Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Oxana Mikheeva, Αρ. Υπόθεσης: 4631/15, 24/4/2017

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η Κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν κάλεσε οποιονδήποτε άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία του παραπονούμενου (ΜΚ1) Ο ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 6.11.2015 και ώρα 11꞉25 (βλ. Τεκμήριο 1). Ανέφερε ότι την 31.5.2015 περί ώρα 23꞉30, καθώς αυτός βρισκόταν στην Αγία Νάπα και συγκεκριμένα στο μπαράκι του ξενοδοχείου «So White», αντιλήφθηκε ότι το κινητό του τηλέφωνο μάρκας Samsung Galaxy Note 3 έλειπε από την τσέπη του παντελονιού του όπου το είχε βάλει. Το κινητό αυτό τηλέφωνο ήταν χρώματος άσπρου και είχε αριθμό κλήσης 99871067 και αριθμό ΙΜΕΙ

1. Δεν πήγε να το καταγγείλει την ίδια μέρα, γιατί ο ίδιος δεν ήταν πολύ καλά και νόμιζε ότι θα το έπιασε κάποιος φίλος του, για να του κάμει φάρσα. Την επόμενη μέρα, δηλαδή την1.6.2015, καθώς ο ΜΚ1 επέστρεφε στη Λευκωσία, πήγε στον αστυνομικό σταθμό της περιοχής του, στην Ομορφίτα, όπου και το κατήγγειλε. Έλαβε από την Αστυνομία «Βεβαίωση καταγγελίας» ημερομηνίας 1.6.2015 (βλ. το Τεκμήριο 2), την οποία ο ΜΚ1, στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 2.6.2015, παρουσίασε στη CYTA με την οποία είχε συμβόλαιο τύπου RED
2. Ο ΜΚ1 είχε αγοράσει το κινητό τηλέφωνο, αγοραίας αξίας €800, από τη CYTA, έναντι μηνιαίων δόσεων €51- για 2 χρόνια. Ειδοποιήθηκε μεταγενέστερα από την Αστυνομία ο ΜΚ1 ότι η CYTA βρήκε ότι έγινε χρήση του κινητού του, αλλά δεν ειδοποιήθηκε να βρέθηκε το κινητό ως συσκευή. Αντεξετασθείς, ο ΜΚ1 δήλωσε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει την Κατηγορούμενη. Δεν έχει αποζημιωθεί μέχρι σήμερα για το κινητό του. Απεναντίας, μέχρι πριν λίγους μήνες, αυτός συνέχιζε να πληρώνει στη CYTA τις μηνιαίες δόσεις που είχαν συμφωνήσει κατά την αγορά του. Δεν απέκλεισε ο ΜΚ1 το ενδεχόμενο να έπεσε το κινητό του από την τσέπη του, όπου το είχε, την ώρα που βρισκόταν στο ξενοδοχείο. Διευκρίνισε ο ΜΚ1, ότι, όταν στη γραπτή κατάθεσή του προς την Αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 1) είχε αναφέρει ότι δεν αισθανόταν καλά στις 31.5.2015, γι' αυτό και δεν πήγε την ίδια μέρα να καταγγείλει την απώλεια/κλοπή του κινητού του, εννοούσε ότι ήταν στεναχωρημένος που έχασε το κινητό του, διότι πέραν της συσκευής, έχασε τις φωτογραφίες του, τις επαφές του και όλα μαζί. Ρώτησε τους φίλους του και το ξενοδοχείο, αλλά κανείς δεν το είχε βρει. Εξ όσων θυμόταν η κάρτα του κινητού του ήταν τύπου «microsim» και όχι «nano» όπως του υπέβαλε η συνήγορος Υπεράσπισης. Η μαρτυρία της Άννας Λαζαρή (ΜΚ2) Η ΜΚ2 δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την κυρίως εξέτασή της τα εξής꞉ Ο ΜΚ1 επισκέφθηκε τη CYTA στις 2.6.2015 και παρουσίασε τη Βεβαίωση καταγγελίας ως το Τεκμήριο
3. Αφού εξακριβώθηκαν τα στοιχεία του ΜΚ1 ως πελάτη, πέρασαν τα στοιχεία του κινητού τηλεφώνου του στη λεγόμενη «μαύρη λίστα για χαμένα ή κλεμμένα κινητά». Στις 22.6.2015 φάνηκε στο ηλεκτρονικό σύστημα της CYTA, ότι ένας συνάδελφος στη CYTA έβαλε την υπηρεσιακή του κάρτα για να τη δοκιμάσει σε ένα κινητό τηλέφωνο για να αντιληφθεί γιατί δεν δουλεύει. Διαφάνηκε ότι δεν δούλευε διότι ήταν μπλοκαρισμένο στη μαύρη λίστα. Σχετικά τα Τεκμήρια 3Α έως 3Γ που κατέθεσε η ΜΚ
4. Στις 24.6.2015 φάνηκε στο ηλεκτρονικό σύστημα της CYTA ότι έγινε νέα χρήση του κινητού τηλεφώνου του ΜΚ1 από αριθμό κάρτας που ανήκε στην Κατηγορούμενη. Σχετικά τα Τεκμήρια 4Α και 4Β που κατέθεσε η ΜΚ
5. Στις 24.9.2015 φάνηκε στο ηλεκτρονικό σύστημα της CYTA ότι έγινε ακόμη μία χρήση του κινητού τηλεφώνου του ΜΚ1 από αριθμό κάρτας που ανήκε στην Κατηγορούμενη. Σχετικά τα Τεκμήρια 5Α και 4Β που κατέθεσε η ΜΚ
6. Δεν υπήρξαν άλλες ενδιάμεσες χρήσεις. Αναφερόμενη στον Πίνακα που περιέχουν τα Τεκμήρια 3Β, 4Β και 5Β, η ΜΚ2 εξήγησε ότι꞉ · η 1η στήλη δείχνει τον αριθμό του τηλεφώνου που έκανε την χρήση κινητού τηλεφώνου, το οποίο βρίσκεται στη μαύρη λίστα∙ · η 2η στήλη δείχνει τον αριθμό που αναγνωρίζεται παγκοσμίως, αλλά όπως διευκρίνισε επανεξεταζόμενη η ΜΚ2 αυτός είναι μόνο για εσωτερική χρήση από τη CYTA. · Η 3η στήλη δείχνει τον αριθμό της συσκευής που είναι μοναδικός γι' αυτήν. Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΚ2 εξήγησε ότι εργάζεται στη CYTA τα τελευταία 17 χρόνια. στο πλαίσιο των καθηκόντων της, αυτή χειρίζεται υποθέσεις καταχώρησης τηλεφώνων σε μητρώο ενοχλητικών κλήσεων και σε μαύρη λίστα απωλεσθέντων ή κλαπέντων κινητών, επίσης εκδίδει αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού πελατών. Εργάζεται στο κατάστημα Λυκαβητού στη Λευκωσία, όπου αποστέλλονται με φαξ από διάφορα καταστήματα της CYTA οι καταγγελίες για απωλεσθέντα ή κλαπέντα κινητά για καταχώρηση στη μαύρη λίστα. Δεν γνώριζε η ΜΚ2 να πει αν η CYTA τηρεί και οποιαδήποτε λίστα για συσκευές κινητών τηλεφώνων που παρουσιάζονται για επιδιόρθωση. Ήταν όμως βέβαιη ότι τυγχάνει να παρουσιάσουν πελάτες μια συσκευή στη CYTA, αλλά να μην την αφήσουν τελικά για επιδιόρθωση. Η ΜΚ2 δήλωσε ότι η ίδια δεν γνωρίζει την Κατηγορούμενη, ούτε την είδε ποτέ να επισκέπτεται τα γραφεία της CYTA. Όπως εξήγησε η ΜΚ2, όταν περιήλθε σε γνώση της η χρήση του επίδικου κινητού που βρισκόταν σε μαύρη λίστα, η ίδια προχώρησε και έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία. Έδειξε η συνήγορος Υπεράσπισης στη ΜΚ2 το έγγραφο για το συμβόλαιο τύπου RED 2 (βλ. Τεκμήριο 6Α) που είχε η Κατηγορούμενη με τη CYTA και μια Αναλυτική Κατάσταση Κλήσεων για τη χρήση του Κινητού Τηλεφώνου της Κατηγορούμενης κατά το Μήνα Ιούνιο 2015 (βλ. Τεκμήριο 6Β). Όπως παρατήρησε η ΜΚ2, συγκρίνοντας το Τεκμήριο 4Β με το Τεκμήριο 6Β, δεν φαίνεται να καταγράφεται στο Τεκμήριο 6Β οποιαδήποτε κλήση η οποία να συμπίπτει με την ώρα κλήσης που βάσει του Τεκμηρίου 4Β έγινε χρήση της κάρτας της Κατηγορούμενης στο επίδικο κινητό του ΜΚ
7. Σύμφωνα με την ΜΚ2, μπορεί κάποιο τρίτο άτομο να κρατούσε την κάρτα του κινητού τηλεφώνου της Κατηγορούμενης. Και πάλιν όμως, η ΜΚ2 δεν μπορούσε να δώσει κάποια εξήγηση για το γεγονός ότι η επίμαχη κλήση που καταγράφηκε στο Τεκμήριο 4Β, δεν φαινόταν στην αναλυτική κατάσταση κλήσεων ως το Τεκμήριο 6Β. Η μαρτυρία του κ. N. Στυλιανού (ΜΚ3) Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο μάρτυρας κλήθηκε να επεξηγήσει το περιεχόμενο του έντυπου ως το Τεκμήριο 4Β. Επίμαχη είναι η εξής καταγραφή στο εν λόγω έντυπο꞉ 35797739641 280011200879839 354738060566220 24-Ιουν-15 17꞉28 ΛΕΥΓΕΠ 300392015 Όπως εξήγησε, ο ΜΚ3꞉ Η πρώτη στήλη καταγράφει το MSISDN (Mobile Subscriber Integrated Services Digital Network). Είναι ο αριθμός συνδρομητή. Ο αριθμός αυτός είναι εξαψήφιος συν τα 2 νούμερα του παρόχου συν τα νούμερα της χώρας. Ξεκινά από το «357» που είναι το country code για την Κύπρο, ακολουθεί το «97» που είναι το national destination για τον πάροχο CYTA και ακολούθως ο αριθμός του συνδρομητή που είναι μοναδικός αριθμός για τον συγκεκριμένο συνδρομητή. Η δεύτερη στήλη καταγράφει το IMSID (International Mobile Subscriber ID). Πρόκειται για 15ψηφιο αριθμό. Ξεκινά πάντα στην Κύπρο με το mobile country code «280». Ακολουθεί το Mobile Network Code που είναι διψήφιο. Για τη CYTA είναι το «01». Μετά ακολουθεί το Mobile Subscriber Identification Number που είναι μοναδικός αριθμός για την κάθε κάρτα συνδρομητή. Στη simcard, δηλαδή την κάρτα που μπαίνει στη συσκευή τηλεφώνου, έχει μηχανισμό μνήμης και τον αριθμό IMSID, ο οποίος είναι αποθηκευμένος εσωτερικά. Αυτός ο αριθμός, όπως ορίζει και το όνομά του, είναι αυτός που χρησιμοποιείται εσωτερικά στο δίκτυο της κινητής τηλεφωνίας για να ενεργεί κλήσεις και να χρεώνεται. Η τρίτη στήλη καταγράφει το IMEI (International Mobile Equipment Identity). Πρόκειται για 14ψηφιο αριθμό συν τον αριθμό checksome «0». Τα πρώτα 6 ψηφία είναι το type allocation code. To IMEI είναι καθαρά το part number (αριθμός τεμαχίου). Ο κάθε κατασκευαστής συσκευών έχει συγκεκριμένο αριθμό ταυτότητας και ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους κατασκευαστές (LG, iphone, etc.). Τον αριθμό ΙΜΕΙ μπορεί να τον δει ο χειριστής της συσκευής από τα settings της συσκευής, όπως επίσης αν ανοίγει η συσκευή από πίσω μέρος για να βγάλει την μπαταρία, αναγράφεται εκεί το ΙΜΕΙ. Η τέταρτη στήλη δείχνει την ημερομηνία. Η πέμπτη στήλη δείχνει την ώρα. Η έκτη στήλη δείχνει το γραφείο εξυπηρέτησης πελατών της CYTA. Δηλαδή, σε ό,τι αφορά την επίμαχη καταχώρηση, η ανάγνωσή της οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο αριθμός στην 1η στήλη με την κάρτα που φαίνεται στη 2η στήλη έκανε κλήση με τη συσκευή που φαίνεται στην 3η στήλη στις 24.6.2015 και ώρα 17꞉
8. Στη συνέχεια, ζητήθηκε από τον ΜΚ3 να συγκρίνει την επίμαχη καταχώρηση του Τεκμηρίου 4Β με τα στοιχεία που φαίνονται στο Τεκμήριο 6A (συμβόλαιο RED 2 της Κατηγορούμενης με τη CYTA). Διευκρίνισε ο ΜΚ3 ότι αυτό που φαίνεται στο Τεκμήριο 6A ως SIM card identification number είναι το λεγόμενο ICCID (Integrated Circuit Card ID) και δεν είναι το ίδιο πράγμα με το IMSID που φαίνεται στο Τεκμήριο 4Β. Πρόκειται για 20ψήφιο αριθμό. Ο συνδρομητής, εφόσον κάμει μια σύνδεση με κάποιον πάροχο, του δίνεται η SIM card. Εξωτερικά αναγράφεται ο αριθμός ICCID που είναι μοναδικός αριθμός. Τα πρώτα του δύο ψηφία «89» καθορίζουν ότι αυτή η κάρτα θα χρησιμοποιηθεί για σκοπούς τηλεπικοινωνιών. Ακολουθεί το country code «357» που αφορά τις τηλεπικοινωνίες στην Κύπρο. Για τη SIM card της CYTA, ο κωδικός είναι συνήθως «011» ή «018». Το «011» δίδεται για συνδρομητές βάσει συμβολαίου και το «018» για προπληρωμένη τηλεφωνία SO EASY. Ακολουθεί η ημερομηνία κατασκευής της SIM card και το serial number της SIM card και το τελευταίο ψηφίο είναι ένα checksome number. Έπειτα, ζητήθηκε από τον ΜΚ3 να δει το Τεκμήριο 6Β και να δώσει κάποια εξήγηση γιατί δεν καταγράφεται σε αυτό η επίμαχη κλήση ημερ. 24.6.2015 και ώρα 17꞉28, εφόσον η CYTA παρουσιάζει στο Τεκμήριο 4Β να έγινε από τον αριθμό συνδρομητή που ανήκει στην Κατηγορούμενη. Ο ΜΚ3 δεν μπόρεσε να δώσει κάποια εξήγηση, παρά μόνον σημείωσε ότι το Τεκμήριο 6Β είναι αναλυτική κατάσταση στην οποία καταγράφονται μόνο οι εξερχόμενες κλήσεις, διότι μόνον για εκείνες χρεώνεται ο πελάτης - συνδρομητής. Δεν χρεώνεται για εισερχόμενες κλήσεις. Ερωτηθείς να πει αν είναι δυνατόν να υπήρχε δίδυμη κάρτα για τον ίδιο αριθμό συνδρομητή, ο ΜΚ3 εξήγησε ότι κάθε συνδρομητής δικαιούται να έχει και 2η κάρτα για τον ίδιο αριθμό τηλεφώνου και να την έχει ενεργοποιημένη από διαφορετικές συσκευές, αλλά συνήθως μία είναι η αναλυτική κατάσταση κλήσεων που δίδεται για σκοπούς χρεώσεων, διότι ένας είναι ο αριθμός συνδρομητή που χρεώνεται. Αντεξετασθείς, ο ΜΚ3 διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν είχε καμία σχέση με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Διευκρίνισε επίσης ότι αν γίνει μια εξερχόμενη κλήση, αλλά μείνει αναπάντητη, τότε δεν φαίνεται πάνω στη λίστα εξερχόμενων κλήσεων. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι στα κινητά μάρκας iphone μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο microcard, ενώ στα κινητά μάρκας Samsung χρησιμοποιείται nano. Εξήγησε ο ΜΚ3 ότι υπάρχουν τρία είδη κάρτας, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 7꞉ normal, micro, και nano. Με ένα απλό πλαστικό που αγοράζεται εύκολα από περίπτερα, μπορεί μια κάρτα nano να τοποθετηθεί και να υποστηριχθεί ακόμη και σε κινητά που κανονικά παίρνουν κάρτα τύπου normal ή micro. Το τί είδους κάρτα ακριβώς δέχονται τα iphone ή τα Samsung, αυτό μπορεί να το μάθει κανείς με έρευνα στο διαδίκτυο, απάντησε ο ΜΚ
9. Η μαρτυρία του ΜΚ4 Ο ΜΚ4 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσής του, ημερ. 6.12.2015 (βλ. το Τεκμήριο 8). Όπως εκεί αναφέρει ο ΜΚ4꞉ Αυτός υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση της Επαρχίας Αμμοχώστου και είναι αποσπασμένος στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας. Στις 29.10.2015 έλαβε αλληλογραφία από την ΑΤΗΚ, στην οποία αναφερόταν ότι καταγγέλθηκε την 1.6.2015 από τον ΜΚ1 από τη Λευκωσία ότι απώλεσε το κινητό του με αρ. κλήσης 99871067 και αρ. ΙΜΕΙ 354738060566220, μάρκας SAMSUNG NOTE 3, χρώματος άσπρου. Στις 2.11.2015, σε συνέχεια της εν λόγω καταγγελίας, ο ΜΚ4 ανέκρινε την Κατηγορούμενη, η οποία δήλωσε ότι κατάγεται από τη Ρωσία, αλλά ήταν κατ' εκείνη την ημερομηνία μόνιμη κάτοικος Παλαμιμνίου. Η ανακριτική κατάθεση λήφθηκε από την Κατηγορούμενη με τη βοήθεια της διερμηνέως Ανατολής Φιλιππίδου. Η ανάκριση της Κατηγορούμενης αφορούσε σε υπόθεση παράνομης κατοχής περιουσίας. Όπως καταγράφει ο ΜΚ4 στην κατάθεσή του, ανακρινόμενη η Κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι στις 21.6.2015 αυτή μετέβηκε στη Σερβία μαζί με το γιο της και επέστρεψε στις 24.6.2015 γύρω στο μεσημέρι, ενώ αρνήθηκε ότι αφαίρεσε την κάρτα από το τηλέφωνο της και την τοποθέτησε σε οποιαδήποτε άλλη συσκευή εκτός από τη δική της, καθώς επίσης ανέφερε ότι είχε συνέχεια στην κατοχή της τη συσκευή με αρ. 9773961 και δεν γνωρίζει οτιδήποτε για την επίδικη συσκευή του ΜΚ1, ούτε την είδε ποτέ. Ο ΜΚ4 έκανε έλεγχο στο διαβατήριο της Κατηγορούμενης και διαπίστωσε ότι πράγματι υπήρχαν σφραγίδες στο διαβατήριο της κατά την είσοδο και έξοδο της Κατηγορούμενης από την Κυπριακή Δημοκρατία στις ημερομηνίες που ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση. Την ίδια μέρα (2.11.2015), ο ΜΚ4 κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος της παράνομης κατοχής περιουσίας και αφού ο ΜΚ4 της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο, εκείνη απάντησε «Δεν ξέρω τίποτε, γιατί βρέθηκε η SIM card στο τηλέφωνο μου στο ξένο τηλέφωνο» (βλ. Τεκμήριο 12). Επίσης, την ίδια μέρα (2.11.2015), ο ΜΚ4 ερεύνησε το διαμέρισμα της Κατηγορούμενης, καθώς και το αυτοκίνητό της, με τη βοήθεια του Ε/Αστ. 5903, χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Ο ΜΚ4 αναγνώρισε την Κατηγορούμενη ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο την ανακριτική κατάθεση που της είχε λάβει (βλ. την κατάθεση στη Ρωσσική γλώσσα ως το Τεκμήριο 9, και τη μετάφραση αυτής στην Ελληνική γλώσσα ως το Τεκμήριο 10), καθώς επίσης τη γραπτή κατηγορία που της προσήψε (βλ. τη γραπτή κατηγορία στη Ρωσσική γλώσσα ως το Τεκμήριο 11 και τη μετάφραση αυτής στην Ελληνική γλώσσα ως το Τεκμήριο 12). Περαιτέρω, κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΚ4 παρουσίασε τη γραπτή συγκατάθεση που έδωσε η Κατηγορούμενη για να ερευνηθεί το διαμέρισμα και το αυτοκίνητό της, ως το Τεκμήριο
10. Η συνήγορος Υπεράσπισης αντεξέτασε τον ΜΚ4 αναφορικά με τις ενέργειες που ο ίδιος έκανε για τη διερεύνηση του γεγονότος που αποκαλύπτει το Τεκμήριο 3Α, ότι δηλαδή το επίδικο τηλέφωνο φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε στις 22.6.2016, μια μέρα μετά που η Κατηγορούμενη αναχώρησε από την Κύπρο, με αριθμό κάρτας που ανήκει στη CYTA. Ο ΜΚ4, αν και επιβεβαίωσε ότι οι έρευνές του έδειξαν πράγματι ότι η Κατηγορούμενη απουσίαζε εκτός Κύπρου από 21.6.2016 μέχρι το μεσημέρι της 24.6.2016, εντούτοις κάποιο άλλο πρόσωπο φαίνεται να πήγε στη CYTA με τον αριθμό κάρτας κινητού τηλεφώνου της κατηγορούμενης. Ερωτηθείς ο ΜΚ4 να πει, ειδικότερα, αν πήγε ο ίδιος στο κατάστημα της CYTA για να ερευνήσει αν έχει η CYTA το κλεμμένο τηλέφωνο, ο ΜΚ4 απάντησε ως εξής꞉ «Αφού το λέει το έντυπο της CYTA ότι πήγε άτομο, προσκόμισε τη συσκευή με την κάρτα και έφυγε με τη συσκευή. Αν υπήρχε η συσκευή στη CYTA, η συσκευή θα ήταν τεκμήριο τωρά.». Ζητήθηκε από το ΜΚ4 να πει αν είχε στην κατοχή του αυτό το έντυπο του/της υπαλλήλου της CYTA που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό αυτό. Απάντησε ο ΜΚ4 ότι το έντυπο στο οποίο αυτός αναφέρθηκε, επρόκειτο για κατάθεση που λήφθηκε από την υπάλληλο Κάλια Συμεού, την οποία όμως δεν είχε λάβει ο ίδιος. Από την κατάθεση της εν λόγω υπαλλήλου, ο ΜΚ4 θυμόταν να είχε αναφερθεί ότι η συσκευή του τηλεφώνου σε καμία περίπτωση δεν έμεινε στη CYTA. Ερωτηθείς περαιτέρω ο ΜΚ4 να πει αν αυτός πήγε να ελέγξει στο κατάστημα της CYTA αν από εγκατεστημένες κάμερες εκεί μπορούσε να φανεί ποιος πήρε το κινητό για επιδιόρθωση, ο ΜΚ4 απάντησε ότι απ' ό,τι είχε δει να αναφέρεται η υπάλληλος της CYTA δεν κράτησε το κινητό λόγω φόρτου εργασίας και έτσι εκείνος που προσκόμισε το κινητό στη CYTA έφυγε μ' αυτό. Στηριζόμενος στην 20ετή του πείρα ως αστυνομικός, ο ΜΚ4 εξήγησε ότι ο λόγος που αυτός κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη για παράνομη «κατοχή» του επίδικου κινητού τηλεφώνου είναι διότι η συσκευή αυτή βρέθηκε σε δεδομένη στιγμή να χρησιμοποιήθηκε από την υπηρεσιακή κάρτα της CYTA όταν κάποιο πρόσωπο παρουσίασε τη συσκευή για επιδιόρθωση και κατόπιν τούτου χρησιμοποιήθηκε μόνο από την κάρτα της Κατηγορούμενης. Η κατάθεση της Κάλιας Συμεού, υπαλλήλου της CYTA, παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 26.1.2017, κατατέθηκε από κοινού για την αλήθεια του περιεχομένου της, η γραπτή κατάθεση που η κα Κάλια Συμεού είχε δώσει στις 30.7.2015 προς την Αστυνομία. Το περιεχόμενο της εν λόγω κατάθεσης είναι συνεπακόλουθα δεσμευτικό για το Δικαστήριο ως αληθές. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην κατάθεση της κας Συμεού꞉ · Η κα Συμεού ήταν υπάλληλος της CYTA τα τελευταία 5 χρόνια και συγκεκριμένα εργαζόταν στο κατάστημα στην οδό Ελευθερίας στη Δερύνεια. · Η διαδικασία που εφαρμόζει η CYTA όταν κάποιος πελάτης επισκεφθεί το κατάστημά της με τηλέφωνο, το οποίο δεν εργάζεται με την κάρτα του, είναι να χρησιμοποιεί η υπάλληλος της CYTA υπηρεσιακή κάρτα του καταστήματος για να δουν που υπάρχει το πρόβλημα. «Έτσι πρέπει να έγινε» και με το επίδικο περιστατικό, δήλωσε η κα Συμεού. Πρόσθεσε ότι ο αριθμός 97828062 είναι υπηρεσιακός, δηλαδή ανήκει στη CYTA και χρησιμοποιείται για τον έλεγχο προβλημάτων οποιωνδήποτε πελατών. · Η κα Συμεού εργαζόταν στις 22.6.2015 το απόγευμα, αλλά όπως δήλωσε «λόγω φόρτου εργασίας και επειδή είναι καθημερινό φαινόμενο να μας φέρνουν τηλέφωνα που έχουν πρόβλημα, δεν θυμάμαι ποιο πρόσωπο έφερε αυτό το τηλέφωνο». · Επίσης, η κα Συμεού διευκρίνισε ότι «ούτε στη δική μας κάρτα δείχνει αμέσως ότι είναι κλοπιμαίο.» Η μαρτυρία της Κατηγορούμενης Η Κατηγορούμενη υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσής της ημερ. 2.11.2015 (βλ. Τεκμήριο 9). Παραθέτω ό,τι αναφέρεται στο κείμενο που μεταφράστηκε στα Ελληνικά (βλ. Τεκμήριο 10)꞉ «Είμαι η κάτοχος του αριθμού τηλ. 97739641 και διαμένω στο Παραλίμνι μαζί με το γιο μου που είναι έξι χρονών εδώ και πέντε χρόνια. Η μάρκα του τηλεφώνου μου είναι I-phone αυτό που σου δείχνω και το έχω αυτό εδώ και δύο χρόνια. Την sim card με τον πιο πάνω αριθμό δεν την έβγαζα ποτέ από το I-phone που έχω και ούτε την τοποθέτησα σε οποιοδήποτε άλλο τηλέφωνο και συγκεκριμένα σε Note3 το οποίο μου αναφέρετε. Την 24.6.2015 που μου αναφέρετε ότι εχρησιμοποίησα το Note3 εγώ ήμουν Σερβία με το γιο μου και ήρτα τη συγκεκριμένη ημέρα η ώρα μια το μεσημέρι. Δεν ξέρω πώς βρέθηκε η κάρτα μου στο τηλέφωνο που μου λέτε. Εγώ το τηλέφωνο αυτό το είχα στη Σερβία μαζί μου. Σερβία πήγα στις 21.6.2015 και επέστρεψα στις 24.6.2015 όπως σου είπα πιο πάνω. Εγώ το τηλέφωνο Note3 δεν ξέρω τί τηλέφωνο είναι ούτε είχα ποτέ στην κατοχή μου ούτε έβαλα την κάρτα μου μέσα σε έτσι τηλέφωνο.». Απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου Υπεράσπισης, η Κατηγορούμενη δήλωσε ότι επιστρέφοντας από τη Σερβία στις 24.6.2015 αυτή επισκέφθηκε αυθημερόν το κατάστημα της CYTA στο Παραλίμνι, λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζε με το κινητό της. Δεν θυμόταν να πει ακριβώς τί ώρα ήταν που το επισκέφθηκε, αλλά σίγουρα ήταν προτού το εν λόγω κατάστημα κλείσει. Δήλωσε επίσης ότι το κινητό της τηλέφωνο δεν είχε δίδυμη κάρτα. Ισχυρίσθηκε, όμως, ότι κατά το μήνα Ιούνιο 2015 έτυχε να χρησιμοποιηθεί το κινητό της τηλέφωνο και από κάποιο άλλο άτομο. Ποιο ήταν το άτομο αυτό, δεν το προσδιόρισε η Κατηγορούμενη. Τέλος, η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι κατά το χρόνο που έδιδε μαρτυρία στο Δικαστήριο αυτή είχε ήδη παύσει να είναι πελάτης της CYTA, διότι είχε συνέχεια προβλήματα μαζί της. Δεν κατέχει πλέον το συγκεκριμένο κινητό ή τον αριθμό κινητού για τα οποία έγινε λόγος στην παρούσα υπόθεση. Αντεξετασθείσα από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, η Κατηγορούμενη ισχυρίσθηκε ότι ο λόγος που αυτή δεν ανέφερε στην ανακριτική της κατάθεση το γεγονός ότι επισκέφθηκε το κατάστημα της CYTA στις 24.6.2015, είναι διότι το μόνο για το οποίο ρωτήθηκε ήταν πού βρισκόταν η ίδια τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε στην Κατηγορούμενη τη θέση ότι αυτή δεν πήγε καθόλου στη CYTA όταν επέστρεψε από τη Σερβία. Επέμεινε όμως η Κατηγορούμενη ότι πήγε στις 24.6.2015 στη CYTA πριν τις 3 μμ, αφού όπως θυμόταν η ώρα 3 μμ η ίδια πήγε στο αεροδρόμιο για να συναντήσει τον άντρα της ο οποίος ήταν στη Ρωσία. Για το πώς βρέθηκε η κάρτα του κινητού της να έχει χρησιμοποιηθεί μέσα στην επίδικη συσκευή του ΜΚ1, η Κατηγορούμενη δήλωσε ότι δεν μπορούσε η ίδια να δώσει καμία εξήγηση. Αρνήθηκε την υποβληθείσα από την Κατηγορούσα Αρχή θέση ότι είτε η Κατηγορούμενη είτε άλλο πρόσωπο χρησιμοποίησε την επίδικη συσκευή τοποθετώντας τη δική της κάρτα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Προχωρώ σε αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου, δηλαδή της προφορικής μαρτυρίας που έδωσαν οι μάρτυρες κατηγορίας σε σύγκριση και προς την ως άνω υπάρχουσα γραπτή μαρτυρία (βλ. την Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506). Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Κρίνω ότι όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας παρουσίασαν τη μαρτυρία τους με γνήσιο και αυθόρμητο λόγο, χωρίς υπερβολές, χωρίς πάθος, με σαφή αναφορά στο πεδίο γνώσης τους και στα όρια της ανάμειξης τους στην πορεία διερεύνησης της υπόθεσης. Όσον αφορά το ΜΚ1, η αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε, δεν έθεσε υπό αμφισβήτηση τις δηλώσεις του πάνω σε ουσιώδη γεγονότα, ότι απώλεσε το κινητό του στις 31.5.2015, ότι το κατήγγειλε ως απωλεσθέν ή κλοπιμαίο στην Αστυνομία την 1.6.2015 και ότι ένημέρωσε περί τούτου τη CYTA στις 2.6.

1. Ούτε αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση η δήλωση του ΜΚ1 ότι η CYTA διαπίστωσε ότι υπήρξε χρήση του κινητού του μετά που καταγγέλθηκε από τον ίδιον ως απωλεσθέν ή/και κλαπέν, αν και δεν κατάφερε να εντοπιστεί η ίδια η συσκευή. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ1 ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της. Η ΜΚ2 ήταν επίσης, κατά την κρίση μου, μάρτυρας της αλήθειας. Σημειώνω ότι η Υπεράσπιση δεν κατάφερε να προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αντικρούει την μαρτυρία της ΜΚ2, στη βάση των Τεκμηρίων 3Α, 4Α και 5Α , ότι, μετά που η επίδικη συσκευή καταγγέλθηκε από το νόμιμο ιδιοκτήτη της (ΜΚ1) ως απωλεσθείσα ή/και κλαπείσα, υπήρξε χρήση της επίδικης συσκευής σε τρεις μεμονωμένες ημερομηνίες (22.6.15, 24.6.15 και 24.9.15), χωρίς να υπήρξε οποιαδήποτε άλλη ενδιάμεση ημερομηνία χρήσης, και ότι οι αντίστοιχες λεπτομέριες του αριθμού της κάρτας κινητού και της ώρας χρήσης είναι ως φαίνονται στα Τεκμήρια 3Β, 4Β και 5Β αντίστοιχα. Κρίνω πως ο πιο σημαντικός μάρτυρας κατηγορίας στην παρούσα υπόθεση ήταν ο ΜΚ
2. Με την εμπειρογνωμοσύνη που διαθέτει ως μηχανικός τηλεπικοινωνιών, η οποία δεν αμφισβητείται από την Υπεράσπιση, κατάφερε να επεξηγήσει με την κατάλληλη επιστημονική γλώσσα το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3Β, 4Β και 5Β. Η μαρτυρία του αυτή δεν αντικρούστηκε με οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία εμπειρογνώμονα, αφού η Υπεράσπιση δεν προσκόμισε τέτοιο μάρτυρα για να αντικρούσει τα λεγόμενα του ΜΚ
3. Η ίδια η Κατηγορούμενη δεν διαθέτει εμπειρογνωμοσύνη για να μπορούσε να ανατρέψει ως αβάσιμες τις επεξηγήσεις που έδωσε ο ΜΚ
4. Συνεπώς, προκύπτει από τα λεγόμενα του ΜΚ3 ως ιδιαίτερης σημασίας το γεγονός ότι από το Τεκμήριο 4Β, το οποίο αφορά στη χρήση της επίδικης συσκευής κατά την ημερομηνία 24.6.2015 που είναι η επίμαχη ημερομηνία ως οι λεπτομέριες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, η επίδικη συσκευή χρησιμοποιήθηκε από την κάρτα κινητού τηλεφώνου με αριθμό που ανήκει κατά τρόπο «μοναδικό» σε έναν συγκεκριμένο συνδρομητή, ο οποίος αριθμός δεν αμφισβητείται εν προκειμένω ότι είναι ο αριθμός για τον οποίο ο μόνος συνδρομητής της CYTA ήταν η Κατηγορούμενη (όπως αποκαλύπτεται στο Τεκμήριο 6Α). Εξαιρετικής σημασίας είναι το γεγονός ότι, αν και κατά το τέλος της αντεξέτασης του ΜΚ3, η συνήγορος Υπεράσπισης υπέδειξε ότι θα ανέμενε από την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία (είτε μέσω του ΜΚ3 είτε μέσω άλλου μάρτυρα) που να δείχνει αν πράγματι το Sim card identification (ή ICCID (Integrated Circuit Card ID), όπως εξήγησε ο ΜΚ3) που φαίνεται στο συμβόλαιο συνδρομητή που είχε η Κατηγορούμενη με τη CYTA, ως το Τεκμήριο 6Α, αντιστοιχεί στο ίδιο IMSID που φαίνεται στο Τεκμήριο 4Β, εντούτοις, εν τέλει, κατά τη δικάσιμο ημερ. 10.1.2017, η συνήγορος Υπεράσπισης προχώρησε στην εξής δήλωση꞉ «Επιβεβαιώνω ότι έχω δει το έγγραφο που λέει η Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητώ πλέον τον αριθμό Sim card identification του Τεκμηρίου 6Α με την ονομασία που καταχωρείται από τη CYTA στο ICCID και κατ' επέκταση του IMSI. Δεν αμφισβητώ τη σύνδεση των στοιχείων τούτων σε σχέση με τον αριθμό της πελάτιδος μου. Δηλαδή, ο αριθμός κινητού 97739641 συνδέεται με το Sim card identification - ΙCCID 1114050727839 και με το IMSI αρ. 280011200879839 που είναι το αντίστοιχο του ΙΜΕΙ του Τεκμήριου 4Β που είναι στη 2η στήλη.». Δεδομένης της αποδοχής από μέρους της Υπεράσπισης ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4Β συνδέεται άρρηκτα ή/και ταυτίζεται με τα στοιχεία συνδρομητή και κάρτας κινητής τηλεφωνίας ως αναγράφονται στο Τεκμήριο 6Α, έπεται ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η επίδικη συσκευή χρησιμοποιήθηκε στις 24.6.2015 και ώρα 17꞉28 από την κάρτα κινητής τηλεφωνίας του συνδρομητή με αρ. 35797739641 που ανήκε κατά μοναδικό τρόπο στην Κατηγορούμενη. Η μαρτυρία του ΜΚ3 υπήρξε σημαντική στο να καταρρίψει δύο ακόμη επιμέρους σημεία της γραμμής της υπεράσπισης꞉ · Πρώτον, έδειξε ότι το είδος ή/και μέγεθος της κάρτας που παίρνουν τα iphone, ακόμη και αν είναι διαφορετικό από εκείνο που παίρνουν τα Samsung, δεν αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στο να χρησιμοποιηθεί η κάρτα τύπου nano σε μια συσκευή που λαμβάνει συνήθως κάρτα τύπου micro, εφόσον διατίθεται στην αγορά ένα πολύ χαμηλού κόστους accessory που μπορεί να υποβοηθήσει την υποστήριξη της μιας κάρτας σε κινητό που παίρνει την άλλη κάρτα. Έτσι, δεν θα μπορούσε να δημιουργηθεί οποιαδήποτε εύλογη αμφιβολία στην εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής για το ότι η κάρτα με αρ. κινητής τηλεφωνίας που ανήκει αποκλειστικά στην Κατηγορούμενη χρησιμοποιήθηκε στην επίδικη συσκευή ιδιοκτησίας του ΜΚ1, για το μόνο λόγο ότι, ως η Κατηγορούμενη διατείνεται, η κάρτα της ήταν τύπου nano, ενώ η κάρτα που είχε ο ΜΚ1 στην επίδικη συσκευή ήταν τύπου micro. · Δεύτερον, έδειξε ότι η μη καταγραφή της επίμαχης κλήσης, ημερ. 24.6.2015 και ώρα 17꞉28, στην «Αναλυτική Κατάσταση Κλήσεων» ως το Τεκμήριο 6Β, έχει μία λογική εξήγηση꞉ ότι η κλήση αυτή δεν ολοκληρώθηκε, δηλαδή δεν υπήρξε σύνδεση με τον αποδέκτη της κλήσης, γι' αυτό και δεν ετίθετο θέμα χρέωσης της κάρτας συνδρομητή που έκανε την κλήση και κατ΄επέκταση δεν ετίθετο θέμα εμφάνισης της κλήσης αυτής στην Αναλυτική κατάσταση χρεώσεων που στάληκε στην Κατηγορούμενη ως το Τεκμήριο 6Β. Μόνο και μόνο που εξέπεμψε σήμα η CYTA για να διενεργηθεί η κλήση, μπορούσε να την έχει καταχωρημένη ως το Τεκμήριο 4Β, έστω και αν δεν μπορούσε να χρεώσει τον πελάτη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ3 ως ειλικρινή, πειστική, αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της. Προχωρώ στη μαρτυρία του ΜΚ
5. Θεωρώ ότι δεν υπήρξε οτιδήποτε κατά την αντεξέταση του ΜΚ4 που να βάλλει κατά της αξιοπιστίας των λεγόμενών του. Παρουσίασε το φάσμα των ενεργειών που έκανε προς διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, αντικειμενικά και απλά. Κρίνω σημαντική την επεξήγηση που έδωσε ο ΜΚ4 ότι οδηγήθηκε στο να κατηγορήσει την Κατηγορούμενη επειδή οι μόνες δύο φορές που βρέθηκε να χρησιμοποιείται μη υπηρεσιακή κάρτα της CYTA στην επίδικη συσκευή ήταν και τις δύο φορές από κάρτα με τα στοιχεία συνδρομητή της Κατηγορούμενης. Δεν εμφιλοχώρησε οποιαδήποτε χρήση της επίδικης συσκευής από κάρτα τρίτου συνδρομητή, ώστε να του δημιουργεί υπόνοια για κατοχή και χρήση της επίδικης συσκευής από άλλο συνδρομητή, εκτός της Κατηγορούμενης. Πράγματι, το στοιχείο αυτό δεν καταρρίφθηκε από πλευράς Υπεράσπισης. Απεναντίας, όπως ανέφερα πιο πάνω κατά την παράθεση της μαρτυρίας, υπήρξε παραδεκτή από πλευράς Υπεράσπισης η κατάθεση της υπαλλήλου της CYTA Κάλιας Συμεού βάσει της οποίας η επίδικη συσκευή δεν παραδόθηκε ούτε κατακρατήθηκε στη CYTA όταν παρουσιάστηκε για επιδιόρθωση, παρά μόνο επιστράφηκε σ' αυτόν που την παρουσίασε. Εφόσον ο μόνος που εντοπίστηκε ότι τη χρησιμοποίησε μετά τη CYTA ήταν ο συνδρομητής με τα στοιχεία της Κατηγορούμενης, ορθά ο ΜΚ4 θεωρεί ότι στην Κατηγορούμενη εναπόκειτο να εξηγήσει αν η συσκευή περιήλθε νόμιμα στην κατοχή της και προς τούτο την ανέκρινε. Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία της Κατηγορούμενης. Σταθερή της θέση, τόσο στην ανακριτική της κατάθεση, στην απάντηση που έδωσε στη γραπτή κατηγορία που της προσήφθη και στην προφορική ένορκη μαρτυρία που έδωσε στο Δικαστήριο ήταν ότι αυτή δεν ήξερε γιατί βρέθηκε η SIM card της στο ξένο τηλέφωνο. Κρίνοντας την ένορκη μαρτυρία της σε συσχετισμό με την υπόλοιπη δοθείσα μαρτυρία, έχω να παρατηρήσω τα εξής꞉ Ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι μετέβηκε στις 24.6.2015 στη CYTA λόγω προβλημάτων που παρουσίαζε η δική της συσκευή. Πέραν του ότι δεν το είχε θεωρήσει σημαντικό να το αναφέρει κατά τη λήψη της ανακριτικής της κατάθεσης, ενώ θα ήταν ορθό να το είχε αναφέρει και να εξηγήσει πώς η επίσκεψή της αυτή θεωρούσε ότι επιδρούσε στην υπόθεση που εξεταζόταν εναντίον της, παρατηρώ ότι ούτε και ενώπιον του Δικαστηρίου έδωσε οποιεσδήποτε επεξηγήσεις που να αποκαλύπτουν ποια η σημασία της συγκεκριμένης αναφοράς. Ενώ ισχυρίστηκε ότι μετέβηκε στη CYTA πριν τις 3 μ.μ., εντούτοις δεν εξήγησε πως τούτο επηρεάζει την επίμαχη χρήση της κάρτας της στην στην επίδικη συσκευή η ώρα 17꞉
6. Δεν είπε για παράδειγμα ότι άφησε τη δική της συσκευή μαζί με την κάρτα της στη CYTA, έτσι ώστε να μπορούσε να δημιουργηθεί υπόνοια ότι η κάρτα της ήταν διαθέσιμη στη CYTA και ότι μπορεί να χρησιμοποιήθηκε από υπάλληλο της CYTA στην επίδικη συσκευή σε περίπτωση που εκείνη εξακολουθούσε να παραμένει εκεί μέχρι τότε. Αν η Κατηγορούμενη αντιμετώπιζε προβλήματα με την δικής της ιδιοκτησίας συσκευή και άφησε τη συσκευή της στη CYTA, θα μπορούσε να της ήταν ακόμη πιο αναγκαίο να χρησιμοποιήσει την προσωπική της κάρτα σε άλλη συσκευή και εν προκειμένω στην επίδικη συσκευή, εφόσον την κατείχε. Ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούμενη ισχυρίστηκε για πρώτη φορά ότι το κινητό της χρησιμοποιήτο και από τρίτο άτομο κατά το μήνα Ιούνιο. Τούτο όμως δεν το είχε δηλώσει εξ αρχής κατά την ανακριτική της κατάθεση, στοιχείο που δείχνει πως πρόκειται για εκ των υστέρων σκέψη της. Εάν επρόκειτο να γινόταν πιστευτός ο ισχυρισμός της ότι το κινητό της, περιλαμβανομένης της κάρτας της, χρησιμοποιήτο από τρίτο άτομο κατά το μήνα Ιούνιο, τότε αυτό πάει να πει ότι ήταν με τη συγκατάθεσή της και από πρόσωπο που η ίδια γνώριζε, εφόσον η ίδια δεν είπε διαφορετικά. Και πάλιν, τα στοιχεία αυτά θα ήταν ουσιώδη για τη διερεύνηση της υπόθεσης και θα έπρεπε να αναφέρονταν εξ αρχής στον ΜΚ4 καθ΄ον χρόνο την ανέκρινε. Για τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω τη μαρτυρία που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου η Κατηγορούμενη ως προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων και αναξιόπιστη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Βάσει της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω σε εύρημα ότι꞉ Η επίδικη συσκευή ιδιοκτησίας του ΜΚ1 αποτελεί κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung Galaxy Note 3, χρώματος άσπρου και είχε αριθμό συνδρομητή 99871067 και αριθμό ΙΜΕΙ 354738060566228 (στο εξής η επίδικη συσκευή). Ο ΜΚ1 απώλεσε την επίδικη συσκευή την 31.5.2015 περί ώρα 23꞉30, καθώς αυτός βρισκόταν στην Αγία Νάπα και συγκεκριμένα στο μπαράκι του ξενοδοχείου «So White». Την 1.6.2015, ο ΜΚ1 πήγε στον αστυνομικό σταθμό της Ομορφίτας, όπου και κατήγγειλε απώλεια και/ή κλοπή της επίδικης συσκευής. Έλαβε από την Αστυνομία «Βεβαίωση καταγγελίας» ημερομηνίας 1.6.2015 (βλ. το Τεκμήριο 2). Την 2.6.2015 ο ΜΚ1 παρουσίασε στη CYTA τη Βεβαίωση ως το Τεκμήριο 2, με την οποία είχε συμβόλαιο τύπου RED 3 και από την οποία ο ΜΚ1 είχε αγοράσει το κινητό τηλέφωνο, αγοραίας αξίας €800, έναντι μηνιαίων δόσεων €51- για 2 χρόνια. Η CYTA έθεσε την επίδικη συσκευή στη μαύρη λίστα. Εντοπίστηκε από τη CYTA ότι έγινε χρήση της επίδικης συσκευής σε τρεις ξεχωριστές ημερομηνίες꞉ στις 22.6.2015 από υπηρεσιακό αριθμό κάρτας κινητής τηλεφωνίας της CYTA, ενώ στις 24.6.2015 και στις 24.9.2015 από αριθμό κάρτας κινητής τηλεφωνίας που ανήκε σε συνδρομητή της CYTA και συγκεκριμένα στην Κατηγορούμενη. Είναι άγνωστο ποιο πρόσωπο παρουσίασε την επίδικη συσκευή στη CYTA στις 22.6.
7. Η Κατηγορούμενη αναχώρησε από την Κύπρο για το εξωτερικό στις 21.6.2015 και επέστρεψε στην Κύπρο στις 24.6.
8. Μέχρι σήμερα δεν εντοπίστηκε η ίδια η επίδικη συσκευή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Η επίδικη κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το οποίο προβλέπει τα εξής: «Άρθρο
9. Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο ή οποιαδήποτε άλλην περιουσία, για τα οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους.». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος επεξηγήθηκαν στην απόφαση ημερ. 3.7.2014 στην Ποινική Έφεση Αρ. 242/12, Czari Ferencz v Αστυνομίας, ως εξής꞉ «Τα συστατικά στοιχεία της παράνομης κατοχής του άρθρου 309[1] του Ποινικού Κώδικα, υπέδειξε το πρωτόδικο Δικαστήριο, είναι (α) η κατοχή κινητής περιουσίας και (β) η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας ότι είναι κλοπιμαία, ενώ για το αδίκημα της κλοπής δια ευρέσεως του άρθρου 255

(2)(α)(iv)[2] παρέπεμψε και στο σύγγραμμα ΑRCHBOLD, Criminal Pleading Evidence & Practice, έκδοση 2007, παρ. 21-30, και αυτό για να υποδείξει ότι το υπό αναφορά αδίκημα δεν στοιχειοθετείται απλώς και μόνο επειδή η αποκτούμενη δια ευρέσεως περιουσία δεν είναι εγκαταλειφθείσα, αλλά για να τονίσει ότι επιπρόσθετα απαιτείται και κρίση ότι ο κατηγορούμενος, παρόλο που σχημάτισε την πεποίθηση ότι δεν ήταν εγκαταλειφθείσα και παρόλο που πίστευε πως με εύλογα διαβήματα θα μπορούσε να ανακαλυφθεί ο ιδιοκτήτης, εντούτοις δόλια την απόκτησε και την κατακράτησε. Είναι προφανές ότι οι υποδείξεις του Δικαστηρίου αναφορικά με τη μαρτυρία που πρέπει να προσκομισθεί προς στοιχειοθέτηση των υπό συζήτηση αδικημάτων είναι ορθές. Στη βάση δε ορθής νομικής θεώρησης κατέληξε σε καταδίκη για την κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας, αφού συνεκτίμησε ότι η φύση των αντικειμένων - σταυρός, εξαπτέρυγα, τρικέλι, δισκάρια, βάση δισκοπότηρου - και η αξία τους (€1.000) εύλογα θα δημιουργούσαν υπόνοιες ότι ήταν προϊόν κλοπής. Όπως κατέληξε και σε καταδίκη στην κατηγορία της κλοπής δια ευρέσεως, αφού έκρινε ότι τα δύο αυτά στοιχεία - φύση και αξία αντικειμένων - εύλογα δεν μπορούσαν να οδηγήσουν τον εφεσείοντα σε σχηματισμό πεποίθησης ότι ήταν εγκαταλειμμένα. Αντίθετα, κατέληξε το Δικαστήριο, τα στοιχεία αυτά αποκαλύπτουν ότι ο εφεσείων δόλια οικειοποιήθηκε τα αντικείμενα αυτά, παρόλο που πίστευε ότι με εύλογα διαβήματα θα μπορούσε να ανευρεθεί ο ιδιοκτήτης τους. Το σφάλμα του Δικαστηρίου, υποστήριξε η ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα, και αυτή είναι η πεμπτουσία των όσων προώθησε κατ΄ έφεση, είναι ότι από τη στιγμή που το Δικαστήριο δέχτηκε τον ισχυρισμό ότι τα αντικείμενα εντοπίστηκαν σε κάδο απορριμμάτων, θα έπρεπε να δεχθεί ότι εύλογα ο εφεσείων σχημάτισε την πεποίθηση ότι επρόκειτο για εγκαταλειφθείσα περιουσία και κατά συνέπεια η ανάληψη κατοχής ήταν νόμιμη. Πρόκειται για εισήγηση που δεν βρήκε σύμφωνο τον ευπαίδευτο συνήγορο της εφεσίβλητης, ο οποίος υποστήριξε την ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης. Εξετάσαμε την πρωτόδικη απόφαση υπό το πρίσμα των εκατέρωθεν επιχειρημάτων και εισηγήσεων. Να επισημάνουμε κατ΄ αρχάς ότι κοινό συστατικό στοιχείο των δύο κατηγοριών είναι η απόκτηση κατοχής κινητής περιουσίας, η οποία μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Το συστατικό αυτό στοιχείο δεν αμφισβητείται ότι απεδείχθη, αφού τα αντικείμενα που ανηύρε ο εφεσείοντας όντως αποτελούν κινητή περιουσία που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής. Κοινό περαιτέρω συστατικό στοιχείο των δύο κατηγοριών είναι η απόκτηση της εν λόγω περιουσίας με παράνομο - δηλαδή απαγορευμένο από το Νόμο - τρόπο και παράνομη σύμφωνα με το άρθρο 255

(1)(α)(iv) είναι η απόκτηση κινητής περιουσίας δια ευρέσεως ". εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που τη βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα". Επομένως, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, η στοιχειοθέτηση της κατηγορίας του άρθρου 309 προϋποθέτει την στοιχειοθέτηση της κατηγορίας του άρθρου 255

(2)(α)(iv). Όπως δε υπεδείχθη και στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 628 - η οποία παραπέμπει στο ίδιο απόσπασμα του συγγράμματος ΑRCHBOLD ως και η πρωτόδικη απόφαση της παρούσας - το συστατικό στοιχείο για τη θεμελίωση του αδικήματος της κλοπής δια ευρέσεως είναι η απόδειξη της ένοχης γνώσης και πρόθεσης του κατηγορούμενου. Αυτή δε συνάγεται από το σύνολο της μαρτυρίας, καθώς επίσης και από τη συμπεριφορά του εφεσείοντα και τα γεγονότα της υπόθεσης που συνήθως έχουν τον χαρακτήρα περιστατικής μαρτυρίας.». Στην παρούσα υπόθεση, δεν αμφισβητήθηκε ότι η επίδικη συσκευή αποτελεί περιουσία που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Ό,τι αμφισβητήθηκε είναι αν υπήρξε πράγματι «κατοχή» της επίδικης συσκευής από την Κατηγορούμενη. Ο όρος «κατοχή» ερμηνεύται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ως εξής꞉ «"κατοχή" - (α) "να κατέχει" ή "να έχει στην κατοχή" περιλαμβάνει όχι μόνο το να έχει στη δική του προσωπική κατοχή, αλλ' επίσης και το να έχει σε γνώση του ότι είναι στην πραγματική κατοχή ή τη φύλαξη οποιουδήποτε άλλου προσώπου ή το να φυλάγει σε οποιοδήποτε χώρο (είτε αυτός ανήκει στον ίδιο ή κατέχεται από αυτό είτε όχι) για χρήση ή όφελος του ίδιου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, (β) σε περισσότερα από ένα πρόσωπα, αν ένας ή περισσότερα από αυτά έχουν κάποιο πράγμα υπό τη φύλαξη ή στην κατοχή τους σε γνώση και με τη συγκατάθεση των υπολοίπων, το πράγμα αυτό θεωρείται ότι βρίσκεται υπό τη φύλαξη και την κατοχή καθενός και όλων αυτών των προσώπων.» Στην παρούσα υπόθεση, αν και δεν εντοπίστηκε η επίδικη συσκευή στη φυσική κατοχή της κατηγορούμενης από οποιονδήποτε από τους μάρτυρες κατηγορίας, εντούτοις εντοπίστηκε βάσει της βάσης δεδομένων που τηρεί η CYTA ότι η επίδικη συσκευή χρησιμοποιήθηκε με την κάρτα κινητής τηλεφωνίας που αποκλειστικά ανήκε κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Κατηγορούμενη. Συνεπώς, είναι μέσω αυτής της περιστατικής μαρτυρίας «χρήσης» της επίδικης συσκευής που η Κατηγορούσα Αρχή προώθησε την υπόθεση της κατά της Κατηγορούμενης για παράνομη κατοχή της συσκευής, παρά στη βάση άμεσης μαρτυρίας φυσικής κατοχής της συσκευής. Το ότι δεν θα μπορούσε να γίνει χρήση της συσκευής χωρίς φυσική κατοχή της ίδιας της συσκευής, δεν αμφισβητήθηκε οποτεδήποτε. Το αν ήταν τρίτο πρόσωπο που είχε τη φυσική κατοχή της επίδικης συσκευής, δεν θα ήταν από μόνο του αρκετό για να καταρρίψει την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, αφού εκείνο το πρόσωπο θα έπρεπε να είχε συγχρόνως και τη φυσική κατοχή της κάρτας συνδρομητή της Κατηγορούμενης. Στην ανακριτική της κατάθεση, όπου έδιδε με ελεύθερη βούληση αυθόρμητα την εκδοχή της, ήταν η θέση της κατηγορούμενης ότι η κάρτα κινητής τηλεφωνίας της παρέμενε πάντα στην κατοχή της και δεν υπήρχε δίδυμη κάρτα αυτής ώστε να μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί συγχρόνως από τρίτο πρόσωπο. Έχω κατά νου τα λεχθέντα στην απόφαση ημερ. 20.1.2017 στην Ποινική Έφεση 53/2013, Κώστα Παλάσκα ν Δημοκρατίας, αναφορικά με την αποδεικτική αξία, βαρύτητα και δυναμική της περιστατικής μαρτυρίας, ότι δηλαδή꞉ «Η περιστατική μαρτυρία δεν είναι με οποιοδήποτε τρόπο υποδεέστερη της άμεσης μαρτυρίας. Αντίθετα, όπως έχει λεχθεί στις υποθέσεις Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 102 σελ. 119-120 και επαναλήφθηκε στην Αντωνίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 748 και στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Παναγιώτη Νικολάου

(2010)2 Α.Α.Δ. 525, όταν η μαρτυρία «... είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους ...». Αυτό, διότι η περιστατική μαρτυρία πρέπει να είναι καταλυτική ως προς την ενοχή του κατηγορουμένου με τους κρίκους της αλυσίδας της να είναι τόσο συνεκτικά στερεωμένοι μεταξύ τους ώστε να μην παρέχεται έδαφος για άλλη λογική εξήγηση εκτός του ότι ο κατηγορούμενος είναι ένοχος του αδικήματος. Με την περιστατική μαρτυρία πρέπει το αδίκημα να συνδέεται με τον κατηγορούμενο και την ενοχή του κατά τρόπο άμεσο και ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία, (Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73). Η περιστατική μαρτυρία πρέπει ταυτόχρονα, κατά τη νομολογία, (Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 428 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παναγιώτη Νικολάου - πιο πάνω -), να μην περιέχει κενά στην πορεία της, ώστε να παρέχεται η αναγκαία ασφάλεια στην απόφαση περί ενοχής. (βλ. Θεοφάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 215/2012 ημερ. 6.4.2015). Κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση καμία άλλη λογική εξήγηση δεν δόθηκε για το πως χρησιμοποιήθηκε η κάρτα συνδρομητή της Κατηγορούμενης στις 24.6.2015 στην επίδικη συσκευή, από το να είχε η ίδια η Κατηγορούμενη φυσική κατοχή της συσκευής στις 24.6.2015. Δεν εξετάζω το τί συνέβηκε στις 22.6.2015 αφού δεν κατηγορείται για εκείνην την ημερομηνία. Δεν αποκλείεται, άλλωστε, η Κατηγορούμενη να μην είχε μαζί της την επίδικη συσκευή στο ταξίδι τις στη Σερβία μεταξύ 21.6.2015 και 24.6.2015 και να έλαβε κατοχή αυτής για πρώτη φορά μόλις στις 24.6.2015 το απόγευμα. Επομένως, η προσφερθείσα περιστατική μαρτυρία είναι ικανή να αποδείξει το συστατικό στοιχείο «της κατοχής» της επίδικης συσκευής από την Κατηγορούμενη κατά την επίδικη ημερομηνία και ώρα. Όσον αφορά το συστατικό στοιχείο της «ύπαρξης εύλογης υπόνοιας ότι η συσκευή ήταν κλοπιμαία», έχω να παρατηρήσω ότι, η εύλογη υπόνοια, που αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα, αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται. Δεν αποδεικνύεται απλώς και μόνο με την έκφραση της υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης του οποιουδήποτε, π.χ. του εξεταστή της υπόθεσης ή του κατηγορούμενου. Χρειάζεται να μορφωθεί δικαστική κρίση με βάση το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, και όχι να μεταβιβασθεί το έργο της αξιολόγησης στις διωκτικές αρχές, θεωρώντας ότι, εφόσον οι ίδιες είχαν την εύλογη υπόνοια που απαιτείται, το στοιχείο αυτό του αδικήματος ικανοποιείται (βλ. Τζώννης Καριπίδης ν Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 237). Πάντως, ανεξαρτήτως αξίας της επίδικης συσκευής, καμία δυσκολία δεν μπορούσε να έχει κάποιος που έβρισκε μια τέτοια συσκευή κινητού τηλεφώνου που δεν ήταν δικής του ιδιοκτησίας, να αντιληφθεί ότι ανήκε σε άλλο πρόσωπο. Ακόμη και αν το επίδικο κινητό είχε πέσει από την τσέπη του ΜΚ1, κάτι που ο ίδιος δεν μπορούσε να αποκλείσει, θα μπορούσε εν πάση περιπτώσει αυτός που έβρισκε τη συσκευή να προβεί σε εύλογα διαβήματα για εντοπισμό του ιδιοκτήτη της συσκευής. Είναι πλέον ξεκάθαρο με βάση τη μαρτυρία του ΜΚ3 ότι κάθε συσκευή κινητού τηλεφώνου έχει στοιχεία που τη συνδέουν κατά τρόπο μοναδικό με το δικαιούχο συνδρομητή της. Στην παρούσα υπόθεση, λόγω του ότι η Κατηγορούμενη αρνείτο πλήρως την κατοχή του κινητού, δεν τέθηκε ενώπιον μου οποιαδήποτε γραμμή υπεράσπισης που να άπτεται του κατά πόσον αυτή εύλογα πίστευε το κινητό ως εγκαταλειφθέν ή ότι νόμιμα περιήλθε στην κατοχή της. Δεν μπορώ λοιπόν στο παρόν στάδιο να εξετάσω κατά τρόπο υποθετικό μια τέτοια γραμμή υπεράσπισης. Δεν χρειάζεται να αποδείξει η Κατηγορούσα Αρχή ότι το επίδικο κινητό είχε κλαπεί, για να μπορούσε να προωθήσει την υπόθεση της παράνομης κατοχής. Τέτοια μαρτυρία είναι αναγκαία μόνο για απόδειξη του αδικήματος της κλεπταποδοχής, βάσει του άρθρου 306 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προϋποθέτει ότι το πρόσωπο που κατηγορείται «αποδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή εκλάπηκε ή αποκτήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα» (βλ. Police v Neoclis Haralambous & Stefanis Yanni (V14) 1 CLR 109, 28.11.1933꞉ "STRONGE, Chief Justice (C.J.): [.] Now, since Section 294, which precedes Section 297, already provided for receiving goods knowing them to have been stolen, Section 297 must clearly have been intended to meet a different case, such a case as might, for instance, conceivably arise where the prosecution, although not able to prove larceny either by direct evidence of it or by evidence of the circumstances under which the accused person received the property (R. v. Sbarra (supra)) is, nevertheless, in a position to prove that on a given date a certain person had in his possession property which some other person reasonably suspected to be stolen property.»). Συνεπώς, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάση λογικής αμφιβολίας την κατηγορία αρ. 1 επί του κατηγορητηρίου. Η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη και καταδικάζεται για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 1. Τα έξοδα που προκλήθηκαν από την ακρόαση της υπόθεσης επιδικάζονται εναντίον της Κατηγορούμενης. (υπ.)............ Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ