Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Usman Azcez Bello κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1292/2017, 29/6/2017

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ 149/09, ΚΔΠ 45/10, ΚΔΠ 385/10, ΚΔΠ 246/11, ΚΔΠ 446/11, ΚΔΠ 165/11, ΚΔΠ 264/12, ΚΔΠ 506/12, ΚΔΠ 67/13 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενοι στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία (δηλαδή μεταξύ των ημερομηνιών 8/5/2017 - 11/5/2017 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου) είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', δηλαδή 79,01 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 3η κατηγορία꞉ Χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 10(α), 30, 31 και 38 και Παραγράφου 1 του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ45/10 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Οι Κατηγορούμενοι μεταξύ των ημερομηνιών 9/5/2017 - 11/5/2017 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου έκαναν χρήση Ναρκωτικών Ουσιών Τάξεως Β', δηλαδή κάπνισαν χειροποίητα τσιγάρα τα οποία περιείχαν άγνωστη ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 4η κατηγορία꞉ Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και Νόμος 29/
2. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Οι Κατηγορούμενοι μεταξύ των ημερομηνιών 8/5/2017 - 11/5/2017, συμπεριλαμβανομένων, στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, ήτοι την κατοχή και χρήση ναρκωτικών. 5η κατηγορία꞉ Kατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ 149/09, ΚΔΠ 45/10, ΚΔΠ 385/10, ΚΔΠ 246/11, ΚΔΠ 446/11, ΚΔΠ 165/11, ΚΔΠ 264/12, ΚΔΠ 506/12, ΚΔΠ 67/13 και Νόμος 43/74. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 1ος Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 8/5/2017 - 11/5/2017, συμπεριλαμβανομένων, σε ημερομηνία άγνωστη για την κατηγορούσα αρχή, στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι 0,05 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. 6η κατηγορία꞉ Παραμονή αλλοδαπών εις τη Δημοκρατία άνευ αδείας του Διευθυντού, κατά παράβαση των άρθρων 2, 19

(1)(λ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 και Καν.9

(1)(δ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Καν. Του 1972, ΚΔΠ 242/72 και Νόμος 50/88 και Νόμος 66(Ι)/2003. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 1ος κατηγορούμενος στις 11/5/2017 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου ως αλλοδαπός εισελθών εις τη Δημοκρατία δια προσωρινή παραμονή με βάση άδεια μαθητού, η οποία έληξε στις 31/1/2017, παρέμεινε στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς άδεια του Διευθυντού. 7η κατηγορία꞉ Παραμονή αλλοδαπών εις τη Δημοκρατία άνευ αδείας του Διευθυντού, κατά παράβαση των άρθρων 2, 19

(1)(λ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 και Καν.9

(1)(δ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Καν. Του 1972, ΚΔΠ 242/72 και Νόμος 50/88 και Νόμος 66(Ι)/2003. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 2ος κατηγορούμενος στις 11/5/2017 στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου ως αλλοδαπός εισελθών εις τη Δημοκρατία δια προσωρινή παραμονή με βάση άδεια μαθητού, η οποία έληξε στις 31/1/2017, παρέμεινε στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς άδεια του Διευθυντού. 8η κατηγορία꞉ Kατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2), 30, 31 και 38 και του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Αρ. 29/77, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 67/83 και 20(Ι)/92 και ΚΔΠ 139/79, 277/86 και 4/96 και Νόμος 91(Ι)/2003 και ΚΔΠ 149/09, ΚΔΠ 45/10, ΚΔΠ 385/10, ΚΔΠ 246/11, ΚΔΠ 446/11, ΚΔΠ 165/11, ΚΔΠ 264/12, ΚΔΠ 506/12, ΚΔΠ 67/13 και Νόμος 43/

1. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο 3ος Κατηγορούμενος στις 11/5/2017 στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β', ήτοι 6,69 γραμμάρια κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας. Τα γεγονότα, όπως τα εξέθεσε η ευπαίδευτη συνήγορος για την Κατηγορούσα Αρχή, έχουν ως εξής꞉ «11/5/17 και ώρα 16:25 ο ΜΚ7 μαζί με άλλους αστυφύλακες της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου ανέκοψαν για έρευνα πεζούς, μετά από πληροφορία, στην Αγία Νάπα τους τρεις κατηγορούμενους. Κατά την ανακοπή, ο ΜΚ7 τους αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα, τους επέστησε την προσοχή τους στο Νόμο, τους ανέφερε για ποιο λόγο θα ερευνούνταν και ο κατηγορούμενος αρ.1 απάντησε «Έχω λίγη κάνναβη στη τσάντα μου». Οι άλλοι δύο δεν έδωσαν οποιαδήποτε απάντηση. Κατά την έρευνα ο ΜΚ7 βρήκε σε αθλητική τσάντα ώμου του κατηγορούμενου αρ.1 τρία νάιλον σακουλάκια, τα οποία περιείχαν φυτική ύλη κάνναβη, τα παρέλαβε, τα υπέδειξε και στους τρεις κατηγορούμενους και απάντησαν και οι τρεις «It's for all of us». Τους πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη και μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Αμμοχώστου. Μετά από γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου αρ. 1, σε έρευνα στη Λευκωσία στην παρουσία του, ο ΜΚ7 βρήκε στο γραφείο του διαμερίσματος του κατηγορούμενου αρ.1, ένα τεμάχιο χαρτιού με φυτική ύλη κάνναβη, το παρέλαβε, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο αρ.1 και απάντησε «Είναι δικό μου» και συνελήφθηκε. Μετά από επιστημονική εξέταση είχε διαπιστωθεί ότι πρόκειται για κάνναβη βάρους 0,05 γραμμάρια. Στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου 2 δεν είχε εντοπιστεί οτιδήποτε άλλο. Στη συνέχεια ο ΜΚ7 ερεύνησε την κατοικία του κατηγορούμενου αρ. 3 στη Λευκωσία, μετά από γραπτή συγκατάθεσή του, και βρήκε στο γραφείο του διαμερίσματός του ένα νάιλον σακουλάκι με φυτική ύλη κάνναβη και μία ασημένια ζυγαριά με ίχνη φυτικής ύλης κάνναβης, την υπέδειξε στον κατηγορούμενο αρ. 3 και απάντησε «Είναι για δική μου χρήση». Η κάνναβη που βρέθηκε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου 3, για την κατηγορία 8, μετά από επιστημονική εξέταση που έγινε διαπιστώθηκε ότι επρόκειτο για κάνναβη βάρους 6,69 γραμμάρια. Είχε ληφθεί ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο αρ.3, ο οποίος παραδέχθηκε ότι η κάνναβη που βρέθηκε στην κατοχή του στην Αγία Νάπα ανήκε στους τρεις κατηγορούμενους, ότι την αγόρασαν μαζί για 600 ευρώ από τη Λευκωσία και την έφεραν μαζί τους στην Αγία Νάπα και ότι από αυτήν την ποσότητα έκαμαν όλοι τους χρήση. Παραδέχθηκε ότι η κάνναβη που βρέθηκε στο διαμέρισμα του ότι είναι για δική του χρήση και η ζυγαριά είναι για να ζυγίζει την κάνναβη που αγόραζε για να είναι σίγουρος για τη σωστή ποσότητα. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση ότι η ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε στην κατοχή του στην Αγία Νάπα ανήκε και τους τρεις, ότι έβαλαν όλοι λεφτά και την αγόρασαν από τη Λευκωσία στις 8/5/17 και είναι για προσωπική τους χρήση και ότι από την ποσότητα αυτή έκαμαν χρήση. Παραδέχθηκε ότι έκαμαν χρήση από την ποσότητα αυτή από την τριήμερη διαμονή τους στην Αγία Νάπα και θα την μοιραζόντουσαν και οι τρεις τους. Ότι η κάνναβη στο διαμέρισμα του είναι δική του και είναι μέρος της ποσότητας που βρέθηκε στην Αγία Νάπα. Διαπιστώθηκε στη συνέχεια από το Immigration ότι, όσον αφορά τους κατηγορούμενους αρ. 1 και 2, βρίσκονταν παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας από 31/01/
2. Γι΄ αυτό το θέμα, ο κατηγορούμενος αρ. 1 ανέφερε ότι χρωστά στο Πανεπιστήμιο ένα χρηματικό ποσό, δεν πλήρωσε για την εγγραφή του για το 2017 και ότι πρόκειται να το πράξει. Ο κατηγορούμενος αρ.2 ανέφερε ότι η άδεια παραμονής του χρειάζεται κάποια έντυπα, ότι ξέχασε την ημερομηνία ανανέωσης της άδειας του και ήρθε σε επαφή με το πανεπιστήμιο για τα περαιτέρω. Από περαιτέρω εξετάσεις που έκαμε το Immigration διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι από τη Νιγηρία, ήρθε στην Κύπρο ως φοιτητής, τελευταία αίτηση για ανανέωση άδειας παραμονής και φοίτησης του παραχωρήθηκε άδεια μέχρι 31/01/17 και δεν παρουσιάστηκε την ημερομηνία αυτή και μετά για ανανέωση της άδειας του και παρέμεινε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ο κατηγορούμενος 2 είναι από την Κένυα, ήρθε στην Κύπρο 24/02/16 ως φοιτητής και η άδεια του ήταν μέχρι 31/01/17 και έκτοτε δεν έχει ανανεώσει και διαμένει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από τις επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν όταν στάληκαν τα ναρκωτικά διαπιστώθηκε ότι όσον αφορά την ποσότητα που βρέθηκε όταν τους ανέκοψε η αστυνομία στην Αγία Νάπα στην κατοχή τους πρόκειται για κάνναβη συνολικού βάρους 79,01 γραμμάρια. Για την κατηγορία 3 κάπνισαν χειροποίητα τσιγάρα από την ποσότητα που εκρατούσαν, έκαμαν χρήση όπως οι ίδιοι παραδέχθηκαν στις ανακριτικές καταθέσεις τους.» Όπως πληροφορήθηκε το Δικαστήριο από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, και οι τρεις κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Όσον αφορά τα τεκμήρια που κατακρατεί η Αστυνομία, ζητήθηκε όπως διαταχθεί από το Δικαστήριο να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Αγόρευση για μετριασμό της ποινής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης προέβηκε σε μια εκτενή αγόρευση για μετριασμό της ποινής, εκθέτοντας σε λεπτομέρεια τις προσωπικές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες έκαστου Κατηγορούμενου, καθώς επίσης αναλύοντας τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, το κίνητρο, το βαθμό ανάμειξης του καθενός στην υπόθεση και εισηγήθηκε καταληκτικά τους μετριαστικούς παράγοντες που το Δικαστήριο θα ήταν ορθό να αποδεχθεί. Το πλήρες κείμενο της προφορικής αγόρευσης του συνηγόρου Υπεράσπισης είναι αυτολεξεί καταγεγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου. Παραθέτω πιο κάτω τα κυριότερα σημεία της αγόρευσης. Γενικά και για τους τρεις κατηγορούμενους Κατ' αρχάς, όσον αφορά τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, αναφέρθηκε ότι και οι τρεις κατηγορούμενοι μετάβηκαν στην Αγία Νάπα κατά τον ουσιώδη χρόνο για να γιορτάσουν τα γενέθλια του ενός από τους κατηγορουμένους, του κατηγορούμενου
3. Επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία της Έκθεσης που ετοίμασε το Γραφείο Ευημερίας για τον κατηγορούμενο 3 ότι αυτός έχει γενέθλια στις 9/05/
4. Η διάπραξη των αδικημάτων είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτό. Ζούσαν στη Λευκωσία όπου σπουδάζουν και θα πήγαιναν στην Αγία Νάπα και κάτω από το φοιτητικό ενθουσιασμό και την επιπολαιότητα έκαμαν αυτό που έκαμαν και χάλασαν τις διακοπές τους, αφού συνελήφθηκαν. Έγιναν και ρεζίλι αφού έγινε δημόσια, στη θάλασσα, η σύλληψη τους. Ήταν όμως απόλυτη η συνεργασία τους με την Αστυνομία. Έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για έρευνα. Όσον αφορά την κατηγορία αρ. 2, για την κατοχή 79,01 γραμμάρια κάνναβης, καλείται το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι πρόκειται για ποσότητα κοινής κατοχής των τριών Κατηγορουμένων. Η νομολογία, ως αναφέρει ο συνήγορος Υπεράσπισης, καθιέρωσε ότι σε υποθέσεις κοινής κατοχής διαιρείται εν τοις πράγμασι η ποσότητα διά των προσώπων που την κατέχουν από κοινού. Εδώ αντιστοιχεί σε 25 - 26 γραμμάρια για τον καθένα. Ζητείται δηλαδή από το Δικαστήριο να μην αντιμετωπίσει τον καθένα ξεχωριστά ως κάτοχο των 79 γραμμαρίων. Οι Κατηγορούμενοι υπήρξαν περιστατικοί χρήστες ναρκωτικών. Βλακωδώς και από την επιπολαιότητα που τους διακρίνει στα χρόνια τα φοιτητικά, όταν ακόμη δεν έχουν αναλάβει τις πραγματικές ευθύνες της ζωής, ενήργησαν ως ενήργησαν. Έκαναν χρήση κάνναβης που θεωρείται ελαφρότερη ναρκωτική ουσία. Ήρθαν στην Κύπρο για να φοιτήσουν σε πανεπιστήμιο της Λευκωσίας. Σχετικές επιβεβαιωτικές επιστολές, αναφορικά με τον 2ο και 3ο Κατηγορούμενο δόθηκαν από το συνήγορο Υπεράσπισης για το φάκελο του Δικαστηρίου ως τα Έγγραφα Α και Β, αντίστοιχα. Ο 2ος Κατηγορούμενος για Διοίκηση Επιχειρήσεων από το 2016 μέχρι το 2021 και ο 3ος Κατηγορούμενος από το 2015 μέχρι το
5. Έχουν ήδη υποστεί πολλή ταλαιπωρία και οι τρεις Κατηγορούμενοι από την σύλληψη τους μέχρι σήμερα. Έχασαν τις εξετάσεις τους, δεν κατάφεραν να πληρώσουν τα ενοίκια του σπιτιού τους και και κινδυνεύουν με έξωση από το χώρο όπου έχουν τα προσωπικά τους αντικείμενα, ενώ έχουν επίσης επιβαρύνει την οικογένεια τους οικονομικά. Κανονικά, οι Κατηγορούμενοι τον Σεπτέμβριο πρέπει να είναι πίσω στο πανεπιστήμιο για να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Με δεδομένο ότι διατρέχουν τον κίνδυνο άμεσης φυλάκισης, καλείται το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την απόφαση ημερ. 20.1.2014 στην Ποινική Έφεση 214/13, COSMIN SCORTANU v Κυπριακής Δημοκρατίας όπου έχει αναγνωριστεί ότι το δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής σε αλλοδαπούς λαμβάνει υπόψη ως εξωδικαστική τιμωρία το ότι η επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης δυνατό να συνεπάγεται την απέλαση. Οι Κατηγορούμενοι έχουν παραμείνει στις κεντρικές φυλακές και αντιλήφθηκαν πλήρως πως αντιμετωπίζονται στην Κύπρο αυτά τα αδικήματα. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή φυλάκισης, καλείται να επιβάλει τέτοιας διάρκειας ως έχει ήδη εκτιθεί ή, διαζευκτικά, να την αναστείλει. Αναφορικά με τον 1ο Κατηγορούμενο Ο κατηγορούμενος 1 είναι 26 ετών. Οριακά, δηλαδή, έχει υπερβεί το όριο των 25 ετών που διαφοροποιεί το μέγιστο της ποινής βάσει της επιφύλαξης του άρθρου 30

(2). Είναι φοιτητής, ο οποίος έχει τελειώσει το πτυχίο του στον τομέα του electrical engineering and computer science και είναι φοιτητής μεταπτυχιακού στον ίδιο κλάδο. Προέρχεται από μία οικογένεια όπου έχει 10 αδέλφια. Οι γονείς του είναι διαζευγμένοι, έζησε πολύ δύσκολα από την παιδική του ηλικία λόγω της διάστασης των γονιών του, αφού ήταν τότε 10 ετών όταν χώρισαν οι γονείς του. Πήγε τα δύο πρώτα χρόνια να μείνει με τον πατέρα του και μετά πήγε με την μητέρα του, αλλά επέστρεψε ξανά στον πατέρα του αφού διατηρούσε πάρα πολύ κακές σχέσεις με την μητέρα του και τον πατριό του. Είχε τραυματική παιδική ηλικία, επειδή μεγάλωσε στην απουσία της μητρικής και πατρικής στοργής. Παρά τις δυσκολίες ανάπτυξης που είχε, είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος προσπαθεί στη ζωή του, πράγμα που φαίνεται από τις σπουδές του, που είναι φοιτητής. Έχει προβλήματα υγείας, ελαφριάς μορφής κρίσεις πανικού. Παρουσιάστηκε και αυτό στο στάδιο που έδιδε εξετάσεις στο πανεπιστήμιο και ως εκ τούτου ξεκίνησε περιστασιακά τη χρήση κάνναβης. Τα έξοδα των σπουδών του τα καλύπτει ο πατέρας του. Ο λόγος που δεν έχει ανανεωθεί η άδεια του είναι επειδή δεν κατάφερε να πληρώσει τον τελευταίο χρόνο στο Πανεπιστήμιο, χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα πληρωθούν τα δίδακτρα. Ο πατέρας του εργάζεται σε εταιρεία όπου ασχολείται με χημικά. Έχει διευθυντική θέση. Υπήρξαν όμως οικονομικά προβλήματα, αφού έχει άλλα

(10)παιδιά. Στις περιπτώσεις που δεν πληρώσει κάποιος αλλοδαπός, στο Πανεπιστήμιο παρακολουθεί κανονικά τα μαθήματα, φοιτά κανονικά και συμμετέχει στις εξετάσεις, αλλά δεν παίρνει απολυτήριο και δεν ανανεώνεται η άδεια του, παρά μόνο όταν πληρώσει, οπότε έρχεται το πανεπιστήμιο και δίδει αναδρομικά το πτυχίο και την άδεια παραμονής. Ο κατηγορούμενος 1 είναι εθελοντής στις αιμοδοσίες, τις οποίες διεξάγει το πανεπιστήμιο του και είναι και το άτομο που έκαμε το διαφημιστικό σποτ, για το πανεπιστήμιο στο «you tube», για την επιλογή του πανεπιστημίου του από αλλοδαπούς της χώρας του. Αναφορικά με το 2ο Κατηγορούμενο Ο κατηγορούμενος 2 είναι 26 ετών. Είναι φοιτητής στο πανεπιστήμιο, στο κλάδο business administration. Αποπερατώνει τις σπουδές του το 2020/2021. Γεννήθηκε στις 10/02/91 στην Κένυα. Είναι μοναχοπαίδι, οι γονείς του ζουν και εργάζονται μαζί σε εταιρεία που ασχολείται με την εκμετάλλευση ενεργειακών πηγών. Έχει άσθμα. Είναι άτομο δραστήριο καθ΄ ότι ασχολείται στον ελεύθερο του χρόνο με τη μουσική, παίζει κιθάρα και τραγουδά, ενώ ασχολείται με αθλοπαιδιές, όπως μπάσκετ και ποδόσφαιρο. Για την άδεια παραμονής του, άλλαξε διεύθυνση την οποία δεν δήλωσε στο πανεπιστήμιο και δημιουργήθηκε σύγχυση. Δεν πλήρωσε τα δίδακτρα γι' αυτό δεν ανανεώθηκε. Αναφορικά με τον 3ο Κατηγορούμενο. Στο φάκελο του Δικαστηρίου υπάρχει έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις κοινωνοικοκονομικές συνθήκες του 3ου Κατηγορούμενου, η οποία ετοιμάστηκε όταν εκείνος υπέβαλε αίτηση για νομική αρωγή. Η αίτηση εν τέλει αποσύρθηκε και απορρίφθηκε, ωστόσο το περιεχόμενο της έκθεσης αξιοποιήθηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης που ανέλαβε την υπόθεση, κατά την αγόρευσή του για μετριασμό της ποινής, αφού υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Ο κατηγορούμενος 3 είναι άτομο 23 ετών. Είναι από την Ιορδανία. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Σε ηλικία 4 ετών περίπου, μετακινήθηκε με την οικογένειά του στη Σαουδική Αραβία όπου ανέλαβε εργασία ο πατέρας του. Σύμφωνα με τον ίδιο, η οικογένειά του εξακολουθεί να ζει στη Σαουδική Αραβία, όπου ο πατέρας του εργάζεται ως λογιστής και η μητέρα του οικοκυρά. Ο ίδιος είναι το μεγαλύτερο από τα 5 παιδιά. Αποφοίτησε από το Λύκειο και άρχισε σπουδές στον κλαδο της πολιτικής μηχανικής. Τον Σεπτέμβριο του 2015 ήρθε στην Κύπρο για να συνεχίσει τις σπουδές του στον ίδιο κλάδο. Τα έξοδά του τα κάλυπτε ο πατέρας του. Δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας. Τα τελευταία 3 περίπου χρόνια είναι χρήστης κάνναβης. Εφαρμόζεται στην περίπτωση του 3ου Κατηγορούμενου το ανώτατο όριο ποινής δύο ετών βάσει της επιφύλαξης του άρθρου 30

(2)του Ν.29/77. Να αναφέρω ότι και ο ίδιος ο Νόμος αναγνωρίζει ότι αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης στα δύο χρόνια σε αντίθεση με τους άλλους δύο. Πρέπει να διακριθεί η ποινή του εκείνην για τους κατηγορούμενους 1 και 2, ως εκ του Νόμου, όχι εκ των γεγονότων. Αν και για τον κατηγορούμενο 3 υπάρχει κατηγορία για 6 γραμμάρια που βρέθηκαν στο διαμέρισμα του από την αστυνομία, εντούτοις και πάλι καλείται το Δικαστήριο να είναι πολύ πιο επιεικές στην ποινή που θα επιβάλει στον 3ο Κατηγορούμενο λόγω και της ηλικίας του. ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ Κατά την επιμέτρηση της ποινής, το Δικαστήριο αρχίζει από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής και ακολούθως ελέγχει τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων στην ενώπιον του υπόθεση για να προσαρμόσει την ποινή στα δεδομένα της υπόθεσης αφότου διακρίνει αν υφίστανται επιβαρυντικοί ή μετριαστικοί παράγοντες. Έπειτα εξατομικεύει την ποινή ώστε αυτή να μην αντανακλά μόνο στη σοβαρότητα του αδικήματος και τις συνθήκες διάπραξής του, αλλά και στις πραγματικές προσωπικές συνθήκες του παραβάτη, με σκοπό η ποινή να τον αναμορφώσει και να τον αποτρέψει από το να εκδηλώσει στο μέλλον όμοια εγκληματική συμπεριφορά. Με αυτή τη μεθοδολογία είναι που θα προσεγγίσω και την παρούσα υπόθεση. Η σοβαρότητα που προσδίδεται από τον νομοθέτη στα διάφορα αδικήματα διαφαίνεται και από το ανώτατο όριο ποινής που έχει προβλέψει ο Νομοθέτης. Για τη 2η, 4η και 8η κατηγορία, για την κατοχή ναρκωτικών φαρμάκων τάξεως Β', προβλέπεται ποινή φυλάκισης 8 ετών ή πρόστιμο ή και οι δύο ποινές (βλ. το άρθρο 30 σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα του Νόμου 29/77). Για την 3η κατηγορία, για τη χρήση ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β, προβλέπεται φυλάκιση διά βίου ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές (βλ. το άρθρο 30 σε συνδυασμό με τον Τρίτο Πίνακα του Νόμου 29/77). Για την 4η κατηγορία, για τη συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 ετών ή τέτοια μικρότερη ποινή ως προβλέπεται για το κακούργημα που συμωνότησαν να διαπράξουν (βλ. άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154). Για την 6η και 7η κατηγορία, για την παραμονή αλλοδαπού άνευ αδείας του Διευθυντή Μετανάστευσης, προβλέπεται ποινή φυλάκισης 1 χρόνου ή χρηματική ποινή €1708 ή συνδυασμός των δύο ποινών (βλ. άρθρο 19

(1)(λ) του Κεφ. 105). Ωστόσο, με δεδομένο ότι για την παρούσα υπόθεση έχει δοθεί η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας σύμφωνα με το εδάφιο

(2)του άρθρου 30 του Ν.29/77 όπως εκδικασθεί συνοπτικά από Επαρχιακό Δικαστήριο, η μέγιστη ποινή φυλάκισης που το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο δύναται να επιβάλει ανέρχεται στα 5 χρόνια. Σημειωτέον ότι, βάσει της επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 30 - «Νοείται ότι σε κατηγορούμενο που κρίθηκε ένοχος για αδίκημα που αφορά χρήση, κατοχή ή μεταφορά ελεγχόμενου φαρμάκου για προσωπική χρήση επιβάλλεται ποινή φυλάκισης που δε θα υπερβαίνει τα δύο έτη, αν:- (

1. i)δεν είχε συμπληρώσει, κατά το χρόνο της διάπραξης του αδικήματος, το εικοστοπέμπτο (25ο) έτος της ηλικίας του, και (
2. ii)δεν έχει οποιαδήποτε προηγούμενη καταδίκη για αδίκημα κατά παράβαση του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών.». Όπως έχει νομολογηθεί, το ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αντανακλά την αγωνία της κοινωνίας για τη διαρκώς αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, τα οποία αποτελούν επικίνδυνη πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και επηρεάζουν όχι μόνο το πρόσωπο που τα διαπράττει αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο κινείται, ιδιαίτερα βέβαια το οικογενειακό του περιβάλλον (βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 22 και Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 482). Στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100, 109, λέχθηκαν, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, [...]. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρονών, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359.» Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά είναι παράγοντες που λαμβάνονται συνήθως υπόψη από το Δικαστήριο στον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής (βλ. Mallouk ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711). Το άρθρο 30

(4)του Νόμου 29/77 θεσμοθετεί κατά τρόπο πιο ολοκληρωμένο τους παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, ως καθιστώντες το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό. Ως καθιστώντα το αδίκημα λιγότερο σοβαρό λαμβάνονται υπόψη τα εξής: η ηλικία του κατηγορουμένου, το γεγονός ότι διέπραξε το αδίκημα παρασυρόμενος από πρόσωπα δυνάμενα να ασκήσουν επιρροή σε αυτόν, το ότι δεν είχε ανάμειξη σε εμπορία και το παράπτωμά του σχετίζεται αποκλειστικά με χρήση, ο βαθμός εξάρτησής του από ναρκωτικά, η αποδεδειγμένη μεταμέλειά του, η οποία μεταξύ άλλων μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για τη δίωξη των προμηθευτών και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, το είδος και η ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που βρέθηκαν στην κατοχή του, και το γεγονός ότι δεν υπάρχει οποιοδήποτε από τα περιστατικά που καταγράφονται στο εδάφιο (α) του άρθρου 30

(4)ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Πιο σοβαρό καθιστούν το αδίκημα τα εξής꞉ Η ανάμειξη στη διάπραξη του αδικήματος οργανωμένης ομάδας εγκληματιών στην οποία ο κατηγορούμενος ανήκει, η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε διεθνείς οργανωμένες εγκληματικές δραστηριότητες, η ανάμειξη του κατηγορουμένου σε άλλες παράνομες δραστηριότητες οι οποίες διευκολύνονται με τη διάπραξη του αδικήματος, η χρήση βίας, πυροβόλων όπλων ή επιθετικών όπλων ή αντικειμένων κατά τη διάπραξη του αδικήματος, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατέχει δημόσιο αξίωμα ή θέση και το αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε σχετίζεται με το εν λόγω αξίωμα ή θέση, η θυματοποίηση ή εκμετάλλευση ανηλίκων ή διανοητικώς ή λόγω ψυχικής νόσου πασχόντων, το γεγονός ότι το αδίκημα διαπράχθηκε στις φυλακές ή σε κρατητήριο της Αστυνομίας ή στέγη ή ίδρυμα υπό τον έλεγχο, επίβλεψη ή φροντίδα του Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ή πλησίον τέτοιων στεγών ή ιδρυμάτων ή σε άλλους χώρους όπου συχνάζουν μαθητές ή φοιτητές για εκπαιδευτικές, αθλητικές, κοινωνικές ή άλλες δραστηριότητες. Είναι και νομολογιακά θεμελιωμένη η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση (βλ. Chaer ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 585, η οποία υιοθετήθηκε στη Mortimer v. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 22). Στην υπόθεση Afroughi v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 174, ο Πικής, Π. έθεσε το ζήτημα ως εξής στη σελ. 177: «Και για τους χρήστες ναρκωτικών, οι οποίοι δηλητηριάζουν την ύπαρξή τους και διανοίγουν το δρόμο για τους εμπόρους ναρκωτικών, αρμόζουν αποτρεπτικές ποινές, όχι, όμως της ίδιας έντασης με αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους, εκείνους που καθιστούν επάγγελμά τους τη διασπορά του θανάτου. Για τους εμπόρους, είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα μετριασμού. Για τους χρήστες υπάρχει κάποιο περιθώριο, που, ομολογουμένως, με το χρόνο στενεύει· το περιθώριο εκείνο που σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου». Παρομοίως, στην προηγούμενη απόφαση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 240, υπογραμμίστηκε η διάκριση μεταξύ της σοβαρότητας των εγκλημάτων κατοχής και χρήσης ναρκωτικών, από τη μία, και εμπορίας ναρκωτικών, από την άλλη, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία. Σε σχέση με εμπόρους ναρκωτικών, τα Δικαστήρια επιδεικνύουν ιδιαίτερη αυστηρότητα και πρέπει να είναι αμείλικτα κατά την επιβολή ποινής. Όπως αναφέρθηκε στη Γιαννάκης Τουμάζου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 63, οι έμποροι του είδους, παραγνωρίζουν τις φοβερές επιπτώσεις που οι ναρκωτικές ουσίες επιφέρουν στην υγεία των ανθρώπων και στην ηθική τους υπόσταση και απτόητοι συνεχίζουν τη διάδοση των ναρκωτικών για το δικό τους οικονομικό όφελος. Συνεπώς, αυτή η κατηγορία παραβατών αναπόφευκτα πρέπει να αντιμετωπίζεται με αυστηρές ποινές φυλάκισης έτσι ώστε η τιμωρία να επενεργεί συνάμα και αποτρεπτικά. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 21.4.2016, στην Ποινική Έφεση 177/15, Νικόλας Γιαννακάκη ν Αστυνομίας, υιοθετήθηκε ο λόγος της απόφασης ημερ. 21.11.2014, στην Ποινική Έφεση 6/2014, Ελ Χαπίρ Ναζίπ ν. Αστυνομίας, όπου είχε λεχθεί ότι, η ενασχόληση με τα ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση ή κατά μείζονα λόγο με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτους, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση. Η αντιμετώπιση κατά αυστηρό τρόπο των αδικοπραγούντων αποτελεί και τη συνδρομή των Δικαστηρίων, έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες, έξω από το πλαίσιο του άρθρου 30

(4)του Ν.29/77 έχουν οριακή μόνο σημασία. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Στέλιος Ζωμενή ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, όπου τονίστηκε ότι σε υποθέσεις αυτής της φύσης - «Οι συνήθεις μετριαστικοί παράγοντες έχουν μόνο οριακή σημασία. Αυτό εν όψει των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν από την κατοχή και εμπορία των ναρκωτικών οι οποίες είναι πλέον ορατές.». Στην Gloli v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30 λέχθηκε ότι: «Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου''. » Το ύψος της ποινής πρέπει να καθορίζεται, αφού ληφθούν υπόψη, σε κάποιο βαθμό, και οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, ούτως ώστε η ποινή να μην είναι άδικη. Παραπέμπω στην Victor Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, όπου λέχθηκαν τα εξής꞉ «Κρίνεται όμως ότι η ποινή που επεβλήθη εδώ θα μπορούσε να ήταν χαμηλότερη, διότι δεν πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου δεν λαμβάνονται ουσιαστικά καθόλου υπόψη, παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση. Το λευκό ποινικό μητρώο, καθώς και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου, επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστατικών της υπόθεσης.». Όπως το έθεσε ο Δ. Χατζηχαμπής, Π., στην απόφαση ημερ. 29.4.2014 στην Ποινική Εφεση Αρ. 247/2013, Ανδρέας Παντελή ν. Δημοκρατίας꞉ «Μας έχει λεχθεί περαιτέρω από τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον εφεσείοντα ότι αντιμετωπίζει προσωπικά προβλήματα, τα οποία δεν είναι άσχετα με τη δική του χρήση κάνναβης, και τα οποία όμως ήσαν υπόψη του Κακουργιοδικείου. Εν πάση περιπτώσει, δεν υπάρχει οτιδήποτε ιδιαίτερα ξεχωριστό σε αυτή την υπόθεση που να μας οδηγεί στη θεώρηση του παράγοντα αυτού ως δραστικώς ενεργούντος επί της ποινής. Όμως τον έχουμε παραλλήλως υπόψη στη στάθμιση του ερωτήματος κατά πόσον η ποινή κρίνεται εκδήλως υπερβολική ή όχι. Θα λάβουμε περαιτέρω υπόψη το γεγονός ότι ο εφεσείων έχει αποκτήσει ένα παιδί μετά από την καταδίκη του. Αν και οι προσωπικές συνθήκες γενικότερα δεν βαρύνουν με τον τρόπο που θα μπορούσε να βαρύνουν σε άλλες περιπτώσεις στις υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικά, εντούτοις δεν μπορεί παρά να συνσταθμισθεί και τούτο το γεγονός παράλληλα με όλα τα άλλα.». Στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο τους, την άμεση παραδοχή του στην αστυνομία και στο Δικαστήριο. Αν και το στοιχείο της παραδοχής δεν πρέπει να υπερτιμάται σε υποθέσεις ναρκωτικών (βλ. Firat ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 402), εντούτοις η παραδοχή εμπεριέχει το απτό στοιχείο της μεταμέλειας, (Δημήτρης Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ 110/14, ημ. 15.6.15), και πρέπει να αμοίβεται με έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28), διότι αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μετριαστικά το γεγονός ότι οι ναρκωτικές ουσίες που βρέθηκαν στην κατοχή των Κατηγορουμένων ήταν τάξεως Β, που θεωρούνται πιο ελαφρές ουσίες απ' ότι εκείνες της τάξεως Α. Η ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή των Κατηγορουμένων, ως η κατηγορία αρ. 2, δεν ήταν αμελητέα. Όπως δεν ήταν αμελητέο και το ποσό που όπως παραδέχθηκαν σε ανακριτική κατάθεση, κατέβαλαν στον προμηθευτή τους προκειμένου να την αποκτήσουν (θυμίζω ότι την αγόρασαν περί τα 600 ευρώ), την ίδια ώρα που αδυνατούσαν οικονομικά να αποπληρώσουν τα δίδακτρα για τις σπουδές τους ή ακόμη και το ενοίκιό τους. Είναι ενδεικτικό, ίσως, αυτό το γεγονός του εθισμού των νεαρών προσώπων στις ναρκωτικές ουσίες, και η ιεράρχηση της χρήσης αυτών ως σημαντικότερης ανάγκης προς εξυπηρέτηση, παρά άλλων αναγκών όπως είναι οι σπουδές, που είναι πιο παραγωγικές και ευεργητικές για τους ίδιους. Και είναι εδώ που απομειώνεται η σημασία, θα έλεγα, των προσωπικών οικονομικών συνθηκών των Κατηγορουμένων κατά την επιμέτρηση της ποινής, αφού δεν μπορεί να δείξει επιείκεια το Δικαστήριο για την οικονομική τους δυσχέρεια και ανέχεια, όταν οι ίδιοι οι Κατηγορούμενοι δεν πτοούνται από αυτήν προκειμένου να αποκτήσουν ναρκωτικές ουσίες. Δεν υπάρχει, ευτυχώς, ενώπιον μου η ένδειξη ότι οι Κατηγορούμενοι ασχολούνταν με εμπορία της κτηθείσας ποσότητας κάνναβης. Σχετική κατηγορία (βλ. την υπ' αριθμό 1) η οποία αφορούσε στην κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους, αναστάληκε από την κατηγορούσα αρχή. Ούτε στα γεγονότα της υπόθεσης ακούστηκε οτιδήποτε που να δημιουργεί αυτή την εντύπωση στο Δικαστήριο, η οποία να συγκρούεται δηλαδή με τη δήλωση της Υπεράσπισης ότι η ποσότητα προοριζόταν για την προσωπική χρήση και διασκέδαση των τριών κατηγορουμένων. Παρά το ότι φαινομενικά η ποσότητα των 79 γραμμαρίων είναι υπερδιπλάσια των 30 γραμμαρίων που το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 προβλέπει ότι εγείρει τεκμήριο κατοχής με σκοπό την προμήθεια, εντούτοις είναι λογική η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι το Δικαστήριο δεν θα έπρεπε να παραγνωρίσει ότι την ποσότητα αυτή την κατείχαν και οι τρεις από κοινού ώστε να αναλογεί στον καθένα το 1/3 μερίδιο αυτής. Οριακά, η συνολική ποσότητα που αναλογεί στον 3ο κατηγορούμενο κινείται άνω των 30 γραμμαρίων [βλ.1/3 των 79 γρ (ως η κατηγορία 2) συν 6 γρ. (ως η κατηγορία 8)]. Πλην, όμως, ελλείψει μαρτυρίας ή αναφοράς στα γεγονότα που παρέθεσε η Κατηγορούσα Αρχή που να μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα κατοχής με σκοπό την εμπορία, δεν θα ήταν ορθό να τον μεταχειρισθώ διαφορετικά απ' ότι αρμόζει στην κατηγορία της κατοχής της ποσότητας (για κάθε μια από τις κατηγορίες αρ. 2 και 8) ως προορισθείσας για προσωπική του χρήση. Συνεπώς, είμαι πρόθυμη να αποδεχθώ ότι στην παρούσα υπόθεση όλοι οι Κατηγορούμενοι θα πρέπει να τύχουν μεταχείρισης ως χρήστες και όχι ως έμποροι, δίδοντάς τους έτσι το περιθώριο μεγαλύτερης επιείκειας βάσει του άρθρου 30

(4)του Νόμου κατά την επιμέτρηση της ποινής. Παρά τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες, δεν βλέπω να υπάρχει οτιδήποτε που να δικαιολογεί να αποκλίνει το Δικαστήριο από το μέτρο της επιβολής ποινής φυλάκισης το οποίο είναι κατάλληλο για να επιτύχει τους αποτρεπτικούς σκοπούς του Νόμου για αδικήματα όπως αυτά των ναρκωτικών τα οποία ταλανίζουν την Κυπριακή Κοινωνία. Όσον αφορά τους Κατηγορούμενους 1 και 2, σημειώνω, συναφώς προς τη σχετική εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης για συνεκτίμηση της εξωδικαστικής τιμωρίας που θα έχουν να υποστούν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 σε περίπτωση άμεσης ποινής φυλάκισης, ότι η επιβολή φυλάκισης δεν οδηγεί αυτομάτως και αυτοτελώς στην κήρυξη ενός προσώπου ως ανεπιθύμητου μετανάστη. Προηγείται έρευνα του διοικητικού του φακέλου, για να κριθεί η συμπεριφορά του εν συνόλω κατά το χρόνο παραμονής του στην Κύπρο προκειμένου να ληφθεί η απόφαση αν θα κηρυχθεί ως ανεπιθύμητος μετανάστης, βάσει των προνοιών του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105. Σχετική η απόφαση της Δ. Μιχαηλίδου, Δ., ημερ. 22.3.2016, στην υπόθεση αρ. 6452/2013, COSMIN SCORTANU ν Κυπριακής Δημοκρατίας. Όσον αφορά τα αδικήματα που αφορούν στην παραμονή των αλλοδαπών χωρίς άδεια του Διευθυντή, λαμβάνω υπόψη το χρονικό διάστημα που παρέμειναν χωρίς άδεια (περί τους 4 μήνες) και τους λόγους που δόθηκαν για την παράλειψή τους αυτή, ότι δηλαδή εκκρεμεί η αποπληρωμή των διδάκτρων τους προκειμένου να προωθήσει το πανεπιστήμιό τους τα σχετικά έγγραφα για να δικαιούνται σε ανανέωση της άδειας παραμονής τους, κάτι που αν τους δοθεί η ευκαιρία θα φροντίσουν ενόψει της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στους Κατηγορούμενους τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία αρ. 2, στους Κατηγορούμενους 1 και 2 ποινή φυλάκισης 4 μηνών, ενώ στον Κατηγορούμενο 3 που είναι κάτω των 25 ετών, ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στη 3η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 2 μηνών για έκαστο Κατηγορούμενο. Στην 4 κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 μηνών για έκαστο Κατηγορούμενο. Στην 5η κατηγορία, καμία ποινή ενόψει της αρχής της συνολικότητας των ποινών. Στην 6η κατηγορία, στον 1ο Κατηγορούμενο, ποινή φυλάκισης 40 ημερών. Στην 7η κατηγορία, στον 2ο Κατηγορούμενο, ποινή φυλάκισης 40 ημερών. Στην 8η κατηγορία, στον 3ο Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης, 1 μηνός. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στoυς κατηγορούμενους ως ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Το άρθρο 3

(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 186(Ι)/03, προβλέπει ότι το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου. Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας ή ως εναλλακτικό μέτρο τιμωρίας του παραβάτη και η επιλογή της ποινής φυλάκισης δεν πρέπει να συσχετίζεται με τη δυνατότητα αναστολής της. Το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 94). Μεταξύ των παραγόντων που επιμετρούν ως προς το επιθυμητό ή όχι της αναστολής της ποινής φυλάκισης είναι η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του αδικήματος, το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτης για την ανάγκη αποτροπής και η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος και ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Από την απόφαση ημερ. 17.10.2016 στην Ποινική Έφεση 11/2016, Παρασκευά Παπαντελή ν. Δημοκρατίας, το οποίο αποτυπώνει την πλέον πρόσφατη προσέγγιση του Εφετείου για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας των δικαστηρίων περί αναστολής ή μη της ποινής, προκύπτει και η καθοδήγηση ότι για αδικήματα ως είναι αυτά που σχετίζονται με τα ναρκωτικά, πιο δύσκολα το Δικαστήριο αποφασίζει υπέρ της αναστολής꞉ «Ο περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν.95/72, θεσπίστηκε έτσι ώστε να προσφέρεται η δυνατότητα διεύρυνσης του περιθωρίου επιείκειας προς ένα πρόσωπο, με απόφαση για αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Ο εν λόγω Νόμος τροποποιήθηκε με το Ν. 41

(1)/97, ο οποίος περιόρισε, σε μεγάλο βαθμό, τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να διατάξει αναστολή της εκτέλεσης μιας ποινής φυλάκισης, καθιστώντας τις προϋποθέσεις ανελαστικές. Συναρτάτο δηλαδή με την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, είτε στο πρόσωπο ενός κατηγορουμένου, είτε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος. Με την περαιτέρω τροποποίηση που επήλθε με το Ν.186(Ι)/2003, η εν λόγω διακριτική ευχέρεια διευρύνθηκε και το Δικαστήριο εξετάζει το ενδεχόμενο αναστολής, αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου. Το θέμα έκτοτε απασχόλησε σε έκταση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και αναφορά μπορεί να γίνει μεταξύ άλλων, στις υποθέσεις Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 583, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 22, και Κύπρος Κυπριανού ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση αρ. 28/2014, ημερ. 24.2.14. [...] Το ερώτημα το οποίο όμως παρέμεινε πλέον για το Κακουργιοδικείο ήταν κατά πόσο, δεδομένης της επιβληθείσας ποινής, η περίπτωση του Εφεσείοντα ήταν κατάλληλη για αναστολή. Η καταλληλότητα εξετάζεται πρωταρχικώς αναφορικά με το αν η ποινή εμπίπτει στα πλαίσια που ο ίδιος ο Νόμος ορίζει. Εφόσον εμπίπτει, στην παρούσα υπόθεση δεν υποστηρίζεται το αντίθετο, τότε το μόνο που παρέμενε ήταν να εξετάσει κατά πόσο μπορούσε να δοθεί η αναστολή εάν βεβαίως ήταν η πρέπουσα περίπτωση. Το Κακουργιοδικείο φαίνεται όμως, από το μέρος της απόφασης του που ήδη προαναφέραμε, να περιορίζει τον εαυτό του όσον αφορά την σημασία των ελαφρυντικών παραγόντων στο ότι αυτοί «έχουν ήδη ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο ως μετριαστικοί παράγοντες στον καθορισμό του ύψους της ποινής που του έχει επιβληθεί». Συνέδεσε δηλαδή τη δικαστική του διεργασία για καθορισμό του ύψους της ποινής με την εξέταση του θέματος του κατά πόσον ήταν η πρέπουσα περίπτωση για να δοθεί αναστολή. Έκρινε δηλαδή ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες είχαν σημασία προς τον καθορισμό του ύψους της ποινής, αλλά παρόλα ταύτα δεν μπορούσαν περαιτέρω να επηρεάσουν τα δεδομένα στα πλαίσια του θέματος της αναστολής. Όμως ο ίδιος ο Νόμος του 2003, τροποποιώντας τον παλαιό Νόμο, αλλά και επιφέροντας ουσιαστικά αλλαγή στην καθιερωθείσα νομολογία η οποία έχει βασιστεί στον παλαιότερο Νόμο, θέλησε να εκφράσει τη θέληση του Νομοθέτη ότι τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή. (Βλ. Θεόδωρος Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 449, Κωνσταντίνου Γεωργίου κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 27/2016 ημερ. 19.7.2016). Κρίνουμε ότι το Κακουργιοδικείο προσέγγισε το θέμα λανθασμένα με τον τρόπο που ενήργησε, στερώντας από τον εαυτό του τη δυνατότητα που επιτρέπει ο Νόμος, ήτοι να εξετάσει το ενδεχόμενο αναστολής λαμβάνοντας υπόψιν το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Εφεσείοντα/κατηγορούμενου μέσα στα πλαίσια που ορίζει ο Περί της Υπ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972, Ν.95/72όπως τροποποιήθηκε με τον Ν.186(Ι)/2003. Θα προχωρήσουμε, λοιπόν, και ενεργώντας μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του Εφετείου, να εξετάσουμε εάν συντρέχουν, στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, οι προϋποθέσεις του Νόμου για αναστολή της επιβληθείσας στον Εφεσείοντα ποινής. Παρατηρούμε ότι ο κύριος άξονας της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνήγορου του Εφεσείοντα συνίστατο στο ότι η επιβληθείσα ποινή άμεσης φυλάκισης θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την απόλυση του Εφεσείοντα από την εργασία του. [...] Ποια θα είναι η άποψη του Έντιμου Γενικού Εισαγγελέα και ποια θα είναι η πειθαρχική ποινή που τυχόν θα επιβάλει η Επιτροπή (ΕΔΥ) είναι άγνωστοι παράγοντες και δεν θα ήταν ορθό να προκαταλάβουμε οποιαδήποτε απόφαση τους. Συνεπώς ο παράγοντας αυτός παραμένει μετέωρος, πλην όμως λαμβάνεται υπόψιν ως μια πιθανότητα. Παρατηρούμε ότι πρόκειται για πρόσωπο 46 ετών κατά τον ουσιώδη χρόνο, νυμφευμένο με τρία τέκνα ηλικίας 14, 16, 18 ετών, λευκού ποινικού μητρώου. Από το 1991 εργοδοτείται ως υδραυλικός στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Επίσης, παρατηρούμε ότι ο Εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή μετά από μερική ακρόαση και ότι η σύλληψη και κατηγορία του ήταν το αποτέλεσμα ανεύρεσης γενετικού του υλικού στις διαφανείς μεμβράνες που ήταν περιτυλιγμένα τέσσερα σκευάσματα που περιείχαν κάνναβη και στη ρούχινη τσάντα μεταφοράς τους χωρίς άλλη λεπτομέρεια της εμπλοκής του. Η ανεύρεση τους κατέστη δυνατή μετά τη σύλληψη του συγκατηγορούμενου του στον κυκλικό κόμβο Καλού Χωριού Λάρνακας ο οποίος τα μετέφερε με το αυτοκίνητο του από τη Λεμεσό. Στον τελευταίο επιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης 2.5 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια η οποία κατ΄ έφεση μειώθηκε στους 18 μήνες για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση του Εφετείου και αφορούν κυρίως την ίση μεταχείριση των παραβατών (βλ. Αντωνάκης Φλώρου ν. Δημοκρατίας, (άνω)). Κρίνουμε από το σύνολο των πραγματικών περιστάσεων της υπόθεσης συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών συνθηκών του Εφεσείοντα ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή της επιβληθείσας ποινής. Το αδίκημα που διέπραξε ο Εφεσείων είναι πολύ σοβαρό και καθημερινά παρατηρείται η διάπραξη του με τους κινδύνους που το περιβάλλουν και εγκυμονούν, να είναι ορατοί για την κοινωνία. Διαφορετική μεταχείριση του Εφεσείοντα θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα σ΄ άλλους επίδοξους παραβάτες και θα υπονόμευε τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της επιβληθείσας ποινής. Τα ναρκωτικά είναι μια μάστιγα για την κοινωνία μας και τα Δικαστήρια οφείλουν, στις κατάλληλες περιπτώσεις, να την καταπολεμήσουν με το μόνο όπλο που διαθέτουν, τις αποτρεπτικές ποινές. [...] Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, η πρωτόδικη απόφαση κρίνεται στο αποτέλεσμα της ως ορθή, αλλά με το δικό μας σκεπτικό.». Στην παρούσα υπόθεση, εκτιμώ ότι δεν έχουν δοθεί ισχυροί λόγοι που να δικαιολογούν να ανασταλούν οι επιβληθείσες ποινές. Όπως προείπα, η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν αμελητέα, την αγόρασαν έναντι ενός μη ευκαταφρόνητου για φοιτητές χρηματικού ποσού την ίδια ώρα που αδυνατούσαν να καλύψουν τα δίδακτρα της φοίτησής τους και, όσον αφορά τους Κατηγορούμενους 1 και 2, ενόσω παρέμεναν στη Δημοκρατία χωρίς άδεια. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε παράγοντας στις προσωπικές τους συνθήκες, ο οποίος να είναι συντριπτικά υπέρ της αναστολής, τέτοιος δηλαδή που να οδηγεί σε παράκαμψη της θέσης που εκφράσθηκε στην Ποινική Έφεση 11/2016, Παρασκευά Παπαντελή, ανωτέρω. Οι ποινές φυλάκισης θα ισχύουν από σήμερα και θα μειωθούν, ως επιτρέπει το άρθρο 117 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, κατά το χρονικό διάστημα, από 18.5.2017 μέχρι σήμερα, που οι Κατηγορούμενοι παρέμεναν υπό κράτηση ως υπόδικοι για την παρούσα υπόθεση. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (υπ.)......................................... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο