Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Κωνσταντίνος Χριστοδούλου, Αρ. Υποθ. 3559/16, 7/4/2017

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και Κ.Δ.Π.149/09, Κ.Δ.Π.45/10, Κ.Δ.Π.385/10, Κ.Δ.Π.246/2011, Κ.Δ.Π.446/11, Κ.Δ.Π.165/11, Κ.Δ.Π.264/12, Κ.Δ.Π.506/12, Κ.Δ.Π.67/13.» H 2η και η 4η κατηγορία αφορούν στο αδίκημα της «Χρήσης Ναρκωτικών Ουσιών Τάξεως B΄, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10(α), 30, 31 και 38 και Παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20(Ι)/92 και Κ.Δ.Π. 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και Κ.Δ.Π.45/10.» Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου꞉ Η 1η κατηγορία αφορά σε αδίκημα που διαπράχθηκε στις 13.2.2016 στην Αγ. Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου επί τω ότι είχε στην κατοχή του 0,41 γρ. πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Η 2η κατηγορία αφορά στο ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο με την 1η κατηγορία κάπνισε χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Η 3η κατηγορία αφορά σε αδίκημα που διαπράχθηκε στις 10.6.2016 στην Αγ. Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου επί τω ότι είχε στην κατοχή του 2,76 γρ. πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Η 4η κατηγορία αφορά στο ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο με την 3η κατηγορία κάπνισε χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής είναι καταγεγραμμένα αυτολεξεί στο πρακτικό του Δικαστηρίου. Δεν αμφισβητήθηκαν από τη συνήγορο Υπεράσπισης, γι' αυτό και θα αποτελέσουν τη βάση επί της οποίας θα στηριχθεί το Δικαστήριο για την επιβολή ποινής. Για χάριν εξοικονόμησης χρόνου δεν θα τα επαναλάβω εφόσον η παρούσα απόφαση εκδίδεται αυθημερόν από έδρας και αντίγραφο αυτής θα δοθεί στη συνήγορο Υπεράσπισης εντός της ίδιας μέρας. Σημειώνω επιγραμματικά ότι τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 1 και 2 διερευνήθηκαν κατά την ανακοπή οχήματος που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος κατά τον τόπο και χρόνο που αναφέρθηκε πιο πάνω, όταν από το όχημα του αναδείετο η έντονη μυρωδιά κάνναβης και ο Κατηγορούμενος ομολόγησε αμέσως τα αδικήματα στα σκηνή, ενώ τα αδικήματα των κατηγοριών 3 και 4 διερευνήθηκαν όταν ο Κατηγορούμενος εμφανίσθηκε αυτοβούλως σε αστυνομικό σταθμό για λόγο που παρέμεινε άγνωστος στο Δικαστήριο και εντοπίστηκε να κρατά μισκοκαπνισμένο τσιγάρο το οποίο περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, ερευνήθηκε και ομολόγησε αμέσως τα αδικήματα ως οι κατηγορίες 3 και

1. Όπως ενημέρωσε το Δικαστήριο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν ηλικίας 24 ετών. Όσον αφορά τα τεκμήρια που κατακρατεί η Αστυνομία ζητήθηκε όπως διαταχθεί να κατασχεθούν και να καταστραφούν. ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η συνήγορος Υπεράσπισης εφοδίασε το Δικαστήριο με γραπτή αγόρευση. Έκανε ειδική αναφορά στο Δικαστήριο στους εξής μετριαστικούς παράγοντες꞉ Ότι ο Κατηγορούμενος είναι νεαρής ηλικίας. Ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ότι στην τρυφερή ηλικία των 10 ετών κήδευσε τον αδερφό του ο οποίος έφυγε σε ηλικία 14 ετών μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Έκτοτε, τα τελευταία 15 χρόνια ο Κατηγορούμενος πάσχει από κατάθλιψη γεγονός που υποδηλώνεται από το Πιστοποιητικό της Δρ. Σούλας Κλεάνθους (Έγγραφο Α). Παρακολουθείται από την εν λόγω ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Κατά ή περί το 2011 παρασυρόμενος από κακές παρέες όταν εντάχθηκε στο στρατό, άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Το Μάρτιο του 2016 εντάχθηκε εθελοντικά σε Πρόγραμμα Απεξάρτησης και Συμβουλευτικής από Ναρκωτικά στο Σταθμό Πρόληψης και Συμβουλευτικής «Αχιλλέας» (ΚΕΝΘΕΑ) (βλ. το Έγγραφο Β). Επίσης άρχισε να απασχολείται τα πρωινά σε Γαλακτοκομείο στη Δερύνεια. Διενήργησε τοξικολογικές εξετάσεις στις 6.4.
2. Δυστυχώς τον δείχνουν να είναι θετικός σε διάφορες ναρκωτικές ουσίες, περιλαμβανομένης της κάνναβης (βλ. Έγγραφο Γ). Επέλεξε να εμφανιστεί με καθαρά τα χέρια σήμερα στο Δικαστήριο και να δείξει την πραγματική του εικόνα, ζητώντας να δείξει το ανθρώπινο πρόσωπό του το Δικαστήριο. Αν όμως αυτό το παιδί σταλεί στη φυλακή, θα είναι σαν να στέλνουμε ένα αρνί στους λύκους. Ο ίδιος δεν έχει το νοητικό επίπεδο ή το ψυχικό σθένος για αυτοπροστασία. Αν το Δικαστήριο καταλήξει να στέλνει τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο, υποβάλλεται εισήγηση για αναστολή της ποινής. Διάταγμα Θεραπείας δεν ζητείται, αντί άλλης ποινής, με το σκεπτικό ότι ο Κατηγορούμενος είναι ήδη ενταγμένος σε πρόγραμμα απεξάρτησης και έχει τη μητρική και γονική συμπαράσταση. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Οι μέγιστες προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει με Νόμο. Το άρθρο 6

(2)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε ποινικοποιεί την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου. Το άρθρο 10(α) ποινικοποιεί το κάπνισμα κάνναβης ή οποιωνδήποτε παράγωγων αυτής. Το άρθρο 30 του ιδίου Νόμου καθορίζει τον τρόπο δίωξις και το μέγεθος της ποινής για τα αδικήματα που προβλέπονται στο Νόμο αυτό. Για το αδίκημα της κατοχής κάνναβης, το άρθρο 30 σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα, προβλέπει για μέγιστη ποινή φυλάκισης 8 χρόνων ή πρόστιμο μέχρι ΛΚ50.000 ή και τις δύο ποινές. Σε σχέση με τα αδικήματα του άρθρου 10(α), το Δικαστήριο έχει εξουσία να επιβάλει ποινή ως προβλέπεται στο άρθρο 30

(3)σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα του ιδίου Νόμου, η οποία εκεί καθορίζεται, ανεξαρτήτως της τάξης φαρμάκου, ως φυλάκιση διά βίου ή πρόστιμο μέχρι ΛΚ 50.000 ή και τις δύο ποινές. Ωστόσο, το εδάφιο

(2)του άρθρου 30 δίδει εξουσία στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, να διατάξει όπως το αδίκημα εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, εξουσία η οποία πράγματι ασκήθηκε στην παρούσα υπόθεση. Η μέγιστη ποινή φυλάκισης που τα Επαρχιακά Δικαστήρια δύνανται να επιβάλουν ανέρχεται στα 5 χρόνια. Ανεξαρτήτως τούτου, η παρούσα υπόθεση, όπου ο Κατηγορούμενος ήταν 24 χρόνων κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος και είναι Λευκού Ποινικού Μητρώου, εμπίπτει εντός των διατάξεων της επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 30, σύμφωνα με τις οποίες - «Νοείται ότι σε κατηγορούμενο που κρίθηκε ένοχος για αδίκημα που αφορά χρήση, κατοχή ή μεταφορά ελεγχόμενου φαρμάκου για προσωπική χρήση επιβάλλεται ποινή φυλάκισης που δε θα υπερβαίνει τα δύο έτη, αν:- (

1. i)δεν είχε συμπληρώσει, κατά το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος, το εικοστοπέμπτο (25ο) έτος της ηλικίας του, και (
2. ii)δεν έχει οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα κατά παράβαση του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών.». Το άρθρο 30

(4)του Νόμου παραθέτει περιστατικά τα οποία το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό. Ως καθιστώντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό λαμβάνονται υπόψη: η ηλικία του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, ότι δεν είχε ανάμειξη σε εμπορία και το παράπτωμά του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση, ο βαθμός εξάρτησής του από ναρκωτικά, η αποδεδειγμένη μεταμέλειά του η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, το είδος και η ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε από τα περιστατικά που καταγράφονται στο εδάφιο (α) του άρθρου 30

(4)ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα της κοινωνίας μας και σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού (βλ. Mahrad Mohamad Reza Beyki v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 60). Όπως έχει νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, ιδιαίτερα βέβαια το οικογενειακό του περιβάλλον (βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482). Είναι, όμως, εξίσου θεμελιωμένη και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 174, στην οποία ποινή τριετούς φυλάκισης για κατοχή από χρήστη 22 γραμμαρίων όπιου για ιδία χρήση κρίθηκε, ως εκ της υπέρμετρης σημασίας που εδόθη στο στοιχείο της αποτροπής, υπερβολική και μειώθηκε σε 18 μηνών, ο Πικής, Π., δίδοντας την απόφαση, έθεσε το ζήτημα ως εξής στη σελ. 177: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου». Παρομοίως, στην προηγούμενη απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240, υπογραμμίστηκε η διάκριση μεταξύ της σοβαρότητας των εγκλημάτων κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, από τη μια, και εμπορίας ναρκωτικών, από την άλλη, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 585, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Lee Andrew Mortimer v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 22, στην περίπτωση χρήστη, σε αντιδιαστολή με τις υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, «στην αρμόζουσα ποινή δεν επιβάλλεται να προβάλλεται έντονο το στοιχείο της αποτροπής, οι δε προσωπικές περιστάσεις του συγκεκριμένου κατηγορούμενου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Ταυτόχρονα, όμως, η ποινή πρέπει να αντανακλά την αποδοκιμασία της κοινωνίας στη διάπραξη των αδικημάτων αυτών και να δίδει το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η χρήση ναρκωτικών δεν καταστρέφει μόνο τον ίδιο το χρήστη». Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.2016, στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη ν Αστυνομίας, υιοθετήθηκε ο λόγος της απόφασης ημερ. 21.11.2014, στην Ποινική Έφεση 6/2014, Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας, όπου είχε λεχθεί ότι, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η αντιμετώπιση κατά αυστηρό τρόπο των αδικοπραγούντων αποτελεί και τη συνδρομή των Δικαστηρίων, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών. Εξαιρετικά ανησυχητικές είναι και οι διαστάσεις που καταλαμβάνει η χρήση ναρκωτικών στην Κυπριακή κοινωνία και ειδικότερα στην περιοχή όπου εδρεύει το παρόν Δικαστήριο. Η εξάπλωση των ναρκωτικών ουσιών συντείνει στις πολλές εκφάνσεις της εγκληματικής συμπεριφοράς νεαρών προσώπων. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο, τόσο για τη φυσική, όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή. Στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος παραδέχεται και ομολογεί ότι είναι χρήστης και μάλιστα ουσιοεξαρτημένος. Τούτο φαίνεται πρόδηλα μέσα από τις Αναλύσεις Ούρων, πρόσφατης ημερομηνίας, 6.4.2017, οι οποίες ως παρατηρώ τον παρουσιάζουν να είναι θετικός σε διάφορες ναρκωτικές ουσίες, ακόμη και τάξεως Α, πέραν της κάνναβης που εντοπίστηκε στην παρούσα υπόθεση να καπνίζει και να κατέχει. Συγκεκριμένα, φαίνεται θετικός σε꞉ αμφεταμίνες, μεταμφεταμίνες έκσταση κάνναβη. Πρόκειται δηλαδή για χρήστη που εμφανίζεται να έχει δοκιμάσει ένα ευρύ φάσμα ναρκωτικών ουσιών. Ασφαλώς η ποινή που θα πρέπει να του επιβληθεί είναι μόνο εκείνη η οποία αντανακλά ορθά στα ποινικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται στην παρούσα υπόθεση. Όχι για οποιαδήποτε άλλα αδικήματα τα οποία δεν έχουν διερευνηθεί και τεθεί επί του κατηγορητηρίου. Ο μόνος λόγος που αναφέρομαι λοιπόν στο περιεχόμενο των αναλύσεων ούρων που προσκόμισε ο Κατηγορούμενος είναι για να αξιολογήσω το μέγεθος της επιείκειας που μπορεί το Δικαστήριο να επιδείξει στον Κατηγορούμενο με αναφορά στον θεσμοθετημένο παράγοντα του βαθμού εξάρτησης του στα ναρκωτικά (βλ. το άρθρο 30

(4)του Ν.29/77). Η εικόνα εξάρτησης που παρουσιάζει κρίνω υπ' αυτή την έννοια ότι είναι επιβαρυντική. Άλλωστε το γεγονός ότι πανομοιότυπα αδικήματα της 13.2.2016 επαναλήφθηκαν στις 10.6.2016 εντάσσεται στο ίδιο πλαίσιο εξάρτησης. Προχωρώ να σημειώσω τους ελαφρυντικούς παράγοντες που αποδέχομαι ότι εμφανίζει η παρούσα υπόθεση꞉ Πρώτον, ότι τα ναρκωτικά ήταν για προσωπική χρήση του Κατηγορούμενου και όχι για προμήθεια σε τρίτους. Η ποσότητα είναι κατά πολύ μικρότερη του κατωτάτου ορίου των 30 γραμμαρίων που με βάση το άρθρο 30Α του Νόμου θα δημιουργούσε κατά Νόμο τεκμήριο ότι κατέχεται με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Δεύτερον, ότι στο μεσοδιάστημα από τότε που τέλεσε το αδίκημα (13.2.2016) μέχρι σήμερα που επιβάλλεται ποινή σε αυτόν, ο Κατηγορούμενος κατέβαλε προσπάθεια απεξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες, με το να ενταχθεί σε σχετικό πρόγραμμα (βλ. Έγγραφο Β) από 11.3.2016. Δεν φάνηκαν απτά θετικά αποτελέσματα μέχρι τώρα, αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο επικροτεί στη νομολογία του το να λαμβάνεται υπόψη η πρόσπάθεια ενός κατηγορούμενου για απεξάρτηση, ως ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας ή τουλάχιστον «ως παράγοντα στον οποίο θα πρέπει να δίνεται επαρκής σημασία με την ανάλογη μείωση της ποινής κατά τρόπο που να φαίνεται ότι τα Δικαστήρια επιβραβεύουν την απεξάρτηση ως μέρος του μηχανισμού αντιμετώπισης των προβλημάτων που επέρχονται από την ενασχόληση ατόμων με εξαρτησιογόνες ουσίες» (βλ. την προμνησθείσα απόφαση στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη). Η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση, (Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω). · Τρίτον, ότι ο Κατηγορούμενος είναι νεαρό πρόσωπο, σήμερα 25 ετών, και είναι λευκού ποινικού μητρώου, το οποίο χρήζει προσεκτικής μεταχείρισης λόγω και της ψυχιατρικής του κατάστασης ως αποτυπώνεται στο Έγγραφο Α. · Τέταρτον, ότι ο Κατηγορούμενος προχώρησε αμέσως σε παραδοχή των παρόντων αδικημάτων στην ΥΚΑΝ, συνεργάστηκε με τις διωκτικές αρχές, συγκατατέθηκε στην έρευνα και αυτόβουλα αποκάλυψε το αδίκημα της χρήσης, στοιχεία έμπρακτης μεταμέλειας (βλ. την προμνησθείσα απόφαση στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη), τα οποία ενισχύθηκαν περαιτέρω λόγω της παραδοχής των αδικημάτων και ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), πράγμα που βοήθησε να εξοικονομηθεί και πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Αξιολογώντας σωρευτικά τους πιο πάνω παράγοντες, κρίνω πως το Δικαστήριο δεν δύναται να αποκλίνει από το είδος της ποινής φυλάκισης ενόψει της εμφανούς εξάρτησης του Κατηγορούμενου στα ναρκωτικά, αλλά δύναται να μειώσει σημαντικά το εύρος της ποινής που θα του επιβληθεί υπό το φως των άλλων μετριαστικών παραγόντων που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Ως εκ τούτου επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι κάτωθι ποινές: Στην 3η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 30 ημερών. Στην 4η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 21 ημερών. Στην 1η και στη 2η κατηγορία καμία άλλη ποινή ενόψει της αρχής της συνολικότητας των ποινών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72 αναφέρει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Κρίνω πως παρά το πολύ μικρό μέγεθος της ποινής φυλάκισης, δικαιολογείται να δοθεί στον Κατηγορούμενο η ευχέρεια της αναστολής της ενόψει του ότι είναι ενταγμένος σε πρόγραμμα απεξάρτησης και παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας τα οποία δυνατόν να επιδεινωθούν δια του εγκλεισμού του. Ας αδράξει ο ίδιος την ευκαιρία που του δίδει το Δικαστήριο για θετική αναμόρφωση της συμπεριφοράς του και για πλήρη απεξάρτηση. Αναστέλλεται η ποινή φυλάκισης για 3 έτη από σήμερα. [Επεξηγείται στον κατηγορούμενο η σημασία της αναστολής.] Τα τεκμήρια που βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνομίας να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ........... Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ