Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Παναγιώτης Μεχμέτ, Αρ. Υπόθεσης: 1043/2016, 11/4/2017

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Η κατηγορία αρ. 8 αφορά στο αδίκημα της απόπειρας κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο, κατά παράβαση των άρθρων 266(ζ), 366, 367 του ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου꞉ 1η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 25/1/2016 - 27/1/2016 στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου διέρρηξε και εισήλθε στην οικία 5 στο συγκρότημα κατοικιών με ονομασία Oscar Domain και έκλεψε μια τηλεόραση, ένα εκτυπωτή και ένα μαργαριταρένιο κολιέ όλα συνολικής αξίας 660 ευρώ. 2η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στην τηλεόραση, στον εκτυπωτή και σε αλουμινένια παραθυρόφυλλα της κατοικίας, ζημιά συνολικής αξίας 460 ευρώ περιουσία της Ερμιόνης Χριστοφή από τη Δερύνεια. 3η κατηγορία꞉ Ο Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 2/1/2016 - 27/1/2016 στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου διέρρηξε και εισήλθε στην οικία 7 στο συγκρότημα κατοικιών με ονομασία Oscar Domain και έκλεψε μια τηλεόραση αξίας 320 ευρώ περιουσία του Χριστάκη Μαύρου από τη Δερύνεια. 4η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην τρίτη κατηγορία εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στο γυαλί μπαλκονόπορτας σπάζοντάς το, ζημιά συνολικής αξίας 200 ευρώ περιουσία του Χριστάκη Μαύρου από τη Δερύνεια. 5η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 24/1/2016 - 27/1/2016 στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου διέρρηξε και εισήλθε στην οικία 2Β στο συγκρότημα κατοικιών με ονομασία Oscar Domain και έκλεψε μια τηλεόραση, ένα CD Playerμε μεγάφωνα και είδη ένδυσης και υπόδησης, συνολικής αξίας 1050 ευρώ περιουσία του Ντίμη Λοϊζίδη από τη Λευκωσία. 6η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πέμπτη κατηγορία εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά σε αλουμινένια παραθυρόφυλλα της πιο πάνω αναφερόμενης οικίας προκαλώντας ζημιά συνολικής αξίας 90 ευρώ περιουσία του Ντίμη Λοϊζίδη από τη Λευκωσία. 7η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1/11/2015 - 28/1/2016 στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου διέρρηξε και εισήλθε στην οικία Β1 στο συγκρότημα κατοικιών με ονομασία Oscar Domain και έκλεψε μια τηλεόραση αξίας 150 ευρώ, περιουσία του Oleksii Kot από την Ουκρανία. 8η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην έβδομη κατηγορία αποπειράθηκε να κλέψει από το κλειδωμένο κιβώτιο της πιο πάνω αναφερόμενης κατοικίας. 10η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1/11/2015 - 28/1/2016 στην οδό Διονυσίου στον Πρωταρά της Επαρχίας Αμμοχώστου διέρρηξε και εισήλθε στην οικία του Derek Vanes από την Αγγλία και έκλεψε μια τηλεόραση και ένα Apple TV Box όλα συνολικής αξίας 300 ευρώ περιουσία του πιο πάνω αναφερόμενου προσώπου. Τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως εξής꞉ Στις 27/16/16 η ΜΚ1, Ερμιόνη Χριστοφίδη κατάγγειλε στο ΤΑΕ Αμμοχώστου ότι μεταξύ των ημερομηνιών 25 - 27/1/16 και μεταξύ των ωρών 15:00 - 10:00 διαρρήχθηκε η εξοχική της κατοικία με αρ. 5 στο συγκρότημα κατοικιών Oscar Domain στον Πρωταρά. Την ίδια ημέρα ο ΜK9 μετέβηκε στην σκηνή όπου από εξετάσεις που έκαμε διαπίστωσε ότι είσοδος και έξοδος στην οικία επιτεύχθηκε από την βόρεια συρόμενη μπαλκονόπορτα, η οποία ήταν κλειστή αλλά απασφάλιστη αφού προηγουμένως έσπασαν τα αλουμινένια φυλλαράκια της πόρτας προκαλώντας της ζημιές αξίας €
3. Από έλεγχο που διενήργησε η παραπονούμενη στην οικία της διαπίστωσε ότι κλάπηκε από μέσα η περιουσία που περιλαμβάνεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας 1, η οποία εντοπίστηκε στην αυλή της οικίας καταστραμμένη. Ήταν μία τηλεόραση μάρκας LG, αξίας €300, ένα εκτυπωτής μάρκας ΗΡ αξίας €110 και ένα μαργαριταρένιο κολιέ. Όλα μαζί ήταν συνολικής αξίας €460.- Κατά την εξέταση της σκηνής ο Μ19 παρέλαβε σαν τεκμήριο από το πάτωμα του διαδρόμου της κατοικίας ένα χρησιμοποιημένο αποτσίγαρο το οποίο στάληκε για επιστημονικές εξετάσεις σε επίπεδο DNA. Από εξετάσεις που έγιναν στο τεκμήριο απομονώθηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίστηκε με γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, ο οποίος είχε τότε στις 8/7/15 καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού σε παρόμοιου είδους υπόθεση, δηλαδή την 3920/
4. Εναντίον του εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και στις 14/2/16 συνελήφθηκε από τον ΜΚ12 και την ίδια μέρα κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης ο Μ16 έλαβε παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο. Στις 14/2/16 παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης έξι ημερών. Κατά την ανάκριση που υπέστη από τον Μ14 ανέφερε ότι λόγω προβλημάτων που αντιμετωπίζει δεν μπορεί να θυμηθεί οτιδήποτε σχετικά με τις υποθέσεις που διερευνώνται εναντίον του. Κατά την διερεύνηση της υπόθεσης προέκυψε μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου και για τις υπόλοιπες κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει στο κατηγορητήριο. Συγκεκριμένα είχε εξασφαλιστεί μαρτυρία από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής, αφού του λήφθηκαν εν νέου δείγματα για εξετάσεις DNA, και το υλικό του ταυτίστηκε με τις σκηνές αδικημάτων ως οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει στο σύνολο τους. Σε κάθε άλλη περίπτωση για την οποία έχει κατηγορηθεί ο κατηγορούμενος, υπήρξε καταγγελία εκ μέρος των παραπονουμένων σε σχέση με τις διαρρήξεις και κακόβουλες ζημιές τις οποίες αντιμετωπίζει. Σε κάθε περίπτωση ο τρόπος δράσης ήταν ίδιος, δηλαδή ο κατηγορούμενος έμπαινε από κλειστές αλλά απασφάλιστες μπαλκονόπορτες. Σε καμία περίπτωση δεν έχουν εντοπιστεί τα κλοπιμαία και δεν έχει αποζημιωθεί κάποιος παραπονούμενος. Σε ό,τι αφορά την απόπειρα κλοπής στην κατηγορία 8, η απόπειρα συνίσταται στο γεγονός ότι υπήρχε στο σπίτι, το οποίο φαίνεται στην κατηγορία 7, χρηματοκιβώτιο, το οποίο περιείχε σεβαστό χρηματικό ποσό της τάξης των €20.000, το οποίο προσπάθησε ο κατηγορούμενος να παραβιάσει αφού βρέθηκε πάνω σφηνωμένο στην θυρίδα του χρηματοκιβωτίου μεταλλικό κλειδί, ως επίσης και μαχαίρια τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από την οικία που μπήκε. Τελικά, δεν ευόδωσαν οι προσπάθειες του κατηγορούμενου και δεν μπόρεσε να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο. O Κατηγορούμενος δεν έχει οποιαδήποτε άλλη προηγούμενη καταδίκη. Από την εξέλιξη της δικαστικής διαδικασίας προκλήθηκαν έξοδα €
5. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, η συνήγορος Υπεράσπισης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος απολογείται, εκφράζει την πλήρη μεταμέλεια του προς το Δικαστήριο και δηλώνει ότι αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Αναφορικά με τις προσωπικές του περιστάσεις, οικογενειακές και οικονομικές, η συνήγορος Υπεράσπισης υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης που ετοίμασε το Γραφείο Ευημερίας. Επεσήμανε προς το Δικαστήριο το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, ότι ήταν μόλις 18 χρονών και το ότι εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ένα θύμα του κοινωνικού του περιβάλλοντος. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από ένα δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον καθότι ο πατέρας του, ο οποίος είναι τουρκοκυπριακής καταγωγής, εγκατέλειψε το σπίτι τους πριν από 10 χρόνια περίπου, όταν ο κατηγορούμενος ήταν σε ηλικία μόλις 9 χρονών. Πέραν τούτου ο πατέρας του κατηγορούμενου περίπου το 2003 καταδικάστηκε σε τριετή φυλάκιση για εμπορία ναρκωτικών και πριν το έτος 2003 είχε συνεχώς προβλήματα και ουσιαστικά μπαινόβγαινε στην φυλακή. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος έχει μεγαλώσει σε ένα σπίτι απ' όπου έλειπε το πατρικό πρότυπο. Μέχρι σήμερα δεν έχει καμία ουσιαστική επικοινωνία με τον πατέρα του. Φαίνεται και στην έκθεση του γραφείου ευημερίας ότι υπήρχαν και σκηνές βίας στο σπίτι όπου μεγάλωσε ο κατηγορούμενος. Η μητέρα του κατηγορούμενου είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος για χρόνια λόγω ψυχολογικής φύσεως προβλημάτων υγείας και έχει πρόσφατα διαγνωστεί με καρκίνο, υπάρχει όγκος στον εγκέφαλο και πρόκειται να υποβληθεί σε πολύ σοβαρή χειρουργική επέμβαση σε ένα διάστημα περίπου δύο μηνών από σήμερα. Ο κατηγορούμενος έχει ακόμα δύο αδέλφια και ζει με την μητέρα του και ένα εκ των αδελφιών του, όπως επίσης μαζί τους ζει και η μόλις πρόσφατα αρραβωνιαστικιά του. Ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 12 χρονών. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην προπαρασκευατική μαθητεία όπου φοίτησε για ένα χρόνο για να πάρει απολυτήριο και εντάχθηκε στο σύστημα μαθητείας στον κλάδο μηχανικών αυτοκινήτων και σήμερα είναι στο 3ον έτος φοίτησης του. Είναι εγγεγραμμένος για τη σχολική χρονιά 2016-
6. Ο κατηγορούμενος ήταν περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών. Ξεκίνησε την χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών σε ηλικία 14 ετών. Το 2016 εντάχθηκε σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης στην Σερβία το οποίο και ολοκλήρωσε με επιτυχία. Ο λόγος για τον οποίο κατέληξε στη Σερβία ήταν επειδή τέλος του 2015 προέβηκε σε μείξη εξαρτησιογόνων ουσιών, που τον οδήγησε στην κατάσταση της μανιοκατάθλιψης με διπολική διαταραχή τύπου
7. Σχετική η ιατρική έκθεση από τον ιδιώτη ιατρό, που είναι ο θεράπων ιατρός του, ο κ. Ηλίας Νικολαΐδη, ημ. 29/3/
8. Ο γιατρός αναφέρει ότι υπάρχουν σκαμπανεβάσματα και η πορεία της υγείας του θα παρουσιάζει εξάρσεις και υφέσεις ανάλογα φυσικά και με την θεραπευτική του συνεργασία και τα εξωτερικά αρνητικά ερεθίσματα, όπως σε περίπτωση φυλάκισης ιδίως μακροχρόνιας. Ο κατηγορούμενος είναι άτομο χαμηλού πνευματικού και νοητικού επιπέδου, ταλαιπωρημένος και προέρχεται από ένα δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον χωρίς καθόλου καθοδήγηση και διαπαιδαγώγηση ειδικά κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Λόγω και του επιθέτου του, Μεχμέτ το οποίο υποδηλώνει και την τουρκοκυπριακή καταγωγή του, μέχρι σήμερα στιγματίζεται από το κοινωνικό περιβάλλον στην Λεμεσό με αποτέλεσμα να υπάρχει πρόβλημα αποδοχής στον κοινωνικό περίγυρο. Όπως αναφέρεται στην έκθεση ο κατηγορούμενος δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο. Συντηρείται από το επίδομα το οποίο λαμβάνει η μητέρα του. Ως φοιτητής στο σύστημα μαθητείας, εργαζόταν τρεις μέρες την εβδομάδα μέχρι το τέλος του 2015 και λάμβανε κάποια πενιχρά εισοδήματα από την ελάχιστη αυτή εργασία. Είναι διατεθειμένος να προσπαθήσει με αυτά τα πενιχρά εισοδήματα να αποζημιώσει σιγά σιγά και όσο στο βαθμό που του επιτρέπουν τα οικονομικά του. Εάν το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει οποιαδήποτε ποινή στερητική της ελευθερίας, θα πρέπει να αξιολογήσει όλα τα προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου, ειδικά την σημείωση του γιατρού για τις τυχόν αρνητικές επιπτώσεις μίας μακροχρόνιας φυλάκισης στην κατάσταση της υγείας του. Αν και υπάρχει ιατρική περίθαλψη στις φυλακές, εντούτοις για τη μανιοκατάθλιψη, πέραν από την φαρμακευτική αγωγή, συνίσταται τα άτομα που πάσχουν από αυτή να είναι σε συναισθηματικά σταθερό περιβάλλον, οικογενειακό και φιλικό, και σίγουρα αυτό είναι ένα στοιχείο το οποίο δεν υπάρχει στις φυλακές. Ίσως να ήταν πιο κατάλληλο να εκδοθεί ένα διάταγμα κηδεμονίας με όρους επιμόρφωσης, ώστε να μπορέσει ο Κατηγορούμενος να ολοκληρώσει και τα μαθήματα τα οποία ήδη παρακολουθεί. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Τα αδικήματα τα οποία παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος είναι αναντίλεκτα σοβαρά, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και από την προβλεπόμενη ποινή που είναι μέχρι επτά χρόνια φυλάκιση για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου, με βάση το άρθρο 292(α) του Ποινικού Κώδικα. Για την απόπειρα κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο, προβλέπεται στο άρθρο 266(ζ) του Ποινικού Κώδικα ποινή φυλάκισης 5 ετών. Για την κακόβουλη βλάβη προβλέπεται στο άρθρο 324 του Ποινικού κώδικα ποινή φυλάκισης 2 χρόνων ή χρηματική ποινή ΛΚ1500 ή και οι δύο ποινές. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Παναγίδης v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104: «Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη». Πρόκειται για αδικήματα που διαπράττονται με ανησυχητική συχνότητα και χρήζουν, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αυστηρής αντιμετώπισης. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Michal Bukowski v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 92 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως επανειλημμένα έχει αναφερθεί, αδικήματα αυτής της φύσης είναι αδικήματα που απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά, γι' αυτό και οι ποινές που επιβάλλονται θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές». Ανάλογες επισημάνσεις έγιναν και στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 146, Stefan Ilie v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 280 και πολλές άλλες. Τα Δικαστήρια, διαχρονικά έχουν αντιμετωπίσει με αυστηρότητα τα αδικήματα του είδους, επιβάλλοντας πολύχρονες ποινές φυλάκισης, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου οι κατηγορούμενοι εβαρύνοντο και με προηγούμενες καταδίκες. Όπως για παράδειγμα στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για σωρεία διαρρήξεων και κλοπών. Ο κατηγορούμενος εβαρύνετο με τρεις προηγούμενες καταδίκες ενώ είχε ληφθεί υπόψη η άμεση παραδοχή του. Περαιτέρω στην υπόθεση Jamas ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 10, η συνολική ποινή των 4 χρόνων που επιβλήθηκε στον 23χρονο κατηγορούμενο, ο οποίος εβαρύνετο με μια προηγούμενη καταδίκη, κρίθηκε υπερβολική και μειώθηκε σε 3½ χρόνια. Σημειώνεται βέβαια ότι η συνολική λεία στην περίπτωση της υπόθεσης αυτής ήταν €40.

1. Πιο πρόσφατα, στην υπόθεση Andrei Alin Bandits ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 94/2015 ημερ. 21/10/2015, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 χρόνων που επιβλήθηκαν σε 38χρονο Ρουμάνο με λευκό μητρώο, πατέρα μιας ανήλικης θυγατέρας 10 ετών, σε κατηγορία για διάρρηξη δύο κατοικιών και κλοπής διαφόρων αντικειμένων συνολικής αξίας €
2. Αναφορά, τέλος, μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Τσιλικίδης ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 272, στην οποία το Εφετείο απέρριψε την Έφεση κατά της ποινής 3 χρόνων που επιβλήθηκε σε άτομο 23 χρόνων με λευκό μητρώο, για 6 διαρρήξεις και κλοπές που απέφεραν στον δράστη διάφορα τιμαλφή και μετρητά, συνολικού ύψους €64.000 περίπου, από τα οποία τίποτα δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Η αναφορά στις πιο πάνω υποθέσεις γίνεται γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη και δεν αποτελεί ένα μαθηματικό υπολογισμό και μια μηχανιστική προσέγγιση, όπως υποδείχθηκε στις αποφάσεις Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1, Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123(βλ. επίσης Blackstone's Criminal Practice 2010, παρ. Β4. 59, σελ. 380-381). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των συνθηκών διάπραξης δύο υποθέσεων ή των προσωπικών συνθηκών των δραστών (βλ. Γρηγορίου v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217, Bezanidis κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 785 και Lucian Gheorghe - πιο πάνω). Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξισορροπήσει τις δύο γενικές αρχές που αποτελούν τα βασικά κριτήρια για την επιβολή ποινών δηλαδή, την προστασία της κοινωνίας και την τιμωρία του παραβάτη από την μια και την εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια και στο χαρακτήρα του παραβάτη από την άλλη. (βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 245). Με τη διαδικασία της εξατομίκευσης δεν συνεπάγεται όμως εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος, ούτε του στοιχείου της αποτροπής (βλ. Μουσικού ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 286, Αθανασιάδης ν. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 121, Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Στην κρινόμενη υπόθεση, η δράση του Κατηγορούμενου παρουσιάζει στοιχεία σοβαρής και επικίνδυνης αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Υπήρξε επανειλημμένη δράση του Κατηγορούμενου με παρόμοιο τρόπο. Οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, σε συνάρτηση με το συνολικό ύψος της λείας του Κατηγορουμένου, που ανέρχεται σε ποσό περί τις 3000 ευρώ, αποτελούν παράγοντες που προσδιορίζουν ως σοβαρά τα αδικήματα. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις οδηγούν αναπόφευκτα στην ανάγκη για επιβολή αυστηρής τιμωρίας. Παρά τη διαπιστωθείσα ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, θα προσμετρήσω υπέρ του Κατηγορούμενου την παραδοχή του ενώπιον των ανακριτικών αρχών και ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή καθ'ότι η παραδοχή αποτελεί έκφραση της μεταμέλειας του και συγχρόνως εξοικονομεί πολύτιμο χρόνος του Δικαστηρίου (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Σημειώνω, ωστόσο, πως η μεταμέλεια του Κατηγορούμενου δεν συνοδεύεται και με την επιστροφή ή αποκατάσταση της κλαπείσας περιουσίας ούτε με αποζημίωση των παραπονουμένων, γεγονός που θα προσμετρούσε ευνοϊκά για τον Κατηγορούμενο. Αν και ο κατηγορούμενος, μέσω της συνηγόρου του έχει δηλώσει πρόθυμος να δεχθεί διάταγμα αποζημίωσης, είναι εντούτοις αμφίβολο ότι έχει την οικονομική ικανότητα να το ικανοποιήσει, λόγω της κατάστασης της ψυχικής του υγείας, η οποία όπως διευκρινίστικε δεν του επέτρεψε να συνεχίσει τη συμμετοχή του στο σύστημα μαθητείας από το οποίο λάμβανε κάποια πενιχρά εισοδήματα. Σταμάτησε να φοιτά από το τέλος 2015 και έπειτα. Η ψυχική υγεία του Κατηγορούμενου. Στην Asoltanei Cristinel ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 742 υιοθετήθηκε το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540, 544: «...Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των αδικημάτων αυτών έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο. Από την άλλη είναι καλά θεμελιωμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε σοβαρά όμως αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας.» Στην Κωνσταντίνος Μαυραντωνίου ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333 λέχθηκαν τα εξής꞉ «Περαιτέρω, τα Δικαστήρια έχουν αναγνωρίσει ότι, ανάλογα με το βαθμό ψυχολογικής ή ψυχιατρικής ανισορροπίας, είναι υποχρεωμένα επιβάλλοντας την ποινή να ισοζυγίσουν από τη μια την αναγκαιότητα της επιβολής αποτρεπτικής ποινής, αλλά και από την άλλη να ασκήσουν το εξίσου σοβαρό καθήκον τους να εξατομικεύσουν την ποινή, όχι μόνο σε σχέση με τα προσωπικά δεδομένα του ιδίου του κατηγορουμένου, αλλά ιδιαίτερα και σε σχέση με αυτά που συναρτώνται προς τις όποιες ψυχικές διαταραχές. Για τους αδικοπραγούντες ψυχασθενείς έχει σημασία για το Δικαστήριο να προσπαθήσει να στοχεύσει σε εκείνη την ποινή που θα διασφαλίσει, κατά το δυνατό, στην απομάκρυνση της πιθανότητας ο αδικοπραγών να υποστεί υποτροπή ώστε να εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τους συνανθρώπους τους. Αποτελεί πάγια αρχή ότι οι αδικοπραγούντες ψυχασθενείς πρέπει να τυγχάνουν μιας ιδιαίτερης μεταχείρισης, όχι κατ' ανάγκη αυτής που οριοθετούν συγκεκριμένες νομοθετικές πρόνοιες, όπως αυτές που εισήχθησαν με τον περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμο αρ. 77(Ι)/97, όπως τροποποιήθηκε μέχρι το 2007. Η περίπτωση του εφεσείοντος δεν εμπίπτει βέβαια στις σοβαρότερες περιπτώσεις ψυχικών ασθενειών που θα έπρεπε να τύχουν μεταχείρισης δυνάμει των προνοιών του πιο πάνω Νόμου. Όμως, η διαταραγμένη ψυχική υγεία λαμβάνεται υπόψη προς επιμέτρηση της ποινής. Η συνήθης αντιμετώπιση είναι να μειώνεται η ποινή φυλάκισης λογίζοντας υπέρ του κατηγορουμένου την επιβάρυνση της ψυχικής υγείας, όπως συνέβη στη Γρηγορίου v. Δημοκρατίας (Αρ. 1)

(2001)2 Α.Α.Δ. 299.[...].». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Στην παρούσα υπόθεση έχει τεκμηριωθεί ενώπιον μου, με ιατρική βεβαίωση (βλ. το Έγγραφο Γ), η εικόνα του κατηγορούμενου ως ενός ατόμου που πάσχει από μανιοκατάθλιψη (διπολική διαταραχή), ο οποίος λαμβάνει τοξικές ουσίες και κατά διαστήματα υποτροπιάζει. Από το τέλος Νοεμβρίου 2016 είναι πιο συνεργάσιμος αλλά η πρόγνωση δεν προδιαγράφεται καλή διότι συχνά διακόπτει τη φαρμακευτική αγωγή που του έχει συσταθεί. Η υγεία του θα παρουσιάζεται εξάρσεις και υφέσεις, αναλόγως προς τα εξωτερικά ερεθίσματα που δέχεται. Μια μακροχρόνια ποινή φυλάκισης θα οδηγούσε πιθανόν σε υποτροπή, σοβαρή και αποδιοργανωτική. Συνεκτιμώντας κάθε έναν από τους πιο πάνω αναλυθέντες παράγοντες, θεωρώ αρμόζουσα ποινή για τα διαπραχθέντα αδικήματα την ποινή φυλάκισης, το εύρος της οποίας περιορίζω, ιδιαίτερα υπό το φως της κατάστασης της ψυχικής υγείας του, ως εξής꞉ Στις κατηγορίες για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής (αρ. 1, 3, 5, 7, 10) επιβάλλω σε έκαστη κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Στις κατηγορίες για το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης (αρ. 2, 4, 6), επιβάλλω σε έκαστη κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Στην κατηγορία αρ. 8 επιβάλλω ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Όλες οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί, ως η εισήγηση της συνήγορου του Κατηγορούμενου. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72 αναφέρει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην πρόσφατη απόφαση, ημερ. 9.11.2016, στην Ποινική Εφεση Αρ.124/2016, Πάτερ Δημήτριος Πιττάης Χρυσοδόντας ν. Αστυνομίας, σημειώθηκαν τα εξής με παραπομπή στην Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 930, 939: «Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Εναπόκειται στο δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις που αφορούν στον συγκεκριμένο κατηγορούμενο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την οικογένεια του με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Στην πιο πάνω απόφαση Χρυσοδόντας επικυρώθηκε κατ' έφεση η μη αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε πρωτόδικα, εφόσον η απουσία αποζημίωσης των παραπονουμένων στερούσε από τον εφεσείοντα το στοιχείο της έμπρακτης μεταμέλειας. Η σοβαρότητα των αδικημάτων στην παρούσα υπόθεση είναι δεδομένη. Αναμφίβολα, οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όπως τις έχω αναλύσει πιο πάνω, δεν συνθέτουν τέτοια εικόνα, η οποία να δικαιολογεί την αναστολή της ποινής. Δεν έχει δοθεί αποζημιώση ούτε αποκαταστάθηκαν τα κλοπιμαία στους παραπονούμενους. Ο Κατηγορούμενος έλαβε ήδη πιο επιεική μεταχείριση κατά την επιμέτρηση της διάρκειας της ποινής φυλάκισης, λόγω των στοιχείων της έμπρακτης μεταμέλειας που έδειξε (παραδοχή), καθώς και για την ψυχική διαταραχή που εμφανίζει (βλ. Κωνσταντίνος Μαυραντωνίου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 333). Δεν θεωρώ ότι δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης στην παρούσα υπόθεση. Η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης να αρχίζει από σήμερα, αλλά η περίοδος να μειωθεί κατά το χρόνο που ο Κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση, δηλαδή από τις 28/3/2017. Τα έξοδα που δημιουργήθηκαν να βαρύνουν τη Δημοκρατία. (υπ.) ......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ