Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Miroslav Zarkov κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3313/2016, 23/6/2017

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ 149/09, ΚΔΠ45/10, ΚΔΠ385/10, ΚΔΠ246/11, ΚΔΠ446/11, ΚΔΠ165/11, ΚΔΠ264/12, ΚΔΠ506/12, ΚΔΠ67/13 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Οι Κατηγορούμενοι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία [δηλαδή μεταξύ των ημερομηνιών 8 - 9/11/2016, συμπεριλαμβανομένων, στην Αγ. Νάπα και Τερσεφάνου], είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β' ήτοι 24 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 5η κατηγορία꞉ Χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10(α), 30, 31 και 38 και Παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ45/10 και Νόμος 43/
2. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 1ος Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1 - 8/11/2016, συμπεριλαμβανομένων, σε άγνωστη ημερομηνία για την κατηγορούσα αρχή στην Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας έκανε χρήση ναρκωτικών Ουσιών Τάξεως Β', δηλαδή κάπνισε χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 8η κατηγορία꞉ Kατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και Νόμος 43/

1. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 2ος Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 7η κατηγορία [δηλαδή μεταξύ των ημερομηνιών 15/10/2016 - 9/11/2016, συμπεριλαμβανομένων, στη Λάρνακα της Επαρχίας Αμμοχώστου], είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι 4 φυτά κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 9η κατηγορία꞉ Χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10(α), 30, 31 και 38 και Παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ45/
2. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 2ος Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1 - 8/11/2016, συμπεριλαμβανομένων, σε ημερομηνία άγνωστη για την κατηγορούσα αρχή, στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας έκανε χρήση Ναρκωτικών Ουσιών Τάξεως Β', δηλαδή κάπνισε χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 11η κατηγορία꞉ Kατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ 149/09, ΚΔΠ45/10, ΚΔΠ385/10, ΚΔΠ246/11, ΚΔΠ446/11, ΚΔΠ165/11, ΚΔΠ264/12, ΚΔΠ506/12, ΚΔΠ67/13 και Νόμος 43/

1. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 1ος Κατηγορούμενος στις 9/11/2016, στην Τερσεφάνου της Επαρχίας Λάρνακας, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β' ήτοι 10 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η ευπαίδευτη συνήγορος για την κατηγορούσα Αρχή εξέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την ακόλουθη εκδοχή γεγονότων꞉ Στις 7/11/16 ο ΜΚ5, μαζί με άλλους αστυφύλακες της ΥΚΑΝ, έθεσαν υπό παρακολούθηση χώρο στάθμευσης στην Αγία Νάπα μετά από πληροφορία ότι εκεί γίνονταν δοσοληψίες ναρκωτικών. Την ίδια ημέρα και ώρα 23:35 στο χώρο στάθμευσε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΜΚ684 το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 με συνοδηγό τον Κατηγορούμενο
2. Αντιλήφθηκε ο ΜΚ5 τον Κατηγορούμενο 2 να εξέρχεται από το όχημα, τον ανέκοψε, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα, του ανέφερε τους λόγους ανακοπής του και ο Κατηγορούμενος 2 δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Κατά τη σωματική έρευνα στον Κατηγορούμενο 2 βρέθηκε στη δεξιά τσέπη του πουκαμίσου του ένα νάιλον σακουλάκι. Ο ΜΚ5 το παρέλαβε και διαπίστωσε ότι σε αυτό υπήρχαν μέσα έξι νάιλον συσκευασίες με φυτική ύλη. Παραλήφθηκαν, επιστήθηκε η προσοχή του Κατηγορούμενου 2 στο Νόμο και απάντησε «Είναι δική μας η κάνναβη». Ο ΜΚ5 ανέκοψε στη συνέχεια τον Κατηγορούμενο 1, ο οποίος καθόταν στη θέση του οδηγού, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και δεν απάντησε οτιδήποτε. Στη συνέχεια ο ΜΚ5 ερεύνησε το όχημα του κατηγορούμενου 1 όπου βρέθηκαν στη θέση του οδηγού ίχνη πράσινης φυτικής ύλης, τα παρέλαβε, διαπίστωσε ότι ήταν φυτική ύλη κάνναβης, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και δεν απάντησε οτιδήποτε. Στη συνέχεια είχε ανακριθεί, αφού μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ, ο Κατηγορούμενος 1, όπου ανέφερε ότι μαζί με τον Κατηγορούμενο 2 έρχονταν και οι δύο από το χωριό Ορόκλινη στην Αγία Νάπα. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής προς την Αγία Νάπα ο Κατηγορούμενος 2 του ανέφερε ότι κρατούσε μαζί του κάνναβη την οποία του έδειξε και ότι η κάνναβη που βρέθηκε στο αυτοκίνητό του είναι δική του και την κάπνισε πριν λίγο. Στη συνέχεια ερευνήθηκε μετά από γραπτή συγκατάθεση του Κατηγορούμενου 2 το διαμέρισμα στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος 2 στη Λάρνακα, όπου βρέθηκαν και παραλήφθηκαν από το μπαλκόνι του διαμερίσματος του τέσσερεις πλαστικές γλάστρες, στις οποίες ήταν φυτεμένα από ένα φυτό κάνναβης σε κάθε μία. Του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, από τον ΜΚ3 στον Κατηγορούμενο 2, και απάντησε «Τα φυτά που σας είπα». Παραλήφθηκαν τα τέσσερα φυτά που υπήρχαν μέσα στις γλάστρες. Στη συνέχεια, λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 2, όπου ανέφερε ότι η κάνναβη που βρέθηκε στην κατοχή του είναι δική τους και για τα φυτά που βρέθηκαν στο μπαλκόνι στο διαμέρισμα του, είχε γνώση των φυτών αυτών ότι ήταν στο διαμέρισμα του. Στη συνέχεια λήφθηκε περαιτέρω πληροφορία ότι έξω από το χώρο στάθμευσης που διέμενε ο Κατηγορούμενος 1 στην Τερσεφάνου υπήρχε ποσότητα κάνναβης. Έγινε έρευνα μετά από γραπτή συγκατάθεση του Κατηγορούμενου 1 στο μέρος εκεί όπου βρέθηκε σε ξύλινο κουτί της Cyta ένα δοχείο του Νέσκαφε, παραλήφθηκε, διαπιστώθηκε μέσα ότι υπήρχε νάιλον σακούλι με φυτική ύλη και μία γκρίζα ζυγαριά ακριβείας στην οποία υπήρχαν ίχνη κάνναβης. Επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορούμενου 1 στο Νόμο και απάντησε «Είναι δική μου». Είχαν κατηγορηθεί και απάντησαν «Εντάξει». Παραδέχθηκαν και οι δύο ότι έκαμναν χρήση από την κάνναβη που βρέθηκε στην κατοχή τους. Στάληκαν για επιστημονικές εξετάσεις τα τεκμήρια που βρέθηκαν κατά την ανακοπή τους στην Αγία Νάπα και διαπιστώθηκε ότι η ποσότητα αυτή επρόκειτο για συνολικό βάρος 24 γραμμαρίων κάνναβης. Τα δε φυτά που βρέθηκαν στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου 2 στη Λάρνακα διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για τέσσερα φυτά κάνναβης και η ποσότητα που βρέθηκε στο χώρο του διαμερίσματος του κατηγορούμενου 1 στην Τερσεφάνου, διαπιστώθηκε ότι ήταν συνολικού βάρους 10 γραμμαρίων κάνναβης. Αναφέρω, επίσης, για την κατηγορία 5 που αφορά τον κατηγορούμενο 1 ότι έκαμε χρήση των χειροποίητων τσιγάρων που εντοπίστηκαν και ο κατηγορούμενος 2 ο ίδιος. Το παραδέχθηκαν στην κατάθεσή τους. Μετά την παράθεση των πιο πάνω γεγονότων, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε από το Δικαστήριο όπως διατάξει την κατάσχεση και καταστροφή των τεκμηρίων. Περαιτέρω, ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Αγόρευση για μετριασμό της ποινής Συνοψίζω πιο κάτω όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι Υπεράσπισης. Αναφορικά με τον 1ο Κατηγορούμενο Δεν αμφισβητούνται τα γεγονότα όπως τα εξέθεσε η Κατηγορούσα Αρχή. Πράγματι, υπήρχε η ποσότητα των 24 γρ., όμως την κατείχαν και οι δύο για χρήση ο καθένας του μεριδίου του, όχι για εμπορία. Ενδεικτικό το ότι η Κατηγορούσα Αρχή ανέστειλε την 1η κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Η 11η κατηγορία, η οποία αφορά στην κατοχή 10 γρ. εξιχνιάστηκε με την αποκλειστική συνεισφορά του 1ου. Η εν λόγω ποσότητα εντοπίστηκε εκτός της οικίας του ή της αυλής του, σε εξωτερικό χώρο. Γι' αυτό και καλείται το Δικαστήριο να προσμετρήσει υπέρ του τον παράγοντα της συνεργασίας με τις αστυνομικές αρχές και την άμεση παραδοχή του σε αυτές ως δείκτες έμπρακτης μεταμέλειας. Αναμφίβολα ζητείται από το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψη το νεαρό της ηλικίας του. Όσον αφορά τις κοινωνικοοικονομικές του συνθήκες, ο Κατηγορούμενος μετοίκησε στην Κύπρο στην ηλικία των 9 χρονών και εντάχθηκε στο Κυπριακό γίγνεσθαι. Μεγάλωσε στην απουσία του πατέρα του από μικρή ηλικία. Ο παππούς και η γιαγιά του είναι αυτοί που τον φροντίζουν. Πριν από ένα μήνα περίπου ο Κατηγορούμενος βρήκε το θείο του κρεμασμένο στο ταβάνι του σπιτιού του, πεθαμένο. Είναι δύσκολο το οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει. Η μητέρα του είναι ιδιωτική υπάλληλος με μισθό €700 μηνιαίως. Βλέποντας τον πόνο και τη θλίψη που προκάλεσε στους παπούδες του, ο Κατηγορούμενος ντρέπεται και μεταμελείται. Στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Βρίσκεται μεσούσης της θεραπευτικής διαδικασίας. Σχετική η Βεβαίωση από την Ανοικτή Θεραπευτική Κοινότητα Εξαρτημένων Ατόμων «Η Τόλμη» (βλ. Έγγραφο «Α»). Παρουσιάζει αναλύσεις ούρων ο Κατηγορούμενος, ημερ. 21.6.2017 που δείχνουν ότι καθ' ον χρόνο το Δικαστήριο θα απαγγείλει ποινή αυτός είναι καθαρός από ναρκωτικές ουσίες του είδους της κάνναβης. Σχετικό το Έγγραφο «Ε». Ο 1ος Κατηγορούμενος έμεινε υπό προσωποκράτηση για περίοδο 8 ημερών στον Αστ. Σταθμό Αγίας Νάπας και ακολούθως έμεινε για 10 μέρες υπό κράτηση ως υπόδικος για την παρούσα υπόθεση. Ήταν περίοδος από την οποία έμαθε πολλά. Αντιλήφθηκε το λάθος του, αισθάνθηκε άντονο άγχος και κατάθλιψη. Αν το Δικαστήριο κρίνει ότι η πρέπουσα ποινή είναι εκείνη της ποινής φυλάκισης, τότε καλείται να την αναστείλει αφού συνεκτιμήσει όλες τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και τις συνθήκες του παραβάτη. Αναφορικά με τον 2ο Κατηγορούμενο Δεν αμφισβητούνται τα γεγονότα όπως τα εξέθεσε η Κατηγορούσα Αρχή. Υιοθετείται το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας σχετικά με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 17 ετών και 4 μηνών. Κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 16 ετών. Κατάγεται από τη Βουλγαρία. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν σε ηλικία 8 ετών και έκτοτε δεν έχει καμία επικοινωνία με τον πατέρα του. Στην Κύπρο ήρθε μαζί με τη μητέρα του πριν από 8 χρόνια, όταν αυτή ήρθε για σκοπούς εργασίας, όπου γνώρισε το δεύτερο σύζυγό της και απέκτησε άλλα δύο παιδιά, ηλικίας 5 και 7 ετών. Ο Κατηγορούμενος προσέχει τα αδέρφια του αυτά ενόσω εργάζεται η μητέρα του. Ο ίδιος διέκοψε τη φοίτησή του στο Γυμνάσιο στη Β' τάξη και από τότε κάνει διάφορες δουλειές, όπως σερβιτόρος. Πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων για τα οποία κατηγορήθηκε στην παρούσα υπόθεση, ο Κατηγορούμενος διέμενε στη Λάρνακα, όπου και εργαζόταν σε καφετέρια. Τους τελευταίους τρεις μήνες πριν από τη σύλληψή του έκανε περιστασιακή χρήση ναρκωτικών ουσιών. Φαίνεται από το μαρτυρικό υλικό ότι κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ο Κατηγορούμενος διέμενε σε διαμέρισμα που ενοικιαζόταν από τη ΜΚ
3. Δεν είχε σχέση ο ίδιος με την καλλιέργεια των φυτών. Τους έφερε τους Αστυνομικούς ο ίδιος στο διαμέρισμα αυτό, όπου φιλοξενείτο, και τους έδειξε τα φυτά. Ήταν ύψους 8 εκ και 16 εκ. Σήμερα, δεν έχει πλέον καμία σχέση με τις ναρκωτικές ουσίες, όπως φαίνεται και από τις σχετικές αναλύσεις, καθώς και από τη Βεβαίωση του Δρ. Βερεσιέ από τον οποίο παρακολουθείται και τη Βεβαίωση του Σταθμού Πρόληψης και Συμβουλευτικής «Αχιλλέας» (βλ. Έγγραφο «Β») όπου πηγαίνει στις συνεδρίες και δείχνει ειλικρινή μεταμέλεια και συνεργασία. Ζητεί από το Δικαστήριο να επιδείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια υπό το φως των πιο κάτω μετριαστικών παραγόντων꞉ Το λευκό του ποινικό μητρώο. Την άμεση παραδοχή του και τη συνεργασία με την Αστυνομία. Το νεαρό της ηλικίας του. Τις προσωπικές του περιστάσεις. Ότι έχει πλέον αποφασίσει να συνεχίσει το Γυμνάσιο και να γραφτεί σε νυχτερινό σχολείο. Έχει επίσης εξεύρει εργασία για να μην επιβαρύνει οικονομικά τους γονείς του. Έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης (βλ. Ιατρική Έκθεση Δρ. Βερεσιέ ως το Έγγραφο «Γ») και έχει προβεί σε αναλύσεις ούρων που φανερώνουν ότι πλέον είναι καθαρός από ναρκωτικές ουσίες (βλ. Έγγραφο «Δ», αναλύσεις ημερ. 15.6.2017). Ο Κατηγορούμενος έμεινε υπό κράτηση ως υπόδικος από 14/11/16 μέχρι 6/12/16 και μάλιστα παρακολουθείτο από τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας κατά το εν λόγω διάστημα. Το Δικαστήριο καλείται να αναστείλει τυχόν ποινή φυλάκισης ήθελε επιβάλει. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει ο Νομοθέτης στο Νόμο 29/77 (βλ. άρθρο 30). Για τη 2η και 8η και 11η κατηγορία, για την κατοχή ναρκωτικών φαρμάκων τάξεως Β', προβλέπεται ποινή φυλάκισης 8 ετών ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές. Για την 5η και 9η κατηγορία, χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Ωστόσο, με δεδομένο ότι για την παρούσα υπόθεση έχει δοθεί η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας σύμφωνα με το εδάφιο

(2)του άρθρου 30 του Ν.29/77 όπως εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, η μέγιστη ποινή φυλάκισης που το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο δύναται να επιβάλει ανέρχεται στα 5 χρόνια. Πέραν τούτου, για πρόσωπα που δεν έχουν συμπληρώσει το 25 έτος της ηλικίας τους και τα οποία είναι πρώτη φορά παραβάτες για αδικήματα βάσει του Νόμου 29/77, εφόσον δεν εκδικάζεται εναντίον τους υπόθεση εμπορίας, το ανώτατο όριο ποινής φυλάκισης απομειώνεται σε 2 χρόνια βάσει της επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 30. Όπως έχει νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, ιδιαίτερα βέβαια το οικογενειακό του περιβάλλον (βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482). Στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100, 109, λέχθηκαν, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρονών, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359.» Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι παράγοντες που λαμβάνονται συνήθως υπόψη από το Δικαστήριο στον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής (βλ. Mallouk ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711). Το άρθρο 30

(4)του Νόμου 29/77 θεσμοθετεί κατά τρόπο πιο ολοκληρωμένο τους παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, ως καθιστώντες το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό. Ως καθιστώντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό λαμβάνονται υπόψη τα εξής: η ηλικία του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, το ότι δεν είχε ανάμειξη σε εμπορία και το παράπτωμά του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση, ο βαθμός εξάρτησής του από ναρκωτικά, η αποδεδειγμένη μεταμέλειά του η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, το είδος και η ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε από τα περιστατικά που καταγράφονται στο εδάφιο (α) του άρθρου 30

(4)ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Πιο σοβαρό καθιστούν το αδίκημα τα εξής꞉ Η ανάμειξη στη διάπραξη του αδικήματος οργανωμένης ομάδας εγκληματιών στην οποία ο κατηγορούμενος ανήκει, η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε διεθνείς οργανωμένες εγκληματικές δραστηριότητες, η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε άλλες παράνομες δραστηριότητες οι οποίες διευκολύνονται με τη διάπραξη του αδικήματος, η χρήση βίας, πυροβόλων όπλων ή επιθετικών όπλων ή αντικειμένων κατά τη διάπραξη του αδικήματος, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατέχει δημόσιο αξίωμα ή θέση και το αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε σχετίζεται με το εν λόγω αξίωμα ή θέση, η θυματοποίηση ή εκμετάλλευση ανηλίκων ή διανοητικώς ή λόγω ψυχικής νόσου πασχόντων, το γεγονός ότι το αδίκημα διαπράχθηκε στις φυλακές ή σε κρατητήριο της Αστυνομίας ή στέγη ή ίδρυμα υπό τον έλεγχο, επίβλεψη ή φροντίδα του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή πλησίον τέτοιων στεγών ή ιδρυμάτων ή σε άλλους χώρους όπου συχνάζουν μαθητές ή φοιτητές για εκπαιδευτικές, αθλητικές, κοινωνικές ή άλλες δραστηριότητες. Είναι και νομολογιακά θεμελιωμένη η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν στην καλλιέργεια ή κατοχή ναρκωτικών για σκοπούς προμήθειας σε τρίτους από εκείνα που αφορούν σε καλλιέργεια ή κατοχή ναρκωτικών για προσωπική χρήση (βλ. Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στη Mortimer v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 22). Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 174, ο Πικής, Π. έθεσε το ζήτημα ως εξής στη σελ. 177: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου». Παρομοίως, στην προηγούμενη απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240, υπογραμμίστηκε η διάκριση μεταξύ της σοβαρότητας των εγκλημάτων κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, από τη μία, και εμπορίας ναρκωτικών, από την άλλη, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.2016, στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη ν Αστυνομίας, υιοθετήθηκε ο λόγος της απόφασης ημερ. 21.11.2014, στην Ποινική Έφεση 6/2014, Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας, όπου είχε λεχθεί ότι, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η αντιμετώπιση κατά αυστηρό τρόπο των αδικοπραγούντων αποτελεί και τη συνδρομή των Δικαστηρίων, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών. Βλέπε επίσης την Τρύφωνος v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ 197 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών ξαπλώνεται στη χώρα μας με γοργό ρυθμό επηρεάζοντας άμεσα και πολλές φορές καταλυτικά, όχι μόνο τη ζωή του χρήστη, της οικογένειας του αλλά ταυτοχρόνως φθείρει και τον ιστό της κοινωνίας. [...] Κάτω από αυτά τα δεδομένα, τα Δικαστήρια είναι επιφορτισμένα με την υποχρέωση επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην χαλιναγώγηση του παρατηρούμενου φαινομένου της διάβρωσης της κοινωνίας και των νέων ανθρώπων, ειδικότερα». Το παρόν Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση για την τεράστια εξάπλωση των ναρκωτικών ουσιών στην επαρχία όπου εδρεύει. Αντλεί τη δικαστική γνώση μέσα από την καταιγιστική καταχώρηση υποθέσεων αυτού του είδους στο Δικαστήριο. Λόγω, λοιπόν, της συχνότητας της διάπραξης των αδικημάτων που αφορούν στην καλλιέργεια κατοχή και εμπορία ναρκωτικών, και της αναγκαιότητας επιβολής αποτρεπτικών ποινών, οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες, οι οποίοι εγείρονται έξω από το πλαίσιο των διαλαμβανομένων στο άρθρο 30

(4)του Νόμου 29/77, είναι περιορισμένης σημασίας κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Στέλιος Ζωμενή ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, όπου τονίστηκε ότι σε υποθέσεις αυτής της φύσης - «Οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία. Αυτό εν όψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών οι οποίες είναι πλέον ορατές.». Στην Gloli v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30: ''Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου''. » Ασφαλώς, δεν είναι ορθό να παραγνωρίζονται εντελώς οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Το ύψος της ποινής πρέπει να καθορίζεται, αφού συνυπολογισθούν, πραγματικά και όχι απλώς λεκτικά, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, ούτως ώστε η ποινή να μην είναι άδικη. Παραπέμπω στην Victor Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, όπου λέχθηκαν τα εξής꞉ «Κρίνεται όμως ότι η ποινή που επεβλήθη εδώ θα μπορούσε να ήταν χαμηλότερη διότι δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου δεν λαμβάνονται ουσιαστικά καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση. Το λευκό ποινικό μητρώο καθώς και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου, επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστατικών της υπόθεσης.». Όπως το έθεσε ο Δ. Χατζηχαμπής, Π., στην απόφαση ημερ. 29.4.2014 στην Ποινική Εφεση Αρ. 247/2013, Ανδρέας Παντελή ν. Δημοκρατίας꞉ «Μας έχει λεχθεί περαιτέρω από τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον εφεσείοντα ότι αντιμετωπίζει προσωπικά προβλήματα, τα οποία δεν είναι άσχετα με τη δική του χρήση κάνναβης, και τα οποία όμως ήσαν υπόψη του Κακουργιοδικείου. Εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει οτιδήποτε ιδιαίτερα ξεχωριστό σε αυτή την υπόθεση που να μας οδηγεί στη θεώρηση του παράγοντα αυτού ως δραστικώς ενεργούντος επί της ποινής. Όμως τον έχουμε παραλλήλως υπόψη στη στάθμιση του ερωτήματος κατά πόσον η ποινή κρίνεται εκδήλως υπερβολική ή όχι. Θα λάβουμε περαιτέρω υπόψη το γεγονός ότι ο εφεσείων έχει αποκτήσει ένα παιδί μετά από την καταδίκη του. Αν και οι προσωπικές συνθήκες γενικότερα δεν βαρύνουν με τον τρόπο που θα μπορούσε να βαρύνουν σε άλλες περιπτώσεις στις υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικά, εντούτοις δεν μπορεί παρά να συνσταθμισθεί και τούτο το γεγονός παράλληλα με όλα τα άλλα.». ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω κατ' αρχάς υπόψη τους συνήθεις μετριαστικούς παράγοντες, ήτοι το λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορούμενων, την άμεση παραδοχή τους στην αστυνομία και την αλλαγή απάντησης από μη παραδοχή σε παραδοχή σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Αν και το στοιχείο της παραδοχής δεν πρέπει να υπερτιμάται σε υποθέσεις ναρκωτικών (βλ. Firat ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 402), εντούτοις η παραδοχή εμπεριέχει το απτό στοιχείο της μεταμέλειας, (Δημήτρης Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ 110/14, ημ. 15.6.15), και πρέπει να αμοίβεται με έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), διότι αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Η ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή των Κατηγορουμένων, ως η κατηγορία αρ. 2, δεν είναι αμελητέα. Ελάχιστα υπολείπεται της ποσότητας των 30 γραμμαρίων που ο Νομοθέτης έχει καθορίσει στο άρθρο 30Α του Ν.29/77 ως ποσότητα που εγείρει τεκμήριο κατοχής με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα. Ο αριθμός των φυτών που βρέθηκαν στην κατοχή του 2ου Κατηγορούμενου, ως η κατηγορία αρ. 8, υπερβαίνει τον ελάχιστο αριθμό φυτών (3 ή περισσότερα) που ο Νομοθέτης εν τη σοφία του καθόρισε στο άρθρο 30Α του Ν.29/77 ως ικανό να εγείρει τεκμήριο κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Δεν παραγνωρίζω ασφαλώς ότι η Κατηγορούσα Αρχή ανέστειλε κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν στην κατοχή των πιο πάνω ποσοτήτων κάνναβης και φυτών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, στοιχείο που δείχνει ότι η ίδια αποδέχεται ότι δεν υφίσταται τέτοια συμπεριφορά από πλευράς Κατηγορουμένων. Το Δικαστήριο δεν εντοπίζει στα γεγονότα που εκτέθηκαν οτιδήποτε το οποίο να δημιουργεί την εικόνα εμπορίας, παρά το ύψος της ποσότητας. Συνεπώς, θα μεταχειρισθεί τους δύο Κατηγορούμενους ως ατομικούς χρήστες της ποσότητας που βρέθηκε στην κατοχή τους, όπως άλλωστε και οι ίδιοι εξ αρχής δήλωσαν. Το γεγονός ότι η ποσότητα των 24γρ κάνναβης (βλ. κατηγορία αρ. 2) προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί από κοινού και από τους δύο Κατηγορούμενους είναι κάτι για το οποίο συμφωνεί η εκδοχή γεγονότων που πρόταξαν προς τις αστυνομικές αρχές αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι. Τούτο θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση του εύρους της ποινής που θα επιβληθεί σε έναν έκαστο μετριαστικά, υπό την έννοια ότι δεν είναι το σύνολο της ποσότητας που αναλογεί στον καθένα ξεχωριστά, αλλά δυνητικά το ½ μερίδιο. Το νεαρό της ηλικίας των Κατηγορουμένων είναι παράγοντας ο οποίος συνεκτιμάται μαζί με όλους τους άλλους από το Δικαστήριο κατά την επιλογή του είδους και του εύρους της ποινής. Ασφαλώς, το γεγονός ότι ένας ανήλικος, 16χρονος, βρέθηκε ήδη μπλεγμένος στο χώρο των ναρκωτικών, ότι έχει από τόσο νεαρή ηλικία αρχίσει τη χρήση ναρκωτικών, δημιουργεί απογοήτευση στο Δικαστήριο και ανησυχία. Στόχος της ποινής που θα του επιβληθεί, αναντίλεκτα, είναι η αναμόρφωση και όχι η τιμωρία ως αυτοσκοπός. Πλην όμως, δεν θα πρέπει να σταλούν και εσφαλμένα μηνύματα στον ίδιο, την οικογένεια και τους φίλους του, ότι το νεαρό της ηλικίας μπορεί να βοηθήσει κάποιον να ξεφύγει από τις πρόνοιες του Νόμου και αναφέρομαι ειδικότερα στη σοβαρότητα των ποινών που επισύρει η κατοχή και χρήση ναρκωτικών. Η ηλικία των 18 ετών, ομοίως, δεν είναι μεγάλη. Η επιείκεια που ο Νομοθέτης έχει επιδείξει και επιτρέψει προς τα Δικαστήρια εκτείνεται μόνο στον περιορισμό του εύρους της ποινής φυλάκισης, για πρόσωπα που είναι κάτω των 25 ετών και πρώτη φορά παραβάτες, εφόσον δεν υπάρχει το στοιχείο της ενασχόλησης με εμπορία ναρκωτικών, στα 2 χρόνια (αντί 5 χρόνια που δύναται να επιβάλει το Επαρχιακό Δικαστήριο ή, προκειμένου, περί κατοχής, 8 χρόνια που προβλέπει ο Νόμος ή, προκειμένου περί χρήσης, δια βίου ως προβλέπει ο Νόμος). Το είδος όμως της ποινής φυλάκισης εξακολουθεί, νομοθετικά και νομολογιακά να αποτελεί την ενδεδειγμένη ποινή για υποθέσεις ναρκωτικών ακόμη και για τόσο νεαρά άτομα, εφόσον υπάρχουν στοιχεία στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης που να το δικαιολογούν. Η επιπολαιότητα ή η οικονομική ανέχεια ή το μη συγκροτημένο οικογενειακό περιβάλλον των Κατηγορουμένων, αποτελούν προσωπικές συνθήκες οι οποίες όπως προανέφερα αξιολογούνται δικαστικά, χωρίς να καταλαμβάνουν πρώτη θέση στην στάθμιση των μετριαστικών παραγόντων. Πιο ουσιώδεις μετριαστικούς παράγοντες δέχομαι ότι αποτελούν η συνεργασία των κατηγορουμένων με την ΥΚΑΝ ώστε ο 1ος να ομολογήσει ότι η ποσότητα της 11ης κατηγορίας που δεν βρέθηκε σε προσωπικό του χώρο ήταν δική του και ο 2ος να αποκαλύψει τη διεύθυνση όπου διέμενε προσωρινά στη Λάρνακα και την ομολογία του ότι γνώριζε για την ύπαρξη των 4 φυτών και τα είχε, μετά την αποχώρηση αυτών που τον φιλοξενούσαν, υπό τον δικό του πλέον έλεγχο. Καθώς επίσης, ουσιώδη μετριαστικό παράγοντα αποδέχομαι ότι αποτελεί η ένταξη, οικειοθελώς, έκαστου κατηγορούμενου σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικροτεί το να λαμβάνεται υπόψη η πρόσπάθεια ενός κατηγορούμενου για απεξάρτηση, ως ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας ή τουλάχιστον «ως παράγοντα στον οποίο θα πρέπει να δίνεται επαρκής σημασία με την ανάλογη μείωση της ποινής κατά τρόπο που να φαίνεται ότι τα Δικαστήρια επιβραβεύουν την απεξάρτηση ως μέρος του μηχανισμού αντιμετώπισης των προβλημάτων που επέρχονται από την ενασχόληση ατόμων με εξαρτησιογόνες ουσίες» (βλ. την προμνησθείσα απόφαση στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη). Πέραν αυτού, σημειώνω, όσον αφορά τον 1ο Κατηγορούμενο ότι παρουσίασε στο Δικαστήριο αναλύσεις ούρων ημερ. 21.6.2017 που τον δείχνουν καθαρό σε κανναβοειδή. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια υπό το σύνολο των ανωτέρω συνθηκών, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία αρ. 2, για έκαστο Κατηγορούμενο, ποινή φυλάκισης 45 ημερών. Στην κατηγορία αρ. 5, για τον 1ο Κατηγορούμενο, χρηματική ποινή €300. Στην κατηγορία αρ. 8, για τον 2ο Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην κατηγορία αρ. 9, για τον 2ο Κατηγορούμενο, χρηματική ποινή €300. Στην κατηγορία αρ. 11 για τον 1ο Κατηγορούμενο, ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoυς κατηγορούμενους ως ήταν και η εισήγηση των συνηγόρων υπεράσπισης. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03, προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση ημερ. 17.10.2016 στην Ποινική Έφεση 11/2016, Παρασκευά Παπαντελή ν. Δημοκρατίας, το οποίο αποτυπώνει την πλέον πρόσφατη προσέγγιση του Εφετείου για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας των δικαστηρίων περί αναστολής ή μη της ποινής, ήτοι ότι, πρώτον, χωρεί στάθμιση όλων των παραγόντων όχι μόνο κατά την επιμέτρηση του είδους και του εύρους της ποινής, αλλά και κατά τη λήψη απόφασης για το επιθυμητό ή μη της αναστολής και, δεύτερον, ότι λόγω του κινδύνου που παρουσιάζουν τα ναρκωτικά για την κοινωνία συνήθως δεν αναστέλλεται η ποινή φυλάκισης, παρά μόνο σε κατάλληλες περιπτώσεις꞉ «Ο περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν.95/72, θεσπίστηκε έτσι ώστε να προσφέρεται η δυνατότητα διεύρυνσης του περιθωρίου επιείκειας προς ένα πρόσωπο, με απόφαση για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Ο εν λόγω Νόμος τροποποιήθηκε με το Ν. 41

(1)/97, ο οποίος περιόρισε, σε μεγάλο βαθμό, τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να διατάξει αναστολή της εκτέλεσης μιας ποινής φυλάκισης, καθιστώντας τις προϋποθέσεις ανελαστικές. Συναρτάτο δηλαδή με την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, είτε στο πρόσωπο ενός κατηγορουμένου, είτε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος. Με την περαιτέρω τροποποίηση που επήλθε με το Ν.186(Ι)/2003, η εν λόγω διακριτική ευχέρεια διευρύνθηκε και το Δικαστήριο εξετάζει το ενδεχόμενο αναστολής, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Το θέμα έκτοτε απασχόλησε σε έκταση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αναφορά μπορεί να γίνει μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 583, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 22, και Κύπρος Κυπριανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση αρ. 28/2014, ημερ. 24.2.14. [...] Το ερώτημα το οποίο όμως παρέμεινε πλέον για το Κακουργιοδικείο ήταν κατά πόσο, δεδομένης της επιβληθείσας ποινής, η περίπτωση του Εφεσείοντα ήταν κατάλληλη για αναστολή. Η καταλληλότητα εξετάζεται πρωταρχικώς αναφορικά με το αν η ποινή εμπίπτει στα πλαίσια που ο ίδιος ο Νόμος ορίζει. Εφόσον εμπίπτει, στην παρούσα υπόθεση δεν υποστηρίζεται το αντίθετο, τότε το μόνο που παρέμενε ήταν να εξετάσει κατά πόσο μπορούσε να δοθεί η αναστολή εάν βεβαίως ήταν η πρέπουσα περίπτωση. Το Κακουργιοδικείο φαίνεται όμως, από το μέρος της απόφασης του που ήδη προαναφέραμε, να περιορίζει τον εαυτό του όσον αφορά την σημασία των ελαφρυντικών παραγόντων στο ότι αυτοί «έχουν ήδη ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως μετριαστικοί παράγοντες στον καθορισμό του ύψους της ποινής που του έχει επιβληθεί». Συνέδεσε δηλαδή τη δικαστική του διεργασία για καθορισμό του ύψους της ποινής με την εξέταση του θέματος του κατά πόσον ήταν η πρέπουσα περίπτωση για να δοθεί αναστολή. Έκρινε δηλαδή ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες είχαν σημασία προς τον καθορισμό του ύψους της ποινής, αλλά παρόλα ταύτα δεν μπορούσαν περαιτέρω να επηρεάσουν τα δεδομένα στα πλαίσια του θέματος της αναστολής. Όμως ο ίδιος ο Νόμος του 2003, τροποποιώντας τον παλαιό Νόμο, αλλά και επιφέροντας ουσιαστικά αλλαγή στην καθιερωθείσα νομολογία η οποία έχει βασιστεί στον παλαιότερο Νόμο, θέλησε να εκφράσει τη θέληση του Νομοθέτη ότι τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή. (Βλ. Θεόδωρος Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 449, Κωνσταντίνου Γεωργίου κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 27/2016 ημερ. 19.7.2016). Κρίνουμε ότι το Κακουργιοδικείο προσέγγισε το θέμα λανθασμένα με τον τρόπο που ενήργησε, στερώντας από τον εαυτό του τη δυνατότητα που επιτρέπει ο Νόμος, ήτοι να εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής λαμβάνοντας υπόψιν το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Εφεσείοντα/κατηγορούμενου μέσα στα πλαίσια που ορίζει ο Περί της Υπ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν.95/72όπως τροποποιήθηκε με τον Ν.186(Ι)/2003. Θα προχωρήσουμε, λοιπόν, και ενεργώντας μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του Εφετείου, να εξετάσουμε εάν συντρέχουν, στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, οι προϋποθέσεις του Νόμου για αναστολή της επιβληθείσας στον Εφεσείοντα ποινής. Παρατηρούμε ότι ο κύριος άξονας της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνήγορου του Εφεσείοντα συνίστατο στο ότι η επιβληθείσα ποινή άμεσης φυλάκισης θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την απόλυση του Εφεσείοντα από την εργασία του. [...] Ποια θα είναι η άποψη του Έντιμου Γενικού Εισαγγελέα και ποια θα είναι η πειθαρχική ποινή που τυχόν θα επιβάλει η Επιτροπή (ΕΔΥ) είναι άγνωστοι παράγοντες και δεν θα ήταν ορθό να προκαταλάβουμε οποιαδήποτε απόφαση τους. Συνεπώς ο παράγοντας αυτός παραμένει μετέωρος, πλην όμως λαμβάνεται υπόψιν ως μια πιθανότητα. Παρατηρούμε ότι πρόκειται για πρόσωπο 46 ετών κατά τον ουσιώδη χρόνο, νυμφευμένο με τρία τέκνα ηλικίας 14, 16, 18 ετών, λευκού ποινικού μητρώου. Από το 1991 εργοδοτείται ως υδραυλικός στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Επίσης, παρατηρούμε ότι ο Εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή μετά από μερική ακρόαση και ότι η σύλληψη και κατηγορία του ήταν το αποτέλεσμα ανεύρεσης γενετικού του υλικού στις διαφανείς μεμβράνες που ήταν περιτυλιγμένα τέσσερα σκευάσματα που περιείχαν κάνναβη και στη ρούχινη τσάντα μεταφοράς τους χωρίς άλλη λεπτομέρεια της εμπλοκής του. Η ανεύρεση τους κατέστη δυνατή μετά τη σύλληψη του συγκατηγορούμενου του στον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού Λάρνακας ο οποίος τα μετέφερε με το αυτοκίνητο του από τη Λεμεσό. Στον τελευταίο επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης 2.5 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια η οποία κατ΄ έφεση μειώθηκε στους 18 μήνες για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση του Εφετείου και αφορούν κυρίως την ίση μεταχείριση των παραβατών (βλ. Αντωνάκης Φλώρου ν. Δημοκρατίας, (άνω)). Κρίνουμε από το σύνολο των πραγματικών περιστάσεων της υπόθεσης συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών συνθηκών του Εφεσείοντα ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής. Το αδίκημα που διέπραξε ο Εφεσείων είναι πολύ σοβαρό και καθημερινά παρατηρείται η διάπραξη του με τους κινδύνους που το περιβάλλουν και εγκυμονούν, να είναι ορατοί για την κοινωνία. Διαφορετική μεταχείριση του Εφεσείοντα θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα σ΄ άλλους επίδοξους παραβάτες και θα υπονόμευε τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της επιβληθείσας ποινής. Τα ναρκωτικά είναι μια μάστιγα για την κοινωνία μας και τα Δικαστήρια οφείλουν, στις κατάλληλες περιπτώσεις, να την καταπολεμήσουν με το μόνο όπλο που διαθέτουν, τις αποτρεπτικές ποινές. [...] Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, η πρωτόδικη απόφαση κρίνεται στο αποτέλεσμα της ως ορθή, αλλά με το δικό μας σκεπτικό.». Λόγω της ηλικίας των Κατηγορουμένων θα εξετάσω το ζήτημα της αναστολής στην παρούσα υπόθεση, και υπό το πρίσμα δύο άλλων αποφάσεων του Ανωτάτου Διικαστηρίου, οι οποίες αν και δεν αφορούσαν σε αδικήματα ναρκωτικών εντούτοις αφορούσαν σε εξίσου νεαρά άτομα꞉ Την απόφαση Θεόδωρος Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 449, όπου αναφέρθηκε ότι: «Νεαρά άτομα αυτής της ηλικίας ιδιαίτερα χρήζουν αυτής της μεταχείρισης εφόσον το αποτέλεσμα που θα επιτυγχάνετο από μια ποινή άμεσης φυλάκισης μακράς σχετικώς διάρκειας, όπως είναι οι ποινές που επιβλήθησαν στην προκειμένη περίπτωση, ενδέχεται να είναι πολύ μικρότερο από το όφελος που θα προέρχετο από την προσδοκία, με την καλή χρήση του μέτρου της αναστολής, ότι όντως θα υπάρξει αναμόρφωση και θα αποφευχθεί μια χειροτέρευση της θέσης των Εφεσειόντων εάν αυτοί περνούσαν στη φυλακή το μεγάλο αυτό σχετικά χρονικό διάστημα.» Στην απόφαση Πέτρος Σαμπουκασίδης κ.α ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 37/15, 38/15 ημερ. 8.4.15, όπου διευκρινίστηκε ότι και για μικρότερης διάρκειας ποινές φυλάκισης, το επιθυμητό ή μη της αναστολής είναι ορθό να αντανακλά στο νεαρό της ηλικίας του παραβάτη και τους στόχους της ποινής꞉ «Όπως έχουμε σημειώσει, το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι έχει εξαντλήσει την επιείκεια του, επιβάλλοντας μικρότερη, όπως λέχθηκε, από την ενδεδειγμένη ποινή, αντιπαραβάλλοντας το με την αναγκαιότητα αναστολής και κατέληξε, εσφαλμένα κατά την άποψη μας, στο συμπέρασμα ότι αφού επιβλήθηκε μικρότερη ποινή δεν πρέπει αυτή να ανασταλεί. Ουσιαστικώς αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις των εφεσειόντων χωρίς στην πραγματικότητα να τους αποδώσει τη βαρύτητα που υπό τις περιστάσεις, αναλογούσε. Η πρακτική επιβάλλει όπως το Δικαστήριο επιβάλει την ποινή που κατά την άποψη του είναι, υπό τις περιστάσεις, η αρμόζουσα και μετά, έχοντας υπόψη τις πρόνοιες του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως Εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμον του 1972, (Ν. 95/72) (όπως έχει τροποποιηθεί με το Ν. 186(Ι)/2003)να εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου. Στην υπό κρίση περίπτωση έχουμε δύο νεαρά άτομα όπου ο μεν Σαμπουγκασίδης ήταν την επίδικη περίοδο της εγκληματικής του δραστηριότητας μόλις 16 χρόνων, ο δε Καραγκέζοβ 18. Πέραν αυτού, η ηλικία των δύο εφεσειόντων και το γεγονός ότι έχουν ήδη εκτίσει μέρος της ποινής φυλάκισης που τους επιβλήθηκε, ήτοι δύο μήνες, τούτο θα πρέπει να συνιστά ένα μοχλό έντονης διέγερσης για κάθε καταδικαζόμενο πρόσωπο ώστε να αντιληφθεί τις συνέπειες της όποιας ενδεχόμενης εγκληματικής του συμπεριφοράς που θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή ο εγκλεισμός κάποιου σε φυλακή σε μια τόση νεαρή ηλικία. Δεν παραγνωρίζουμε τη σοβαρότητα των αδικημάτων ούτε το γεγονός ότι διήρκησε η εγκληματική συμπεριφορά για ένα χρονικό διάστημα, αλλά καταδεικνύει τον ανόητο και απερίσκεπτο τρόπο με τον οποίο οι εφεσείοντες αποφάσισαν να ενεργήσουν. Η αποκάλυψη και η πλήρης διερεύνηση της υπόθεσης στηρίχθηκε στην ομολογία των εφεσειόντων και η εκδηλωθείσα προσπάθεια αποκατάστασης, σε συνδυασμό με την επιστροφή αμφοτέρων στη σχολική ζωή, συνεπικουρούμενη με την εκδηλωθείσα προσφορά κοινοτικής εργασίας που αμφότεροι εκτέλεσαν, όπως έχει τεθεί από το συνήγορο τους, θεωρούμε ότι είναι παράγοντες που μας επιτρέπουν, υπό τις περιστάσεις, να ασκήσουμε τη διακριτική μας ευχέρεια πρωτογενώς και να αναστείλουμε την ποινή για τους εφεσείοντες.». Στην παρούσα, οι Κατηγορούμενοι, εξίσου νεαρά πρόσωπα, έχουν αμφότεροι εκτίσει κάποια περίοδο εντός των Κεντρικών Φυλακών και αντιληφθεί ποια θα είναι η κατάληξή τους σε περίπτωση νέας τέλεσης αδικημάτων που υπόκεινται σε ποινή φυλάκισης. Τέλος, λαμβάνω υπόψη μου ότι η ανάγκη απόδοσης ουσιαστικής σημασίας στην ένταξη εθισμένου ατόμου σε πρόγραμμα απεξάρτησης έγκειται στο ότι φυλάκιση πέραν του αναγκαίου βαθμού δυνατόν να ανακόψει τη θετική πορεία προς την ολοκληρωτική απεξάρτηση (Καρακάννας ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας - πιο πάνω). Αναστέλλω τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης για περίοδο 3 ετών από σήμερα. [Επεξηγείται στους Κατηγορούμενους η σημασία της αναστολής.] Τα τεκμήρια διατάσσεται όπως κατασχεθούν και καταστραφούν. (υπ.)......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο