Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Erekle Tsiklauri, Αρ. Υπόθεσης: 767/2017, 25/4/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) Ενώπιον: Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 767/2017 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Erekle Tsiklauri Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 25 Απριλίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χ''Μιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: καμία εμφάνιση Ο Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από τις 28.3.2017 ως υπόδικος για την παρούσα υπόθεση και για άλλες δύο υποθέσεις με αριθ. 765/17 και 766/17, τίθεται σήμερα ενώπιον μου προς επιβολή ποινής σε αυτόν κατόπιν δικής του παραδοχής ενοχής για το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετωπίζει και στις τρεις υποθέσεις. Ως κυρίως υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής έχει εγκριθεί από το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, να είναι η 767/
- Θα ληφθούν υπόψη οι 765/17 και 766/
- Η κυρίως υπόθεση 767/17 Στην κυρίως υπόθεση, τα αδικήματα που παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος είναι τα εξής꞉ 1η και 5η κατηγορία꞉ Πλαστοπροσωπεία, κατά παράβαση των άρθρων 35 και 360 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/
- 2η, 3η και 4η κατηγορία꞉ Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 166/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου꞉ 1η κατηγορία - Ο Κατηγορούμενος στις 24.3.2017 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου επί σκοπώ καταδολίευσης του Αστ. 194 Μ. Σολωμού της Υ.Α.&Μ. Αμμοχώστου ψευδώς παρέστησε τον εαυτό του ως άλλο πρόσωπο, ήτοι παρουσιάστηκε ως Stanislav Atanasov Dimitrov. 2η κατηγορία - Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία εν γνώση του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, ήτοι την πλαστή Βουλγάρικη ταυτότητα με αριθμό 147865893 στο όνομα Stanislav Atanasov Dimitrov. 3η κατηγορία - Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία εν γνώση του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, ήτοι το πλαστό Βουλγάρικο διαβατήριο με αριθμό 325343778 στο όνομα Stanislav Atanasov Dimitrov. 4η κατηγορία - Ο Κατηγορούμενος στις 13.3.2017 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου εν γνώση του και δολίως έθεσε σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, ήτοι την πλαστή Βουλγάρικη ταυτότητα με αριθμό 147865893 στο όνομα Stanislav Atanasov Dimitrov. 5η κατηγορία - Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην τέταρτη κατηγορία επί σκοπώ καταδολίευσης του Χαράλαμπου Μανέντζου ψευδώς παρέστησε τον εαυτό του ως άλλο πρόσωπο, ήτοι παρουσιάστηκε ως Stanislav Atanasov Dimitrov. Τα γεγονότα της υπόθεσης, αναφορικά με τον Κατηγορούμενο, όπως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν ως εξής꞉ Στις 24/3/17 γύρω στο μεσημέρι, περί τις 13:00, ο ΜΚ1 (Αστ. 194 Μ. Σολωμού) της ΥΑΜ Κλιμακίου Αμμοχώστου μετά από έλεγχο που έκαμε στο ξενοδοχείο Dominique, περιοχή Πρωταρά, εντόπισε τον κατηγορούμενο και ένα τρίτο πρόσωπο (τον Badri Tivatelidze) να ασχολούνται με την τοποθέτηση κεραμικών και τους ζήτησε να αποκαλύψουν τις ταυτότητες τους. Ο Badri Tivatelidze έδωσε τα στοιχεία του και ανέφερε ότι εργαζόταν χωρίς να έχει την απαιτούμενη άδεια και συνελήφθηκε για το ότι εργαζόταν παράνομα χωρίς άδεια. Παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 25/3/17, όπου εκδόθηκε εναντίον του διάταγμα τριήμερης προφυλάκισης. Έδωσε κατάθεση στην οποία ανέφερε ότι έφτασε στην Κύπρο στις 7/9/16 μέσω κατεχομένων και δεν αποτάθηκε για οποιαδήποτε άδεια παραμονής και ότι εργοδοτήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Την ίδια ημέρα, 24.3.2017 ο Κατηγορούμενος απάντησε στον ΜΚ1 ότι ονομάζεται Atanasov Stanislav Dimitrov και ότι κατάγεται από τη Βουλγαρία και παρέδωσε στον ΜΚ1 ένα βουλγάρικο διαβατήριο και μία βουλγαρική ταυτότητα με το πιο πάνω όνομα. Από έλεγχο που έκαμε ο ΜΚ1 στα έγγραφα αυτά, διαπίστωσε ότι ήταν πλαστά και συνέλαβε τον Κατηγορούμενο. Αφού ερώτησε τον κατηγορούμενο, εκείνος παραδέχθηκε ότι κατάγεται από την Γεωργία, έδωσε τα πραγματικά του στοιχεία και ανέφερε ότι δεν έχει άδεια εργασίας. Συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της πλαστοπροσωπίας και για παράνομη απασχόληση. Ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι εργοδότης του είναι ο ΜΚ2 (Χαράλαμπος Μανέντζος), ο οποίος είναι εργολάβος οικοδομών. Λήφθηκε κατάθεση από τον ΜΚ2 και ανέφερε ότι εργοδότησε μόνο τον κατηγορούμενο (όχι και τον Badri Tivatelidze), ο οποίος του παρουσίασε βουλγάρικο διαβατήριο και ταυτότητα και του παρέδωσε φωτοαντίγραφο της βουλγαρικής ταυτότητας του. Έγιναν εξετάσεις μέσω αρχείου της Υ.Α.Μ. και διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο στις 2/9/16 μέσω κατεχομένων και δεν αποτάθηκε για οποιαδήποτε άδεια παραμονής. Να σημειωθεί ότι στην κατοχή του βρέθηκε γεωργιανό διαβατήριο στο όνομα G.V. Τζικασβίλι με την φωτογραφία του. Ανέφερε ότι το όνομα αυτό ήταν το όνομα του και μετά το άλλαξε και το έκαμε Erekle Tsiklauri. Με το όνομα Tsiklaouri αφίχθηκε στην Κύπρο το 2008 μέσω κατεχομένων και αποτάθηκε για άδεια παραμονής ως αιτητής πολιτικού ασύλου. Ο φάκελος του είχε κλείσει στις 7/4/2009 και συνέχισε να παραμένει παράνομα στη Δημοκρατία. Στις 15/8/12 ο κατηγορούμενος αναχώρησε από την Λάρνακα και τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στις 21/8/12 στον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων ως απαγορευμένος μετανάστης. Συνελήφθηκε στην βάση δικαστικών ενταλμάτων σύλληψης σε κατοπινό στάδιο. Από τη διερεύνηση της πιο πάνω κυρίως υπόθεσης 767/17, προέκυψαν οι κατηγορίες για τα αδικήματα ως φαίνονται στις υποθέσεις 766/17 και 765/
- Η υπόθεση 766/17 1η κατηγορία꞉ Είσοδος στη Δημοκρατία της Κύπρου χωρίς να παρουσιαστεί στον Διευθυντή του Τμήματος Μεταναστεύσεως κατά παράβαση του άρθρου 12
(3)
(5)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, Νόμος 50/88, Νόμος 166/87, Νόμος 66(Ι)/2003 και Νόμος 43/74. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο 1ος κατηγορούμενος (Erekle Tsiklauri) στις 2.9.2016 στο Αεροδρόμιο Τύμπου της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ ήταν πρόσωπο το οποίο εισήλθε στη Δημοκρατία της Κύπρου δια αέρος, δεν παρουσιάστηκε αμέσως αυτοπροσώπως στον πλησιέστερο Διευθυντή του Τμήματος Μεταναστεύσεως για να του δοθεί άδεια εισόδου στη Δημοκρατία. 2η κατηγορία꞉ Απαγορευμένος μετανάστης, κατά παράβαση των άρθρων 6
(1)(κ)
(2)και 19
(2)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 50/88, 66(Ι)/2003 και του Κανονισμού 9 των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 242/
- Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ο 1ος κατηγορούμενος (Erekle Tsiklauri), στις 24.3.2017 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, ενώ ήταν αλλοδαπός και τα στοιχεία του ήταν τοποθετημένα στον κατάλογο STOP-LIST από 21.8.2012 στα λιμάνια της Κυπριακής Δημοκρατίας ως απαγορευμένο πρόσωπο να εισέλθει στη Δημοκρατία, εισήλθε στη Δημοκρατία κατά παράβαση της προαναφερθείσας απαγόρευσης από το Αεροδρόμιο Τύμπου. Σημειωτέον ότι για τον Κατηγορούμενο αρ. 2 (Χαράλαμπο Μανέντζο) η υπόθεση αποσύρθηκε στις 6.4.2017 λόγω μη επίδοσης του κατηγορητηρίου σ' αυτόν και η υπόθεση εναντίον του απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ως αποσυρθείσα. Η υπόθεση 765/17 2η κατηγορία꞉ Πρόσληψη αλλοδαπού σε υπηρεσία και παράλειψη ειδοποιήσεως του Λειτουργού καταγραφής περί της τοιαύτης πρόσληψης, κατά παράβαση του άρθρου 20 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, και Καν. 38 των περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Καν. 242/72 και Νόμος 166/87 και Νόμος 50/88 και Νόμος 66(Ι)/
- 3η κατηγορία꞉ Παράνομη εργοδότηση αλλοδαπού κατά παράβαση του άρθρου 2 και 19 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, και ΚΔΠ 242/72, ΚΔΠ 146/91, Νόμος 50/80 και άρθρο 14Β
(1)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως (Τροποποιητικός) Νόμος του 1996, αρ. 100(Ι)/96 και Νόμος 166/87 και Νόμος 66(Ι)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου, ο 2ος κατηγορούμενος Erekle Tsiklauri προσέλαβε στην υπηρεσία του ως υπάλληλο τον 1ο κατηγορούμενο Badri Tivatelidze και παρέλειψε να ειδοποιήσει τον Διευθυντή ευθύς όταν ο αλλοδαπός εισήλθε στην υπηρεσία του. Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, τον εργοδοτούσε χωρίς την άδεια του Διευθυντή. Σημειωτέον ότι όσον αφορά τον 1ο κατηγορούμενο Badri Tivatelidze, επιβλήθηκε ποινή σε αυτόν στο φάκελο της εν λόγω υπόθεσης 765/
- Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Από έκθεση που ετοίμασε το Γραφείο Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, την οποία υιοθέτησε και ο ίδιος ως ορθή, φαίνεται ότι αυτός είναι ηλικίας 36 ετών, είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά (19 και 15 ετών). Κατάγεται από τη Γεωργία και προέρχεται από οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Η σύζυγος του είναι άνεργη. Ο ίδιος δηλώνει ότι είναι απόφοιτος νομικής, αλλά εργαζόταν πάντοτε ως οικοδόμος. Τα τελευταία 8 χρόνια πηγαινοέρχεται στην Κύπρο μέσω κατεχομένων για να εργαστεί. Ερχόταν περίπου κάθε 2 χρόνια σε διάφορες εργασίες στην Κύπρο, ενώ η τελευταία φορά που ήρθε ήταν τον Σεπτέμβριο του
- Μετά την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας, προγραμματίζει να επιστρέψει στην οικογένειά του στη Γεωργία. Την επιθυμία του να επιστρέψει πίσω στη χώρα του, ο Κατηγορούμενος την εκδήλωσε και ενώπιον του Δικαστηρίου, όταν του δόθηκε η ευκαιρία από το Δικαστήριο να αναφέρει οτιδήποτε επιθυμεί για μετριασμό της ποινής. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο έχει ως αφετηρία τις μέγιστες προβλεπόμενες στο σχετικό Νόμο ποινές. Παραθέτω, ως εκ τούτου, πιο κάτω τις ποινές για τα διάφορα αδικήματα που έχει διαπράξει ο Κατηγορούμενος. Οι ποινές που προβλέπονται στο Νόμο αναφορικά με τα αδικήματα της κυρίως υπόθεσης 767/17 Το άρθρο 360 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ότι - «Όποιος, με σκοπό καταδολίευσης οποιουδήποτε προσώπου, παριστάνει τον εαυτό του ψευδώς ότι είναι άλλο πρόσωπο, ζωντανό ή πεθαμένο, είναι ένοχος πλημμελήματος.». Το άρθρο 35 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ότι - «Όταν στον Κώδικα αυτό δεν προβλέπεται ειδικά ποινή για οποιοδήποτε πλημμέλημα, τα πλημμελήματα τιμωρούνται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες (ισόποσο με €2.562,90), ή και με τις δύο αυτές ποινές.». Το άρθρο 339 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ότι - «Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος.». Με βάση το άρθρο 335 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, η γενική ποινή για το αδίκημα της πλαστογραφίας είναι φυλάκιση τριών χρόνων, εκτός αν λόγω των περιστατικών της πλαστογραφίας ή της φύσης του πλαστογραφημένου, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. Οι ποινές που προβλέπονται στο Νόμο αναφορικά με τα αδικήματα της υπόθεσης 765/
- Ο Κανονισμός 38 της ΚΔΠ 242/72 προβλέπει ότι꞉ «
- Πας όστις προσλαμβάνει εις την υπηρεσίαν αύτου άλλοδαπόν, δέον όπως ειδοποιή τον λειτουργόν καταγραφής ευθύς ως ο τοιούτος αλλοδαπός εισέλθη εις την υπηρεσίαν αυτού ή εγκαταλείψη ταύτην. Πας παραβαίνων τον παρόντα κανονισμόν υπόκειται εις πρόστιμον μη υπερβαίνον τας είκοσι πέντε λίρας ή εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους τρεις μήνας ή είς άμφοτέρας τάς ποινάς ταύτας.». Ο περί Αυξήσεως τωv Χρηματικώv Πoιvώv Νόμoς τoυ 1987 (Ν.166/87) αύξησε τις ποινές που προβλέπονται σε δευτερογενή νομοθεσία κατά τρόπο ώστε όπου προβλέπεται ποινή φυλάκισης υπερβαίνουσα τον ένα μήνα, αλλά μη υπερβαίνουσα τους τρεις μήνες, το αντίστοιχο μέγιστο πρόστιμο που δύναται να επιβληθεί να ανέρχεται σε 150 λίρες. Το άρθρο 14Β
(1)του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105, προβλέπει ότι η εργοδότηση αλλοδαπού χωρίς την απαιτούμενη από το Νόμο άδεια ή η εργοδότηση κατά παράβαση των όρων της άδειας εργοδότησης ή η εργοδότηση κατά παράβαση οποιουδήποτε άλλου Νόμου ή κανονισμού συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με ποινή φυλάκισης μέχρι τρία χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι πέντε χιλιάδες ή και με τις δύο αυτές ποινές. Οι ποινές που προβλέπονται στο Νόμο αναφορικά με τα αδικήματα της υπόθεσης 766/17. Το άρθρο 12 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, προβλέπει ότι꞉ «
(3)Κάθε πρόσωπο που εισέρχεται στη Δημοκρατία ως επιβάτης δια αέρος παρουσιάζεται αμέσως αυτοπροσώπως στον πλησιέστερο Διευθυντή.
(5)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει ή παραλείπει να τηρήσει οποιαδήποτε από τις διατάξεις των εδαφίων
(1),
(2),
(3)ή
(4)του άρθρου αυτού είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και τις δύο ποινές, της φυλάκισης και του προστίμου.». Το άρθρο 19
(2)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε, προβλέπει τα εξής꞉ «19.-
(2)Απαγoρευμέvoς μεταvάστης πoυ βρέθηκε στη Δημoκρατία είvαι έvoχoς πoιvικoύ αδικήματoς και άvευ επηρεασμoύ τωv εξoυσιώv πoυ χoρηγήθηκαv στo Διευθυντή βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 13, υπόκειται σε φυλάκιση για χρovικό διάστημα πoυ δεv υπερβαίvει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμo πoυ δεv υπερβαίvει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύo τις πoιvές της φυλάκισης και τoυ πρόστιμoυ, εκτός αv απoδείξει- (α) ότι αυτός vόμιμα εισήλθε στη Δημoκρατία πριv τηv έvαρξη της ισχύoς τoυ Νόμoυ αυτoύ· (β) ότι αφoύ εισήλθε στη Δημoκρατία αερoπoρικώς και δεv είvαι πρόσωπo πoυ πρoηγoυμέvως θεωρήθηκε απαγoρευμέvoς μεταvάστης επρόκειτo vα παρoυσιαστεί στov πλησιέστερo Διευθυντή· (γ) ότι κατέχει άδεια ή έγκριση πoυ χoρηγήθηκε βάσει τoυ Νόμoυ αυτoύ ή oπoιωvδήπoτε Καvovισμώv πoυ εκδόθηκαv βάσει αυτoύ ή κάπoιoυ άλλoυ Νόμoυ, vα παραμείvει στη Δημoκρατία· ή (δ) ότι, αφoύ η άδεια τoυ ή έγκριση εξέπvευσε ή αvακλήθηκε, αυτός δεv έχει εύλoγη ευκαιρία vα εγκαταλείψει τη Δημoκρατία.». Ο λόγος που το Δικαστήριο, κατά την επιμέτρηση της ποινής, έχει ως αφετηρία τη μέγιστη ποινή, είναι διότι θεωρείται ότι το ύψος της ποινής που προέβλεψε εν τη σοφία του ο Νομοθέτης είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας του κάθε αδικήματος. Αδικήματα όπως αυτά που διέπραξε ο Κατηγορούμενος στις τρεις υποθέσεις που αντιμετωπίζει ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, παρουσιάζουν δυστυχώς ανησυχητική συχνότητα. Το Δικαστήριο αντλεί δικαστική γνώση από το μεγάλο αριθμό όμοιων υποθέσεων που τίθενται ενώπιον του σχεδόν καθημερινώς έως ετησίως. Η μεγάλη συχνότητα διάπραξης τέτοιων αδικημάτων αποτελεί δείχτη για την ανάγκη της επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Η σοβαρότητα των αδικημάτων και η συχνότητα με την οποία αυτά διαπράττονται, σε συνδυασμό με τους κινδύνους που προκύπτουν για την πολιτιστική, την κοινωνική και την οικονομική ευημερία του τόπου, αναγνωρίστηκε νομολογιακά ότι είναι ορθό να αντανακλώνται στην ποινή που θα επιβληθεί (βλ. Husein Deveci v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 80). Σοβαρότερα είναι ασφαλώς τα αδικήματα της κυρίως υπόθεσης αρ. 767/17. Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια αδικημάτων που σχετίζονται με την πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστών εγγράφων όπως ταυτοτήτων και διαβατηρίων, αλλά και την παράνομη παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο, έχει επανειλημμένα τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Όπως υποδεικνύεται μέσα από τη σχετική Νομολογία, η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, εν όψει της σοβαρότητας των αδικημάτων αυτών, της έξαρσης που επισημαίνεται σε αυτά και της ανάγκης για αποτροπή προς το δημόσιο συμφέρον και την ανάγκη διατήρησης της έννομης τάξης. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του τότε Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πική στην υπόθεση Nazari ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 231, εξακολουθεί να είναι εξίσου επίκαιρο σήμερα, παρά τις δύο δεκαετίες που έχουν παρέλθει: «Η Κύπρος, πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελιώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά, τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας». Παρομοίως, στη Mohamed Said El Feky κ.α. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 166, λέχθηκε ότι η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική, και «ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke 'Introduction to International Law', 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων». Στην υπόθεση Thuo David William v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 431, ποινή φυλάκισης 9 μηνών που επιβλήθηκε σε αλλοδαπό ο οποίος χρησιμοποίησε πλαστό διαβατήριο χαρακτηρίστηκε ως επιεικής. Στην υπόθεση Hossein Javid Atefi v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 190 οι πρωτόδικες ποινές φυλάκισης που κυμαίνονταν μεταξύ δύο και δέκα μηνών για διάφορες κατηγορίες, για ψευδή δήλωση, πλαστογραφία, κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, εξασφάλιση πιστοποιητικού εγγραφής αλλοδαπού διά ψευδών παραστάσεων, παραμονή στη Δημοκρατία μετά τη λήξη της άδειάς του και είσοδο στη Δημοκρατία από απαγορευμένο λιμάνι, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Οι ψηλότερες ποινές, των δέκα και οκτώ μηνών φυλάκισης, επιβλήθηκαν στις κατηγορίες για πλαστογραφία και κυκλοφορία ψευδούς εγγράφου. Στην υπόθεση Ματούρ κ.α. ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 36 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 15 μηνών για την πλαστογραφία διαβατηρίου και την κυκλοφορία αυτού. Παρομοίως, στην Kandiah v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 324 κρίθηκε ότι οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης δώδεκα μηνών για πλαστογραφία διαβατηρίου και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου δεν ήταν υπερβολικές και ότι η αποτροπή τέτοιων αδικημάτων, στην περίπτωση της Κύπρου, έχει ιδιαίτερη σημασία. Στην Khaknegad ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 192, όπου υπήρχε άμεση παραδοχή και λευκό ποινικό μητρώο, κρίθηκαν ως ορθές οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 15 μηνών για πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου (διαβατηρίου και ταυτότητας), 3 μηνών για πλαστοπροσωπία και 2 μηνών για παράνομη είσοδο και παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου, αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης αφενός και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη αφετέρου. Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής. Έχοντας κατά νου τις προπαρατεθείσες διατάξεις του Νόμου και τη σχετική νομολογία, κρίνω ότι και στην παρούσα υπόθεση, δικαιολογείται η επιβολή ποινής φυλάκισης για χάριν εξασφάλισης του στόχου της επιβολής αποτρεπτικής ποινής για τέτοιου είδους συχνά διαπραττόμενα αδικήματα, αλλά και λόγω του εμφανούς παράγοντα της προσπάθειας του Κατηγορούμενου, γνωρίζοντας ότι ήταν απαγορευμένος μετανάστης, να παρακάμψει το εμπόδιο εισόδου του στη Δημοκρατία με δόλιο τρόπο. Το ότι ο Κατηγορούμενος επεδίωξε όχι μόνο να εισέλθει ο ίδιος δολίως και παράνομα στην Κύπρο, αλλά και να εργοδοτήσει τρίτα πρόσωπα, δείχνει ότι η συμπεριφορά του υπήρξε εγωιστική και κερδοσκοπική και δέον να είναι αποτρεπτική η ποινή. Ως μετριαστικούς παράγοντες, επιμετρωντας το εύρος της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου τη συνεργασία που επέδειξε ο Κατηγορούμενος με τις αστυνομικές αρχές, καθώς επίσης την παραδοχή των αδικημάτων από τον Κατηγορούμενο τόσο στη σκηνή του αδικήματος όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία αποτελεί ένδειξη της έμπρακτης μεταμέλειάς του και συγχρόνως εξυπηρετεί της σκοπούς της δικαιοσύνης και εξοικονομεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο, παράγοντες που επιδρούν σαφώς μετριαστικά για το ύψος της ποινής, κρίνω ορθό και δίκαιο να επιβάλω τις ακόλουθες ποινές꞉ Στην 1η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 7 μηνών. Στη 2η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στη 3η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην 4η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην 5η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 7 μηνών. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έλαβα υπόψη μου τις υποθέσεις 765/17 και 766/17. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί αναστολή της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης με βάση τις διατάξεις του Νόμου (βλ. το άρθρο 3
(2)του Νόμου 95/72, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε) και τη σχετική νομολογία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Εν πάση περιπτώσει, το κίνητρο του Κατηγορούμενου για τη διάπραξη των αδικημάτων, ακόμη και αν ήταν καθαρά οικονομικό παρά εγκληματικό, εντούτοις δεν απομειώνει τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως την έχω αναλύσει πιο πάνω. Η έμπρακτη μεταμέλεια του Κατηγορούμενου όπως εκδηλώθηκε μέσω της παραδοχής των αδικημάτων έχει ληφθεί επαρκώς υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Δεν υφίστανται οποιοιδήποτε ιδιαίτεροι λόγοι, όσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων ή τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, οι οποίες να δικαιολογούν την αναστολή. Ως εκ τούτου, η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί, και η οποία έχει ισχύ από σήμερα, να εκτιθεί αμέσως και να μειωθεί κατά το χρόνο που ο Κατηγορούμενος τελούσε σε προφυλάκιση ως υπόδικος, δηλαδή από τις 28/3/2017, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 117 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. (υπ.) ......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ