Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Igor Milijic, Aρ. Υπόθεσης: 14716/13, 18/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2017:B82 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 14716/13 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - ν - Igor Milijic Ημερομηνία: 18.12.17 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νεοκλέους (για να ακούσει την απόφαση ο κ. Γ. Ξιναρής) Για τον Κατηγορούμενο: κ. Π. Κουρίδης Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (πρώτη κατηγορία). Συγκεκριμένα κατηγορείται επί το ότι στις 11.4.13 στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά στην Πάφο επιτέθηκε εναντίον του Roman Koshelev από την Ουκρανία και τώρα στην Πάφο και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή οπότε και διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Κλήθηκαν, έτσι, και έδωσαν μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή ο Νίκος Ματθαίου (ΜΚ 1), ο Roman Koshelev, από τώρα και στο εξής «ο παραπονούμενος», (ΜΚ 2) και η Μαρίνα Λιασίδου (ΜΚ 3). Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα προς υπεράσπισή του. Η Υπεράσπιση κάλεσε ως μάρτυρα Υπεράσπισης τον Αστ 3218, Ανδρέα Ιωάννου. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Νίκος Ματθαίου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 12.4.13 ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Στο Τεκμήριο 1 αναφέρονται τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας ασχολείται με επιδιορθώσεις σε οικοδομές. Τον Roman Kosievel από την Ουκρανία (Ρομάν) τον γνωρίζει εδώ και πέντε χρόνια. Εργάστηκαν μαζί στην εταιρεία Evanaison Developers Ltd. O Ρομάν ασχολείται με τα υδραυλικά και είναι πολύ καλός επαγγελματίας. Στις 11.4.13 και περί ώρα 17:00 ο μάρτυρας τηλεφώνησε στον Ρομάν στο προσωπικό κινητό του τηλέφωνο και του ζήτησε να πάει μαζί του για να του δείξει μια δουλειά που είχε να κάνει με υδραυλικά, της αρμοδιότητας του. Το ίδιο έπραξε και με ένα ηλεκτρολόγο, τον Ηλία από την Πάφο. Ο μάρτυρας συνάντησε τον Ρομάν στο Aντρέα Snack που βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Παύλου, Κάτω Πάφος η ώρα 17:20 περίπου. Ο Ρομάν ακολούθησε τον μάρτυρα με το αυτοκίνητο του, ένα Isuzu διπλοκάμπινο, χρώματος μπλε οπότε και μετέβηκαν στον χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων που βρίσκεται πίσω από την αγορά στην Κάτω Πάφο. Το κτήριο στο οποίο βρισκόταν το διαμέρισμα στο οποίο είχαν μεταβεί για να επιθεωρήσουν την δουλειά βρισκόταν εκεί στην αγορά κοντά στο χώρο στάθμευσης. Ο μάρτυρας και ο Ρομάν εισήλθαν στο διαμέρισμα με αριθμό 105, είδαν τις δουλειές που ήθελαν να κάνουν και την ίδια ώρα ο μάρτυρας τηλεφώνησε στον Ηλία ο οποίος του ανέφερε ότι τον περίμενε κάτω στο χώρο στάθμευσης. Ο μάρτυρας βγήκε έξω από το διαμέρισμα στο οποίο βρισκόταν μαζί με τον Ρομάν, φώναξε στον Ηλία για να τον δει πού βρισκόταν και στην συνέχεια εισήλθαν ξανά στο διαμέρισμα με αριθμό 105 και οι τρεις τους, ήτοι ο μάρτυρας, ο Ρομάν και ο Ηλίας. Ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, ο οποίος ήταν παρών, ήθελε να τοποθετηθούν πρόνοιες για ηλιακό στην οροφή του κτηρίου. Γι΄ αυτό το λόγο αποφάσισαν να πάνε και οι τρεις τους στην οροφή για να επιθεωρήσουν τον χώρο. Δεν πείραξαν, ούτε άγγιξαν πουθενά. Απλά ήθελαν να δούν τον τόπο που βρίσκονταν οι σωλήνες για να μελετήσουν μελλοντικές πρόνοιες και τον τρόπο με τον οποίο θα διεξήγαγαν την εργασία τους. Στην ταράτσα βρισκόταν ένας άγνωστος τους άντρας με ένα κοριτσάκι περίπου 10 χρονών, ο οποίος μόλις τους είδε, άρχισε να φωνάζει σε σπαστά Αγγλικά γιατί του έκοψαν ή του έκλεισαν το νερό. Ήταν η πρώτη φορά που επισκέπτονταν και οι τρεις τους το κτήριο, εκτός από τον μάρτυρα ο οποίος το είχε επισκεφθεί και το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, 11.4.13, μαζί με τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος, για να του δώσει οδηγίες για το τι ήθελε να κάμει. Ο άγνωστος αυτός άντρας συνέχισε να φωνάζει οπότε του εξήγησαν ότι ήταν η πρώτη φορά που επισκέπτονταν το κτήριο, ότι δεν είχαν αγγίξει πουθενά και ότι απλά επιθεωρούσαν το μέρος στο οποίο πιθανόν να διεξήγαγαν κάποια δουλειά, αφού ο λόγος της επιθεώρησης του μέρους ήταν για σκοπούς ετοιμασίας της προσφοράς τους. Ο μάρτυρας ζήτησε από τον Ηλία και τον Ρομάν να τον αγνοήσουν, να επικεντρωθούν στη δουλειά τους και να φύγουν. Συνέχισαν την επιθεώρηση του μέρους και συζητούσαν μεταξύ τους για τις εργασίες οι οποίες χρειάζονταν να γίνουν. Ο άγνωστος άντρας κατευθύνθηκε προς τις σκάλες - ο μάρτυρας δεν γνωρίζει αν ο άγνωστος άντρας το έκανε αυτό για να στείλει το κοριτσάκι σπίτι - και στην συνέχεια επέστρεψε χωρίς το παιδί και ερχόταν προς το μέρος τους με πιο άγριες διαθέσεις και φωνάζοντας. Όπως ερχόταν κατά πάνω τους - πιο κοντά του ήταν ο Ρομάν - έσπρωξε τον Ρομάν και στην συνέχεια ο μάρτυρας είδε τον άγνωστο άντρα να ετοιμάζει γροθιά με το χέρι του και να γρονθοκοπεί τον Ρομάν στο κεφάλι. Ο Ρομάν στην προσπάθεια του να αμυνθεί τον έσπρωξε προς τα πίσω με τα δύο του χέρια και ο άντρας αυτός έπεσε κάτω αφού έχασε την ισορροπία του. Τότε ο μάρτυρας αντιλήφθηκε ότι η μύτη του άντρα αυτού αιμορραγούσε. Αμέσως ο μάρτυρας φώναξε στον Ρομάν να φύγουν. Κατέβηκαν τις σκάλες και οι τρεις τους, ήτοι ο μάρτυρας, ο Ρομάν και ο Ηλίας, και ο άγνωστος άντρας σηκώθηκε πάνω και τους ακολούθησε. Μιλούσε συνέχεια αλλά δεν καταλάβαιναν τι έλεγε. Πιθανόν να ήταν σπαστά Αγγλικά. Τότε μπήκαν και οι τρεις τους, ο καθένας, στο αυτοκίνητό του για να φύγουν, όπως και εν τέλει έπραξαν. Αφού έφυγαν ο μάρτυρας τηλεφώνησε στον Ρομάν και τον ρώτησε αν ήταν καλά. Ο Ρομάν είπε στον μάρτυρα ότι είχε χτυπηθεί στο κεφάλι κοντά στον «ύπνο» και ένιωθε ζάλη. Ο μάρτυρας είπε στον Ρομάν να αφήσει το αυτοκίνητο του εκεί που βρισκόταν και συγκεκριμένα στο βενζινάδικο Lucoil στην Πάφο από όπου ο μάρτυρας εν τέλει πέρασε, πήρε τον Ρομάν και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο για να τύχει των Πρώτων Βοηθειών. Η πρώτη έγνοια του μάρτυρα ήταν να δει αν ο Ρομάν ήταν καλά στην υγεία του. Ο μάρτυρας βοήθησε τον Ρομάν να εγγραφεί στις Α΄ Βοήθειες, τον πήρε πίσω για ακτινογραφία και όταν οι ιατροί είπαν στον μάρτυρα ότι δεν ήταν κάτι ανησυχητικό, ο μάρτυρας σκέφτηκε ότι έπρεπε να ειδοποιήσει την Αστυνομία, πράγμα το οποίο ο μάρτυρας έπραξε περί ώρα 17:00 της ίδιας ημέρας, 11.4.
- Ο μάρτυρας περίγραψε στην Αστυνομία τα διαδραματισθέντα και ρώτησε αν ήταν σωστό να περάσει ο ίδιος για να δώσει κατάθεση. Όμως, επειδή ο Ρομάν θα παρέμενε για νοσηλεία για προληπτικούς λόγους ο μάρτυρας θεώρησε σωστό να το καταγγείλει την επόμενη ημέρα όταν θα ένιωθε καλύτερα. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας αναγνώρισε το πρόσωπο που στην γραπτή του κατάθεση ανέφερε ότι επιτέθηκε στον παραπονούμενο υποδεικνύοντας τον Κατηγορούμενο και, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα ακόλουθα. Την ημέρα που εκτυλίχθηκε το επίδικο περιστατικό ήταν η πρώτη φορά που ο μάρτυρας είχε συναντήσει τον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος επέστρεψε στην ταράτσα με πιο άγριες διαθέσεις, κάτι το οποίο φαινόταν από τον τόνο της φωνής του και τις κινήσεις του σώματός του, οι οποίες έδειχναν ότι ήταν πολύ θυμωμένος και ενοχλημένος που ο μάρτυρας μαζί με τους άλλους δυο βρίσκονταν πάνω στην ταράτσα. Ήταν εξαγριωμένος, προφανώς, γιατί το διαμέρισμά του δεν είχε νερό. Όταν ο Κατηγορούμενος χτύπησε τον παραπονούμενο ο παραπονούμενος βρισκόταν στην άκρη της ταράτσας η οποία απείχε 12 περίπου μέτρα από το έδαφος. Στο ίδιο σημείο βρίσκονταν και ο μάρτυρας και ο Ηλίας. Και οι τρεις κοίταζαν κάτω για να δουν πώς θα περνούσαν τις υδραυλικές και τις ηλεκτρολογικές πρόνοιες. Ο μάρτυρας χαρακτήρισε το εν λόγω σημείο ως γκρεμμό. Στην πλευρά που στέκονταν υπήρχε ένα μικρό στηθαίο ύψους 30 περίπου εκατοστών από το πάτωμα της ταράτσας. Στις άλλες 2 πλευρές της ταράτσας υπήρχε περιτοίχισμα ύψους 1 μέτρου περίπου από το πάτωμα της ταράτσας. Στην τέταρτη πλευρά ο μάρτυρας δεν είχε προσέξε τι υπήρχε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας διασαφήνισε ότι είναι οικοδόμος στο επάγγελμα. Πριν επισκεφθεί το διαμέρισμα μαζί με τους άλλους δυο εργάτες, ήτοι τον παραπονούμενο και τον Ηλία, το είχε επισκεφθεί και μόνος του μαζί με τον ιδιοκτήτη. Ο μάρτυρας μαζί με τους άλλους δύο εργάτες ανέβηκαν στην ταράτσα της πολυκατοικίας χρησιμοποιώντας τις σκάλες. Ο Κατηγορούμενος βρισκόταν ήδη πάνω στην ταράτσα μαζί με το κορίτσι όταν οι τρεις τους ανέβηκαν στην ταράτσα. Το κορίτσι αυτό ήταν κανονικής σωματικής διάπλασης και γύρω στα
- Όταν οι τρεις τους ανέβηκαν στην ταράτσα με το που τους είδε ο Κατηγορούμενος τους ρώτησε ευθέως γιατί του είχαν κόψει το νερό. Η συνομιλία διεξήχθη στα Ελληνικά και στα Αγγλικά. Ο Κατηγορούμενος μιλούσε σπαστά Ελληνικά και σπαστά Αγγλικά. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος προχώρησε μαζί με το κορίτσι προς τις σκάλες, κάτι είπε στο κορίτσι, το κορίτσι έφυγε και στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος επέστρεψε μόνος του στην ταράτσα. Κατά το διάστημα που έλειπε ο Κατηγορούμενος από την ταράτσα ο μάρτυρας μαζί με τους άλλους δύο εργάτες προχώρησαν προς την μέση της ταράτσας. Όταν, όμως, ο Κατηγορούμενος επέστρεψε στην ταράτσα οι τρεις τους βρίσκονταν στην άκρια της ταράτσας και κοίταζαν κάτω επιθεωρώντας τον χώρο. Ο Κατηγορούμενος πλησίασε τους τρεις άντρες με πρόθεση να κάνει φασαρία. Την στιγμή εκείνοι ήταν και οι τρεις σκυφτοί στην άκρια της ταράτσας και έβλεπαν προς τα κάτω για να δουν πώς θα περνούσαν τις σωλήνες. Ο παραπονούμενος σηκώθηκε πρώτος. Έγινε ένα σπρώξιμο, ο Κατηγορούμενος ετοίμασε γροθιά και εν τέλει χτύπησε τον παραπονούμενο με γροθιά στο κεφάλι επειδή ο παραπονούμενος ήταν ο πρώτος που είχε βρεθεί μπροστά στον Κατηγορούμενο. Στην προσπάθειά του να αμυνθεί ο παραπονούμενος και προδήλως στην προσπάθειά του να προστατεύσει τον εαυτό του ένεκα του ότι στεκόταν σε επικίνδυνο σημείο επί της ταράτσας έσπρωξε δυνατά τον Κατηγορούμενο με τα χέρια του με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να πέσει κάτω και στην συνέχεια να σηκωθεί πάνω με την μύτη αιματωμένη. Φαίνεται ότι σπρώχνοντας ο παραπονούμενος τον Κατηγορούμενο τον άγγιξε στην μύτη, εξ' ου και η αιμορραγία. Στην συνέχεια ο μάρτυρας προέτρεψε τους άλλους δύο να εγκαταλείψουν το μέρος. Εν τέλει έφυγαν και οι τρεις από την ταράτσα αφήνοντας τον Κατηγορούμενο. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος ακολούθησε τους τρεις άντρες και έφθασε κοντά στο σημείο όπου ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του μάρτυρα. Κατά την διαδρομή ο Κατηγορούμενος μιλούσε πλην όμως ο μάρτυρας δεν αντιλήφθηκε τι έλεγε. Δεν έδωσε σημασία στα λόγια του Κατηγορούμενου και δεν γνώριζε σε ποια γλώσσα μιλούσε ο Κατηγορούμενος. Ο Αστυνομικός που βρισκόταν στο Νοσοκομείο για την ασφάλεια του Νοσοκομείου είπε στον μάρτυρα ότι έπρεπε να πάνε σε Αστυνομικό Σταθμό για να προβούν σε καταγγελία. Ο μάρτυρας ειδοποίησε, λοιπόν, την Αστυνομία τηλεφωνικώς από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου το απόγευμα της ίδιας ημέρας που μετέφερε τον παραπονούμενο στο Νοσοκομείο. Τον αριθμό τηλεφώνου του Αστυνομικού Σταθμού του τον είχε δώσει ο Αστυνομικός του Νοσοκομείου. Από τον Αστυνομικό Σταθμό του είπαν ότι έπρεπε να μεταβούν στον Σταθμό προσωπικά. Όμως, ο παραπονούμενος έπρεπε να παραμείνει στο Νοσοκομείο. Ο μάρτυρας έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία 2 με 3 μέρες αργότερα. Η Υπεράσπιση υπέβαλε τις ακόλουθες θέσεις στον μάρτυρα: κατά την επίδικη ημέρα ο Κατηγορούμενος δεν βρισκόταν στην ταράτσα μαζί με ένα κοριτσάκι, αλλά με ένα αγόρι που ήταν ο υιός του. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του όταν ο Κατηγορούμενος επέστρεψε στην ταράτσα επέστρεψε πάλι μαζί με τον υιό του. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του όταν για πρώτη φορά συναντήθηκαν ο μάρτυρας, ο παραπονούμενος και ο Ηλίας με τον Κατηγορούμενο ο τελευταίος ρώτησε τους τρεις άντρες ευγενικά και εκείνοι, επίσης, του απάντησαν ευγενικά ότι δεν είχαν να κάνουν τίποτα με την διακοπή του νερού του διαμερίσματός του. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ότι ο Κατηγορούμενος ήταν απότομος από την πρώτη στιγμή που τους συνάντησε πάνω στην ταράτσα και νευριασμένος και οι κινήσεις του έδειχναν ότι ήταν ενοχλημένος. Με αυτή την διάθεση τους ρώτησε γιατί του είχαν κόψει το νερό. Ο μάρτυρας δέχθηκε, όμως, ότι οι τρεις τους απάντησαν στον Κατηγορούμενο με ευγένεια ο Κατηγορούμενος δεν ακολούθησε τον μάρτυρα προς το σημείο που ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του μάρτυρα μετά το επεισόδιο που εκτυλίχθηκε πάνω στην ταράτσα. Ο Κατηγορούμενος δεν ήταν σε θέση να κάνει κάτι τέτοιο γιατί ήταν αιμόφυρτος και δεν μπορούσε καν να σηκωθεί. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ο μάρτυρας δεν ειδοποίησε τηλεφωνικώς την Αστυνομία από το Νοσοκομείο γιατί φοβόταν για τα περαιτέρω αφού ήταν ο παραπονούμενος που είχε χτυπήσει τον Κατηγορούμενο και όχι ο Κατηγορούμενος τον παραπονούμενο. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ο μάρτυρας δεν κατέθεσε την αλήθεια στο Δικαστήριο, αλλά κατέθεσε με σκοπό να βοηθήσει τον παραπονούμενο ο οποίος είναι φίλος του. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του. Ο μάρτυρας σε γενικές γραμμές κρίνω πως είπε την αλήθεια αν και ουσιώδη σημεία της υπόθεσης τα απέκρυψε και σε σχέση με αυτά πρόβαλε εκδοχή η οποία είναι αναληθής με σκοπό, προδήλως, να ενισχύσει την εκδοχή του παραπονούμενου ο οποίος ήταν γνωστός του και με τον οποίο είχε επαγγελματική συνεργασία. Τα σημεία αυτά παρατίθενται πιο κάτω. Σημειώνεται, επίσης, ότι αρκετά σημεία από την μαρτυρία του μάρτυρα τα οποία είναι κοινά με την μαρτυρία του παραπονούμενου σχολιάζονται στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του παραπονούμενου, οπότε η ενασχόληση τους με αυτά στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του μάρτυρα κρίνεται περιττή. Επίσης, δεν κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ με σημεία από την μαρτυρία του μάρτυρα τα οποία συνάδουν με την μαρτυρία του παραπονούμενου και είναι αποδεκτά ως στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του παραπονούμενου υποδεικνύεται. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος δεν ακολούθησε τον μάρτυρα προς το σημείο που ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του μάρτυρα μετά το επεισόδιο που εκτυλίχθηκε πάνω στην ταράτσα καθότι δεν ήταν σε θέση να κάνει κάτι τέτοιο. Ήταν αιμόφυρτος και δεν μπορούσε καν να σηκωθεί. Η υπό της Υπεράσπισης υποβληθείσα θέση δεν είναι αποδεκτή. Αποδεκτή επί του προκειμένου είναι η μαρτυρία του μάρτυρα η οποία και υποστηρίζεται από την μαρτυρία του παραπονούμενου. Συν τοις άλλοις η θέση της Υπεράσπισης παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της δικής του μαρτυρίας υπέδειξε ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο σηκώθηκε, είδε τους τρεις άντρες να βρίσκονται κάτω στον δρόμο και να οδεύουν προς τα αυτοκίνητά τους - μάλιστα σημείωσε και τους αριθμούς εγγραφής δύο αυτοκινήτων - κατέβηκε στο διαμέρισμά του, ανέβηκε ξανά στην ταράτσα και στην συνέχεια κατέβηκε και εισήλθε εντός τουριστικού πρακτορείου. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι όπως ο Κατηγορούμενος ερχόταν κατά πάνω τους αφότου επανήλθε στην ταράτσα έσπρωξε τον παραπονούμενο και στην συνέχεια τον γρονθοκόπησε στο κεφάλι. Κανένας από τους πιο πάνω ισχυρισμούς του μάρτυρα δεν είναι αποδεκτός. Αναφορικά με τον πρώτο, αυτός, ούτε καν υποστηρίχθηκε από τον παραπονούμενο είτε στα πλαίσια της γραπτής του κατάθεσης, είτε διά ζώσης. Αναφορικά με τον δεύτερο, αυτός, ως στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του παραπονούμενου υποδεικνύεται δεν είναι αποδεκτός για τους λόγους που εκεί επεξηγούνται. Υπέδειξε, επίσης, ότι ο παραπονούμενος στην προσπάθεια του να αμυνθεί έσπρωξε τον Κατηγορούμενο προς τα πίσω με τα δύο του χέρια και ο Κατηγορούμενος από το σπρώξιμο έχασε την ισορροπία του και έπεσε κάτω. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός του μάρτυρα είναι αποδεκτός. Οι λόγοι υποδεικνύονται στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του παραπονούμενου του οποίου η μαρτυρία ήταν προς την ίδια κατεύθυνση. Μη αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο λόγος που αιμορράγησε η μύτη του Κατηγορούμενου ήταν γιατί σπρώχνοντας ο παραπονούμενος τον Κατηγορούμενο τον άγγιξε στην μύτη. Κάτι το οποίο ισχυρίσθηκε και ο παραπονούμενος και δεν έγινε αποδεκτό. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του μάρτυρα που δεν αποδέχθηκα για τους λόγους που πιο πάνω επισημάνθηκαν η υπόλοιπη μαρτυρία του μάρτυρα είναι αποδεκτή. Δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο παραπονούμενος. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο παραπονούμενος κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε μέρος του περιεχομένου της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 12.4.13 στην μητρική του γλώσσα ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Σημειώνεται ότι προτού υιοθετήσει την γραπτή του κατάθεση ο παραπονούμενος διασαφήνισε ότι σε αυτή παρατηρούνται κάποιες ανακρίβειες τις οποίες και υπέδειξε στο Δικαστήριο στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του και οι οποίες παρατίθενται πιο κάτω. Θέση του παραπονούμενου είναι ότι κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης δεν υποστήριξε αυτά που σύμφωνα με τον ίδιο αποτελούν τις υπό αυτού υποδειχθείσες ανακρίβειες. Ο παραπονούμενος υποστήριξε, επίσης, ότι ενδεχομένως αυτό να οφείλεται σε λάθη στην μετάφραση. Τέλος, ο παραπονούμενος υπέδειξε ότι κάποια σημεία από την γραπτή του κατάθεση δεν ήταν ευανάγνωστα. Για τον λόγο αυτό δεν μπορούσε να τα αναγνώσει. Παρόλα αυτά η εκδοχή του παραπονούμενου προκύπτει ευκρινώς μέσα από το Τεκμήριο
- Κατ' αρχή, τα σημεία τα οποία απαντούν στο Τεκμήριο 2 και που δεν είναι αληθή σύμφωνα με τον παραπονούμενο είναι τα εξής: ότι ο παραπονούμενος γνωρίζει πολύ καλά την Ελληνική γλώσσα. Ο παραπονούμενος υποστήριξε διά ζώσης ότι κατά τον χρόνο λήψης της γραπτής του κατάθεσης δεν γνώριζε την Ελληνική γλώσσα «τόσο καλά» ότι ο παραπονούμενος δεν είδε πού πήγε ο Κατηγορούμενος αφότου είπε στον Κατηγορούμενο ότι δεν ήταν αυτός που είχε διακόψει την παροχή νερού στο διαμέρισμα του. Ο παραπονούμενος υποστήριξε διά ζώσης ότι κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης δεν είπε κάτι τέτοιο ότι ο παραπονούμενος μετά την επίθεση που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο έσφιξε τα δύο του χέρια σε γροθιές και χτύπησε τον Κατηγορούμενο στο πρόσωπο. Ο παραπονούμενος υποστήριξε διά ζώσης ότι ούτε έσφιξε τα χέρια του σε γροθιές, ούτε χτύπησε τον Κατηγορούμενο στο πρόσωπο, αλλά μόνο ότι έσπρωξε τον Κατηγορούμενο με τα δύο του χέρια στην γραπτή κατάθεση του παραπονούμενου αναφέρεται ότι μετά το σπρώξιμο που ο παραπονούμενος έδωσε στον Κατηγορούμενο ο τελευταίος του επιτέθηκε ξανά αρπάζοντάς τον από την φανέλα. Στην συνέχεια άρχισε να σπρώχνει ο ένας τον άλλο και ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω. Όταν ο παραπονούμενος είδε ότι η μύτη του Κατηγορούμενου αιμορράγησε ο παραπονούμενος σταμάτησε. Τα πιο πάνω ο παραπονούμενος δεν τα αμφισβήτησε. Ό,τι δεν δέχθηκε ότι είπε κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης είναι αυτό που στην γραπτή του κατάθεση αναφέρεται στην συνέχεια. Ότι, δηλαδή, σταμάτησε και δεν συνέχισε να χτυπά άλλο τον Κατηγορούμενο ότι ο παραπονούμενος είπε στον Κατηγορούμενο ότι ο Κατηγορούμενος είχε προκαλέσει τον παραπονούμενο να τον χτυπήσει. Ο παραπονούμενος υποστήριξε διά ζώσης ότι κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης δεν είπε κάτι τέτοιο ότι ο ΜΚ 1 εισηγήθηκε όπως ο ίδιος, ο παραπονούμενος και ο Ηλίας εγκαταλείψουν την ταράτσα και επιστρέψουν κάποια άλλη ημέρα για την δουλειά για να σταματήσει ο παραπονούμενος. Το ορθό σύμφωνα με τον παραπονούμενο είναι ότι ο ΜΚ 1 τους εισηγήθηκε να εγκαταλείψουν την ταράτσα για να σταματήσουν και οι δυο ότι ο ΜΚ 1 εξ' όσων ο παραπονούμενος θυμόταν δεν μπήκε ανάμεσα στον παραπονούμενο και τον Κατηγορούμενο. Ο παραπονούμενος υποστήριξε ότι κάτι τέτοιο δεν είπε κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης αφού θυμόταν καλά ότι ο ΜΚ 1 δεν είχε εμπλακεί στην διένεξη μεταξύ του Κατηγορούμενου και του παραπονούμενου ότι αφότου ο παραπονούμενος εγκατέλειψε το μέρος και πήρε το αυτοκίνητό του και έφυγε σταμάτησε σε «κάποιο βενζινάδικο». Ο παραπονούμενος υποστήριξε διά ζώσης ότι κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης υπέδειξε το συγκεκριμένο βενζινάδικο στο οποίο σταμάτησε και συγκεκριμένα ότι αυτό έφερε την επιγραφή Lukoil ότι ο παραπονούμενος κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης δεν ανέφερε ότι «για το χέρι που ήταν σπασμένο δεν τον χτύπησα». Ό,τι επί του προκειμένου ανέφερε κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης ήταν ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το σπάσιμο του χεριού του Κατηγορούμενου. Επίσης, ο παραπονούμενος κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης δεν ανέφερε ότι αυτός είχε σχέση με ό,τι ο Κατηγορούμενος έπαθε στο πρόσωπό του ότι ο παραπονούμενος κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης δεν ανέφερε «απολογούμαι γι' αυτό που έκαμα και χτύπησα και είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει, που γίνεται». Εξαιρουμένων των πιο πάνω σημείων και με τις υποδείξεις στις οποίες προέβη ο παραπονούμενος διά ζώσης και οι οποίες σύμφωνα με τον ίδιο δεν αναφέρονται στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 2 - πλην όμως σύμφωνα με τον ίδιο αντανακλούν την αλήθεια η εκδοχή που πρόβαλε ο παραπονούμενος στην βάση της γραπτής του κατάθεσης - Τεκμήριο 2 - σε συνδυασμό με την διά ζώσης μαρτυρία του έχει ως εξής. O παραπονούμενος είναι υδραυλικός στο επάγγελμα και αναλαμβάνει μόνος του δουλειές. Κατόπιν τηλεφωνικής συνεννόησης του με τον Νίκο στις 11.4.13 το απόγευμα ο παραπονούμενος συναντήθηκε με τον Νίκο πλησίον του Αντρέας Snack. Ακολουθώντας στην συνέχεια το αυτοκίνητο του Νίκου έφθασαν και οι δύο στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά όπου βρίσκεται η πολυκατοικία στην οποία βρίσκεται το διαμέρισμα το οποίο επρόκειτο να επιθεωρήσουν. Ο Νίκος έδειξε στον παραπονούμενο το διαμέρισμα το οποίο την στιγμή εκείνη ήταν άδειο και ακατοίκητο και του ζήτησε να του δώσει την προσφορά του για τις υδραυλικές εργασίες. Ο παραπονούμενος υπέδειξε στον Νίκο ότι έπρεπε να ανέβει στην ταράτσα για να μπορέσει να αντιληφθεί πώς θα μπορούσαν να περάσουν οι σωλήνες και ο Ηλίας ο ηλεκτρολόγος για να ελέγξει τα ηλεκτρολογικά. Έτσι ο παραπονούμενος, ο ΜΚ 1 και ο Ηλίας ανέβηκαν στην ταράτσα από τα σκαλιά της πολυκατοικίας, όταν δε έφθασαν στα τελευταία σκαλιά της σκάλας που οδηγούσε στην ταράτσα είδαν να τους πλησιάζει ένας άγνωστος σε αυτούς άντρας και να λέει στον παραπονούμενο στα Ελληνικά «γιατί μου κλείσατε το νερό;». Ο παραπονούμενος απάντησε στον άντρα αυτόν στα Ελληνικά ότι δεν ήταν αυτός που του είχε κλείσει το νερό και ότι ο λόγος που είχαν ανεβεί στην ταράτσα ήταν για να δουν πώς θα περνούσαν τις σωλήνες στο διαμέρισμα. Αυτός ο άγνωστος άντρας δεν ήταν Κύπριος αφού μιλούσε σπαστά Ελληνικά. Ενώ ο παραπονούμενος συνέχισε την εργασία του με τον Νίκο και ενώ ο παραπονούμενος κοίταζε προς τα κάτω άκουσε τον άγνωστο άντρα ο οποίος βρισκόταν πίσω τους να φωνάζει στον παραπονούμενο ρωτώντας τον γιατί είχε κλείσει το νερό. Ο παραπονούμενος του εξήγησε ξανά ότι δεν ήταν αυτός και οι συνεργάτες τους που του είχαν κλείσει το νερό και ότι ο παραπονούμενος βρισκόταν στην ταράτσα για άλλη δουλειά. Ο άγνωστος άντρας συνέχιζε να φωνάζει επιμένοντας ότι ο παραπονούμενος του είχε κλείσει το νερό. Ο παραπονούμενος, τότε, σηκώθηκε, ο άγνωστος άντρας τον πλησίασε και σε απόσταση δύο μέτρων περίπου κουνούσε τα χέρια του μπροστά από τον παραπονούμενο. Τότε ο παραπονούμενος άρχισε και εκείνος να φωνάζει στον άγνωστο άντρα για να σταματήσει. Ο άγνωστος άντρας έκανε ότι γύρισε να φύγει και απότομα μετά γύρισε προς το μέρος του παραπονούμενου και του επιτέθηκε κτυπώντας τον με το χέρι του στο κεφάλι και συγκεκριμένα στον ύπνο. Ο παραπονούμενος έχασε την ισορροπία του και έσπρωξε τον άγνωστο άντρα με τα δύο χέρια. Ο άγνωστος άντρας επιτέθηκε εκ νέου στον παραπονούμενο αρπάζοντας τον από την φανέλα. Στην συνέχεια άρχισε ο ένας να σπρώχνει τον άλλο με αποτέλεσμα ο άγνωστος άντρας να πέσει κάτω. Ο παραπονούμενος σταμάτησε αφού είδε ότι από την μύτη του άγνωστου άντρα έτρεχε αίμα. Στην συνέχεια ο άγνωστος άντρας σηκώθηκε και συνέχισε να φωνάζει στον παραπονούμενο λέγοντας του ότι θα φύγει από την Κύπρο και ότι θα του δημιουργούσε προβλήματα. Ο παραπονούμενος τον ρώτησε για ποιο λόγο τον είχε χτυπήσει. Στην συνέχεια ο Νίκος εισηγήθηκε να εγκαταλείψουν την ταράτσα και να επιστρέψουν κάποια άλλη μέρα για την εργασία για την οποία είχαν πάει ώστε το θέμα μεταξύ των δύο να λήξει. Ο Νίκος δεν ενεπλάκη στην διένεξη μεταξύ του παραπονούμενου και του Κατηγορούμενου. Όταν ο παραπονούμενος, ο Νίκος και ο Ηλίας κατέβηκαν από την ταράτσα ο άγνωστος άντρας τους ακολούθησε μέχρι το σημείο που είχαν σταθμευμένα τα αυτοκίνητα τους στον χώρο στάθμευσης. Ο παραπονούμενος ένιωθε ζάλη από το χτύπημα γι΄ αυτό και οδήγησε το αυτοκίνητο του μέχρι το βενζινάδικο με την επιγραφή Lukoil. Εκεί σταμάτησε και τηλεφώνησε στον Νίκο. Στην συνέχεια ο Νίκος έφθασε στο εν λόγω βενζινάδικο με το δικό του αυτοκίνητο και μετέφερε τον παραπονούμενο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Στο Νοσοκομείο ο παραπονούμενος τους είπε ότι ζαλιζόταν από το χτύπημα που είχε δεχθεί στο κεφάλι από τον άγνωστο άντρα, ο ιατρός τον πληροφόρησε ότι έπρεπε να νοσηλευθεί στο Νοσοκομείο και, έτσι, ο παραπονούμενος παρέμεινε στην Χειρουργική πτέρυγα μέχρι το πρωί της Παρασκευής, ημέρα που του λήφθηκε και η γραπτή του κατάθεση. Στο Νοσοκομείο όπου βρισκόταν τον πλησίασε κάποιος αστυνομικός και του ανέφερε ότι το πρόσωπο με το οποίο είχε μαλώσει κατάγονταν από την Σερβία πλην όμως δεν του ανέφερε το όνομα του. Στις Πρώτες Βοήθειες ήταν και ο Σέρβος αυτός πλην όμως ο παραπονούμενος δεν του μίλησε. Ακολούθως στην Αστυνομία πληροφορήθηκε ότι το όνομα του ήταν Igor. Ο παραπονούμενος δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με το σπάσιμο του χεριού του Igor. Ο Igor ίσως να έσπασε το χέρι του την στιγμή που οι δυο τους σπρωχνόντουσαν. Ο παραπονούμενος ήταν αναγκασμένος να κάνει ό,τι έκανε διότι ο Igor του είχε επιτεθεί πρώτος και τον κτύπησε. Ο Igor ήταν μεθυσμένος αφού μύριζε αλκοόλ. Σε καμιά περίπτωση ο παραπονούμενος δεν άρπαξε τον Igor από τα πόδια με σκοπό να τον πετάξει από την ταράτσα. Ό,τι είπε ο Igor στην κατάθεσή του είναι ψέμα. Προδήλως ο παραπονούμενος αναφερόμενος στον Νίκο εννοούσε τον ΜΚ
- Ο παραπονούμενος υπέδειξε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο από το οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο δέχθηκε την επίθεση. Αντεξεταζόμενος ο παραπονούμενος υπέδειξε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η πρώτη φορά που ο παραπονούμενος είδε τον Κατηγορούμενο ήταν πάνω στην ταράτσα της πολυκατοικίας όταν ο ίδιος, ο ΜΚ 1 και ο Ηλίας βρίσκονταν στα τελευταία σκαλιά της σκάλας που οδηγεί προς την ταράτσα. Ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στην ταράτσα με ένα κοριτσάκι ηλικίας μεταξύ 7 και 8 ετών. Μόλις τους είδε ο Κατηγορούμενος κατευθύνθηκε πάνω τους. Πριν την επίθεση που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο ο Κατηγορούμενος είχε πλησιάσει την σκάλα όπου στεκόταν το κοριτσάκι και έσκυψε και της είπε κάτι. Στην συνέχεια το κορίτσι έφυγε και ο Κατηγορούμενος πλησίασε τους τρεις άντρες και επιτέθηκε στον παραπονούμενο. Στον Αστυνομικό που τον επισκέφθηκε στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού ο παραπονούμενος δεν είπε ότι ο Κατηγορούμενος τον χαστούκισε στο πρόσωπο αλλά ότι ο Κατηγορούμενος τον χτύπησε με γροθιά. Ο Κατηγορούμενος τον χτύπησε με γροθιά στον ύπνο. Η Υπεράσπιση υπέβαλε τις ακόλουθες θέσεις στον παραπονούμενο: κατά την επίδικη ημέρα ο Κατηγορούμενος δεν ανέβηκε πάνω στην ταράτσα μαζί με ένα κορίτσι, αλλά με τον υιό του, τον Ντένις, ηλικίας 7 ετών. Την στιγμή εκείνη ο παραπονούμενος βρισκόταν μόνος του πάνω στην ταράτσα και προσπαθούσε να κάνει υδραυλικές εργασίες. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε τις υποβολές και επέμεινε στην εκδοχή του. Αντέτεινε, επίσης, υποδεικνύοντας ότι μαζί του στην ταράτσα βρίσκονταν εξ' αρχής και οι άλλοι δύο άντρες που υπέδειξε στην μαρτυρία του. Υποστήριξε ότι οι τρεις τους δεν είχε ακόμα βγάλει τα εργαλεία τους υπονοώντας ότι δεν είχαν ακόμα προβεί σε οποιεσδήποτε εργασίες ο Κατηγορούμενος ρώτησε τον παραπονούμενο στα Αγγλικά και ευγενικά αν γνώριζε γιατί δεν είχε νερό στο διαμέρισμά του και ο παραπονούμενος του είπε ότι δεν είχε καμία σχέση με αυτό οπότε ο Κατηγορούμενος κατέβηκε με τον υιό του από την σκάλα για να πάει στον πρώτο όροφο όπου βρίσκονταν οι αντλίες του νερού για να δει αν ήταν κλειστές ή όχι. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε τα ακόλουθα. Ο Κατηγορούμενος απευθύνθηκε στον ίδιο και στα Ελληνικά και στα Αγγλικά. Δεν τον ρώτησε αν γνώριζε γιατί δεν είχε νερό στο διαμέρισμά του, αλλά έδειχνε σίγουρος ότι ο παραπονούμενος και οι άλλοι δύο άντρες του είχαν κλείσει το νερό και τους ρώτησε τον λόγο. Ο παραπονούμενος δέχθηκε ότι είπε στον Κατηγορούμενο ότι δεν είχε καμία σχέση ή ανάμειξη με το πρόβλημα του νερού στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου και αρνήθηκε ότι ο Κατηγορούμενος κατέβηκε από την σκάλα και ότι έφυγε από την ταράτσα. Εξ' όσων αντιλήφθηκε ο Κατηγορούμενος είχε πλησιάσει την σκάλα και δεν είχε φύγει από την ταράτσα ο Κατηγορούμενος αφού έλεγξε τις αντλίες και διαπίστωσε ότι αυτές ήταν ανοικτές επέστρεψε στην ταράτσα και ρώτησε εκ νέου γιατί δεν είχε νερό το διαμέρισμά του. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ότι ο Κατηγορούμενος δήλωνε εξ' αρχής σίγουρος ότι οι τρεις άντρες του είχαν κλείσει το νερό γι' αυτό και φώναζε προς αυτούς όταν ο Κατηγορούμενος επέστρεψε στην ταράτσα την φορά αυτή μαζί με τον παραπονούμενο στην ταράτσα βρίσκονταν και ο ΜΚ 1 και ο Ηλίας. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι στην ταράτσα τα πιο πάνω πρόσωπα βρίσκονταν μαζί του από την αρχή. Επανέλαβε δε την θέση του ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε καθ' οιονδήποτε χρόνο φύγει από την ταράτσα ώστε να επιστρέψει σε αυτήν. Βρισκόταν συνέχεια πάνω στην ταράτσα ο παραπονούμενος επιτέθηκε στον Κατηγορούμενο σπρώχνοντας τον με το χέρι του στο στήθος και κτυπώντας τον στην μύτη επειδή εκνευρίσθηκε που ο Κατηγορούμενος τον ρώτησε ξανά για το ίδιο θέμα. Ως αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του και συγκεκριμένα ότι ο Κατηγορούμενος τον χτύπησε ενώ ο παραπονούμενος βρισκόταν στην άκρια της ταράτσας. Τότε ο παραπονούμενος τον έσπρωξε με τα δύο του χέρια πετυχαίνοντας τον στην μύτη χωρίς, όμως, να στοχεύει στην μύτη του Κατηγορούμενου. Ήθελε να σπρώξει τον Κατηγορούμενο μακριά του γιατί βρισκόταν στην άκρια της ταράτσας η οποία απείχε 12 μέτρα από το έδαφος και μπορούσε να πέσει ο Κατηγορούμενος δεν επιτέθηκε στον παραπονούμενο, αλλά προσπάθησε να αμυνθεί από την επίθεση του παραπονούμενου. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ο παραπονούμενος έσπρωξε τον Κατηγορούμενο μέχρι την άκρια της ταράτσας με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να πέσει από την ταράτσα κάτω. Τότε επενέβη ο Νίκος με σκοπό να σταματήσει αυτό που ο παραπονούμενος ίσως είχε πρόθεση να πράξει, ήτοι να ρίξει τον Κατηγορούμενο κάτω από την ταράτσα. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ο Κατηγορούμενος αφότου έπεσε κάτω δεν σηκώθηκε πάνω και ούτε άρπαξε τον παραπονούμενο από την φανέλα. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του καμία σοβαρή σωματική βλάβη δεν υπέστη από το επίδικο περιστατικό και ο λόγος που έμεινε στο Νοσοκομείο ήταν γιατί έτσι τον είχε «δασκαλέψει» ο Νίκος που ήταν φίλος του. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι ήταν ο ιατρός που του είπε να μείνει στο Νοσοκομείο ο Κατηγορούμενος δεν ήταν μεθυσμένος. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι πεποίθησή του ότι ο Κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος. Υπέδειξε, επίσης, ότι κοντά πλησίασε μόνο τον ίδιο ο Κατηγορούμενος ο παραπονούμενος κατασκεύασε την εκδοχή του για να αποενοχοποιήσει τον εαυτό του όπως και ο ΜΚ 1 αφού είχαν και οι δύο το πλεονέκτημα να ακούσουν την μαρτυρία που είχε δοθεί από όλους τους μάρτυρες που παρήλασαν στο άλλο ποινικό Δικαστήριο στα πλαίσια άλλης ποινικής υπόθεσης με κατηγορούμενο τον ίδιο και παραπονούμενο τον Κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την πιο πάνω θέση επιμένοντας στην εκδοχή και τις θέσεις του. Κρίνω πως ο παραπονούμενος δεν κατέθεσε την πάσα αλήθεια στο Δικαστήριο. Κατ' αρχή, δεν δέχομαι ότι κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης δεν ανέφερε αυτά που στα πλαίσια της διά ζώσης μαρτυρίας του υπέδειξε ότι δεν είχε αναφέρει. Ούτε και δέχομαι τα όσα αντεξεταζόμενος πρόβαλε ως δικαιολογία σε σχέση με το θέμα αυτό. Όπως ότι υπέδειξε στον Αστυνομικό που του έλαβε την γραπτή του κατάθεση ότι υπήρχαν πολλά λάθη στην κατάθεσή του, ότι ο εν λόγω Αστυνομικός του είπε ότι δεν υπήρχε άλλος διερμηνέας διαθέσιμος και ότι αυτά που ήθελε να πει θα μπορούσε να τα πει στο Δικαστήριο όπου «θα είναι πιο αναλυτική η διαδικασία». Η παραδοξότητα του εν λόγω ισχυρισμού του παραπονούμενου είναι τέτοια ώστε να μην μπορεί να γίνει πιστευτή. Συναφώς καμία μαρτυρία δεν παρουσιάσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή που να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του αυτούς. Στην πιο πάνω διαπίστωσή μου συντείνει και το γεγονός ότι τέσσερα χρόνια μετά ο παραπονούμενος ήταν σε θέση να θυμηθεί και θυμόταν, ως ισχυρίσθηκε, τι ακριβώς ανέφερε και τι ακριβώς δεν ανέφερε κατά την λήψη της γραπτής του κατάθεσης. Αυτό είναι άλλη μια παραδοξότητα για την αλήθεια της οποίας, επίσης, δεν έχω ικανοποιηθεί. Είναι πρόδηλο ότι ο παραπονούμενος επέλεξε από την γραπτή του κατάθεση τα σημεία εκείνα που «τον συμφέρουν» και αφαίρεσε εκείνα που δεν «τον συμφέρουν» και που δεν προωθούν την εκδοχή που ήθελε να προωθήσει διά ζώσης. Και πρωτίστως ο παραπονούμενος δεν ήθελε να προωθήσει τους ακόλουθους ισχυρισμούς οι οποίοι περιλαμβάνονται στην γραπτή του κατάθεση και τους οποίους δεν έχω κανένα ενδοιασμό ότι ανέφερε στον Αστυνομικό που του έλαβε την γραπτή του κατάθεση. Πρώτο, ότι έσφιξε τα δύο του χέρια σε γροθιές και, ακολούθως, χτύπησε τον Κατηγορούμενο στο πρόσωπο - και όχι ότι απλά τον έσπρωξε με τα χέρια του - δεύτερο, ότι σταμάτησε να χτυπά τον Κατηγορούμενο όταν είδε ότι η μύτη του Κατηγορούμενου αιμορραγούσε, τρίτο, ότι είπε στον Κατηγορούμενο ότι ο λόγος που τον χτύπησε ήταν γιατί ο Κατηγορούμενος τον είχε προκαλέσει και, τέταρτο, ότι απολογήθηκε που είχε χτυπήσει τον Κατηγορούμενο. Σημειώνεται ότι και ο ΜΥ 2 στην μαρτυρία του υπέδειξε ότι ο παραπονούμενος ομολόγησε προφορικά στον ίδιο εντός του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο χτύπησε κι' αυτός τον Κατηγορούμενο. Ο ΜΥ 2 δεν υποστήριξε ότι ο παραπονούμενος του είπε ότι είχε σπρώξει τον Κατηγορούμενο με τα χέρια του ή ότι στα πλαίσια του σπρωξίματος αυτού ακούσια «πέτυχε» τον Κατηγορούμενο στην μύτη ως ήταν η υπό του παραπονούμενου διά ζώσης διατυπωθείσα θέση του. Ο ΜΥ 2 ως εκ της μαρτυρίας του διεφάνη δεν είχε οποιοδήποτε λόγο ή κίνητρο να αναφέρει ψευδώς στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 8 - τα όσα ως μαρτυρία εξασφάλισε από τον παραπονούμενο στα πλαίσια εκτέλεσης της καθηκόντων του. Συν τοις άλλοις ο ισχυρισμός του αυτός, ότι, δηλαδή, αυτό του είχε αναφέρει ο παραπονούμενος στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου δεν αμφιβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Έτσι, προδήλως, εξηγείται το ότι οι τρεις άντρες μετά το τέλος του επεισοδίου εγκατέλειψαν το μέρος και τον Κατηγορούμενο και κατευθύνθηκαν βιαστικοί προς τα αυτοκίνητά τους ως υπέδειξαν τόσο ο παραπονούμενος, όσο και ο ΜΚ 1 αλλά και ο Κατηγορούμενος. Γιατί ο παραπονούμενος χτύπησε άσχημα τον Κατηγορούμενο στο πρόσωπο αφού σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό - Τεκμήριο 7 - το περιεχόμενο του οποίου η Κατηγορούσα Αρχή εν τέλει δεν αμφισβήτησε ο Κατηγορούμενος ως εκ της επίθεσης που δέχθηκε υπέστη κάταγμα ρινός. Έτσι, επίσης, προδήλως, εξηγείται το ότι ο παραπονούμενος αρχικά και ενώ ακόμα βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όταν του ζητήθηκε από τον ΜΥ 2 να δώσει γραπτή κατάθεση ανέφερε στον ΜΥ 2 ότι δεν είχε παράπονο και ότι δεν επιθυμούσε να δώσει γραπτή κατάθεση και ότι γραπτή κατάθεση θα έδινε μόνο σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος προέβαινε σε καταγγελία εναντίον του. Ο ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι δεν είχε αναφέρει κάτι τέτοιο στον ΜΥ 2 και ότι ό,τι μόνο ανέφερε στον ΜΥ 2 ήταν ότι εντός του Νοσοκομείου δεν θα προέβαινε σε καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου δεν είναι αποδεκτός. Σημειώνεται ότι ο υπό συζήτηση ισχυρισμός του ΜΥ 2 δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Τέλος, έτσι εξηγείται το ότι ο παραπονούμενος πρόσφερε στον Κατηγορούμενο το ποσό των Ευρώ 2.000,00 σεντ ως ο Κατηγορούμενος υπέδειξε στην μαρτυρία του ώστε να μην καταθέσει στην διαδικασία. Και ότι απείλησε τον Κατηγορούμενο με τον τρόπο που ο Κατηγορούμενος υπέδειξε στην μαρτυρία του όταν ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την προσφορά. Υπό το φως όλων των πιο πάνω η θέση του παραπονούμενου ότι δεν χτύπησε με γροθιά τον Κατηγορούμενο στην μύτη αλλά μόνο ότι τον έσπρωξε με τα δυο του χέρια δεν είναι αποδεκτή. Τουναντίον, δέχομαι ό,τι επί του προκειμένου ο παραπονούμενος ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση και που κρίνω ότι αντανακλά την αλήθεια και συγκεκριμένα ότι μετά το χτύπημα που ο παραπονούμενος δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο ο παραπονούμενος κατέφερε γροθιά στην μύτη του Κατηγορούμενου. Ισχυρισμός ο οποίος συνάδει και με την μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Μη αποδεκτό είναι και το μέρος της μαρτυρίας του παραπονούμενου, τόσο αυτό που εκτίθεται στην γραπτή του κατάθεση όσο και αυτό που προβλήθηκε διά ζώσης από τον παραπονούμενο, το οποίο σχετίζεται με το τι αμέσως ακολούθησε του χτυπήματος που ο παραπονούμενος δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο μέχρι και το σημείο που ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω. Υπό το φως της εν γένει εκδοχής του παραπονούμενου ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης η οποία δεν ήταν εντελώς αληθής δεν θεωρώ ασφαλές να δεχθώ την εκδοχή του παραπονούμενου σε σχέση με αυτό το μέρος του επίδικου επεισοδίου. Δέχομαι, όμως, τον ισχυρισμό που ο παραπονούμενος πρόβαλε στην γραπτή του κατάθεση ότι σταμάτησε να χτυπά τον Κατηγορούμενο όταν διαπίστωσε ότι η μύτη του Κατηγορούμενου αιμορραγούσε. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε ότι στον ΜΥ 2 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος τον χαστούκισε στο πρόσωπο. Θέση του ήταν ότι στον ΜΥ 2 ο παραπονούμενος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος τον χτύπησε με γροθιά. Ο ισχυρισμός του παραπονούμενου δεν είναι αποδεκτός. Ως ανωτέρω υποδείχθηκε ο ΜΥ 2 δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να αναφέρει ψευδώς ό,τι αναφέρθηκε σε αυτόν από τον παραπονούμενο, μέσα δε από την μαρτυρία του, η οποία, σημειωτέον, δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν διεφάνη ότι ο ΜΥ 2 είχε οποιοδήποτε κίνητρο να πράξει κάτι τέτοιο. Ενισχυτικό του συμπεράσματος του Δικαστηρίου κρίνω πως είναι και το γεγονός ότι ο παραπονούμενος στην γραπτή του κατάθεση δεν προέβη σε αναφορά ότι ο Κατηγορούμενος τον χτύπησε με γροθιά. Ό,τι μόνο ανέφερε στην γραπτή του κατάθεση ήταν ότι ο Κατηγορούμενος τον κτύπησε με το χέρι του στο κεφάλι και συγκεκριμένα στον ύπνο. Ήταν, επίσης, η θέση του παραπονούμενου ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε εγκαταλείψει την ταράτσα σε αντίθεση με την μαρτυρία του ΜΚ 1 σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος μετά την πρώτη λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ αυτού και του παραπονούμενου κατευθύνθηκε προς την σκάλα με το παιδί το οποίο ήταν μαζί του, έφυγε από την ταράτσα και στην συνέχεια επέστρεψε στην ταράτσα χωρίς το παιδί. Η θέση του παραπονούμενου ως διεφάνη από την μαρτυρία του βασιζόταν στην αίσθηση του και όχι ως ήταν η θέση του στην αντίληψή του. Αφού σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν υποστήριξε ότι είδε τον Κατηγορούμενο να φεύγει από την ταράτσα και στην συνέχεια να επανέρχεται. Μάλιστα, στην γραπτή του κατάθεση υποστήριξε ότι δεν είδε πού είχε πάει ο Κατηγορούμενος αφότου απάντησε στον Κατηγορούμενο μετά που ο Κατηγορούμενος για πρώτη φορά του καταλόγισε ότι του είχε διακόψει την παροχή νερού στο διαμέρισμά του. Υπό το φως τούτου δεν θεωρώ ασφαλές να δεχθώ την θέση του παραπονούμενου επί του προκειμένου. Επί του προκειμένου κρίνω ασφαλές να δεχθώ την θέση του ΜΚ 1 ο οποίος ως από την μαρτυρία του με ενάργεια προκύπτει είδε τον Κατηγορούμενο να εγκαταλείπει την ταράτσα μαζί με το παιδί που συνόδευε και ύστερα από λίγο να επιστρέφει σε αυτή χωρίς το παιδί αυτό με πιο άγριες διαθέσεις, αυτή την φορά, ως ο ΜΚ 1 υπέδειξε στην μαρτυρία του. Από την μαρτυρία του παραπονούμενου δεν δέχομαι, ακόμα, ότι ο Κατηγορούμενος ήταν μεθυσμένος. Πέραν του ότι ό,τι μόνο από την μαρτυρία του παραπονούμενου συνάγεται ήταν ότι ο Κατηγορούμενος μύριζε αλκοόλ - ο παραπονούμενος υποστήριξε μόνο ότι μόνο αυτόν είχε πλησιάσει ο Κατηγορούμενος - τίποτα άλλο δεν υποδείχθηκε από τον παραπονούμενο που εύλογα να παραπέμπει σε συμπέρασμα προς την κατεύθυνση ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο τελούσε σε κατάσταση μέθης. Ούτε και από την μαρτυρία του ΜΚ 1 κάτι τέτοιο συνάγεται ως εύλογο συμπέρασμα. Τουναντίον, από την μαρτυρία του ΜΚ 1 προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είχε πλήρη έλεγχο των κινήσεων και της συμπεριφοράς του και ότι η όλη του στάση οριοθετούσε τον στόχο του και αντανακλούσε την πεποίθησή του, πράγμα που δεν συνάδει με συμπέρασμα περί μέθης. Ο ισχυρισμός, όμως, του παραπονούμενου ότι ο Κατηγορούμενος επιτέθηκε στον παραπονούμενο και, μάλιστα, πρώτος, είναι αποδεκτός όπως αποδεκτή είναι και η υπόλοιπη μαρτυρία του, τόσο αυτή που εκτίθεται στην γραπτή του κατάθεση όσο και αυτή που προβλήθηκε από τον παραπονούμενο διά ζώσης, εκτός από αυτή που δεν αποδέχθηκα. Δέχομαι, λοιπόν, ότι ο Κατηγορούμενος είχε ανέβει πρώτος στην ταράτσα εκνευρισμένος και ότι μόλις είδε τον παραπονούμενο, τον ΜΚ 1 και τον Ηλία οι οποίοι ανέβηκαν και εκείνοι στην ταράτσα αργότερα κατηγόρησε και τους τρεις ότι ήταν υπεύθυνοι για την διακοπή της παροχής του νερού στο διαμέρισμά του ρωτώντας τους με θυμωμένο ύφος για ποιο λόγο του είχαν «κλείσει» το νερό. Τον ισχυρισμό αυτό τον επιβεβαίωσε με την μαρτυρία του και ο ΜΚ 1 του οποίου η θέση, μεταξύ άλλων, ήταν ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε απευθυνθεί προς τους τρεις άντρες με ευγένεια και ότι ήταν από την αρχή απότομος και έδειχνε να είναι βέβαιος για το ότι πίστευε ότι οι τρεις άντρες είχαν επέμβει στο διαμέρισμά του και ότι του είχαν διακόψει την παροχή του νερού. Δέχομαι ότι ο παραπονούμενος απάντησε με ευγένεια στον Κατηγορούμενο λέγοντας του ότι δεν του είχαν διακόψει την παροχή του νερού στο διαμέρισμά του και ότι στην ταράτσα είχαν ανέβει για άλλο λόγο και για συγκεκριμένη εργασία. Το ότι ο παραπονούμενος απάντησε με ευγένεια στον Κατηγορούμενο είναι, άλλωστε, αποδεκτό και από την Υπεράσπιση ως προκύπτει από τις καταληκτικές της θέσεις. Δέχομαι, επίσης, ότι στην συνέχεια ακολούθησε μια παύση και ότι ακολούθως ο Κατηγορούμενος επανήλθε ρωτώντας τα ίδια και φωνάζοντας την στιγμή που ο παραπονούμενος βρισκόταν στην άκρη της ταράτσας και κοίταζε προς τα κάτω και η οποία ταράτσα απείχε 12 περίπου μέτρα από το έδαφος. Ο παραπονούμενος άκουσε τον Κατηγορούμενο που φώναζε οπότε και πήρε τον λόγο εξηγώντας ξανά στον Κατηγορούμενο ότι δεν ήταν αυτός και οι συνεργάτες του που του είχαν κλείσει την παροχή του νερού και ότι στην ταράτσα οι τρεις τους βρίσκονταν για άλλη δουλειά. Ο Κατηγορούμενος συνέχιζε να φωνάζει επιμένοντας ότι ο παραπονούμενος του είχε «κλείσει» το νερό. Ο παραπονούμενος, τότε, σηκώθηκε και ο Κατηγορούμενος τον πλησίασε σε απόσταση δύο μέτρων περίπου. Τότε ο παραπονούμενος άρχισε να φωνάζει προς τον Κατηγορούμενο για να σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος έκανε ότι γύρισε να φύγει και απότομα μετά γύρισε προς το μέρος του παραπονούμενου και του επιτέθηκε χτυπώντας τον με το χέρι του στο κεφάλι και συγκεκριμένα στον ύπνο. Εξ' ου και η ερυθρότητα η οποία διαπιστώθηκε από την ΜΚ 3 κατά την κλινική της εξέταση στο αριστερό ζυγωματικό του παραπονούμενου σύμφωνα και με το ιατρικό της πιστοποιητικό - Τεκμήριο
- Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι σύμφωνα με την ΜΚ 3 ερυθρότητα στο ζυγωματικό μπορεί να προκληθεί και από ένα απλό χαστούκι. Η γενικά εχθρική στάση του Κατηγορούμενου απέναντι στους τρεις άντρες από την πρώτη στιγμή που ο Κατηγορούμενος τους είδε πάνω στην ταράτσα και το ότι ο Κατηγορούμενος έδειχνε ενοχλημένος από την παρουσία τους θεωρώντας ως ευκρινώς προκύπτει από την μαρτυρία του παραπονούμενου ότι οι τρεις άντρες είχαν διακόψει την παροχή του νερού στο διαμέρισμά του επιβεβαιώνεται και μέσα από την μαρτυρία του ΜΚ
- Ο ΜΚ 1 αναφέρθηκε στον τόνο της φωνής του Κατηγορούμενου και περίγραψε τις κινήσεις του. Από τα στοιχεία αυτά εύλογα συνάγετο το συμπέρασμα σύμφωνα με τον ΜΚ 1 και ορθά, θα πρέπει να πω, ότι ο Κατηγορούμενος ήταν θυμωμένος και ενοχλημένος από την παρουσία των τριών αντρών. Δεν μου διαφεύγει ότι σύμφωνα με την ΜΚ 3 και το Τεκμήριο 3 ο παραπονούμενος παραπονούνταν για πονοκέφαλο. Ο ίδιος, όμως, τόσο στην γραπτή του κατάθεση όσο και διά ζώσης ανέφερε ότι από το χτύπημα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο αισθάνθηκε ζάλη. Δεν υποστήριξε ότι αισθάνθηκε πονοκέφαλο ή και πονοκέφαλο. Στο Τεκμήριο 3 αναφέρεται, επίσης, ότι ο παραπονούμενος παραπονούνταν και για άλγος στην περιοχή του αριστερού ζυγωματικού. Το άλγος και, επομένως, ο πονοκέφαλος και το άλγος στο αριστερό ζυγωματικό είναι υποκειμενικά ευρήματα οπότε και η μαρτυρία της ΜΚ 3 προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί εξ' ακοής μαρτυρία. Ελλείψει δε μαρτυρίας από τον ίδιο τον παραπονούμενο προς την κατεύθυνση ότι από το χτύπημα του Κατηγορούμενου αισθάνθηκε πονοκέφαλο και άλγος στην περιοχή του αριστερού ζυγωματικού αδυνατώ να προβώ σε εύρημα ότι ο παραπονούμενος όντως αισθάνθηκε αυτά τα ενοχλήματα. Αν και δέχομαι ότι ο παραπονούμενος ανέφερε αυτά τα ενοχλήματα στην μάρτυρα, διαφορετικά η μάρτυρας δεν θα τα κατέγραφε στο Τεκμήριο
- Από την άλλη, το γεγονός ότι το Τεκμήριο 3 δεν αναφέρει ζάλη, αυτό, δεν σημαίνει ότι ο παραπονούμενος δεν ανέφερε ένα τέτοιο ενόχλημα στην μάρτυρα. Το ενδεχόμενο ο παραπονούμενος να ανέφερε το ενόχλημα αυτό στην ΜΚ 3 και η ΜΚ 3 για κάποιο λόγο να μην το κατέγραψε στο Τεκμήριο 3 δεν αποκλείεται αφ' ης στιγμής ο παραπονούμενος το ενόχλημα αυτό το ανέφερε και στον ΜΚ 1, ως τόσο ο παραπονούμενος όσο και ο ΜΚ 1 υποστήριξαν με την μαρτυρία τους, και στον ΜΥ
- Συγκεκριμένα στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο ΜΥ 2 υποστήριξε ότι στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ο παραπονούμενος του ανέφερε ότι αισθανόταν ζάλη, κάτι το οποίο ο ΜΥ 2 παρέλειψε, ως ομολόγησε, να αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο
- Επί του σημείου τούτου η ΜΚ 3 δεν ρωτήθηκε από καμία εκ των δύο πλευρών. Πάντως στα πλαίσια της γραπτής του κατάθεσης ο παραπονούμενος υποστήριξε ότι ανέφερε «στον ιατρό» του Νοσοκομείου ότι ως εκ του χτυπήματος που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο αισθανόταν ζάλη. Κάτι το οποίο επανέλαβε και στα πλαίσια της διά ζώσης μαρτυρίας του. Υποστήριξε, επίσης, τόσο στην γραπτή του κατάθεση όσο και διά ζώσης και, μάλιστα, ευθαρσώς ότι ένεκα του χτυπήματος που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο αισθάνθηκε ζάλη. Εξαιτίας δε της ζάλης αυτής δεν ήταν σε θέση να οδηγήσει σύμφωνα με την μαρτυρία του οπότε και ο ΜΚ 1 τον παρέλαβε και τον μετέφερε με το δικό του αυτοκίνητο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι από το χτύπημα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο αισθάνθηκε ζάλη. Ό,τι αμφισβήτησε ήταν ότι από το επίδικο επεισόδιο ο παραπονούμενος δεν υπέστη «σοβαρή σωματική βλάβη». Δεν αμφισβήτησε, επίσης, ούτε και τον ισχυρισμό του παραπονούμενου ότι ανέφερε στον ιατρό του Νοσοκομείου ότι αισθανόταν αυτό το ενόχλημα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω δέχομαι ότι ο παραπονούμενος ανέφερε στην ΜΚ 3 ότι αισθανόταν ζάλη από το χτύπημα, ότι η ΜΚ 3 δεν κατέγραψε το ενόχλημα αυτό στο Τεκμήριο 3 και ότι όντως αισθανόταν ζάλη από το χτύπημα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο. Το ότι ο παραπονούμενος οδήγησε και έφθασε μέχρι το βενζινάδικο δεν αφαιρεί από τον εν γένει αυτό ισχυρισμό του την αξιοπιστία ώστε ο ισχυρισμός του περί ζάλης και, κατ' επέκταση, περί χτυπήματος που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο να κλονίζεται. Ο ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι όταν πλέον κάθισε μέσα στο αυτοκίνητό του και άρχισε να οδηγεί συνειδητοποίησε ότι αισθανόταν ζάλη και δεν μπορούσε άλλο να οδηγήσει οπότε και σταμάτησε στο βενζινάδικο το οποίο, ως υπέδειξαν με την μαρτυρία τους τόσο ο παραπονούμενος όσο και ο ΜΚ 1, βρισκόταν κοντά στο σημείο από το οποίο ο παραπονούμενος είχε ξεκινήσει να οδηγεί, δεν ξενίζει και είναι αποδεκτός. Αναφορικά με αυτήν την πτυχή της υπόθεσης το μόνο που δεν δέχομαι από την μαρτυρία του παραπονούμενου είναι ότι ήταν ο παραπονούμενος που τηλεφώνησε στον ΜΚ 1 για να προστρέξει προς βοήθεια του παραπονούμενου. Ο ισχυρισμός αυτός του παραπονούμενου αντιβαίνει του αντίστοιχου ισχυρισμού του ΜΚ 1 ο οποίος εκτίθεται στην γραπτή κατάθεση του τελευταίου - Τεκμήριο
- Και επί του προκειμένου αποδεκτός είναι ο εν λόγω ισχυρισμός του ΜΚ
- Θεωρώ ότι ο λόγος που ο παραπονούμενος προέβη σε αυτή την δήλωση στην γραπτή του κατάθεση ήταν για να γίνει πιο εύκολα πιστευτός αναφορικά με τον εν γένει ισχυρισμό του ότι είχε δεχθεί χτύπημα από τον Κατηγορούμενο. Δεν μου διαφεύγει ότι και ο ΜΚ 1 αντεξετασθείς επί του σημείου τούτου δήλωσε ότι δεν ήταν βέβαιος ποιος είχε καλέσει ποιον στο τηλέφωνο. Στην γραπτή του, όμως, κατάθεση η οποία λήφθηκε σε χρόνο που τα γεγονότα ήταν φρέσκα στην μνήμη του ο ΜΚ 1 δήλωσε ότι εκείνος ήταν που τηλεφώνησε στον παραπονούμενο για να εξακριβώσει αν ο παραπονούμενος αισθανόταν καλά. Φρονώ πως η αβεβαιότητα που διατυπώθηκε διά ζώσης από τον ΜΚ 1 επί του σημείου τούτου δεν ήταν γνήσια. Δεν παραγνωρίζω ότι 4 χρόνια μετά ο ΜΚ 1 δεν αποκλείεται να μην ήταν σε θέση να θυμάται ποιος είχε τηλεφωνήσει πρώτος σε ποιον. Το θέμα, όμως, δεν περιορίσθηκε σε αυτό το πλαίσιο. Η Υπεράσπιση επίστησε την προσοχή του ΜΚ 1 στην γραπτή του κατάθεση και ο ΜΚ 1 εξακολουθούσε να δηλώνει αβεβαιότητα επί του σημείου τούτου. Προφανώς για να αφήσει να αιωρείται το ενδεχόμενο ότι πρώτος ζήτησε βοήθεια ο παραπονούμενος. Για να καταδείξει ότι η κατάσταση του παραπονούμενου από το χτύπημα που είχε δεχθεί από τον Κατηγορούμενο ήταν σοβαρή και, έτσι, να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο από το ότι χτύπημα και πιο σοβαρό είχε δεχθεί και ο Κατηγορούμενος από τον παραπονούμενο. Αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι ο Κατηγορούμενος είχε ανέβει στην ταράτσα με ένα κορίτσι και όχι με ένα αγόρι. Προς την ίδια κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία του ΜΚ 1 και επί του προκειμένου δεν θεωρώ ότι υπήρχε οποιαδήποτε σκοπιμότητα από μέρους των δύο αυτών μαρτύρων να υποστηρίξουν κάτι που δεν ήταν η πραγματικότητα. Γιατί ο Κατηγορούμενος υποστήριξε το αντίθετο παρέμεινε ανεξακρίβωτο από την εκατέρωθεν των πλευρών προσκομισθείσα μαρτυρία και η μαρτυρία του Κατηγορούμενου επί του σημείου τούτου δεν είναι αποδεκτή. Προφανώς ο Κατηγορούμενος κάποιο λόγο είχε για να υποστηρίξει το αντίθετο πλην όμως ο λόγος αυτός δεν αποκαλύφθηκε. Θέση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι το κορίτσι αυτό ήταν η θυγατέρα της γυναίκας με την οποία ο Κατηγορούμενος συμβίωνε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφ' ης στιγμής παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Επίσης, το ότι ο παραπονούμενος δεν έκανε νίξη στην γραπτή του κατάθεση για την παρουσία του παιδιού στην ταράτσα ουδόλως αφαιρεί από την αξιοπιστία του. Η παρουσία του παιδιού δεν ήταν καίριο σημείο στην υπόθεση. Άλλωστε, δεν τελεί υπό αμφισβήτηση ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο επί της ταράτσας μαζί με τον Κατηγορούμενο βρισκόταν και ένα ανήλικο παιδί. Επίσης η Υπεράσπιση αν και ρώτησε τον παραπονούμενο γιατί δεν προέβη σε αναφορά επί του σημείου τούτου στην γραπτή του κατάθεση, εντούτοις, δεν συνάρτησε την μη αναφορά από μέρους του παραπονούμενου περί παρουσίας του παιδιού επί της ταράτσας με την εν γένει αξιοπιστία του παραπονούμενου. Ούτε βεβαίως και το φύλο του παιδιού ήταν σημασίας στην υπόθεση. Δέχομαι, επίσης, από την μαρτυρία του παραπονούμενου ότι πριν την επίθεση που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο ο Κατηγορούμενος είχε πλησιάσει την σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα, έσκυψε και κάτι είπε στο κορίτσι που ήταν μαζί του και το κορίτσι στην συνέχεια έφυγε. Δέχομαι, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος κατά την διένεξή του με τον παραπονούμενο μιλούσε Αγγλικά μαζί με Ελληνικά. Το ότι ο Κατηγορούμενος μιλά την Αγγλική ως ήταν και η θέση της Υπεράσπισης το δέχομαι. Το ότι ο Κατηγορούμενος δεν μιλά Ελληνικά ως ήταν και πάλι η θέση της Υπεράσπισης και αυτό το δέχομαι. Γι' αυτό και τα Ελληνικά του Κατηγορούμενου ήταν «σπαστά» ως υποστήριξε ο παραπονούμενος. Προς την ίδια κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία του ΜΚ
- Η Υπεράσπιση υπέβαλε στον παραπονούμενο ότι πρόσφερε στον Κατηγορούμενο το ποσό των Ευρώ 2.000,00 σεντ για να μην προχωρήσει εναντίον του με πολιτική αγωγή. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε την υποβολή. Η πιο πάνω θέση δεν βρίσκει έρεισμα στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου και, έτσι, παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Είναι, επομένως, μη αποδεκτή. Ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι του έγινε προσφορά Ευρώ 2.000,00 σεντ «για να μην καταθέσει». Όχι για να μην καταχωρήσει πολιτική υπόθεση εναντίον του παραπονούμενου. Ατεκμηρίωτη, επίσης, παρέμεινε η θέση της Υπεράσπισης ότι ο παραπονούμενος έσπρωξε τον Κατηγορούμενο μέχρι την άκρια της ταράτσας με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να πέσει από την ταράτσα κάτω. Η θέση αυτή δεν βρίσκει έρεισμα στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος δεν πρόβαλε ένα τέτοιο ισχυρισμό, ούτε στις γραπτές του καταθέσεις - Τεκμήρια 4-6 - ούτε και στην διά ζώσης μαρτυρία του. Αποδεκτοί είναι, επίσης, και οι ακόλουθοι ισχυρισμοί του παραπονούμενου: ότι ό,τι εκτυλίχθηκε στην ταράτσα στην παρουσία του παραπονούμενου εκτυλίχθηκε και στην παρουσία του ΜΚ 1 και του Ηλία αφού και οι τρεις αυτοί άντρες βρίσκονταν στην ταράτσα από την αρχή και ήταν παρόντες καθόλη την διάρκεια του επεισοδίου που έλαβε χώρα στην ταράτσα ο Κατηγορούμενος δεν ρώτησε τον παραπονούμενο αν γνώριζε γιατί δεν είχε νερό στο διαμέρισμά του, αλλά έδειχνε σίγουρος ότι ο παραπονούμενος και οι άλλοι δύο άντρες του είχαν διακόψει την παροχή του νερού στο διαμέρισμά του οπότε και τους ρώτησε απευθείας τον λόγο που κατά τον ίδιο είχαν πράξει έτσι ότι όταν ο παραπονούμενος δέχθηκε το χτύπημα από τον Κατηγορούμενο αυτός όπως και οι άλλοι δύο άντρες βρίσκονταν στην άκρη της ταράτσας αφού κοίταζαν προς τα κάτω για να δουν πώς θα περνούσαν τις υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Και, επομένως, σε επικίνδυνο για την ασφάλεια του παραπονούμενου σημείο αφού ως και ο ΜΚ 1 υποστήριξε με την μαρτυρία του το μόνο που υπήρχε στην ταράτσα στο μέρος που ο παραπονούμενος δέχθηκε το χτύπημα από τον Κατηγορούμενο ήταν ένα στηθαίο ύψους περίπου 30 εκατοστών. Προδήλως γι' αυτόν τον λόγο ο παραπονούμενος ενήργησε εναντίον του προσώπου του Κατηγορούμενου με τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε ότι όταν ο παραπονούμενος, ο ΜΚ 1 και ο Ηλίας κατέβηκαν από την ταράτσα ο Κατηγορούμενος τους ακολούθησε μέχρι το σημείο που είχαν σταθμευμένα τα αυτοκίνητά τους. Σε σχέση με τον ισχυρισμό αυτό σημειώνεται η θέση της Υπεράσπισης η οποία υποβλήθηκε στον ΜΚ 1 ότι ο Κατηγορούμενος ήταν αιμόφυρτος και δεν μπορούσε καν να σηκωθεί. Οπότε και δεν ήταν δυνατό ο Κατηγορούμενος να ακολούθησε τους τρεις άντρες μέχρι τα σημεία που ήταν σταθμευμένα τα αυτοκίνητά τους. Η θέση αυτή δεν υποστηρίζεται, όμως, ούτε από τις γραπτές καταθέσεις του Κατηγορούμενου - Τεκμήρια 4Β και 6 - ούτε και από την διά ζώσης μαρτυρία του. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Στο Τεκμήριο 4Β ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο είδε από την ταράτσα τους τρεις άντρες να μπαίνουν στα αυτοκίνητά τους, σημείωσε τους αριθμούς εγγραφής ενός από τα αυτοκίνητα και στην συνέχεια κατέβηκε και εισήλθε εντός τουριστικού πρακτορείου. Διά ζώσης υποστήριξε ότι αφότου είδε από την ταράτσα τους τρεις άντρες να μπαίνουν στα αυτοκίνητά τους κατέβηκε στο διαμέρισμά του που βρισκόταν στον δεύτερο όροφο, ακολούθως ανέβηκε στην ταράτσα και στην συνέχεια κατέβηκε και εισήλθε εντός του τουριστικού πρακτορείου. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του παραπονούμενου βρίσκουν ενίσχυση και από την μαρτυρία του ΜΚ 1 η οποία ήταν προς την ίδια κατεύθυνση. Τέλος, αποδεκτός είναι ο ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι δεν παρέμεινε στο Νοσοκομείο με την προτροπή του ΜΚ 1 αλλά σύμφωνα με την υπόδειξη του ιατρού που τον εξέτασε. Επιβεβαιωτική του ισχυρισμού τούτου είναι η μαρτυρία της ΜΚ 3 η οποία συνέστησε την εισαγωγή του παραπονούμενου στο Νοσοκομείο. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του παραπονούμενου που δεν αποδέχθηκα για τους λόγους που πιο πάνω επισημάνθηκαν η υπόλοιπη μαρτυρία του παραπονούμενου είναι αποδεκτή. Τρίτη μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε η Μαρίνα Λιασίδου. Η μάρτυρας είναι ιατρός των Α΄ Βοηθειών και στις 11.4.13 εργαζόταν στο Τμήμα Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Η μάρτυρας κατέθεσε έγγραφο με τίτλο «Ιατρικό Έντυπο», το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησε, και το οποίο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Η μάρτυρας ανέφερε ότι το δεύτερο μέρος του Τεκμηρίου 3 το οποίο είναι γραμμένο χειρόγραφα συμπληρώθηκε από την ίδια και ότι η υπογραφή που φαίνεται στο κάτω μέρος του εν λόγω τεκμηρίου είναι η δική της υπογραφή. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής της η μάρτυρας υποστήριξε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η μάρτυρας στις 11.4.13 εξέτασε τον παραπονούμενο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Το ζυγωματικό είναι το οστό που βρίσκεται κάτω από το μάτι. Η ήπια ερυθρότητα που αναφέρει ως εύρημα της στο Τεκμήριο 3 εντοπίσθηκε στο αριστερό ζυγωματικό. Ερυθρότητα στο ζυγωματικό μπορεί να προκληθεί από γροθιά. Με την Κλίμακα Γλασκώβης αξιολογείται ένα τραύμα και συγκεκριμένα αν ο ασθενής επικοινωνεί με το περιβάλλον, αν είναι σε εγρήγορση και αν αντιδρά στα επώδυνα ερεθίσματα. Ο παραπονούμενος επικοινωνούσε πλήρως με το περιβάλλον και ήταν καθόλα εντάξει. Ο λόγος που ο παραπονούμενος παρέμεινε στο Νοσοκομείο για παρακολούθηση ήταν γιατί παραπονούνταν για πονοκέφαλο. Είθισται οι ασθενείς που υπόκεινται σε κάκωση κεφαλής, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν η κάκωση στο αριστερό ζυγωματικό, και παραπονούνται για πονοκέφαλο να μένουν για παρακολούθηση. Κατά την αντεξέταση η μάρτυρας διασαφήνισε ότι έγινε εισαγωγή στον παραπονούμενο. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Κατ' αρχή διασαφήνισε ότι λέγοντας ήπια ερυθρότητα στο αριστερό ζυγωματικό εννοούσε ότι στο σημείο εκείνο φαινόταν μια ελαφρά κοκκινίλα. Την ερυθρότητα αυτή η μάρτυρας την διαπίστωσε ιδίοις όμμασι μετά την εξέταση στην οποία υπέβαλε τον παραπονούμενο. Δεν ενέπιπτε, όμως, στην ειδικότητά της να πει αν η γροθιά που σύμφωνα με τον παραπονούμενο ο τελευταίος είχε δεχθεί στις 17:30 θα εκδήλωνε ερυθρότητα και μέχρι τις 18:50 που σύμφωνα με το Τεκμήριο 3 η μάρτυρας εξέτασε τον παραπονούμενο. Πάντως η ήπια ερυθρότητα δεν διαρκεί πολλή ώρα μετά την πρώτη της εκδήλωση. Ερυθρότητα θα μπορούσε να προκληθεί και από ένα απλό χαστούκι και ίσως από σπρώξιμο. Ερωτηθείσα αν η γροθιά προκαλεί μελάνωμα η μάρτυρας απάντησε ότι αυτό εξαρτάται από την δύναμη της γροθιάς. Μετά από μια γροθιά δικαιολογείται η εμφάνιση πονοκεφάλου. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο παραπονούμενος παραπονέθηκε στην μάρτυρα για πονοκέφαλο. Θεωρεί ότι ενόψει του ότι η ερυθρότητα ήταν ήπιας μορφής η γροθιά δεν θα πρέπει να ήταν «πολύ σοβαρή». Η ίδια θεωρούσε ότι ο παραπονούμενος έχρηζε εισαγωγής λόγω του πονοκεφάλου. Γι' αυτό και συνέστησε την εισαγωγή του. Αυτός, όμως, που έχει τον τελικό λόγο ήταν ο εφημερεύων χειρουργός. Η μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα διαπίστωσα ότι ήταν ειλικρινής. Από την αντεξέταση της δε δεν διεφάνη να συντρέχει οτιδήποτε που να συνηγορεί ή από το οποίο να αναδύεται ότι υπήρχε οποιοδήποτε κίνητρο από μέρους της να παραποιήσει την πραγματικότητα εις βάρος της αλήθειας. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία της μάρτυρος, ούτε και τα ευρήματά της τα οποία σημειώνονται επί του Τεκμηρίου 3 και η αντεξέταση στην οποία η μάρτυρας υπεβλήθη από την Υπεράσπιση ήταν διευκρινιστικής φύσεως. Η μαρτυρία της μάρτυρος περιλαμβανομένων των ευρημάτων της είναι υπό το φως όλων των πιο πάνω αποδεκτή. Την μόνη δήλωση που δεν δέχομαι ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της από το Τεκμήριο 3 για τους λόγους που παρατίθενται στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του παραπονούμενου είναι ότι ο παραπονούμενος από το χτύπημα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο αισθανόταν πονοκέφαλο και άλγος στο αριστερό ζυγωματικό. Κρίνω, επίσης, ότι η μάρτυρας παρέλειψε να αναφέρει στο Τεκμήριο 3 και το ενόχλημα της ζάλης, το οποίο, ως αποτελεί εύρημά μου, ο παραπονούμενος, επίσης, της είχε αναφέρει. Ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο τους τρεις γραπτές καταθέσεις που του λήφθηκαν από την Αστυνομία ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η πρώτη κατάθεση φέρει ημερομηνία 11.4.13 και λήφθηκε μεταξύ των ωρών 22:45 και 23:30, η δεύτερη 14.4.13 και λήφθηκε μεταξύ των ωρών 12:20 και 12:25 και η τρίτη, επίσης, 14.4.13 και λήφθηκε μεταξύ των ωρών 14:35 και 16:
- Σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 4Α και 5Α οι δύο πρώτες καταθέσεις οι οποίες λήφθηκαν στην Αγγλική γλώσσα και ως Τεκμήρια 4Β και 5Β αντίστοιχα οι μεταφράσεις τους στα Ελληνικά. Τέλος, ως Τεκμήριο 6 σημειώθηκε από το Δικαστήριο η μετάφραση στα Ελληνικά της τρίτης γραπτής κατάθεσης του Κατηγορούμενου. Δηλώθηκε από κοινού ως παραδεκτό γεγονός και ως τέτοιο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ότι τα Τεκμήρια 4Β και 5Β είναι πιστή μετάφραση στα Ελληνικά των Τεκμηρίων 4Α και 5Α αντίστοιχα και ότι το Τεκμήριο 6 είναι η πιστή μετάφραση στα Ελληνικά της γραπτής κατάθεσης που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στην Αγγλική γλώσσα στις 14.4.13 μεταξύ των ωρών 14:35 και 16:25 η οποία, όμως, δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο. Παρατίθεται αυτούσια η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου ημερομηνίας 11.4.13 - Τεκμήριο 4Β: «Είμαι από την Σερβία και ήρθα στην Κύπρο πριν 12 χρόνια. Πριν 10 χρόνια παντρεύτηκα με Βρετανίδα γυναίκα και έχουμε ένα γιο 7 χρονών. Διαμένουμε στην πιο πάνω διεύθυνση και έχω δική μου επιχείρηση εδώ στην Κύπρο οργανώνοντας γάμους. Σήμερα στις 17:00 τέλειωσα την δουλειά μου και πήγα στο διαμέρισμα μου στις 17:
- Όταν πήγα στο διαμέρισμα μου, διαπίστωσα ότι δεν είχαμε νερό για να κάνω μπάνιο. Πήγα στην οροφή μαζί με τον γιό μου για να δω εάν συνέβηκε κάτι. Στην οροφή είδα ένα άνδρα και τον ρώτησα «Γνωρίζεις οτιδήποτε για το νερό» και αυτός μου απάντησε ότι είναι υδραυλικός αλλά δεν γνωρίζει γιατί δεν έχω νερό. Άρχισα να ψάχνω τριγύρω και πήγα στον πρώτο όροφο για να ελέγξω εάν οι σωλήνες ήταν ανοιχτές. Ο γιος μου ήταν μαζί μου. Μετά που είδα ότι οι σωλήνες ήταν ανοιχτές, πήγα πάνω στην οροφή και εκεί ήταν τρεις άνδρες και εργάζονταν πάνω στις σωλήνες. Τους ρώτησα τι έγινε με το νερό μου και ο άνδρας που είδα την πρώτη φορά που πήγα στην οροφή μου είπε «Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει με το νερό σου, αυτή είναι η τρίτη φορά που με ρωτάς». Εγώ τον ρώτησα γιατί μιλά έτσι και αυτός σηκώθηκε πάνω και ήρθε κοντά μου. Ήμουν πέντε μέτρα από αυτόν. Όταν ήρθε προς εμένα, ήρθε κοντά μου και τον ρώτησα γιατί φωνάζει μπροστά από το παιδί μου και τότε με κτύπησε στο αριστερό μου χέρι και μετά με έσπρωξε, όχι δυνατά, με τα δύο του χέρια πάνω στο στήθος και πήγα ένα βήμα πίσω και με κτύπησε με γροθιά στην μύτη. Έπεσα κάτω κοντά στον τοίχο που ήταν ένα μέτρο και μετά από ό,τι θυμάμαι προσπάθησε να με ρίξει κάτω από την οροφή, πιάνοντας με από τα πόδια. Μετά σταμάτησε και έφυγε από την οροφή μαζί με τους άλλους δύο άνδρες. Οι άλλοι δύο άνδρες δεν με κτύπησαν και δεν εμπλάκηκαν στο επεισόδιο. Νομίζω τον σταμάτησαν. Μετά είδα τον άνδρα που με κτύπησε να μπαίνει σε ένα διπλοκάμπινο, δεν είδα τους αριθμούς εγγραφής και οι άλλοι δύο άνδρες μπήκαν στο αυτοκίνητο με αριθμούς WJ 042 και έφυγαν. Η μύτη μου αιμορραγούσε και πήγα στο ZEGKAS TRAVELS SHOP που είναι δίπλα από το διαμέρισμα μου και ο ιδιοκτήτης κάλεσε την Αστυνομία. Μετά πήγα στο νοσοκομείο με το δικό μου αυτοκίνητο και ο γιατρός εκεί με εξέτασε. Στο νοσοκομείο είδα τον άλλο άνδρα που με κτύπησε μαζί με τον άλλο άνδρα που ήταν στην οροφή. Ο άνδρας που με κτύπησε, μου χαμογέλασε και μου είπε μετά ότι θα πάει στην Αστυνομία. Εγώ δεν απάντησα και έφυγα από το νοσοκομείο και ήρθα στην Αστυνομία. Εκείνο τον άνδρα τον έβλεπα για πρώτη φορά και δεν τον γνωρίζω». Παρατίθεται αυτούσια η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου ημερομηνίας 14.4.13 η οποία λήφθηκε μεταξύ των ωρών 12:20 και 12:25 - Τεκμήριο 5Β: «Σύμφωνα με προηγούμενη μου κατάθεση που έδωσα στην Αστυνομία θέλω να σε πληροφορήσω ότι στις 12/04/13 το πρωί, πήγα στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και ο ορθοπεδικός με έλεγξε και μου είπε ότι η μύτη μου είναι σπασμένη ως επίσης και ο αριστερός μου αντίχειρας και θα με δει σε μια εβδομάδα. Σου παραδίδω τις 4 ακτινογραφίες που μου έβγαλαν στις 11/04/13 στο νοσοκομείο. Επίσης να σε πληροφορήσω, όταν αυτός ο άνδρας με κτύπησε, ο γιος μου δεν ήταν εκεί γιατί φοβήθηκε και πήγε στο διαμέρισμα μας. Δεν είδε το περιστατικό». Παρατίθεται αυτούσια η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου ημερομηνίας 14.4.13 η οποία λήφθηκε μεταξύ των ωρών 14:35 και 16:25 - Τεκμήριο 6: «... Ερώτηση 2: Τι έχεις να αναφέρεις σχετικά με την πιο πάνω υπόθεση που σε πληροφόρησα ότι διερευνώ; Απάντηση 2: Γύρω στις 17:30 της 11-4-2013 ήμουν στο σπίτι μαζί με τον εφτάχρονο γιο μου. Ακολούθως πήγα να κάμω μπάνιο και διαπίστωσα ότι δεν υπήρχε καθόλου νερό. Στην συνέχεια πήγα στην κουζίνα και έλεγξα την βρύση και είδα ότι ούτε έτρεχε το νερό. Μετά αποφάσισα και βγήκα πάνω στην στέγη της πολυκατοικίας που διαμένω μαζί με τον γιο μου για να δω τι συνέβαινε. Όταν βγήκα πάνω στην ταράτσα έλεγξα το ντεπόζιτο μου και διαπίστωσα ότι δεν είχε νερό μέσα. Ακολούθως είδα στα 10 μέτρα περίπου από το ντεπόζιτο μου, αυτόν τον άνδρα που μου ανάφερες ως Roman και κάτι έκαμνε με τις σωλήνες. Εγώ τότε τον πλησίασα και τον ρώτησα αν υπήρχε κάποια βλάβη και αν γνωρίζει γιατί δεν έχω νερό. Εγώ τον ρώτησα στα Αγγλικά και αυτός μου ανταποκρίθηκε στα Αγγλικά και μου είπε ευγενικά ότι είναι υδραυλικός, ότι ήρθε για τις σωλήνες κάποιου άλλου διαμερίσματος και ότι δεν γνώριζε γιατί δεν είχα νερό. Εγώ τότε στην συνέχεια κατέβηκα κάτω στο υπόγειο για να ελέγξω την κύρια σωλήνα παροχής του νερού αν ήταν κλειστή αλλά διαπίστωσα ότι ήταν ανοικτή. Μετά βγήκα ξανά με τον γιο μου πάνω στην ταράτσα για να ελέγξω ξανά τις δικές μου τις σωλήνες και είδα ότι εκτός από τον Roman ήταν μαζί του ακόμα δύο άντρες τους οποίους δεν γνωρίζω. Εγώ άμαν είδα ότι υπήρχαν ακόμα δύο άτομα εκεί, είπα να τους ρωτήσω ξανά πράγμα το οποίο αφού έπραξα, αυτός ο Roman κινήθηκε προς τα πάνω μου και νευριασμένο τόνο φωνής μου είπε στα Αγγλικά ότι μου το είπε ήδη τρεις φορές και με ρωτούσε αν ήμουν κουφός ή βλάκας. Εγώ τότε του είπα να μην μιλά έτσι μπροστά στο μωρό μου. Εκείνη την στιγμή είδα τον γιο μου ότι φοβήθηκε από αυτόν τον άντρα και πήγαινε προς τα πίσω. Ακολούθως με πλησίασε πολύ κοντά στο πρόσωπο και εκείνη την ώρα φοβήθηκα ότι θα με κτυπούσε και άπλωσα το χέρι μου για να τον ηρεμίσω και εκείνη την στιγμή με κτύπησε με γροθιά στην μύτη και άρχισε να αιμορραγεί. Μετά από την γροθιά έπεσα κάτω στο έδαφος και δεν θυμάμαι τι έγινε μετά γιατί ήμουν τρομοκρατημένος. Μετά από περίπου πέντε λεπτά σηκώθηκα πάνω και είδα ότι δεν είχε κανένα στην ταράτσα. Τότε κοίταξα κάτω και τους είδα ότι πήγαιναν προς τα αυτοκίνητα τους. Ακολούθως σημείωσα στο κινητό μου τηλέφωνο τους αριθμούς εγγραφής των δύο αυτοκινήτων οι οποίοι ήταν WJ 42 και ΕΖΡ 18 και τα δύο αυτοκίνητα είδα ότι ήταν διπλοκάμπινα. Αργότερα όταν έδωσα κατάθεση στο ΤΑΕ Πάφου, μου ανάφεραν ότι ο δεύτερος αριθμός που ανάφερα δεν υπήρχε έτσι αριθμός. Ακολούθως κατέβηκα κάτω από πολυκατοικία και ενημέρωσα ένα γείτονα ονόματι ZENGAS, τηλ. 99675215, ο οποίος έχει τουριστικό γραφείο και του ζήτησα να καλέσει την Αστυνομία. Στη συνέχεια πήγα και νίφτηκα στο γραφείο του. Εγώ τότε άμαν είδα ότι αργούσε η Αστυνομία, άφησα τον γιο μου στην μητριά του και πήγα μόνος μου στο νοσοκομείο. Ερώτηση 3: Έχω μαρτυρία ότι κατά τον πιο πάνω χρόνο και τόπο προτού δεχτείς επίθεση από τον Roman του επιτέθηκες πρώτος και τον κτύπησες με το χέρι σου κεφάλι του. Τι έχεις να πεις γι΄ αυτό; Απάντηση 3: Ψέματα. Ερώτηση 4: Έχω μαρτυρία ότι μετά αφού σε κτύπησε αυτός, του επιτέθηκες ξανά και τον άρπαξες από την φανέλα. Τι έχει να πεις. Απάντηση 4: Μόλις με κτύπησε στην μύτη εγώ έπεσα κάτω και δεν θυμάμαι ακριβώς μετά τι έγινε. Ερώτηση 5: Του είπες να φύγει από τη Κύπρο και ότι θα του έκανες πρόβλημα; Απάντηση 5: Σε κάποια στιγμή καθώς βρισκόμουν πεσμένος κάτω στο έδαφος και ήταν αυτός από πάνω μου, του είπα ότι θα τον κατάγγελλα στην αστυνομία γι΄ αυτό που μου έκανε. Ερώτηση 6: Θέλεις να προσθέσεις οτιδήποτε άλλο για να γραφεί στην κατάθεση σου; Απάντηση 6: Όχι». Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο Κατηγορούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Κατάγεται από την Σερβία και η μητρική του γλώσσα είναι τα Σέρβικα. Μιλά, επίσης, την Αγγλική. Δεν μιλά Ελληνικά. Είναι διοργανωτής γαμήλιων δεξιώσεων. Είναι διαζευγμένος και από τον γάμο του απέκτησε ένα υιό ηλικίας 12 ετών. Κατά τον ουσιώδη χρόνο διέμενε στο διαμέρισμα με αριθμό 207 στο Themis Court, Block
- Το εν λόγω κτηριακό συγκρότημα βρίσκεται στην οδό Νικοδήμου Μυλωνά. Όταν ανέβηκε στην ταράτσα ο παραπονούμενος βρισκόταν μόνος του. Ο παραπονούμενος στεκόταν στην αριστερή πλευρά της ταράτσας σύμφωνα με την δική του θέση και σε απόσταση όχι μεγαλύτερη 10 μέτρων από αυτόν. Η ταράτσα ήταν επίπεδη και είχε περίφραξη σε όλες τις πλευρές της ύψους περίπου 70 με 80 εκατοστά. Στο κτήριο, το οποίο αποτελείται από δύο ορόφους, δεν υπάρχει ανσανσέρ. Υπάρχει εσωτερική σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα. Η ερώτηση αν ο παραπονούμενος γνώριζε «οτιδήποτε για το νερό» έγινε από τον Κατηγορούμενο στα Αγγλικά. Όταν επέστρεψε στην ταράτσα ο παραπονούμενος εξακολουθούσε να βρίσκεται στην ταράτσα, αυτή την φορά, όμως, με άλλους δύο άντρες. Όταν ρώτησε εκ νέου για το νερό του διαμερισματός του ο παραπονούμενος άρχισε να του φωνάζει και ήρθε προς τα πάνω του. Ο Κατηγορούμενος φοβήθηκε και γύρισε. Ο υιός του Κατηγορούμενου φοβήθηκε κι' αυτός και άρχισε να κατεβαίνει τις σκάλες. Ο Κατηγορούμενος γύρισε προς τον παραπονούμενο ο οποίος, τότε, άρχισε να χτυπά τον Κατηγορούμενο. Ο παραπονούμενος πρώτα χτύπησε τον Κατηγορούμενο στο αριστερό χέρι και μετά τον έσπρωξε και τον χτύπησε στην μύτη. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω, δεν μπορούσε να δει τίποτα και ο παραπονούμενος συνέχισε να τον χτυπά μέχρι που ο ένας εκ των δύο άλλων αντρών που ήταν εκεί μαζί του τον σταμάτησε. Ο Κατηγορούμενος δεν χτύπησε τον παραπονούμενο. Στην συνέχεια οι 3 άντρες έφυγαν. Ο Κατηγορούμενος δεν τους ακολούθησε γιατί ανησυχούσε για τον υιό του που δεν γνώριζε πού βρισκόταν. Κατέβηκε, λοιπόν, στον δεύτερο όροφο όπου και διέμενε. Στην συνέχεια κατέβηκε στο τουριστικό πρακτορείο για να καλέσει την Αστυνομία. Πήγε και στο Νοσοκομείο και στην Αστυνομία αλλά δεν θυμάται πού πήγε πρώτα. Ο Ζίγκας τηλεφώνησε στην Αστυνομία από το κατάστημά του. Στο Νοσοκομείο εξετάσθηκε από ιατρό. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε ιατρικό πιστοποιητικό Επαρχιακού Ιατρού του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου το οποίο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Ο παραπονούμενος μέσω του δικηγόρου του πρόσφερε στον Κατηγορούμενο μέσω δικηγόρου που εργαζόταν στο δικηγορικό γραφείο της προηγούμενης δικηγόρου του το ποσό των Ευρώ 2.000,00 για να μην καταθέσει. Κατά την αντεξέταση του ο Κατηγορούμενος ονομάτισε και την προηγούμενη δικηγόρο του και την δικηγόρο στην οποία έγινε η προσφορά. Πληροφορήθηκε δε για την προσφορά από την τελευταία δικηγόρο ή το έτος 2015 ή περί τις αρχές του έτους
- Ο Κατηγορούμενος δεν δέχθηκε την προσφορά. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος δέχθηκε εκφοβισμούς από τον παραπονούμενο τουλάχιστον δύο φορές. Ο λόγος που προωθεί την παρούσα ποινική υπόθεση είναι ο υιός του ο οποίος έζησε τα γεγονότα σε μια τρυφερή ηλικία και αναστατώθηκε από ό,τι συνέβηκε. Επίσης, το διαμέρισμα το αγόρασε και το πλήρωσε και ήταν η κατοικία του ιδίου και του υιού του. Μετά το επίδικο περιστατικό αναγκάσθηκε για χάρη του υιού του, οποίος δεν μπορούσε λόγω άγχους να μείνει άλλο εκεί, να μετακομίσει και να ενοικιάσει άλλο διαμέρισμα. Αντεξεταζόμενος ο παραπονούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο παραπονούμενος τον απείλησε στην παρουσία δικηγόρου που εργάζεται στο γραφείο του δικηγόρου του. Ο Κατηγορούμενος έκανε και την χειρονομία που του έκανε ο παραπονούμενος. Ήταν η χειρονομία κάποιου που απειλεί άλλο ότι θα τον μαχαιρώσει στον λαιμό. Διασαφήνισε ότι δεν είναι παντρεμένος αλλά διαζευγμένος. Κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν διέμενε στο διαμέρισμα με την πρώην σύζυγό του με την οποία απέκτησε τον υιό του αφού ήταν διαζευγμένος μαζί της. Η πρώην σύζυγός του διέμενε σε άλλο διαμέρισμα. Κατά τον ουσιώδη χρόνο στο διαμέρισμα διέμενε με την συμβία του και με τον υιό του τις μέρες που αυτός δεν διέμενε με την μητέρα του και πρώην σύζυγο του. Σήμερα δεν είναι μαζί με την συμβία του. Με την συμβία του δεν απέκτησε παιδιά. Επίσης, η συμβία του κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε παιδιά από άλλο άντρα. Δέχθηκε ότι λέγοντας στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 6 - ότι κατέβηκε στο υπόγειο για να ελέγξει την κύρια σωλήνα παροχής νερού δεν εννοούσε το υπόγειο αλλά τον χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων που βρίσκεται στο ισόγειο και πάνω από τον οποίο υπάρχουν οι δύο όροφοι. Ο λόγος που ανέβηκε στην ταράτσα για δεύτερη φορά ήταν για να ελέγξει αν η σωλήνα του ντεποζίτου του νερού ήταν κλειστή για να διαπιστώσει εν τέλει ότι δεν ήταν κλειστή. Την πρώτη φορά που ανέβηκε στην ταράτσα ο παραπονούμενος του μίλησε ευγενικά. Την δεύτερη φορά που ανέβηκε στην ταράτσα ο Κατηγορούμενος απευθύνθηκε και στους τρεις άντρες και όχι μόνο προς τον παραπονούμενο. Ο παραπονούμενος πήρε τον λόγο και δεν του μίλησε με ευγένεια. Θέση του Κατηγορούμενου ήταν ότι οι τρεις άντρες εκτελούσαν εργασία αν και δέχθηκε ότι κανείς από αυτούς δεν κρατούσε εργαλεία. Την πρώτη φορά που ανέβηκε στην ταράτσα ο παραπονούμενος ήταν σκυμμένος και εργαζόταν πάνω σε κάτι χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει τι ήταν αυτό που έκανε. Ήταν, επίσης, ντυμένος σαν εργάτης. Την δεύτερη φορά συνάντησε και τους τρεις άντρες στο ίδιο σημείο στο οποίο είχε συναντήσει τον παραπονούμενο την πρώτη φορά που ανέβηκε στην ταράτσα. Και οι τρεις τους έκαναν το ίδιο πράγμα που έκανε και ο παραπονούμενος την πρώτη φορά που ο Κατηγορούμενος τον συνάντησε όταν ανέβηκε στην ταράτσα. Όταν την δεύτερη φορά που ανέβηκε στην ταράτσα ρώτησε για το νερό του βρισκόταν σε απόσταση 1,5 με 2 μέτρα από το τελευταίο σκαλί της σκάλας που οδηγεί προς την ταράτσα. Την στιγμή εκείνη ο υιός του βρισκόταν δίπλα του και ο παραπονούμενος από τον Κατηγορούμενο απόσταση 5 περίπου μέτρων. Όταν ο παραπονούμενος ερχόταν κατά πάνω του ο Κατηγορούμενος πήγε ένα βήμα προς τα πίσω και κοίταξε να δει πού βρισκόταν ο υιός του οπότε και διαπίστωσε ότι ο υιός του βρισκόταν στα σκαλιά και έδειχνε φοβισμένος. Ο υιός του μετακινήθηκε γιατί ο παραπονούμενος ερχόταν κατά πάνω τους φωνάζοντας. Όταν ο παραπονούμενος βρέθηκε μπροστά από τον Κατηγορούμενο ο Κατηγορούμενος τοποθέτησε τον βραχίονά του μπροστά από τον παραπονούμενο. Ο παραπονούμενος χτύπησε τον Κατηγορούμενο στον βραχίονα, στην συνέχεια τον έσπρωξε, ο Κατηγορούμενος έκανε ένα βήμα πίσω και τότε ο παραπονούμενος τον χτύπησε στην μύτη. Όταν ο παραπονούμενος έσπρωξε τον Κατηγορούμενο οι άλλοι δύο άντρες βρίσκονταν δίπλα από τον παραπονούμενο. Το επεισόδιο εκτυλίχθηκε σε απόσταση 1,5 με 2 μέτρα από την σκάλα. Όταν ο Κατηγορούμενος δέχθηκε το χτύπημα από τον παραπονούμενο ο υιός του βρισκόταν στην σκάλα. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι όταν ο υιός του είδε τον παραπονούμενο να έρχεται κατά πάνω τους έτρεξε φοβισμένος προς τις σκάλες και κατέβηκε τα σκαλιά για να πάει στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου οπότε και δεν είδε το επεισόδιο. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος κατέβηκε στο διαμέρισμά του αλλά δεν εισήλθε εντός. Όταν ξεκίνησε για να κατεβεί στο διαμέρισμά του είδε τους τρεις άντρες που είχαν ήδη κατεβεί από την σκάλα και όδευαν προς τα αυτοκίνητά τους. Χτύπησε την πόρτα, του άνοιξε η συμβία του και έμεινε στον διάδρομο γιατί το πρόσωπο του είχε αίματα. Η συμβία του του είπε ότι ο υιός του βρισκόταν εντός του διαμερίσματος. Δεν είδε τον υιό του, ούτε ο υιός του εκείνον. Αφού βεβαιώθηκε ότι ο υιός του βρισκόταν εντός του διαμερίσματος ανέβηκε για τρίτη φορά πάνω στην ταράτσα γιατί δεν είχε πού αλλού να πάει. Ήταν φοβισμένος, αιμορραγούσε και πονούσε και δεν ήθελε να βγει στον δρόμο στην κατάσταση που βρισκόταν. Ούτε στο διαμέρισμά του ήθελε να πάει γιατί δεν ήθελε να τον δει ο υιός του με σπασμένη την μύτη και με αίματα στο πρόσωπο. Γι' αυτό και κατέβηκε από την ταράτσα και ξέπλυνε το πρόσωπό του στο τουριστικό γραφείο Ζίγκας. Από την ταράτσα έπιασε τους αριθμούς εγγραφής δύο αυτοκινήτων εκ των οποίων του ενός ήταν λάθος καθότι δεν μπορούσε να δει καλά. Στο Νοσοκομείο πήγε μόνος του οδηγώντας το αυτοκίνητό του. Ο ευπαίδευτος εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες θέσεις: ο παραπονούμενος ουδέποτε απείλησε τον Κατηγορούμενο και ουδέποτε έκανε την χειρονομία που ο Κατηγορούμενος υπέδειξε. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε τις υποβολές και επέμεινε στην εκδοχή του ο παραπονούμενος ουδέποτε προέβη σε οποιαδήποτε προσφορά στην προηγούμενη δικηγόρο του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του κατά τον ουσιώδη χρόνο η συμβία του Κατηγορούμενου είχε παιδί και συγκεκριμένα ένα κορίτσι ηλικίας 8 με 10 ετών και το κορίτσι αυτό ήταν μαζί με την μητέρα της στο διαμέρισμα την ημέρα που εκτυλίχθηκε το επίδικο επεισόδιο. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε τις υποβολές και επέμεινε στην εκδοχή του ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο ανέβηκε με την θυγατέρα της τότε συμβίας του στην ταράτσα και όχι με τον υιό του. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του όταν ο Κατηγορούμενος ανέβηκε στην ταράτσα εκεί δεν βρισκόταν μόνο ο παραπονούμενος άλλα και άλλοι δύο άντρες εκ των οποίων ο ΜΚ
- Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ο Κατηγορούμενος χτύπησε τον παραπονούμενο καταφέροντας του γροθιά στον ύπνο ενώ ο τελευταίος βρισκόταν στην άκρη της ταράτσας όπου δεν υπήρχε περιτοίχισμα. Περιτοίχισμα υπήρχε μόνο στην μια πλευρά της ταράτσας και αυτό δεν ξεπερνούσε τα 10 εκατοστά. Ο παραπονούμενος υπό τον φόβο ότι θα έπεφτε κάτω από την ταράτσα και για να αμυνθεί έσπρωξε τον Κατηγορούμενο με τα δύο του χέρια και ακούσια τον χτύπησε στην μύτη. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του την πρώτη φορά που ο Κατηγορούμενος ανέβηκε στην ταράτσα και ρώτησε τον παραπονούμενο ο παραπονούμενος του είπε ότι εκεί βρισκόταν για άλλη δουλειά και συγκεκριμένα για να δουν πώς θα περνούσαν κάποιες σωλήνες, δεν είχε προλάβει να κάνει οποιαδήποτε εργασία και, επομένως, δεν μπορούσε εκ των πραγμάτων να είχε επέμβει στα υδραυλικά του. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι ό,τι μόνο του είπε ο παραπονούμενος στην φάση εκείνη ήταν ότι ήταν υδραυλικός και δεν γνώριζε οτιδήποτε για την παροχή του νερού του ο Κατηγορούμενος δεν κατέβηκε στο διαμέρισμά του για να ψάξει τον υιό του. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του ο Κατηγορούμενος δεν ανέβηκε στην ταράτσα για τρίτη φορά. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε την υποβολή και επέμεινε στην εκδοχή του Κατά την επανεξέταση ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι την δεύτερη φορά που ανέβηκε στην ταράτσα ο παραπονούμενος όχι μόνο φώναζε αλλά και αισχρολογούσε. Ο Κατηγορούμενος δεν είπε την πάσα αλήθεια στο Δικαστήριο και δεν με έπεισε ότι ήταν εντελώς ειλικρινής στην μαρτυρία του. Όπως και ο παραπονούμενος έτσι κι' αυτός για να απενοχοποιήσει τον εαυτό του κατέφυγε σε αναληθείς ισχυρισμούς αναφορικά με τις πτυχές εκείνες της υπόθεσης που δεν τον συνέφεραν, ενώ σε κάποια άλλα σημεία στα οποία ο παραπονούμενος κρίθηκε ανειλικρινής θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος είπε την αλήθεια. Πρωτίστως αναληθής κρίνεται ο ισχυρισμός του ότι δεν χτύπησε τον παραπονούμενο καθώς και ο ισχυρισμός του ότι το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο ήταν άνευ λόγου και αιτίας. Κρίνω ότι η αλήθεια επί των προκειμένων σημείων βρίσκεται στην μαρτυρία του παραπονούμενου και του ΜΚ 1 η οποία επί των σημείων τούτων κρίθηκε αποδεκτή. Και από την οποία προκύπτει ότι η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου ήταν η αιτία που ο παραπονούμενος συμπεριφέρθηκε όπως συμπεριφέρθηκε στον Κατηγορούμενο. Δέχομαι, όμως, από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου ότι αφότου ο Κατηγορούμενος χτύπησε τον παραπονούμενο στο πρόσωπο ο παραπονούμενος στην συνέχεια χτύπησε τον Κατηγορούμενο με γροθιά στην μύτη. Συνεπεία του πιο πάνω χτυπήματος ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω και η μύτη του αιμορράγησε. Ο Κατηγορούμενος ήταν σταθερός καθόλη την διάρκεια της μαρτυρίας του στον πιο πάνω ισχυρισμό του για την αλήθεια του οποίου με έπεισε. Σε αυτό κρίνω ότι συνηγορεί και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 το οποίο επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι δέχθηκε γροθιά στην μύτη από τον παραπονούμενο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 7 ο Κατηγορούμενος υπέστη κάταγμα ρινός, δήλωση την οποία η Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβήτησε. Δεν μπορώ, όμως, να δεχθώ τα όσα ο Κατηγορούμενος στο Τεκμήριο 4Β υποστήριξε ότι είχαν αμέσως προηγηθεί του εν λόγω χτυπήματος. Ότι, δηλαδή, ο παραπονούμενος τον χτύπησε στο αριστερό του χέρι και στην συνέχεια τον έσπρωξε στο στήθος με τα δύο του χέρια. Ισχυρισμούς τους οποίους, δεν μου διαφεύγει, ο Κατηγορούμενος επανέλαβε διά ζώσης. Η αναληθής εκδοχή που ο Κατηγορούμενος πρόβαλε σε σχέση με τα ουσιώδη σημεία της υπόθεσης και δη η άρνησή του ότι χτύπησε τον παραπονούμενο πρώτος και απρόκλητα κρίνω πως δεν καθιστούν ασφαλή την αποδοχή των πιο πάνω ισχυρισμών του. Σημειώνεται, επίσης, ότι τους υπό συζήτηση ισχυρισμούς τους οποίους ο Κατηγορούμενος πρόβαλε στο Τεκμήριο 4Β στο Τεκμήριο 6 δεν τους πρόβαλε. Στο Τεκμήριο 6 ό,τι ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ήταν ότι όταν ο παραπονούμενος τον πλησίασε και αντιλήφθηκε ότι θα τον χτυπούσε ο Κατηγορούμενος του άπλωσε το χέρι του για να τον ηρεμήσει και ο παραπονούμενος τον χτύπησε με γροθιά στην μύτη. Δεν ανέφερε ότι ο παραπονούμενος τον χτύπησε στο χέρι και ότι τον έσπρωξε στο στήθος. Ούτε και δέχομαι ότι αφότου ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω μετά από το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο ο τελευταίος συνέχισε να τον χτυπά μέχρι που ένας εκ των δύο άλλων αντρών που βρίσκονταν εκεί μαζί με τον παραπονούμενο τον σταμάτησε. Ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο για πρώτη φορά στην διά ζώσης μαρτυρία του και καμία παρόμοια αναφορά δεν γίνεται σε οποιαδήποτε εκ των τριών γραπτών καταθέσεων που λήφθηκαν από αυτόν- Τεκμήρια 4-
- Φρονώ πως αν το σημαντικό αυτό σημείο ήταν αληθές ο Κατηγορούμενος θα το πρόβαλε στις γραπτές του καταθέσεις. Υπό το φως των πιο πάνω δεν κρίνω ασφαλές να τον δεχθώ. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν δέχομαι, ακόμα, τα ακόλουθα: ότι αφότου ο Κατηγορούμενος έπεσε κάτω ο παραπονούμενος προσπάθησε να τον ρίξει κάτω από την ταράτσα πιάνοντας τον από τα πόδια. Ο ισχυρισμός αυτός ο οποίος προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο στα πλαίσια της γραπτής του κατάθεσης - Τεκμήριο 4Β - δεν υποστηρίχθηκε από τον ίδιο διά ζώσης, αλλά ούτε και στην ανακριτική του κατάθεση - Τεκμήριο
- Μάλιστα, στο Τεκμήριο 6 ο Κατηγορούμενος όχι μόνο δεν ανέφερε κάτι τέτοιο αλλά ό,τι ανέφερε ήταν ότι μετά την γροθιά που δέχθηκε από τον παραπονούμενο έπεσε κάτω στο έδαφος και δεν θυμόταν τι είχε γίνει μετά γιατί ήταν τρομοκρατημένος. Πέντε λεπτά μετά σηκώθηκε πάνω και δεν είδε κανένα στην ταράτσα. Σημειώνεται, επίσης, ότι ούτε τέτοια θέση υποβλήθηκε στον παραπονούμενο από την Υπεράσπιση. Ό,τι υποβλήθηκε από την Υπεράσπιση στον παραπονούμενο ήταν ότι ο παραπονούμενος έσπρωξε τον Κατηγορούμενο μέχρι την άκρια της ταράτσας με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος να πέσει κάτω από την ταράτσα. Άλλο, όμως, είναι το ένα και άλλο το άλλο ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο και αφότου οι τρεις άντρες εγκατέλειψαν την ταράτσα παρέμεινε ξαπλωμένος επί της ταράτσας για λίγα λεπτά μέχρι να συνέλθει, στην συνέχεια κατέβηκε κάτω στο διαμέρισμά του και ακολούθως ανέβηκε εκ νέου στην ταράτσα γιατί, όπως υπέδειξε, δεν ήθελε να τον δει ο υιός του τραυματισμένο και γιατί δεν είχε πού αλλού να πάει. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι παρέμεινε για λίγα λεπτά ξαπλωμένος στην ταράτσα μέχρι να συνέλθει σημειώνονται τα εξής. Ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο μόνο στο Τεκμήριο
- Στο Τεκμήριο 4Β ο Κατηγορούμενος όχι μόνο δεν πρόβαλε ένα τέτοιο ισχυρισμό αλλά από τα όσα στο εν λόγω τεκμήριο αναφέρονται προκύπτει ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Συγκεκριμένα στο Τεκμήριο 4Β ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι όταν έπεσε κάτω στο έδαφος ο παραπονούμενος τον έπιασε από τα πόδια και προσπάθησε να τον ρίξει κάτω από την ταράτσα. Ακολούθως ο παραπονούμενος σταμάτησε και έφυγε από την ταράτσα μαζί με τους δύο άλλους άντρες. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος είδε από την ταράτσα τον παραπονούμενο να μπαίνει μέσα σε ένα αυτοκίνητο διπλοκάμπινο. Συνάγεται, δηλαδή, από το Τεκμήριο 4Β και, μάλιστα, ευκρινώς ότι ο Κατηγορούμενος μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο είχε πλήρως τις αισθήσεις του, πράγμα που κλονίζει τον ισχυρισμό που πρόβαλε στο Τεκμήριο 6 ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο παρέμεινε ξαπλωμένος στην ταράτσα και, μάλιστα, για κάποια λεπτά μέχρι να συνέλθει. Σημειώνεται ότι ούτε και στην διά ζώσης μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος πρόβαλε ένα τέτοιο ισχυρισμό. Επίσης, σύμφωνα με την μαρτυρία του παραπονούμενου και του ΜΚ 1 που αποδέχθηκα αμέσως μετά το επίδικο περιστατικό ο Κατηγορούμενος ακολούθησε τους τρεις άντρες που κατέβηκαν από την σκάλα και έφθασε πλησίον του σημείου που αυτοί είχαν σταθμεύσει τα αυτοκίνητά τους. Τον άκουγαν, μάλιστα, που στην πορεία τους φώναζε. Υπό το φως των πιο πάνω ακολουθεί ότι οι ισχυρισμοί του Κατηγορούμενου ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο παρέμεινε ξαπλωμένος στην ταράτσα για κάποια λεπτά μέχρι να συνέλθει, ότι στην συνέχεια κατέβηκε από την ταράτσα στο διαμέρισμά του και στην συνέχεια ανέβηκε και πάλι στην ταράτσα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Σε αυτό συνηγορεί και το γεγονός ότι η εκδοχή του Κατηγορούμενου αναφορικά με τις κινήσεις του μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο δεν είναι σταθερή. Επί του προκειμένου αναφέρονται τα ακόλουθα. Ο ισχυρισμός του ότι ανέβηκε για τρίτη φορά στην ταράτσα και ο οποίος προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο διά ζώσης δεν προβλήθηκε σε καμία από τις τρεις καταθέσεις που του λήφθηκαν από την Αστυνομία - Τεκμήρια 4-
- Ό,τι στα Τεκμήριο 4Β και 6 ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ήταν ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από τον παραπονούμενο ο Κατηγορούμενος είδε από την ταράτσα τους 3 άντρες να μπαίνουν μέσα στα αυτοκίνητά τους και ότι στην συνέχεια κατέβηκε και εισήλθε στο τουριστικό πρακτορείο όπου και έπλυνε το πρόσωπό του. Τέλος, τον ισχυρισμό ότι ανέβηκε για τρίτη φορά στην ταράτσα ο Κατηγορούμενος δεν τον πρόβαλε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του αλλά μόνο κατά την αντεξέτασή του. Στα πλαίσια δε της κυρίως εξέτασής του ο Κατηγορούμενος δεν ανέφερε ότι ανέβηκε για τρίτη φορά στην ταράτσα. Ανέφερε ότι κατέβηκε στον δεύτερο όροφο όπου ήταν το διαμέρισμά του και στην συνέχεια ότι πήγε στο τουριστικό πρακτορείο για να καλέσει την Αστυνομία ότι ο υιός του φοβήθηκε από την συμπεριφορά του παραπονούμενου με αποτέλεσμα να φύγει από την ταράτσα και να κατέβει στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ 1 που αποδέχθηκα ο Κατηγορούμενος αφότου για πρώτη φορά αποτάθηκε στους τρεις άντρες και τους κατηγόρησε ότι εκείνοι ήταν οι υπεύθυνοι για την διακοπή της παροχής του νερού στο διαμέρισμά του έφυγε προς στιγμής από την ταράτσα μαζί με το κορίτσι - και όχι αγόρι - που συνόδευε και στην συνέχεια ανέβηκε πάλι μόνος του και χωρίς το παιδί αυτό. Από τα πιο πάνω ακολουθεί ότι ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι ο υιός του έφυγε από την ταράτσα μόνος του αφότου ανέβηκε για δεύτερη φορά στην ταράτσα μαζί με τον Κατηγορούμενο και λίγο πριν ο παραπονούμενος καταφέρει στον Κατηγορούμενο γροθιά στην μύτη γιατί φοβήθηκε δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Το επεισόδιο δε με τις επιθέσεις έλαβε χώρα κατά την επάνοδό του στην ταράτσα. Συνακόλουθα μη αποδεκτός είναι και ο διά ζώσης ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι ο υιός του από το επίδικο περιστατικό «βίωσε» μια τραυματική εμπειρία. Το ότι ο υιός του δεν έζησε την εμπειρία της επίθεσης προς τον πατέρα του ο Κατηγορούμενος το ομολόγησε στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο 5Β - αναφέροντας ότι ο υιός του δεν είδε το περιστατικό. Όπως, όμως, και να' χει δεν δέχομαι ότι το παιδί που βρισκόταν μαζί με τον Κατηγορούμενο στην ταράτσα την πρώτη φορά ήταν ο υιός του. Αναφορά σε αυτό έχει ήδη γίνει στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του παραπονούμενου ότι την δεύτερη φορά που ανέβηκε στην ταράτσα ρώτησε εκ νέου τον παραπονούμενο την ίδια ερώτηση με ευγένεια και ότι ο παραπονούμενος του απάντησε αγενώς και με τον τρόπο που ο Κατηγορούμενος καταλόγισε στον παραπονούμενο. Και ότι στην συνέχεια ο παραπονούμενος του επιτέθηκε χωρίς λόγο και αιτία. Κρίνω ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ 1 και του παραπονούμενου που έκανα αποδεκτή. Ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος επανήλθε στην ταράτσα χωρίς το παιδί ρωτώντας τα ίδια και φωνάζοντας την στιγμή που ο παραπονούμενος βρισκόταν στην άκρη της ταράτσας και κοίταζε προς τα κάτω. Ο παραπονούμενος εξήγησε ξανά στον Κατηγορούμενο ότι δεν ήταν αυτός και οι συνεργάτες του που του είχαν διακόψει την παροχή του νερού και ότι στην ταράτσα οι τρεις τους βρίσκονταν για άλλη δουλειά. Ο Κατηγορούμενος συνέχιζε να φωνάζει επιμένοντας ότι ο παραπονούμενος του είχε διακόψει την παροχή του νερού. Ο παραπονούμενος, τότε, σηκώθηκε και ο Κατηγορούμενος τον πλησίασε σε απόσταση δύο μέτρων περίπου. Τότε ο παραπονούμενος άρχισε να φωνάζει προς τον Κατηγορούμενο για να σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος έκανε ότι γύρισε να φύγει και απότομα μετά γύρισε προς το μέρος του παραπονούμενου και του επιτέθηκε χτυπώντας τον με το χέρι του στο κεφάλι και συγκεκριμένα στον ύπνο ότι η ταράτσα είχε περίφραξη σε όλες της τις πλευρές ύψους 70 με 80 εκατοστά. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ 1 που αποδέχθηκα στην πλευρά της ταράτσας στην άκρια της οποίας ο παραπονούμενος δέχθηκε το χτύπημα από τον Κατηγορούμενο υπήρχε στηθαίο το οποίο δεν ξεπερνούσε σε ύψος τα 30 εκατοστά. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δεν δέχομαι, επίσης, και όλα τα υπόλοιπα σημεία που αντιβαίνουν της μαρτυρίας του παραπονούμενου και του ΜΚ 1 τα οποία και αποδέχθηκα. Και τα οποία δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Τα σημεία δε εκείνα από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου που συνάδουν με την μαρτυρία των δύο πιο πάνω μαρτύρων είναι αποδεκτά. Εξαιρουμένης της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου που δεν αποδέχθηκα η υπόλοιπη μαρτυρία του Κατηγορούμενου είναι αποδεκτή. Δεύτερος μάρτυρας Υπεράσπισης κατέθεσε ο Αστ 3218, Ανδρέας Ιωάννου ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε και εξακολουθεί να υπηρετεί στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Πάφου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενο της την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 17.6.13 ως μέρος της κυρίως εξέτασής του σύμφωνα με την δυνατότητα που παρέχεται προς αυτή την κατεύθυνση από το άρθρο 25 του Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω κατάθεση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
- Τα ουσιώδη σημεία από το Τεκμήριο 8 είναι τα ακόλουθα. Κατόπιν πληροφορίας που δέχθηκε το Τμήμα Μικροπαραβάσεων Πάφου στις 11.4.13 ο μάρτυρας την ίδια ημέρα συνάντησε τον παραπονούμενο στο Χειρουργικό Τμήμα του εν λόγω Νοσοκομείου. Ο παραπονούμενος του ανέφερε ότι την ίδια ημέρα και ενώ βρισκόταν για δουλειά σε ταράτσα πολυκατοικίας ήρθε ένας άγνωστος σε αυτόν αλλοδαπός ο οποίος με έντονο ύφος ρώτησε τον παραπονούμενο γιατί του είχε κόψει το νερό. Ο παραπονούμενος απάντησε στον αλλοδαπό λέγοντάς του ότι δεν είχε κάνει οτιδήποτε και ότι στην συνέχεια ο αλλοδαπός χωρίς λόγο του επιτέθηκε και τον χαστούκισε στο πρόσωπο. Ο παραπονούμενος ανέφερε, επίσης, στον μάρτυρα ότι μετά που δέχθηκε το χαστούκι από τον αλλοδαπό στην συνέχεια χτύπησε κι' αυτός τον αλλοδαπό. Ο μάρτυρας αμέσως επίστησε την προσοχή του παραπονούμενου στον Νόμο και ο παραπονούμενος δεν απάντησε οτιδήποτε. Του ζήτησε, επίσης, να προβεί σε γραπτή κατάθεση για το συμβάν και ο παραπονούμενος ανέφερε στον μάρτυρα ότι δεν είχε παράπονο και ότι δεν επιθυμούσε να προβεί σε γραπτή κατάθεση και ότι θα έπραττε κάτι τέτοιο μόνο στην περίπτωση που ο Κατηγορούμενος προέβαινε σε καταγγελία εναντίον του. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 6 ως την γραπτή κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο στις 14.4.13 και μεταξύ των ωρών 14:35 και 16:
- Ο ίδιος διερεύνησε υπόθεση για κοινή επίθεση με θύμα τον παραπονούμενο και δράστη τον Κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση και το ΤΑΕ Πάφου διερεύνησε υπόθεση για βαριά σωματική βλάβη με θύμα τον Κατηγορούμενο και δράστη τον παραπονούμενο στην παρούσα υπόθεση. Ο μάρτυρας κλήθηκε να μεταβεί στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου στις 11.4.13 η ώρα 20:
- Όταν έφθασε στο Νοσοκομείο δεν βρήκε εκεί τον Κατηγορούμενο. Είχε λεχθεί στον μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος είχε τύχει των πρώτων βοηθειών και στην συνέχεια αποχώρησε από το Νοσοκομείο. Στο Χειρουργικό Τμήμα ο μάρτυρας συνάντησε τον παραπονούμενο. Τα θέματα για τα οποία ο Κατηγορούμενος ανακρίθηκε και αποτελούν το αντικείμενο των ερωτήσεων 3-5 της ανακριτικής κατάθεσης του Κατηγορούμενου - Τεκμήριο 6 - ο μάρτυρας τα άντλησε από την γραπτή κατάθεση του παραπονούμενου. Ο μάρτυρας υποστήριξε, επίσης, ότι όταν στο Χειρουργικό Τμήμα ο παραπονούμενος του ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος τον είχε χαστουκίσει στο πρόσωπο ο παραπονούμενος του ανέφερε, επίσης, ότι ένιωθε ζάλη, κάτι το οποίο ο μάρτυρας παρέλειψε, ως ομολόγησε, να αναφέρει στην γραπτή του κατάθεση - Τεκμήριο
- Τέλος, ανέφερε ότι στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ο παραπονούμενος δεν ανέφερε στον μάρτυρα ότι χτύπησε τον Κατηγορούμενο επειδή φοβήθηκε μην τον ρίξει ο Κατηγορούμενος κάτω από την ταράτσα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας δεν διαπίστωσε ο παραπονούμενος να φέρει οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις όταν τον συνάντησε στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Ωστόσο ανέφερε στον μάρτυρα ότι ζαλιζόταν. Η γραπτή κατάθεση του παραπονούμενου δεν λήφθηκε από τον μάρτυρα, αλλά από το ΤΑΕ Πάφου. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν τυπική και περιορίσθηκε σε περιγραφή των ενεργειών στις οποίες ο μάρτυρας προέβη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Η μαρτυρία του μάρτυρα ήταν σαφής και θετική και δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Υπό το φως των πιο πάνω η μαρτυρία του μάρτυρα κρίνεται αποδεκτή. Δέχομαι, επομένως, μεταξύ άλλων, ότι το Τεκμήριο 6 είναι η ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον μάρτυρα από τον Κατηγορούμενο. Σημειώνεται ότι και ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε το Τεκμήριο 6 ως η κατάθεση που του λήφθηκε και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Δέχομαι, επίσης, ότι ο παραπονούμενος ανέφερε στον μάρτυρα τα όσα ο μάρτυρας αναφέρει στο Τεκμήριο 8 ως να αναφέρθηκαν στον ίδιο από τον παραπονούμενο στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Σύμφωνα δε με την μαρτυρία που ήδη έχω αποδεχθεί το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του μάρτυρα είναι αποδεκτό ως προς την αλήθεια του. Αποδεκτή είναι, επίσης, η διά ζώσης μαρτυρία του μάρτυρα. Αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι ο παραπονούμενος δεν είχε αναφέρει στον μάρτυρα στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ότι ο λόγος που ο παραπονούμενος είχε χτυπήσει τον Κατηγορούμενο ήταν γιατί φοβήθηκε μην τον ρίξει ο Κατηγορούμενος κάτω από την ταράτσα. Όπως, όμως, από την μαρτυρία του ΜΚ 1 και του παραπονούμενου προκύπτει και την οποία δέχθηκα αυτός ήταν ο λόγος που ο παραπονούμενος συμπεριφέρθηκε όπως συμπεριφέρθηκε στον Κατηγορούμενο. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν δέχομαι μόνο τον ισχυρισμό του μάρτυρα ότι ο παραπονούμενος δεν έφερε εξωτερικές κακώσεις όταν τον συνάντησε στο Χειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Σύμφωνα με την ΜΚ 3 ο παραπονούμενος έφερε ήπια ερυθρότητα στο αριστερό ζυγωματικό. Κάτι το οποίο ο μάρτυρας, προδήλως, ως μη ειδικός δεν ήταν σε θέση να διακρίνει αφού συν τοις άλλοις η υπό της ΜΚ 3 διαπιστωθείσα ερυθρότητα ήταν και ήπιας μορφής. Το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων». Επίθεση (assault) αποτελεί οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση να προκαλέσει ή με αδιαφορία (recklessly) αν θα προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (Βλ. R v. Venna
(1975)3 All E R 788). Ο όρος χρησιμοποιείται και με την έννοια της πραγματικής χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο πρόσωπο (battery) χωρίς την συναίνεσή του (consent) και χωρίς νόμιμη δικαιολογία (lawful excuse) με πρόθεση ή απερίσκεπτα. Η βία περιλαμβάνει ακόμα και το άγγιγμα όσο ανεπαίσθητο αυτό και αν είναι νοουμένου ότι γίνεται παράνομα (Βλ. Collins v. Wilcock
(1984)3 All E R 374). Η επίθεση συντελείται όταν κάποιος αγγίζεται με πρόθεση χωρίς την συγκατάθεσή του και χωρίς νόμιμη δικαιολογία. Η βία που ασκείται δεν είναι απαραίτητο να είναι εχθρική (hostile) ή αναιδής (rude) ή βάναυση (aggressive) (Βλ. Faulkner v. Talbot
(1981)3 All E R 468 και Wilson v. Pringle
(1987)QB 203). Η ένοχη διάνοια (mens rea) που πρέπει να υπάρχει για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα είναι, στην μεν περίπτωση του assault, πρόθεση (intention) από μέρους του κατηγορούμενου να προκαλέσει σε κάποιον τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία στο πρόσωπό του ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο θα προκληθεί μια τέτοια αντίληψη στο μυαλό κάποιου, στην δε περίπτωση του battery, πρόθεση (intention) από μέρους του κατηγορούμενου να ασκήσει βία σε κάποιο ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο τέτοια βία θα ασκηθεί. Η απερισκεψία που απαιτείται για την στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος είναι τύπου Cunningham, δηλαδή, ο κατηγορούμενος πρέπει να προβλέψει τον κίνδυνο ότι θα προκαλέσει σε κάποιον τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία στο πρόσωπό του ή τον κίνδυνο ότι μια τέτοια βία θα ασκηθεί αναλόγως της περίπτωσης (Βλ. Spratt
(1991)2 All E R 210 και Parmenter
(1991)2 All E R 225). Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574 λέχθηκε ότι ο Νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια η διάπραξη του αδικήματος συντελείται όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Αφ' ης στιγμής στοιχειοθετείται η επίθεση απομένει μόνο να αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή ότι η επίθεση προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, το οποίο είναι ζήτημα αιτιώδους συνάφειας και δεν απαιτείται η απόδειξη περαιτέρω ένοχης διάνοιας ή παράλειψης (Βλ. R. v. Roberts
(1971)56 Cr App Rep 95 και το σύγγραμμα Smith & Hogan, Criminal Law, 8η έκδοση, σελίδα 437). Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police
(1985)2 CLR επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (Βλ., επίσης, R v. Miller
(1954)2 All E R 529, 534 και Αστυνομία ν. Ιωάννου
(1989)2 ΑΑΔ 61). Δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι ιδιαίτερα σοβαρό (really serious) (Βλ. το σύγγραμμα Smith & Hogan, Criminal Law, 8η έκδοση, σελίδα 437) ή μόνιμου χαρακτήρα. Σύμφωνα με την μαρτυρία που αποδέχθηκα ο Κατηγορούμενος άσκησε βία στον παραπονούμενο χτυπώντας τον με το χέρι στο κεφάλι και συγκεκριμένα στην περιοχή του αριστερού ζυγωματικού. Χωρίς την θέληση ή την συγκατάθεσή του και με πρόθεση ως από την μαρτυρία που αποδέχθηκα με ενάργεια συνάγεται. Σχετικά με το τελευταίο είναι τα περιστατικά που περιβάλλουν την άσκηση βίας, όπως η όλη συμπεριφορά και στάση του Κατηγορούμενου απέναντι στον παραπονούμενο η οποία αναδεικνύει μια εχθρική διάθεση απέναντι στον παραπονούμενο και η οποία οριοθετούσε τον στόχο του που δεν ήταν άλλος από την επιβολή βίας στο πρόσωπο του παραπονούμενου. Η επίθεση, επομένως, στοιχειοθετήθηκε. Οι τραυματισμοί δε που προκλήθηκαν στον παραπονούμενο από την επίθεση του Κατηγορούμενου, ήτοι η ήπια ερυθρότητα στο αριστερό ζυγωματικό και η ζάλη, εντάσσονται εντός της έννοιας της πραγματικής σωματικής βλάβης σύμφωνα με την Νομολογία. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την πρώτη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Επίθεση με πραγματική σωματική βλάβη Subject: Criminal / Final cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο