Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Aνδρέας Χαραλάμπους, Αρ. Υποθ. 1774/16, 8/2/2017

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(ι)/2003 και ΚΔΠ 149/09, 45/10, 385/10, 246/2011, 446/11, 165/11, 264/12, 506/12, 67/13.» Η κατηγορία αρ. 3, για την οποία θα επιβληθεί ποινή αφορά στο εξής꞉ «Χρήση Ναρκωτικών Ουσιών Τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10(α), 30, 31 και 38 και Παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20(Ι)/92 και Κ.Δ.Π. 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και Κ.Δ.Π.45/10.» Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου꞉ 1η κατηγορία꞉ «Ο κατηγορούμενος στις 6/4/2015 στην Ορμήδεια της Επαρχίας Λάρνακας είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, ήτοι 24,8646 γραμμάρια πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.» 3η κατηγορία꞉ «Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία έκανε χρήση Ναρκωτικών Ουσιών Τάξεως Β', δηλαδή κάπνισε χειροποίητο τσιγάρο το οποίο περιείχε άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας.». Τα γεγονότα της υπόθεσης εκτέθηκαν πλήρως ενώπιον του Δικαστηρίου από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής κατά τη δικάσιμο ημερ. 2.2.2017 και δεν αμφισβητήθηκαν από τον συνήγορο Υπεράσπισης. Παραθέτω τα όσα λέχθηκαν꞉ «Στις 6/4/16 και ώρα 16:20 οι ΜΚ 3, 4, 7 μαζί με συναδέλφους της ΥΚΑΝ μετέβηκαν για έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου με βάση δικαστικό ένταλμα έρευνας. Κατά την είσοδο τους οι ΜΚ3 και ΜΚ4 στην αυλή της οικίας είδαν τον κατηγορούμενο να κρατά στο χέρι ένα χειροποίητο τσιγάρο το οποίο είχε έντονη μυρωδιά κάνναβης. Ο ΜΚ3 τον πλησίασε του υπόδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και του εξήγησε τους λόγους της παρουσίας του στο μέρος, του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και ο κατηγορούμενος τότε παρέδωσε στον ΜΚ3 το τσιγάρο που κρατούσε και παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Αφού είμαι χρήστης». Συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β. Του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και απάντησε «Μα για τούτο το πράμα;». Στη συνέχεια ο ΜΚ3 υπέδειξε το ένταλμα έρευνας στον κατηγορούμενο και ο ίδιος του ανέφερε ότι επιθυμούσε να υποδείξει ποσότητα κάνναβης την οποία είχε στην οικία του και οδήγησε τους αστυφύλακες στο σαλόνι της οικίας. Από ένα χάρτινο κιβώτιο ανέσυρε μία νάιλον τσάντα, την οποία έριξε στο έδαφος με το περιεχόμενο της. Περισυνελλέγηκε το περιεχόμενο της τσάντας ως ακολούθως: νάιλον σακουλάκι με ποσότητα φυτικής ύλης, ποσότητα στελεχών φυτού, κυλινδρικό δοχείο στο οποίο υπήρχε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, μία ζυγαριά και ένα τετράδιο στο οποίο υπήρχαν διάφορες σημειώσεις. Του επεστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και απάντησε «Εν δικά μου, εν ποτζίνα που πίννω εγώ αφού είμαι χρήστης είπα σας». Συνελήφθηκε εκ νέου για τα αδικήματα της κατοχής. Στη συνέχεια σε συρτάρι της οικίας βρέθηκε ένα νάιλον σακουλάκι το οποίο περιείχε πράσινη φυτική ύλη κάνναβη το οποίο του υποδείχθηκε και απάντησε «Εν δικό μου και τούτο». Του επεστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και απάντησε «Συγνώμη». Στο ερμάρι του υπνοδωματίου του βρέθηκαν δύο πλαστικά δοχεία στα οποία υπήρχε πράσινη φυτική ύλη κάνναβη στελέχη φυτών τα οποία παραλήφθηκαν. Υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και απάντησε «Εν ποτζίνα που κάμνω για να πίννω». Στο ερμάρι του ίδιου υπνοδωματίου βρέθηκε ένα τσαντάκι στο οποίο υπήρχε το συνολικό ποσό των €6690 τα οποία κατασχέθηκαν και απάντησε «Εν ποτζίνα που εφύλαα». Παραλήφθηκαν ως τεκμήρια όλα. Παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος και εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα προφυλάκισης για τρεις μέρες. Ανακρίθηκε γραπτώς, στην οποία κατάθεση αναφέρει ότι η ποσότητα κάνναβης που ανευρέθηκε στο σπίτι του είναι δική του για δική του χρήση. Επιστημονικές εξετάσεις κατέδειξαν ότι τα τεκμήρια τα οποία κατασχέθηκαν από την οικία του κατηγορούμενου πρόκειται για κάνναβη από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας 1. Κατηγορήθηκε γραπτώς και δεν απάντησε οτιδήποτε.». Όπως ενημέρωσε το Δικαστήριο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ζήτησε η εν λόγω συνήγορος από το Δικαστήριο όπως διάτάξει να κατασχεθούν και να καταστραφούν τα τεκμήρια, εκτός από τα χρήματα τα οποία ανευρέθηκαν στην οικία του Κατηγορούμενου, σε σχέση με τα οποία η Κατηγορούσα Αρχή συμφώνησε με τον συνήγορο Υπεράσπισης όπως κατασχεθεί το ποσό των €2.500 και το υπόλοιπο ποσό (εκ των €6690) να επιστραφεί στον Κατηγορούμενο. Επιβεβαίωσε προς το Δικαστήριο ο συνήγορος Υπεράσπισης την συμφωνία του για την κατάσχεση του συγκεκριμένου τμήματος από το κατακρατηθέν χρηματικό ποσό. Η υπόθεση 4647/15, η οποία θα ληφθεί υπόψη δυνάμει του Α. 81, Κεφ. 155 Κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου Υπεράσπισης, στο οποίο δεν ήγειρε ένσταση η Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο ενέκρινε δυνάμει του άρθρου 81 του Κεφ. 155 όπως ληφθεί υπόψη κατά την επιβολή ποινής στην υπόθεση 1774/16 και η υπόθεση 4647/15. Στην υπόθεση 4647/15 ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 4 μόνο, ενόψει του ότι οι κατηγορίες αρ. 1, 2 και 3 (παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ, παράνομη κατοχή αεροβόλου πιστολιού, κατοχή σιγαστήρα πυροβόλου όπλου) διακόπηκαν και ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε αυτών. Το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 4 αφορά σε «Κατοχή εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, κατά παράβαση του άρθρου 4

(1)(ε)

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως αντικαταστάθηκε από το Νόμο 19(Ι)/2005 και ΚΔΠ 617/03, 618/03, 145/05 και 179/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος στις 6.4.2015 στην Ορμήδεια της Επαρχίας Αμμοχώστου είχε στην κατοχή του εκρηκτικές ύλες, δηλαδή 7 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Όπως ήταν κοινώς παραδεκτό από τους συνηγόρους των δύο πλευρών, Κατηγορούσας Αρχής και Υπεράσπισης, τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης 1774/16 διαδραματίστηκαν στον ίδιο τόπο και χρόνο με εκείνα της υπόθεσης 4647/
2. Συγκεκριμένα, με βάση την παράθεση γεγονότων από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, όσον αφορά την υπόθεση 4647/15, κατά την διάρκεια της έρευνας που έγινε στην οικία του κατηγορούμενου στις 6.4.2015 ανευρέθηκαν και κατασχέθηκαν 7 πλήρη φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, τα οποία κατείχε χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Για την υπόθεση αυτή κατασχέθηκαν διάφορα πυροβόλα όπλα, τα οποία η Αστυνομία κατακρατούσε μέχρι ολοκλήρωσης της παρούσας υπόθεσης και τα οποία η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζητεί τώρα όπως διαταχθεί από το Δικαστήριο να επιστραφούν στον νόμιμο δικαιούχο τους. Τέλος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι στην πορεία της υπόθεσης 4647/15 δημιουργήθηκαν €30 ευρώ, ενώ για την υπόθεση 1776/16 δεν προέκυψαν έξοδα. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο συνήγορος Υπεράσπισης επεσήμανε προς το Δικαστήριο προφορικά τα εξής꞉ Κατά την 6.4.2015 ο Κατηγορούμενος ήταν άνεργος και διέμενε σε οικία που του παραχώρησε ο πατέρας του, ο οποίος δεν διέμενε πλέον εκεί. Μέσα σε αυτό το σπίτι υπήρχαν και τα πυροβόλα όπλα ιδιοκτησίας του πατέρα του Κατηγορούμενου, τα οποία θα ήταν ορθό πλέον, με την διεκπεραίωση της παρούσας υπόθεσης, να του επιστραφούν. Όσον αφορά τα φυσίγγια που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου, εκείνα τα είχε πράγματι ο ίδιος αγοράσει από τρίτο πρόσωπο. Ο Κατηγορούμενος είναι σήμερα 30 ετών, χωρίς οποιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες. Η σύζυγος του είναι νεαρή, 25 ετών, και έχουν μαζί δύο ανήλικα παιδιά, ηλικίας 3 και 5 ετών, για τα οποία ο Κατηγορούμενος και η σύζυγός του πασκίζουν ως βιοπαλαιστές να τα συντηρήσουν. Έχουν καταφέρει μέσα στο τελευταίο χρονικό διάστημα του ενάμιση χρόνου να βρουν ένα καφενείο το οποίο ενοικίασαν και με τη διαχείρισή του κατάφεραν να επιζούν. Ο Κατηγορούμενος λαμβάνει από αυτή την ασχολία εισόδημα περί τα €800 το μήνα. Ο κατηγορούμενος διέκοψε τη χρήση. Παρακολουθείται από την Αστυνομία και ελέγχεται από αυτήν, ισχυρισμό τον οποίο δεν υιοθέτησε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής. Ο Κατηγορούμενος συνεργάστηκε με την Αστυνομία από την 1η στιγμή και την οδήγησε ο ίδιος στην ανευρεθείσα ποσότητα κάνναβης που κατείχε. Το ποσό των €6.690 που βρέθηκε στην κατοχή του ήταν από τα δώρα του γάμου του και το είχε φυλαγμένο. Ζητείται να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως μέρος της ποινής το γεγονός ότι θα αποκοπεί από το ποσό που θα του επιστραφεί το ποσό των €2.
3. Καταληκτικά, ο συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε προς το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος δικαιούται να έχει ακόμη μια ευκαιρία, την οποία ζητεί από το Δικαστήριο όπως δώσει σε μια νεαρή άπορη οικογένεια, η οποία πασκίζει να ζήσει τα δύο ανήλικα παιδιά της. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Οι μέγιστες προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει με Νόμο. Ποινή για την υπόθεση που θα ληφθεί υπόψη Το άρθρο 4(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, προβλέπει ότι꞉ «

(4)Πρόσωπο το οποίο - (δ) μεταφέρει ή έχει στην κατοχή του, οποιαδήποτε εκρηκτική ύλη χωρίς να είναι κάτοχος άδειας ή έγκρισης (το βάρος απόδειξης της οποίας φέρει ο ίδιος)είναι ένοχο αδικήματος, και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Οποιαδήποτε εκρηκτική ύλη σχετικά με την οποία υπάρχουν εύλογες υποψίες ότι διαπράχθηκε αδίκημα με βάση τις διατάξεις του παρόντος εδαφίου, δύναται να κατάσχεται από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών και να καταστρέφεται, από αυτό με τη συγκατάθεση του προσώπου που θεωρείται ύποπτο για τη διάπραξη του αδικήματος ή να δημεύεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12Α.». Ποινή για τα αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικά · Το άρθρο 6

(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε ποινικοποιεί την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το άρθρο 30 του ιδίου Νόμου καθορίζει τον τρόπο δίωξις και το μέγεθος της ποινής για τα αδικήματα που προβλέπονται στο Νόμο αυτό. Για το αδίκημα της κατοχής κάνναβης, το άρθρο 30 σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα, προβλέπει για μέγιστη ποινή φυλάκισης 8 χρόνων ή πρόστιμο (μέχρι ΛΚ50.000, βλ. Α. 24, Ν.14/60)ή και τις δύο ποινές. Ωστόσο, το εδάφιο

(2)του άρθρου 30 δίδει εξουσία στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, να διατάξει όπως το αδίκημα εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, εξουσία η οποία πράγματι ασκήθηκε στην παρούσα υπόθεση. Η μέγιστη ποινή φυλάκισης που τα Επαρχιακά Δικαστήρια δύνανται να επιβάλουν ανέρχεται στα 5 χρόνια. Το άρθρο 30

(4)του Νόμου παραθέτει περιστατικά τα οποία το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό. Ως καθιστώντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό λαμβάνονται υπόψη: η ηλικία του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, ότι δεν είχε ανάμειξη σε εμπορία και το παράπτωμά του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση, ο βαθμός εξάρτησής του από ναρκωτικά, η αποδεδειγμένη μεταμέλειά του η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, το είδος και η ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε από τα περιστατικά που καταγράφονται στο εδάφιο (α) του άρθρου 30

(4)ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα της κοινωνίας μας και σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Έπεται ότι οι αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού (βλ. Mahrad Mohamad Reza Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 60). Όπως έχει νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, ιδιαίτερα βέβαια το οικογενειακό του περιβάλλον (βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482). Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.2016, στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη ν Αστυνομίας, υιοθετήθηκε ο λόγος της απόφασης ημερ. 21.11.2014, στην Ποινική Έφεση 6/2014, Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας, όπου είχε λεχθεί ότι, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η αντιμετώπιση κατά αυστηρό τρόπο των αδικοπραγούντων αποτελεί και τη συνδρομή των Δικαστηρίων, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών. Είναι, όμως, θεμελιωμένη και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 174, στην οποία ποινή τριετούς φυλάκισης για κατοχή από χρήστη 22 γραμμαρίων οπίου για ιδία χρήση κρίθηκε, ως εκ της υπέρμετρης σημασίας που εδόθη στο στοιχείο της αποτροπής, υπερβολική και μειώθηκε σε 18 μηνών, ο Πικής, Π., δίδοντας την απόφαση, έθεσε το ζήτημα ως εξής στη σελ. 177: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου.». Παρομοίως, στην προηγούμενη απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240, υπογραμμίστηκε η διάκριση μεταξύ της σοβαρότητας των εγκλημάτων κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, από τη μια, και εμπορίας ναρκωτικών, από την άλλη, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην περίπτωση χρήστη, σε αντιδιαστολή με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, «στην αρμόζουσα ποινή δεν επιβάλλεται να προβάλλεται έντονο το στοιχείο της αποτροπής, οι δε προσωπικές περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορούμενου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα, όμως, η ποινή πρέπει να αντανακλά την αποδοκιμασία της κοινωνίας στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών και να δίδει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η χρήση ναρκωτικών δεν καταστρέφει μόνο τον ίδιο το χρήστη». Εξαιρετικά ανησυχητικές είναι και οι διαστάσεις που καταλαμβάνει η χρήση ναρκωτικών στην Κυπριακή κοινωνία και ειδικότερα στην περιοχή όπου εδρεύει το παρόν Δικαστήριο. Η εξάπλωση των ναρκωτικών ουσιών συντείνει στις πολλές εκφάνσεις της εγκληματικής συμπεριφοράς νεαρών προσώπων. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο, τόσο για τη φυσική, όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικροτεί το να λαμβάνεται υπόψη η πρόσπάθεια ενός κατηγορούμενου για απεξάρτηση, ως ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας ή τουλάχιστον «ως παράγοντα στον οποίο θα πρέπει να δίνεται επαρκής σημασία με την ανάλογη μείωση της ποινής κατά τρόπο που να φαίνεται ότι τα Δικαστήρια επιβραβεύουν την απεξάρτηση ως μέρος του μηχανισμού αντιμετώπισης των προβλημάτων που επέρχονται από την ενασχόληση ατόμων με εξαρτησιογόνες ουσίες» (βλ. την προμνησθείσα απόφαση στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη). Η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση, (Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω). Εξετάζεται λοιπόν από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής κατά πόσον υφίστανται αποδεικτικά στοιχεία τέτοιας προσπάθειας απεξάρτησης ή και του αποτελέσματος αυτής. Προχωρώ να εξετάσω ποιους ελαφρυντικούς ή επιβαρυντικούς παράγοντες εμφανίζει η παρούσα υπόθεση꞉ Το ότι τα ναρκωτικά ήταν για προσωπική χρήση του Κατηγορούμενου, ως η δήλωσή του, και όχι για προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί έναν νομοθετικά αναγνωρισμένο μετριαστικό παράγοντα. Ωστόσο, η ποσότητα ναρκωτικών ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του Κατηγορούμενου, πλησιάζει πολύ στο κατώτατο όριο των 30 γραμμαρίων στην περίπτωση της κάνναβης, το οποίο θα δημιουργούσε κατά Νόμο τεκμήριο (βλ. το άρθρο 30Α του Ν.29/77) ότι κατέχεται με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Συνεπώς, δημιουργείται κάποια ανησυχία στο μυαλό του Δικαστηρίου και επαυξάνεται η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Δεύτερον, λέχθηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης ότι στο μεσοδιάστημα από 6.4.2015 μέχρι σήμερα που επιβάλλεται ποινή σε αυτόν, ο Κατηγορούμενος κατέβαλε προσπάθεια απεξάρτησης, έπαυσε τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και είναι πλέον καθαρός. Δεν παρουσιάστηκαν όμως στο Δικαστήριο οποιαδήποτε γραπτά πειστήρια για την προσπάθεια απεξάρτησης ή για το αποτέλεσμα αυτής. Δεν έχω ενώπιον μου οποιεσδήποτε βεβαιώσεις αρμοδίων ή αναλύσεις ούρων του Κατηγορούμενου. Συνεπώς, προσεγγίζω με κάποια επιφύλαξη την προφορική δήλωση περί απεξάρτησης του Κατηγορούμενου. · Τρίτον, το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι άνω των 25 ετών δεν του επιτρέπει να καταταγεί στα νεαρά πρόσωπα κατά την έννοια της επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 30, ώστε η ποινή που εφαρμόζεται για την ηλικία του να είναι μειωμένη στα 2 χρόνια φυλάκισης. Τούτο δείχνει ότι ο Νομοθέτης επιθυμεί να αντιμετωπίζονται αυστηρότερα τα άτομα που υπερβαίνουν το 25 έτος της ηλικίας, αφού αναμένεται από αυτά να αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη ωριμότητα και σύνεση τη ζωή τους. · Το ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 3 και 5 ετών, είναι αμφίσημο στοιχείο υπό την εξής έννοια. Αφενός, είναι σημαντικό να σταλεί στον Κατηγορούμενο το μήνυμα ότι ο ίδιος, ως πατέρας των δύο ανήλικων παιδιών, είναι ο πρώτος που θα έπρεπε να έχει την έγνοια να απέχει από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών στην οικία του, δηλαδή στο περιβάλλον όπου μεγαλώνουν τα ανήλικα τέκνα του. Αφετέρου, αναγνωρίζω την ανάγκη να μην αποστερηθούν τα παιδιά τον πατέρα τους για μακρό χρονικό διάστημα, γι' αυτό και είμαι πρόθυμη να μετριάσω το εύρος της ποινής, όχι όμως το είδος της ποινής, ενόψει της σοβαρότητας των αδικημάτων και της ανάγκης επιβολής αποτρεπτικής ποινής. · Το ότι ο Κατηγορούμενος προχώρησε αμέσως σε παραδοχή των παρόντων αδικημάτων στην ΥΚΑΝ και συνεργάστηκε με τις διωκτικές αρχές αποτελούν μετριαστικό παράγοντα, τον οποίο επίσης είμαι πρόθυμη να λάβω υπόψη κατά την επιμέτρηση του εύρους της ποινής (βλ. την προμνησθείσα απόφαση στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη). Το ίδιο θα πράξω και σε ό,τι αφορά την παραδοχή των αδικημάτων ενώπιον του Δικαστηρίου προτού η υπόθεση οδηγηθεί σε ακρόαση (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), πράγμα που βοήθησε να εξοικονομηθεί και πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Ισοζυγίζοντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες, κρίνω ότι δεν είναι τόσο δραστικοί ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που πρέπει να επιβληθεί και το οποίο είναι αυτό της φυλάκισης, διότι διαφορετικά ενδέχεται να σταλούν λανθασμένα μηνύματα, ειδικά προς τον Κατηγορούμενο αλλά και γενικότερα προς άλλους επίδοξους παραβάτες, ότι είναι ανεκτικά τα δικαστήρια στη χρήση των ναρκωτικών ουσιών. Πρέπει να κατασταλεί αυτή η κοινωνική μάστιγα που με ανησυχητική συχνότητα ταλανίζει τα σπίτια πολλών οικογενειών, όπως αυτήν του Κατηγορούμενου. Ως εκ τούτου επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι κάτωθι ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 24 ημερών. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 ημερών. Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 4647/15. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoν κατηγορούμενο ως ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03, προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην Ποινική Έφεση 150/16, Σταύρος Χριστοφόρου ν Αστυνομίας, στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 25.11.2016, κρίθηκε ότι η προσπάθεια του εφεσείοντα που οδήγησε στην απεξάρτηση και η οποία έλαβε χώρα, μεταξύ της ανεύρεσης των ναρκωτικών στην οικία του στις 17 Ιουλίου 2013 και της επιβολής ποινής (14 Ιουνίου 2016), αποτελούσε «μια ουσιαστική διαφοροποίηση των προσωπικών περιστάσεων του εφεσείοντα που θα δικαιολογούσαν την εξέταση της πιθανότητας αναστολής της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης» (βλ. Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 243). Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι, έτσι ώστε να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης. Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, η άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου ως δείχτη της μεταμέλειάς του, δεν είναι από μόνοι τους παράγοντες επαρκείς για να ανασταλεί η εκτέλεση της ποινής, η οποία είναι μάλιστα αρκετά σύντομη σε διάρκεια. Μόνο αν είχαν δοθεί επαρκή αποδεικτικά στοιχεία προς απόδειξη του ισχυρισμού ότι ο κατηγορούμενος είναι ή ήταν οικειοθελώς και αυτοβούλως ενταγμένος σε πρόγραμμα απεξάρτησης, ή/και αν παρουσιάζονταν στο Δικαστήριο αποτελέσματα αναλύσεων, για να ικανοποιήτο ως προς το δείκτη της έμπρακτης μεταμέλειάς του με αναφορά στην πτυχή της απεξάρτησης, θα αισθανόταν το Δικαστήριο την άνεση να ανέστελλε την εκτέλεση της ποινής. Η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση με έναρξη ισχύος από σήμερα. Θα μειωθεί ωστόσο η διάρκεια της φυλάκισης που θα εκτίσει ο Κατηγορούμενος κατά το χρονικό διάστημα από 2.2.2017 μέχρι σήμερα, που τελούσε υπό κράτηση ως υπόδικος, όπως ορίζει το άρθρο 117 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα τεκμήρια που βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνομίας σε σχέση με την υπόθεση 1774/16 να κατασχεθούν και να καταστραφούν, με εξαίρεση το κατακρατηθέν ποσό από το οποίο να δεσμευθεί το ποσό των €2.500 και να αποδεσμευθεί το υπόλοιπο ποσό και να επιστραφεί στον Κατηγορούμενο. Όσον αφορά τα πυροβόλα όπλα που κατακρατήθηκαν ως τεκμήρια σε σχέση με την υπόθεση 4647/15 αυτά να επιστραφούν από την Αστυνομία στο νόμιμο δικαιούχο τους βάσει των εφαρμοστέων διαδικασιών. Τα έξοδα που δημιουργήθηκαν από τη δικαστική διαδικασία στην υπόθεση 4647/15 (€30 ευρώ) να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ........... Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο