Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κωνσταντίνος Φελλάς, Αρ. Υπόθεσης: 647/2017, 11/4/2017

(1), 6

(3), 30, 30Α, 31 και 38 και παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε (στο εξής «ο Νόμος 29/77»). Λεπτομέριες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος στις 13.3.2017 στη Δερύνεια της Επαρχίας Αμμοχώστου είχε στην κατοχή του το ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλαδή 425,2 γραμμάρια κάνναβης με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα χωρίς άδεια από τον Υπουργό Υγείας. 2η κατηγορία꞉ Kατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/77. Λεπτομέριες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία είχε στην κατοχή του 425,2 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 3η κατηγορία: Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(1)(β), 5

(2)(α), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/

1. Λεπτομέριες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1 - 13/3/2017, σε άγνωστη ημερομηνία για την Κατηγορούσα Αρχή στη Δερύνεια της Επαρχίας Αμμοχώστου προμήθευσε σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι 50 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 4η κατηγορία꞉ Χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10(α), 30, 31 και 38 και παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/
2. Λεπτομέριες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος στις 12.3.2017 στη Δερύνεια της Επαρχίας Αμμοχώστου έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β', δη'αδή κάπνισε χειροποίητο τσιγάρο, το οποίο περιείχε άγνωστη ποσότητα κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 5η κατηγορία: Κατοχή σκευών για τη λήψη ναρκωτικών κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10(γ)(i)(ii), 26, 30, 31 και 38 της Παρ. 1 του Μέρους ΙΙ του πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/
3. Λεπτομέριες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία είχε στην κατοχή του σκεύη για τη λήψη ναρκωτικών ουσιών κατασκευασμένα για χρήση ναρκωτικών ουσιών, ήτοι ένα μαχαίρι κουζίνας και μια μεταλλική κάρτα. 6η κατηγορία꞉ Νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(iii), 5(α) και 7 του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες του Νόμου 2007 με αρ. 188(Ι)/2007, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.58(Ι)/2010. Λεπτομέριες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία είχε στην κατοχή του το ποσό των 380 ευρώ γνωρίζοντας ότι το πιο πάνω ποσό ήταν έσοδο από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος της πώλησης ναρκωτικών ουσιών. Τα γεγονότα, όπως τα εξέθεσε η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως εξής꞉ Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 20 ετών διαμένει στη Δερύνεια μαζί με τους γονείς του. Στις 13/3/17 περί ώρα 14:35 ο ΜΚ9 μαζί με τον ΜΚ8 και άλλους συναδέλφους του ανέκοψαν πεζό, πλησίον της οικίας του στη Δερύνεια, τον κατηγορούμενο. Αφού τον πλησίασε ο ΜΚ9 του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα και την ιδιότητα του ως μέλος της ΥΚΑΝ, του εξήγησε το λόγο της παρουσίας του εκεί και τον πληροφόρησε ότι προτίθεται να τον ερευνήσει και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Δεν έχω τίποτε, τσιεκκάρετε με». Πράγματι, δεν είχε ανευρεθεί οτιδήποτε παράνομο στην κατοχή του κατηγορούμενου κατά τον σωματικό έλεγχο. Ο ΜΚ9 όμως στην συνέχεια ερεύνησε μεταξύ των ωρών 14:45 με 15:20 μαζί με τους υπόλοιπους αστυφύλακες, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του κατηγορούμενου, την οικία του Κατηγορούμενου στην οδό Ζωμενή 40, στην Δερύνεια. Κατά την διάρκεια της έρευνας και ώρα 14:55 ο ΜΚ9 βρήκε σε κάλαθο στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου μικρή ποσότητα κάνναβης, η οποία παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Του υποδείχθηκε, τον πληροφόρησε ο ΜΚ9 για το αδίκημα που διέπραττε, δηλαδή της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Εν δική μου». Συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα και όταν του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Λάθος μου, ξέρω το». Στη συνέχεια της έρευνας και ώρα 15:10 ο ΜΚ9 βρήκε σε τσάντα στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου το ποσό των €380.- σε χαρτονομίσματα, τα οποία παρέλαβε ως τεκμήριο, του τα υπόδειξε, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν να μου τα πιάτε τζιαι τούτα τωρά;». Ακολούθως, η ώρα 15:18 ο ΜΚ9 βρήκε σε τασάκι στην βεράντα της οικίας ένα μισοκαπνισμένο τσιγάρο το οποίο είχε καπνιστεί με κάνναβη. Το παρέδωσε, του το υπέδειξε, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν δικό μου ήπια το εχτές με κάνναβη». Στη συνέχεια αφού δεν είχε ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο εντός της οικίας ο ΜΚ9 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι θα εγίνετο έρευνα περιμετρικά της οικίας του και τον ρώτησε αν έχει οτιδήποτε άλλο παράνομο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ο κατηγορούμενος του είπε «Ναι, έχω ελάτε ποδά να σας δείξω» και τους οδήγησε σε διπλανή ακατοίκητη οικία όπου η ώρα 15:25 υπέδειξε στον ΜΚ9 στο λεβητοστάσιο μέσα σε πλαστικό κλουβί μία πράσινη νάιλον τσάντα μέσα στην οποία υπήρχε άλλη νάιλον συσκευασία με φυτική ύλη κάνναβης. Ο ΜΚ9 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Ξέρω το έκαμα βλακεία». Συνελήφθηκε και για αυτήν την ποσότητα κάνναβης, του επεστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Έχω ακάμα λλίον να σου το δέιξω τζιαι τζείνον», του ξαναεπέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν τζιαμέ που εν η βεράντα, πάμε να σου δείξω» και περί ώρα 15:27 υπέδειξε στον ΜΚ8 σε κλειστή βεράντα της εν λόγω κατοικίας ένα τεμάχιο νάιλον σακούλι με πράσινη φυτική ύλη κάνναβη, μία ζυγαριά ακριβείας, ένα μαχαίρι κουζίνας και μια μεταλλική κάρτα διαχωρισμού κάνναβης πάνω στα οποία υπήρχαν ίχνη φυτικής ύλης κάνναβης. Ο ΜK9 του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Εν έχω τίποτε άλλο». Συνελήφθηκε και για αυτά τα αυτόφωρα αδικήματα και απάντησε «Εντάξει». Οι αστυφύλακες παρέμειναν μέχρι η ώρα 16:05 στην σκηνή, ώρα κατά την οποία είχε ειδοποιηθεί και ήταν παρών ο ιδιοκτήτης της κατοικίας (ο ΜΚ6), του εξηγήθηκε ο λόγος της παρουσίας της αστυνομίας στο μέρος και έδωσε γραπτή συγκατάθεση για να γίνει η έρευνα στην κατοικία οπότε ο ΜΚ9, στην παρουσία του παρέλαβε ως τεκμήρια αυτά που είχαν ανευρεθεί, αυτά που του είχαν υποδειχθεί από τον κατηγορούμενο στο λεβητοστάσιο και στην κλειστή βεράντα υποδείχθηκαν και στον ιδιοκτήτη της οικίας. Στη συνέχεια, η ώρα 16:15 ο ΜΚ9 βρήκε στο πάτωμα του γκαράζ φυτική ύλη κάνναβης, την παρέλαβε, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Εν τζιαι τούτη δική μου, έβαλα τζιαι λίην δαμέ». Συνελήφθηκε και για αυτή την ποσότητα και δεν έδωσε κάποια απάντηση. Ακολούθως ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου μαζί με τα τεκμήρια, τα οποία στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις και ο κατηγορούμενος έδωσε ανακριτική κατάθεση στον ΜΚ9, αφού προηγουμένως τον είχε πληροφορήσει για την υπόθεση που διερευνούσε εναντίον του και του είχε επιστήσει γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του παραδέχθηκε ότι οι ποσότητες της κάνναβης που βρέθηκαν στην οικία του και στην διπλανή ακατοίκητη οικία είναι δικές του και ότι από αυτή την ποσότητα έκαμε χρήση την προηγούμενη μέρα, ότι την είχε αγοράσει με σκοπό να προμηθεύσει και άλλους χρήστες και ότι από αυτή την ποσότητα είχε ήδη πωλήσει σε άλλα πρόσωπα και ότι το ποσό των €380.- που βρέθηκε ήταν από τις πωλήσεις ναρκωτικών. Επίσης, παραδέχθηκε ότι τη ζυγαριά ακριβείας την είχε για να ζυγίζει την κάνναβη που πωλούσε ενώ το μαχαίρι και την κάρτα διαχωρισμού κάνναβης τα είχε για προσωπική του χρήση. Στις 14/3/17 ο ΜΚ7 στο Παραλίμνι και ώρα 09:35 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «Εντάξει». Την ίδια μέρα το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εξέδωσε διάταγμα προφυλάκισης του για έξι μέρες. Σε ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο στις 14/3/17, αυτός δεν θέλησε να κατονομάσει τον προμηθευτή του λόγω φόβου. Έκθεση του Κρατικού Χημείου κατέδειξε ότι η όλη ποσότητα που κατασχέθηκε κατά την έρευνα ήταν της τάξης των 425,2 γραμμαρίων, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη ως φαίνεται στις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας. Όπως πληροφόρησε το Δικαστήριο η Κατηγορούσα Αρχή, ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Τα χρήματα που κατακρατούνται ως τεκμήριο ζητείται να κατασχεθούν, ενώ τα υπόλοιπα τεκμήρια να καταστραφούν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου, αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής αγόρευσης που παρέδωσε στο Δικαστήριο. Συνοψίζω όσα εκεί αναφέρονται꞉ · Ο Κατηγορούμενος από την πρώτη στιγμή παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται και συνεργάστηκε με την αστυνομία σε όλα τα στάδια της προβλεπόμενης διαδικασίας. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος είναι αυτός που υπέδειξε στην αστυνομία τα ναρκωτικά. · Είναι πολύ στεναχωρημένος για την πράξη του, έχει μεταμελήσει από την πρώτη στιγμή για την πράξη αυτή και το πιο σημαντικό έχει συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να διακόψει κάθε επαφή με τη μάστιγμα των ναρκωτικών. · Ο κατηγορούμενος είναι μόλις 20 ετών. Έχει απολυθεί από το στρατό στις 18 Ιανουαρίου 2017 και επρόκειτο να εργαστεί προσωρινά στη ξενοδοχειακή βιομηχανία με την έναρξη της τουριστικής περιόδου. Μάλιστα σκοπός του ήταν με την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς, ήτοι το Σεπτέμβριο 2017 να ενταχθεί σε ανώτερη σχολή στη Λευκωσία για να αποκτήσει γνώσεις στον τομέα των λογιστικών. Δυστυχώς, όμως, η νεανική του αφέλεια σε συνδυασμό με τις κακές παρέες στις οποίες έμπλεξε τον οδήγησαν σε λάθος μονοπάτια, το τέρμα των οποίων ήταν να καταλήξει στην παρούσα διαδικασία. · Χωρίς να αποτελεί δικαιολογία για τις πράξεις του, εντούτοις οι ανατροπές που επεσυνέβησαν στη ζωή του κατηγορούμενου κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών ήταν καταλυτικές στο να οδηγήσουν τον κατηγορούμενο στις απονενοημένες πράξεις του για τις οποίες σήμερα αντιμετωπίζει τις συνέπειες. Τον Αύγουστο του 2015, ένα μήνα μετά την ένταξη του Κατηγορούμενου στο στρατό, φίλος και συμμαθητής του με τον οποίο είχαν καταταγεί μαζί στο Κέντρο Νεοσυλλέκτων σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Τον Οκτώβριο του 2015 αδελφικός του φίλος αυτοκτόνησε με το κυνηγετικό όπλο. Τον Απρίλιο του 2016 ο καλύτερος του φίλος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα όταν η μικρού κυβισμού μοτοσικλέτα του ανακόπηκε από διερχόμενο φορτηγό. Με την ταφή του κολλητού του, ο Κατηγορούμενος ήταν ψυχολογικά ράκος και κατέστη εύκολος στόχος των εμπόρων ναρκωτικών. Η ψυχολογική του κατάσταση τον ώθησε στην έναρξη χρήσης κάνναβης. Όντας ανώριμος και ψυχολογικά ευάλωτος θεώρησε την κάνναβη ως αντίδοτο στην κατάπτωση στην οποία είχε περιέλθει. · Τους τελευταίους 2 μήνες και μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, υπέκυψε στους πειρασμούς των διακινητών ναρκωτικών, με αποτέλεσμα να γίνει και ο ίδιος ένα μικρό γρανάζι στην εμπορία της κάνναβης. · Το δέλεαρ της εξασφάλισης κάνναβης για δική του χρήση σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται πιο πάνω οδήγησαν τον κατηγορούμενο στις πράξεις του. · Ο κατηγορούμενος είναι μοναχοπαίδι δύο φιλήσυχων ανθρώπων, πολύ αγαπητών στην τοπική κοινωνία της Δερύνειας όπου διαμένουν, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή των Κοκκινοχωριών. Οι γονείς του Κατηγορούμενου του παρείχαν όλα όσα ένα παιδί χρειάζεται και τον μεγάλωσαν με αξίες και ιδανικά. Πρόκειται για μια συγκροτημένη οικογένεια με ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς. Διαμένουν σε ιδιόκτητη κατοικία στη Δερύνεια. Ο πατέρας είναι στρατιωτικός και η μητέρα εργάζεται ως πωλητής σε κτηματομεσιτική εταιρεία. Είναι μεσαίας εισοδηματικής τάξης. · Οι γονείς του κατηγορούμενου, στο άκουσμα της εμπλοκής του γιου τους σε χρήση και εμπορία ναρκωτικών έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Δεν μπορούσαν να το πιστέψουν ότι το μοναχοπαίδι τους διέπραξε τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχθεί. Ο πατέρας του, ο οποίος είναι στρατιωτικός στο επάγγελμα και προσπαθούσε να κρατήσει τους στρατιώτες μακριά από τα ναρκωτικά, από τη μέρα της σύλληψης του κατηγορούμενου έχει κλειστεί στον εαυτό του, δεν μπορεί να πάει στην εργασία του και έχει απομονωθεί. Η μητέρα του, υπέστη ισχυρό σοκ. Ούτε η μητέρα του κατάφερε να εργαστεί από την ημέρα που συνελήφθη ο κατηγορούμενος. · Μετά τον εγκλεισμό του στην πτέρυγα των κρατουμένων ηλικίας κάτω των 21 ετών στις κεντρικές φυλακές, ο κατηγορούμενος γράφτηκε στο πρόγραμμα απεξάρτησης ΔΑΝΑΗ των φυλακών. Η μητέρα του κατηγορούμενου αποτάθηκε στο Σταθμό Πρόληψης «Περσέας», όπου γράφτηκε με σκοπό να συμμετάσχει στο πρόγραμμα απεξάρτησης του γιου της (βλ. το Έγγραφο «Α» που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου). Ο Κατηγορούμενος δηλώνει πρόθυμος να ενταχθεί και ο ίδιος στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΠΕΡΣΕΑΣ» μετά την αποφυλάκιση του. · Με βάση τα περιστατικά της υπόθεσης και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου (ήτοι, ότι συνεργάστηκε αμέσως με την αστυνομία, αλλά και ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι είναι πρόθυμος να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης, ότι είναι νεαρό πρόσωπο το οποίο διέπραξε τα αδικήματα παρασυρόμενο από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, ότι το ναρκωτικό ήταν τάξεως Β που θεωρείται ελαφρό, ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και έχει δείξει έμπρακτη μεταμέλεια από τη μέρα της σύλληψης του), ο συνήγορος Υπεράσπισης εισηγείται προς το Δικαστήριο ότι, εφόσον επιβληθεί ποινή φυλάκισης, αυτή να ανασταλεί βάσει του άρθρου 3

(2)του Νόμου 186(Ι)/2003. Προς υποστήριξη της εισήγησης του αυτής, ο ευπαίδευτος συνήγορος παρέπεμψε, μεταξύ άλλων, στις ακόλουθες αποφάσεις꞉ o Απόφαση Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, ημερ. 31.7.2008, στην υπόθεση 34762/07, Δημοκρατίας ν Γιάννη Στυλιανού. Υπόθεση κατοχής 1.668,14 γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. o Απόφαση στην υπόθεση 20095/10 Επαρχ. Δικ. Λ/σου, Αστ. Διευθυντή Λεμεσού ν Νικόλα Κουρέα. Υπόθεση κατοχής 271,80 γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Τόνισε ο συνήγορος Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στις 18.1.2017 και μετά από 52 μέρες ως νέος πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνελήφθη για την παρούσα υπόθεση και πέρασε 23 ημέρες πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Ένα λάθος του στην αυγή της νέας του ζωής, τον οδήγησε στη φυλακή όπου εάν εξακολουθήσει να βρίσκεται πιθανόν να αποβεί μοιραίο για ολόκληρη του τη ζωή. Καλείται το Δικαστήριο να σταθεί αρωγός στην αναμόρφωση του νέου, δίδοντας του μια δεύτερη ευκαιρία για να αποδείξει εκτός φυλακών ότι από τώρα και στο εξής θα διάγει μια νόμιμη ζωή. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει ο Νομοθέτης στο Νόμο 29/77 (βλ. άρθρο 30). Για την 1η κατηγορία, για την κατοχή ναρκωτικών τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Για τη 2η κατηγορία, για την κατοχή ναρκωτικών φαρμάκων τάξεως Β', προβλέπεται ποινή φυλάκισης 8 ετών ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Για την 3η κατηγορία, για την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' σε τρίτο πρόσωπο, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Για την 4η κατηγορία, χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Για την 5η κατηγορία, κατοχή σκευών για τη λήψη ναρκωτικών, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Για την 6η κατηγορία που αφορά στη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όπως είναι η διακίνηση ναρκωτικών, προβλέπεται στο Ν.188(Ι)/2007, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε, ποινή φυλάκισης μέχρι δεκατέσσερα έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €500.000 ή και οι δύο. Ωστόσο, με δεδομένο ότι για την παρούσα υπόθεση έχει δοθεί η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας σύμφωνα με το εδάφιο

(2)του άρθρου 30 του Ν.29/77 όπως εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, η μέγιστη ποινή φυλάκισης που το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο δύναται να επιβάλει ανέρχεται στα 5 χρόνια. Περαιτέρω, ειδικά για το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 4, δηλαδή της προσωπικής χρήσης κάνναβης, εφόσον ο Κατηγορούμενος ήταν κάτω των 25 ετών κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος και είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου, εμπίπτει εντός των διατάξεων της επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 30, σύμφωνα με τις οποίες η μέγιστη ποινή φυλάκισης που δύναται να επιβληθεί ανέρχεται στα 2 χρόνια. Όπως έχει νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, ιδιαίτερα βέβαια το οικογενειακό του περιβάλλον (βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482). Στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100, 109, λέχθηκαν, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρονών, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359.» Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι παράγοντες που λαμβάνονται συνήθως υπόψη από το Δικαστήριο στον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής (βλ. Mallouk ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711). Το άρθρο 30

(4)του Νόμου 29/77 θεσμοθετεί κατά τρόπο πιο ολοκληρωμένο τους παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, ως καθιστώντες το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό. Ως καθιστώντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό λαμβάνονται υπόψη τα εξής: η ηλικία του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, ότι δεν είχε ανάμειξη σε εμπορία και το παράπτωμά του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση, ο βαθμός εξάρτησής του από ναρκωτικά, η αποδεδειγμένη μεταμέλειά του η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, το είδος και η ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε από τα περιστατικά που καταγράφονται στο εδάφιο (α) του άρθρου 30

(4)ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Πιο σοβαρό καθιστούν το αδίκημα τα εξής꞉ (

1. i)Η ανάμειξη στη διάπραξη του αδικήματος οργανωμένης ομάδας εγκληματιών στην οποία ο κατηγορούμενος ανήκει˙ (
2. ii)Η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε διεθνείς οργανωμένες εγκληματικές δραστηριότητες˙ (iii) Η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε άλλες παράνομες δραστηριότητες οι οποίες διευκολύνονται με τη διάπραξη του αδικήματος˙ (
3. iv)Η χρήση βίας, πυροβόλων όπλων ή επιθετικών όπλων ή αντικειμένων κατά τη διάπραξη του αδικήματος˙ (
4. v)Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατέχει δημόσιο αξίωμα ή θέση και το αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε σχετίζεται με το εν λόγω αξίωμα ή θέση˙ (
5. vi)Η θυματοποίηση ή εκμετάλλευση ανηλίκων ή διανοητικώς ή λόγω ψυχικής νόσου πασχόντων˙ (vii) Το γεγονός ότι το αδίκημα διαπράχθηκε στις φυλακές ή σε κρατητήριο της Αστυνομίας ή στέγη ή ίδρυμα υπό τον έλεγχο, επίβλεψη ή φροντίδα του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή πλησίον τέτοιων στεγών ή ιδρυμάτων ή σε άλλους χώρους όπου συχνάζουν μαθητές ή φοιτητές για εκπαιδευτικές, αθλητικές, κοινωνικές ή άλλες δραστηριότητες. Είναι και νομολογιακά θεμελιωμένη η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση (βλ. Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στη Mortimer v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 22). Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 174, ο Πικής, Π. έθεσε το ζήτημα ως εξής στη σελ. 177: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου». Παρομοίως, στην προηγούμενη απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240, υπογραμμίστηκε η διάκριση μεταξύ της σοβαρότητας των εγκλημάτων κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, από τη μία, και εμπορίας ναρκωτικών, από την άλλη, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία. Σε σχέση με εμπόρους ναρκωτικών, τα Δικαστήρια επιδεικνύουν ιδιαίτερη αυστηρότητα και πρέπει να είναι αμείλικτα κατά την επιβολή ποινής. Όπως αναφέρθηκε στη Γιαννάκης Τουμάζου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 63, παρά τις αυστηρές ποινές φυλάκισης που τα Δικαστήρια κατά κανόνα επιβάλλουν στους ενόχους εγκλημάτων παρόμοιας φύσης, το έγκλημα δεν έχει αναχαιτιστεί. Οι έμποροι του είδους, παραγνωρίζουν τις φοβερές επιπτώσεις που οι ναρκωτικές ουσίες επιφέρουν στην υγεία των ανθρώπων και στην ηθική τους υπόσταση και απτόητοι συνεχίζουν τη διάδοση των ναρκωτικών για το δικό τους οικονομικό όφελος. Συνεπώς, αυτή η κατηγορία παραβατών αναπόφευκτα πρέπει να αντιμετωπίζεται με αυστηρές ποινές φυλάκισης έτσι ώστε η τιμωρία να επενεργεί συνάμα και αποτρεπτικά. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ 197: «Η χρήση ναρκωτικών ξαπλώνεται στη χώρα μας με γοργό ρυθμό επηρεάζοντας άμεσα και πολλές φορές καταλυτικά, όχι μόνο τη ζωή του χρήστη, της οικογένειας του αλλά ταυτοχρόνως φθείρει και τον ιστό της κοινωνίας. ... Η πολιτεία οφείλει να εφαρμόζει μηχανισμούς προστασίας και ευρύτερης βοήθειας προς τους χρήστες ναρκωτικών. ... Κάτω από αυτά τα δεδομένα, τα Δικαστήρια είναι επιφορτισμένα με την υποχρέωση επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην χαλιναγώγηση του παρατηρούμενου φαινομένου της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων, ειδικότερα». Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Στέλιος Ζωμενή ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, όπου τονίστηκε ότι σε υποθέσεις αυτής της φύσης οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία: «Ένας άλλος παράγοντας που θα ληφθεί υπόψη είναι η φύση των αδικημάτων και το γεγονός ότι η διάπραξη τους βρίσκεται σε έξαρση. Για το ζήτημα αυτό λαμβάνουμε δικαστική γνώση με βάση τον μεγάλο αριθμό των υποθέσεων που παρουσιάζονται ενώπιον των δικαστηρίων. Τονίζουμε ότι η συχνότητα διάπραξης των αδικημάτων καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Τονίζουμε περαιτέρω ότι αδικήματα που σχετίζονται με την κατοχή και εμπορία ναρκωτικών στρέφονται κατά του κοινωνικού συνόλου. Αποτελούν απειλή κατά της κοινωνίας μας και της νεολαίας μας. Τα δε δικαστήρια έχουν επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης παρόμοιων αδικημάτων. Η ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αυτά τα αδικήματα πρέπει να ευαισθητοποιήσει όλους τους αρμόδιους φορείς στον υπέρτατο βαθμό. Σε ότι αφορά τα δικαστήρια θα πρέπει να διαδραματίσουν το δικό τους ρόλο με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία. Αυτό εν όψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών οι οποίες είναι πλέον ορατές. Επί του προκειμένου υιοθετούμε τα όσα λέχθηκαν στην Gloli v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30: ''Τα δικαστήρια της Κύπρου όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου''. » Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.2016, στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη ν Αστυνομίας, υιοθετήθηκε ο λόγος της απόφασης ημερ. 21.11.2014, στην Ποινική Έφεση 6/2014, Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας, όπου είχε λεχθεί ότι, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η αντιμετώπιση κατά αυστηρό τρόπο των αδικοπραγούντων αποτελεί και τη συνδρομή των Δικαστηρίων, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών. Προχωρώ λοιπόν να αναφερθώ ενδεικτικά σε ποινές που επιβλήθηκαν ή επικυρώθηκαν για παρόμοιες υποθέσεις νεαρών παραβατών. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο, ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, σε κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1.5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Στην Soleimani ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 476, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην υπόθεση Λούκας Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 2,5 ετών για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ βάρους 1.623,85 γρ., και πεντέμισι ετών για την εισαγωγή και κατοχή του με σκοπό την προμήθεια, σε νεαρό ηλικίας 25 ετών, στου οποίου τη βαλίτσα είχαν βρεθεί τούτα στο αεροδρόμιο Λάρνακας, και ο οποίος έδωσε πληροφορίες που οδήγησαν στη σύλληψη του συνεργάτη του και παραδέχθηκε τόσο στην αστυνομία όσο και στο Δικαστήριο. Στην Κλεομένης ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350 επικυρώθηκε, κατά πλειοψηφία, η ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στον 27χρονο κατηγορούμενο για το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β, ήτοι ρητίνης κάνναβης, βάρους 2 κιλών και 307 γραμμαρίων. Βεβαίως είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή πως οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα, όμως δεν αποτελούν ένα σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής καθότι η ποινή σε κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της και του παραβάτη. Σχετική είναι η υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1. Τα Δικαστήρια δεν παραγνωρίζουν ότι οι συνέπειες της ποινής δεν είναι ομοιόμορφες για όλους τους εγκληματίες, όπως ούτε η πιθανότητα για αναμόρφωση τους (βλ. Τσιάκκα κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 282), καθώς και ότι είναι κοινωνικά επιζήμια η διαγραφή ή υποτίμηση της προσδοκίας για αναμόρφωση των παραβατών, γι' αυτό και η ποινή δεν πρέπει να αρμόζει μόνο στο έγκλημα αλλά και στον παραβάτη, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 412. Στην παρούσα υπόθεση, σε ό,τι αφορά τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, λαμβάνω υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του, το νεαρό της ηλικίας του, την άμεση παραδοχή του στην αστυνομία και στο Δικαστήριο. Αν και το στοιχείο της παραδοχής δεν πρέπει να υπερτιμάται σε υποθέσεις ναρκωτικών (βλ. Firat ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 402), εντούτοις η παραδοχή εμπεριέχει το απτό στοιχείο της μεταμέλειας, (Δημήτρης Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ 110/14, ημ. 15.6.15), και πρέπει να αμοίβεται με έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), διότι αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Λαμβάνεται επίσης υπόψη η μεταμέλεια του κατηγορούμενου και ότι έχει αντιληφθεί το λάθος του, ως καταδεικνύεται, από το ότι, μετά που έλαβε ψυχολογική υποστήριξη στις Κεντρικές Φυλακές, εντάχθηκε με δική του πρωτοβουλία και ακολουθεί το προσφερόμενο εκεί πρόγραμμα απεξάρτησης για απαλλαγή και απεγκλωβισμό του από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 89). Θα έλεγα ότι ακόμη και το γεγονός ότι προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια η οποία έσπευσε να εκδηλώσει την πρόθεσή της να στηρίξει την προσπάθεια απεξάρτησης του κατηγορούμενου όταν αποφυλακιστεί, με την εγγραφή της ίδιας της μητέρας του σε σχετικό πρόγραμμα, είναι παράγοντας που αποδέχομαι ότι επιδρά μετριαστικά, προς όφελος του Κατηγορούμενου. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος, ευάλωτος ψυχολογικά, παρασύρθηκε και υπέπεσε στα σχέδια και δίκτυα τρίτων προσώπων που εμπορεύονται τα ναρκωτικά. Ο κατηγορούμενος ασφαλώς και δεν δίδει στο Δικαστήριο την εικόνα ενός αδίστακτου εμπόρου ναρκωτικών ή μεγαλέμπορου ναρκωτικών ή του ιθύνοντος νου σε οργανωμένο δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Τούτο βεβαίως δεν αναιρεί το δεδομένο ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε τη συγκεκριμένη, όχι αμελητέα, ποσότητα ναρκωτικών με πρόθεση την πώληση σε άλλα πρόσωπα, επί πληρωμή. Ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι άρχισε να εμπορεύεται μικρές δόσεις ναρκωτικών με σκοπό να κερδίζει τα αναγκαία για κάλυψη της δικής του δόσης, σχετική για τη νομολογιακή αντιμετώπιση ενός τέτοιου κινήτρου είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαρίνος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Θεωρούμε όμως, ούτως ή άλλως, ότι ο ισχυρισμός είναι άνευ ουσιαστικής σημασίας, γιατί, στο κάτω κάτω, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Αυτό, βέβαια, δεν πρέπει να ερμηνευτεί ότι σε οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών δεν πρέπει να επιβάλλεται αυστηρότερη ποινή από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές, παρ' όλον ότι η διαφορά δεν είναι πάντοτε και ευδιάκριτη.». Το ότι κατάσχεται το προϊόν της παράνομης δραστηριότητας του Κατηγορούμενου, δηλαδή τα έσοδα του από την διακίνηση ναρκωτικών, τα οποία ανέρχονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο της σύλληψής του σε €380, λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, κατά τον ίδιο τρόπο που λαμβάνεται υπόψη η δήμευση τέτοιου ποσού σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 8 του Ν.188(Ι)/07 (βλ. Ανδρονίκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486 και Pal v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Καταλήγω λέγοντας ότι, δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων και κυρίως της 1ης, 3ης και 6ης κατηγορίας, είναι επάναγκες να επιβληθεί παραδειγματική τιμωρία προς αποτροπή όμοιας συμπεριφοράς όχι μόνον από τον Κατηγορούμενο στο μέλλον, αλλά και από άλλους συνομήλικους του επίδοξους παραβάτες, ειδικά αυτούς που περιστρέφονται γύρω από τα στρατόπεδα, οι οποίοι θέτουν ως στόχο τους στρατιώτες οι οποίοι διανύουν τη στρατιωτική τους θητεία σε συνθήκες ευμετάβλητης ή/και ασταθούς ψυχολογίας. Έχοντας εξετάσει όλα τα ενώπιόν μου πραγματικά και νομικά δεδομένα και καθοδηγούμενη από τη σχετική νομολογία όπως συνοψίζεται πιο πάνω, καταλήγω ότι η κατάλληλη ποινή δεν μπορεί να είναι άλλη από ποινή στερητική της ελευθερίας. Διαφορετική αντιμετώπιση θα έστελνε εσφαλμένα μηνύματα. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, και έχοντας πάντοτε κατά νου ότι οι ποινές για νεαρά πρόσωπα δεν πρέπει να είναι εξοντωτικές, αλλά να προσφέρουν την ελπίδα της αναμόρφωσης και κοινωνικής επανένταξης, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Στη 2η κατηγορία καμία ποινή ενόψει του ότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται σε εκείνα της 1ης κατηγορίας. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην 4 κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 45 ημερών. Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoν κατηγορούμενο ως ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03, προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Η διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, με την άντληση οικονομικού οφέλους για τον Κατηγορούμενο, είναι αδικήματα εξαιρετικά σοβαρά. Όσο κι αν αυτά θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως αδικήματα επιπολαιότητας ή απερισκεψίας νεαρού προσώπου ή καθοδηγούμενου από τον πρόσκαιρο ενθουσιασμό από το εύκολο κέρδος, σπέρνουν εντούτοις τον αργό θάνατο σε τρίτα πρόσωπα. Για τούτο και δεν θεωρώ ότι δικαιολογείται η αναστολή της ποινής παρά το λευκό ποινικό μητρώο, την παραδοχή του Κατηγορούμενου και τη συνεργασία του με τις αρχές στη σκηνή, στοιχεία τα οποία επιμέτρησα περιορίζοντας ήδη σημαντικά το εύρος της ποινής. Οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου, από απόψεως υγείας και ψυχολογίας, δεν παρουσιάζουν κάποια ιδιαίτερη εικόνα ανησυχίας ώστε να δικαιολογείται η αναστολή της ποινής. Η προσπάθεια απεξάρτησης που άρχισε εντός των φυλακών, θα είναι επωφελής γι' αυτόν. Η ποινή να εκτιθεί με άμεση ισχύ από σήμερα. Η έκταση όμως της ποινής που θα εκτιθεί, να μειωθεί, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 117 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 115, κατά το χρονικό διάστημα, από τις 20.3.2017 έως σήμερα, που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση ως υπόδικος με βάση διαταγή του παρόντος Δικαστηρίου. Το χρηματικό ποσό των 380 ευρώ, που κατακρατείται ως τεκμήριο, κατάσχεται. Τα υπόλοιπα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (υπ.)......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής