Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Badri Tivatelidze κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 765/2017, 25/4/2017

(5)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, Νόμος 50/88, Νόμος 166/87, Νόμος 66(Ι)/2003 και Νόμος 43/74.». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, «Ο 1ος κατηγορούμενος στις 7/9/2016 στο Αεροδρόμιο Τύμπου της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ ήταν πρόσωπο το οποίο εισήλθε στη Δημοκρατία της Κύπρου δια αέρος, δεν παρουσιάστηκε αμέσως αυτοπροσώπως στον πλησιέστερο Διευθυντή του Τμήματος Μεταναστεύσεως για να του δοθεί άδεια εισόδου στη Δημοκρατία.». Τα γεγονότα της υπόθεσης, αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1, όπως εκτέθηκαν από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν ως εξής꞉ Στις 24/3/17 γύρω στο μεσημέρι, περί τις 13:00, ο ΜΚ1 (Αστ. 194 Μ. Σολωμού) της ΥΑΜ Κλιμακίου Αμμοχώστου μετά από έλεγχο που έκαμε στο ξενοδοχείο Dominique, περιοχή Πρωταρά, εντόπισε τους δύο κατηγορούμενους να ασχολούνται με την τοποθέτηση κεραμικών και τους ζήτησε να αποκαλύψουν τις ταυτότητες τους. Ο κατηγορούμενος 1 έδωσε τα στοιχεία του και ανέφερε ότι εργάζεται χωρίς να έχει την απαιτούμενη άδεια και συνελήφθηκε για το ότι εργαζόταν παράνομα χωρίς άδεια. Παρουσιάστηκαν και οι δύο κατηγορούμενοι ενώπιον του Δικαστηρίου στις 25/3/17, όπου εκδόθηκε εναντίον τους τριήμερη προφυλάκιση. Ο κατηγορούμενος αρ.1 έδωσε κατάθεση στην οποία αναφέρει ότι έφτασε στην Κύπρο στις 7/9/16 μέσω κατεχομένων και δεν αποτάθηκε για οποιαδήποτε άδεια παραμονής και ότι εργοδοτήθηκε από τον κατηγορούμενο αρ.2. Στη σκηνή, ο κατηγορούμενος 2 είχε απαντήσει ότι ονομάζεται Atanasov Stanislav Dimitrov και κατάγεται από τη Βουλγαρία και παρέδωσε στον ΜΚ1 ένα βουλγάρικο διαβατήριο και μία βουλγαρική ταυτότητα με το πιο πάνω όνομα. Από έλεγχο που έκαμε ο ΜΚ1 στα έγγραφα αυτά, συνέλαβε τον κατηγορούμενο 2 ενόψει του ότι τα έγγραφα ήταν πλαστά και αφού ερώτησε τον κατηγορούμενο 2 παραδέχθηκε ότι κατάγεται από την Γεωργία, έδωσε τα πραγματικά του στοιχεία και ανέφερε ότι δεν έχει άδεια εργασίας. Συνελήφθηκε για το αυτόφωρο αδίκημα της πλαστοπροσωπίας και για παράνομη απασχόληση. Ο κατηγορούμενος 2 είχε αναφέρει ότι εργοδότης του είναι ο ΜΚ2 (Χαράλαμπος Μανέντζος), ο οποίος είναι εργολάβος οικοδομών. Λήφθηκε κατάθεση από τον ΜΚ2 και ανέφερε ότι εργοδότησε μόνο τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος του παρουσίασε βουλγάρικο διαβατήριο και ταυτότητα και του παρέδωσε φωτοαντίγραφο της βουλγαρικής ταυτότητας του. Έγιναν εξετάσεις μέσω αρχείου της ΥΑΜ και διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 ήρθε στην Κύπρο στις 2/9/16 μέσω κατεχομένων και δεν αποτάθηκε για οποιαδήποτε άδεια παραμονής. Να σημειωθεί ότι στην κατοχή του βρέθηκε γεωργιανό διαβατήριο στο όνομα G.V. Τζικασβίλι με την φωτογραφία του. Ανέφερε ότι το όνομα αυτό ήταν το όνομα του και μετά το άλλαξε και το έκαμε Erecle Tsiklauri. Με τα στοιχεία αυτά στο όνομα Tsiklaouri αφίχθηκε στην Κύπρο το 2008 μέσω κατεχομένων και αποτάθηκε για άδεια παραμονής ως αιτητής πολιτικού ασύλου. Ο φάκελος του είχε κλείσει στις 7/4/2009 και συνέχισε να παραμένει παράνομα στη Δημοκρατία. Στις 15/8/12 ο κατηγορούμενος 2 αναχώρησε από την Λάρνακα και τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στις 21/8/12 στον κατάλογο αναζητουμένων προσώπων ως απαγορευμένος μετανάστης. Συνελήφθηκε στην βάση δικαστικών ενταλμάτων σύλληψης σε κατοπινό στάδιο. Ο Κατηγορούμενος αρ. 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Από έκθεση που ετοίμασε το Γραφείο Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 1, την οποία υιοθέτησε και ο ίδιος ως ορθή, φαίνεται ότι αυτός είναι ηλικίας 50 ετών, είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά που είναι ενήλικες (24 και 23 ετών). Κατάγεται από τη Γεωργία και η σύζυγος του είναι ομοεθνής του. Λόγω της άσχημης οικονομικής κατάστασης στη Γεωργία, ο ίδιος ήρθε στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 2016 μέσω κατεχομένων για να εργαστεί ως εργάτης και διέμενε σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα με άλλους ομοεθνείς του. Από τον Νοέμβριο του 2016 βρίσκεται στην Κύπρο παράνομα, κάτι που παραδέχεται. Μετά την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας, προγραμματίζει να επιστρέψει στην οικογένειά του στη Γεωργία. Την επιθυμία του να επιστρέψει πίσω στη χώρα του, ο Κατηγορούμενος 1 την εκδήλωσε και ενώπιον του Δικαστηρίου, όταν του δόθηκε η ευκαιρία από το Δικαστήριο να αναφέρει οτιδήποτε επιθυμεί. «Δεν είχα λεφτά να πάρω εισιτήριο, θέλω να πάρω εισιτήριο και να πάω σπίτι μου», ήταν η δήλωσή του. «Η οικογένεια μου είναι στη Γεωργία, είναι απένταροι, μόνο εγώ εργάζομαι. Θέλω να αναφέρω ξανά, να αγοράσω εισιτήριο εγώ, αλλά το μόνο που θέλω είναι να πάω πίσω στην οικογένεια μου. Δεν θα ξαναέρθω στην Κύπρο.». ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Το άρθρο 12 του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, προβλέπει ότι꞉ «

(3)Κάθε πρόσωπο που εισέρχεται στη Δημοκρατία ως επιβάτης δια αέρος παρουσιάζεται αμέσως αυτοπροσώπως στον πλησιέστερο Διευθυντή.

(5)Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει ή παραλείπει να τηρήσει οποιαδήποτε από τις διατάξεις των εδαφίων

(1),

(2),

(3)ή

(4)του άρθρου αυτού είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και τις δύο ποινές, της φυλάκισης και του προστίμου.». Το Δικαστήριο, κατά την επιμέτρηση της ποινής, έχει ως αφετηρία τη μέγιστη ποινή που προέβλεψε εν τη σοφία του ο Νομοθέτης, αφού θεωρείται ότι αυτή είναι ενδεικτική της σοβαρότητας του αδικήματος. Πέραν τούτου, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, ως δείχτη για την ανάγκη της επιβολής αποτρεπτικής ποινής, την ανησυχητική συχνότητα με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης, εφόσον έχει δικαστική γνώση του μεγάλου αριθμού υποθέσεων για τέτοιου είδους αδικήματα που τίθενται ενώπιον του σχεδόν καθημερινώς. Αυτή η σοβαρότητα του αδικήματος και η συχνότητα με την οποία αυτό διαπράττεται, σε συνδυασμό με τους κινδύνους που προκύπτουν για την πολιτιστική, την κοινωνική και την οικονομική ευημερία του τόπου, αναγνωρίστηκε νομολογιακά ότι είναι ορθό να αντανακλώνται στην ποινή που θα επιβληθεί (βλ. Husein Deveci v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 80). Έτσι, στην προμνησθείσα απόφαση Husein Deveci, η οποία υιοθετήθηκε και στην απόφαση, ημερ. 27 Ioυνίου, 2016, στην Πoινική ΄Εφεση αρ.99/2016, Zyad Ghouneym v Αστυνομίας, επικυρώθηκε η επιβολή ποινής φυλάκισης 2 μηνών για το αδίκημα της εισόδου χωρίς άδεια του Διευθυντή Μεταναστεύσεως, αφού λήφθηκε υπόψη και η ηλικία του εφεσείοντα, ο οποίος ήταν 20 ετών, η άμεση παραδοχή του, το λευκό του μητρώο, η συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές και οι προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Έχοντας κατά νου τις προπαρατεθείσες διατάξεις του Νόμου και τη σχετική νομολογία, κρίνω ότι και στην παρούσα υπόθεση, δικαιολογείται η επιβολή ποινής φυλάκισης για χάριν εξασφάλισης του στόχου της επιβολής αποτρεπτικής ποινής για τέτοιου είδους συχνά διαπραττόμενα αδικήματα. Λαμβάνοντας υπόψη μου τη συνεργασία που επέδειξε ο Κατηγορούμενος με τις αστυνομικές αρχές καθώς επίσης την άμεση παραδοχή του αδικήματος από τον Κατηγορούμενο 1 τόσο στη σκηνή του αδικήματος όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία αποτελεί ένδειξη της έμπρακτης μεταμέλειάς του και συγχρόνως εξυπηρετεί της σκοπούς της δικαιοσύνης και εξοικονομεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο, παράγοντες που επιδρούν σαφώς μετριαστικά για το ύψος της ποινής, κρίνω ορθό και δίκαιο να περιορίσω την ποινή φυλάκισης σε περίοδο 45 ημερών μόνο. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί αναστολή της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης με βάση τις διατάξεις του Νόμου (βλ. το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε) και τη σχετική νομολογία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Ως εκ τούτου, η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί, και η οποία έχει ισχύ από σήμερα, να εκτιθεί αμέσως και να μειωθεί κατά το χρόνο που ο Κατηγορούμενος αρ. 1 τελούσε σε προφυλάκιση ως υπόδικος, δηλαδή από τις 28/3/2017, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 117 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. (υπ.) ......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ