Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Σταύρος Πικής, Αρ. Υπόθεσης: 3341/15, 20/2/2017

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87, επί τω ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος, διατελών σε κατάσταση μέθης, συμπεριφέρθηκε ατάκτως. 6η Κατηγορία:. Δημόσια Εξύβριση, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα και Ν.166/87, επί τω ότι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος ευρισκόμενος σε δημόσιο μέρος εξύβρισε τον Αστ. 3328 Ν. Σκούρου του ΟΠΕ Αμμοχώστου με τη φράση «ήντα που θέλετε ρε πουστομπατσοι, γαμώ τις μανάες σας, ρουφκιάνοι», με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παριστάμενο πρόσωπο επίθεση. Όσον αφορά τις κατηγορίες 2, 3 και 4 στην πιο πάνω υπόθεση 904/16, διακόπηκαν κατά τη δικάσιμο ημερ. 14.2.2017 και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος απαλλάγηκε αυτών. Τα γεγονότα των δύο υποθέσεων εκτέθηκαν σε λεπτομέρεια από την ευπαίδευτη συνήγορο για την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης. Τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης αρ. 3341/15, έχουν ως εξής꞉ «Στις 4.7.2015 περί ώρα 16:22 στην περιοχή Μουζούρα στο Παραλίμνι ο 2ος παραπονούμενος, δηλαδή ο Αστ. 4142 Η. Σκορδής (ΜΚ3) βρισκόταν σε καθήκον με τον Αστ. 3129 Σ. Σοφοκλέους (ΜΚ4), ο οποίος και αυτός είναι παραπονούμενος και επίσης μαζί τους ήταν και οι Λοχ. 3329 Δ. Μύλλερ (ΜΚ5), Α/Αστ. 2354 Π. Περό (ΜΚ6) και ο Αστ. 3245 Ι. Ιακώβρου (ΜΚ7). Ο ΜΚ3 συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρα αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β μετά από πληροφορία και παρακολούθηση του οχήματος το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος και αφού τους είχε δώσει γραπτή συγκατάθεση για έρευνα της οικίας του κατευθύνθηκαν προς την οικία του στις Βρυσούλες. Ο κατηγορούμενος επέβαινε στο υπηρεσιακό όχημα με αριθμούς εγγραφής KNF148, το οποίο οδηγούσε ο ΜΚ4 με συνοδηγό τον ΜΚ

1. Ο κατηγορούμενος καθόταν στο πίσω κάθισμα και μαζί του ήταν ο ΜΚ
2. Ο κατηγορούμενος είχε περασμένες στα χεριά του στο πίσω μέρος του κορμιού του χειροπέδες αφού είχε συλληφθεί για αυτόφωρο αδίκημα. Το υπηρεσιακό όχημα ακολουθούσε και άλλο υπηρεσιακό όχημα με τον ΜΚ7 ως οδηγό και τον ΜΚ5 συνοδηγό. Την ίδια μέρα και ώρα 16:50 περίπου οι αστυφύλακες μαζί με τον κατηγορούμενο έφτασαν έξω από την οικία του κατηγορούμενου στις Βρυσούλες και ο ΜΚ3 εξήλθε του αυτοκινήτου μαζί με τον κατηγορούμενο. Μόλις βγήκαν από το αυτοκίνητο ο κατηγορούμενος έκαμε απότομη κίνηση με τα χέρια του, άνοιξαν οι χειροπέδες που φορούσε και αφού έσπρωξε τον ΜΚ3 τράπηκε σε φυγή, καταλήγοντας να έχει χειροπέδες μόνο στο ένα χέρι. Ο ΜΚ3 μαζί με τον ΜΚ4 έτρεξαν ξοπίσω του και τον ανέκοψαν σε απόσταση περί τα 20 - 30 μέτρα οπότε ο κατηγορούμενος σταμάτησε και τους επιτέθηκε κτυπώντας τον ΜΚ3, Σκορδή με τις χειροπέδες στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Στο μεταξύ είχε φτάσει και ο ΜΚ6 και προσπαθούσαν να ηρεμίσουν λεκτικά τον κατηγορούμενο, αλλά αυτός συνέχισε να είναι επιθετικός και να χρησιμοποιεί τις χειροπέδες σαν όπλο, σαν επιθετικό όργανο. Ο ΜΚ6 με τον ΜΚ4 προσπάθησαν να ακινητοποιήσουν τον κατηγορούμενο και αφού ο ΜΚ4 έπιασε τον κατηγορούμενο από την μέση, έπεσε στο έδαφος. Τότε ο κατηγορούμενος έβαλε τα χέρια του στο αριστερό μάτι του ΜΚ4 και του τραβούσε το μάτι του. Τα υπόλοιπα μέλη της ΥΚΑΝ ασκώντας ανάλογη υπό τις περιστάσεις βία ακινητοποίησαν τον κατηγορούμενο και του πέρασαν ξανά χειροπέδες. Καθ΄ ολη την προσπάθεια των αστυφυλάκων για να του περάσουν χειροπέδες αντιστεκόταν, δηλαδή έσπρωχνε τους αστυφύλακες με σκοπό να τους αποτρέψει από το να τον βάλουν στο υπηρεσιακό όχημα προκειμένου να κινηθούν προς τα γραφεία της ΥΚΑΝ. Περί τις 16:55, όταν κατάφεραν να ξεκινήσουν για να φύγουν από το μέρος, ο ΜΚ3 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι βρισκόταν υπό σύλληψη για όλα τα αυτόφωρα αδικήματα τα οποία είχε διαπράξει μέχρι εκείνη την στιγμή και τα οποία αντιμετωπίζει σήμερα στο κατηγορητήριο και δεν απάντησε οτιδήποτε. Ο κατηγορούμενος ήταν ανήσυχος και αντιδρούσε συνεχώς κατά τη μεταφορά του στην Αγία Νάπα όπου είναι η βάση της υπηρεσίας Ναρκωτικών. Τον περιόρισαν στο πάτωμα του οχήματος μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους για να περιοριστούν και τα αδικήματα τα οποία έκαμνε.». Όσον αφορά τους τραυματισμούς των ΜΚ3 και ΜΚ4 εξαιτίας της επίθεσης που δέχτηκαν από τον Κατηγορούμενο, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε στο Δικαστήριο ότι και οι δύο αστυνομικοί έχουν εξεταστεί από κυβερνητικό ιατρό. Στον ΜΚ3 έγινε συρραφή τραύματος ινιακής περιοχής, αριστερό τραύμα δεξιάς ρινικής περιοχής. Ο ΜΚ4 έφερε εκχυμώσεις στον αριστερό οφθαλμό και στην αριστερή μετωπιαία χώρα, ο αριστερός του οφθαλμός ήταν οιδηματώδης. Κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά ως τα Έγγραφα Α και Β. Περαιτέρω κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών των τραυματισμών των αστυνομικών ως το Έγγραφο Γ. Ο συνήγορος Υπεράσπισης είχε την ευκαιρία να επιθεωρήσει τόσο τα ιατρικά πιστοποιητικά όσο και το φωτογραφικό υλικό και δεν έφερε οποιαδήποτε ένσταση στην κατάθεσή τους. Τέλος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι꞉ από τη μέχρι σήμερα πορεία της δίκης, η οποία είχε οριστεί αρκετές φορές για ακρόαση προτού ο Κατηγορούμενος αλλάξει απάντηση σε παραδοχή, προκλήθηκαν 180 ευρώ έξοδα. Ο Κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Σε ότι αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης που αφορούσαν σε αδικήματα περί ναρκωτικών ουσιών, έχει διεκπεραιωθεί ξεχωριστή ποινική υπόθεση. Τα γεγονότα της υπόθεσης με αρ. 904/16, η οποία λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα έχουν ως εξής꞉ «Στις 20/12/15 είχε ληφθεί πληροφορία περί ώρα 23:30 στον Αστυνομικό σταθμό Δερύνειας από τον Πέτρο Σολωμού (ΜΚ1), διαχειριστή του καφενείου «Όλυμπος» στις Βρυσούλες, ότι μέσα στο καφενείο ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι συγχωριανός του, ο οποίος ήταν σε έξαλλη κατάσταση και δημιουργούσε ανησυχία. Με οδηγίες του αξιωματικού υπηρεσίας ο Αστ. 3328 Ν. Σκούρου (ΜΚ4) πήγε στο μέρος μαζί με άλλα μέλη του ΟΠΕ, εντόπισαν τον κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν εκεί στο καφενείο και φώναζε μεγαλοφώνως και προκαλούσε ανησυχία και παρουσίαζε σημεία και συμπτώματα μέθης και καταληκτικά εξύβρισε και τον ΜΚ
3. Ο ΜΚ4 τον πληροφόρησε για τα αυτόφωρα αδικήματα που διέπραξε, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Άτε ρε που δαμέ». Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς απάντησε «Απολογούμαι, δεν έχω κάτι άλλο να πω». Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου. Δεν προκλήθηκαν οποιαδήποτε έξοδα από τη δικαστική διαδικασία σ' αυτήν την υπόθεση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου αγόρευσε προφορικά για μετριασμό της ποινής. Επεσήμανε στο Δικαστήριο τα εξής꞉ Ότι από τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης, φαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος υπήρξε συνεργάσιμος με τους αστυνομικούς για περίπου 1 ώρα. Ότι στο σημείο που έτρεξε για να διαφύγει, κάλυψε απόσταση μόλις 20 μέτρων και έπειτα επανασυνελήφθη. Επειδή και εκείνοι δεν τον πλησίασαν με τις καλύτερες προθέσεις, έγινε η επίθεση εναντίον τους από τον Κατηγορούμενο. Ότι από τα γεγονότα της υπόθεσης που θα ληφθεί υπόψη (904/16), φαίνεται ότι δεν υπάρχει κανείς παραπονούμενος. Τα αδικήματα που διέπραξε ήταν απόρροια μέθης. Κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων της κυρίως υπόθεσης ο Κατηγορούμενος ήταν 23,5 ετών. Ημερομηνία γέννησης 25/8/
4. Κατ' εκείνον τον χρόνο, ο Κατηγορούμενος έκανε περιστασιακή χρήση κάνναβης. Εδώ και ένα χρόνο δεν έχει καπνίσει κάνναβη. Η δική του ψυχολογική κατάσταση είναι πολύ καλή πλέον. Τους τελευταίους μήνες αισθάνεται άλλος άνθρωπος. Κρατήθηκε χάριν της οικογένειάς του σε καλό δρόμο. Η οικογένειά του είναι γνωστή οικογένεια στις Βρυσούλες η οποία διαχειρίζεται ένα φούρνο. Τα εισοδήματα της οικογένειας από την επιχείρηση αυτή έχουν μειωθεί σημαντικά κατά τον τελευταίο χρόνο λόγω ανταγωνισμού. Έχει άλλα δύο αδέρφια ο Κατηγορούμενος, ηλικίας 21 ετών και 20 ετών που είναι και οι δύο φοιτητές. Η μητέρα του αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας. Διαταράχθηκε περαιτέρω η ψυχική της υγεία μετά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος εργαζόταν τα προηγούμενα χρόνια κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ως μάγειρας με μισθό περί τα €
5. Από τότε που διαπράχθηκαν τα αδικήματα μέχρι και το παρόν στάδιο είναι άνεργος. Ο ευπαίδευτος συνήγορος κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη την απολογία του Κατηγορούμενου και εισηγήθηκε ότι αξίζει να του δοθεί μια ευκαιρία να συνεχίσει τη ζωή του χωρίς στίγματα. Σε περίπττωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής φυλάκισης, εισηγήθηκε ότι μετά τη θέσπιση του Ν.186(Ι)/2003 είναι ελεύθερα τα χέρια του Δικαστηρίου για αναστολή της ποινής. Σημειώνεται ότι στον φάκελο της υπόθεσης βρίσκεται έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας της Δημοκρατίας σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, στην οποία αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος διέκοψε τη φοίτησή του στη Β' Λυκείου και στη συνέχεια κατατάχθηκε στην Εθνική Φρουρά, όπου εκτέλεσε 15 μήνες στρατιωτική θητεία και πήρε απαλλαγή λόγω προβλήματος ψυχικής υγείας και δυσκολιών προσαρμογής. Ακολούθως είχε συνεργασία με ψυχίατρο και έλαβε φαρμακευτική αγωγή για ορισμένο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια φοίτησε σε νυχτερινό σχολείο και συγκεκριμένα σε Τεχνική σχολή, όπου αποφοίτησε με κατεύθυνση τη μαγειρική. Στα πλαίσια της πρακτικής του άσκησης, εξάσκησε το επάγγελμα του μάγειρα. Στο παρόν στάδιο αναζητεί εργασία και βοηθά τον πατέρα του στο φούρνο όταν χρειάζεται. Διαμένει μαζί με τους γονείς του σε ιδιόκτητη κατοικία. Επιμέτρηση της ποινής Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα, εξατομικεύει την ποινή, έτσι ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Ως θέμα γενικής αρχής, η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας των αδικημάτων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα που έχει διαπράξει ο Κατηγορούμενος, και ειδικότερα αυτά της κυρίως υπόθεσης 3341/15 είναι σοβαρά, όπως διαφαίνεται και από το ύψος των προβλεπόμενων στον Νόμο ποινών. Όσον αφορά τις κατηγορίες 1 και 2, το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα προνοεί ότι όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων. Όσον αφορά την κατηγορία 3, το άρθρο 128(β) του Ποινικού Κώδικα προνοεί ότι πρόσωπο το οποίο, είτε με τη χρήση βίας είτε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, διαφύγει ή αποπειράται να διαφύγει, ενόσω τελεί υπό νόμιμη κράτηση και βρίσκεται υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και την ευθύνη του Αρχηγού Αστυνομίας, είναι ένοχο κακουργήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη. Για την κατηγορία 6, το άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα προνοεί ότι όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου, με σκοπό την αντίσταση ή ματαίωση της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του για κάποιο ποινικό αδίκημα είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων. Όσον αφορά τις κατηγορίες της υπόθεσης με αρ. 904/16 η οποία λαμβάνεται υπόψη꞉ · Για την ανησυχία, που αφορά η κατηγορία 1, το άρθρο 95 προνοεί φυλάκιση μέχρι τρεις μήνες. · Για τη μέθη, που αφορά η κατηγορία αρ. 5, το άρθρο 94

(1)του Ποινικού Κώδικα, προνοεί φυλάκιση μέχρι τρεις μήνες. · Για τη δημόσια εξύβριση που αφορά η κατηγορία 6, το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι ένα μήνα ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 75 (€128,15) ή και τις δύο αυτές ποινές. Η σοβαρότητα αδικημάτων που αφορούν στην επίθεση η οποία προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, έγκειται στο γεγονός ότι η άσκηση βίας στρέφεται ενάντια στην προσωπικότητα, καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του ατόμου και πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας (βλ. Θεοχάρους ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Σε μια πολιτισμένη κοινωνία, η αντίδραση κατά αστυνομικών που εκτελούν τα καθήκοντά τους, με τη χρήση βίας δεν μπορεί να γίνει ανεχτή (βλ. Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327). Συνεπώς, η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια είναι δεδομένη. Η ποινή φυλάκισης για τέτοιου είδους αδικήματα είναι, συνήθως, η αρμόζουσα ποινή. Βεβαίως, όπως τονίστηκε στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 18, δεν είναι σε κάθε περίπτωση επίθεσης που αρμόζει η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας, η οποία συνήθως χαρακτηρίζεται ως αποτρεπτική. Πάντοτε εξαρτάται από τις ιδιαίτερες περιστάσεις, την ένταση της επίθεσης και τις επιπτώσεις στο θύμα. Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί επιβαρυντικό το γεγονός ότι η βία από μέρους του Κατηγορούμενου ασκήθηκε κατά οργάνων τήρησης της τάξης, οι οποίοι εκτελούσαν κανονικά το καθήκον τους. Σημειώνω ότι δεν αναφέρθηκε να υπήρξε οποιαδήποτε προκλητική ή παράνομη συμπεριφορά εκ μέρους των Αστυνομικών τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος αποφάσισε να τραπεί σε φυγή. Ήταν απρόκλητη η συμπεριφορά του. Σημειώθηκε σε χρόνο που οι αστυφύλακες όδευαν για έλεγχο της οικίας του, κατόπιν δικής του συγκατάθεσης, με σκοπό την εξεύρεση τυχόν ναρκωτικών. Στη συνέχεια, η αντίσταση που επέδειξε ο Κατηγορούμενος στα όργανα της τάξης, ασκώντας βία σε αυτά, όταν επιχείρησαν να τον επανασυλλάβουν για το νέο αυτόφωρο αδίκημα, αποτελεί εξίσου απαράδεκτη συμπεριφορά, η οποία δεν μπορεί να γίνεται ανεχτή. Η επίθεση του Κατηγορουμένου κατά των αστυνομικών, με βάναυσο τρόπο, κτυπώντας τον ένα αστυνομικό στο κεφάλι με τις χειροπαίδες και βάζοντας τα δάκτυλα του στα μάτια του άλλου αστυνομικού, προκάλεσε τα τραύματα που αποτυπώθηκαν στο φωτογραφικό υλικό ως το Έγγραφο Γ και από το οποίο εξάγεται με αντικειμενικό και αυταπόδεικτο τρόπο το είδος και το μέγεθος των τραυματισμών. Πρόκειται για στοιχείο που επιδρά στην επιλογή του είδους και την επιμέτρηση του εύρους της ποινής. Λαμβάνω ως μετριαστικό στοιχείο, το γεγονός ότι δεν έμειναν οποιαδήποτε μόνιμα κατάλοιπα στους αστυνομικούς από τους τραυματισμούς αυτούς. Προς μετριασμό της ποινής, λαμβάνω επίσης υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου. Σημειώνω, ωστόσο, ότι σε διάστημα 5 μηνών από τα γεγονότα της κυρίως υπόθεσης, ο Κατηγορούμενος επέδειξε νέα αξιόποινη συμπεριφορά ως είναι τα γεγονότα στην 904/16 και τούτο δείχνει ότι η προθυμία του για συμμόρφωση με τους Νόμους και Κανονισμούς δεν είναι σταθερή. Ουσιώδης μετριαστικός παράγοντος είναι το νεαρό της ηλικίας του, υπό το πρίσμα του οποίου θα πρέπει να κριθεί και το στοιχείο της επιπολαιότητας που εμφανίζει η συμπεριφορά του όταν αποφασίζει να αντιστέκεται ή και να επιτίθεται στα όργανα τήρησης της τάξης αντί να συμμορφώνεται με τις υποδείξεις τους. Δεν αποκλείεται όμως η επιβολή ποινή φυλάκισης σε νεαρούς παραβάτες όταν διαπράττουν αδικήματα πολύ σοβαρά και τα οποία παρουσιάζουν δυστυχώς ανησυχητική συχνότητα. Για παράδειγμα, στην περίπτωση θανατηφόρων τροχαίων δυστυχημάτων, σε 26χρονο οδηγό επιβλήθηκε κατ' έφεση ποινή φυλάκισης 20 μηνών (βλ. την απόφαση ημερ. 16.5.2014 στην Ποινική Έφεση αρ. 130/2013, Χρίστου Μιχαήλ ν Αστυνομίας). Επίσης, για αδικήματα διαρρήξεων επικυρώθηκε κατ' έφεση 3ετής ποινή φυλάκισης σε 23χρονο (βλ. απόφαση ημερ. 26/3/2013 στην Ποινική Έφεση 7/2013, Ιωάννης Τσιλικίδης ν Αστυνομίας). Για το αδίκημα της πράξης με σκοπό την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, κρίθηκε κατ' έφεση ότι ήταν κατάλληλο να επιβληθεί ποινή φυλάκισης 1 έτους, παρά το ότι οι παραβάτες ήταν ηλικίας 21 ετών κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος και παρά το ότι είχαν μεσολαβήσει 13 μήνες μέχρι την επιβολή της ποινής, διάστημα κατά το οποίοι προσδοκούσαν σε νέο ξεκίνημα της ζωής τους (βλ. Michael Binnington v Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 272). Η ψυχική υγεία του Κατηγορούμενου είναι άλλος ένας παράγοντας που δικαιολογείται να ληφθεί υπόψη μετριαστικά (Κωνσταντίνος Μαυραντωνίου ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333), υπό την έννοια ότι η έλλειψη υπομονής και η απώλεια της αυτοσυγκράτησης ενδέχεται να συνδέονται στενά με τη ψυχική διαταραχή που αντιμετωπίζει. Επισημαίνω τούτο παρά το ότι δεν έχω ενώπιον μου ιατρική αναφορά για την περίπτωση του Κατηγορούμενου, παρά μόνο την έκθεση της Λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας, στην οποία καταγράφονται τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετώπισε ο Κατηγορούμενος στο παρελθόν. Δεν παραγνωρίζω επίσης ότι το Δικαστήριο προχωρεί να επιβάλει ποινή μετά πάροδο ενός και πλέον έτους από την ημερομηνία τέλεσης των αδικημάτων (ήτοι από Ιούλιο 2015 στην περίπτωση της κυρίως υπόθεσης και από Δεκέμβριο 2015 στην περίπτωση της υπόθεσης 904/16). Νομολογιακά έχει κριθεί ότι μειώνεται η ανάγκη αποτρεπτικότητας της ποινής όσο μεγαλύτερο είναι το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, εφόσον παρατηρείται ριζική θετική μεταβολή στις συνθήκες του Κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 355, Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου

(1991)2 Α.Α.Δ. 5, και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα

(1991)2 Α.Α.Δ. 71). Στην παρούσα περίπτωση, ο συνήγορος Υπεράσπισης θυμίζω ότι επεσήμανε στο Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών ουσιών, κάτι που επηρέαζε τότε τη συμπεριφορά του, ενώ τον τελευταίο ένα χρόνο κατάφερε να απέχει από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Δεδομένης όμως της σοβαρότητας των αδικημάτων και των όσων προαναφέρθηκαν, οι προμνησθέντες μετριαστικοί παράγοντες δεν είναι τόσο δραστικοί κατά την κρίση μου που να δικαιολογούν να παρεκλίνει το Δικαστήριο από το προβλεπόμενο στο Νόμο είδος ποινής, που είναι αυτό της φυλάκισης. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλονται στον Κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 45 ημερών Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 904/16. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72 αναφέρει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Έχω αξιολογήσει την περίπτωση του Κατηγορούμενου υπό το φως της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 19.7.2016 στην Ποινική Έφεση 27/16, Κωνσταντίνου Γεωργίου ν Δημοκρατίας, όπου επετράπηκε η αναστολή της πρωτόδικα επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, λόγω του νεαρού της ηλικίας του Κατηγορούμενου (εκεί ήταν μεταξύ 17-19 ετών κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων), ενόψει του ότι κατά τον ίδιο ουσιώδη χρόνο δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες, και ότι, ναι μεν, επρόκειτο για σοβαρά αδικήματα αλλά φάνηκε να διέπονταν από μεγάλη επιπολαιότητα και από πρόσωπο που είχε προβλήματα ψυχικής υγείας. Εκεί λήφθηκε επίσης υπόψιν το γεγονός ότι διέρρευσε σημαντικό χρονικό διάστημα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων (καλοκαίρι 2013) μέχρι την ημερομηνία επιβολής της ποινής (23.2.2016), με συνεπαγόμενη μεταβολή στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Στην παρούσα υπόθεση εμφανίζονται όλοι οι εν λόγω παράγοντες, πλην του ότι δεν διέρρευσε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων. Από την άλλη όμως εδώ εξοικονομήθηκε πολύτιμος δικαστικός χρόνος, λόγω της αλλαγής απάντησης του Κατηγορούμενου σε παραδοχή και τούτο αποτελεί δείκτη της μεταμέλειάς του. Καταλήγω ότι είναι κατάλληλο να του δώσω μία ύστατη ευκαιρία αναμόρφωσης της συμπεριφοράς του. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Η αναμόρφωση είναι ο στόχος. Η στέρηση της προσωπικής ελευθερίας ενός νεαρού Κατηγορούμενου πολλές φορές ενισχύει την αρνητική του προδιάθεση προς το σύστημα, παρά να τον συνετίζει. Όπως το έχω αντιληφθεί, ο συγκεκριμένος Κατηγορούμενος χρήζει ψυχολογικής στήριξης και βοήθειας παρά τον άμεσο εγκλεισμό. Ο λίγος χρόνος που πέρασε έγκλειστος στη φυλακή, του δίδει την ευκαιρία να αναλογιστεί την αξία της προσωπικής του ελευθερίας και τη σημασία του να μην παραστρατίσει και πάλιν. Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. [Επεξηγείται στον Κατηγορούμενο η σημασία της αναστολής.] Τα έξοδα (180 ευρώ) που προκλήθηκαν από τη δικαστική διαδικασία, να καταβληθούν από τον Κατηγορούμενο. (υπ.)....................................... Α. Πανταζή Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο