Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. William Lewis Emmerson, Αρ. Υπόθεσης: 25/16, 31/3/2017

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία των Θυμάτων) Νόμου του 2000 (Ν.119(Ι)/2000), όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 212(Ι)/2004. 2η κατηγορία꞉ Συμπεριφορά με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία των Θυμάτων) Νόμου του 2000 (Ν.119(Ι)/2000), όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 212(Ι)/

1. 3η κατηγορία꞉ Συμπεριφορά διασαλεύουσα την ειρήνη, κατά παράβαση του άρθρου 186Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των πιο πάνω αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου꞉ 1η κατηγορία꞉ Ο Κατηγορούμενος στις 21/9/2015 στην οδό Σωτήρη Τσαγγάρη στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου επιτέθηκε και κτύπησε τη σύζυγο του Barbara Emerson με αποτέλεσμα να της προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη. 2η κατηγορία꞉ Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία με τη συμπεριφορά του άσκησε βία εναντίον της συζύγου του Barbara Emerson και της προκάλεσε ψυχική βλάβη. 3η κατηγορία꞉ Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία συμπεριφέρθηκε σε δημόσιο μέρος κατά τρόπο που προκάλεσε διασάλευση της ειρήνης. Ο Κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή στις πιο πάνω κατηγορίες και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για ν' αποδείξει την υπόθεσή της, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τρεις μάρτυρες꞉ την παραπονούμενη, κα Barbara Ann Mutler, που στο εξής θ' αναφέρεται ως «η ΜΚ1»· την εξεταστή της υπόθεσης, Α/Αστ. 1841, Α. Ισαάκ, που στο εξής θα αναφέρεται ως «η ΜΚ2»· τον ιατρό που εξέτασε την παραπονούμενη, Δρ. Αντώνη Μιχαηλίδη που στο εξής θα αναφέρεται ως ο «ΜΚ3». Όταν έκλεισε την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, δεν ηγέρθηκε εισήγηση από πλευράς συνηγόρου Υπεράσπισης περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Κλήθηκε ο Κατηγορούμενος σε απολογία και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν κάλεσε οποιονδήποτε άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία της παραπονούμενης (ΜΚ1) Η ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία τα ξημερώματα, περί ώρα 01꞉36, στις 22.9.2015 (βλ. Τεκμήριο 1) και της δεύτερης κατάθεσης που έδωσε στις 24.9.2015 (βλ. Τεκμήριο 2). Στην πρώτη κατάθεση ως το Τεκμήριο 1, η ΜΚ1 ανέφερε ότι ήταν σοκαρισμένη και κουρασμένη και ήθελε να σκεφτεί σε σχέση με το παράπονο που ανέφερε προηγουμένως στην Αστυνομικό που της λάμβανε την εν λόγω κατάθεση. Το μόνο που ήθελε εκείνη τη στιγμή ήταν να μεταφερθεί από την αστυνομικό σε ασφαλές μέρος για να κοιμηθεί και την επ'αύριο θα αποφάσιζε αν ήθελε να προχωρήσει με την καταγγελία της υπόθεσης. Στη δεύτερη κατάθεση ως το Τεκμήριο 2, η ΜΚ1 ανέφερε τα εξής꞉ Είναι Αγγλίδα σε καταγωγή. Είναι παντρεμένη με τον Κατηγορούμενο ο οποίος επίσης κατάγεται από την Αγγλία. Τα τελευταία 6 χρόνια ζουν μόνιμα στο Παραλίμνι σε ένα διαμέρισμα επί της οδού Σωτήρη Τσαγγάρη, στο συγκρότημα Lady D. Περνούσαν πολύ καλά μεταξύ τους με το σύζυγό της μέχρι πριν από 6 μήνες όταν η συμπεριφορά του συζύγου της άλλαξε. Έγινε επιθετικός μαζί της. Κάποτε τη κτυπούσε, αλλά όχι πολύ σοβαρά. Της πήρε το διαβατήριό της, τα κοσμήματά της, το κινητό της τηλέφωνο και άλλα προσωπικά της αντικείμενα χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Επίσης έπιασε τις πιστωτικές της κάρτες για να μην μπορεί να έχει εκείνη πρόσβαση σε χρήματα. Όλα αυτά, η ίδια τα αποδέχτηκε επειδή δεν επιθυμούσε να έχει περισσότερες συζητήσεις μαζί του. Όλα αυτά ήταν εντάξει μέχρι που το βράδυ από 21.9.2015 προς 22.9.2015 ο σύζυγός της είχε ένα πολύ βίαιο τρόπο εναντίον της, γι' αυτό και κλήθηκε η Αστυνομία. Υποθέτει η ΜΚ1 ότι τούτο είχε σχέση με τα οικονομικά τους. Ενόσω βρίσκονταν στο διαμέρισμά τους, γύρω στις 23꞉00, ο σύζυγος της άρχισε να γίνεται επιθετικός και σε κάποια στιγμή, χωρίς να τον προκαλέσει η ίδια, της επιτέθηκε και τη χτύπησε με τη γροθιά του στο δεξί της βραχίονα καθώς και σε άλλα μέρη του σώματός της. Αυτό που την έκανε πραγματικά να τρομάξει ήταν το γεγονός ότι την άρπαξε από το λαιμό τόσο σφικτά που δεν μπορούσε να αναπνεύσει κανονικά. Της φώναζε τόσο δυνατά που η συμπεριφορά του την τρόμαξε. Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών, η ίδια σοκαρίστηκε και δεν μπορούσε να καλέσει η ίδια την Αστυνομία, διότι δεν είχε το τηλέφωνό της. Λίγο αργότερα κατά τα μεσάνυχτα έφθασε η Αστυνομία στο διαμέρισμά τους. Όπως έμαθε εκ των υστέρων η ΜΚ1, είχε καλέσει την Αστυνομία η γείτονάς τους Wendy Felcus επειδή άκουσε τα ουρλιαχτά και τις φωνές του συζύγου της ΜΚ

1. Στην αρχή εκείνος αρνήθηκε προς τους αστυνομικούς ότι οι φωνές προέρχονταν από το σπίτι τους, έπειτα όμως παραδέχθηκε ότι είχαμε μια συζήτηση και ότι δεν ήταν τίποτα που να χρειαζόταν να δηλωθεί. Η γυναίκα αστυνομικός με όνομα Άντρη, πλησίασε την ΜΚ1 και της έδειξε η ΜΚ1 τη μελανιά και της εξήγησε όλα όσα έγιναν πριν φθάσει εκεί. Τότε η αστυνομικός της ζήτησε να τη συνοδεύσει στον Αστυνομικό Σταθμό και την οδήγησαν στο Νοσοκομείο Αμμοχώστου όπου έτυχε περίθαλψης. Εκείνο το βράδυ, η ΜΚ1 ήταν τόσο σοκαρισμένη που δεν μπορούσε να δώσει κατάθεση. Σήμερα, μετά που το σκέφτηκε καλά, αποφάσισε να προχωρήσει με την υπόθεση στο Δικαστήριο και αυτός είναι ο λόγος που δίδει τη νέα κατάθεση. Επιθυμεί να προωθηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο. Ζητεί από το Δικαστήριο να τη συνοδεύσει στο σπίτι της για να μαζέψει τα υπάρχοντά της, διότι έχει πρόθεση να επιστρέψει στο Ηνωμένο Βασίλειο την επ'αύριο. Ό,τι κι αν συμβεί, προτίθεται να επιστρέψει στην Κύπρο για να καταθέσει και ενώπιον Δικαστηρίου. Προσερχόμενη πράγματι ενώπιον του Δικαστηρίου, η ΜΚ1 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το σύζυγό της στον οποίο αναφέρεται η πιο πάνω κατάθεσή της. Έδειξε στο Δικαστήριο με ποιο τρόπο ο Κατηγορούμενος τη κτύπησε, πώς ακριβώς εννοούσε ότι τη κτύπησε με τη γροθιά του και πώς την άρπαξε από το λαιμό. Έδειξε επίσης σε ποιο σημείο του σώματός της ήταν ο μώλωπας που έδειξε στην Αστυνομικό το επίδικο βράδυ, όταν έφθασε στο διαμέρισμά της. Δήλωσε περαιτέρω η ΜΚ1 ότι εξαιτίας του πιο πάνω συμβάντος αυτή αισθάνθηκε πολύ πληγωμένη, θυμωμένη και προσβεβλημένη επειδή ένιωθε ότι δεν το άξιζε. Αισθάνεται ότι η ζωή της καταστράφηκε μετά από το πιο πάνω περιστατικό. Επισκέφθηκε ψυχίατρο στην κλινική Βερεσιέ. Πρόκειται για τη Δρ. Λουίζα Βερεσιέ, Ψυχίατρο - Ψυχοθεραπευτή, η οποία την εξέτασε στις 28.9.2016 και της συνέστησε αντικαταθλιπτική φαρμακευτική αγωγή (Citalopram 40 mg ημερησίως), όπως φαίνεται στην έκθεση, ημερ. 29.9.2016 (βλ. Τεκμήριο 3). Στην έκθεση αυτή (Τεκμήριο 3) αναφέρεται ότι κατά τη διάρκεια της ψυχιατρικής εξέτασης και της ψυχομετρικής εκτίμησης, η ΜΚ1 εμφανίστηκε να έχει αγωνία, να έχει στρες, να τρέμει, να κάνει σπασμωδικές κινήσεις όλη την ώρα, να έχει εμφανή τρέμουλο σε όλο το σώμα, να έχει δυσκολία στη συγκέντρωση, είχε όμως καλή επικοινωνία και ήταν πλήρως προσανατολισμένη, αλλά ήταν συναισθηματικά ασταθής (έκλαιγε κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης),ένιωθε λύπη και απελπισία, δεν είχε ενδιαφέρον για δραστηριότητες, απώλεια όρεξης, έντονος φόβος. Τα αποτελέσματα της αυτοεκτίμησης Zung έδειξαν ότι πάσχει από κατάθλιψη σε κλίμακα 71 (Μείζονα Κατάθλιψη) και Αγωνία σε κλίμακα 78 (υπερβολική αγωνία). Βάσει της εν λόγω αναφερθείσας αξιολόγησης της κατάστασής της ΜΚ1 και του ιστορικού που η ίδια έδωσε στην ψυχίατρο, η Δρ. Λ. Βερεσιέ κατέληξε στη διάγνωση ότι η ΜΚ1 πάσχει από το Σύνδρομο Μείζονος Κατάθλιψης με συντρέχων Σύνδρομο Γενικής Αγωνιώδους Διαταραχής, το οποίο εμφανίστηκε μετά από τραυματικό επεισόδιο και συνεχιζόμενες στρεσιογόνες καταστάσεις. Χρειάζεται να συνεχισθεί φαρμακευτική αγωγή και ψυχοθεραπεία της ΜΚ
2. Αντεξετασθείσα από τη συνήγορο Υπεράσπισης, η ΜΚ1 επέμεινε ότι μέσα στο ευρύτερο κλίμα αλλαγής της συμπεριφοράς του συζύγου της, εκείνος άρχισε να της εξαφανίζει πράγματα. Ειδικά σε ό,τι αφορά το διαβατήριό της, θυμόταν ότι μια φίλη της, της είχε κλείσει εισιτήριο για να πάει στο Ηνωμένο Βασίλειο και τότε ήταν που η ίδια διαπίστωσε ότι έλειπε το διαβατήριο της. Όταν του το ανέφερε, ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε τίποτα γι' αυτό, αλλά μετά από 2 μέρες εμφανίστηκε το διαβατήριό της ως δια μαγείας. Πήγε η ίδια στην Αγγλία και όταν επέστρεψε στις 19.9.2015, ημέρα Σάββατο, ο σύζυγός της κλώτσησε τη βαλίτσα της ενόσω ήταν στο μπροστινό μέρος του σπιτιού. Η ίδια πήγε να κοιμηθεί. Την επομένη μέρα, δηλαδή την Κυριακή, ο ίδιος ήταν ένας διαφορετικός άντρας. Πήγαν μαζί για φαγητό στην Πύλα, για βόλτα στη Λάρνακα και για δείπνο στο Σίμο στη Σωτήρα. Όμως το επόμενο πρωί, δηλαδή τη Δευτέρα, πάλι άλλαξε η συμπεριφορά του. Εξήγησε μάλιστα η ΜΚ1 ότι ο λόγος που αυτή είχε μεταβεί για 1 εβδομάδα στην Αγγλία ήταν για να αφήσει τα πράγματα να ηρεμήσουν. Οι φίλοι της ήταν που της πρότειναν να φύγει για λίγο. Ο ίδιος της είχε στερήσει την πρόσβαση σε λεφτά. Έπιασε τις πιστωτικές της κάρτες εκείνος. Αποτάθηκε η ίδια για έκδοση νέων τραπεζικών καρτών και δεν της πήρε ποτέ στα χέρια της παρά το ότι η Τράπεζα επέμενε ότι της είχε στείλει στη διεύθυνσή της. Παρά τα πιο πάνω λεγόμενά της, εν τέλει η ΜΚ1 παραδέχθηκε κατά την αντεξέτασή της ότι στις 12.9.2015 αυτή έκανε ανάληψη 500 στερλίνες από τραπεζικό λογαριασμό που ήταν κοινός στο όνομα αυτής και του συζύγου της και παρομοίως στις 18.9.2015 απέσυρε 1000 στερλίνες και ξεχωριστά άλλες 2000 στερλίνες, χωρίς η ίδια να ενημερώσει τον Κατηγορούμενο προηγουμένως. Ισχυρίστηκε η ΜΚ1 ότι αυτά τα χρήματα που απέσυρε από τον κοινό λογαριασμό τους στην Κύπρο, τα μετέφερε σε άλλο λογαριασμό ταμιευτηρίου που είχαν και οι δύο στην Αγγλία. Όταν επέστρεψε στην Κύπρο στις 21.9.2015, ο σύζυγός της την ανάγκασε να τα μεταφέρει πίσω στον Κυπριακό λογαριασμό. Και είναι απ' αυτό το σημείο που ξεκίνησε ο καβγάς τους. Η ίδια τα μετέφερε, όπως της ζήτησε, γύρω στις 7 μ.μ. στις 21.9.
3. Αρνήθηκε η ΜΚ1 τη θέση της συνηγόρου Υπεράσπισης ότι τα μόνα χρήματα που κατατίθονταν στον λογαριασμό στην Κύπρο ήταν εκείνα που προέρχονταν από τη σύνταξη του Κατηγορούμενου. Ισχυρίστηκε η ΜΚ1 ότι λάμβανε και εκείνη χρήματα, περί τα 200 - 300 ευρώ, για τις υπηρεσίες που παρείχε, προσέχοντας ένα σπίτι στην Κύπρο. Τα χρήματα αυτά έμπαιναν αυτόματα στον κοινό λογαριασμό τους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η ίδια κατέθεσε 40.000 στερλίνες και τα υπόλοιπα λεφτά τα έβαλε για ν' αγοράσουν το διαμέρισμά τους στην Κύπρο. Προχώρησε η ΜΚ1 ότι αυτή προσπάθησε να αποχωρήσει από τον κοινό τους λογαριασμό, αλλά έπρεπε να υπογράψει και ο σύζυγός της για να επιτευχθεί αυτό. Από την τράπεζα της είπαν ότι αν πλήρωνε το παρατράβηγμα, τότε θα μπορούσε να αφαιρεθεί το όνομά της από τον λογαριασμό. Αρνήθηκε επίσης η ΜΚ1 την εκδοχή που της υπέβαλε η συνήγορος Υπεράσπισης ότι η ίδια άρχισε να καταναλώνει αλκοόλ από τις 5 μ.μ. και συγκεκριμένα δυόμισι μπουκάλια κρασί ροζέ. Παρά το ότι παραδέχθηκε ότι πίνει ποτό, εντούτοις αρνείται ότι έχει πρόβλημα αλκοολισμού. Αρνήθηκε επίσης την εκδοχή ότι την ώρα που έφτασε η Αστυνομία στη σκηνή, εκείνη κοιμόταν στο δωμάτιό της, γι' αυτό και φορούσε το νυχτικό της. Απεναντίας, ισχυρίστηκε ότι πήγε στο δωμάτιο της για να ξεφύγει από τον Κατηγορούμενο. Δεν μπορούσε να φύγει από το σπίτι. Περιέγραψε το επίδικο επεισόδιο ως κάτι που κράτησε 3 ώρες. Αρνήθηκε την εκδοχή ότι ουδέποτε την άγγιξε ο Κατηγορούμενος, ενόσω καβγάδιζαν. Επέμεινε η ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος την είχε κτυπήσει και στο κεφάλι, παρά το γεγονός ότι δεν το είχε δηλώσει ρητά στη γραπτή της κατάθεση προς την Αστυνομία. Ισχυρίστηκε συγχρόνως ότι από τα κτυπήματα που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο, αυτή σε κάποια στιγμή έπεσε στο έδαφος. Αρνήθηκε την εκδοχή της Υπεράσπισης ότι ήταν μεθυσμένη και ότι εξαιτίας της μέθης της έπεσε στο έδαφος και κτύπησε. Τέλος, η ΜΚ1 εξήγησε ότι ο λόγος που εμφανίζεται να έδωσε κατάθεση 3 μέρες μετά το επίδικο συμβάν είναι διότι, την επομένη του επίδικου συμβάντος, δεν ήταν στο σταθμό η γυναίκα αστυνομικός που θα της λάμβανε την κατάθεση. Όταν ξαναπήγε, πάλι έλειπε εκτός σταθμού για άλλα καθήκοντα η γυναίκα αστυνομικός και έτσι η ίδια αποδέχθηκε τελικά να δώσει κατάθεση σε άντρα αστυνομικό. Αρνήθηκε η ΜΚ1 ότι πάσχει από επιληψία. Ισχυρίστηκε ότι το τρέμουλο της οφείλεται σε κατάθλιψη και κρίσεις πανικού που αντιμετωπίζει από την ημερομηνία του επίδικου επεισοδίου και μετά. Δεν αντιμετώπιζε τέτοιες κρίσεις πανικού από τότε που παντρεύτηκε τον Κατηγορούμενο, παρά μόνο μετά το επίδικο επεισόδιο, ούτε είχε προηγουμένως τέτοιο τρέμουλο. Την παρακολουθεί γιατρός στην Αγγλία από το Δεκέμβρη
4. Στην κλινική Βερεσιέ μετέβηκε το Σεπτέμβρη 2016 για να εξασφαλίσει την έκθεση η οποία να αποδεικνύει στο Δικαστήριο την κατάστασή της. Ισχυρίστηκε η ΜΚ1 ότι τις φωνές από τον καβγά τους, τις άκουσαν όλοι οι γείτονές τους. Εκτός από τη Wendy, βγήκαν στο μπαλκόνι ο κύριος και η κυρία Davidson που μένουν πάνω από την οικία της Wendy και μια νεαρή στην άλλη πολυκατοικία. Δεν πήγαν να δώσουν κατάθεση στην Αστυνομία, επειδή δεν τους ζητήθηκε να το πράξουν. Η μαρτυρία της εξετάστριας (ΜΚ2) Η εξετάστρια της υπόθεσης (ΜΚ2) υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης (βλ. Τεκμήριο 4), στην οποία εξηγεί ποιες ενέργειες έκαμε η ίδια αναφορικά με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Συγκεκριμένα, αναφέρει τα εξής꞉ Στις 22.9.2015 και περί ώρα 00꞉05, ενόσω η ΜΚ2 βρισκόταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου, έλαβε πληροφορία από τον Wendy Felcus ότι στην οδό Σωτήρη Τσαγγάρη 13, Lady D Court, Διαμέρισμα 1 στο Παραλίμνι, ακούγονταν φωνές, ουρλιαχτά, κάποιος καλούσε βοήθεια στην αγγλική γλώσσα και ζητούσε τη βοήθεια της Αστυνομίας. Η ΜΚ2 επισκέφθηκε το μέρος μαζί με τους Α/Αστ. 3642, Αστ. 4525 και Αστ. 3748 της Τροχαίας Αμμοχώστου και από εξετάσεις που έγιναν, διαπιστώθηκε ότι οι φωνές ακούγονταν από το διαμέρισμα 1 της πολυκατοικίας Lady D Court, στο οποίο διέμεναν οι William Lewis Emmerson (δηλ. ο Κατηγορούμενος) και η σύζυγος του Barbara Ann Mutler (δηλαδή η ΜΚ1). Η ΜΚ2 επισκέφθηκε το διαμέρισμα μαζί με τους πιο πάνω αστυφύλακες και σε ερώτησή της προς τον Κατηγορούμενο αν συμβαίνει κάτι, αυτός της ανέφερε ότι όλα είναι καλά και αρνήθηκε ότι ακούγονταν φωνές από το διαμέρισμά του. Στη συνέχεια ανέφερε ότι είχε μια συζήτηση με τη γυναίκα του (τη ΜΚ1) και ότι δεν ήταν κάτι για το οποίο ήθελε να αναφέρει οτιδήποτε. Η ΜΚ2 ζήτησε τότε από τον Κατηγορούμενο να φωνάξει τη γυναίκα του, αλλά εκείνος αρνήθηκε λέγοντας ότι κοιμόταν και εμφανίστηκε από μόνη της η ΜΚ1, η οποία έτρεμε, έκλαιγε και ήταν αρκετά σοκαρισμένη. Η ΜΚ2 πλησίασε την ΜΚ1, την απομάκρυνε από τον Κατηγορούμενο, την καθησύχασε και μετά από συνομιλία που είχε μαζί της, η ΜΚ1 της ανέφερε ότι η ίδια καλούσε σε βοήθεια καθότι μετά από λογομαχία με το σύζυγό της, δηλ. τον Κατηγορούμενο, εκείνος της έδωσε γροθιά στο δεξί μπράτσο και σε διάφορα άλλα μέρη του σώματός της. Η ΜΚ1 έδειξε στη ΜΚ2 σημάδια που υπήρχαν στο σώμα της. Επίσης, η ΜΚ1 ανέφερε στη ΜΚ2 ότι ο σύζυγός της την άρπαξε από το λαιμό τόσο σφικτά που δεν μπορούσε να αναπνεύσει φυσιολογικά, της φώναζε πολύ δυνατά και η συμπεριφορά του απέναντί της ήταν πού τρομακτική. Ακολούθως, η ΜΚ2 μετέφερε τη ΜΚ1 στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου στο Παραλίμνι και μετά το πέρας της εξέτασής της από τον επί καθήκοντι ιατρό, την μετέφερε στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου. Εκεί η ΜΚ1 αρνήθηκε να προβεί σε γραπτή κατάθεση των γεγονότων, παρά μόνο προέβηκε σε γραπτή κατάθεση (βλ. το Τεκμήριο 1) στην οποία ανέφερε ότι ήταν κουρασμένη και σοκαρισμένη από το όλο συμβάν και ότι επιθυμούσε να σκεφτεί και, αν αποφάσιζε να προβεί σε καταγγελία εναντίον του συζύγου της, θα προσερχόταν στο σταθμό σε μεταγενέστερο στάδιο. Ως εκ τούτου, η ΜΚ2 μετέφερε τη ΜΚ1 σε οικία φιλικού της προσώπου ως η επιθυμία της. Η ΜΚ2 είδε και αναγνώρισε τον William Lewis Emmerson στο εδώλιο του Κατηγορούμενου ως τον σύζυγο της ΜΚ1, στον οποίο αναφέρθηκε στην πιο πάνω κατάθεσή της. Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΚ2 διευκρίνισε ότι η ίδια ήταν που απάντησε στο τηλεφώνημα του Wendy Felcus, ο οποίος ανέφερε για τις φωνές που ακούγονταν από το διαμέρισμα του Κατηγορούμενου και της ΜΚ
5. Δεν του έλαβε στη συνέχεια οποιαδήποτε γραπτή κατάθεση η ίδια. Υποβλήθηκε στην ΜΚ2 ότι ερωτηθέντες σχετικά από άλλο συνάδελφό της, ο μεν Κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν είχε καταναλώσει αλκοόλ πριν το επίδικο συμβάν, ενώ η ΜΚ1 απάντησε θετικά, ότι δηλαδή είχε καταναλώσει αλκοόλ. Από την άλλη, η ΜΚ2 αντέκρουσε την υποβληθείσα εκδοχή, λέγοντας ότι δεν της φάνηκε να ήταν μεθυσμένη η ΜΚ1 κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν εμφάνιζε σημεία και συμπτώματα μέθης. Δεν παραπατούσε. Έκλαιγε και έτρεμε η ΜΚ1 και δυσκολευόταν να έχει επικοινωνία με τη ΜΚ2 λόγω του ότι ήταν πολύ σοκαρισμένη. Ακολούθησε νέα υποβολή προς τη ΜΚ2, ότι ο λόγος που η ΜΚ1 έτρεμε καθ' ον χρόνο την είδε η ΜΚ2, ήταν επειδή είχε καταναλώσει προηγουμένως μεγάλη ποσότητα αλκοόλ. Η ΜΚ2 επέμενε ότι η ΜΚ1 φαινόταν να έχει σημάδια στο σώμα της, ήταν πάρα πολλά κόκκινη στο λαιμό, είχε σημάδι στο μπράτσο, ήταν κοκκινισμένο το μπράτσο της, είχε χτύπημα στο κεφάλι και επειδή είχε κοντά μαλιά έδειξε στην ΜΚ2 την κοκκινίλα από τα σημάδια στο κεφάλι, καθώς και στο δεξί πλευρό της από το χτύπημα. Ερωτηθείσα η ΜΚ2 αν ο Κατηγορούμενος ήταν βοηθητικός μαζί της, η ΜΚ1 απάντησε αμέσως αρνητικά, λέγοντας τα εξής꞉ «Όχι καθόλου. Μετά από επίμονα κτυπήματα της πόρτας και του κουδουνιού, εμφανίστηκε ο Κατηγορούμενος. Τον ρώτησαν αν συμβαίνει κάτι και το αρνήθηκε. Τον ρώτησα αν ήταν η γυναίκα του μαζί του και μου απάντησε ότι κοιμόταν, ενώ εμφανίστηκε από πίσω του η γυναίκα του. Μπήκε αυτός μπροστά στην είσοδο και δεν την άφηνε να φύγει. Μπήκα εγώ μπροστά και της έδωσα το χέρι μου.». Το περιστατικό αυτό έγινε περί τις 00꞉
6. Η μαρτυρία του γιατρού (ΜΚ3) Ο ΜΚ3 εργάζεται στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γ. Ν. Αμμοχώστου. Ενώπιον του Δικαστηρίου είδε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της Ιατρικής Αναφοράς ημερ. 22.9.2015 (βλ. Τεκμήριο 7) στην οποία αναφέρει ότι την 22.9.2015 αφού εξέτασε τη ΜΚ1 διαπίστωσε ότι εκείνη έφερε μώλωπες στο βραχίονα άμφω και είχε ερυθρότητα στην εμπρόσθια περιοχή του λαιμού. Ο ΜΚ3 εξήγησε στο Δικαστήριο ότι με τον όρο «μώλωπες» εννοεί υποδόριο αιμάτωμα, το οποίο έχει σκούρο καφέ χρώμα και εξελίσσεται μέσα σε ένα δεκαήμερο, δηλαδή σταδιακά ξεθωριάζει μέχρι να έρθει στο φυσικό χρώμα του δέρματος. Με τον όρο «ερυθρότητα» εννοεί πίεση που ασκείται με πιο ελαφρύ αντικείμενο και προκαλεί αιμορραγία κάτω από το δέρμα. Με τον όρο «μώλωπες άμφω» ο ΜΚ3 εννοούσε τόσο στο δεξί όσο και στο αριστερό. Ο ΜΚ3 ανέφερε ότι αν η ΜΚ1 έφτανε στο Νοσοκομείο σε κατάσταση μέθης και αν είχε τρέμουλο, τότε αυτός θα το κατέγραφε στο ιστορικό του ασθενούς στο δελτίο των Α' Βοηθειών. Για να μην το έχει καταγράψει ο ίδιος, σημαίνει ότι δεν εμφάνιζε η ΜΚ1 τέτοια εικόνα. Παρομοίως, όταν τέθηκε στον ΜΚ3 το ενδεχόμενο να ήταν μόνο στο δεξί βραχίονα ο μώλωπας, ο ίδιος το αμφισβήτησε λέγοντας ότι την ώρα που γίνεται η διάγνωση, ο γιατρός βάζει ένα σημάδι στο σχέδιο επί του δελτίου των Α' Βοηθειών για να έχει κάποια τεκμηρίωση της εικόνας του ασθενούς. Δεν παρατήρησε ο ΜΚ3 να είχε ερυθρότητα στο κεφάλι η ΜΚ1, παρά μόνον στο πρόσθιο μέρος του λαιμού. Τέλος, ο ΜΚ3 απαντώντας σε σχετική ερώτηση της συνηγόρου Υπεράσπισης, παρατήρησε ότι, κατά την άφιξη της στο Τμήμα Α' Βοηθειών, η ΜΚ1 δεν δήλωσε ότι λάμβανε οποιαδήποτε φάρμακα. Έγγραφα παραδεκτά για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Κατατέθηκε ως παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της, η γραπτή κατάθεση του Α/Αστ. 2961 Χ. Μίσιη (βλ. Τεκμήριο 5), ο οποίος υπηρετεί στην Αστ. Διεύθυνση Αμμοχώστου και ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο τοποθετημένος στον Αστ. Σταθμό Παραλιμνίου. Όπως αναφέρει, την 24.9.2015 στον Αστ. Σταθμό Παραλιμνίου, αυτός πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Ακολούθως την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 12꞉10 - 12꞉15 στον Αστ. Σταθμό Παραλιμνίου, αυτός κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα ως φαίνονται στο Κατηγορητήριο, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και εκείνος απάντησε «I don't admit the charges.» (βλ. Τεκμήριο 6). Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο Κατηγορούμενος δήλωσε στο Δικαστήριο ότι παντρεύτηκαν με τη ΜΚ1 πριν από 3 χρόνια. Η σχέση τους ήταν καλή μέχρι την επίδικη ημερομηνία, ήτοι 21.9.
7. Σε συνέχεια του επίδικου συμβάντος η ΜΚ1 κίνησε διαδικασία διαζυγίου εναντίον του. Κληθείς από τη συνήγορο Υπεράσπισης να περιγράψει τί έγινε κατά την επίδικη ημερομηνία, ο Κατηγορούμενος εξέθεσε την ακόλουθη εκδοχή. Είχαν καβγά. Τούτο διότι καθώς ελέγχαν τον τραπεζικό λογαριασμό τους, φάνηκε ότι η σύζυγος του έπιασε όλα τους τα λεφτά και τα έβγαλε έξω. Δεν το ήξερε μέχρι τότε ο ίδιος, διότι δεν έκανε εκείνος τις τραπεζικές τους δουλειές. Στα 3 χρόνια που ήταν μαζί με τη σύζυγό του, εκείνη του το έλεγε πάντα όταν ήθελε να πιάσει λεφτά. Επέστρεψε στην Κύπρο η ΜΚ1 στις 19.9.
8. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι ήταν θυμωμένος μαζί της για το γεγονός ότι έλειπε και δεν τον είχε ενημερώσει, με τον ίδιο τρόπο που θα ήταν ένας φυσιολογικός σύζυγος. Παραταύτα, ο Κατηγορούμενος ήταν κατηγορηματικός ότι δεν καβγάδισαν με τη σύζυγο του μετά που αυτή επέστρεψε από την Αγγλία για το γεγονός ότι είχε φύγει χωρίς να τον ενημερώσει. Ο μόνος λόγος για τον οποίον είχαν τον καβγά ήταν ότι αυτή έφυγε τα λεφτά από την τράπεζα. Περιγράφοντας πώς εξελίχθηκε η μέρα τους τη μέρα της επιστροφής της στην Κύπρο (δηλ. στις 19.9.2015), ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι φεύγοντας από το αεροδρόμιο, πήγαν στην Πύλα για φαγητό, μετά επέστρεψαν τη νύχτα στο Σίμο στη Σωτήρα για δείπνο και απ' εκεί πήγαν στο σπίτι τους γύρω στις 22꞉00 - 22꞉
9. Την επίδικη ημερομηνία, 21.9.2015, ο Κατηγορούμενος ήρθε από τη δουλειά μετά τις 2 το μεσημέρι και θέλησε να μπει διαδικτυακά στον τραπεζικό λογαριασμό τους. Είχε πάρει τον Η/Υ μαζί της η ΜΚ1 στην Αγγλία γι' αυτό και ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να κάνει τη διαδικασία αυτή πιο πριν. Η ΜΚ1 δεν έφερε αντίρρηση στο να μπει ο Κατηγορούμενος στον Η/Υ αλλά του είπε ότι ήθελε κάτι να του πει σε σχέση με τα τραπεζικά τους και τότε του αποκάλυψε ότι πήρε τα λεφτά. Θύμωσε πολύ ο ίδιος και της είπε να τα ξαναβάλει πίσω στη θέση τους. Του υποσχέθηκε ότι θα τα έβαζε πίσω, τα έβαλε πράγματι πίσω, όμως τα ξαναέβγαλε μετά. Το σύνολο των χρημάτων που έπιασε από το λογαριασμό η ΜΚ1 ήταν 5.000 ευρώ. Τα λεφτά ήταν εκεί φυλαγμένα στο λογαριασμό της σύνταξης του Κατηγορούμενου και ήταν για τους τίτλους ιδιοκτησίας του σπιτιού. Ο λογαριασμός αυτός ήταν κοινός, για τους δυο τους, αλλά η συνεννόηση ήταν ότι δεν θα τον χρησιμοποιούσαν. Θα έμπαινε μέσα η σύνταξη του Κατηγορούμενου μέχρι που θα έκτιζαν ένα ποσό για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας. Κληθείς να πει πόση ώρα διήρκησε ο καβγάς τους στις 21.9.2015, ο Κατηγορούμενος είπε «περίπου 4 ώρες». «Ήταν ένας καβγάς για πολλά πράγματα». Αρνήθηκε ο Κατηγορούμενος ότι εκείνο το βράδυ κτύπησε τη σύζυγο του ή ότι την άρπαξε από το λαιμό και την έσφιξε τόσο πολύ, σε βαθμό που δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Κατά την έκφρασή του, ο ίδιος «φώναζε όμως δεν παρενοχλούσε τη σύζυγό του. Η σύζυγος του απλώς ξεκίνησε να πίνει.» Περιγράφοντας τη συμπεριφορά της ΜΚ1 κατά τη διάρκεια του καβγά, ο Κατηγορούμενος δήλωσε ότι αυτή «Ήταν επιθετική, επειδή ήξερε ότι είχε λάθος, αλλά μετά είχε αρχίσει να είναι μεθυσμένη και από προηγούμενη μου εμπειρία ήξερα ότι το επόμενο πράγμα που θα συνέβαινε ήταν να πέσει κάτω. Μετά της ζήτησα να πάει στο κρεβάτι για ύπνο, το οποίο έκαμε.». Περιγράφοντας προγενέστερη συμπεριφορά της ΜΚ1, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι όταν εκείνη έπινε, έτρεμε, μεθούσε και έπεφτε κάτω. Συνήθως έτρεμε πιο πολύ όταν τέλειωνε το ποτό. Το πάθαινε συχνά. Είχε επιληπτική κρίση. Τύγχανε να τρέμει και όταν είχε έντονο άγχος. Ισχυρίστηκε επίσης ο Κατηγορούμενος ότι η ΜΚ1 είχε το τρέμουλο από τον καιρό που τη γνώρισε ο ίδιος. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι δεν πήγαινε σε γιατρό η σύζυγός του στην Κύπρο ή όταν πήγαινε συνήθιζε να κρατά αυτό το μέρος του εαυτού της αρκετά ήσυχο, κρυφό. Γνωρίζει ο Κατηγορούμενος ότι η ΜΚ1 λάμβανε χάπια, όμως δεν έχει ιδέα ο ίδιος για το ποια ήταν αυτά τα φάρμακα. Δεν πήγαινε αυτός σε ραντεβού που η ΜΚ1 είχε με το γιατρό της. Ο ίδιος δεν γνωρίζει αν η ΜΚ1 πήγε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να δει κάποιο γιατρό. Ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος ότι η Αστυνομία έφτασε επί τόπου περίπου 1 ώρα και 45 λεπτά μετά που η σύζυγος του πήγε για ύπνο. Όταν τον ρώτησαν πού είναι η σύζυγος του, τους απάντησε ότι ήταν στο κρεβάτι, όπως και ήταν. Η γυναίκα αστυνομικός τον ρώτησε αν μπορούσε να ξυπνήσει τη γυναίκα του, αλλά εκείνος της είπε «Μπορείτε να κάνετε κάτι καλύτερο, να πάτε η ίδια μέσα και να τη δείτε η ίδια.». Η αστυνομία δεν πήγαινε μέσα. Του ζήτησε η Αστυνομικός να πάει ο ίδιος μέσα για να πει στη σύζυγό του αν μπορεί να έρθει έξω και αυτό έκανε. Βγήκε έξω με το νυχτικό της η σύζυγός του, έβαλε τα ρούχα της και πήγε στην πόρτα. Τότε η γυναίκα αστυνομικός την έπιασε, την πήρε στην άκρη και της έκανε κάποιες ερωτήσεις. Δεν άσκησε καθόλου βία εναντίον της συζύγου του. Από τον καβγά τους δεν προκλήθηκε καθόλου διασάλευση της ειρήνης. Το μόνο άτομο που παραπονέθηκε ήταν η Wendy. Οι άλλοι 4 γείτονες στους οποίους ο Κατηγορούμενος πήγε να απολογηθεί αν έκανε κάποια φασαρία, δεν ήξεραν τίποτε για το επίδικο συμβάν. Εξέφρασε την πεποίθηση ο Κατηγορούμενος ότι ο λόγος που η ΜΚ1 έκανε αυτή την καταγγελία εναντίον του στην Αστυνομία, ήταν διότι παρασύρθηκε από μια φίλη της, τη Wendy και παραπονέθηκαν μαζί και έκαναν δύο καταθέσεις 3 μέρες μετά. Στη συνέχεια η ΜΚ1 καταχώρησε αγωγή στο Δικαστήριο, με την οποία αξιώνει αποζημιώσεις μέχρι και 500.000 ευρώ γι' αυτή την καταγγελία που έκανε εναντίον του. Αρνήθηκε ο Κατηγορούμενος τον ισχυρισμό που έθεσε η ΜΚ1 στην κατάθεση της στην Αστυνομία ότι αυτός πήρε τα τηλέφωνα, τις κάρτες και τα χρυσαφικά της. «Ήταν στις τσέντες της. Ούτως αλλιώς τα χρειαζόταν όταν πήγε στο Η.Β.». Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι ο λογαριασμός από τον οποίο απέσυρε τα λεφτά η σύζυγός του, αν και ανοίχθηκε ως κοινός λογαριασμός των δύο τους, εντούτοις η ΜΚ1 δεν κατέθεσε «ούτε ένα ευρώ» μέσα σε αυτόν. Όπως το έθεσε ο Κατηγορούμενος «Έβαζα εγώ τα λεφτά μέσα και εκείνη τα έβγαζε έξω.». Παραδέχτηκε ο Κατηγορούμενος ότι η σύζυγός του είχε βάλει «αρκετά λεφτά» για να αγοράσουν το διαμέρισμά τους. Ωστόσο, ήταν η θέση του ότι τα λεφτά αυτά τα εξασφάλισε η ΜΚ1 από την πώληση του σπιτιού της στην Αγγλία, στο οποίο έβαλε αρκετή δουλειά ο ίδιος, ως μηχανικός στο επάγγελμα, για να φτιάξει τους τοίχους, τις πόρτες στον κήπο επειδή ήθελε πάρα πολλή ανακαίνιση, ούτως ώστε να μπορέσει να το πουλήσει η ΜΚ1 σε καλύτερη τιμή. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ο Κατηγορούμενος ότι αυτός έβαλε δικά του χρήματα για να καλύψει τις υπερβάσεις που είχε η ΜΚ1 στην τράπεζά της και ξόδεψε περαιτέρω χρήματα ο ίδιος για να καλύψει τα έξοδα μεταφοράς των επίπλων της ΜΚ1 στην Κύπρο. Καταληκτικά, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους ότι τα λεφτά για την αγορά του διαμερίσματος στην Κύπρο θα θεωρείτο ότι καταβλήθηκαν και από τους δύο μισά-μισά. Το μερίδιο συνεισφοράς του Κατηγορούμενου θα ήταν εκείνο που ισοδυναμούσε με τις ώρες εργασίας που έβαλε για την ανακαίνιση του σπιτιού της ΜΚ1 στην Αγγλία, καθώς επίσης για τα έξοδα μεταφοράς των επίπλων από την Αγγλία και για την κάλυψη των υπερβάσεων στους τραπεζικούς λογαριασμούς της στην Αγγλία, συν το γεγονός ότι τα 7 χρόνια που έζησαν στην Κύπρο με τη ΜΚ1, πλήρωνε τα πάντα ο ίδιος. Ισχυρίστηκε ότι τα λεγόμενά του αποδεικνύονται από τις καταστάσεις του κοινού λογαριασμού τους στην Κύπρο, όπου συγκεκριμένα φαίνεται ότι η ΜΚ1 δεν κατέθεσε κανένα ποσό μέσα σε αυτόν. Ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι η ΜΚ1 στις 12/9/15 πήρε το ποσό των 500 ευρώ από τον κοινό τους λογαριασμό και ότι, όταν άρχισε ο καβγάς στις 21/9/15, τα έβαλε πίσω στον κοινό λογαριασμό. Δεν πήρε άλλα λεφτά. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος επέμεινε ότι η ΜΚ1 πήρε τα πάντα από τον τραπεζικό τους λογαριασμό και του άφησε μόνο 38 ευρώ. Άδειασε βασικά το λογαριασμό. Τέθηκε επίσης από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής προς τον Κατηγορούμενο η εκδοχή ότι ο λόγος που η ΜΚ1 έφυγε για την Αγγλία και δεν του το είπε ήταν επειδή η συμπεριφορά του απέναντί της άρχισε να μην είναι καλή και, συγκεκριμένα, άρχισε να της παίρνει δικά της πράγματα όπως το διαβατήριο της. Απαντώντας στην εκδοχή αυτή, ο Κατηγορούμενος διερωτήθηκε, πώς τότε πήγε στην Αγγλία η ΜΚ1 χωρίς το διαβατήριο της και όταν του υποβλήθηκε ότι η ΜΚ1 βρήκε το διαβατήριό της μόλις 2 μέρες πριν φύγει για την Αγγλία, επέμεινε και πάλι ο Κατηγορούμενος στη θέση του ότι τούτο δεν ήταν αλήθεια και ότι η ΜΚ1 είχε το διαβατήριό της όλη την ώρα. Το έβγαλε η ίδια έξω από το χρηματοκιβώτιο, όταν θα έφευγε. Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος έδωσε περαιτέρω λεπτομέρειες λέγοντας ότι το κρασί που έπινε η ΜΚ1 όταν άρχισε ο καβγάς μεταξύ τους στις 21.9.2015 ήταν «ροζέ κρασί, δυόμιση με τρεις μπουκάλες». Αρνήθηκε δηλαδή ο Κατηγορούμενος την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι εκείνη τη μέρα η ΜΚ1 ήπιε μόνο ένα ποτήρι κρασί. Ερωτηθείς να πει γιατί όταν την είδε να πίνει τόσο ποτό, δεν την σταμάτησε ο ίδιος, απάντησε λέγοντας «Προσπαθούσα για 3 - 4 χρόνια. Δεν μπορούσα να τη σταματήσω. Η Μπάρπαρα είχε ένα ποτήρι πάντα μέσα στο ψυγείο, το οποίο θα έπιανε να πιει κατά τη διάρκεια της ημέρας.». Κληθείς να πει αν θεωρεί ότι η γυναίκα του ήταν αλκοολική, ο Κατηγορούμενος απάντησε λέγοντας ότι «Δεν μου αρέσει να το λέω αυτό, αλλά πιστεύω ότι ήταν ναι.». Αντεξετασθείς, περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος για την κατάσταση υγείας της ΜΚ1 και για τη δήλωσή του ότι εκείνη δεν επισκεπτόταν γιατρό ή /και ότι εκείνος δεν τη συνόδευε στο γιατρό, ο Κατηγορούμενος επέμεινε ότι η ΜΚ1 πάθαινε επιληπτικές κρίσεις, αλλά δεν το παραδεχόταν σε κανέναν και, πρόσθετα, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι «Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο δεν κοιμόμασταν μαζί.». Ερωτηθείς τότε να πει γιατί δεν κίνησε ο ίδιος διαδικασία διαζυγίου, ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν επιθυμούσε ο ίδιος διαζύγιο. Υποβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ότι αυτό το άγχος και το τρέμουλο που περιέγραψε ο ίδιος, η ΜΚ1 το απέκτησε τον τελευταίο 1 μήνα και πιο συγκεκριμένα από εκείνο το βράδυ του επίδικου επεισοδίου στις 21/9/
10. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ο Κατηγορούμενος την υποβληθείσα σε αυτόν εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι το επίδικο βράδυ εκείνος κτύπησε τη ΜΚ1 με γροθιά στο δεξί της μπράτσο και της προκάλεσε μώλωπα ή/και ότι της φώναζε και τη κτυπούσε στα πόδια, στα μπράτσα και σε όλο της το σώμα, με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και να συνεχίσει εκείνος να τη κτυπά. Δεν συνέβηκε καθόλου αυτό, κατά τον ίδιο. Αρνήθηκε επίσης ο Κατηγορούμενος ως αναληθή την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι αυτός δεν άφηνε τη ΜΚ2 να μπει μέσα στο σπίτι τους ή/και ότι της είπε ψέματα ότι η γυναίκα του κοιμόταν ενώ μετά φάνηκε ότι η γυναίκα του ήταν ξύπνια και εκείνος δεν την άφηνε να βγει έξω. Αντέταξε ο Κατηγορούμενος ότι η γυναίκα του τον ρώτησε αν ήταν υποχρεωτικό να πάει έξω και ότι εκείνος της είπε ότι δεν ήταν υποχρεωτικό αλλά αν ήθελε μπορούσε να πάει. Η Wendy ζούσε 40 μέτρα από το σπίτι του Κατηγορούμενου και της ΜΚ
11. Παραδέχθηκε ο Κατηγορούμενος ότι εκείνη πήγε στο σπίτι τους γιατί ήθελε να μάθει τί αφορούσαν οι φωνές και οι συζητήσεις, αλλά έφυγε επειδή ο Κατηγορούμενος δεν της είπε τίποτα. Αρνήθηκε ο Κατηγορούμενος ότι η σύζυγος του φώναζε για βοήθεια εκείνο το βράδυ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Προχωρώ σε αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου, δηλαδή της προφορικής μαρτυρίας που έδωσαν οι μάρτυρες κατηγορίας σε σύγκριση και προς την ως άνω υπάρχουσα γραπτή μαρτυρία (βλ. την Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506). Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Κατ' αρχάς σημειώνω ότι η ΜΚ1 και ο Κατηγορούμενος έχουν προσωπικό συμφέρον στην έκβαση της παρούσας υπόθεσης, γι' αυτό και η μαρτυρία τους αξιολογείται από το Δικαστήριο με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή, με στόχο την ανίχνευση της αλήθειας, μόνο της αλήθειας και όλης της αλήθειας. Τα συγκρουόμενα συμφέροντα των δύο μερών δεν συσχετίζονται μόνο με τη σχέση καταγγέλλουσας και καταγγελλόμενου ή θύτη και θύματος στο πλαίσιο της παρούσας ποινικής υπόθεσης, αλλά και με το γεγονός ότι, όπως έχει λεχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η ΜΚ1 κίνησε διαδικασία διαζυγίου και εκκρεμεί η επίλυση των μεταξύ τους περιουσιακών διαφορών. Επομένως, πλέον τους χωρίζουν και οικονομικά συμφέροντα. Τούτο αναδείχθηκε, ως παρατηρώ, και στο στάδιο της μαρτυρίας τους, όπου επιχειρήθηκε να εισαχθεί μαρτυρία σχετικά με το μερίδιο συνεισφοράς ενός εκάστου στην απόκτηση του διαμερίσματος τους στην Κύπρο, καθώς επίσης στη συνεισφορά τους σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Κρίνω αναγκαίο να σημειώσω, υπό το φως της ανωτέρω επισήμανσης, ότι δεν αποτελεί ρόλο ή έργο του παρόντος Δικαστηρίου να διατυπώσει ευρήματα αναφορικά με ποσά ή μερίδια συνεισφοράς σε σχέση με τις περιουσιακές τους σχέσεις. Για σκοπούς της παρούσας ποινικής υπόθεσης, αρκεί να λεχθεί ότι, με το πέρας της δίκης, κατέστη πασιφανές και αναντίλεκτο ότι ο επίδικος καβγάς στις 21.9.2015 είχε ως αιτία και αφορμή τα οικονομικά του μέχρι τότε ζευγαριού. Στο σημείο αυτό καταγράφω ότι, παρά την εμφανή σύγχυση και ταραχή της ΜΚ1 στο εδώλιο του μάρτυρα, εντούτοις τούτο δεν την εμπόδισε από το να αντιληφθεί στη λεπτομέρειά της τη δικαστική διαδικασία και την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε. Ενώ, λοιπόν, στην κατάθεση της προς την Αστυνομία, η ΜΚ1 δήλωνε ότι αυτή «υπέθετε» ότι η κατ' ισχυρισμόν βίαιη αντίδραση του συζύγου της εναντίον της είχε σχέση με τα οικονομικά τους, ήρθε στο πλαίσιο της αντεξέτασής της να παραδεχθεί πλέον με πάσα βεβαιότητα ότι η αιτία που προξένησε τον μεταξύ τους καβγά ήταν τα οικονομικά τους, διότι πριν το επίδικο συμβάν, μεσολάβησε η φυγή της ίδιας στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου η ίδια επέφερε μυστικά από τον σύζυγό της μεταφορές χρημάτων σε διάφορες ημερομηνίες και για διάφορα ποσά, όπως της υποβλήθηκε από τη συνήγορο Υπεράσπισης, κάτι που περιήλθε στην αντίληψη του συζύγου της μόλις στις 21.9.2015, δηλαδή την επίδικη ημερομηνία, με επακόλουθη την απαίτησή του να αποκαταστήσει αμέσως τα χρήματα στο λογαριασμό τους στην Κύπρο. Διαφάνηκε έτσι κατά την αντεξέτασή της, ότι ενώ η ΜΚ1 στην κατάθεσή της προς την Αστυνομία δήλωνε ότι ο σύζυγος της άρχισε να γίνεται επιθετικός χωρίς να το προκαλέσει η ίδια, εντούτοις υπήρξε πρόκληση ως εκ της συμπεριφοράς της αναφορικά με τη διαχείριση των χρημάτων τους. Τα πιο πάνω δείχνουν ότι η ΜΚ1 δεν είχε πει όλη την αλήθεια στην κατάθεσή της προς την Αστυνομία για όσα προηγήθηκαν του καβγά τους και ειδικότερα για το περιεχόμενο της συζήτησης που υπήρξε μεταξύ τους γύρω από αυτή την οικονομική διαφορά. Πλην όμως, η απόκρυψη ή παράλειψη εξιστόρησης των συγκεκριμένων λεπτομερειών, δεν αφαιρεί από την αξιοπιστία της ΜΚ1 στην περιγραφή της επιθετικής συμπεριφοράς που εκδήλωσε ο Κατηγορούμενος εναντίον της το επίδικο βράδυ. Η επίθεση και η σωματική βλάβη που της επέφερε συνάδουν με τα ευρήματα του γιατρού που την εξέτασε το ίδιο βράδυ, όπως τεκμηριώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω του ΜΚ3, ο οποίος άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα η μαρτυρία του να κρίνεται ειλικρινής, αληθής και αξιόπιστη. Το μόνο σημείο της μαρτυρίας της ΜΚ1 που συγκρούεται με τη μαρτυρία του γιατρού, και το οποίο απορρίπτω από τη μαρτυρία της, άπτεται του ισχυρισμού που πρώτη φορά η ΜΚ1 ήγειρε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι δέχθηκε χτύπημα ακόμη και στο κεφάλι. Ο γιατρός δεν εντόπισε ερυθρότητα στο κεφάλι, παρά μόνο στο λαιμό και τους βραχίονες, κάτι που συνάδει με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της. Επιβεβαιώθηκε η μαρτυρία της ΜΚ1, συγκρινόμενη προς τη μαρτυρία του γιατρού (ΜΚ3) και της αστυνομικού (ΜΚ2) και σε, ότι αφορά μία ακόμη ουσιώδη παράμετρο꞉ ότι δηλαδή τα προαναφερθέντα τραύματα προέκυψαν από την επίθεση που δέχτηκε από τον σύζυγό της και όχι λόγω πτώσης της η οποία να οφειλόταν σε μέθη. Θυμίζω ότι δέχθηκε η ΜΚ1 ότι είχε υποστεί πτώση στο έδαφος, αλλά υπέδειξε ότι ήταν λόγω της επίθεσης του συζύγου της. Κρίνω ότι τόσο ο γιατρός όσο και η αστυνομικός, οι οποίοι είναι ανεξάρτητοι μάρτυρες στην παρούσα υπόθεση, δεν είχαν κανένα ίδιο όφελος να εξυπηρετήσουν με το να αρνηθούν κατηγορηματικά ενώπιον του Δικαστηρίου την εκδοχή της Υπεράσπισης ότι η Κατηγορούμενη τελούσε σε κατάσταση μέθης κατά τον ουσιώδη χρόνο. Είναι αμφότεροι εξ επαγγέλματος έμπειροι και εκπαιδευμένοι στο να διακρίνουν ένα μεθυσμένο άτομο από ένα μη μεθυσμένο άτομο και, αν τους έκανε εντύπωση η ΜΚ1 ως πρόσωπο που είχε απώλεια αυτοελέγχου του σώματός του λόγω μέθης κατά τον ουσιώδη χρόνο, θα το κατέγραφαν στις σημειώσεις τους ή/και θα το κατέθεταν στο Δικαστήριο. Όπως δήλωσαν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο σαφή, που δεν άφησε περιθώρια αμφιβολίας στο μυαλό του Δικαστηρίου, δεν διέκριναν σημάδια τραυλίσματος ή στραβοπατήματος στην ΜΚ1, τα οποία είναι συνήθη χαρακτηριστικά ενός μεθυσμένου προσώπου. Το τρέμουλο του σώματος της ΜΚ1 αμφότεροι οι ΜΚ2 και ΜΚ3 το απέδωσαν σε νευρικό κλονισμό που, ως τους είχε αναφέρει, είχε υποστεί συνεπεία της επίθεσης που δέχθηκε από το σύζυγό της, η οποία της προκάλεσε φόβο έως τρόμο. Το ότι το τρέμουλο σε ολόκληρο το σώμα της ΜΚ1 δύναται να οφείλεται σε έντονο στρες ή φόβο συνάδει με την έκθεση της ψυχιάτρου, η οποία κατατέθηκε μέσω της ΜΚ1 ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν χρειάζεται να τελεί σε κατάσταση μέθης ή να έχει επιληπτικές κρίσεις ένα άτομο, για να εμφανίζει τέτοιο σύμπτωμα. Στο σημείο αυτό, αναφέρω ότι από νομικής απόψεως, η έκθεση της ψυχιάτρου, Δρ. Λ. Βερεσιέ, αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία. Δηλαδή, δήλωση η οποία κατατίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου όχι από τον αρχικό της συντάκτη, αλλά μέσω τρίτου προσώπου. Μάλιστα, στην παρούσα υπόθεση, ο αρχικός συντάκτης της ψυχιατρικής έκθεσης δεν κλήθηκε ως μάρτυρας ούτε από την Κατηγορούσα Αρχή ούτε από την Υπεράσπιση για να αντεξετασθεί. Οι αρχές που διέπουν την αξιολόγηση εξ ακοής μαρτυρίας υπό τέτοιες συνθήκες προκύπτουν από τον ίδιο τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9 και τη νομολογία που τον ερμηνεύει. Τις αναλύω πιο κάτω. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Γ. Σάντη, «Το Δίκαιο της Απόδειξης. Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» Hippasus Publishing, Λευκωσία 2014, σελ. 319 - «Το άρθρο 26

(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, προνοεί ότι σε περίπτωση που οποιοσδήποτε διάδικος προσάγει εξ ακοής μαρτυρία και δεν κλητεύει το πρόσωπο που είχε προβεί στην αρχική δήλωση, τότε οποιοσδήποτε άλλος διάδικος μπορεί, με άδεια του Δικαστηρίου, να τον κλητεύσει για να τον αντεξετάσει, σε σχέση με τη δήλωση. Κατ' ακολουθίαν, η προσαγωγή εξ ακοής μαρτυρίας δεν αλλοιώνει το θεμελιώδες δικαίωμα αντεξέτασης (Μελάς και άλλων ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 412). Η κλήση για αντεξέταση προϋποθέτει- εκτός από την τω όντι παράθεση εξ ακοής μαρτυρίας (Λουλλά ν Cyprus Investment & Securities Ltd, ΠΕ 275/2009, ημερ. 3.9.14) και ύπαρξη του προσώπου που προέβη στη δήλωση, ώστε να είναι δυνατή η κλήτευσή του. [...] ο διάδικος που επιθυμεί κλήτευση προσώπου που προέβη στην αρχική δήλωση, μπορεί να επιφυλάξει το δικαίωμα του να το πράξει, κατά την ακροαματική διαδικασία (Αριστείδου ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 32. [...]» «Η αντεξέταση βάσει του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 πρέπει να λαμβάνει χώραν, πριν ο διάδικος που υποβάλλει το αίτημα αρχίσει την υπόθεσή του. Το Δικαστήριο μπορεί να μην επιτρέψει την κλήτευση αν κρίνει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι υπό τις περιστάσεις εύλογο, εφικτό ή αναγκαίο για σκοπούς για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης. [...]» Σύμφωνα με το άρθρο 27

(2)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, κατά την αξιολόγηση εξ ακοής μαρτυρίας - την αποδοχή της οποίας ο Δικαστής πρέπει να εξηγεί (Ανδρέου κ.α. ν Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 152) - το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη όλα τα περιστατικά της υπόθεσης. Ιδιαίτερα αξιολογεί꞉ αν θα ήταν εύλογο και εφικτό ο διάδικος που έχει παρουσιάσει τη μαρτυρία να είχε κλητεύσει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο που έκαμε την αρχική δήλωση, το χρονικό διάστημα μεταξύ της αρχικής δήλωσης και του γεγονότος στο οποίο αυτή αναφέρεται, το βαθμό της εξ ακοής μαρτυρίας, το αν οποιοδήποτε εμπλεκόμενο πρόσωπο είχε κίνητρο να αποκρύψει ή παραποιήσει τα γεγονότα, το αν η αρχική δήλωση μεταφέρθηκε επακριβώς ή όχι, το πλαίσιο στο οποίο έγινε η δήλωση ή τους οποιουσδήποτε σκοπούς πίσω από την αρχική δήλωση, το αν η εξ ακοής μαρτυρία είναι ουσιωδώς διαφορετική από την αρχική δήλωση και το αν υπό τις περιστάσεις που προσάγεται φαίνεται ότι δεν διευκολύνεται η ορθή αξιολόγηση της βαρύτητάς της ή γίνεται προσπάθεια παρεμπόδισης της ορθής αξιολόγησης της. Η πιο πάνω αξιολόγηση επιβάλλεται να γίνεται από το Δικαστήριο είτε η εξ ακοής μαρτυρία απορρέει από προφορική μαρτυρία (Γεωργίου ν Στυλιανού

(2009)1 (Α) ΑΑΔ 70), είτε από γραπτή μαρτυρία (Μονός και Άλλης ν S Xenides Trading Co Ltd κ.α.

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1002).». Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη ότι η αρχική δήλωση, δηλαδή η έκθεση της ψυχιάτρου που δεν προσήλθε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο, έγινε γραπτώς και μεταφέρθηκε ως τέτοια επακριβώς ενώπιον του Δικαστηρίου. Λαμβάνω επίσης υπόψη ότι η έκθεση έγινε με σκοπό να διαγνώσει την πρόσφατη ψυχιατρική εικόνα της ΜΚ1 και δεν επιχειρεί να αποδείξει ποια ήταν η ψυχιατρική της εικόνα κατά ή περί την επίδικη ημερομηνία. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τη ΜΚ1 να δίδει δια ζώσης μαρτυρία και μπορεί να επιβεβαιώσει ότι ακόμη και κατά τη διάρκεια της ακροαματικής συνεδρίας η ΜΚ1 εμφάνιζε έντονο και οφθαλμοφανές τρέμουλο στο σώμα και είχε στο πρόσωπό της ζωγραφισμένο το φόβο και το ύφος ενός πανικόβλητου ανθρώπου. Δεδομένου ότι η πλευρά της Υπεράσπισης γνώριζε πού να εντοπίσει την ψυχίατρο για να της επιδώσει κλήση μάρτυρος και δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι ήταν ανέφικτο να την κλητεύσει για να την αντεξετάσει, κρίνω ότι η μη προώθηση των κατάλληλων διαβημάτων στον κατάλληλο χρόνο για αντεξέτασή της, ισοδυναμεί με αποδοχή της διάγνωσης της ψυχιάτρου για την πρόσφατη κλινική ψυχιατρική εικόνα της ΜΚ

1. Ασφαλώς, δεν παραγνωρίζω ότι η ψυχίατρος δεν αναφέρει στην έκθεση της αν παρακολουθούσε τη ΜΚ1 ως ασθενή στο διάστημα αμέσως πριν το επίδικο συμβάν ή αμέσως μετά το επίδικο συμβάν. Το μόνο που προκύπτει από την έκθεσή της είναι ότι την εξέτασε και αξιολόγησε στις 28.9.2016, δηλαδή μετά πάροδο 1 έτους από το επίδικο συμβάν. Ως εκ τούτου, επισημαίνω ότι η ψυχίατρος μεταφέρει τα λεγόμενα της ΜΚ1 για το τί προκάλεσε τη συγκεκριμένη ψυχιατρική εικόνα, χωρίς να μπορεί η ίδια να διαπιστώσει αν ευσταθούν, αν δηλαδή πρωτοεμφανίστηκαν αυτά τα συμπτώματα μετά το επίδικο συμβάν ή αν έπασχε από το συγκεκριμένο σύνδρομο από πριν το επίδικο συμβάν. Πάντως, εκείνος, ο οποίος επιχείρησε να αποσυνδέσει την ψυχοσωματική / ψυχιατρική εικόνα της ΜΚ1 από το επίδικο συμβάν και να την παρουσιάσει ως μια προϋπάρχουσα κατάσταση, ή/και να τη συσχετίσει με την ασθένεια της επιληψίας ήταν ο Κατηγορούμενος. Ωστόσο, η μαρτυρία του υπήρξε ιδιαίτερα ασαφής και ατεκμηρίωτη ως προς αυτή την πτυχή, αφού δεν ήταν σε θέση να πει αν υπήρξε τέτοια διάγνωση προηγουμένως από κάποιον ειδικό γιατρό ή να κατονομάσει τέτοιο γιατρό ή να κατονομάσει τυχόν φάρμακα που λάμβανε η ΜΚ1, και τούτο παρά το ότι συμβίωναν τα τελευταία 3 χρόνια. Δεν έδωσε καθόλου λεπτομέρειες για άλλα επεισόδια κρίσης που δυνατό να υπέστη η ΜΚ1, προκειμένου να γίνει πειστική η εκδοχή του αυτή. Διέψευσε τον Κατηγορούμενο η αστυνομικός (ΜΚ2) σε σχέση με την εκδοχή του ότι η ΜΚ1 κοιμόταν καθ' ον χρόνο η Αστυνομία κατέφθασε στο διαμέρισμά τους ή/και ότι εκείνος συνεργάστηκε με την Αστυνομικό και την κάλεσε να εισέλθει από μόνη της στο διαμέρισμα για να εξετάσει την ΜΚ1 που ήταν στο δωμάτιό της. Αντίθετα προς λεγόμενά του αυτά, η ΜΚ2 υπήρξε απόλυτα ταυτισμένη στον τρόπο με τον οποίο η ΜΚ1 περιέγραψε τα πράγματα, ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος αρχικά προσποιήθηκε ότι δεν συνέβαινε τίποτα και ισχυρίστηκε ότι κοιμόταν η σύζυγός του, ενώ την ίδια ώρα εκείνη ξεπρόβαλε όρθια πίσω του και όταν εκείνος προσπάθησε να αποτρέψει τη σύζυγο του από το να βγει έξω από το διαμέρισμα, χρειάστηκε να επέμβει τότε η ΜΚ2 προς βοήθεια της ΜΚ
2. Όλα όσα εξιστόρησε η ΜΚ2 μου φάνηκε να στηρίζονται σε ζωηρές παραστάσεις που διατηρούσε στο μυαλό της, τις οποίες με λεπτομέρειες μπόρεσε να μεταδώσει στο Δικαστήριο. Δεν μου δημιούργησε αμφιβολία για το επίπεδο μνήμης που είχε για τα διαδραματιζόμενα. Έχω ήδη απορρίψει ανωτέρω την εκδοχή που προώθησε ο Κατηγορούμενος με τη μαρτυρία του και η οποία είχε τεθεί από τη συνήγορο Υπεράσπισης προς τους μάρτυρες κατηγορίας, ότι δήθεν η ΜΚ1 τελούσε σε κατάσταση μέθης και ότι κτύπησε στο έδαφος από δική της πτώση λόγω της μέθης, χωρίς εκείνος να ασκήσει εναντίον της την παραμικρή βία. Εξήγησα τους λόγους που απορρίπτω την εκδοχή αυτή, αξιολογώντας τη μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2, και ΜΚ3, γι' αυτό και δεν θεωρώ αναγκαίο να πω περισσότερα στο σημείο αυτό. Ήταν συγκεχυμένη η μαρτυρία του Κατηγορούμενου γύρω από το κατά πόσον αυτός γνώριζε εκ των προτέρων για το ταξίδι που θα πραγματοποιούσε η σύζυγος του στο Ηνωμένο Βασίλειο στα μέσα Σεπτεμβρίου
3. Περιέπεσε σε αντιφατικές δηλώσεις ο Κατηγορούμενος σε ό,τι αφορά το θέμα αυτό στο ξεκίνημα της κυρίως εξέτασής του. Εν πάση περιπτώσει, δεν το θεωρώ ουσιώδες ή καθοριστικό. Εκείνο που είναι ουσιώδες και το οποίο, όμως, αποτέλεσε κοινό τόπο μεταξύ αυτού και της ΜΚ1, είναι ότι ο ίδιος αγνοούσε για τις μεταφορές χρημάτων από τον κοινό τους λογαριασμό στην Κύπρο προς άλλο λογαριασμό στην Αγγλία, τις οποίες επέφερε η ΜΚ1 ενόσω εκείνη βρισκόταν στο εξωτερικό και ότι το πληροφορήθηκε ο ίδιος για πρώτη φορά στις 21.9.
4. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Υπό το φως της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας, καταλήγω σε εύρημα ότι, λόγω οικονομικών διαφορών που είχαν ο Κατηγορούμενος και η ΜΚ1, οι οποίοι συνδέονταν μεταξύ τους με σχέση νόμιμου γάμου, και ειδικότερα εξαιτίας μεταφοράς χρημάτων από κοινό λογαριασμό που αυτοί διατηρούσαν στην Κύπρο προς άλλο λογαριασμό στο Ηνωμένο Βασίλειο, με ενέργειες της ΜΚ1 που έγιναν εν αγνοία του Κατηγορούμενου ενόσω εκείνη βρισκόταν για ολιγοήμερη παραμονή στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά ή περί τις 12 - 19/9/2015, οι οποίες ενέργειες της ΜΚ1 περιήλθαν στη γνώση του Κατηγορούμενου μόλις στις 21.9.2015 το βράδυ και του προκάλεσαν έντονο θυμό και λογομαχία με τη ΜΚ1, ο Κατηγορούμενος επιτέθηκε περί ώρα 23꞉00 της 21.9.2015 κατά της ΜΚ1 με τη γροθιά του και της προκάλεσε μώλωπες στο βραχίονα άμφω, καθώς επίσης την άρπαξε με τα χέρια του από το λαιμό της με αποτέλεσμα να προκληθεί ερυθρότητα στην εμπρόσθια περιοχή του λαιμού. Η ΜΚ1, έντρομη και σοκαρισμένη, φώναζε για βοήθεια. Το επεισόδιο της επίθεσης του Κατηγορούμενου κατά της ΜΚ1, καθώς και οι φωνασκίες τους, διαδραματίστηκαν εντός του διαμερίσματος στο οποίο διέμεναν μέχρι τις 21.9.2015 ως ζευγάρι. Το διαμέρισμα αυτό βρισκόταν επί της οδού Σωτήρη Τσαγγάρη 13, Lady D Court, Διαμέρισμα 1, στο Παραλίμνι. Λόγω του ότι καθ' όλη τη διάρκεια του επεισοδίου αυτού ακούγονταν δυνατά οι φωνές του Κατηγορούμενου και οι εκκλήσεις της ΜΚ1 για βοήθεια, η Wendy Felcus, η οποία διέμενε σε γειτονική οικία, άκουσε τις φωνές και μετέβη στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου και της ΜΚ1 για να δει τί συμβαίνει. Ο Κατηγορούμενος την έδιωξε και έτσι ακολούθως εκείνη ειδοποίησε τηλεφωνικώς την Αστυνομία περί ώρα 00꞉05 της 22.9.2015, με αποτέλεσμα να φθάσει στη σκηνή η ΜΚ2 με άλλους συναδέλφους της περί ώρα 00꞉
5. Ο Κατηγορούμενος αρχικά αρνήθηκε ότι συνέβαινε κάτι που άξιζε να αναμειχθεί η Αστυνομία και, ερωτηθείς πού βρισκόταν η σύζυγός του, ισχυρίσθηκε ότι κοιμόταν. Ξεπρόβαλε, όμως από πίσω του, η σύζυγός του (ΜΚ1), την οποία η ΜΚ2 διέκρινε να είναι σε κατάσταση σοκ και τη βοήθησε να βγει από το διαμέρισμα. Δεδομένου ότι είχε εμφανή σημάδια από επίθεση που δέχθηκε, την μετέφερε στον Αστυνομικό Σταθμό και απ' εκεί στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου, όπου την εξέτασε ο ΜΚ3 και κατέληξε σε διάγνωση για τις σωματικές βλάβες ως το Τεκμήριο
6. Η Κατηγορούμενη, λόγω και της ψυχικής ταραχής και της σωματικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν τα ξημερώματα της 22.9.2015, δεν επιθυμούσε να δώσει κατάθεση κατά την άφιξη της στον Αστυνομικό Σταθμό, διότι ήθελε να σκεφτεί πρώτα αν θα κατάγγελλε τον Κατηγορούμενο για όσα συνέβησαν (βλ. Τεκμήριο 1). Ζήτησε και μεταφέρθηκε από την Αστυνομία σε φιλικό της σπίτι για να διανυκτερεύσει με ασφάλεια. Όταν αποφάσισε να προχωρήσει σε καταγγελία, προσήλθε στον Αστυνομικό Σταθμό στις 23.9.2015 για να δώσει κατάθεση, αλλά λόγω απουσίας της γυναίκας αστυφύλακα επανήλθε στις 24.9.2015 και έδωσε την κατάθεση ως το Τεκμήριο
7. Η ΜΚ1 υπέστη ψυχική βλάβη συνεπεία του πιο πάνω επεισοδίου και εξακολουθούσε μέχρι πρόσφατα να υποφέρει ψυχοσωματικά, ως διέγνωσε η ψυχίατρος Δρ. Λ. Βερεσιέ στις 28.9.2016 (βλ. Τεκμήριο 3). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αναφορικά με τις κατηγορίες αρ. 1 και
8. Τα αδικήματα που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο, ως οι κατηγορίες αρ. 1 και 2 επί του Κατηγορητηρίου, εδράζονται στις διατάξεις του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000 (Ν.119(Ι)/2000), όπως τροποποιήθηκε με το Ν.212(Ι)/
9. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(4)του εν λόγω Νόμου, διαπράττει αδίκημα δυνάμει του Νόμου αυτού οποιοσδήποτε ασκεί βία με βάση το εδάφιο

(1)του ιδίου άρθρου. Το άρθρο 3

(1)καθορίζει ότι «Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.». Η φράση «μέλος της οικογένειας» περιλαμβάνει βάσει του ορισμού που δίδει το άρθρο 2 του Ν.119(Ι)/2000, άντρα και γυναίκα που έχουν συνάψει νόμιμο γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι. Καθοδήγηση για την ερμηνεία της φράσης «επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη» μπορεί να αντληθεί από τα συγγράμματα και τη νομολογία που ερμηνεύουν το ιδιώνυμο αδίκημα για τους σκοπούς του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα, «"σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή, είτε μόνιμη είτε προσωρινή». Η πραγματική σωματική βλάβη ερμηνεύεται σε αντιδιαστολή προς τη «βαριά σωματική βλάβη» η οποία ορίζεται στο Νόμο κατά τρόπο που σημαίνει - «σωματική βλάβη που ισοδυναμεί με ακρωτηριασμό ή επικίνδυνη σωματική βλάβη ή που επιφέρει ή που πρόκειται να επιφέρει σοβαρή ή μόνιμη βλάβη στην υγεία ή την άνεση ή που εκτείνεται μέχρι τη μόνιμη παραμόρφωση ή τη μόνιμη ή σοβαρή βλάβη εξωτερικού ή εσωτερικού σωματικού οργάνου, μεμβράνης ή αίσθησης». Στην απόφαση Ανδρέας Αχτάρ κ.α ν Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397 λέχθηκε ότι το τί συνιστά «πραγματική σωματική βλάβη» κατά το Άρθρο 243, αναφέρεται στον Archbold꞉ Criminal Pleading, Evidence and Practice, έκδ. 2007, σελ. 1855, παρ. 19-197, όπου αναγράφεται ότι δεν είναι ανάγκη ο τραυματισμός να έχει μόνιμο χαρακτήρα ή να είναι τέτοιος που να τον κατατάσσει στη βαριά σωματική βλάβη. Στην υπόθεση Ανδρέας Πολυδώρου Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 56, ακόμη και επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα, θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του Άρθρου 243. Χρειάζεται πάντως να διαπιστωθεί ως πραγματικό γεγονός η επίθεση, η απουσία της οποίας θα κατέτασσε την περίπτωση στο αδίκημα του Άρθρου 242, για απλή επίθεση. (The Police v. Andreas Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Έχει επίσης αποφασιστεί ότι πραγματική σωματική βλάβη θεωρείται και επίθεση που προκαλεί υστερική νευρική κατάσταση (R. v. Miller [1954] 2 Q.B. 282). Δεδομένων των ευρημάτων μου σε ό,τι αφορά τα γεγονότα, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί η πράξη της «επίθεσης» από ένα μέλος της οικογένειας (τον Κατηγορούμενου) εναντίον άλλου μέλους της οικογένειας (της συζύγου του ΜΚ1), καθώς επίσης αποδείχθηκε σωματική και ψυχική βλάβη ικανή να καταταχθεί σε πραγματική σωματική βλάβη εντός της πιο πάνω έννοιας. Συνεπώς, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάση λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες αρ. 1 και 2 επί του κατηγορητηρίου. Αναφορικά με την 3η κατηγορία. Το αδίκημα ως η 3η κατηγορία επί του κατηγορητηρίου εδράζεται στο άρθρο 186Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, που προβλέπει τα εξής꞉ «186Α. Ο συμπεριφερόμενος σε δημόσιο χώρο κατά τρόπο που προκαλεί διασάλευση της ειρήνης είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μηνός ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο ποινές.». Όσον αφορά την έννοια του δημόσιου χώρου, αυτή καθορίζεται στο άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτήριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής καθώς και κτήριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.» Στον Ποινικό Κώδικα επίσης ερμηνεύεται και η έννοια της δημόσιας διάβασης, η οποία περιλαμβάνει κάθε κύρια οδό, αγορά, πλατεία, οδό, γέφυρα ή άλλη διάβαση που χρησιμοποιείται νόμιμα από το κοινό. Στην παρούσα υπόθεση, κατέληξα σε εύρημα ότι το επίδικο περιστατικό είχε διαδραματιστεί εντός της οικίας του Κατηγορούμενου και της ΜΚ1, ο οποίος είναι ιδιωτικός χώρος, εφόσον δεν έχει δικαίωμα εισόδου ούτε άδεια εισόδου με ή χωρίς όρους το ευρύ κοινό. Επομένως, δεν αποδείχθηκε το βασικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 3, που είναι η διάπραξη του αδικήματος σε δημόσιο χώρο. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία αρ. 3. Καταληκτικά, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 και 2, ενώ αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία αρ. 3. Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον του. (υπ.)............ Α. Πανταζή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ