Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Μιχάλης Πίττας, Αρ. Υπόθεσης: 42/2016, 3/2/2017

(7)συνολικά κατηγορίες για αδικήµατα κατά παράβαση του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραµάτων Νόµου του 2003 (Ν.152(I)/2003). Σύµφωνα µε τις λεπτοµέρειες των αδικηµάτων επί του κατηγορητηρίου, όλα τα αδικήµατα φέρονται να διαπράχθηκαν στις 7/10/2015 στην περιοχή «Χαλοσπιθκιά» στο Φρέναρος της Επαρχίας Αµµοχώστου. Τα αδικήµατα αφορούν στην κατοχή απαγορευµένων µέσων σύλληψης άγριων πτηνών, ειδικότερα, 6 δικτύων (βλ. κατηγορία αρ. 1) και µίας ηχοπαραγωγικής συσκευής (βλ. κατηγορία αρ. 3) κατά παράβαση των άρθρων 2, 11

(2)(δ)(στ)

(5), 44

(1), 45

(1), 88, 90 και 100 του Ν. 152(Ι)/2003. Κατηγορείται, συγχρόνως, ο Κατηγορούµενος και για «καταδίωξη» θηράµατος µε τη χρήση των εν λόγω απαγορευµένων µέσων (βλ. κατηγορίες 2 και 4), κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 44

(1)(α)(δ)

(4), 88 και 100 του Ν. 152(Ι)/

1. Περαιτέρω, ο Κατηγορούµενος κατηγορείται ότι - · (βλ. κατηγορία αρ. 5) είχε στην κατοχή του σε αιχµαλωσία θήραµα, ήτοι 54 άγρια πτηνά κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 49, 59, 64, 88 και 100 του Ν.152(Ι)/
2. · (βλ. κατηγορία αρ. 6 και 7) είχε στην κατοχή του άγρια πτηνά των οποίων απαγορεύεται η θήρα και η σύλληψη, δηλαδή 6 αµπελοπούλια και 2 θαµνοφυλλόσκοπους, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5, 8

(1)(ε)

(2), 9, 88 και 100 του Ν.152

(1)/2003, και της παραγράφου ΧLVlΙ του επισυνηµµένου VI Παραρτήµατος. Ο Κατηγορούµενος δήλωσε µη παραδοχή στις πιο πάνω κατηγορίες, γι' αυτό και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσής της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο µάρτυρες και κατατέθηκε αριθµός τεκµηρίων. Πρώτη κατέθεσε η Αστ. 3655 Βαλεντίνα Τσούκκα (ΜΚ1) και δεύτερος ο Αστ. 3214 Μάριος Κοuτσόφτας (ΜΚ2). Έκλεισε την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή στη βάση της δοθείσας µαρτυρίας και ευθύς µετά ηγέρθηκε η εισήγηση από το συνήγορο Υπεράσπισης ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούµενου. Η εισήγηση αυτή απερρίφθη από το Δικαστήριο με αιτιολογημένη απόφαση ημερ. 28.11.2016. Κλήθηκε ο Κατηγορούμενος σε απολογία και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν προσέφερε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Αυτός που διαπίστωσε τα κατ' ισχυρισµόν αδικήµατα είναι ο ΜΚ

1. Η ΜΚ1 είναι αυτή που έκανε τις ενέργειες για φύλαξη των ευρεθέντων στη σκηνή του αδικήµατος τα οποία της παρέδωσε ο ΜΚ2 και είναι αυτή, η οποία πληροφόρησε τον Κατηγορούµενο για την εναντίον του διερευνόµενη υπόθεση και ακολούθως τον ανέκρινε και τον κατηγόρησε γραπτώς. Η Γραπτή κατάθεση ηµεροµηνίας 7/10/15 του ΜΚ2 (Τεκµήριο 13) αναφέρει τα εξής꞉ «Υπηρετώ στην Μ.Μ.Α.Δ. και είµαι τοποθετηµένος στο Κλιµάκιο Πάταξης της Λαθροθηρίας. Στις 07/10/2015 και ωρα 00:00 ανελαβα καθήκον για συνεχόµενο ωράριο µέχρι της 12:00 της ίδιας µέρας µαζί µε τους Αστ.2468, Αστ.322 και Ε/Αστ.
2. Περί ώρα 04:30 της ίδιας µέρας µεταβήκαµε στην Επαρχία Αµµοχώστου για συνεργασία και ασφάλεια της περιβαλλοντικής οµάδας Committee Against Birds Slaughtering. Περί ώρα 05:50, της 07/10/2015 καθ' υπόδειξη των µελών της οργάνωσης, µετέβηκα µε τους πιο πανω συναδέρφους σε περιφραγµένο χωράφι, στη περιοχή «Χαλοσπιτιές», στο Φρέναρος, επειδή σε αυτό υπήρχαν εγκατεστηµένα δίχτυα παγίδευσης αγρίων πτηνών και ακουγόταν ηχοπαραγωγική συσκευή που παρήγαγε µιµητικούς ήχους αγρίων πτηνών. Παρέµεινα στο µέρος µέχρι να εντοπίσω τον ιδιοκτήτη του χωραφιού. Περί ώρα 07:05 εντόπισα τον ιδιοκτήτη του εν λογω χωραφιού, Σταύρο Πίττα, Δ.Τ.469095, οδός Γρίβα Διγενή 14, Σωτήρα, Συνταξιούχος, τον οποίο και κάλεσα τηλεφωνικώς να προσέλθει στο χωράφι του. Περί ώρα 07:25 προσήλθε στο µέρος ο Σταύρος Πίττας και µας ανέφερε ότι ιδιοκτήτης του χωραφιού είναι ο υιός του Μιχάλης Πίττας, Δ.Τ. 955535, τηλ.
3. Περί ώρα 07:35 κάλεσα τηλεφωνικώς τον Μιχάλη Πίττα να προσέλθει στο µέρος, αλλά αυτός µου ανέφερε ότι εργαζόταν στη Λευκωσία και δεν ήταν δυνατό να προσέλθει και µου ανέφερε ότι αποδέχεται να διενεργήσω την έρευνα στην παρουσία του πατέρα του και να ανοίξω το κλειδωµένο κάγκελο σπάζοντας την κλειδωνιά αφού ο πατέρας του αρνιόταν ότι κατείχε τα κλειδιά. Περί ώρα 07:40, αφού προηγουµένως ο Σταύρος Πίττας µου υπόγραψε γραπτή συγκατάθεση έρευνας του περιφραγµένου χώρου και του οχήµατος του, εντόπισα µέσα στο όχηµα του τα κλειδιά του περιφραγµένου χώρου. Η περίφραξη του εν λόγω χωραφιού ήταν περίπου δύο µέτρα ύψος και υπήρχαν δύο καγκελόπορτες σε αυτή, η µία στο µπροστινό µέρος και η άλλη στο πίσω µέρος. Έλεγξα την περίφραξη και δεν υπήρχε σε αυτή καµία τρύπα ή παραβίαση. Μεταξύ των ωρών 08:05 έως 09:00 ερεύνησα κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης, στην παρουσία του Σταύρου Πίττα και των Αστ.2468, Αστ.322 και Ε/Αστ. 5485 το περιφραγµένο χωράφι, όπου περί ώρα 08:10 εντόπισα εντός του περιφραγµένου χωραφιού έξι

(6)δίχτυα παγίδευσης αγρίων πτηνών, εγκατεστηµένα πάνω σε δεκατρείς

(13)µεταλλικούς πασσάλους των δυόµιση µέτρων περίπου και δέκα

(10)µεταλλικούς πασσάλους του ενάµισι µέτρου περίπου. Αφού τα υπέδειξα στον Πίττα, απελευθερώθηκαν από αυτά πενήντα τέσσερα

(54)ζωντανά µικρά άγρια πτηνά και οκτώ

(8)σκοτωµένα µικρά άγρια πτηνά. Τα σκοτωµένα µικρά άγρια πτηνά, τα δίχτυα και τους µεταλλικούς πασσάλους τα παρέλαβα ως τεκµήρια, τον πληροφόρησα για το αδίκηµα που διέπραττε, του επέστησα την προσοχή του στον νόµο και αυτός απάντησε «Εν ηξέρω». Στη συνέχεια και περί ώρα 08:40 εντόπισα πάνω στα δέντρα, δύο µεγάφωνα αφού ακολούθησα το σύρµα το οποίο ήταν θαµµένο στο έδαφος σε βάθος περίπου σαράντα εκατοστών και µήκος είκοσι πέντε µέτρων περίπου, εντόπισα θαµµένο περίπου εξήντα πόντους στο έδαφος ένα κλειδωµένο, µεταλλικό κουτί. Το άνοιξα και µέσα εντόπισα ένα ψηφιακό ράδιο αυτοκινήτου µάρκας "SABA" , δύο δίσκους αποθήκευσης τύπου «USB», µάρκας «ΆDΑΤΑ» και «KINGSTON», ένα ενισχυτή ήχου µάρκας «KENWOOO», δύο µπαταρίες αυτοκινήτου, µάρκας «GLOBAL» και «DELKOR», ένας ποµπός ράδιο σήµατος, χρώµατος άσπρου και τριάντα

(30)µέτρα σύρµα περίπου αφού το υπέδειξα στον Πίττα τα παρέλαβα ως τεκµήριο, τον πληροφόρησα για το αδίκηµα που διέπραττε, του επέστησα την προσοχή του στον νόµο και αυτός απάντησε ''Εντάξει''. Ρώτησα τον Σταύρο Πίττα αν επισκέπτεται συχνά το µέρος, αυτός µου ανέφερε ότι σχεδόν καθηµερινά βρίσκεται εκεί διότι καλλιεργεί το δίπλα χωράφι και ότι ο υιός του έρχεται και ταίζει κοτόπουλα που υπάρχουν µέσα στο περιφραγµένο χωράφι. Στον Πίττα εξέδωσα ειδοποίηση παρουσίασης στον Αστυνοµικό Σταθµό Δερύνειας. Τα τεκµήρια τα µετέφερα στον Αστυνοµικό Σταθµό Δερύνειας όπου τα παρέδωσα στην Αστ.3655, η οποία ανέλαβε την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης.». Το έγγραφο της γραπτής συγκατάθεσης, ηµεροµηνίας 7/10/2015 που υπέγραψε ο Σταύρος Πίττας για έρευνα στην οικία και τα υποστατικά στην περιοχή Χαλοσπιθκιές στο Φρέναρος και στο αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΕΒΜ105, µε σηµειωµένη επί του ιδίου του εγγράφου την εκτέλεση της έρευνας κατατέθηκε ενώπιον µου ως Τεκµήριο

1. Η ΜΚ1 υιοθέτησε ως µέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόµενο δικής της γραπτής κατάθεσης (βλ. το Τεκµήριο 1), στην οποία κατέγραψε τις ενέργειες που έκανε αναφορικά µε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Κατ' αρχάς, η ΜΚ1 παρουσίασε στο Δικαστήριο τα ευρήµατα της σκηνής, όπως της παραδόθηκαν από τον ΜΚ2 κατά τον ουσιώδη χρόνο. Συγκεκριµένα κατατέθηκαν ενώπιον µου από τη ΜΚ1 τα επίδικα δίκτυα και σηµειώθηκαν ως Τεκµήριο
2. Η ΜΚ1 προσκόµισε 8 σκοτωµένα άγρια πτηνά, ήτοι 6 αµπελοπούλια και 2 θαµνοφυλλόσκοπους, τα οποία επιθεώρησε ο συνήγορος Υπεράσπισης και τα οποία έκανε παραδεκτό ότι είναι αυτά που αναφέρονται στην κατάθεση της ΜΚ1 και σε σχέση µε τα οποία αυτή ανέκρινε τον Κατηγορούµενο. Ενόψει αυτού του παραδεκτού γεγονότος και ελλείψει ψυκτικού θαλάµου ή ψυγείου στο Δικαστήριο, συµφωνήθηκε από όλα τα µέρη στη δικαστική διαδικασία ότι δεν ήταν αναγκαίο ή κατάλληλο να κατατεθούν τα εν λόγω άγρια πτηνά στο Δικαστήριο ως τεκµήριο. Περαιτέρω, δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι στο πλαίσιο της έρευνας που έγινε στις 7.10.2015 στο χωράφι του κατηγορούµενου στην περιοχή Χαλοσπιθκιά στο Φρέναρος εντοπίστηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκµήρια 23 µεταλλικοί πάσσαλοι στους οποίους ήταν στερεωµένα τα δίκτυα που κατασχέθηκαν στα πλαίσια της υπόθεσης και ότι οι πασσαλοι βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνοµίας για την παρούσα υπόθεση. Κατατέθηκαν, επίσης, δύο µπαταρίες αυτοκινήτου, η µια µάρκας Γκλόπαλ (Τεκμήριο 5) και η άλλη Ντελκόρ (Τεκμήριο 6), ένα ψυγειακό ράδιο (Τεκμήριο 7), ένας ενισχυτής ήχου Κενγουντ (Τεκμήριο 8), δύο usb (Τεκμήριο 9), 30 µέτρα σύρµα χρώµατος µαύρου και κόκκινου (Τεκμήριο 10), 2 µεγάφωνα χρώµατος µαύρου (Τεκμήριο 11), ένα τηλεχειρηστήριο (Τεκμήριο 12). Όπως καταγράφει η ΜΚ1 στη γραπτή της κατάθεση για την παρούσα υπόθεση (βλ. Τεκµήριο 1), όταν στις 7.10.2015 η ίδια πληροφόρησε τον Κατηγορούµενο για την υπόθεση που διερευνούσε εναντίον του η απάντηση που έλαβε από τον Κατηγορούµενο ήταν ότι «Το χωράφι εν δικό μου». Στην ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούµενο στις 7.10.2015 µεταξύ των ωρών 14:30 και 14:40, αυτός δήλωσε ότι: «Το χωράφι που λαλείς είναι δικό µου. Σχετικά µε τα δίκτυα, τα µεγάφωνα, το σιδερένιο κουτί και όλα αυτά που µου ανέφερες δεν είναι δικά µου και δεν ξέρω ποιου είναι. Εγώ πηγαίνω περίπου µια φορά την εβδοµάδα στο χωράφι µου. Τελευταία φορά που επήγα ήταν το Σάββατο στις 26 του Σεπτέµβρη 2015, αλλά δεν αντιλήφθηκα αυτά τα αντικείµενα να βρίσκονται µέσα στο χωράφι µου. Θέλω να σας πω ότι το χωράφι µου είναι περιφραγµένο µε ττελιά ύψους 1.20µ. περίπου. Το έχω κλειδωµένο αλλά οποιοσδήποτε µπορεί να µπει εύκολα µέσα διότι το τέλι δεν είναι ψηλό. Σήµερα µε πήραν τηλέφωνο για να πάω εκεί αλλά εγώ τους έδωσα το τηλέφωνο του πατέρα µου για να τους ανοίξει επειδή εγώ ήµουν στην Λευκωσία επειδή είµαι φοιτητής και έχω διαµέρισµα. Μετά που µου τηλεφώνησαν γι αυτό και µου ζήτησαν να δώσω κατάθεση, πήγα στον Αστυνοµικό Σταθµό Αγίου Δοµετίου αλλά µου είπαν ότι πρέπει να πάω στη Δερύνεια. Σας λέω ξανά ότι δεν είναι δικά µου αυτά τα αντικείµενα και δεν έχω ιδέα ποιος µπορεί να τα έβαλε εκεί.» (Η έµφαση µε έντονα γράµµατα είναι δική µου.) ΤΑ ΕΠΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σπεύδω να παρατηρήσω ότι η γραμμή Υπεράσπισης όπως προωθήθηκε µε την εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, αλλά και μέχρι τέλους της δίκης με την τελική αγόρευση του Συνηγόρου Υπεράσπισης ήταν ως εξής. Δεν αµφισβητείται από την Υπεράσπιση η µαρτυρία που προσήχθη από την Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη του γεγονότος - · ότι πραγµατικός ιδιοκτήτης του χωραφιού όπου τελέστηκαν τα ισχυριζόµενα αδικήµατα είναι ο Κατηγορούμενος, · ότι το επίδικο χωράφι ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο περιφραγµένο µε ττέλι και ότι είχε δύο καγκελόπορτες που ήταν κλειδωµένες και οι δύο, · ότι εντοπίστηκαν εντός του επίδικου χωραφιού τα µέσα θύρευσης (δίκτυα) και τα άγρια πτηνά, στον αριθµό και στην κατάσταση που περιγράφονται στις λεπτοµέρειες των ισχυριζόµενων αδικηµάτων επί του κατηγορητηρίου, · ότι η ευρεθείσα στη σκηνή ηχοπαραγωγική συσκευή ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση (κατατέθηκε συναφώς ως παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της η γραπτή κατάθεση του Αν.Λοχία 4506, Χρ. Κυριάκου, ημερομηνίας 5/11/15, Τεκμήριο 15), · ότι τα άγρια πτηνά που εντοπίστηκαν είναι του είδους που προσδιορίζεται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου και εµπίπτουν στις απαγορευτικές διατάξεις του Νόµου. (Kατατέθηκε, συναφώς, ως παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της η γραπτή κατάθεση του βιολόγου, κ. Μιχάλη Αντωνίου, Επαρχιακού Λειτουργού του Ταμείου Θήρας Λάρνακας ‑ Αμμοχώστου, ημερομηνίας 26/10/15, Τεκμήριο 16). Εκείνο για το οποίο θεωρεί η Υπεράσπιση ότι δεν προσκοµίστηκε επαρκής µαρτυρία στη βάση της οποίας το Δικαστήριο να μπορεί να καταδικάσει τον Κατηγορούµενο είναι η σύνδεση του Κατηγορούµενου µε τη διάπραξη των αδικηµάτων, µε το σκεπτικό ότι αυτός δεν ήταν στη σκηνή των αδικηµάτων καθ' ον χρόνο αυτά διαπιστώθηκαν από τον αστυφύλακα 3214, Μάριου Κουτσόφτα, βρισκόταν ως η εκδοχή του στη Λευκωσία όπου σπουδάζει και τόσο από τηλεφώνου συνοµιλώντας µε τον Αστ. 3214 όσο και στην ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε την ίδια µέρα από την Αστ. 3655 Βαλεντίνα Τσούκκα, ο Κατηγορούµενος δήλωσε άγνοια για ό,τι εβρέθηκε στο χωράφι του. Καθ' ον χρόνο απέρριπτα την εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, είχα σημειώσει τα εξής στο κείμενο της απόφασης ημερ. 28.11.2016꞉ Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο του αδικήµατος (βλ. Σιακόλα ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 53/11, ημερ. 24.1.13). Το βάρος της απόδειξης που έχει να αποσείσει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο µε εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο ενδιάμεσο στάδιο της δίκης είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει µαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουµένου σε απολογία. Δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η µαρτυρία, εξ όψεως, όχι σε βάθος, εγείρει θέµα ενοχής του κατηγορουµένου (βλ. Σύγγραµµα «Ποινική Δικονοµία στην Κύπρο», Γεώργιου Μ. Πική, 2η έκδοση, σελίδα 197). Καλώντας τον Κατηγορούμενο σε απολογία, είχα λάβει συναφώς υπόψη και τη νοµική πτυχή των αδικηµάτων καθώς και τη συναφή νοµολογία, ειδικότερα την απόφαση Χαµάλη ν. Αστυνοµικού Διευθυντή Αµµοχώστου

(2010)2 Α.Α.Δ 329, όπου κρίθηκε ότι, όταν τα αδικήµατα υπάρχει µαρτυρία ότι διαπράχθηκαν σε «περιφραγµένο χώρο», έννοια η οποία χρησιµοποιείται σε αντιδιαστολή προς τον «ανοιχτό χώρο», τότε, από τη στιγµή που ο κατηγορούµενος υπάρχει µαρτυρία ότι είχε κατά τον ουσιώδη χρόνο «τον έλεγχο, ευθύνη ή διαχείριση του περιφραγµένου χώρου», δεν χρειαζόταν άµεση µαρτυρία για να αποδειχθεί το στοιχείο της καταδίωξης από τον ίδιο, αλλά το συστατικό στοιχείο µπορούσε να εξαχθεί συµπερασµατικά ως εκ της κατοχής και διαχείρισης από τον ίδιο του περιφραγµένου χώρου, εντός του οποίου υπήρχαν τα απαγορευµένα µέσα θηράµατος και το ίδιο το θήραµα. Εν προκειµένω, στην παρούσα υπόθεση, η µαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας ήταν ότι αυτός είχε κλειδωµένο το χώρο και γνώριζε πού να δώσει οδηγίες να εντοπιστούν τα κλειδιά. Επομένως, υπήρχε μαρτυρία που εκ πρώτης όψεως οδηγούσε στο συμπέρασμα, ως εκ της ευθύνης ή/και του ελέγχου του περιφραγμένου χώρου που διατηρούσε ο Κατηγορούμενος, ότι αυτός κατείχε τα απαγορευμένα μέσα ή/και ότι καταδίωκε άγρια πτηνά με τα ευρεθέντα στο κτήμα του απαγορευμένα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών. Είχα, εξάλλου, σημειώσει ότι, πέραν της κατοχής των απαγορευµένων µέσων σε περιφραγµένο χώρο, υπήρξε και άµεση µαρτυρία του ΜΚ2 ότι τα εν λόγω μέσα βρίσκονταν σε χρήση καθ΄ον χρόνο ο ίδιος έφτασε στη σκηνή. Δηλαδή τα δίκτυα ήταν εγκατεστημένα και η ηχοπαραγωγική συσκευή σε λειτουργία παράγοντας μιμητικές φωνές άγριων πτηνών. Είχα επίσης επισημάνει στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως ότι το γεγονός ότι ο πατέρας του Κατηγορούµενου φάνηκε από τη δοθείσα µαρτυρία να είναι πρόσωπο που είχε επίσης πρόσβαση στο περιφραγµένο χωράφι του γιου του (και σημείωσα επί τούτου ότι, βάσει µαρτυρίας που έδωσε ο ΜΚ2, τα κλειδιά εντοπίστηκαν σε όχηµα που, ως ο ισχυρισμός του πατέρα του Κατηγορούμενου προς τον ΜΚ2, οδηγούσαν και οι δύο, δηλαδή τόσο ο Κατηγορούµενος όσο και ο πατέρας του), δεν ήταν από µόνο του στοιχείο ικανό, για να απαλλάξει στο ενδιάμεσο στάδιο της δίκης τον Κατηγορούµενο της ευθύνης για τα ποινικά αδικήµατα, αν ληφθεί µάλιστα υπόψη ότι, ως η µαρτυρία, ο πατέρας του κατηγορούµενου αρνήθηκε ανάµειξη στα συγκεκριµένα αδικήµατα. Επομένως, ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία για να δώσει εξηγήσεις σε σχέση με την πιο πάνω μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία δημιουργούσε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του. Ασφαλώς, στο τελικό στάδιο της δίκης, όπου βρισκόμαστε τώρα, η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει προς το Δικαστήριο με την προσκομισθείσα μαρτυρία την ενοχή του Κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Woolmington v DPP

(1935)All ER Rep 1). Ο κύριος λόγος για την υιοθέτηση του επιπέδου απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είναι η αποφυγή καταδίκης αθώων προσώπων για αδικήματα που δεν διέπραξαν. Συγχρόνως, ο κανόνας αυτός αντανακλά στο γεγονός ότι δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη βεβαιότητα ενοχής, αφού αν τέτοιο επίπεδο υιοθετείτο στο ποινικό δίκαιο, ίσως κανένας να μην μπορούσε να κριθεί ένοχος σε ποινική κατηγορία παρότι θα είχε όντως διαπράξει το αδίκημα (βλ. το Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδης & Νικόλα Γ. Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, HIPPASUS, Λευκωσία 2014, σελ. 186). Στην παρούσα υπόθεση, εάν και εφόσον η μαρτυρία του Κατηγορούμενου κριθεί αξιόπιστη και ικανή να δημιουργήσει εύλογη αμφιβολία στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής για την απόδειξη της ενοχής του, τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να τον αθωώσει στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Ο Κατηγορούμενος, καταθέτοντας ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης (βλ. το Τεκμήριο 17) που ο ίδιος συνέταξε. Την παραθέτω και σημειώνω με έντονα γράμματα στοιχεία που θα τύχουν σχολιασμού κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του πιο κάτω. «Κατηγορούμαι ότι στις 7.10.2015, ώρα 08:10, στην περιοχή Χαλοσπιθκιά στο Φρέναρος, είχα στην κατοχή μου παράνομα μέσα σύλληψης άγριων πτηνών, δίχτυα, μεγάφωνα, ράδια, μπαταρίες, 54 ζωντανά πτηνά, και 8 σκοτωμένα. Οι κατηγορίες είναι αβάσιμες και ψευδείς γιατί κατά την ιδία ημερομηνία 07:10 και ίδια ώρα 08:10 ήμουν στην Λευκωσία όπου διέμενα και διαμένω για τις σπουδές μου. Συγκεκριμένα έχω πάρει πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, στον κλάδο Διαχείρισης Ενεργειακών Πόρων και τώρα κάνω το μεταπτυχιακό μου στον ίδιο κλάδο με πλήρη υποτροφία. Λόγω τον σπουδών μου στο περιβάλλον με προσβάλλετε με τις κατηγορίες σας. Έχω μεγάλη ευαισθησία στο περιβάλλον αλλά και στα ζώα και δηλώνω ότι δεν είμαι κυνηγός και ουδέποτε στην ζωή μου έχω προβεί σε πράξεις και ενέργειες σαν και αυτές για τις οποίες βρίσκομαι κατηγορούμενος σήμερα ενώπιον σας. Πριν προχωρήσω να πω οτιδήποτε για τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2015, θέλω να αναφέρω τα εξής. Ο πατέρας μου ασχολείτο με το συγκεκριμένο περιβόλι στον ελεύθερο του χρόνο το οποίο έχει κληρονομήσει από τον παππού μου το οποίο για πολλά χρόνια και όσο μπορούσε διατήρησε στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα δηλαδή, σαν περιβόλι με εσπεριδοειδή και μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι είναι το μοναδικό περιβόλι, που υπάρχει στην περιοχή και αυτό οφείλεται στην αγάπη του πατέρα μου την οποία μας έχει μεταδώσει και εμάς τα παιδιά του για το περιβάλλον. Το περιβόλι αυτό έχει 145 ρίζες δέντρα τα οποία είναι ηλικίας πέραν των 35 ετών, όπως πορτοκαλιές, λεμονιές και άλλα διάφορα δέντρα και ο πατέρας μου το διατήρησε παρά το γεγονός ότι κάθε χρόνο ζημίωνε οικονομικά. Πριν 9 χρόνια περίπου ο πατέρας μου αντιμετώπισε σοβαρό καρδιακό πρόβλημα και λίγο έλειψε να πεθάνει και έκτοτε δεν μπορεί να εργαστεί και είναι γραμμένος άνεργος τα τελευταία 9 χρόνια, ήταν λήπτης κάποιου βοηθήματος. Είναι 65 ετών. Ήταν τότε που αποφάσισε να μεταβιβάσει την περιουσία του στα παιδιά του και εμένα μου μεταβίβασε το συγκεκριμένο περιβόλι. Ο ίδιος τα τελευταία 5 με 6 χρόνια πέραν των προβλημάτων υγείας που έχει, αντιμετωπίζει και σοβαρό πρόβλημα κατάθλιψης και δεν μπορεί να ασχοληθεί με οτιδήποτε. Το συγκεκριμένο κτήμα επειδή βρίσκεται σε μια απομονωμένη περιοχή μεταξύ Φρενάρους και Βρυσούλλων, πολύ κοντά στα κατεχόμενα, πολύ συχνά είχαμε προβλήματα κλοπών και κυρίως είναι μια περιοχή που δρουν λαθροθήρες και παράνομα στοιχεία που ασχολούνται με την καταδίωξη άγριων πτηνών όπως είναι τα αμπελοπούλια, αφού η περιοχή σπάνια αστυνομεύεται και σπάνια η αστυνομία περιπολεί στην περιοχή. Μας έκλεψαν 10 φορές, ο πατέρας μου 3 με 4 φορές έκανε γραπτή καταγγελία στην Αστυνομία Δερύνειας, ερχόντουσαν αλλά ποτέ δεν εξιχνίασαν καμιά κλοπή. Την τελευταία φορά που έγινε καταγγελία στην αστυνομία, οι ίδιοι οι αστυνομικοί μας εισηγήθηκαν να περιφράξουμε το κτήμα ώστε να προστατεύσουμε την περιουσία μας, πράγμα το οποίο και κάναμε με αρκετό οικονομικό κόστος, εις βάρος των οικονομικών της οικογένειας μας, αφού ο πατέρας μου λόγω τον προβλημάτων υγείας που είχε, άφησε και τα δάνεια αφού δεν μπορεί να πληρώνει με αποτέλεσμα να χρωστά πέραν των €85.000 ευρώ στις τράπεζες. Στο περιβόλι αυτό, σε ένα μικρό μέρος του που δεν υπάρχουν δέντρα έχουμε μια "ττελιά ", όπου η μητέρα μου μεγαλώνει άσπρα κοτόπουλα για το σπίτι, και επίσης υπάρχουν κότες κόκκινες για αυγά που περιφέρονται ελεύθερες σε όλο το κτήμα. Εγώ επειδή τα τελευταία χρόνια βρίσκομαι στην Λευκωσία για τις σπουδές μου, αυτή που επισκέπτεται πιο συχνά το περιβόλι είναι η μητέρα μου, η οποία και η ίδια τα τελευταία χρόνια είναι άνεργη και πάει κάθε λίγες μέρες για να ταΐσει τις κότες και ουσιαστικά είναι και ο άνθρωπος που έχει τον έλεγχο και την ευθύνη του περιβολιού. Πρέπει να καταλάβετε, όμως, όταν επισκεφτεί κάποιος το περιβόλι αυτό, δεν μπορεί να καταλάβει ή να αντιληφθεί ότι κάποιος έχει τοποθετήσει οτιδήποτε πάνω στα δέντρα ή και κάτω από τα δέντρα, γιατί τα δέντρα είναι αρκετά ψηλά, 4 έως 6 μέτρα και εάν δεν είναι εποχή που θα κόψουμε τους καρπούς δεν υπάρχει λόγος να περιφερθεί κάποιος μέσα στο περιβόλι, το οποίο να σημειωθεί ποτίζεται με αυτόματο σύστημα άρδευσης. Ένα κλειδί της μικρής καγκελόπορτας δίπλα από την αποθήκη, το κρύψαμε με την μάνα μου κάπου κοντά στην περίφραξη ώστε να το βρίσκουμε εύκολα όταν θα πηγαίνουμε ή και όταν καμιά φορά θα ξεχάσουμε να το πάρουμε μαζί μας. Ένα άλλο αντικλείδι έχω στο αυτοκίνητο μου και κατά πάσα πιθανότητα μπορεί να είχα και ένα αντικλείδι στο αυτοκίνητο το διπλοκάμπινο του πατέρα μου, το οποίο χρησιμοποιώ κυρίως όταν είμαι κάτω και πηγαίνω στο περιβόλι και είναι και αυτό που χρησιμοποιεί η μητέρα μου για να πάει εκεί. Αυτός ήταν και ο λόγος που βρέθηκε ένα τέτοιο αντικλείδι στο αυτοκίνητο του πατέρα μου, το οποίο ο ίδιος σίγουρα δεν το γνώριζε, γιατί από τον καιρό που μου το μεταβίβασε το κτήμα, όπως είπε και στην κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία, δεν πήγε ξανά εκεί. Περιττό να σας αναφέρω ότι από το συγκεκριμένο διπλοκάμπινο μόνο εγώ λείπω από μέσα, δηλαδή θέλω να πω ότι είναι απεριποίητο με πολλά αχρείαστα πράγματα πεταμένα μέσα. Όσο για την κατάθεση του κ. Κουτσόφτα δεν την αναγνωρίζω και την απορρίπτω γιατί έχει πολλά λάθη, ασάφειες και παρατυπίες. Τώρα όσο αφορά την παρούσα υπόθεση θέλω να πω τα πιο κάτω. Εγώ εκείνη την περίοδο όπως έχω αναφέρει, διέμενα στην Λευκωσία. Η τελευταία φορά που ήμουν κάτω στο χωριό ήταν περί τα τέλη Σεπτεμβρίου και συγκεκριμένα επέστρεψα στην Λευκωσία στις 26/09/2015 και ήταν και η τελευταία φορά που πήγα στο περιβόλι. Στις 7/10/2015 γύρο στις 06:30 π.μ. κτύπησε το τηλέφωνο μου και ήταν κάποιος γεωργός στην περιοχή που βρίσκεται το περιβόλι, συγκεκριμένα ο κ. Αντρέας Φιλίππου και μου είπε, ότι βρισκόταν εκεί κοντά στο περιβόλι μου με κάποιους αστυνομικούς και με πληροφόρησε ότι αυτοί ήθελαν να μπουν μέσα στο κτήμα για να κάνουν κάποιο έλεγχο, και μου έδωσε να μιλήσω με κάποιον κύριο ο οποίος μου είπε ότι ήταν αστυνομικός. Όπως μου είπε ο ίδιος ήταν ο κ. Κουτσόφτας, και με ρώτησε εάν μπορούσα να πάω να τους ανοίξω να μπουν μέσα στο περιβόλι γιατί όπως με πληροφόρησε εκείνη την στιγμή, υπήρχε καταγγελία ότι μέσα στο περιβόλι μου υπήρχαν δίκτυα για αμπελοπούλια και ότι ακουγόταν και μουσική για πουλιά. Αυθόρμητα εγώ του είπα, "εμπάτε μέσα και πάρτε τα όλα ... μεν αφήσετε τίποτε", αλλά αυτός επέμενε ότι κάποιος έπρεπε να πάει για να τους ανοίξει. Εγώ του είπα ότι βρισκόμουν στην Λευκωσία και ότι είμαι φοιτητής και ότι δεν μπορούσα να πάω εκείνη την στιγμή για να ανοίξω και του είπα ότι θα ειδοποιήσω τον πατέρα μου να πάει στο μέρος για να τους ανοίξει. Πράγματι πήρα τηλέφωνο τον πατέρα μου και τον παρακάλεσα να πάει να ανοίξει το περιβόλι και του εξήγησα τον λόγο και επίσης του είπα που θα εύρισκε το κλειδί το οποίο όπως έχω πει πιο πάνω είχαμε κρυμμένο με την μάνα μου για τους λόγους που είπα πιο πάνω. Σε μισή ώρα περίπου ο πατέρας μου πήγε εκεί και αφού δεν βρήκε το κλειδί εκεί που του είπα, κτύπησε ξανά το τηλέφωνο μου και ήταν ο κ. Κουτσόφτας ο οποίος μου ανέφερε ότι δεν εύρισκαν το κλειδί και τότε εγώ αμέσως του είπα να σπάσουν την κλειδωνιά. Στη συνέχεια από ότι φαίνεται με την συγκατάθεση του πατέρα μου οι αστυνομικοί έψαξαν στο αυτοκίνητο του πατέρα μου όπου βρήκαν κλειδί και άνοιξαν. Ο πατέρας μου έδωσε την συγκατάθεση του για έρευνα στο όχημα του ακριβώς για τον λόγο ότι δεν είχε να κρύψει τίποτα και εξάλλου ήταν και ο λόγος που τον έστειλα εκεί, ακριβώς για να βοηθήσει τους αστυνομικούς να μπουν μέσα. Εκ των υστέρων όπως πληροφορήθηκα και εγώ όταν τελικά έκαναν έρευνα με πληροφόρησαν ότι βρέθηκαν κάποια δίκτυα και άλλα αντικείμενα για τα οποία, όπως μου είπε ο κ. Κουτσόφτας, έπρεπε να πάω στην αστυνομία για να δώσω κατάθεση. Εγώ τότε ετοιμάστηκα και μέσα σε 5 λεπτά πήγα στον αστυνομικό σταθμό Αγίου Δομετίου, αφού είναι δίπλα από εκεί που είχα το διαμέρισμα μου. Όταν ανέφερα στον αστυνομικό εκεί για τον λόγο που πήγα, αυτός μου είπε ότι δεν έπρεπε να πάω εκεί αλλά ότι έπρεπε να πάω στην Δερύνεια. Ο αστυνομικός εκεί πήρε τηλέφωνο στην αστυνομία Δερύνειας και μίλησε με κάποια συνάδελφο του που νομίζω ήταν η κα Βαλεντίνα Τσούκκα, και αφού της είπε ότι ήμουν εκεί μαζί του στον αστυνομικό σταθμό Αγ. Δομετίου, ο αστυνομικός εκεί μου είπε ότι έπρεπε να πάω στην Δερύνεια να δώσω κατάθεση. Εγώ τους είπα ότι επειδή είχα υποχρεώσεις στο Πανεπιστήμιο θα πήγαινα το απόγευμα πράγμα και το οποίο έκανα. Εδώ θέλω να αναφέρω ότι ο πατέρας μου, κάποια στιγμή το πρωί, όταν τελείωσαν την έρευνα τους οι αστυνομικοί με πήρε τηλέφωνο και ακουγόταν πολύ χάλια και με ενημέρωσε ότι ο κ. Κουτσόφτας τον κατηγόρησε για όλα αυτά που βρέθηκαν στο κτήμα μου και ότι έπρεπε να δώσει κατάθεση. Εγώ όμως που ήξερα την υγεία του πατέρα μου αφού σχεδόν λιποθύμησε και αναστατώθηκε, πήρα τηλέφωνο στην αστυνομία Δερύνειας και μίλησα με την αστυφύλακα κα Βαλεντίνα Τσούκκα και την παρακάλεσα, αντί να καταγγείλει τον πατέρα μου να με καταγγείλει εμένα αφού έπρεπε να καταγγελθεί κάποιος. Εκείνη μου είπε εντάξει και να περάσω εγώ από την αστυνομία να δώσω κατάθεση, και ότι δεν θα χρειαστεί να πάρουν κατάθεση από τον πατέρα μου. Πράγματι στις 14:30 το απόγευμα ήρθα από την Λευκωσία και πήγα στην αστυνομία Δερύνειας όπου εκεί η κα Β. Τσούκκα με ενημέρωσε τι είχε συμβεί και με κατηγόρησε για όλα αυτά τα πράγματα, για τα οποία βρίσκομαι ενώπιον σας. Αφού όμως με κατηγόρησε εμένα, σχεδόν ένα μήνα μετά με πήρε τηλέφωνο η κα Β. Τσούκκα και μου ανέφερε ότι τελικά έπρεπε να δώσει κατάθεση και ο πατέρας μου και έτσι στις 02/11/2015 ο πατέρας μου πήγε και έδωσε κατάθεση στην αστυνομία. Εγώ θέλω να αναφέρω ότι δεν έχω καμία σχέση με το όλο συμβάν και ουδέποτε στην ζωή μου ασχολήθηκα με τα αμπελοπούλια και την καταδίωξη τους ή και με οποιαδήποτε άλλη μορφή παράνομης πράξης και είναι πρώτη φορά που έρχομαι δικαστήριο. Αρχικά όταν έγινε το συμβάν αυτό πίστεψα ότι ήταν η ευκαιρία που ζητούσα να βρεθούν τελικά αυτοί που παράνομα έμπαιναν στο περιβόλι μας και ενοχλούσαν, αλλά δυστυχώς η αστυνομία δεν έκανε σωστά την δουλειά της, γιατί ενώ είχαν την ευκαιρία να περιμένουν και να βρουν τους πραγματικούς ένοχους, επέλεξαν την εύκολη οδό να με κατηγορήσουν εμένα, γνωρίζοντας ότι δεν είχα καμία σχέση, εκτός από το γεγονός ότι ήμουν ο ιδιοκτήτης του κτήματος. Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι ΕΧΩ ΛΑΒΕΙ ΚΑΘΕ ΛΟΓΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, για να ασφαλίσω το κτήμα μου και εξηγώ. Επειδή μένω Λευκωσία και το περιβόλι μου είναι στο Φρέναρος δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, δεν μπορούσα να το ελέγξω ώστε να αποτρέψω αυτούς που έκαναν την παρανομία. Παρόλα αυτά έκανα ότι ήταν δυνατό για να αποτρέψω τέτοιου είδους παρανομίες. 1ο επειδή πάντα έμπαιναν και πείραζαν μετά από συμβουλή της αστυνομίας το περίφραξα. 2ο έβαλα συρματόπλεγμα. 3ο αγόρασα κοριό που το e-bay και έβαλα τον μέσα σε μια μηχανή έτσι ώστε όταν μας κλέψουν να μπορώ να εντοπίσω ποιοι ήταν. 4ο μέτρο έκατσα πολλές νύχτες, όταν βρισκόμουν κάτω στην περιοχή, και επρόσεχα το περιβόλι. 5ο στην περιοχή αυτή Φρεναρος Βρυσούλες είναι σε όλους τους κοτσινοχωρκάτες γνωστό ότι δρουν υπόκοσμοι και ειδικά υπόκοσμοι για τα αμπελοπούλια. Όταν η αστυνομία δεν τους ελέγχει, πως μπορεί ένας φοιτητής να τους ελέγξει. 6ο 10 φορές έκλεψαν μας που τζιπάνω, (μοτόρα, μπορείτε να βρείτε την καταγγελία στην αστυνομία, πετρέλαιο, ζιαρκά, λιπάσματα, τάσπια, τροφές, μπαταριές, εξαρτήματα του τράκτου, άλετρο, σκάλα, ομπρελούες, κότες κ.α.). 3 φορές καταγγείλαμε το γεγονός στην αστυνομία, τις 2 φορές ήρθαν και έκαμαν έλεγχο φυσικά η CID και, αντί να βρουν τα κλεψιμιά και να αυξήσουν τις περιπολίες ή να πάρουν κάποια μέτρα τελοσπάντων, η απάντηση τους ήταν να βάλουμε σκύλο να λάσσει. Άρα η αστυνομία γνώριζε μέσα από τες καταγγελίες μου ότι δεν μπορώ να ελέγξω τους παράνομους στο να εισέρχονται στην περιουσία μου. Άρα η αστυνομία έχει ευθύνη και έπρεπε να λάβει μέτρα. Ο τρόπος που βρέθηκαν τα τεκμήρια που αναφέρει η αστυνομία ακριβώς δείχνει ότι κάποιος σκόπιμα έκανε την πράξη αυτή και ήταν με τέτοιο τρόπο καμουφλαρισμένα, ώστε κάποιος να μην μπορεί να τα δει εύκολα έστω και εάν βρισκόταν μέσα στο κτήμα. Ζητώ να τελειώσει αμέσως αυτή η υπόθεση γιατί 8-10 φορές που ηρτα θεωρώ ότι είναι υπερβολικές. Να σημειωθεί ότι 2 - 3 φορές που αναβλήθηκε ήταν από λάθη του δικαστηρίου όπου ξεχάσατε να καλέσετε τους μάρτυρες. Θέλω να σας πω ξανά ότι είναι άνεργη η μάνα μου, ο παπάς μου και εγώ, σπουδάζω, μένω Λευκωσία και πηγαινοέρχομαι από την Λευκωσία για κάθε τρεις και λίγο να έρχομαι στις δίκες. Για αυτό την επόμενη φορά που θα μου πείτε να ερτω δικαστήριο δεν θα έρτω γιατί απλά δεν κρατώ λεφτά να βάλλω πεζινα. Κλείνοντας αν νομίζετε ότι δεν έλαβα μέτρα για να εμποδίσω την παρανομία από αυτούς που την έκαναν, τότε σας προκαλώ να μου πειτε τι άλλο λογικό μέτρο έπρεπε να πάρω. Επαναλαμβάνω ότι εγώ δεν έχω καμία σχέση με όλα αυτά που με κατηγορούν και ουδέποτε είχα στην κατοχή μου οτιδήποτε από όλα αυτά. Δηλώνω τα πιο πάνω με πλήρη επίγνωση, όπως τα γνωρίζω προσωπικά, τα βίωσα και τα πληροφορήθηκα ως αληθή.». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Προχωρώ σε αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου, δηλαδή της προφορικής μαρτυρίας που έδωσαν οι μάρτυρες κατηγορίας σε σύγκριση και προς την ως άνω υπάρχουσα γραπτή μαρτυρία (βλ. την Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506). Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατηγορίας κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από το βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η ΜΚ1 μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς μάρτυρα, που απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν χωρίς υπεκφυγές. Εξήγησε με σαφήνεια τί έπραξε και τί δεν έπραξε. Τί σκέφτηκε να πράξει και τί δεν σκέφτηκε να πράξει στο πλαίσιο των καθηκόντων της. Οι ενέργειες στις οποίες αυτή προέβηκε είναι καταγεγραμμένες στη γραπτή κατάθεσή της (βλ. Τεκμήριο 1) και δεν αμφισβητήθηκε η αλήθεια του περιεχομένου της από το συνήγορο Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση της ΜΚ

1. Σε τρία μόνο σημεία εστίασε την προσοχή του ο συνήγορος Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση της ΜΚ1꞉ · Πρώτον, αν δεδομένης της άγνοιας που δήλωσε ο Κατηγορούμενος για ό,τι βρέθηκε στο κτήμα του και της άρνησης ευθύνης για την εκεί τοποθέτησή του, αν γεννήθηκαν στην ΜΚ1 οποιεσδήποτε απορίες ώστε εκείνη να σκεφτεί να λάβει δείγμα γενετικού υλικού του Κατηγορουμένου για να το συγκρίνει με τυχόν γενετικό υλικό που δυνατό να υπήρχε επί των παραληφθέντων από το κτήμα τεκμηρίων. · Δεύτερον, αν αυτή εξέτασε το ενδεχόμενο να κατηγορούσε τον Κατηγορούμενο στη βάση του άρθρου 72 του Ν.152(Ι)/2003, εφόσον η ανάμειξή του στα γεγονότα της υπόθεσης συνδεόταν κυρίως με την ιδιότητά του ως ιδιοκτήτη του κτήματος. · Τρίτον, αν αυτή σκέφτηκε να κατηγορήσει τον πατέρα του Κατηγορούμενου. Η ΜΚ1 με απόλυτη ειλικρίνεια δήλωσε ότι δεν εξέτασε το ενδεχόμενο να κατηγορήσει τον Κατηγορούμενο στη βάση του άρθρου 72 του Ν.152(Ι)/
2. Ούτε έκρινε αναγκαίο να λάβει δείγμα γενετικού υλικού, αφού αυτή είναι πρακτική που ακολουθείται στις σοβαρές ποινικές υποθέσεις (serious), ενώ η παρούσα χαρακτηρίζεται ως (minor). Κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για τα αδικήματα ως φαίνονται στο Τεκμήριο 3, αφού έλαβε υπόψη, πέραν του ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο ιδιοκτήτης του κτήματος, το γεγονός ότι ήταν περιφραγμένο το κτήμα και ότι ο πατέρας του Κατηγορούμενου είπε στον θυροφύλακα (ΜΚ2) στο μέρος ότι ο γιος του πάει καθημερινά στο χωράφι (για να ταΐσει τις κότες). Δεν δίστασε η ΜΚ1 να δηλώσει ότι «υπήρξε σκέψη» να κατηγορηθεί ο πατέρας του Κατηγορούμενου, αλλά τούτο τελικά δεν έγινε εφόσον ιδιοκτήτης του κτήματος ήταν ο Κατηγορούμενος. Ομολόγησε επίσης η ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος την είχε πληροφορήσει ότι ο πατέρας του είχε πολλά προβλήματα υγείας, αλλά υπέδειξε προς τον συνήγορο Υπεράσπισης ότι ο λόγος που επιλέγηκε να κατηγορηθεί ο Κατηγορούμενος δεν ήταν επειδή εκείνος εισηγήθηκε να μην κατηγορηθεί ο πατέρας του, αλλά επειδή ίσχυαν οι λόγοι που η ίδια εξέθεσε πιο πάνω (ιδιοκτήτης περιφραγμένου χωραφιού, κλειδωμένου, ο οποίος επισκέπεται καθημερινά το κτήμα). Υπήρξαν αρκούντως αιτιολογημένες και πειστικές οι απαντήσεις που έδωσε η ΜΚ
3. Δεν αποκαλύπτουν κατά την κρίση μου οποιαδήποτε προχειρότητα στους χειρισμούς της ΜΚ1, όπως θέλησε να εισηγηθεί στην τελική του αγόρευση ο συνήγορος Υπεράσπισης. Δεν συμμερίζομαι τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης, την οποία επίσης διατυπώνει στην τελική του αγόρευση σχολιάζοντας τη μαρτυρία της ΜΚ1, ότι «Διαφάνηκε όµως από σχετικές ερωτήσεις µου κατά την αντεξέταση, ότι ουσιαστικά κατηγόρησε τον κατηγορούµενο, απλά γιατί έπρεπε να κατηγορήσει κάποιον.». Αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΚ1 ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητά της. Κρίνω πως αξίζει στο σημείο αυτό να διατυπώσω και τη νομική μου εκτίμηση αναφορικά με το ερώτημα που υπεβλήθη στη ΜΚ1 σχετικά με το άρθρο 72 του Ν.152(Ι)/
4. Το εν λόγω άρθρο προβλέπει ότι꞉ «Αδίκημα εντός περιφραγμένων χώρων 72.-

(1)Θηροφύλακας ή μέλος της αστυνομικής δύναμης μπορεί, χωρίς δικαστικό ένταλμα, να εισέλθει σε οποιοδήποτε περιφραγμένο χώρο μέσα στον οποίο έχει λόγους να πιστεύει ότι διεξάγεται αδίκημα κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου.

(2)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ο ιδιοκτήτης ή το πρόσωπο που έχει την ευθύνη, έλεγχο ή διαχείριση του περιφραγμένου χώρου εντός του οποίου διεξάγεται αδίκημα κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος Νόμου θεωρείται πρόσωπο που διέπραξε αδίκημα, εκτός αν αποδείξει, προς ικανοποίηση του δικαστηρίου, ότι έλαβε κάθε λογικό μέτρο και προφύλαξη για παρεμπόδιση της διάπραξης του αδικήματος.

(3)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, «περιφραγμένος χώρος» σημαίνει οποιοδήποτε χώρο που είναι περιφραγμένος αλλά δεν αποτελεί μέρος κατοικίας.». Κατά την κρίση μου, το πιο πάνω εδάφιο

(2)του άρθρου 72 δεν θεσπίζει νέο αδίκημα, ξεχωριστό από εκείνο που θεσμοθετείται με τις διατάξεις των άρθρων 8, 11, 44, 45, 59 και 64 του Ν.152(Ι)/

1. Απεναντίας, πρόκειται για ερμηνευτικό άρθρο, για την περίπτωση όπου τα αδικήματα που αναφέρονται στα προαναφερθέντα άρθρα διαπράττονται εντός περιφραγμένου χώρου και θεσπίζει μαχητό τεκμήριο ότι την ευθύνη για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων τη φέρει ο ιδιοκτήτης του περιφραγμένου χώρου. Επομένως, δεν υπάρχει σφάλμα και δεν είναι ατυχής η ενέργεια της ΜΚ1 να κατηγορήσει τον Κατηγορούμενο για τα αδικήματα που προβλέπονται στα άρθρα 8, 11, 44, 45, 59 και 64 του Ν.152(Ι)/
2. Καλό θα ήταν να επικαλείτο η ΜΚ1 το άρθρο 72 συμπληρωματικά προς τις εν λόγω διατάξεις, αλλά δεν στερείται κατάλληλης ή επαρκούς νομικής βάσης η γραπτή κατηγορία που διατύπωσε για το μόνο λόγο ότι δεν συμπεριέλαβε σε αυτήν το άρθρο
3. Στον ίδιο τον Κατηγορούμενο εναπόκειται, εφόσον θέλει να τύχει την ευχέρειας προβολής της υπεράσπισης που παρέχει το εδάφιο

(2)του άρθρου 72 να επικαλεστεί τις συνθήκες που περιγράφονται στο εν λόγω άρθρο και να τις τεκμηριώσει με βάση μαρτυρία. Έχοντας διευκρινίσει τα πιο πάνω, προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ2. Αυτός μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Ήταν ήπιος στο λόγο του, σοβαρός στις απαντήσεις του και εξέπεμπε επαγγελματισμό και ειλικρίνεια. Τρία είναι τα στοιχεία στα οποία εντοπίζω να εστίασε την προσοχή του ο συνήγορος Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ2꞉ Πρώτον, ισχυρίστηκε ότι ο ΜΚ2 κατηγορήσε ουσιαστικά τον πατέρα του Κατηγορούμενου ενόσω βρισκόταν στη σκηνή. Εξήγησε ο ΜΚ2 ότι η μαρτυρία που είχε ο ίδιος τη δεδομένη στιγμή από τους περίοικους στα διπλανά χωράφια ήταν ότι το χωράφι ανήκε ή στον Σταύρο Πίττα ή στον Μιχάλη Πίττα. Δεν ήταν σε θέση ο ΜΚ2 τη συγκεκριμένη στιγμή να γνωρίζει αν το χωράφι ήταν ιδιοκτησίας του Μιχάλη όπως του ανέφεραν οι δύο, στο τηλέφωνο ο Μιχάλης και ο Σταύρος Πίττας στη σκηνή. Μέχρι να εξακριβωθεί στον Σταθμό ή μετά τις έρευνες που θα γίνονταν από την εξετάστρια της υπόθεσης, ο ΜΚ2 έκρινε ότι από τη στιγμή που γινόταν η έρευνα στην παρουσία του Σταύρου Πίττα, ο ίδιος όφειλε να τον πληροφορήσει ότι διαπράττεται αδίκημα στο χωράφι, που ο ίδιος έδωσε συγκατάθεση να μπούν μέσα. Εφόσον ήταν στην παρουσία του Σταύρου Πίττα που ο ΜΚ2 έκανε την έρευνα, ήταν υπόχρεος να του υποδείξει τα Τεκμήρια που έβρισκε. Συγχρόνως, όλα έγιναν μετά από τηλεφωνική έγκριση του γιου του, δηλαδή του Κατηγορούμενου, να γίνει έρευνα στην παρουσία του πατέρα του. Δεύτερον, τέθηκε ουσιαστικά προς τον ΜΚ2 το ερώτημα αν ήταν εντός της διακριτικής ευχέρειας και εξουσίας της Αστυνομίας να στήσει ενέδρα για να εντοπίσει τους πραγματικούς ενόχους. Εξήγησε ο ΜΚ2 ότι ο Νόμος (και εδώ είναι φανερό ότι ο ΜΚ2 επικαλέστηκε τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 72), δίνει εξουσία σε αστυνομικό ή θηροφύλακα να εισέρχεται σε περιφραγμένο χώρο, στον οποίο δεν υπάρχει μέσα οποιαδήποτε κατοικία ή κάποιο υποστατικό, για να τον ελέγξει. Διευκρίνισε όμως ότι η τακτική της Υπηρεσίας Θήρας, σαν κλιμάκιο πάταξης λαθροθηρίας, είναι, όταν εντοπίζουν ή τους υποδεικνύουν οποιεσδήποτε οργανώσεις περιφραγμένα χωράφια στα οποία διαπράττεται αδίκημα, να εντοπίζουν τον ιδιοκτήτη, αν είναι δυνατόν να κάνουν κάποιου είδους επιχείρησης ή ενέδρας για να τον πιάσουμε αυτόφωρο, να εντοπίσουμε αυτόφωρο το αδίκημα και μετά να εισέλθουν μέσα σε αυτό με την παρουσία του ιδιοκτήτη. Όσον αφορά την τακτική που ακολουθήθηκε κατά την επίδικη ημερομηνία, ο ΜΚ2 εξήγησε λεπτομερώς ότι επειδή αυτός ήταν ο υπεύθυνος της ομάδας τη συγκεκριμένη μέρα, και επειδή είχαν μαζί τους κάποια άτομα ακτιβιστές, μιας οργάνωσης εναντίον της οποίας στο παρελθόν είχαν κρούσματα επιθέσεων εναντίον τους και επειδή η Υπηρεσία Θήρας ήταν υπεύθυνη και για την ασφάλεια των μελών της οργάνωσης, αναγκαστικά το ένα αυτοκίνητο έπρεπε να φύγει, για να φυγαδεύσει από την περιοχή τα άτομα της οργάνωσης. Παρέμεινε ο ΜΚ2 στο μέρος με ακόμα έναν συνάδελφο μέχρι να επιστρέψουν και οι άλλοι δύο συναδέλφοι του. Τέσσερα άτομα είναι επικίνδυνο να κάνουν ενέδρα, όταν δεν ξέρουν πόσα άτομα θα έρθουν που διαπράττουν το αδίκημα και απ' ό,τι θυμόταν ο ΜΚ2 την περιοχή, δεν ήταν εύκολο να στηθεί ενέδρα, διότι εφάπτετουν πάνω σε διπλανά χωράφια, είχε κοντά άλλα χωράφια που μετά τις 6 π.μ. κόσμος κινείτο και τα καλλιεργούσε. Ήταν δύσκολο να κρυφτούν κάπου και να κρύψουν και τα οχήματα τους στα οποία συνήθως μεταφέρουν και οπλισμό, για να μην γίνουν αντιληπτοί. Δήλωσε μάλιστα ο ΜΚ2 εμφαντικά ότι «όταν μπαίναμε σε μια περιοχή το μάθαιναν τα τρία γύρω χωριά τουλάχιστον». Τρίτον, επιχείρησε ο συνήγορος Υπεράσπισης να αμφισβητήσει την αλήθεια των δηλώσεων που ο ΜΚ2 κατέγραψε στη γραπτή κατάθεσή του (βλ. Τεκμήριο 13) ως προερχόμενες από τον Σταύρο Πίττα. Ειδικότερα, ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στον ΜΚ2 ότι «στην κατάθεση σας λανθασμένα, δεν θα πω ψευδώς, λανθασμένα, αναφέρεστε ότι ο Σταύρος ο Πίττας επισκέπτεται συχνά το μέρος, γιατί καθημερινά βρίσκεται εκεί, διότι καλλιεργεί δίπλα χωράφι και ότι ο γιος του έρχεται και ταΐζει τα κοτόπουλα που υπάρχουν μέσα στο περιφραγμένο χωράφι.». Η απάντηση του ΜΚ2 ήταν απλή꞉ «Για να το έχω αναφέρει στην κατάθεση μου, φαίνεται μου το είπε». Όλες οι πιο πάνω απαντήσεις του ΜΚ2 υπήρξαν τεκμηριωμένες και πειστικές. Παρατηρώ, εξάλλου, ότι εάν η Υπεράσπιση ήθελε πραγματικά να αμφισβητήσει την αλήθεια της εξ ακοής μαρτυρίας που ο ΜΚ2 κατέγραψε στη δήλωσή του ως το Τεκμήριο 13, θα μπορούσε η ίδια να είχε κλητεύσει ή να ζητούσε να κλητευθεί ο κ. Σταύρος Πίττας. Δεν το έπραξε, όμως, και το Δικαστήριο, δεδομένης της γενικότερης αξιοπιστίας που κρίνει ότι χαρακτηρίζει τη μαρτυρία του ΜΚ2, δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει την αξιοπιστία της δήλωσής του ότι κατέγραψε στη γραπτή κατάθεσή του εκείνα που του δήλωσε ο Σταύρος Πίττας. Στην τελική του αγόρευση, ο συνήγορος Υπεράσπισης επιχειρεί να βάλει κατά της αξιοπιστίας του ΜΚ2 αναδεικνύοντας ισχυριζόμενες αντιφάσεις σε ότι αφορά τη χρονική αλληλουχία των τηλεφωνικών επαφών που ο ΜΚ2 κατέγραψε στη γραπτή κατάθεσή του ότι είχε με τον Κατηγορούμενο Μιχάλη Πίττα, σε αντιδιαστολή με τη χρονική σειρά που δέχθηκε ότι είχαν τα πράγματα κατά την αντεξέτασή του. Οφείλω επί τούτου να παρατηρήσω ότι ο ΜΚ2 το μόνο που δήλωνε κατά την αντεξέτασή του ήταν ότι δεν αποκλείει να έγιναν τα πράγματα με τη χρονική σειρά που του υπέβαλε ο συνήγορος Υπεράσπισης. Δεν θεωρώ ότι είναι καθοριστικής σημασίας για την επίλυση των επίδικων θεμάτων το κατά πόσον ο ΜΚ2 συνομίλησε για πρώτη φορά με τον Κατηγορούμενο περί τις 06:30 ή 06:45 ή περί ώρα 07:25 όταν προσήλθε στο µέρος ο Σταύρος Πίττας και του ανέφερε ότι ιδιοκτήτης του χωραφιού είναι ο γιός του. Εξήγησε με καθαρότητα πιο πάνω ο ΜΚ2 για ποιο λόγο πληροφόρησε ο ίδιος τον Σταύρο Πίττα για τα αδικήματα που διαπράττονταν στο χωράφι και για τα τεκμήρια που περισυνέλεγε από τη σκηνή, έστω και αν είχε λάβει προφορικά τη δήλωσή του περί ιδιοκτησίας του κτήματος από το γιο του και εφόσον είχε τη συγκατάθεση του να προβεί στην έρευνα στο κτήμα. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι η σωστή τακτική από τη στιγµή που δεν εντοπίστηκε στον χώρο ο ιδιοκτήτης του ακινήτου, ήταν να τεθεί ο χώρος υπό παρακολούθηση από την Αστυνοµία µε σκοπό να εντοπιστεί ο πραγµατικός δράστης των αδικηµάτων, και όχι µέσω τηλεφωνηµάτων να έρθει ο κατηγορούµενος, φοιτητής που ζει και σπουδάζει στην Λευκωσία, να κατηγορηθεί για τα αδικήµατα επειδή είναι ο ιδιοκτήτης. Ο συνήγορος Υπεράσπισης παρουσιάζει τους ΜΚ1 και ΜΚ2 ως αστυφύλακες που ενήργησαν µε µεγάλη επιπολαιότητα κατά την εκτέλεση του καθήκοντός τους και ότι ενήργησαν ωσάν να έψαχναν κάποιον να τον κατηγορήσουν, για να τελειώσουν να πάν στο σπίτι τους, χωρίς καµία προσπάθεια να βρουν ποιος πραγµατικά ήταν αυτός που θα έπρεπε να κατηγορηθεί. Δεν θεωρώ ότι τεκμηριώνεται τέτοια επιπολαιότητα από πλευράς των ΜΚ1 και ΜΚ2, ούτε η διωκτική μανία ή η αυθαιρεσία που τους αποδίδει ο συνήγορος Υπεράσπισης. Οι ΜΚ1 και 2 είμαι ικανοποιημένη ότι έδρασαν νόμιμα εντός των ορίων του Νόμου και στο πλαίσιο των καθηκόντων τους για τη διερεύνηση της υπόθεσης. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ2 ως αληθή και αξιόπιστη και τονίζω ότι σε κανένα σημείο της αντεξέτασής του δεν αμφισβήτησε ο συνήγορος Υπεράσπισης τη δήλωση του ΜΚ2 ότι η περίφραξη του επίμαχου χωραφιού, η οποία ήταν με ττέλι, δεν είχε τρύπες σε κανένα σημείο της. Τονίζω λοιπόν ότι με βάση τη μαρτυρία του ΜΚ2, την οποία έκρινα αξιόπιστη, για να είχε πρόσβαση στο κτήμα κάποιος ο οποίος δεν είχε κλειδί για να ανοίξει τις δύο καγκελόπορτες, θα έπρεπε να πηδήξει πάνω από την περίφραξη ή να βάλει σκάλα για να την ανεβεί, ενόσω η περίφραξη ήταν κατ' ελάχιστο 1,70μ. Και με αυτή την επισήμανση έρχομαι τώρα να κρίνω την αξιοπιστία της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου. Εξηγώ σε ποια σημεία απορρίπτω τη μαρτυρία του. Πρώτον, ισχυρίστηκε ότι για να δώσει κατάθεση μετέβηκε πρώτα στον Αστ. Σταθμό Αγ. Δομετίου που ήταν δίπλα από το διαμέρισμά του, ενώ παρουσίασε ο Κατηγορούμενος Ενοικιαστήριο Έγγραφο, ημερ. 26.9.2014, για την ενοικίαση ενός διαμερίσματος στην οδό Απελλή 4 στη Λακατάμεια, η οποία πολύ απέχει ως περιοχή από τον Άγιο Δομέτιο. Δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή η πιθανότητα αυτός να διέμενε στη Λευκωσία κατά την ουσιώδη ημερομηνία (σημειώνω συναφώς ότι το Ενοικιαστήριο προβλέπει για περίοδο ενοικίασης από 1.10.2014 μέχρι 31.9.2016, με αυτόματη ανανέωση για περίοδο ενός ακόμη έτους - Τεκμήριο 18), απλώς εντοπίζω ένα σημείο που δημιουργεί ερωτηματικά στο Δικαστήριο. Δεύτερον, για την ικανότητα του να αποπληρώνει το ενοίκιο των 300 ευρώ μηνιαίως, εφόσον ο ίδιος είναι φοιτητής και οι γονείς του άνεργοι, η απάντηση του Κατηγορούμενου ήταν ότι τον βοηθά ο αδερφός του, στοιχείο που δεν μπορεί να αποκλειστεί στην όψη της διαθέσιμης μαρτυρίας, αλλά όσον αφορά το κόστος σπουδών του, οφείλω να σημειώσω ότι δεν είχε αναφερθεί στην ύπαρξη πλήρους υποτροφίας όταν εξαιτείτο από το Δικαστήριο να του παραχωρηθεί δωρεάν νομική αρωγή, απεναντίας δήλωνε ότι είχε κόστος περί τις €8500 για τις σπουδές του τα οποία θα επωμίζονταν οι άνεργοι γονείς του ή συγγενείς του. Τέταρτον, σημειώνω ότι αντεξετάστηκε ο Κατηγορούμενος αναφορικά με τη δήλωση του ότι σχεδόν λυποθήμησε ο πατέρας του. Απάντησε λέγοντας ότι «Αν δεν εμίλουν, θα εκαταγγέλλαν τον πατέρα μου. Εφοϊτσιάσαν τον και είπαν του ότι θα καταγγελθεί.». «Ναι, επήρα το βάρος πάνω μου για να μην τον πεθάνετε. Σχεδόν ελιποθύμησε.» Επήρε το βάρος πάνω του ο Κατηγορούμενος ως ενός ανθρώπου που θέλει να σώσει μια ζωή και ειδικά του πατέρα του. Ενώ, λοιπόν, ο Κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στην υπόθεση ως το πρόσωπο που ανέλαβε μια ευθύνη που δεν του αναλογούσε για ό,τι συνέβαινε στο χωράφι του, προκειμένου να σώσει τη ζωή του πατέρα του, ωσάν να αναγνώριζε ως κατ΄ουσίαν υπαίτιο τον πατέρα του, εντούτοις προσερχόμενος ο Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο επιχείρησε να αποστεί από την όποια ευθύνη θα μπορούσε να του επιφορτισθεί δυνάμει του Νόμου ως ιδιοκτήτη του τεμαχίου, επιχειρώντας ουσιαστικά να ισχυρισθεί ότι την ευθύνη για τη διαχείριση και τον έλεγχο του χωραφιού την είχε η μητέρα του. Αντεξετάστηκε ο Κατηγορούμενος επί της πιο πάνω δήλωσής του. Υπεδείχθη στον Κατηγορούμενο ότι σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα του προς την Αστυνομία, είναι ο Κατηγορούμενος αυτός που ταΐζει τις κότες! Η απάντηση του Κατηγορούμενου ήταν «Σπάνια εγώ, πιο συχνά η μάνα μου και την ευθύνη του περβολιού την έχει η μάνα μου». Απευθυνόμενος προς την Κατηγορούσα Αρχή, ο Κατηγορούμενος είπε «Καλέστε την να σας πει». Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής του επεσήμανε ότι όταν αυτός έδιδε κατάθεση στην Αστυνομία, δεν θεώρησε σημαντικό να αναφέρει αυτά που για πρώτη φορά είπε ο ίδιος στη δήλωσή του προς το Δικαστήριο, όσον αφορά το ρόλο της μητέρας του. Ο Κατηγορούμενος εξήγησε ότι είναι η πρώτη φορά που αυτός εμφανίζεται σε Δικαστήριο και θεώρησε ότι εδώ είναι η ευκαιρία του να πει περισσότερα πράγματα για θέματα που θίχτηκαν μετά, δηλαδή για θέματα που δεν ερωτήθηκε ο ίδιος από την Αστυνομία να εξηγήσει. Μπορεί να έχει δίκαιο σε τούτο ο Κατηγορούμενος. Όφειλε όμως ο συνήγορος του να τον συμβουλεύσει ότι δεν ήταν εν προκειμένω ευθύνη της Κατηγορούσας Αρχής να καλέσει τη μητέρα του στο Δικαστήριο ως μάρτυρα, αλλά του ιδίου εφόσον ήθελε να τεκμηριώσει τα λεγόμενά του τα οποία αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Πέμπτον, αναφορικά με τη θέση που εξέφρασε ο Κατηγορούμενος ότι τα δίκτυα και τα σύρματα της ηχοπαραγωγικής συσκευής ήταν καμουφλαρισμένα με τρόπο που δεν φαινόντουσαν, κάτι που ως το αντιλαμβάνομαι το προέβαλε για να φανεί ότι ακόμη και ένας που επισκεπτόταν καθημερινά το χωράφι, όπως ο ίδιος ή η μητέρα του, δεν θα μπορούσαν να τα διακρίνουν, η συνήγορος της Κατηγορούσας αρχής τον αντεξέτασε θέτοντάς του εύλογα ζητήματα. Του υποβλήθηκε συγκεκριμένα ότι ακριβώς επειδή δεν εφαίνονταν εύκολα, συμπεραίνεται ότι απαιτείτο πολύς χρόνος για να τοποθετηθούν με τέτοιο τρόπο. Δεν θα είχε τόσο χρόνο «κάποιος που μπαίνει έτσι του φτέρου σε ξένο περιβόλι» και άρα ήταν ο ίδιος, δηλαδή ο Κατηγορούμενος ως ιδιοκτήτης που θα είχε το χρόνο να τα στήσει ή να τα θάψει κατ΄αυτόν τον τρόπο. Επ' αυτού του σημείου, επιθυμώ να τονίσω το εξής σημείο꞉ για να εγκατασταθούν και στηριχθούν τα δίκτυα, υπήρχαν βάσει της δοθείσας μαρτυρίας 23 μεταλλικοί πάσσαλοι που χρειαζόταν φορτηγό για να μπορούν να μεταφερθούν. Κάποιος ο οποίος ανεβαίνει ένα ττέλι για να κλέψει κάτι από το κλειδωμένο και περιφραγμένο κτήμα δεν μπορεί να συγκριθεί με κάποιον που χρειάζεται συνεργείο για να ξεφορτώσει και περάσει πάνω από τα ττέλια τέτοιους πασσάλους. Και αν ακόμη ήταν στημένα τα δίκτυα στο μέσο του χωραφιού και δεν μπορούσε να τα δει ένας που επισκεφτόταν το χωράφι απλώς και μόνο για να ταΐσει τις κότες, υπήρχε εντούτοις η μουσική από την ηχοπαραγωγική συσκευή με μιμητικές φωνές άγριων πτηνών που ως η μαρτυρία του ΜΚ2 ακουγόταν μέχρι την είσοδο του χωραφιού και πρόδωνε την ύπαρξη του μηχανισμού σύλληψης άγριων πτηνών, εξού και η καταγγελία προς την Υπηρεσία Θήρας από τους ακτιβιστές. Επομένως, δεν πείθεται το Δικαστήριο ότι ήταν δύσκολο είτε για τον πατέρα του Κατηγορούμενου είτε για τη μητέρα του είτε για τον ίδιο, ενόσω επισκέπτονταν το χωράφι να αντιληφθούν την ύπαρξη του εν λόγω μηχανισμού σε αυτό. Έκτον, αν τρίτα πρόσωπα του υποκόσμου τα είχαν στήσει, τότε, εφόσον τούτο έγινε χωρίς την άδεια ή ανοχή του Κατηγορούμενου, το ορθό θα ήταν να είχε καταγγελθεί από τον ίδιο αυτό το γεγονός στην Αστυνομία, κάτι που δεν αναφέρθηκε να έγινε, ούτε προβλήθηκε ρητώς και ευθέως μία τέτοια εκδοχή από τον ίδιο ή από τον πατέρα του στο στάδιο που ανακρίνονταν. Έβδομο, η τελευταία επίσκεψή του Κατηγορούμενου στο μέρος ήταν, ως ο ισχυρισμός του, δύο περίπου εβδομάδες προηγουμένως, αλλά δεν συσχέτισε την άγνοια του για την ύπαρξή τους με τη συγκεκριμένη περίοδο απουσίας του από το χωράφι. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, απορρίπτω ως αναξιόπιστη τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Τέλος, κρίνω δίκαιο και αναγκαίο να παρατηρήσω ότι ουδεμία καθυστέρηση προκλήθηκε εξ υπαιτιότητας του Δικαστηρίου σε ό,τι αφορά την πορεία της δίκης. Λήφθηκαν σε κάθε στάδιο επαρκώς υπόψη τα δικονομικά δικαιώματα του Κατηγορούμενου για νομική αρωγή και για προετοιμασία της υπεράσπισης του καθώς επίσης το δικαίωμα του σε δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρόνου. Έχω διεξέλθει τον φάκελο και καταγράφω πιο κάτω την πορεία που είχε η δίκη για να φανεί του λόγου το αληθές꞉ Το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 13.1.2016 και ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση του Κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου στις 18.2.2016. Κατά την εν λόγω 1η δικάσιμο (18.2.2016), ο Κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή και ως εκ τούτου η υπόθεση ορίστηκε πρώτη φορά για ακρόαση στις 18.3.2016. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 18.3.2016 ο Κατηγορούμενος καταχώρησε στο Πρωτοκολλητείο αίτηση για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής αρ. 53/16, με αποτέλεσμα ο αδελφός Δικαστής που επιλαμβανόταν της υπόθεσης να αναβάλει την ακρόαση για τις 29.3.2016 με σκοπό να δώσει στον Κατηγορούμενο την ευκαιρία να εξεταστεί πρώτα η αίτηση του για δωρεάν νομική αρωγή και να ετοιμασθεί προς τούτο έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σχετικά με τις κοινωνικοοικονομικές του συνθήκες. Κατά τη δικάσιμο 29.3.2016 η έκθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο και ενέκρινε την αίτηση. Αποδέχτηκε κατά την ίδια δικάσιμο το διορισμό του ο κ. Χαραλάμπους ως συνήγορος Υπεράσπισης υπό το καθεστώς της δωρεάν νομικής αρωγής. Παρακάλεσε ο εν λόγω συνήγορος να αναβληθεί η ακρόαση για νέα ημερομηνία ούτως ώστε να προετοιμαστεί για την υπεράσπιση του Κατηγορούμενου. Ενέκρινε το αίτημα ο αδελφός Δικαστής και επαναόρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 21.4.2016. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 21.4.2016 ήταν παρών ο Αστ.3214 Μ. Κουτσόφτας (που όπως φάνηκε και από την τελικώς διεξαχθείσα ακρόαση ήταν ο ουσιώδης μάρτυρας), ωστόσο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής θεώρησε ορθότερο να αρχίσει η ακρόαση με την Αστ. 3655 Β. Τσούκκα, η οποία κατείχε τα πράγματα που θα κατατίθονταν ως τεκμήρια. Επειδή δεν είχε επιτευχθεί η επίδοση της κλήσης μάρτυρος σε αυτήν, η συνήγορος αιτήθηκε αναβολή και δεν υπήρξε ένσταση από την Υπεράσπιση. Αναβλήθηκε η ακρόαση για τις 2.6.2016. Στις 2.6.2016 υποβλήθηκε αίτημα αναβολής της ακρόασης από την Κατηγορούσα Αρχή, το οποίο, ενόψει μη ύπαρξης ένστασης από το συνήγορο Υπεράσπισης, εγκρίθηκε και η υπόθεση επαναορίστηκε για ακρόαση στις 28.9.2016. Η υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου υπό την παρούσα σύνθεσή του για πρώτη φορά στις 28.9.2016. Προγραμματίστηκε για έναρξη ακρόασης στις 18.10.2016 οπόταν και πράγματι ξεκίνησε ως ήταν προγραμματισμένο. Διεκπεραιώθηκε η δίκη χωρίς καμία αναβολή. Σχετικές οι ακροαματικές συνεδρίες ημερ. 18.10.2016 (λήφθηκε η μαρτυρία της ΜΚ1), 25.10.2016 (λήφθηκε η μαρτυρία του ΜΚ2), 4.11.2016 (επιφυλάχθηκε ενδιάμεση απόφαση για το εκ πρώτης όψεως), 28.11.2016 (δόθηκε η απόφαση για το εκ πρώτης όψεως), 6.12.2016 (λήφθηκε η μαρτυρία του Κατηγορούμενου), 22.12.2016 (στάδιο τελικών αγορεύσεων των συνηγόρων), οπόταν και επιφυλάχθηκε η τελική απόφαση του Δικαστηρίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε ικανή, επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία, μέσω της οποίας απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα που περιγράφονται στο Κατηγορητήριο εντός του περιφραγμένου χωραφιού, ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου, καθ΄ον χρόνο αυτός είχε τον έλεγχο και την ευθύνη του χωραφιού του, μεταξύ άλλων, μέσω ελέγχου της κατοχής των κλειδιών για το άνοιγμα των καγκελόπορτων για είσοδο στο χωράφι του. Δεν έχω ικανοποιηθεί για την αξιοπιστία της εκδοχής του Κατηγορούμενου ότι τρίτα πρόσωπα διέπραξαν τα αδικήματα εντός του χωραφιού του ή/και ότι δεν μπορούσαν να γίνουν ευλόγως αντιληπτά από τον ίδιο κατά τις επισκέψεις του στο χωράφι όσα εντόπισε η Υπηρεσία Θήρας. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος για το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. (υπ.)........................ Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο