Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Ιωάννης Ζήσιμος, Αρ. Υπόθεσης: 4021/2015, 10/3/2017

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20(Ι)/92 και 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96, 149/2009, ΚΔΠ45/10, ΚΔΠ385/10, ΚΔΠ246/2011, ΚΔΠ446/11, ΚΔΠ165/11, ΚΔΠ264/12, ΚΔΠ506/12 και ΚΔΠ67/13.». Κατηγορία αρ. 2꞉ «Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2), 30, 31 και 38 και παραγράφου 1 του Μέρους Ι του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83, 20(Ι)/92 και 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ ΚΔΠ45/10, ΚΔΠ385/10, ΚΔΠ246/2011, ΚΔΠ446/11, ΚΔΠ165/11, ΚΔΠ264/12, ΚΔΠ506/12 και ΚΔΠ67/13.». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων επί του κατηγορητηρίου꞉ 1η κατηγορία꞉ Ο Κατηγορούμενος στις 10/10/2014 στο Αυγόρου της Επαρχίας Αμμοχώστου είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β ήτοι 1,8957 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 2η κατηγορία꞉ Ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, ήτοι ίχνη κοκαΐνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Ο κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή και στις δύο κατηγορίες, έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Β. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Προς απόδειξη της υπόθεσής της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο πέντε μάρτυρες꞉ Πρώτος, κατέθεσε ο Αστ. 3787 Κ. Ιωάννου (στο εξής «ο ΜΚ1»). Δεύτερος, κατέθεσε ο Αστ. 3245 Ι. Ιακώβου (στο εξής «ο ΜΚ2»). Τρίτη, κατέθεσε η Γ/Αστ. 3343 Θ. Αθανάση (στο εξής «η ΜΚ3»). Τέταρτος, κατέθεσε ο Δρ. Μάριος Καριόλου (στο εξής «ο ΜΚ4»). Πέμπτη, κατέθεσε η κα Τασούλα Κοζάκου (στο εξής «η ΜΚ5»). Επιγραμματικά και μόνον, αναφέρομαι στη μαρτυρία που έδωσαν πιο κάτω. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, ημερ. 23.7.2015 (βλ. Τεκμήριο 1). Στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε τα ακόλουθα τεκμήρια꞉ Ως Τεκμήριο 2, την ανακριτική κατάθεση που αυτός έλαβε από τον Κατηγορούμενο στις 10.10.

1. Ως Τεκμήριο 3, τη γραπτή κατηγορία που προσήψε στον Κατηγορούμενο. Ως Τεκμήριο 4 το Δικαστικό ένταλμα έρευνας, ημερ. 7.10.2014, με το οποίο παρεχόταν εξουσιοδότηση προς την Αστυνομία να μπει στο υποστατικό (χοιροστάσιο) των υπόπτων Ζήσιμου Ζησίμου και Ιωάννη Ζησίμου, όπου υπήρχε εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι παράνομα αποκρύπτονταν ελεγχόμενα φάρμακα, δηλαδή κάνναβη. Ως Τεκμήριο 5, τη γραπτή συγκατάθεση που δόθηκε από τον Κατηγορούμενο στις 10.10.2014 και ώρα 11꞉05 για δειγματοληψία γενετικού υλικού από τον ίδιο. Ως Τεκμήριο 6, έντυπο ίδιας ημερομηνίας (10.10.2014), το οποίο τιτλοφορείται «Δικαιώματα Επικοινωνίας Κρατουμένων» και φέρεται να είναι υπογεγραμμένο από τον Κατηγορούμενο. Ως Τεκμήριο 7, φάκελος ο οποίος κατ' ισχυρισμόν περιέχει πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Ως Τεκμήριο 8, ζυγαριά ακριβείας. Ως Τεκμήριο 9, δύο δείγματα παρειακού επιχρίσματος. Ως Τεκμήριο 10, το δικαστικό ένταλμα έρευνας, ημερ. 7.10.2015, με το οποίο παρεχόταν εξουσιοδότηση προς την Αστυνομία να μπει στην οικία του υπόπτου Ιωάννη Ζησίμου, όπου υπήρχε εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι παράνομα αποκρύπτονταν ελεγχόμενα φάρμακα, δηλαδή κάνναβη. Ως Τεκμήριο 11, η ένορκη μαρτυρία (όρκος) που έδωσε η Γ/Αστ. 3343 Θέκλα Αθανάση, προς υποστήριξη της αίτησης για έκδοση του δικαστικού εντάλματος έρευνας ως το προαναφερθέν Τεκμήριο
2. Ως Τεκμήριο 12, η ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε στις 10.10.2014 από τον πατέρα του Κατηγορούμενου, Ζήσιμο Ζησίμου. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης, ημερ. 14.7.2015, ως το Τεκμήριο
3. Η ΜΚ3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης ως το Τεκμήριο
4. Ο ΜΚ4 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της Εμπιστευτικής Έκθεσης Πραγματογνωμοσύνης (αρ. αναφ. ΥΠ.ΕΓ. Ε꞉ 6197 - 2014) που ο ίδιος συνέταξε, ως το Τεκμήριο
5. Περαιτέρω, κατέθεσε ως Τεκμήριο 15Α την Αίτηση της Αστυνομίας για Επιστημονική εξέταση τεκμηρίων, ημερ. 10.10.2014, και ως Τεκμήριο 16 το Έντυπο Διακίνησης Τεκμηρίων Εντός του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής. Η ΜΚ5 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της, το περιεχόμενο Έκθεσης του Γενικού Χημείου του Κράτους, ημερ. 24.4.2015, ως το Τεκμήριο
6. Η εκδοχή γεγονότων που προωθεί η Κατηγορούσα Αρχή στη βάση της ως άνω μαρτυρίας, τίθεται ως εξής꞉ Όπως αναφέρει στη γραπτή κατάθεσή του ο ΜΚ1 (βλ. Τεκμήριο 1), αυτός υπηρετεί στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (ΥΚΑΝ) και είναι τοποθετημένος στο κλιμάκιο Αμμοχώστου. Την 10.10.2014 και μεταξύ των ωρών 08꞉20 - 09꞉00, ο ΜΚ1 μαζί με τον Α/Αστ. 1541 και Αστ. 4142 ερεύνησαν την οικία του Κατηγορούμενου κατόπιν δικαστικού εντάλματος (βλ. Τεκμήριο 10), στη Λεωφ. Καρύων 87, Αυγόρου, στην παρουσία του Κατηγορούμενου, χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε το παράνομο. Στη συνέχεια, την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 09꞉10 - 10꞉30, ο ΜΚ1 μαζί με τους Αστ. 1541, 3614, 3618, 3245 και Γ/Αστ. 3556, ερεύνησαν, κατόπιν δικαστικού εντάλματος έρευνας (βλ. Τεκμήριο 4), χοιροστάσιο σε αγροτική περιοχή μεταξύ Αυγόρου και Αγ. Κενδέα, «το οποίο διατηρεί ο Ζήσιμος». Κατά τη διάρκεια της έρευνας στο χοιροστάσιο και ώρα 09꞉50, ο ΜΚ1 βρήκε σε κομπρεσόρο του ψυγείου ένα τεμάχιο από ναιλον που είχε μέσα πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Αμέσως το παρέλαβε ως τεκμήριο, το υπέδειξε «στο Ζησίμου» και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «εν δικό μου πρέπει να το ξίασα εν παλιό». Ακολούθως, ο ΜΚ1 συνέλαβε «τον Ζήσιμου» για το από μέρους του διαπραχθέν αυτόφωρο αδίκημα και, αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψής του, εξήγησε τα δικαιώματά του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, και εκείνος απάντησε «Εντάξει». Ακολούθως, και πάλιν στο χώρο του χοιροστάσιου, ο ΜΚ1 βρήκε σε φούρνο μια ζυγαριά ακριβείας «με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και ίχνη κοκαΐνης». Αμέσως, ο ΜΚ1 την παρέλαβε ως τεκμήριο την υπέδειξε «στον Ζήσιμου» και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, εκείνος απάντησε «εν δική μου». Αμέσως, τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη «και γι' αυτήν την ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε» και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, εκείνος δεν απάντησε οτιδήποτε. Στη συνέχεια μετέφεραν τον συλληφθέντα και τα ευρεθέντα τεκμήρια στα γραφεία της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου στην Αγία Νάπα. Εκεί κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης, έλαβε «από τον Ζήσιμου» δύο δείγματα παρειακού επιχρίσματος. Ακολούθως, ο ΜΚ1 σφράγισε τα τεκμήρια με ταινία ασφαλείας και ως αναφέρει ο ΜΚ1 «κάλεσα τον Ζήσιμου και υπογράψαμε και οι δύο σε αυτή». Ακολούθως, ο ΜΚ1 έθεσε τα τεκμήρια σε ασφαλή χώρο φύλαξης τεκμηρίων της ΥΚΑΝ Αμ/στου. Την ίδια μέρα (10.10.2014) και ώρα 1110 - 1125 ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Ζησίμου, αφού προηγουμένως του υπέβαλε 13 ερωτήσεις, στις οποίες απάντησε στις 12 «ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο» και υπέγραφε στο τέλος της κάθε ερώτησης και απάντησης. Την ίδια μέρα (10.10.2014) και μεταξύ των ωρών 1550 - 1605 ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον πατέρα του Κατηγορούμενου, Ζήσιμο Ζησίμου, ο οποίος αρνήθηκε ότι ανήκαν σ' αυτόν τα ναρκωτικά. Δεν γνώριζε σε ποιον ανήκαν. Ο ίδιος όχι μόνον δεν είναι χρήστης ναρκωτικών, αλλά ούτε τσιγάρο κάπνισε ποτέ. Για τα παιδιά του δεν γνώριζε να πει αν κάνουν χρήση ναρκωτικών. Όσον αφορά την ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας δήλωσε ότι την είχε ξαναδεί προηγουμένως διότι ζυγίζουν σε αυτήν τα φάρμακα του σκύλου. Σημειωτέον ότι ο πατέρας του Κατηγορούμενου δήλωσε ότι είναι δικής του ιδιοκτησίας το χοιροστάσιο, αλλά έχουν πρόσβαση σε αυτό τόσο ο ίδιος όσο και οι τρεις γιούδες του, Ιωάννης, Παναγιώτης και Ραφαήλ. Κατά την έκφρασή του «Σχεδόν κάθε μέρα είμαστε τζει πάνω». Την 29.10.2014, ο ΜΚ1 παρέδωσε τα τεκμήρια στη Γ/Αστ. 3343 για τη μεταφορά τους για επιστημονικές εξετάσεις. Την 18.11.2014 ο ΜΚ1 παρέλαβε από τον Αστ.3245 το τεκμήριο 3 της υπόθεσης και το έθεσε υπό τη φύλαξή του σε ασφαλές μέρος στα γραφεία της ΥΚΑΝ Αμ/στου. Την 21.4.2015 ο ΜΚ1 παρέλαβε από τη Γ/Αστ. 3343 τα τεκμήρια 1 και 2 της υπόθεσης και τα έθεσε υπό τη φύλαξή του σε ασφαλές μέρος στα γραφεία της ΥΚΑΝ Αμ/στου. Την 23.7.2015 και μεταξύ των ωρών 17꞉00 - 17꞉10 στο Αυγόρου, ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο Ιωάννη Ζήσιμο για τα από μέρους του διαπραχθέντα αδικήματα, επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε ότι «ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ο ΜΚ2 στη δική του γραπτή κατάθεση (βλ. Τεκμήριο 13) ουσιαστικά επιβεβαιώνει ότι έγιναν οι πιο πάνω ενέργειες από μέρους του ΜΚ
7. Όσον αφορά τις δικές του ενέργειες για την παρούσα υπόθεση, ο ΜΚ2 αναφέρει ότι την 18.11.2014 και ώρα 11꞉20 ο ΜΚ2 παρέλαβε τα 3 τεκμήρια της υπόθεσης από την B. Stribley του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής. Την ίδια μέρα και ώρα 11꞉55, ο ΜΚ2 παρέδωσε τα τεκμήρια 1 και 2 στον Χρίστο Κουνδούρη του Κρατικού Χημείου. Το τεκμήριο 3 το παρέδωσε ο ΜΚ2 στον ΜΚ1 που είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Η ΜΚ3 επιβεβαιώνει στην κατάθεσή της ότι στις 29.10.2014 αυτή παρέλαβε από τον ΜΚ1 τα τεκμήρια της υπόθεσης, δηλαδή꞉ Τεκμήριο ΥΚΑΝ «1» - σφραγισμένο χάρτινο φάκελο που περιέχει τεμάχιο από νάυλον με πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Τεκμήριο ΥΚΑΝ «2» - σφραγισμένο χάρτινο φάκελο που περιέχει μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κάνναβης και κοκαϊνης. Τεκμήριο ΥΚΑΝ «3» - σφραγισμένο χάρτινο φάκελο που περιέχει δύο δειγματολήπτες παρειακού επιχρίσματος του Ιωάννη Ζήσιμου. Την ίδια μέρα, η ΜΚ3 παρέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια στην B. Stribley του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής. Την 21.4.2015 η ΜΚ3 παρέλαβε από τον Χρίστο Κουνδούρη του Γενικού Χημείου τα τεκμήρια ΥΚΑΝ «1» και «2» της υπόθεσης. Την ίδια μέρα, η ΜΚ2 τα παρέδωσε στον ΜΚ
8. Ο ΜΚ4 στην Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης του (βλ. Τεκμήριο 15) αναφέρει ότι τα συμπεράσματα από τις συγκρίσεις που έγιναν σε επίπεδο γενετικού υλικού είναι τα εξής꞉ Από το επίχρισμα που λήφθηκε εξωτερικά της ζυγαριάς ακριβείας με ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης και από το επίχρισμα που λήφθηκε από τα 2 κουμπιά και την οθόνη της ίδιας ζυγαριάς, απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο Ιωάννης Ζησίμου δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης μέρους του εν λόγω μικτού γενετικού υλικού. Η ΜΚ5 επεξήγησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Κρατικού Χημείου (βλ. το Τεκμήριο 17) και ειδικότερα τη χημική διεργασία μέσω της οποίας κατέληξαν στο συμπέρασμα - αποτέλεσμα ότι τα ίχνη άσπρης σκόνης που εντοπίστηκαν στη ζυγαριά ακριβείας αντιστοιχούσαν σε ίχνη κοκαϊνης και ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη, στην ποσότητα όπως αναγράφεται στο κατηγορητήριο. Δήλωσε 100% σίγουρη για την ορθότητα του αποτελέσματος αυτού. Έκλεισε την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας. Ακολούθως, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαίδευτης συνήγορου της Κατηγορούσας Αρχής, ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό η υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, ο οποίος και θα πρέπει να κληθεί από το Δικαστήριο σε απολογία. Γ. ΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ. Ήταν η θέση του συνηγότου Υπεράσπισης ότι δεν έχουν αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της «κατοχής», διότι ουδεμία μαρτυρία δόθηκε για το θέμα αυτό. Συγκεκριμένα, ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου, ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να δείχνει φυσική κατοχή ή γνώση από μέρους του Κατηγορουμένου για την ύπαρξη των συγκεκριμένων ναρκωτικών. Όσον αφορά ειδικά τη 2η κατηγορία, ήταν η θέση του ιδίου συνηγόρου ότι με νομολογία φαίνεται ξεκάθαρα ότι τα ίχνη, σε περίπτωση που δεν είναι μετρήσιμα, δεν είναι απτά, σε μηδαμινή ποσότητα, δεν στοιχειοθετούν ότι είναι κάτι το παράνομο. Παρέπεμψε στην υπόθεση R. v Boyesen, η οποία αναφέρεται στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου, Π.Ε. 7018 και 7093, ημερ. 26.3.2002, στην οποία αναφέρεται ότι꞉ «Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία η κατοχή εξυπακούει φυσικό έλεγχο του αντικείμενου, μαζί με γνώση του κατηγορούμενου ότι το έχει στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του. Δυνατόν κάποιος να κατέχει κάποιο αντικείμενο χωρίς να γνωρίζει ή να αντιλαμβάνεται τη φύση του, αλλά δεν το κατέχει υπό τη νομική έννοια, εκτός κι αν γνωρίζει ότι το έχει. Η ποσότητα, σύμφωνα με το Λόρδο Σκάρμαν στην υπόθεση R. v. Boyesen [1982] 2 All E.R. 161, μπορεί να είναι σχετική ως προς το θέμα της γνώσης. Θα πρέπει να αποδειχθεί κατοχή οιασδήποτε ποσότητας, οσονδήποτε μηδαμινής, η οποία όμως θα πρέπει να είναι ορατή, απτή και ζυγίσιμη. Το θέμα είναι πραγματικό και θα πρέπει να εφαρμόζεται η κοινή λογική. Αν η ποσότητα που είχε κάποιος στην κατοχή του ή υπό τον έλεγχό του είναι μηδαμινή, το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ήταν τόσο μηδαμινή που δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι γνώριζε ότι την κατείχε. Αν δεν μπορεί να αποδειχθεί η γνώση, δεν αποδεικνύεται ούτε και η κατοχή.». Στην παρούσα υπόθεση, παρατηρεί ο συνήγορος Υπεράσπισης ότι όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας είπαν ότι βρέθηκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο χώρο ανοικτό, όπου μπορούσε να έχει πρόσβαση ο οποιοσδήποτε. Δεν έχει καμία μαρτυρία που να λέει ότι ήταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην κατοχή του Κατηγορούμενου. Η μοναδική μαρτυρία που υπάρχει είναι η αναφορά του ΜΚ1, ο οποίος στην κατάθεσή του είχε αναφέρει ότι επέδειξε στον Ζησίμου τ' ανευρεθέντα και λέεει «Εν δικό μου. Πρέπει να το ξήασα. Εν παλιό.». Θέση την οποία ουδέποτε ανέφερε ο Κατηγορούμενος. Δεν υπάρχει πουθενά κατάθεσή του που να λέει αυτό που ισχυρίστηκε ο ΜΚ1 - Αστυνομικός. Πουθενά η υπογραφή του που να λέει ο Κατηγορούμενος αυτό το πράγμα. Είναι η θέση της Υπεράσπισης ότι αυτό το είπε ο ΜΚ1 για να ενοχοποιήσει τον Κατηγορούμενο. Στην απουσία οποιουδήποτε αποδεικτικού στοιχείου που να συνδέει τον Κατηγορούμενο, κάποιος έπρεπε να κατηγορηθεί. Τη συγκεκριμένη μέρα ήταν ο Κατηγορούμενος, ο πατέρας κι ο αδερφός του. Εύλογα γεννάται η υποψία και η απορία γιατί κάποιος να πει, είναι δικά μου, και ο εξεταστής να πάρει στον Αστ. Σταθμό και τον πατέρα του Κατηγορούμενου και να τον ρωτά ποιου είναι αυτά, μεταγενέστερα της δήλωσης που λέγεται ότι έκανε ο Κατηγορούμενος. Ο πατέρας είπε ότι η υπολογιστική είναι δική του για να ζυγίζει τα φάρμακα που χρησιμοποιούσε στη κτηνοτροφική φάρμα. Επίσης, φαίνεται πολύ περίεργο, ο Αστυνομικός ο οποίος λέει ήμουν δίπλα στον εξεταστή και κάναμε μαζί τις έρευνες (Ιακώβου) να μην άκουσε τον Κατηγορούμενο να λέει ότι είναι δικά του και να λέει μετά στο Δικαστήριο ότι, ναι, άκουσα το, αλλά ξέχασα να το γράψω. Ο Δρ. Καριόλου δεν έδωσε στη μαρτυρία του αποτέλεσμα που να συνδέει με βεβαιότητα τον Κατηγορούμενο. Η ΜΚ5 ανέφερε ότι όσον αφορά τη 2η κατηγορία, ήταν μηδαμινό αυτό που έγινε και χρειάστηκε να γίνει περισυλλογή με ειδικό στικ, χημική ανάλυση, για να βγει ένα αποτέλεσμα για να αποδειχθεί τί ήταν πάνω στη ζυγαριά. Δεν μπορούσε κάποιος να έχει γνώση τί ήταν με το μάτι. Άρα ούτε κατοχή. Δεν συνδέεται με τον Κατηγορούμενο η μαρτυρία με τη ζυγαριά. Η ποσότητα ήταν τόσο μηδαμινή που δεν μπορούσε να ζυγιστεί, άρα δεν υπήρχε. Καταληκτικά, ο συνήγορος Υπεράσπισης επανέλαβε τη θέση του ότι ο Κατηγορούμενος πρέπει να αθωωθεί, διότι δεν κατατέθηκε μαρτυρία που εύλογα να τον συνδέει μ' αυτά για τα οποία κατηγορείται. Από την άλλη, ήταν η θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ότι ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία. Δεν απαιτείται να υπάρχει φυσική κατοχή των ναρκωτικών. Σε κατοπινό στάδιο θα ελεγχθεί δικαστικώς η γνώση του Κατηγορούμενου, μέσα από τα στοιχεία της μαρτυρίας. Ήταν του πατέρα του ο χώρος, είχε κι αυτός πρόσβαση. Η απάντηση του που έδωσε στον ΜΚ1, ότι εν δικά του τα ναρκωτικά, μπορούσε να ήταν και η μαρτυρία για να καταδικασθεί, πόσο μάλλον για να στοιχειοθετηθεί το εκ πρώτης όψεως. Για το εκ πρώτη όψεως είναι άλλος ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται. Γι' αυτό έγραψαν «ίχνη» στο Κατηγορητήριο, επειδή η ποσότητα ήταν μηδαμινή, μη μετρήσιμη. Αλλιώς θα έγραφαν την ποσότητα. Δ. Νομολογημένες αρχές για το τί εξετάζεται στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Με την άρνηση των κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Βεβαίως, το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε απολογία. Δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία, εξ όψεως, όχι σε βάθος, εγείρει θέμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Σύγγραμμα «Ποινική Δικονομία στην Κύπρο», Γεώργιου Μ. Πική, 2η έκδοση, σελίδα 197). Η απόφαση αποδοχής ή απόρριψης της εισήγησης για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, δεν εξαρτάται από το κατά πόσο το Δικαστήριο θα καταδίκαζε ή θα αθώωνε τον κατηγορούμενο σε αυτό το στάδιο, αλλά από το κατά πόσο η μαρτυρία είναι τέτοια που θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορουμένου (βλ. προαναφερόμενο σύγγραμμα κ. Πική, σελίδα 198). Όπως αναφέρθηκε και στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Στο υπό εξέταση στάδιο της δίκης, το δικαστήριο περιορίζεται στη φαινομενική όψη της μαρτυρίας, σε αντίθεση με τη δεύτερη και τελική θεώρησή της, κατά το πέρας της δίκης. Ο Κατηγορούμενος, όμως, πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Ε. Εκτίμηση Δικαστηρίου. Κρίνω ότι η προσφερθείσα μαρτυρία δεν υπήρξε αντινομική ούτε στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο να μην μπορούσε να στηρίξει μια πραγματική δυνατότητα καταδίκης σε αυτήν. Τα ζητήματα που εγείρει ο συνήγορος Υπεράσπισης άπτονται μιας εις βάθος και λεπτομερειακής ανάλυσης της συνολικής μαρτυρίας προς το σκοπό ελέγχου της αξιοπιστίας των μαρτύρων (π.χ. τη σύγκριση της μαρτυρίας των ΜΚ1 και ΜΚ2 αναφορικά με την επίμαχη δήλωση σε ό,τι αφορά το αν ο Κατηγορούμενος ομολόγησε στον ΜΚ1 ότι είναι δικά του τα ανευρεθέντα ναρκωτικά ή όχι). Η σύνδεση του Κατηγορούμενου με τα ανευρεθέντα ναρκωτικά δεν αποκλείστηκε στη βάση του γενετικού υλικού. Στηρίζεται δε, ως η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, σε δική του προφορική δήλωση παραδοχής προς τον ΜΚ1. Συνεπώς, η νομική επιχειρηματολογία του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι δεδομένου ότι η ποσότητα άσπρης σκόνης ήταν μη μετρήσιμη, δεν μπορούσε να στηριχθεί επ' αυτής γνώση του Κατηγορούμενου για την ύπαρξή της, συγκρούται με τη μαρτυρία του ΜΚ1 περί γνώσης και παραδοχής του Κατηγορούμενου για την ύπαρξή της, κάτι που δείχνει ότι είναι πρόωρο να κριθεί νομικά το θέμα αυτό προτού το Δικαστήριο καταλήξει σε ευρήματα επί των γεγονότων, ιδίως αναφορικά με το αν πράγματι έγινε αυτή η προφορική δήλωση από τον Κατηγορούμενο προς τον ΜΚ1 ή όχι. Είναι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής τέτοια που δικαιολογεί να κληθεί ο Κατηγορούμενος σε απολογία για να αντιτάξει τη δική του εκδοχή. [Επεξηγούνται στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματά του βάσει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου.] (Υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής