Κατηγορούμενου, του εξεταστή της υπόθεσης και του φωτογράφου της Αστυνομίας. Ο μάρτυρας είχε συνοδεύσει τον Κατηγορούμενο στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου ενώ ο Κατηγορούμενος τελούσε υπό σύλληψη. Το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου εντοπίσθηκε μέσα σε δρόμο στο χωριό Παναγιά και όχι στο Πυροφυλάκιο. Δεν γνωρίζει, όμως, ο μάρτυρας το σημείο στο οποίο το εν λόγω αυτοκίνητο εντοπίσθηκε καθότι δεν μετέβη στο εν λόγω σημείο. Αυτό, όμως, απείχε αρκετή απόσταση από το Πυροφυλάκιο αφού το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου εντοπίσθηκε στο χωριό. Ακολούθως αυτό μεταφέρθηκε με πλατφόρμα στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Θυμάται ότι τα Τεκμήρια 5 και 6 βρίσκονταν εντός του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου όταν το εν λόγω αυτοκίνητο μεταφέρθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και φωτογραφήθηκε. Συγκεκριμένα το Τεκμήριο 6 βρισκόταν εντός της καμπίνας του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου και το Τεκμήριο 5 εντός της κάσιας του. Για τα υπόλοιπα Τεκμήρια 7-10 ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει από πού παραλήφθηκαν καθότι αυτά, όπως και τα Τεκμήρια 5 και 6, παραλήφθηκαν από τον εξεταστή της υπόθεσης και όχι από τον ίδιο. Το Πυροφυλάκιο βρίσκεται σε βουνό το οποίο ονομάζεται Βουνί και το χωριό Παναγιά βρίσκεται κτισμένο στους πρόποδές του. Η μαρτυρία του μάρτυρα ήταν τυπική αφού αυτή περιορίσθηκε σε περιγραφή των ενεργειών στις οποίες ο μάρτυρας προέβη στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων του. Ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής. Κατέθεσε με θετικότητα για όσα γεγονότα ενέπιπταν εντός της προσωπικής του γνώσης, για όσα δε δεν είχε προσωπική γνώση ή μνήμη δήλωνε ευθαρσώς ότι δεν ήταν σε θέση να απαντήσει. Δέχομαι ότι ο μάρτυρας όντως δεν είχε μνήμη σε σχέση με τα θέματα εκείνα επί των οποίων ρωτήθηκε από την Υπεράσπιση και επικαλούνταν έλλειψη μνήμης. Σημειώνεται ότι τα θέματα αυτά δεν άπτονταν καίριων ή ουσιωδών ζητημάτων στην διαδικασία, ώστε να εγείρουν υποψία για απόδοση αλλότριων κινήτρων από μέρους του μάρτυρα για την πιο πάνω στάση του. Όπως, όμως, και να' χει από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν προκύπτει ή συνάγεται ότι ο μάρτυρας επικαλούνταν έλλειψη μνήμης για να αποφύγει να απαντήσει. Η υπό του μάρτυρα επικαλούμενη έλλειψη μνήμης ήταν ειλικρινής και γνήσια όπως ειλικρινής και γνήσια κρίνω ότι ήταν όλη του η μαρτυρία. Η μαρτυρία του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση εκτός από κάποια σημεία της. Για παράδειγμα, ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι τα Τεκμήρια 5-10 βρίσκονταν εντός του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου στο σημείο στο οποίο αυτό εντοπίσθηκε και δη μακριά από το Πυροφυλάκιο. Ο μάρτυρας έδωσε την θέση του η οποία και υποδείχθηκε στα πλαίσια της παράθεσης της μαρτυρίας του. Από την όλη εντύπωση που αποκόμισα από τον μάρτυρα δέχομαι ως ειλικρινή την υπό αυτού προβληθείσα εκδοχή και δη ότι ό,τι μόνο ο μάρτυρας ήταν σε θέση να θυμάται ήταν ότι από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου παραλήφθηκαν από τον εξεταστή της υπόθεσης στον χώρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου τα Τεκμήρια 5 και
16. Για τα υπόλοιπα ο μάρτυρας δεν είχε μνήμη από πού παραλήφθηκαν και δη αν παραλήφθηκαν από τον εξεταστή της υπόθεσης στον χώρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου ή από κάπου αλλού. Αποτελεί, όμως, παραδεκτό γεγονός ότι ο εξεταστής της υπόθεσης, Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, στις 17.9.10 και ώρα 10:22 παρέλαβε στην ΑΔΕ Πάφου από το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου στην παρουσία του τελευταίου 1 πλαστικό βαρέλι χρώματος μαύρου το οποίο περιείχε υγρό, 1 σακάκι χρώματος καφέ, 1 σακάκι χρώματος μπλε, 1 δενδροκοπτική μηχανή, 1 παντελόνι χρώματος καφέ με πράσινο και 1 φανέλα χρώματος μαύρου. Και από την εστία της σκηνής της πυρκαγιάς τέφρα. Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
17. Προδήλως τα πιο πάνω αντικείμενα υπήρχαν και εντός του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου στο σημείο στο οποίο αυτό εντοπίσθηκε και το οποίο αργότερα μεταφέρθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου χωρίς, προδήλως, οποιαδήποτε επέμβαση σε αυτό από την Αστυνομία. Δέχομαι, επίσης, ότι διάσπαρτα επί του Τεκμηρίου 10 υπήρχαν πριονίδια. Ο ισχυρισμός αυτός δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Δέχομαι, επίσης, ότι το υγρό που υπάρχει εντός του Τεκμηρίου 6 είναι πετρέλαιο. Ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι η ταυτότητα του υγρού εξακριβώθηκε κατόπιν εξετάσεων του «Χημείου» επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο 22 το περιεχόμενο του οποίου δηλώθηκε ως ανωτέρω αναφέρθηκε από κοινού ως παραδεκτό γεγονός. Δέχομαι, επίσης, ότι ο μάρτυρας στις 17.9.10 και μεταξύ των ωρών 08:30-08:45 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο παρά την θέση της Υπεράσπισης ότι τέτοια κατάθεση ουδέποτε λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο όπως με ενάργεια αφήνεται να νοηθεί στην τελική αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου Υπεράσπισης. Προδήλως, η αναφορά αυτή του κύριου Παπαγεωργίου στην τελική του αγόρευση έγινε με αφορμή σχετική δήλωση του ΜΚ
18. Συγκεκριμένα ο ΜΚ 7 κατά την αντεξέτασή του υποστήριξε ότι αφού ανέκρινε προφορικά τον Κατηγορούμενο ζήτησε από τον τελευταίο να δώσει γραπτή κατάθεση. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την ώρα εκείνη να δώσει γραπτή κατάθεση επικαλούμενος σωματική κόπωση αφήνοντας, όμως, ανοικτό το ενδεχόμενο να δώσει γραπτή κατάθεση αργότερα λέγοντας «να δούμε μετά τις εφτά». Ο ΜΚ 7 μετά τις 7 δεν έλαβε γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο γιατί στις 7 τελείωνε η βάρδια του. Η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου παρουσιάσθηκε από τον μάρτυρα. Αυτή όπως και το περιεχόμενό της δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση. Τέλος, αναφορικά με τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε κατόπιν ερωτήσεων της Υπεράσπισης σε σχέση με την απόσταση μεταξύ του Πυροφυλακίου και του χωριού Παναγιά καθώς και τον χρόνο που χρειάζεται για να μεταβεί κάποιος με το αυτοκίνητο από το Πυροφυλάκιο στο εν λόγω χωριό σημειώνονται τα ακόλουθα. Η πιο πάνω μαρτυρία του μάρτυρα όπως και η μαρτυρία των ΜΚ 3, ΜΚ 4, ΜΚ 5, ΜΚ 6, ΜΚ 8 και ΜΚ 9 επί των ιδίων αλλά και άλλων συναφών θεμάτων, όπως η απόσταση μεταξύ του Πυροφυλακίου και του Δασικού Σταθμού Παναγιάς, πόσος χρόνος χρειάζεται για να μεταβεί κάποιος με το αυτοκίνητο ή με τα πόδια από το χωριό ή τον Δασικό Σταθμό Παναγιάς στο Πυροφυλάκιο, πόση ώρα χρειάζεται κάποιος για να κατεβεί από το Πυροφυλάκιο στο χωριό ή τον Δασικό Σταθμό Παναγιάς με τα πόδια ή το αυτοκίνητο, πόσο δύσκολο είναι να κατέβει κάποιος από το Πυροφυλάκιο στο χωριό Παναγιά ή τον Δασικό Σταθμό Παναγιάς με τα πόδια, αν η διαδρομή αυτή είναι ασφάλτινη ή χωμάτινη και αν στην διαδρομή προς το Πυροφυλάκιο υπήρχε οδικός φωτισμός αποσκοπούσε στα κάτωθι. Από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής για να καταδειχθεί, ως υπέδειξε και ο κύριος Νεοκλέους στην τελική του αγόρευση, ότι ήταν εφικτό για τον Κατηγορούμενο να κατέβει με τα πόδια από το Πυροφυλάκιο στο χωριό Παναγιά και στην συνέχεια να ανέβει στο Πυροφυλάκιο με το αυτοκίνητό του και να βάλει την φωτιά, από την πλευρά δε της Υπεράσπισης ότι κάτι τέτοιο δεν ήταν εφικτό ένεκα του μεγάλου και δύσβατου δρόμου, του σκοταδιού που επικρατούσε αλλά και του ότι δεν υπήρχε χρόνος για να μπορέσει ο Κατηγορούμενος να πράξει κάτι τέτοιο. Αναφορικά με το τελευταίο σημειώνεται ότι ως η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία κατέδειξε ο Κατηγορούμενος μετέβη στο Πυροφυλάκιο και ανέλαβε καθήκον φρουράς η ώρα 19:
19. Σύμφωνα, επίσης, με τα παραδεκτά γεγονότα η φωτιά άρχισε η ώρα 20:10 της 16.9.
20. Σχετική επί του τελευταίου είναι η γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
21. Υπό το φως των πιο πάνω και ελλείψει άμεσης μαρτυρίας που να τείνει να καταδείξει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν που έθεσε την φωτιά η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες σύμφωνα με την Υπεράσπιση. Αναφέρω με όλο τον σεβασμό προς τους ευπαίδευτους συνηγόρους ότι τα πιο πάνω θέματα στα οποία οι εν λόγω συνήγοροι εστίασαν από την μαρτυρία των προαναφερομένων μαρτύρων κατηγορίας δεν κρίνονται βοηθητικά για την εξαγωγή ευρημάτων ή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης. Και αυτό γιατί η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία δεν παραπέμπει προς την κατεύθυνση και μόνο που αυτή υπέδειξε. Ό,τι μόνο αυτή κατέδειξε είναι ότι ο Κατηγορούμενος ανέλαβε καθήκον φρουρού η ώρα 19:10 της 16.9.10, το υπηρεσιακό όχημα με το οποίο ο Κατηγορούμενος έφθασε στο Πυροφυλάκιο δεν παρέμεινε στο Πυροφυλάκιο αλλά μετακινήθηκε από τον συνάδελφο του Κατηγορούμενου τον οποίο ο Κατηγορούμενος αντικατέστησε με την λήξη της βάρδιας του πρώτου και ο οποίος σχολάνοντας από την βάρδια του το επέστρεψε οδηγώντας το στον Δασικό Σταθμό Παναγιάς, ότι κάποιες ώρες αργότερα ο Κατηγορούμενος εντοπίσθηκε στο χωριό Παναγιά και σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα να γυροφέρνει στο εν λόγω χωριό με το αυτοκίνητό του και ότι εντός του Πυροφυλακίου υπήρχε ειδικό φανάρι του Δασονομείου. Σημειώνεται, επίσης, ότι αναφορικά με το πώς ο Κατηγορούμενος μετέβη στον Δασικό Σταθμό Παναγιάς από όπου και πήρε το υπηρεσιακό όχημα και στην συνέχεια μετέβη στο Πυροφυλάκιο καθώς και πού βρισκόταν το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου κατά την ώρα που ξέσπασε η φωτιά δεν παρουσιάσθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή. Υπό το φως των πιο πάνω η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία δεν παραπέμπει αποκλειστικά και μόνο προς την κατεύθυνση ότι ο Κατηγορούμενος αφού ανέλαβε υπηρεσία στις 19:10 η ώρα της 16.9.10 στην συνέχεια κατέβηκε από το Πυροφυλάκιο με τα πόδια στο χωριό Παναγιά, πήρε το αυτοκίνητό του, το οδήγησε προς το Πυροφυλάκιο, έθεσε την φωτιά και στην συνέχεια με το ίδιο αυτοκίνητο κατέβηκε στο χωριό όπου και εντοπίσθηκε από τον ΜΚ 5 ως αυτός με την μαρτυρία του υπέδειξε. Στην βάση της υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσας μαρτυρίας και των παραδεκτών γεγονότων το ενδεχόμενο ο Κατηγορούμενος να κινήθηκε ή να έδρασε με οποιοδήποτε τρόπο άλλο από αυτόν που υπέδειξε η Κατηγορούσα Αρχή δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Ακολουθεί ότι όχι μόνο η μαρτυρία του μάρτυρα αλλά και αυτή των ΜΚ 3, ΜΚ 4, ΜΚ 5, ΜΚ 6, ΜΚ 9 επί των πιο πάνω υποδειχθέντων σημείων δεν είναι αποδεκτή. Αποδοχή της μόνο σε εικασίες θα μπορούσε να οδηγήσει και όχι σε ευρήματα ασφαλή. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του μάρτυρα που δεν αποδέχθηκα η υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Τρίτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Ανδρέας Θεοχάρους. Ο μάρτυρας εργάζεται στο Τμήμα Δασών και κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν ως δασοπυροσβέστης στο Δασονομείο Παναγιάς. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 17.9.10 μεταξύ των ωρών 01:40 και 02:00 ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
22. Στο Τεκμήριο 12 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Στις 16.9.10 και ώρα 19:00 ο μάρτυρας ανέλαβε εργασία. Κατά η ώρα 21:00 και ενώ βρισκόταν καθήκον αντιλήφθηκε από την αυλή του Σταθμού το Πυροφυλάκιο να καίγεται. Η φωτιά εκτείνονταν σε όλο το Πυροφυλάκιο. Αμέσως κάλεσε το Πυροφυλάκιο μέσω του ασυρμάτου 2, 3 φορές πλην όμως ο πυροφύλακας δεν απαντούσε. Στην συνέχεια κάλεσε στο τηλέφωνο του Πυροφυλακίου και πάλι ο πυροφύλακας δεν απαντούσε. Ακολούθως στην παρουσία του μάρτυρα τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο στο προσωπικό του τηλεφωνικό αριθμό - 97 716139 - ο Γιώργος Θεοδώρου και ο Κατηγορούμενος απάντησε. Ο μάρτυρας ενημέρωσε τον Σάββα Ιεζεκιήλ και ακολούθως μετέβη στο Πυροφυλάκιο μόνος του με μικρό πυροσβεστικό όχημα. Αφιχθείς στο Πυροφυλάκιο ο μάρτυρας είδε το Πυροφυλάκιο να καίγεται, το δε πάνω μέρος του Πυροφυλακίου ήταν ήδη καμένο. Επίσης, ο μάρτυρας είδε τα δέντρα και τα τραπεζάκια του Πυροφυλακίου κομμένα. Τον Κατηγορούμενο δεν τον είδε να βρίσκεται στο Πυροφυλάκιο. Αφού «έκοψε το ρεύμα» ο μάρτυρας άρχισε την κατάσβεση. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο Πυροσβεστικός Σταθμός από τον οποίο ο μάρτυρας είδε την φωτιά βρίσκεται στο χωριό Παναγιά. Την ώρα εκείνη στο Πυροφυλάκιο ήταν υπηρεσία ο Κατηγορούμενος τον οποίο και ο μάρτυρας αναγνώρισε στο εδώλιο του Κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το Πυροφυλάκιο στην φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου
23. Βλέποντας, επίσης, τις φωτογραφίες 3, 7 και 12 του Τεκμηρίου 2 ο μάρτυρας αναγνώρισε ότι τα δέντρα που φαίνονται κομμένα στην φωτογραφία 3 και τα παγκάκια που φαίνονται καταστραμμένα στις φωτογραφίες 7 και 12 είναι του Πυροφυλακίου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι το προσωπικό αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου το οποίο έφερε αριθμούς εγγραφής ΑΑΝ 406 μάρκας Mitsubishi δεν βρισκόταν στο Πυροφυλάκιο όταν ο μάρτυρας έφθασε σε αυτό. Η διαδικασία που συνήθως ακολουθείται είναι η εξής. Ο πυροφύλακας παραλαμβάνει από τον Δασικό Σταθμό το υπηρεσιακό όχημα και μεταβαίνει στο Πυροφυλάκιο για να αναλάβει καθήκον και να αλλάξει τον συνάδελφό του. Ο συνάδελφος του οποίου η βάρδια τελειώνει και ο οποίος αντικαθίσταται από τον συνάδελφό του που αναλαμβάνει καθήκον αποχωρώντας από το Πυροφυλάκιο επιστρέφει το υπηρεσιακό όχημα στον Σταθμό οπότε ο πυροφύλακας που έχει αναλάβει καθήκον εκτελεί την βάρδια του χωρίς να υπάρχει το υπηρεσιακό όχημα στο Πυροφυλάκιο. Και ούτω καθεξής. Υπάρχουν δύο βάρδιες. Η μια είναι από τις 7 το πρωί μέχρι τις 7:30 το βράδυ και η άλλη από τις 7:30 το βράδυ μέχρι η ώρα 7 το πρωί. Όταν ο μάρτυρας έφθασε στο Πυροφυλάκιο υπήρχε ηλεκτρισμός, γι' αυτό και «έκοψε το ρεύμα». Δεν βρήκε οποιοδήποτε εύφλεκτο υγρό στο Πυροφυλάκιο. Δεν γνωρίζει πώς προκλήθηκε η πυρκαγιά. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν σαφής και θετικός στην μαρτυρία του. Απαντούσε αυθόρμητα και χωρίς να υπολογίζει τις απαντήσεις του. Στην μαρτυρία του μάρτυρα εντοπίζεται η εξής αντίφαση. Από την αντεξέταση προέκυψε ότι ο μάρτυρας δεν γνώριζε αν ο Γιώργος Θεοδώρου είχε όντως τηλεφωνήσει στον Κατηγορούμενο και αν ο Κατηγορούμενος απάντησε. Θέση του μάρτυρα την οποία πρόβαλε στα πλαίσια της διά ζώσης μαρτυρίας του ήταν ότι όταν προέτρεψε τον Γιώργο Θεοδώρου να καλέσει τον Κατηγορούμενο στο κινητό του τηλέφωνο ο ίδιος βιαζόταν να φύγει από τον Σταθμό για να μεταβεί στο Πυροφυλάκιο ώστε να εμποδίσει την φωτιά να επεκταθεί περισσότερο. Υποθέτει ότι ο Γιώργος Θεοδώρου τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο παρά την ρητή του αναφορά στην γραπτή του κατάθεση ότι ο Γιώργος Θεοδώρου τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο στην παρουσία του και ότι ο Κατηγορούμενος απάντησε στο τηλεφώνημα. Συμπλήρωσε δε ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν όπως τα υπέδειξε στα πλαίσια της διά ζώσης μαρτυρίας του και όχι όπως τα ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση. Η αντίφαση που παρατηρείται στην μαρτυρία του μάρτυρα δεν είναι ικανή να κλονίσει την εν γένει αξιοπιστία του και την καλή εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτόν ως μάρτυρα της αλήθειας. Άλλωστε, η αλήθεια του υπόλοιπου της μαρτυρίας του μάρτυρα επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας και κάποια σημεία από αυτήν συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα. Για παράδειγμα, το ότι η φωτιά στο Πυροφυλάκιο ήταν αντιληπτή από την αυλή του Σταθμού το επιβεβαίωσε με την μαρτυρία του και ο Γιώργος Θεοδώρου, ΜΚ 6, ο οποίος με την μαρτυρία του επιβεβαίωσε και άλλους ισχυρισμούς του μάρτυρα, όπως το ότι η φωτιά στο Πυροφυλάκιο ήταν ορατή από τον Δασικό Σταθμό Παναγιάς, ότι όταν ο μάρτυρας και ο ΜΚ 6 αντιλήφθηκαν και οι δυο την φωτιά στο Πυροφυλάκιο από την αυλή του Σταθμού ο μάρτυρας κάλεσε το Πυροφυλάκιο μέσω του ασυρμάτου και ότι ο μάρτυρας στην συνέχεια μετέβη στο Πυροφυλάκιο με μικρό πυροσβεστικό όχημα. Είναι, επίσης, σημαντικό να λεχθεί ότι η Υπεράσπιση δήλωσε ρητά ότι δεν αμφισβητούσε τα σημεία που αποτελούν τον πυρήνα της μαρτυρίας του μάρτυρα, όπως το ότι ο μάρτυρας αντιλήφθηκε την φωτιά από την αυλή του Σταθμού, ότι στην συνέχεια μετέβη στο Πυροφυλάκιο με σκοπό να την κατασβέσει και ότι ο Κατηγορούμενος έλειπε από το Πυροφυλάκιο όταν ο μάρτυρας έφθασε σε αυτό. Επί του σημείου δε αναφορικά με το οποίο παρατηρείται διάσταση μεταξύ της γραπτής κατάθεσης του μάρτυρα και της διά ζώσης μαρτυρίας του αποδεκτή είναι η διά ζώσης μαρτυρία του με την οποία ο μάρτυρας αποκρυστάλλωσε με πειστικότητα, θα πρέπει να πω, την θέση του. Σημειώνεται, όμως, ότι σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ 6 ο τελευταίος όντως κάλεσε τον Κατηγορούμενο στο κινητό του τηλέφωνο και ο Κατηγορούμενος όντως ανταποκρίθηκε. Τέλος, δεν δέχομαι ότι η βάρδια των πυροφυλάκων τελειώνει η ώρα 07:00 αφού σύμφωνα με την γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, το περιεχόμενο της οποίας είναι παραδεκτό, ο Κατηγορούμενος όφειλε να βρίσκεται στο Πυροφυλάκιο μέχρι η ώρα 07:
24. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του μάρτυρα που δεν αποδέχθηκα η υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Τέταρτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Αβραάμ Θεοφάνους. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
25. Στο Τεκμήριο 13 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας εργάζεται ως εργάτης στο Δασονομείο Παναγιάς. Από τις αρχές Μαίου του 2010 είναι τοποθετημένος στο Πυροφυλάκιο όπου εργάζεται ανά 12ωρες βάρδιες μαζί με άλλους 3 συναδέλφους του. Την Πέμπτη, 16.9.10, και περί ώρα 07:00 ο μάρτυρας άλλαξε τον Δημήτρη Ιωάννου και παρέμεινε στο Πυροφυλάκιο μέχρι η ώρα 19:10 ότε και ήρθε στο Πυροφυλάκιο ο Κατηγορούμενος με υπηρεσιακό όχημα το οποίο οδήγησε ο ίδιος για να αλλάξει τον μάρτυρα. Κατά την αλλαγή αυτή της βάρδιας στο Πυροφυλάκιο δεν υπήρχε οποιαδήποτε ζημιά. Επίσης, έξω από το Πυροφυλάκιο δεν υπήρχε κανένα κομμένο δένδρο, ούτε και οποιαδήποτε ζημιά στα παγκάκια του Πυροφυλακίου. Ο Κατηγορούμενος έφθασε στο Πυροφυλάκιο κεφάτος και χαμογελαστός και κανένα παράπονο δεν είχε εκφράσει στον μάρτυρα. Μαζί του ο Κατηγορούμενος μετέφερε μια νάιλον αδιαφανή τσάντα το περιεχόμενο της οποίας ο μάρτυρας δεν μπορούσε να διακρίνει. Ο Κατηγορούμενος πάντα έφερνε μια τέτοια τσάντα μαζί του όταν αναλάμβανε υπηρεσία. Ο μάρτυρας οδήγησε το αυτοκίνητο με το οποίο ο Κατηγορούμενος μετέβη στο Πυροφυλάκιο και το επέστρεψε στον Δασικό Σταθμό Παναγιάς. Ακολούθως ο μάρτυρας σχόλασε. Όταν ο μάρτυρας άφησε τον Κατηγορούμενο στο Πυροφυλάκιο δεν είχε κανένα άλλο πρόσωπο εκεί, ούτε και αυτοκίνητο. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας αναγνώρισε διά ζώσης τον Κατηγορούμενο υποδεικνύοντας τον στο εδώλιο του κατηγορούμενου. Υποστήριξε, επίσης, διά ζώσης τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας εργάζεται ως πυροφύλακας στην Παναγιά από το έτος
26. Η οικία του Κατηγορούμενου ήταν απέναντι από τον Δασικό Σταθμό Παναγιάς. Δεν γνωρίζει, όμως, αν ο Κατηγορούμενος εξακολουθεί να μένει εκεί μέχρι σήμερα. Το Πυροφυλάκιο αποτελείται από ισόγειο και ένα όροφο. Ο όροφος είναι το παρατηρητήριο. Όταν ο μάρτυρας έφυγε από το Πυροφυλάκιο και άφησε στην θέση του τον Κατηγορούμενο όλα ήταν κανονικά στην θέση τους, όπως, μεταξύ άλλων, τα δέντρα που ήταν εντός της αυλής του Πυροφυλακίου, τα ξύλινα τραπέζια και τα ξύλινα κάγκελα που υπήρχαν στις 3 πλευρές του ορόφου που είναι το παρατηρητήριο. Κανένα δέντρο δεν ήταν κομμένο ή ξεριζωμένο. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι στην φωτογραφία 13 του Τεκμηρίου 2 φαίνεται μέρος του ορόφου του Πυροφυλακίου και στην φωτογραφία 12 του Τεκμηρίου 2 κομμένα τα ξύλινα τραπέζια και τα παγκάκια τους (καθίσματα) τα οποία τοποθετούνται το Καλοκαίρι έξω από το Πυροφυλάκιο. Τα ξύλα που φαίνονται στην φωτογραφία 17 του Τεκμηρίου 2 είναι της σκάλας που, επίσης, φαίνεται στην φωτογραφία
27. Οι φωτογραφίες 21 και 22 του Τεκμηρίου 2 απεικονίζουν το ψυγείο του Πυροφυλακίου. Εξ' όσων νομίζει βρέθηκαν κομμένα 5 δένδρα. Ήταν κέδρα, 1 μηλιά και 1 μαραπελιά. Ο μάρτυρας δεν θυμόταν, όμως, πόσα κομμένα κέδρα βρέθηκαν. Στην φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 2 φαίνονται 2 κέδρα κομμένα. Εξ' όσων νομίζει υπήρχε ακόμα ένα κομμένο κέδρο που δεν φαίνεται στην εν λόγω φωτογραφία. Μεταξύ άλλων ζημιών κάηκαν και ξύλινα κάγκελα στον όροφο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος μέσα στην τσάντα έφερνε το φαγητό του. Ο Κατηγορούμενος ήταν άνθρωπος ήσυχος και δεν δημιουργούσε προβλήματα. Όταν ξέσπασε η φωτιά ο μάρτυρας μετέβη στο Πυροφυλάκιο με το αυτοκίνητό του και, έτσι, είχε την δυνατότητα να δει τις ζημιές που προκλήθηκαν από την πυρκαγιά. Δεν εισήλθε εντός του Πυροφυλακίου καθότι όταν έφθασε στο Πυροφυλάκιο η φωτιά δεν είχε ακόμα κατασβεστεί. Το Πυροφυλάκιο τροφοδοτείτο με ηλεκτρικό ρεύμα. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν σαφής και θετικός στην μαρτυρία του. Απαντούσε αυθόρμητα και χωρίς να υπολογίζει τις απαντήσεις του. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε τα όσα ο μάρτυρας υποστήριξε διά ζώσης αναφορικά με τις ζημιές που προκλήθηκαν από την φωτιά. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι 6 χρόνια μετά δεν ήταν δυνατόν ο μάρτυρας να θυμόταν τα όσα ανέφερε στην μαρτυρία του και ότι η μαρτυρία του σε σχέση με αυτή την πτυχή της υπόθεσης ήταν υποβολιμιαία από την Κατηγορούσα Αρχή. Εξ' ου και επί του θέματος τούτου τίποτα δεν ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση. Η θέση της Υπεράσπισης δεν είναι αποδεκτή. Πρωτίστως, γιατί, αφενός, οι ζημιές που προκλήθηκαν ως εκ της πυρκαγιάς φαίνονται με τον πλέον ευδιάκριτο τρόπο στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2, αφετέρου, γιατί η Υπεράσπιση ουδόλως αμφισβήτησε ότι στις 16.9.10 ξέσπασε φωτιά στο Πυροφυλάκιο και ότι οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 απεικονίζουν τις ζημιές από την φωτιά αυτή. Οπότε η υποβολή ήταν κατά την κρίση μου άνευ ουσίας. Όπως και να' χει συν τοις άλλοις σημειώνεται ότι ο μάρτυρας είναι πολύ καλός γνώστης του κτηρίου του Πυροφυλακίου και του εξωτερικού του χώρου αφού αυτός αποτελεί τον χώρο εργασίας του από το έτος
28. Οπότε και ήταν σε καλύτερη θέση από οποιονδήποτε άλλο βλέποντας τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 2 όχι μόνο να επιβεβαιώσει αλλά και να εξηγήσει τις εικόνες που οι φωτογραφίες καταδείκνυαν και, μάλιστα, με ασφάλεια. Υπέδειξε, επίσης, ότι μετά το ξέσπασμα της φωτιάς μετέβη προσωπικά στο Πυροφυλάκιο οπότε και είχε την δυνατότητα να διαπιστώσει τις προκληθείσες ζημιές ιδίοις όμμασοι. Ανέφερε ενδεικτικά ότι όταν μετέβη στο Πυροφυλάκιο είδε ξύλα κομμένα από τα κάγκελα του ορόφου του Πυροφυλακίου πεσμένα κάτω στο έδαφος εντός της αυλής του Πυροφυλακίου καθώς και τα δέντρα κομμένα. Τα κομματιασμένα τραπέζια τα διαπίστωσε μια εβδομάδα μετά που μετέβη εκ νέου στο Πυροφυλάκιο. Υπήρχε η δυνατότητα να δει το βράδυ της 16.9.10 καθότι το μέρος φωτιζόταν από τα φώτα του πυροσβεστικού οχήματος και βεβαίως από την φωτιά την ίδια αφού όταν έφθασε, ως ενδεικτικά υπέδειξε, το Πυροφυλάκιο ακόμα καιγόταν. Τέλος, ο μάρτυρας υπέδειξε τον λόγο που στην γραπτή του κατάθεση δεν έκανε νίξη αναφορικά με το θέμα αυτό. Όπως ανέφερε ο αστυνομικός που του έλαβε την γραπτή του κατάθεση δεν του έθεσε οποιαδήποτε ερώτηση σε σχέση με τις ζημιές, στον εν λόγω δε αστυνομικό ο μάρτυρας ανέφερε μόνο γι' αυτά επί των οποίων ερωτείτο. Υπό το φως των πιο πάνω δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία για την αλήθεια της μαρτυρίας του μάρτυρα. Δέχομαι τα όσα ο μάρτυρας υπέδειξε με την μαρτυρία του καθώς και τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο με αφορμή την επιθεώρηση κατά την κατάθεσή του στο Δικαστήριο των φωτογραφιών του Τεκμηρίου
29. Από την μαρτυρία του δέχομαι, επίσης, ότι στην φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 2 φαίνονται 2 δέντρα κομμένα. Δέχομαι, επίσης, ότι κομμένα στην αυλή του Πυροφυλακίου βρέθηκαν εκτός από τα δύο αυτά δέντρα και 1 μαραπελιά και 1 μηλιά. Αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του ότι κόπηκαν συνολικά 5 δέντρα. Ο ισχυρισμός αυτός συνάδει με τον αντίστοιχο ισχυρισμό του ΜΚ 8 που απαντά στην γραπτή του κατάθεση ημερομηνίας 16.9.10 - Τεκμήριο
30. Σύμφωνα με τον ΜΚ 8 τα δέντρα που υπήρχαν στην αυλή του Πυροφυλακίου ήταν πέντε. Και συγκεκριμένα 2 κέδρα, 1 μηλιά, 1 μαραπελιά ως και ο μάρτυρας υπέδειξε καθώς και 1 έλατο. Από την μαρτυρία του δε εστιάζω στα ακόλουθα. Ο μάρτυρας κατά η ώρα 19:00 της 16.9.10 αντικαταστατάθηκε από τον Κατηγορούμενο ο οποίος μετέβη στο Πυροφυλάκιο με το υπηρεσιακό όχημα. Ο Κατηγορούμενος έφθασε στο Πυροφυλάκιο κρατώντας μια νάιλον αδιαφανή τσάντα την οποία συνήθιζε να φέρνει όταν αναλάμβανε υπηρεσία και εντός της οποίας έβαζε το φαγητό του. Ο μάρτυρας παρέμεινε στο Πυροφυλάκιο μέχρι η ώρα 19:10 της 16.9.
31. Ακολούθως κατέβηκε στο χωριό Παναγιά οδηγώντας το υπηρεσιακό όχημα με το οποίο ο Κατηγορούμενος μετέβη στο Πυροφυλάκιο και το επέστρεψε στον Δασικό Σταθμό Παναγιάς. Κατά την αλλαγή της βάρδιας του μάρτυρα και όταν ο Κατηγορούμενος έφθασε στο Πυροφυλάκιο δεν υπήρχε οποιαδήποτε ζημιά στο Πυροφυλάκιο. Ούτε στο κτήριο, ούτε στην αυλή του Πυροφυλακίου, ούτε στα δέντρα που βρίσκονταν εντός της αυλής, ούτε στα παγκάκια-τραπέζια που βρίσκονταν έξω από το κτήριο του Πυροφυλακίου. Όταν ο μάρτυρας άφησε τον Κατηγορούμενο στο Πυροφυλάκιο δεν είχε κανένα άλλο πρόσωπο εκεί, ούτε και αυτοκίνητο. Πέμπτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Λοχ 1266, Χαράλαμπος Κουρσάρος. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο μάρτυρας στάθμευε στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφου και υπηρετούσε στο Κέντρο Ελέγχου Μηνυμάτων και στον Ουλαμό Άμεσης Επέμβασης (ΟΥΛΑΕ) Πάφου. Αφυπηρέτησε στις 11.1.
32. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
33. Στο Τεκμήριο 14 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ενώ βρισκόταν καθήκον και συγκεκριμένα στις 23:05 της 16.9.10 ο μάρτυρας έλαβε οδηγίες να μεταβεί στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς για παροχή βοήθειας σε υπόθεση εμπρησμού του Πυροφυλακίου η οποία βρισκόταν εν εξελίξει. Μόλις ο μάρτυρας αφίχθηκε στην είσοδο του χωριού παρά το κέντρο «Όνειρο» βρήκε συναθροισμένα περί τα 10 άτομα οι οποίοι του ανέφεραν ότι ο Κατηγορούμενος φώναζε μέσα στους δρόμους του χωριού. Ο μάρτυρας περιπόλησε στους δρόμους του χωριού οπότε και εντόπισε τον Κατηγορούμενο στον κύριο δρόμο του χωριού, έξω από τα καφενεία, να περπατά ζικ-ζακ και να είναι ατημέλητος. Όταν ο μάρτυρας τον πλησίασε διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος μύριζε αλκοόλ. Επίσης ο Κατηγορούμενος φώναζε συνέχεια και δυνατά τις ίδιες φράσεις: «εν να σας κανονίσω ούλλους, εγώ εν ακούω διαταγές από βρωμόσχυλλους». Ο μάρτυρας, τότε, συνέλαβε τον Κατηγορούμενο για τα αυτόφωρα αδικήματα της μέθης και της ανησυχίας και ακολούθως μετέφερε τον Κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφου όπου ο Κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση ότι συνέλαβε και στον οποίο ο μάρτυρας καταλόγισε την συμπεριφορά που, επίσης, αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση. Η εντύπωση που αποκόμισε από όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν ήταν ότι ο Κατηγορούμενος κατά την σύλληψή του ήταν μεθυσμένος. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν σαφής και θετικός στην μαρτυρία του. Απαντούσε, επίσης, αυθόρμητα και χωρίς να υπολογίζει τις απαντήσεις του. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Υπό το φως των πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα κρίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος έδειχνε την εικόνα του μεθυσμένου. Τα γεγονότα που ο μάρτυρας ανέφερε στην μαρτυρία του είναι όντως ενδεικτικά μέθης. Ο Κατηγορούμενος περπατούσε ζικ-ζακ, ήταν ατημέλητος, μύριζε αλκοόλ και επαναλάμβανε φωνάζοντας δυνατά τις ίδιες φράσεις μέσα στον δρόμο, ήτοι εντός δημόσιου χώρου. Έκτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Γεώργιος Θεοδώρου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο μάρτυρας υπηρετούσε ως δασοπυροσβέστης στο Δασονομείο Παναγιάς. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
34. Στο Τεκμήριο 15 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Στις 16.9.10 ο μάρτυρας ανέλαβε καθήκον η ώρα 19:
35. Γύρω στις 20:50 και ενώ βρισκόταν στην αυλή του Δασονομείου είδε φωτιά στην περιοχή του Πυροφυλακίου. Αμέσως φώναξε στον Ανδρέα Θεοχάρους ο οποίος ήταν και εκείνος καθήκον και είδε την φωτιά. Ο Θεοχάρους κάλεσε τον πυροφύλακα του Πυροφυλάκιου μέσω του ασυρμάτου και ο ίδιος τηλεφώνησε στο τηλέφωνο του Πυροφυλακίου χωρίς να λάβουν είτε ο ένας είτε ο άλλος οποιαδήποτε ανταπόκριση. Στην συνέχεια ο μάρτυρας κάλεσε τον πυροφύλακα στο κινητό του τηλέφωνο με αριθμό 97 716139 και ο πυροφύλακας απάντησε. Όταν ο μάρτυρας ρώτησε τον πυροφύλακα πού βρισκόταν ο πυροφύλακας του απάντησε: «Είμαι στο πυροφυλάκιο κάτω που την μαραπελιά και βλέπω το δάσος». Ο μάρτυρας ανέφερε στον πυροφύλακα ότι φαινόταν φωτιά στην περιοχή του Πυροφυλακίου και ο πυροφύλακας του είπε ότι αυτό που έβλεπε ήταν τα φώτα του Πυροφυλακίου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας ανέφερε δια ζώσης ότι ο πυροφύλακας που ήταν καθήκον το βράδυ εκείνο ήταν ο Κατηγορούμενος και ότι ο αριθμός 97 716139 ήταν ο αριθμός του κινητού τηλεφώνου του Κατηγορούμενου. Επανέλαβε ότι κατά την προαναφερόμενη τηλεφωνική συνομιλία του με τον Κατηγορούμενο ο μάρτυρας ρώτησε τον Κατηγορούμενο πού βρισκόταν οπότε ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον μάρτυρα ότι καθόταν κάτω από την μαραπελιά και έβλεπε το δάσος. Όταν είπε στον Κατηγορούμενο ότι από την Παναγιά φαινόταν φωτιά στο Πυροφυλάκιο ο Κατηγορούμενος είπε στον μάρτυρα ότι ο ίδιος δεν έβλεπε φωτιά και ότι αυτό που φαίνονταν ήταν τα φώτα του Πυροφυλακίου. Πλησιάζοντας ο Ανδρέας Θεοχάρους, ΜΚ 3, το Πυροφυλάκιο και βλέποντας ότι το Πυροφυλάκιο καιγόταν ειδοποίησε τον μάρτυρα να ανέβει στο Πυροφυλάκιο με το μεγάλο πυροσβεστικό όχημα. Όπερ και ο μάρτυρας έπραξε. Όταν ο μάρτυρας κατέφθασε στο Πυροφυλάκιο η φωτιά είχε ήδη κατασβεστεί. Φθάνοντας ο μάρτυρας στο Πυροφυλάκιο διαπίστωσε ότι υπήρχαν δέντρα κομμένα, η ξύλινη περίφραξη του Πυροφυλακίου ήταν καμένη και το εσωτερικό του Πυροφυλακίου, επίσης, καμένο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι όταν ο μάρτυρας και ο Ανδρέας Θεοχάρους, ΜΚ 3, έφθασαν στο Πυροφυλάκιο ο Κατηγορούμενος δεν βρισκόταν εκεί. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν σαφής και θετικός επί των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Απαντούσε, επίσης, αυθόρμητα και χωρίς να υπολογίζει τις απαντήσεις του. Ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο ΜΚ 3, κάλεσε τον πυροφύλακα του Πυροφυλάκιου μέσω του ασυρμάτου επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ιδίου του ΜΚ
36. Επί των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης η μαρτυρία του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Μεταξύ άλλων, η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο καθήκον στο Πυροφυλάκιο ήταν ο Κατηγορούμενος. Ισχυρισμός ο οποίος είναι αποδεκτός αφού συν τοις άλλοις αυτός επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του ΜΚ 4 ο οποίος με την μαρτυρία του υποστήριξε, ως ανωτέρω αναφέρθηκε, ότι ο Κατηγορούμενος τον αντικατέστησε κατά την λήξη της βάρδιας του ως φρουρός στο Πυροφυλάκιο. Είναι, επίσης, παραδεκτό γεγονός ότι κατά την ώρα που ξέσπασε η πυρκαγιά στο Πυροφυλάκιο καθήκον ήταν ο Κατηγορούμενος. Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
37. Δέχομαι, επίσης, ότι φθάνοντας ο μάρτυρας στο Πυροφυλάκιο διαπίστωσε ότι υπήρχαν δέντρα κομμένα και ότι το εσωτερικό του Πυροφυλακίου ήταν καμένο. Μαρτυρία που επιβεβαιώνει το αληθές του ισχυρισμού αυτού απαντά στην μαρτυρία άλλων μαρτύρων κατηγορίας, αλλά και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
38. Είναι, επίσης, παραδεκτό γεγονός ότι στην αυλή του Πυροφυλακίου βρέθηκαν κομμένα δέντρα και ότι ο πάνω όροφος του Πυροφυλακίου κάηκε. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι ο μάρτυρας επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο, ούτε ότι ο αριθμός τηλεφώνου τον οποίο ο μάρτυρας υπέδειξε στην μαρτυρία του και στον οποίο κάλεσε τον Κατηγορούμενο ήταν του Κατηγορούμενου. Ούτε και αμφισβήτησε τα όσα ο μάρτυρας ανέφερε ότι του λέχθηκαν από τον Κατηγορούμενο κατά την πιο πάνω τηλεφωνική συνδιάλεξη. Υπό το φως των πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα κρίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Μεταξύ άλλων, γίνεται αποδεκτό ότι όταν ο μάρτυρας αντιλήφθηκε την πυρκαγιά επικοινώνησε με τον Κατηγορούμενο τηλεφωνικώς και ότι κατά την τηλεφωνική αυτή συνδιάλεξη ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον μάρτυρα αυτά που ο μάρτυρας υπέδειξε στην μαρτυρία του. Έβδομος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Νεόφυτος Χ΄΄Χριστοδούλου. Ο μάρτυρας είναι πρώην αστυνομικός με αριθμό
39. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή του κατάθεση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
40. Στο Τεκμήριο 16 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο μάρτυρας υπηρετούσε στην ΑΔΕ Πάφου και ήταν τοποθετημένος στην Αστυνομία Παναγιάς. Στις 17.9.10 και περί ώρα 03:50 μετέβη στην ΑΔΕ Πάφου για να συνοδεύσει ρυμουλκό που μετέφερε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΝ 406 στο οποίο θα γίνονταν επιστημονικές εξετάσεις σχετικά με υπόθεση εμπρησμού και κακόβουλης ζημίας που εξέταζε ο Αστυνομικός Σταθμός Παναγιάς. Την ίδια ημέρα και ώρα 04:00 ο μάρτυρας συνέλαβε τον Κατηγορούμενο δυνάμει Δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Όταν ο μάρτυρας επίστησε στον Κατηγορούμενο την προσοχή του στον Νόμο ο Κατηγορούμενος απάντησε «εν αθυμούμαι τίποτε». Στην συνέχεια ο μάρτυρας ανέκρινε προφορικά τον Κατηγορούμενο και ο Κατηγορούμενος, μεταξύ άλλων, είπε στον μάρτυρα «έκρουσα το πυροφυλάκιο τζιαι έχασα την δουλειά μου για τον ξημαρόσιηλλο». Ο μάρτυρας ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να δώσει γραπτή κατάθεση πλην όμως ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε λέγοντας «να δούμε μετά τις εφτά» γιατί ήταν κουρασμένος. Ο Κατηγορούμενος παρέμεινε υπό κράτηση στα κρατητήρια της ΑΔΕ Πάφου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η απάντηση «εν αθυμούμαι τίποτε» δόθηκε από τον Κατηγορούμενο αφότου έλαβαν χώρα τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι ο Αστυνομικός Σταθμός Παναγιάς διερευνούσε τα αδικήματα του εμπρησμού και της κακόβουλης ζημίας και ότι ο Κατηγορούμενος θεωρούνταν ύποπτος. Ο μάρτυρας ρώτησε τον Κατηγορούμενο αν είχε να πει κάτι για τούτο, ότι δεν ήταν υποχρεωμένος να πει οτιδήποτε εκτός αν ήθελε και ότι οτιδήποτε έλεγε δυνατόν να γραφτεί και δοθεί ως μαρτυρία στο Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος φαινόταν κουρασμένος, όχι, όμως εκτός εαυτού. Επίσης, ήταν ήρεμος. Ο Κατηγορούμενος είπε στον μάρτυρα ότι είχε παιδιά και ότι ήταν διαζευγμένος. Όταν ο μάρτυρας τον ρώτησε αν την προηγούμενη ημέρα εργαζόταν στο Πυροφυλάκιο ο Κατηγορούμενος και πάλι του απάντησε «δεν θυμούμαι τίποτε». Ο λόγος που ο μάρτυρας δεν έλαβε γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο αν και επανηλειμμένα ο μάρτυρας είχε ζητήσει από τον Κατηγορούμενο να δώσει γραπτή κατάθεση ήταν γιατί ο Κατηγορούμενος είχε δηλώσει ότι ήταν κουρασμένος αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να δώσει γραπτή κατάθεση μετά τις εφτά η ώρα. Ο λόγος που ο μάρτυρας δεν έλαβε γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο μετά τις 7 ήταν γιατί ο μάρτυρας στις 7 σχόλανε. Η Υπεράσπιση υπέβαλε στον μάρτυρα ότι ο μάρτυρας δεν είχε ακούσει καλά την δήλωση του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος δεν είπε στον μάρτυρα «έκρουσα το πυροφυλάκιο», αλλά «έκρουσαν το πυροφυλάκιο». Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του. Μάλιστα υποστήριξε ότι την φράση «έκρουσα το πυροφυλάκιο» ο Κατηγορούμενος την έλεγε επανειλημμένα. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν σαφής και θετικός στην μαρτυρία του. Ήταν, επίσης, σταθερός στην μαρτυρία του και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση. Δέχομαι, μεταξύ άλλων, ότι ο Κατηγορούμενος ανέφερε σε αυτόν ότι «έκρουσα το πυροφυλάκιο». Ο μάρτυρας με έπεισε για την πιο πάνω δήλωσή του. Στην κρίση μου βαραίνουν το ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα ο Κατηγορούμενος εκστόμισε την πιο πάνω φράση επανηλλειμένα οπότε το ενδεχόμενο ο μάρτυρας να μην άκουσε καλά, όπως ουσιαστικά του υπεβλήθη από την Υπεράσπιση, να δύναται να αποκλεισθεί. Χώρια που η θέση της Υπεράσπισης δεν συνάδει με την περαιτέρω δήλωση του Κατηγορούμενου «τζιαι έχασα την δουλειά μου για τον ξημαρόσιηλλο», η οποία ας σημειωθεί δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Δεν μπορεί ο Κατηγορούμενος, από την μια, να λέει ότι άλλοι έβαλαν φωτιά στο Πυροφυλάκιο και ότι από το περιστατικό αυτό έχασε την δουλειά του ο ίδιος και, μάλιστα, με αφορμή κάτι που ως εκ της πιο πάνω δήλωσης με ενάργεια συνάγεται είχε ενοχλήσει τον ίδιο προσωπικά και που είναι ο «ξημαρόσιηλλος», λέξη το νόημα της οποίας παρέμεινε αδιευκρίνιστο. Ο μάρτυρας εικάζει ότι η εν λόγω λέξη αναφέρεται σε πρόσωπο που βρίσκεται σε θέση ιεραρχικά υψηλότερη αυτή του Κατηγορούμενου. Αν και δεν αποκλείεται η πιο πάνω λέξη αυτό να σημαίνει, εντούτοις, ασφαλές συμπέρασμα δεν μπορεί να εξαχθεί. Σημειώνεται, επίσης, ότι η θέση της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δεν ομολόγησε ότι είχε βάλει φωτιά στο Πυροφυλάκιο και ότι ό,τι ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον μάρτυρα είναι ότι άλλοι «έκρουσαν το πυροφυλάκιο» παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Υπό το φως όλων των πιο πάνω και με εξαίρεση την πιο πάνω υπό του μάρτυρα διατυπωθείσα εικασία η μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Όγδοος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Ιεζεκιήλ Σάββας. Ο μάρτυρας είναι Συντηρητής Δασών Α΄ στον Δασικό Σταθμό Παναγιάς. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
41. Στο Τεκμήριο 17 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας είναι ο υπεύθυνος της Υποπεριφέρειας του Δασικού Σταθμού Παναγιάς. Πληροφορηθείς η ώρα 21:20 της 16.9.10 για την πυρκαγιά στο Πυροφυλάκιο μετέβη αμέσως στο μέρος με το δικό του προσωπικό αυτοκίνητο. Όταν αφίχθηκε στην σκηνή η φωτιά είχε ήδη κατασβεστεί. Διαπίστωσε ότι είχε καεί όλος ο εξοπλισμός του ορόφου και ότι τα ξύλινα παγκάκια και όλος ο ξύλινος εξοπλισμός καθώς και τα δέντρα είχαν κατατεμαχιστεί με δενδροκοπτική μηχανή. Καθήκον κατά την βάρδια από 19:30 μέχρι 07:00 ήταν ο Κατηγορούμενος ο οποίος είχε εγκαταλείψει το πόστο του. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας υπέδειξε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Κατάγεται από την Παναγιά και εργάζεται στον Δασικό Σταθμό Παναγιάς από το έτος
42. Γνωρίζει πολύ καλά και το Πυροφυλάκιο καθώς και την γύρω περιοχή. Ο μάρτυρας είδε την φωτογραφία 8 του Τεκμηρίου 2 και υποστήριξε ότι τα παγκάκια, τα τραπέζια και τα κάγκελα που στην γραπτή του κατάθεση αναφέρει ότι είχαν καταστραφεί απεικονίζονται στην εν λόγω φωτογραφία. Τα δέντρα είχαν κοπεί με δενδροκοπτική μηχανή. Αναγνώρισε διά ζώσης τον Κατηγορούμενο υποδεικνύοντας τον στο εδώλιο του κατηγορούμενου. Ο μάρτυρας ήταν σαφής και θετικός στην μαρτυρία του. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Η αντεξέταση του μάρτυρα καταπιάστηκε εξ' ολοκλήρου με τα ζητήματα που αναφέρονται στα πλαίσια της αξιολόγησης του ΜΚ 2 και τα οποία υποδεικνύονται στις σελίδες 14-15 της απόφασης. Για τους λόγους που εκεί υποδείχθηκαν η πτυχή αυτή της μαρτυρίας του μάρτυρα δεν θα με απασχολήσει. Εξαιρουμένης της μαρτυρίας αυτής η υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Ένατος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Μιχάλης Μακρής. Ο μάρτυρας εργάζεται στο Τμήμα Δασών ως Περιφερειακός Δασικός Λειτουργός Πάφου. Μέσα στα καθήκοντά του είναι η διαχείριση, η εποπτεία και η προστασία των κρατικών δασών στην επαρχία Πάφου. Ο μάρτυρας είναι απόφοιτος του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Έχει, επίσης, κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Οικολογίας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου. Ο μάρτυρας γνωρίζει τον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος εργαζόταν στο Τμήμα Δασών μέχρι τις 16.9.
43. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
44. Στο Τεκμήριο 18 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Στις 16.9.10 ο μάρτυρας έλαβε πληροφορία από την νυχτερινή βάρδια του Σταυρού της Ψώκας ότι καιγόταν το Πυροφυλάκιο. Ο μάρτυρας αμέσως τηλεφώνησε στον Ανδρέα Θεοφάνους ο οποίος εργαζόταν νυκτερινή βάρδια στον Δασικό Σταθμό Παναγιάς και εκείνη την ώρα κατάσβενε την φωτιά στο Πυροφυλάκιο. Ο μάρτυρας μετέβη αμέσως στο μέρος της πυρκαγιάς και στην διαδρομή προς το Πυροφυλάκιο σε απόσταση 700 περίπου μέτρων από αυτό είδε πεταγμένο μέσα στον δρόμο το ψυγείο του Πυροφυλακίου. Όταν μετέβη στο Προφυλάκιο είδε κατακομμένα με δενδροκοπτική μηχανή όλες τις ξύλινες κατασκευές και τα δέντρα της αυλής. Συγκεκριμένα ένα κέδρο ηλικίας 6 ετών και δύο έλατα ηλικίας 8 ετών περίπου. Η φωτιά κατασβέστηκε πλήρως η ώρα 21:40 και για την κατάσβεσή της εργάσθηκαν 3 υπάλληλοι του Δασονομείου, 4 Δασοπυροσβέστες και 3 ιδιώτες. Η φωτιά προκάλεσε ζημιά στον πρώτο όροφο του Πυροφυλακίου. Ο Κατηγορούμενος ήταν υπηρεσία στο Πυροφυλάκιο από η ώρα 19:00 της 16.9.10 μέχρι η ώρα 07:30 της 17.9.
45. Κατά την ώρα της κατάσβεσης ο Κατηγορούμενος έλειπε από το Πυροφυλάκιο. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας αναγνώρισε το ψυγείο του Πυροφυλακίου στις φωτογραφίες 20-22 του Τεκμηρίου
46. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Περίγραψε με ευθύτητα και αμεσότητα τα γεγονότα τα οποία βίωσε και η μαρτυρία του επ' αυτών δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ο ισχυρισμός του ότι εντός της αυλής του Πυροφυλακίου βρέθηκαν κομμένα δέντρα είναι αποδεκτός. Αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του ότι τα δέντρα κόπηκαν με δενδροκοπτική μηχανή αφού είναι και παραδεκτό γεγονός ότι τα δέντρα κόπηκαν με δενδροκοπτική μηχανή. Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
47. Αποδεκτός είναι, επίσης, ο ισχυρισμός του ότι κατακομμένες βρέθηκαν και ξύλινες κατασκευές, ότι η φωτιά προκάλεσε ζημιά στον πρώτο όροφο του Πυροφυλακίου, ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν υπηρεσία στο Πυροφυλάκιο και ότι κατά την ώρα της κατάσβεσης αυτός δεν βρισκόταν στο Πυροφυλάκιο. Ο ισχυρισμός, όμως, του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με άλλους συναδέλφους του ανέφερε σε αυτούς ότι το επίδικο βράδυ κατανάλωνε μπύρες δεν είναι αποδεκτός. Αποτελεί εξ' ακοής μαρτυρία και δεν κρίνω ασφαλές να τον δεχθώ αφ' ης στιγμής τα πρόσωπα αυτά δεν κλήθηκαν να καταθέσουν χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτό από την Κατηγορούσα Αρχή ώστε και να αντεξετασθούν από την Υπεράσπιση . Σημειώνονται ωστόσο τα ακόλουθα. Δεν μου διαφεύγει ότι από την μαρτυρία του ΜΚ 5 δέχθηκα ότι όταν ο Κατηγορούμενος εντοπίσθηκε από τον εν λόγω μάρτυρα να περιφέρεται μέσα στους δρόμους του χωριού Παναγιά έφερε έκδηλα τα συμπτώματα της μέθης. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο Κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος και κατά τον χρόνο που ξέσπασε η πυρκαγιά. Το ενδεχόμενο ο Κατηγορούμενος να κατανάλωσε αλκοόλ μετά την έναρξη της πυρκαγιάς δεν μπορεί να αποκλεισθεί αφού και καμία μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε που να συνηγορεί με κάτι άλλο. Δεν μου διαφεύγει, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος ανακριθείς γραπτώς και ερωτηθείς αν στις 16.9.10 πήγε εργασία ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ήταν μεθυσμένος και ότι δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί τίποτε. Το πότε, όμως, ο Κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος, ως ανέφερε, δεν καθορίσθηκε επ' ακριβώς από την πιο πάνω δήλωσή του. Η δήλωση του αυτή ήταν τόσο αόριστη από άποψης χρόνου σε σχέση με το ζητούμενο που δεν μπορεί από αυτήν να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος κατά τον χρόνο που τέθηκε η φωτιά. Επίσης, από την δήλωση αυτή δεν αποκλείεται η κατανάλωση αλκοόλ από τον Κατηγορούμενο να έλαβε χώρα σε χρόνο μεταγενέστερο της έναρξης της πυρκαγιάς. Σε μια τέτοια περίπτωση και πάλι ο Κατηγορούμενος θα μπορούσε ένεκα του αλκοόλ να μην ήταν σε θέση να θυμηθεί αν στις 16.9.10 είχε πάει στην εργασία του. Επίσης, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ότι στις 4 η ώρα το πρωί που ο Κατηγορούμενος ανακρίθηκε προφορικά από τον ΜΚ 7 ήταν μεθυσμένος. Ο ΜΚ 5 εντόπισε τον Κατηγορούμενο να κυκλοφορεί στο χωριό Παναγιά μεθυσμένος η ώρα 23:50 της 16.9.
48. Από την ώρα εκείνη μέχρι τις 4 η ώρα το πρωί της επόμενης ώρας μεσολαβεί τέτοιο χρονικό διάστημα που δεν αποκλείεται η μέθη μέχρι τις 4 η ώρα της 17.9.10 να έπαυσε να υφίσταται. Επίσης, από την μαρτυρία του ΜΚ 7 συνάγεται με ενάργεια ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν μεθυσμένος η ώρα 4 το πρωί της 17.9.
49. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα ο Κατηγορούμενος ήταν ήρεμος και δεν ήταν εκτός εαυτού. Ο Κατηγορούμενος, μάλιστα, ανέφερε στον ΜΚ 7 για την οικογενειακή του κατάσταση. Συγκεκριμένα ότι είχε παιδιά και ότι ήταν διαζευγμένος. Σημειώνεται ότι και η Υπεράσπιση δεν υπέβαλε στον ΜΚ 7 αλλά ούτε και στον ΜΚ 10 ότι ο Κατηγορούμενος κατά την προφορική ανάκριση στην οποία ο Κατηγορούμενος υπεβλήθη και από τους δύο πιο πάνω μάρτυρες ήταν μεθυσμένος. Σημειώνεται ότι στην γραπτή κατάθεση του ΜΚ 10 - Τεκμήριο 19 - δεν αναφέρεται πότε ο ΜΚ 10 παρουσιάσθηκε ενώπιον του εν λόγω μάρτυρα, ούτε και πότε ο Κατηγορούμενος ανακρίθηκε από αυτόν. Επίσης, ο μάρτυρας δεν ρωτήθηκε ούτε από την Κατηγορούσα Αρχή, ούτε από την Υπεράσπιση επί των πιο πάνω σημείων. Επίσης, αποκλείεται ο Κατηγορούμενος να ήταν μεθυσμένος την ώρα που ανέλαβε υπηρεσία. Επιβεβαιωτική τούτου είναι η μαρτυρία του ΜΚ 4 ο οποίος υποστήριξε ότι όταν ο Κατηγορούμενος ανέλαβε υπηρεσία ήταν κεφάτος, χαμογελαστός και πρόθυμος για συζήτηση αφού μαζί με τον ΜΚ 4 έπιασαν την κουβέντα για 10 περίπου λεπτά. Μη αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος συνήθιζε να πίνει ποτό. Ως διασαφήνισε ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος αυτό ήταν κάτι για το οποίο δεν είχε προσωπική γνώση. Ήταν κάτι που άκουγε από άλλους. Υπό το φως των πιο πάνω και αφ' η στιγμής καμία άλλη μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε που να συνηγορεί με την αλήθεια του ισχυρισμού αυτού δεν κρίνω και ασφαλές να τον αποδεχθώ. Τέλος, μη αποδεκτός είναι, επίσης, ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι τα δέντρα που βρέθηκαν κομμένα στην αυλή του Πυροφυλακίου ήταν στο σύνολό τους τρία. Αυτός αντιβαίνει της μαρτυρίας του ΜΚ 8 σύμφωνα με την οποία ο συνολικός αριθμός των κατασταφέντων δέντρων ήταν
50. Και συγκεκριμένα 1 μηλιά, 1 μαραπελιά, 2 κέδρα και 1 έλατο. Καθώς και της μαρτυρίας του ΜΚ 5 σύμφωνα με την οποία καταστράφηκαν 1 μηλιά, 1 μαραπελιά, 2 κέδρα και μάλλον ακόμα ένα δέντρο. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του μάρτυρα που δεν αποδέχθηκα η υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Δέκατος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Χριστάκης Χριστοδούλου. Ο μάρτυρας κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν Αξιωματικός Συμπλέγματος των Αστυνομικών Σταθμών Πόλης Χρυσοχούς, Στρουμπιού και Παναγιάς. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
51. Στο Τεκμήριο 19 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο Κατηγορούμενος στις 16.9.10 συνελήφθηκε ως ύποπτος για υπόθεση εμπρησμού και κακόβουλης ζημίας που έλαβαν χώρα στο Πυροφυλάκιο. Στα πλαίσια των Αστυνομικών ανακρίσεων ο μάρτυρας ζήτησε από τα μέλη που φρουρούσαν τον Κατηγορούμενο να τον παρουσιάσουν στον μάρτυρα στο γραφείο του. Ανακρινόμενος προφορικά ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον μάρτυρα ότι όλα τα δέντρα του Πυροφυλακίου τα έκοψε με την δεντροκοπτική μηχανή που την στιγμή εκείνη βρισκόταν στο αυτοκίνητό του. Ακολούθως ο μάρτυρας έδωσε οδηγίες για έρευνα του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου στην παρουσία του οπότε, μεταξύ άλλων, είχε ανευρεθεί η δεντροκοπτική μηχανή. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας αναγνώρισε διά ζώσης τον Κατηγορούμενο υποδεικνύοντας τον στο εδώλιο του κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ζήτησε από τους Αστυνομικούς να λάβουν γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο ώστε να αναφέρει αυτά που ο Κατηγορούμενος είχε αναφέρει στον μάρτυρα προφορικά. Όπως, όμως, τον είχαν πληροφορήσει οι Αστυνομικοί ο Κατηγορούμενος δεν έδινε γραπτή κατάθεση. Κατά την ανάκριση δεν ρώτησε τον Κατηγορούμενο μόνο για τα δεντρύλια, αλλά για όλα όσα διαπράχθηκαν. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε μόνο ότι έκοψε τα δενδρύλια με την δεντροκοπτική του μηχανή η οποία ως είχε ο ίδιος υποδείξει βρισκόταν στο αυτοκίνητό του. Η Υπεράσπιση υπέβαλε στον μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος ουδέποτε είπε στον μάρτυρα ότι είχε κόψει τα δέντρα του Πυροφυλακίου με την δεντροκοπτική. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του. Ο μάρτυρας ήταν σαφής, θετικός και σταθερός στην μαρτυρία του. Η υποβολή της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ότι είχε κόψει τα δενδρύλια παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Υπό το φως των πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή στην ολότητά της. Εντέκατος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Κώστας Βάσου Χριστοδούλου. Ο μάρτυρας στις 16.9.10 εργαζόταν στην Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία ως Βοηθός Αρχιεπιστάτης στον Κλάδο Ηλεκτρολογίας. Σήμερα είναι συνταξιούχος. Υιοθέτησε έκθεση την οποία συνέταξε ο ίδιος και η οποία φέρει ημερομηνία 19.10.
52. Η εν λόγω έκθεση παρουσιάσθηκε από τον μάρτυρα και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
53. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 23 ο μάρτυρας ειδοποιήθηκε τηλεφωνικώς από την Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και το Δασονομείο Παναγιάς για να μεταβεί στο Πυροφυλάκιο για επιθεώρηση σε σχέση με την επίδικη πυρκαγιά. Από την έρευνα που διενήργησε στο Πυροφυλάκιο ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι η πυρκαγιά δεν προκλήθηκε από βλάβη ή βραυχυκύκλωμα στην ηλεκτρική εγκατάσταση του Πυροφυλακίου. Διά ζώσης στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας υποστήριξε ότι κατά τον χρόνο σύνταξης του Τεκμηρίου 23 δεν γνώριζε τον Κατηγορούμενο και ότι εξακολουθεί μέχρι σήμερα να μην τον γνωρίζει. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η έρευνά του περιορίσθηκε ως ηλεκτρολόγος που είναι στον έλεγχο των καλωδίων. Ο μάρτυρας έλεγξε τα καλώδια ένα προς ένα για να διαπιστώσει αν υπήρξε βλάβη ή βραχυκύκλωμα. Ο μάρτυρας έκανε έλεγχο στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις όλων των δωματίων του Πυροφυλακίου, τόσο στο ισόγειο όσο και στον όροφο. Αρνήθηκε υποβολή της Υπεράσπισης ότι ο έλεγχος των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων και δη των καλωδίων δεν ήταν εφικτός ενόψει της ζημιάς που προκλήθηκε στο Πυροφυλάκιο από την φωτιά και δη των τοίχων που ήταν καμένοι και επέμεινε στην εκδοχή του ότι ο έλεγχος ήταν εφικτός και τον πραγματοποίησε. Εξήγησε ότι όταν υπάρχει βλάβη στην ηλεκτρική εγκατάσταση ή βραχυκύκλωμα τα καλώδια φαίνονται ενωμένα, κάτι το οποίο δεν υπήρχε στην παρούσα περίπτωση. Ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβρη του 2010 κατόπιν παράκλησης που έγινε μέσω τηλεφώνου από την Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και το Δασονομείο Παναγιάς. Σε μεταγενέστερο χρόνο ζητήθηκε με επιστολή από την Αστυνομία η ετοιμασία έκθεσης. Ο λόγος που το Τεκμήριο 23 φέρει ημερομηνία 19.10.11 είναι γιατί τότε ζητήθηκε από την Αστυνομία η ετοιμασία της έκθεσης. Την έκθεσή του ο μάρτυρας την συνέταξε στην βάση σημειώσεών του που έλαβε κατά τον έλεγχο που είχε διενεργήσει. Αρνήθηκε υποβολή της Υπεράσπισης ότι η έκθεση του ήταν ελλειπής. Υπέδειξε δε ότι έτσι συνήθιζε να κάνει τις εκθέσεις του αφ' ης στιγμής ό,τι καλείτο να πράξει δεν ήταν κάτι για το οποίο χρειαζόταν να δοθούν πολλές λεπτομέρειες αφού ως ηλεκτρολόγος που είναι το μόνο που κάνει σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ο έλεγχος των καλωδίων. Ο μάρτυρας με έπεισε για την αλήθεια της μαρτυρίας του και δη για την αλήθεια του ισχυρισμού του ότι ο έλεγχος των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων του Πυροφυλακίου ήταν εφικτός και δυνατός παρά το ότι οι τοίχοι και γενικά ο όροφος του Πυροφυλακίου ήταν καμένος. Ο μάρτυρας αιτιολόγησε την θέση του αυτή προβάλλοντας την θέση ότι βραχυκύκλωμα υπάρχει όταν τα καλώδια φαίνονται ενωμένα μεταξύ τους, κάτι το οποίο ήταν εύκολα εξακριβώσιμο και δεν υπήρχε στην προκειμένη περίπτωση. Η θέση του μάρτυρα δεν αντικρούσθηκε από την Υπεράσπιση και οι υποβολές της Υπεράσπισης παρέμειναν ατεκμηρίωτες. Δέχομαι, επίσης, ότι ο μάρτυρας ως ηλεκτρολόγος που είναι κλήθηκε μόνο να προβεί στον έλεγχο στον οποίο προέβη και ο οποίος εξήγησε τι περιλάμβανε και τίποτα άλλο δεν αναμένονταν από αυτόν. Η μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Συνακόλουθα δέχομαι ότι η επίδικη πυρκαγιά δεν προήλθε από βλάβη στις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του Πυροφυλακίου ή από βραχυκύκλωμα. Δωδέκατος και τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Σωκράτης Κυριακίδης. Ο μάρτυρας είναι Υπαστυνόμος στην Πυροσβεστική Υπηρεσία. Επισκέφθηκε το Πυροφυλάκιο τόσο το βράδυ της 16.9.10 που ξέσπασε η πυρκαγιά όσο και την επόμενη μέρα για σκοπούς διερεύνησης. Μετά την διερεύνηση συνέταξε έκθεση η οποία υπογράφηκε από τον μάρτυρα. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο της εν λόγω έκθεσης και στην συνέχεια την παρουσίασε στο Δικαστήριο. Η έκθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
54. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 24 η εστία της πυρκαγιάς εντοπίσθηκε μέσα στο παρατηρητήριο όπου αναπτύχθηκαν ψηλές θερμοκρασίες και παρατηρήθηκαν σημεία έντονης καύσης. Λόγω, όμως, της ολοκληρωτικής καταστροφής το ακριβές σημείο της εστίας της πυρκαγιάς δεν κατέστη δυνατό να εντοπισθεί. Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με το ότι βρέθηκαν καταστραμμένα και κομμένα με δενδροκοπτική μηχανή ξύλινα τραπέζια εκδρομικού χώρου, ξύλινα παγκάκια, τα ξύλινα κάγκελα της σκάλας και διάφορα δέντρα στην αυλή του Πυροφυλακίου ο μάρτυρας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πυρκαγιά τέθηκε κακόβουλα. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας υπέδειξε διά ζώσης τα ακόλουθα. Η μόνη πηγή ενέργειας που θα μπορούσε να προκαλέσει τυχαία την πυρκαγιά στο Πυροφυλάκιο ήταν ο ηλεκτρισμός ο οποίος αποκλείσθηκε ως αιτία της πυρκαγιάς από την Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία. Επίσης το ενδεχόμενο η πυρκαγιά να ξεκίνησε τυχαία αποκλείεται από το γεγονός ότι εντός του χρόνου που ξέσπασε μέχρι την κατάσβεση της φωτιάς η ζημιά που προκλήθηκε ήταν μεγάλη. Είχε την ευκαιρία ουκ ολίγες φορές να δει πυρκαγιές που προκαλούνται από βραχυκύκλωμα. Στις περιπτώσεις αυτές δεν προκαλείται ζημιά τέτοιας έκτασης εντός τόσου χρόνου. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάσθηκε από τον Κατηγορούμενο με αποτέλεσμα η μαρτυρία του μάρτυρα να παραμείνει αναντίλεκτη. Ο μάρτυρας με έπεισε με την μαρτυρία του. Αφ' ης στιγμής ο ηλεκτρισμός αποκλείσθηκε ως αιτία της πυρκαγιάς και ενόψει των δεδομένων που υπέδειξε τα οποία ως ανωτέρω αναφέρθηκε δεν αμφισβητήθηκαν δέχομαι ότι η επίδικη πυρκαγιά τέθηκε κακόβουλα. Σημαντική είναι και η υπόδειξη του μάρτυρα ότι το συμπέρασμά του συνηγορεί με την καταστροφή του ξύλινου εξοπλισμού που βρισκόταν έξω από το κτήριο του Πυροφυλακίου και η οποία εύλογα δεν αντικρίσθηκε από τον μάρτυρα μεμονωμένα, αλλά σε συνδυασμό με την όλη εικόνα που αντίκρισε. Προδήλως κατά τον μάρτυρα το πρόσωπο που έθεσε την πυρκαγιά κατέστρεψε και τον ξύλινο εξοπλισμό. Πράγμα που συνηγορεί με το ότι η πυρκαγιά τέθηκε κακόβουλα. Σημειώνεται ότι αποτελούν, μεταξύ άλλων, παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: στις 16.9.10 και ώρα 21:00 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς από τους Μιχάλη Μακρή και Σάββα Ιεζεκιήλ, οι οποίοι είναι προϊστάμενοι Δασικοί Λειτουργοί, ότι στο Πυροφυλάκιο προκλήθηκε πυρκαγιά. Η πυρκαγιά εντοπίσθηκε από τον Ανδρέα Θεοχάρους και τον Γιώργο Θεοδώρου οι οποίοι και ενημέρωσαν τους υπευθύνους τους. Η πυρκαγιά στο Πυροφυλάκιο άρχισε η ώρα 20:10 και την σκηνή επισκέφθηκαν η Πυροσβεστική Υπηρεσία Πάφου και άνδρες του Αστυνομικού Σταθμού Παναγιάς και του Δασονομείου, οι οποίοι κατάσβεσαν την φωτιά. Η φωτιά εξερράγη στο εσωτερικό του πάνω ορόφου του Πυροφυλακίου και εν συνεχεία επεκτάθηκε κατακαίγοντας ολόκληρο το εσωτερικό μέρος και ολόκληρο τον εξοπλισμό που βρισκόταν σε αυτό προκαλώντας ζημιά συνολικής αξίας Ευρώ 19.180,92 σεντ. Επίσης ο δράστης απέκοψε με δενδροκοπτική μηχανή δενδρύλια τα οποία βρίσκονταν στην αυλή του Πυροφυλακίου και τα μετέφερε στο σημείο όπου είχε εντοπισθεί η εστία της πυρκαγιάς. Ο Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, του Αστυνομικού Σταθμού Παναγιάς έδωσε οδηγίες όπως η σκηνή φρουρηθεί μέχρι την επομένη και φρουρήθηκε από τους Αστυφύλακες 2926, 2715 και τον Ειδικό Αστυφύλακα
55. Ο Κατηγορούμενος ενώ όφειλε να βρίσκεται στο Πυροφυλάκιο μέχρι η ώρα 07:30 της 17.9.10 ως φρουρός του Πυροφυλακίου εγκατέλειψε την θέση του και περιφερόταν σε διάφορα μέρη γύρω από την σκηνή καθώς επίσης στο χωριό Παναγιά όπου εντοπίσθηκε να γυροφέρνει στους δρόμους του χωριού με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΝ 406 και να προκαλεί ανησυχία οπότε και συνελήφθη από τον Λοχ 1266, Χ. Κούρσαρο. Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, Σταθμάρχη Παναγιάς η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 20 ο Κατηγορούμενος στις 17.9.10 και περί ώρα 01:00 μεταφέρθηκε από άνδρες του ΟΥΛΑΕ Πάφου στον Κεντρικό της ΑΔΕ αφότου συνελήφθηκε στις 16.9.10 και ώρα 23:50 από τον Λοχ 1266 για το αυτόφωρο αδίκημα της ανησυχίας. Ο Κατηγορούμενος παρουσίαζε συμπτώματα μέθης και έφερε πάνω στα ρούχα και το πρόσωπό του ρινίσματα ξύλου (ροκανίδια). Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του Αστ 3734, Ευστάθιου Ευσταθίου, ημερομηνίας 17.9.10 η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 20 το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΑΝ 406 μεταφέρθηκε από την Παναγιά στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου κατά η ώρα 03:30 της 17.9.10 με ρυμουλκό το οποίο οδήγησε ο Σταύρος Σταυρινού ο οποίος έλαβε οδηγίες προς τούτο από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας Πάφου στις 17.9.10 και περί ώρα 01:
56. Σχετική είναι γραπτή κατάθεση του Σταύρου Σταυρινού ημερομηνίας 17.9.10 η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 20 στις 17.9.10 και περί ώρα 04:00 ο Αστ 3468, Νεόφυτος Χ΄΄Χριστοδούλου, συνέλαβε τον Κατηγορούμενο δυνάμει Δικαστικού εντάλματος σύλληψης στην παρουσία του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψής του και του επίστησε την προσοχή του στον Νόμο. Επίσης, ο Αστ 3468 ανέκρινε προφορικά τον Κατηγορούμενο. Επίσης, ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο να δώσει γραπτή κατάθεση στον Αστ 3468 και ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε λέγοντας: «να δούμε μετά τις εφτά». Την ίδια ημέρα και περί ώρα 10:22 π.μ. στην ΑΔΕ Πάφου στην παρουσία του Κατηγορούμενου και του φωτογράφου Αστ 2588, Α. Παπακλεοβούλου, ο Λοχ 3702 ερεύνησε δυνάμει Δικαστικού εντάλματος έρευνας το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΑΑΝ 406 το οποίο χρησιμοποιούσε ο Κατηγορούμενος και από αυτό παρέλαβε 1 πλαστικό βαρέλι χρώματος μαύρου το οποίο περιείχε υγρό, 1 σακάκι χρώματος καφέ, 1 σακάκι χρώματος μπλε και 1 δενδροκοπτική μηχανή. Επίσης, την ίδια ημέρα και ώρα 16:40 ο Λοχ 3702 παρέλαβε 1 παντελόνι χρώματος καφέ με πράσινο και 1 φανέλα χρώματος μαύρου. Την ίδια ημέρα και ώρα 15:35 ο Λοχ 3702 παρέλαβε από την εστία της σκηνής της πυρκαγιάς τέφρα την οποία στις 9.3.11 μετέφερε μαζί με άλλα τεκμήρια για επιστημονικές εξετάσεις στο Κρατικό Χημείο. Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου, Σταθμάρχη Παναγιάς η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
57. Είναι έκδηλο ότι η Κατηγορούσα Αρχή βασίζει την υπόθεσή της σε περιστατική μαρτυρία στην προσπάθειά της να αποδείξει την ενοχή του Κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Εστιάζω κατ' αρχή στην δήλωση του Κατηγορούμενου προς τον ΜΚ 6 ότι κατά την στιγμή που ο ΜΚ 6 τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο για να εξακριβώσει τι συνέβαινε στο Πυροφυλάκιο αφότου διαπίστωσε την πυρκαγιά στο Πυροφυλάκιο, η οποία ήταν ορατή από τον Δασικό Σταθμό Παναγιάς, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι καιγόταν το Πυροφυλάκιο και ισχυρίσθηκε ότι αυτό που ο ΜΚ 6 έβλεπε ήταν τα φώτα του Πυροφυλακίου. Ισχυρίσθηκε, επίσης, ο Κατηγορούμενος ότι ότι την ίδια στιγμή αυτός βρισκόταν στο Πυροφυλάκιο, καθόταν κάτω από την μαραπελιά και έβλεπε το δάσος. Το ότι το Πυροφυλάκιο καιγόταν και επομένως αυτό που ο ΜΚ 6 έβλεπε δεν ήταν τα φώτα του Πυροφυλακίου αλλά φωτιά που έζωνε το Πυροφυλάκιο αποδείχθηκε με την μαρτυρία που αποδέχθηκα. Ό,τι απομένει να εξετασθεί είναι αν η υπό συζήτηση μαρτυρία μπορεί να ενταχθεί στα πλαίσια του «ψεύδους κατηγορούμενου» και, κατά συνέπεια, ως στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ανάλογα να αξιολογηθεί. Καλείται, επομένως, το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, να εξετάσει την νομική διάσταση της καταφυγής σε ψεύδος από μέρους του Κατηγορούμενου. Στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ευριπίδη Χρίστου, Ποινική Έφεση 20/15, ημερομηνίας 28.9.17 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Εφετείο: «Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260, 268-269, συνοψίζει τις κατευθυντήριες γραμμές ως προς το ζήτημα του τι συνιστά «ψεύδος κατηγορουμένου: «

(3)Ψέματα που λέχθηκαν από τον κατηγορούμενο, είτε εντός είτε εκτός δικαστηρίου, μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία σε βάρος του εφόσον ικανοποιούνται τα ακόλουθα τέσσερα κριτήρια:- (α) Το ψέμα πρέπει να είναι ηθελημένο. (β) Πρέπει να αναφέρεται σε ουσιώδες ζήτημα. (γ) Το κίνητρο για το ψέμα πρέπει να είναι η επίγνωση της ενοχής και ο φόβος της αλήθειας. Το δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου ότι είναι ενδεχόμενο κάποιος να λέει ψέματα στην προσπάθεια του, για παράδειγμα, να προβάλει μια δίκαιη υπόθεση ή από ντροπή ή από πανικό. (δ) Το ψέμα πρέπει να αποδεικνύεται με ανεξάρτητη μαρτυρία, δηλαδή είτε με παραδοχή είτε με μαρτυρία από ανεξάρτητο μάρτυρα». Δεν μου διαφεύγει ότι στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260, που πιο πάνω μνημονεύεται, λέχθηκε, ακόμα, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Απόδειξης που εφαρμόζεται στην Κύπρο στο θέμα «Ψέματα του Κατηγορούμενου» ισχύουν, επίσης, οι ακόλουθες αρχές. Το γεγονός ότι το Δικαστήριο έχει απορρίψει την εκδοχή του κατηγορούμενου δεν συνιστά αφ' εαυτού στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας ενισχυτικό της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής. Επίσης, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είπε ψέματα δεν αποδεικνύει αφ' εαυτού θετικά την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής. Σχετικές είναι και οι αποφάσεις Vouniotis v. Republic

(1975)2 CLR 34, Αλ-Χάματ και Άλλων ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 117 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 172. Με την πιο πάνω δήλωσή του είναι έκδηλο ότι ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να αποσυνδέσει τον εαυτό του από το ουσιώδες και καίριο ζήτημα της ταυτότητας του προσώπου που έθεσε την φωτιά. Ο Κατηγορούμενος κατέφυγε στο πιο πάνω ψεύδος έχοντας ως κίνητρο την φόβο της αποκάλυψης της αλήθειας. Ήταν, λοιπόν, το ψεύδος του Κατηγορούμενου ηθελημένο, αναφερόταν σε ουσιώδες ζήτημα, το κίνητρο για το ψεύδος ήταν η επίγνωση της ενοχής από μέρους του Κατηγορούμενου και ο φόβος της αλήθειας στην προσπάθειά του Κατηγορούμενου να αποστασιοποιηθεί από στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σύνδεσή του με εγκληματική συμπεριφορά. Τέλος, αυτό αποδείχθηκε με ανεξάρτητη μαρτυρία. Την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας που ως από την μαρτυρία τους την οποία αποδέχθηκα καταδείχθηκε ότι το Πυροφυλάκιο καιγόταν κατά την στιγμή που ο Κατηγορούμενος προέβη στην υπό συζήτηση δήλωση. Η υπόλοιπη περιστατική μαρτυρία που εντοπίζεται στην υπόθεση είναι η εξής. Η παραδοχή του Κατηγορούμενου προς τον ΜΚ 7 ότι έβαλε φωτιά στο πυροφυλάκιο, ότι εντός του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου ανευρέθηκε βαρέλι με πετρέλαιο, ότι η φωτιά τέθηκε κακόβουλα, η παραδοχή του Κατηγορούμενου προς τον ΜΚ 10 ότι έκοψε τα δενδρύλια που βρίσκονταν εντός της αυλής του Πυροφυλακίου με δενδροκοπτική μηχανή, ότι εντός της κάσιας του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου όντως ανευρέθηκε δενδροκοπτική μηχανή, ότι στα ρούχα και το πρόσωπο του Κατηγορούμενου υπήρχαν πριονίδια από ξύλα σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα - σχετική είναι η γραπτή κατάθεση του Λοχ 3702, Α. Παναγιώτου η οποία αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 20 - ότι όταν ο Κατηγορούμενος ανέλαβε καθήκον δεν υπήρχε καμία ζημιά στο κτήριο του Πυροφυλακίου, ούτε και στον εξωτερικό του χώρο και, τέλος, ότι ενώ ο Κατηγορούμενος ήταν καθήκον στο Πυροφυλάκιο αυτός το εγκατέλειψε. Είναι αποκρυσταλλωμένες οι αρχές που διέπουν την φύση, την αντίκριση και την αιτιώδη σχέση μεταξύ περιστατικής μαρτυρίας και ενοχής κατηγορουμένου. Παραπέμπω στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του ...». Είναι η κατάληξή μου ότι από την πιο πάνω ανάλυση προκύπτει ότι το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων που πιο πάνω παρατέθηκαν συνθέτει τους αδιάσπαστους κρίκους της περιστατικής μαρτυρίας, αφανίζει την πιθανότητα ανθρώπινου λάθους και οδηγεί στην ενοχή του Κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και στις δύο κατηγορίες. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της ενώπιόν μου περιστατικής μαρτυρίας δεν συμβιβάζεται με άλλη λογική ερμηνεία παρά μόνο με την κατάδειξη του Κατηγορούμενου ως του δράστη των υπό εκδίκαση εγκλημάτων. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις δύο κατηγορίες. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο