Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Γιώτας Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 4130/2015, 15/9/2017

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου Αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Η Κατηγορούμενη στις 18/7/2015 στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου επιτέθηκε και χτύπησε τον πρώην σύζυγό της Στέλιο Σεργίδη, με αποτέλεσμα να του προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη. · 2η κατηγορία꞉ «Δημόσια εξύβριση, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87.» Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Η Κατηγορούμενη στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία ευρισκόμενη σε δημόσιο μέρος εξύβρισε τον πρώην σύζυγό της Στέλιο Σεργίδη με τη φράση «μαλάκα, πεζεβέγκη», με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. 3η κατηγορία꞉ «Συμπεριφορά με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004.». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Η Κατηγορούμενη κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία με τη συμπεριφορά της προκάλεσε ψυχική βλάβη στην ανήλικη κόρη της Δέσποινα, 5 ετών, με το να επιτεθεί στον πρώην σύζυγό της στην παρουσία της. Η Κατηγορούμενη δήλωσε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες, γι' αυτό και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για ν' αποδείξει την πρώτη κατηγορία, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τρεις μάρτυρες κατηγορίας꞉ Πρώτος, κατέθεσε ο παραπονούμενος, πρώην σύζυγος της Κατηγορούμενης, κ. Στέλιος Σεργίδης (στο εξής «ο ΜΚ1»). Δεύτερος, κατέθεσε ο Δρ. Αντώνης Μιχαηλίδης (στο εξής «ο ΜΚ2»). Τρίτη, κατέθεσε η Γ/Αστ. 629 Κ. Μπαχούρη (στο εξής «η ΜΚ3»). Έκλεισε την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας. Ηγέρθηκε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης από το συνήγορο Υπεράσπισης σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες αρ. 2 και 3 μόνο. Το Δικαστήριο, αφού αναφέρθηκε στα νομολογημένα κριτήρια για το πότε δεν αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση, έκρινε ότι υπάρχει μαρτυρία ικανή να στηρίξει πραγματική δυνατότητα καταδίκης (ήτοι μαρτυρία η οποία δεν είναι αντινομική ούτε στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό που να μην δύναται κανένα λογικό δικαστήριο να καταδικάσει βάσει αυτής) για το σύνολο των κατηγοριών και, ως εκ τούτου, κάλεσε την Κατηγορούμενη σε απολογία. Αφού επεξηγήθηκαν σε αυτήν τα δικονομικά της δικαιώματα βάσει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η Κατηγορούμενη επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, όπως και έπραξε. Δεν κάλεσε οποιονδήποτε άλλο ως μάρτυρα υπεράσπισης. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία του ΜΚ1 Ο ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία ως παραπονούμενος στις 19.7.2015 και ώρα 00꞉02 (βλ. το Τεκμήριο 1). Εκεί καταγράφονται τα εξής (τα διαχωρίζω σε παραγράφους για χάριν διευκόλυνσης της μελέτης)꞉ «Στις 18/7/2015 και κατά η ώρα έντεκα το βράδυ, ενώ ήμουν σε τραπέζι στο εξοχικό του πατέρα μου στην οδό Αγίας Βαρβάρας 30 στο Παραλίμνι δέχτηκα τηλεφώνημα από την πρώην σύζυγό μου Γιώτα Χαραλάμπους, το οποίο δεν απάντησα. Μετά από πάροδο περίπου δεκαπέντε

(15)λεπτών ήρθε με το αυτοκίνητό της στην πάροδο του πιο πάνω εξοχικού. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και άρχισε να ουρλιάζει και να φωνάζει το όνομά μου. Τότε εγώ βγήκα έξω και άρχισε να με βρίζει με τις φράσεις «μαλάκα, γιατί έπιασες τα κοντρόλ και δεν σκέφτηκες την κόρη μας;». Στη συνέχεια εξακολούθησε να με βρίζει με τις λέξεις «μαλάκα» και «ηλίθιε». Εγώ πήγα κοντά της, αγκάλιασά την, της είπα να σταματήσει, αλλά αυτή συνέχιζε να βρίζει. Μετά μπήκαμε μαζί στο ίδιο αυτοκίνητο, το δικό της, με νούμερα KKV

1. Ακολούθως ξεκινήσαμε να πάμε στο εξοχικό μου για να μιλήσουμε. Στο αυτοκίνητο ήταν και η κόρη μου, Δέσποινα Σεργίδη, 5 ετών. Εγώ κατά τη διάρκεια που πηγαίναμε στο εξοχικό μου, προσπαθούσα να καθησυχάσω την κόρη μου να μην τρομάξει. Μαζί μας στο αυτοκίνητο ήρθε επίσης και η νονά της Δέσποινας, Χριστίνα Αργυρού. Όταν φτάσαμε στο εξοχικό μου στην οδό Αγίας Βαρβάρας 2 Παραλίμνι, μπήκα στο σπίτι και άναψα τα air condition. Της είπα ότι τα άναψα και τότε αυτή ήθελε τα κοντρόλ των τηλεοράσεων και, όταν της είπα ότι αυτά είναι δικά μου, αυτή άρχισε να με σπρώχνει με τα νύχια της στο λαιμό, στο πρόσωπο και στα χέρια με αποτέλεσμα να μου κόψει και την αλυσίδα που φορούσα στο λαιμό μου. Τότε η Δέσποινα άρχισε να κλαίει και εγώ προσπαθούσα να την ηρεμήσω και τότε η Γιώτα σταμάτησε την επίθεση που μου έκαμνε. Εγώ μετά από αυτά επισκέφθηκα το Νοσοκομείο Αμμοχώστου, όπου εξετάστηκα για τις εκδορές που μου προκάλεσε. Να αναφέρω ότι η Γιώτα με εξύβριζε στην παρουσία της ανήλικης κόρης μου. Με τη Γιώτα παντρευτήκαμε το 2006 και συζούσαμε μέχρι το
2. Από τον Αύγουστο του 2013 χωρίσαμε και είμαστε σε διάσταση μέχρι σήμερα. Το διαζύγιο μας εκδόθηκε από το
3. Ο λόγος που έκανα αυτή την καταγγελία είναι διότι η κατάσταση αυτή, να με εξυβρίζει, έφθασε στο απροχώρητο, το έκανε πολλές φορές και τη συγχώρεσα, αλλά ως εδώ. Εγώ, για όσα σου κατάγγειλα, έχω παράπονο και θέλω να προχωρήσω δικαστικώς. Να συμπληρώσω κάτι, κατά την ώρα που με έδερνε με κτυπούσε με τα χέρια της στο πρόσωπο. Εγώ δεν την κτύπησα καθόλου.». Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ1 δήλωσε τα εξής꞉ Ο ισχυρισμός του ΜΚ1 ότι η Κατηγορούμενη έκλεψε από το εξοχικό της κάποια κοντρόλ ηλεκτρονικών συσκευών και άλλα πράγματα, προκάλεσε την οργή της Κατηγορούμενης, η οποία του επιτέθηκε με «σπαστικές κινήσεις», κτυπώντας τον «στο στήθος και στα χέρια». Όταν αυτός προσπάθησε να την πιάσει από το χέρι, τον άρπαξε με το άλλο της χέρι στο πρόσωπο εκεί που είναι η μύτη του και κατάφερε να του κάνει εκδορές και στο λαιμό, σπάζοντάς του την αλυσίδα του. Όταν βγήκαν έξω από το σπίτι, η νονά του μωρού του ΜΚ1 και της Κατηγορούμενης φωτογράφισε τις εκδορές που προκάλεσε στον ΜΚ1 η Κατηγορούμενη. Η νονά στεκόταν στα 2 μέτρα από εκείνους όταν άρχισε το περιστατικό της επίθεσης. Τις φωτογραφίες τις έλαβε με το κινητό τηλέφωνο του ΜΚ
4. Ο ΜΚ1 πονούσε στα σημεία που του έμπηξε τα νύχια της η Κατηγορούμενη, πιπιρίζαν τα χείλη του. Οι εκδορές στο λαιμό και στο πρόσωπό του ήταν εμφανείς. Όταν πήγε στο Νοσοκομείο του έκαναν καρδιογράφημα και τότε, έβγαλε τη φανέλα του, οπόταν φάνηκαν τα σημάδια από τα νύχια της Κατηγορούμενης που είχαν εισχωρήσει πάνω του. Το μωρό ήταν ακριβώς πίσω από την Κατηγορούμενη όταν εκείνη εξύβριζε τον ΜΚ
5. Μόλις η Κατηγορούμενη άρχισε να του επιτίθεται με σπαστικές κινήσεις και να τον κτυπά με χέρι και νύχια, το μωρό άρχισε να κλαίει και να ουρλιάζει, μέχρι που πήγαν και οι δύο οι γονείς για να το ηρεμήσουν. Στο νοσοκομείο του χορήγησαν ορρό, διότι του βρήκαν κάποιες αρρυθμίες στην καρδία μετά το επίδικο επεισόδιο, καθώς επίσης του καθάρισαν το λαιμό στα σημεία που έτρεξε λίγο αίμα. Στο υπόλοιπο σώμα απλώς φαίνονταν οι μελανιές. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 και ερωτηθείς να πει αν είχε αναφέρει στην Αστυνομία ότι είχε στην κατοχή του φωτογραφίες που λήφθηκαν από το κινητό του τηλέφωνο μάρκας i-phone, για να αποδείξει τα τραύματά του από την ισχυριζόμενη επίθεση της Κατηγορούμενης εναντίον του και οι οποίες φωτογραφίες ήταν αυτές που τον εξώθησαν να καταγγείλει το περιστατικό, ο ΜΚ1 παραδέχθηκε ότι δεν ανέφερε στην Αστυνομία για την ύπαρξη των εν λόγω φωτογραφιών. Επέμεινε ότι ήταν φωτογραφίες που είχαν ληφθεί από τη νονά του μωρού, με το δικό του κινητό τηλέφωνο, στην παρουσία της Κατηγορούμενης, προτού αυτός καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία. Η Αστυνομία δεν τον ρώτησε αν κατείχε φωτογραφίες, αφού διαπίστωσε η ίδια η Αστυνομία πάνω στον ΜΚ1 τα τραύματα που την οδήγησαν να του εκδώσει παραπεμπτικό στο Νοσοκομείο Παραλιμνίου για ιατρική αναφορά. Ο συνήγορος Υπεράσπισης κάλεσε τον ΜΚ1 να αναφερθεί στο περιστατικό που προηγήθηκε του επίδικου και το οποίο είχε λάβει χώρα στο σπίτι του πατέρα του ΜΚ
6. Αν και το εν λόγω περιστατικό έχει ήδη κριθεί δικαστικά από άλλο αδελφό Δικαστή, ο οποίος και κατέληξε σε συγκεκριμένα ευρήματα γεγονότων, ο ΜΚ1 χαρακτήρισε την καταδίκη του πατέρα του ως ένα τραγικό λάθος, αφού η πραγματική εκδοχή γεγονότων, ως ο ίδιος ο ΜΚ1 υποστηρίζει, διαφέρει από εκείνην στην οποία κατέληξε το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, ο ΜΚ1 απορρίπτει ότι ο πατέρας του χτύπησε την Κατηγορούμενη και την έριξε χάμω και ότι τότε έπεσε και το μωρό από πάνω της. Αντιτείνει τα εξής꞉ Ότι πήγε η πρώην σύζυγός του (εδώ Κατηγορούμενη) στο εξοχικό του πατέρα του και άρχισε να ουρλιάζει και να βρίζει τον πατέρα του. Τότε ο ΜΚ1 βγήκε έξω και τη ρώτησε τί θέλει και φωνάζει. Τον ακολούθησαν η αδερφή του, ο γαμπρός του και ένα φιλικό πρόσωπο. Προχώρησε ο ΜΚ1 προς τη σύζυγό του, η οποία κρατούσε το μωρό τους στο πλάι της και εξακολουθούσε να βρίζει. Πήγε στο πλάι της ο ΜΚ1 και τη ξαναρώτησε τι θέλει. Εκείνη συνέχισε να βρίζει. Ο πατέρας του ΜΚ1, ο οποίος άκουσε το πιο πάνω σκηνικό, βγήκε έξω και όταν είδε την Κατηγορούμενη άρχισαν να αλληλοβρίζονται. Η αδερφή του ΜΚ1 και ο γαμπρός του αντέκοψαν τον πατέρα του ΜΚ1 από το να βγει πιο έξω, αλλά εκείνος προχωρούσε προς το μέρος του ΜΚ1 και της Κατηγορούμενης. Ο ΜΚ1 έβαλε το χέρι του μπροστά στο στόμα της Κατηγορούμενης για να σταματήσει να βρίζει. Το μωρό άρχισε να ουρλιάζει. Ο ΜΚ1 έβαλε το στήθος του με τρόπο που αγκάλιαζε το μωρό και έβλεπε πρόσωπο με πρόσωπο την Κατηγορούμενη και κινούνταν και οι δύο προς τα πίσω. Το έδαφος ήταν λίγο κατηφορικό. Είχε διαφορά με τον τοίχο. Το φόρεμα της Κατηγορούμενης ήταν μακρύ, το έσερνε στο έδαφος. Όταν πλησίασαν στο ανηφορικό, έγυρε η Κατηγορούμενη προς τα πίσω, το ίδιο και το μωρό, Η αδερφή του ΜΚ1 ήταν δίπλα τους. Η Κατηγορούμενη είπε τότε στον ΜΚ1 «Στέλιο μου επάτησα το φόρεμα. Σήκωσέ με.» και τότε αυτός τη σήκωσε. Το μόνο που παραδέχεται ο ΜΚ1 είναι ότι εκείνη τη νύχτα ο πατέρας του είχε αποκαλέσει την Κατηγορούμενη «σιηλοπουτάνα» και τούτο ενόσω αλληλοβρίζονταν εκείνη και ο πατέρας του. Ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι ο λόγος που δεν είχε αναφερθεί στο πιο πάνω συμβάν καθ' ον χρόνο έδιδε κατάθεση στην Αστυνομία για να καταγγείλει την Κατηγορούμενη για το επίδικο συμβάν είναι διότι το θεωρούσε εκείνο ένα ξεχωριστό συμβάν που δεν αφορούσε τον ίδιο αλλά τον πατέρα του. Εξήγησε ο ΜΚ1 ότι ο ίδιος είχε λάβει νομική συμβουλή από τον δικηγόρο Β. Μπίσσα να μην πάει να καταθέσει στο Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης για το περιστατικό στο σπίτι του πατέρα του το οποίο κατήγγειλε η Κατηγορούμενη στην Αστυνομία. Ωστόσο, τόνισε ο ΜΚ1 ότι αυτός είχε καταγγείλει την Κατηγορούμενη το ίδιο βράδυ του επίδικου συμβάντος, ενώ εκείνη κατηγόρησε τον πατέρα του ΜΚ1 3 ημέρες μετά που την κατήγγειλε ο ΜΚ1 στην Αστυνομία. Θεωρεί ο ΜΚ1 ότι η Κατηγορούμενη είχε προβεί στη συγκεκριμένη καταγγελία κατά του πατέρα του για να ασκήσει πίεση στον ίδιο. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι ο λόγος που η Κατηγορούμενη δεν πήγε το ίδιο βράδυ για να καταγγείλει τα τεκταινόμενα στο σπίτι του πατέρα του ήταν επειδή έφυγε από το Παραλίμνι για να πάει Λευκωσία και να καθησυχάσει το παιδί τους. Όμως ο ΜΚ1 δεν αποδέχθηκε ούτε αυτή την εξήγηση ως λογική. Απεναντίας, δήλωσε ότι ένας φυσιολογικός (normal) άνθρωπος θα έμενε εκεί να ηρεμήσει και να φύγει την επομένη το πρωί, όχι να οδηγήσει σε τέτοια κατάσταση η ώρα 11 ή 12 τη νύχτα προς Λευκωσία. Διερωτήθηκε ο συνήγορος Υπεράσπισης πώς είναι δυνατόν να παρουσιάζει ο ΜΚ1 την Κατηγορούμενη, η οποία έχει ύψος 1,54μ. και βάρος 41 κιλά, ως ικανή να πήγε μόνη της στο σπίτι όπου βρισκόταν όλο το σόι του ΜΚ1 μαζεμένο και να άρχισε να βρίζει. Ο ΜΚ1, προκειμένου να απαντήσει στο ερώτημα αυτό, παρουσίασε μια φωτογραφία (βλ. το Τεκμήριο 2) που, ως η εκδοχή του, απεικονίζει την Κατηγορούμενη να κάνει εκπαίδευση σε πολεμικές τέχνες σε μια σχολή πριν το επίδικο συμβάν. Η φωτογραφία αυτή ήταν αναρτημένη από την ίδια τη σχολή στο ιστολόγιό της στο facebook. Απ' εκεί την κατέβασε ο ΜΚ1 για να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Ήταν η θέση του ΜΚ1 ότι αυτός παρέμεινε ψύχραιμος καθ'όλη τη διάρκεια των συμβάντων (εκείνου που αφορά στον πατέρα του και του επίδκου). Διατήρησε την ψυχραιμία του ακόμη και όταν η Κατηγορούμενη τον εξύβριζε με τις λέξεις «Πεζεβέγκη», «Μαλακισμένε» και άλλες που δεν επιθυμούσε να εκστομίσει ο ίδιος ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά την εξέλιξη του επίδικου συμβάντος, ο ΜΚ1 ανέφερε αντεξεταζόμενος τα εξής꞉ Παραδέχθηκε ο ΜΚ1 ότι η Κατηγορούμενη τον είχε ενημερώσει από προηγουμένως, με γραπτά μηνύματ, ότι θα πήγαινε το απόγευμα της επίδικης μέρας να μείνει στο εξοχικό του και του ζητούσε να της κανονίσει κάποια πράγματα. Ποια ώρα της ημέρας ακριβώς θα πήγαινε η Κατηγορούμενη, δεν το γνώριζε ο ΜΚ
7. Ο ίδιος έμαθε την άφιξη της στο εξοχικό 15 - 20 λεπτά πριν. Αρνήθηκε ο ΜΚ1 τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι αυτός εξαφάνισε τους ανεμιστήρες καθιστώντας έτσι άχρηστο το εξοχικό. Ήταν η θέση του ΜΚ1 ότι οι ανεμιστήρες ήταν εκεί και ότι ο κάθε ανεμιστήρας έχει πάνω του κουμπί onn/off και μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τη χρήση κοντρόλ. Πέραν τούτου, ο καιρός τότε δεν ήταν τέτοιος που να χρειαζόταν να χρησιμοποιηθεί air condition. Όσο ζούσαν μαζί, ο ΜΚ1 θυμάται τον εαυτό του να θέτει σε λειτουργία το air condition και την Κατηγορούμενη να του λέει ότι δεν το θέλει. Πιστεύει ο ΜΚ1 ότι ήταν προσχεδιασμένο το τί έκανε η Κατηγορούμενη εκείνη τη νύχτα για να τον κάνει να εκτραπεί. Ο λόγος που ο ίδιος είχε πιάσει τα κοντρόλ των ανεμιστήρων και της τηλεοράσεως ήταν διότι ήταν δικά του αντικείμενα. Η τηλεόραση ήταν παλιάς τεχνολογίας και λειτουργούσε με αποκωδικοποιητή. Τους ανεμιστήρες τους είχε αγοράσει ο ίδιος από κάποιο κατάστημα στο Παραλίμνι και τους είχε τοποθετήσει ο ίδιος. Μπορούσαν να δουλέψουν αυτόνομα, χωρίς τα κοντρόλ, τόσο οι ανεμιστήρες όσο και η τηλεόραση. Δεν πήρε τα κοντρολ στο σπίτι του πατέρα του. Τα διατηρούσε κάπου μέσα στο εξοχικό. Είχε την έγνοια μήπως του κλέψει αυτά τα αντικείμενα η Κατηγορούμενη γιατί στο παρελθόν του είχε κλέψει άλλα αντικείμενα, όπως μια φριτέζα που ήταν δική του, κάτι που τον ενόχλησε, όποια και αν ήταν η χρηματική αξία της. Θα μπορούσε να την είχε καταγγείλει για κλοπές αλλά δεν το έπραξε. Δεν δίστασε ο ΜΚ1 να παραδεχθεί ότι αυτός έχει κινήσει αγωγή (βλ. το Τεκμήριο 3) κατά της Κατηγορούμενης αξιώνοντας κάποιο χρηματικό ποσό. Δεν αρνήθηκε ούτε το γεγονός ότι εκκρεμεί ακόμη η επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών στο Δικαστήριο. Δεν θα έπρεπε να ξενίζουν αυτά το συνήγορο Υπεράσπισης, υπέδειξε ο ΜΚ1 εφόσον ο ίδιος έχει παρακινήσει πελάτες του να πράξουν το ίδιο και μάλιστα όπως ο ΜΚ1 γνωρίζει, ο συνήγορος Υπεράσπισης πέτυχε σε κάποια περίπτωση να μεταβιβαστεί κάποιο σπίτι από τον ένα σύζυγο στον άλλο. Διευκρίνισε πάντως ο ΜΚ1 ότι ο ίδιος κατέχει το ½ μερίδιο του εξοχικού και η Κατηγορούμενη το άλλο ½ μερίδιο, άρα δεν είχε το κίνητρο ή τη σκοπιμότητα να αρπάξει το εξοχικό από την ίδια, αφού είχε ήδη συμφέρον σε αυτό. Ισχυρίστηκε ο ΜΚ1 ότι ο ίδιος έκανε υπομονή για καιρό και ότι εξαντλήθηκε η υπομονή του μετά το επίδικο συμβάν, γι' αυτό το κατήγγειλε. Προηγήθηκε 2 χρόνια προηγουμένως απόπειρα φόνου εναντίον του από τον πατέρα της κατηγορούμενης, την οποία αυτός πήγε στον Αστ. Σταθμό Λακατάμιας για να την καταγγείλει. Η απόπειρα αυτή είχε γίνει μετά από μια λογομαχία που είχαν επειδή ήθελε να πάρει μια φωτογραφική μηχανή και ένα κομπιούτερ από το σπίτι του ΜΚ1, της οποίας λογομαχίας είχε ακολουθήσει και ληστεία στο σπίτι του ΜΚ
8. Το ένα γεγονός μετά το άλλο, έθιξαν την προσωπικότητα του ΜΚ1 και τον φόρτισαν ως άνθρωπο. Αρνήθηκε όμως ο ΜΚ1 ότι ο ίδιος αποπειράθηκε οποτεδήποτε να αυτοκτονήσει. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
9. Η μαρτυρία του ΜΚ2 Ο ΜΚ2, όπως δήλωσε κατά την κυρίως εξέτασή του, κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου. Είναι Γενικός Παθολόγος με εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες. Εργάζεται στο ίδιο Τμήμα τα τελευταία 25 χρόνια. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της Ιατρικής Αναφοράς που συμπλήρωσε ο ίδιος στις 18.7.2015 αφότου εξέτασε τον κ. Στέλιο Σεργίδη (ΜΚ1) που παραπέμφθηκε κοντά του από τον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου (βλ. το Τεκμήριο 1 προς αναγνώριση, το οποίο κατατέθηκε από τον ΜΚ2 ως κανονικό Τεκμήριο 4). Η Βεβαίωση εξέτασης του ΜΚ1 από τον ΜΚ2 στις 18.7.2015 βρίσκεται επίσης κατατεθειμένη στο Δικαστήριο (βλ. το Τεκμήριο 2 προς αναγνώριση και, αντίστοιχα, το κανονικό Τεκμήριο 5). Στην Ιατρική Αναφορά, ο ΜΚ2 είχε καταγράψει ότι꞉ «Εξέτασα τον πιο πάνω αναφερόμενο και βρήκα τα ακόλουθα꞉ Ερυθρότητα δεξιάς παρειάς. Οίδημα κάτω χείλους. Επιφανειακή εκδορά αρ. βραχίονα». Κληθείς από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής για να επεξηγήσει τα ευρήματά του, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι με τον όρο «ερυθρότητα» εννοεί το κοκκίνισμα, με τον όρο «παρειά» εννοεί τη βούκκα - μάγουλο και με τον όρο εκδορά εννοεί το γδάρσιμο. Κατά την αντεξετασή του, ο ΜΚ2 συμφώνησε με τη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι δεν εντόπισε εκδορά στο πρόσωπο του παραπονούμενου (ΜΚ1) και πως, αν ο ΜΚ1 ήταν γδαρμένος με νύχια από το πρόσωπο μέχρι το λαιμό, σε τέτοιο βαθμό ώστε να κοπεί και η αλυσίδα που φορούσε στο λαιμό ή/και αν ήταν γδαρμένος με νύχια στα χέρια, τότε θα υπήρχαν σημάδια εκδορών στα μέρη αυτά. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
10. Η μαρτυρία της ΜΚ3 Η ΜΚ3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης που η ίδια ετοίμασε αναφορικά με την παρούσα υπόθεση (βλ. το Τεκμήριο 6). Όπως εκεί καταγράφεται, την 21.7.2015 και ώρα 09꞉20 η ΜΚ3 πληροφόρησε την Κατηγορούμενη για την εναντίον της διερευνώμενη υπόθεση, της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο και η Κατηγορούμενη δεν απάντησε οτιδήποτε. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 09꞉30 - 10꞉50 στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου, η ΜΚ3 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη (βλ. το Τεκμήριο 7). Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 10꞉55 - 11꞉00 η ΜΚ3 κατηγόρησε γρπατώς την κατηγορούμενη για τα αδικήματα ως φαίνονται και επί του κατηγορητηρίου της παρούσας ποινικής υπόθεσης και η Κατηγορούμενη απάντησε «Αρνούμαι αυτές τις κατηγορίες» (βλ. το Τεκμήριο 8). Ενώπιον του Δικαστηρίου η ΜΚ3 είδε και αναγνώρισε την Κατηγορούμενη στο εδώλιο ως το πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται οι πιο πάνω ενέργειές της. Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΚ3 διευκρίνισε ότι η ίδια δεν μπορούσε να γνωρίζει αν ο ΜΚ1 προσερχόμενος στην Αστυνομία για να υποβάλει το παράπονό του κατήγγειλε οποιεσδήποτε κλοπές εκ μέρους της Κατηγορούμενης, εφόσον δεν ήταν η ίδια η ΜΚ3 που έλαβε το παράπονο του ΜΚ
11. Για τον ίδιο λόγο η ΜΚ3 δεν γνώριζε να πει αν ο ΜΚ1 είχε παρουσιάσει στην Αστυνομία οποιεσδήποτε φωτογραφίες καθ' ον χρόνο κατήγγειλε την Κατηγορούμενη, ούτε γνώριζε αν ο ΜΚ1 υπέβαλε τον ισχυρισμό ότι η Κατηγορούμενη του έσχισε την μπλούζα του. Το μόνο που η ΜΚ3 μπορούσε να πει ήταν ότι, αν υποβαλλόταν τέτοιος ισχυρισμός και παρουσίαζε ο παραπονούμενος τη σχισμένη μπλούζα, αυτή θα κατακρατείτο ως τεκμήριο. Η ΜΚ3 δεν θυμόταν να πει αν κλήθηκε ο ΜΚ1 για να δώσει κατάθεση στην Αστυνομία σχετικά με την καταγγελία εναντίον του πατέρα του ΜΚ1 από την εδώ Κατηγορούμενη ως εκεί παραπονούμενη. Δεν υπήρξε επανεξέταση της ΜΚ
12. Η μαρτυρία της Κατηγορούμενης. Η Κατηγορούμενη υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο της ανακριτικής κατάθεσης που λήφθηκε από αυτήν στις 21.7.2015 (βλ. Τεκμήριο 7). Εκεί είχε αναφέρει τα εξής (τα διαχωρίζω σε παραγράφους για διευκόλυνση μελέτης)꞉ «Για την υπόθεση που με ενημέρωσες, έχω να σου αναφέρω τα ακόλουθα. Με τον πρώην σύζυγό μου Στέλιο Σεργίδη είμαστε συνιδιοκτήτες ενός εξοχικού στο Παραλίμνι. Λόγω του ότι εδώ και δύο χρόνια αφότου χωρίσαμε εγώ δεν είχα επισκεφθεί το εξοχικό μας, την Παρασκευή στις 17 του μήνα, ενημέρωσα τον πρώην σύζυγό μου ότι το Σάββατο θα μεταβώ στο εξοχικό μας μαζί με την κόρη μας Δέσποινα, η οποία είναι πέντε ετών. Για να μην δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα, το Σάββατο το μεσημέρι έστειλα μήνυμα στον πρώην σύζυγό μου υπενθυμίζοντάς τον ότι θα μεταβώ στην εξοχική μας κατοικία χωρίς ωστόσο να μου απαντήσει και αφού ήδη το γνώριζε το έκλαβα ως δεδομένο ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα αν πήγαινα στην εξοχική μας κατοικία. Το Σάββατο 18/7/2015 όταν μετέβηκα γύρω στις δέκα και μισή το βράδυ στο εξοχικό μας, διαπίστωσα ότι στο κάγκελο του εξοχικού υπήρχαν αλυσίδες με διπλοκλειδωνιές και δεν μπορούσα να ανοίξω για να βάζω το αυτοκίνητο μου μέσα. Αφού όμως μπήκα στο σπίτι από την άλλη είσοδο που ήταν ανοικτή, διαπίστωσα ότι τα τηλεχειριστήρια των κλιματιστικών ήταν εξαφανισμένα καθώς και οι ανεμιστήρες που είχε στο σπίτι και το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης. Επειδή ήταν πολλή ζέστη και δεν θα μπορούσαμε να κοιμηθούμε, πήρα δύο τρεις φορές τηλέφωνο το Στέλιο χωρίς ωστόσο να ανταποκριθεί και ακολούθως του έστειλα μήνυμα, χωρίς να πάρω κάποια απάντηση. Επειδή γνώριζα ότι ο Στέλιος θα βρισκόταν στο εξοχικό των γονιών του που είναι πολύ κοντά στο δικό μας, πήρα την κόρη μου και πήγαμε στο σπίτι των γονιών του για να του μιλήσω αφού δεν μου απαντούσε το τηλέφωνο. Όταν κατέβηκα από το αυτοκίνητο μαζί με την κόρη μου και φώναξα στο Στέλιο να έρθει να μιλήσουμε, ο Στέλιος βγήκε έξω και από πίσω του βγήκε ο πατέρας του ο Χρίστος Σεργίδης. Ο πατέρας του αμέσως ξεκίνησε να με εξυβρίζει μπροστά στην κόρη μου την οποία κρατούσα στα χέρια μου με τις φράσεις «Ασιχτίρ και σιηλλοπουτάνα» και άλλες φράσεις, τις οποίες δεν συγκράτησα λόγω της ανστάτωσής μου. Ακολούθως, ο πατέρας του Στέλιου έκαμε την κίνηση για να μου επιτεθεί και προσπαθούσαν να τον συγκρατήσουν η κόρη του και η εγγονή του. Λόγω του ότι ο πρώην πεθερός μου είναι γεροδεμένος δεν τον συγκράτησαν και ήρθε και με έσπρωξε πάνω στο δεξί ώμο με τα χέρια με αποτέλεσμα να πέσω κάτω κρατώντας το μωρό. Η κόρη μου έκλαιγε και φώναζε φοβισμένη. Εγώ μετά είπα στο Στέλιο να μπει στο αυτοκίνητο να πάμε να μιλήσουμε. Έτσι μπήκε στο αυτοκίνητο μαζί με την αδερφότεκνή του Χριστίνα Αργυρού και πήγαμε στο δικό μας εξοχικό για να μιλήσουμε. Όταν πήγαμε στο σπίτι μας συζητήσαμε λίγο έντονα αφού ο Στέλιος φώναζε και του έλεγα να ηρεμήσει για το μωρό. Όταν τον ρώτησα για αλυσίδες στο κάγκελο μου είπε ότι το έβαλε για να μην βάζω εκεί το αυτοκίνητό μου αφού την τέντα την έβαλε για να παίζει το μωρό στη σκιά. Ακολούθως τον ρώτησα για τους αεριστήρες και μου είπε ότι εκείνος τους αγόρασε και δεν είχα δικαίωμα σ' αυτούς. Επίσης, αφού τον ρώτησα για την τηλεόραση, μου είπε ότι το μωρό δεν βλέπει τηλεόραση. Να σου αναφέρω ότι στο σπίτι μου δεν έγινε οποιαδήποτε φασαρία, μόνο ο Στέλιος μιλούσε δυνατά και απλά του είπα να φύγει για να ηρεμήσει το μωρό. Αφού έγιναν όλα αυτά, η κόρη μου έκλαιγε και μου έλεγε «δεν θέλω τον παππού» και ήθελε να πάμε στο σπίτι μας στη Λευκωσία. Έχω παράπονο εναντίον του πρώην πεθερού μου, του Χρίστου Σεργίδη, για την επίθεση και εξύβριση που δέχτηκα στην παρουσία της πεντάχρονης κόρης μου για την ψυχική οδύνη που της προκάλεσε. Να προσθέσω ότι όταν έπεσα κάτω που με έσπρωξε ο πρώην πεθερός μου σχίστηκε το φόρεμά μου στην πίσω πλευρά, το οποίο και σου παραδίδω. Επίσης χτύπησα λίγο, αλλά δεν πήγα γιατρό λόγω του ότι είχα το μωρό. Όταν λέω χτύπησα, εννοώ ότι έχω δύο μώλωπες στο χέρι και γδάρσιμο στο πόδι. Αρνούμαι κατηγορηματικά ότι χτύπησα τον άντρα μου όπως με κατηγορεί, αφού ποτέ μου δεν έκανα έτσι πράγμα και ουδέποτε τον εξύβρισα.». Κατά την κυρίως εξέτασή της η Κατηγορούμενη υιοθέτησε το περιεχόμενο της πιο πάνω ανακριτικής κατάθεσης. Περαιτέρω, απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της, η Κατηγορούμενη περιέγραψε την ψυχική της κατάσταση ως ήταν κατά το χρόνο που έφυγε μαζί με τον ΜΚ1 από το σπίτι του πεθερού της και πατέρα του την επίδικη ημερομηνία. Δήλωσε ότι ήταν «αναστατωμένη, συγχυσμένη». Επανέλαβε, αυτό που ανέφερε και στην ανακριτική της κατάθεση, ότι εκείνη είχε εισηγηθεί στον ΜΚ1 να φύγουν από το σπίτι του πεθερού της και να πάνε στο εξοχικό τους για να μιλήσουν ήρεμα και να ηρεμήσουν και το μωρό τους. Όμως, όπως περιέγραψε, άπαξ και έφθασαν στο εξοχικό τους, ο ΜΚ1 φώναζε ότι το μωρό δεν βλέπει Mickey Mouse γι' αυτό και δεν της χρειάζονταν τα τηλεχειριστήρια της τηλεόρασης, όπως επίσης ότι εκείνος είχε τοποθετήσει τους ανεμιστήρες, άρα η ίδια δεν τους χρειάζεται. Είχε εξαφανισμένα και τα τηλεχειριστήρια για τα κλιματιστικά (air conditions). Ο ΜΚ1 φώναζε, γι' αυτό και η ίδια του είπε να περάσει έξω από το σπίτι, έτσι ώστε να ηρεμήσει η ίδια το μωρό. Πρόσθεσε η Κατηγορούμενη ότι την επίδικη ημερομηνία ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που αυτή πήγε στο εξοχικό τους. Έκτοτε δεν μπορεί να έρχεται στο Παραλίμνι, διότι της θυμίζει την εικόνα που την κτύπησε ο πεθερός της και έκλαιγε σπαρακτικά το μωρό τους. Όσον αφορά τη φωτογραφία ως το Τεκμήριο 2 που είχε καταθέσει ο ΜΚ1 κατά την ακρόαση, η Κατηγορούμενη εξέθεσε την εξής εκδοχή꞉ Ότι πρόκειται για φωτογραφία που λήφθηκε το
13. Ένας πολύ καλός της φίλος, ο οποίος είχε σκοπό να ανοίξει σχολή για να παραδίδει μαθήματα krawmaga, που είναι μια ισραηλινή πολεμική τέχνη αυτοάμυνας, της πρότεινε να παραστήσει το μοντέλο σε φωτογράφιση για να διαφημίσει τη σχολή που θα άνοιγε. Οι φωτογραφίες που λήφθηκαν δημοσιεύθηκαν στο facebook (ως screenshots) στις 12.9.2015 στο ιστολόγιο της σχολής Elite Krawmaga Cyprus. Η κατηγορούμενη, προκειμένου να παρουσιάσει και καταθέσει τις φωτογραφίες αυτές στο Δικαστήριο (βλ. το Τεκμήριο 9), όπως τις εντόπισε στο ίδιο ιστολόγιο, τις αποθήκευσε στο κινητό της τηλέφωνο και τις εκτύπωσε και να δείξει ότι είναι μεταγενέστερες του επίδικου συμβάντος. Αυτό που οι φωτογραφίες δείχνουν, ως ο ισχυρισμός της Κατηγορούμενης, είναι την ίδια ως μοντέλο, αλλά ουσιαστικά αυτή έκανε απλώς εκείνα που της ζητούσαν, χωρίς όμως η ίδια να κατείχε τις πολεμικές τέχνες κατά την εν λόγω ημερομηνία που εν πάση περιπτώσει ήταν μεταγενέστερη του επίδικου συμβάντος. Τα μαθήματα για πολεμικές τέχνες, βασικά αυτοάμυνας, η ίδια τα άρχισε τον Οκτώβρη του 2015 επειδή ακριβώς ένιωθε να κινδυνεύει από την οικογένεια του ΜΚ1 και ιδίως από τον πατέρα του ΜΚ1 (δηλ. τον πρώην πεθερό της), ο οποίος είχε βεβαρυμένο ιστορικό επιθετικής συμπεριφοράς. Σε σχέση με το γεγονός ότι η ίδια δεν είχε προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία για όσα ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι έγιναν την επίδικη ημερομηνία, η Κατηγορούμενη εξήγησε ότι αν και είχε ενημερώσει το δικηγόρο της, ο οποίος και την είχε συμβουλεύσει να πάει αμέσως στην Αστυνομία, εντούτοις εκείνη είχε το μωρό μέσα στο αυτοκίνητο ταλαιπωρημένο και δεν ήθελε να το πάρει μαζί της στην Αστυνομία και να το έχει να την ακούει να κατηγορεί τον παππού του και τον παπά του. Αρνήθηκε κατηγορηματικά η Κατηγορούμενη ότι αυτή επιτέθηκε στον ΜΚ1 ή ότι τον εξύβρισε. Διευκρίνισε η κατηγορούμενη ότι αυτή ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι ο ΜΚ1 της κτύπησε ή την εξύβρισε, παρά μόνο ότι φώναζε, μιλούσε έντονα. Ο μόνος που της κτύπησε ήταν ο πατέρας του. Η ποινική υπόθεση εναντίον του πατέρα του, στην οποία αυτή κατέθεσε ως μάρτυρας εναντίον του όσαν εμφαίνονται στα πρακτικά της δικασίμου ημερ. 20.4.2016 (βλ. Τεκμήριο 11), έληξε με την επιβολή χρηματικού προστίμου εναντίον του. Εξέφρασε την πεποίθηση η Κατηγορούμενη ότι ο ΜΚ1 την κατήγγειλε στην Αστυνομία καθαρά για να την εκδικηθεί. Τούτο διότι, παρά τις πολλές προσπάθειες επανασύνδεσης που έκανε εκείνος, δεν κατάφερε να την πείσει. Γι' αυτό και ο ίδιος κάνει διάφορα πράγματα κατά καιρούς για να την αναστατώνει. Αποπειράθηκε ακόμη και να αυτοκτονήσει τις μέρες που ήταν σε ένταση και του ζήτησε διαζύγιο. Πριν τελειώσει μια υπόθεση, της ανοίγει μια νέα. Την προηγούμενη δικάσιμο, η ίδια έφυγε από το παρόν Δικαστήριο και είχε κλήση στο τηλέφωνό της από επιδότη. Πήγε την επομένη στο σπίτι της και τη βρήκε ο επιδότης, για να της επιδώσει κλήση για δήθεν μη συμμόρφωση σε διάταγμα του οικογενειακού δικαστηρίου (βλ. Τεκμήριο 10), επειδή πήρε την ανήλικη κόρη της σε κατασκήνωση μεταξύ 10/7/2017 - 17/7/2017 παρά την ισχυριζόμενη άρνηση του ιδίου. Όλα αυτά ενώ ο ΜΚ1 γνώριζε από τον Απρίλιο ότι η Κατηγορούμενη θα είχε να πάει στη συγκεκριμένη κατασκήνωση και είχαν συνεννοηθεί ποιο Σαββατοκυρίακο να την κρατούσε η ίδια. Ακόμη και το ίδιο το μωρό διερωτήθηκε «Μαμά γιατί το κάνει τούτο ο παπάς;». Είναι πολλές οι ανοικτές υποθέσεις που έχουν στα δικαστήρια꞉ (α) η υπόθεση περιουσιακών διαφορών, (β) η αγωγή που καταχώρησε ο ΜΚ1 εναντίον της για αποζημιώσεις σε σχέση με τις βλάβες που του προκάλεσε ως οι ισχυρισμοί του στην παρούσα υπό κρίση ποινική υπόθεση και (γ) η νέα αίτηση που καταχώρησε ο ΜΚ1 εναντίον της για δήθεν παρακοή δικαστικού διατάγματος. Καταφέρνει ο ΜΚ1 ν' αναστατώνει όχι μόνο τη ζωή της Κατηγορούμενης αλλά και τη ζωή της κόρης του. Το μωρό καταλάβει ό,τι γίνεται και τούτο έχει αντίκτυπο στο ίδιο. Μισή ώρα πριν να την παραλάβει ο πατέρας της, αρχίζει πάντα να λέει ότι πονά την κοιλιά της και δεν θέλει να φάει. Αγχώνεται. Κρατά μέσα της πολλά. Κάποιες φορές την πήγε η Κατηγορούμενη στο μάθημα και της τηλεφώνησε η δασκάλα ότι το παιδί έκλαιγε σπαρακτικά. Κάποιες φορές την ρωτά γιατί δεν ξαναπαντρεύονται. Περιέγραψε η Κατηγορούμενη αντεξεταζόμενη την εικόνα που αντίκρυσε όταν έφθασε στο εξοχικό, του οποίου ήταν συνιδιοκτήτρια, για να μείνει με το παιδί εκεί κατά την επίδικη ημερομηνία. Η καγκελόπορτα η μικρή της εισόδου ήταν κλειδωμένη και έτσι την «ετραπήδησε». Η είσοδος για το πάρκιγκ του αυτοκινήτου ήταν κλειδωμένη με κλειδωνιές κι αλυσίδες. Τούτο διότι με τη σκέψη και τη λογική του πρώην συζύγου της (ΜΚ1), η τέντα στο πάρκιγκ μπήκε για να παίζει το παιδί εκεί και όχι για να παρκάρει η Κατηγορούμενη το αυτοκίνητό της. «Ήταν λάθος μου που δεν τις έβγαλα φωτογραφία», δήλωσε η Κατηγορούμενη. Αυτό που εκνεύρισε την Κατηγορούμενη ήταν το ότι ήταν άφαντα τα τηλεχειριστήρια των κλιματιστικών. Δεν τα βρήκε πάνω στο τραπέζι, όπου ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι τα άφησε. Ήταν αφόρητη υγρασία και δεν μπορούσαν να μείνουν έτσι στο εξοχικό αυτή και το μωρό, αφού δεν ανάπνεαν. Έπρεπε να την είχε σεβαστεί ο ΜΚ1 εφόσον τον είχε ειδοποιήσει από πριν ότι θα πήγαινε εκείνο το Σαββατοκυρίακο στο εξοχικό. Του τηλεφώνησε εν πάση περιπτώσει για να του πει ότι έψαχνε τα τηλεχειριστήρια, αλλά εκείνος δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματά της. Γι' αυτό και η ίδια πήγε στο σπίτι του πρώην πεθερού της και φώναζε του ΜΚ1 να βγει έξω για να μιλήσουν. Όταν βγήκε ο πατέρας του και άρχισε να την υβρίζει, ο ΜΚ1 έμεινε σε μια γωνιά και δεν έκανε τίποτα για να σταματήσει τον πατέρα του. Η Κατηγορούμενη σχολίασε τις σωματικές βλάβες που ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι του επέφερε η Κατηγορούμενη την επίδικη ημερομηνία, λέγοντας τα εξής꞉ Τα χείλη του ΜΚ1 είναι σαρκώδη, πάντα φουσκωμένα. Δεν είχε οίδημα γιατί δεν του προκάλεσε κάτι τέτοιο η ίδια. Όσον αφορά την κοκκινίλα στο μάγουλο του ΜΚ1, αυτός είχε χρόνια δερματική πάθηση και όταν στρεσάρεται, εκτός από γεμάτος σμίγματα στο πρόσωπο, έχει και κοκκινίλες και μένει αξύριστος για να μην φαίνονται. Όσον αφορά το γδάρσιμο στο χέρι, ο ΜΚ1 είναι τεχνικός για κλιματιστικά και πάντα έχει κτυπήματα παντού, λόγω της φύσης της εργασίας του. Κάθε Σαββατοκυρίακο πάει στο εξοχικό του πατέρα του και τον βοηθά στις δουλειές του. Ισχυρίστηκε η Κατηγορούμενη ότι ο ΜΚ1, μια μέρα πριν καταθέσει ο ίδιος στο δικαστήριο εναντίον της, έστειλε μήνυμα σε αυτήν και της ζητούσε να τα ξαναφτιάξουν. Όσον αφορά τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 9), η Κατηγορούμενη αντεξεταζόμενη δήλωσε ότι λήφθηκαν σε αίθουσα του Global College. Η σχολή άρχιζε τις εργασίες της τον Οκτώβριο του
14. Αρνήθηκε η Κατηγορούμενη την υποβληθείσα σε αυτήν θέση ότι η ίδια μάθαινε πολεμικές τέχνες για 2 χρόνια πριν την έκδοση του διαζυγίου της με τον ΜΚ
15. Υποστήριξε ότι αυτό που η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής χαρακτήρισε ως τελειότητα, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η προσπάθειά της να ανταποκριθεί στις οδηγίες του ατόμου που την κατεύθυνε για την κίνηση και την έκφραση για διαφημιστικούς σκοπούς. Επέμεινε ότι δεν ήταν ακόμη μαθήτρια ή γνώστης πολεμικών τεχνών, παρά μόνο μοντέλο για φωτογράφιση. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας και ευρήματα. Θα πρέπει κατ' αρχάς να σημειωθεί ότι σκοπός της αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι να μπορέσει το Δικαστήριο να προβεί σε διαπιστώσεις αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα και, στη βάση των δικών του ευρημάτων ως προς τα γεγονότα, να εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσον ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης το έχει αποσείσει στον βαθμό που απαιτείται. Ωστόσο, η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (Barry Wynne v. David Costakis Mavronicola κ.α.

(2009)1(β) Α.Α.Δ. 1138, Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία εξετάζεται από τo Δικαστήρίο συνολικά και όχι αποσπασματικά (Βλ. μεταξύ άλλων, απόφαση της Μιχαηλίδου, Δ., ημερ. 8.4.2014, στην Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 273/2010, Βαρβάρα (Ρίτσα) Mason ν. Αντώνη Αντωνίου κ.α). Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας απολύτως σχετική είναι η εκτεταμένη ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, Hippasus, 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η κρίση του δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας δεν έχει ως μόνο οδηγό την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Αποτιμάται η συνολική παρουσία καθενός μάρτυρα στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας του χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεως, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη) - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Πέραν τούτου, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489), αλλά αντιπαραβάλλεται και διερευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(B) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεων της και συναρτώνται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/09, ημ. 4.5.12). Αυτή η προσέγγιση επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και την πίστη του κοινού στη δικαστική διαδικασία (Στυλιανίδης ν Χατζηπιέρα

(1992)1(B) ΑΑΔ 1056). Το περιεχόμενο της μαρτυρίας καθενός μάρτυρα υποβάλλεται στη βάσανο της λογικής με γνώμονα και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Όπως λέχθηκε στην Κυριακίδου κ.α v. Νικολάου

(1993)1 Α.Α.Δ. 45 «ένα αντικειμενικό εύρημα ενέχει αποδεικτική δυναμική όταν κατά την αντιπαραβολή προς αυτό των αντικρουόμενων εκδοχών, είναι εγγενώς αποκαλυπτικό της εξέλιξης των πραγμάτων». (βλ. επίσης Κώστας Ασπρής v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 694). Στην παρούσα υπόθεση παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251) Κατ' αρχάς επισημαίνω ότι οι μόνοι ουσιαστικοί μάρτυρες ήταν ο ΜΚ1 και η Κατηγορούμενη, αφού ουδείς άλλος αυτόπτης ή αυτήκοος μάρτυρας, ο οποίος θα μπορούσε να εξιστορίσει πώς εκτυλίχθηκε το επίδικο επεισόδιο στο εξοχικό των δύο προαναφερομένων, δεν εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο είτε ως μάρτυρας κατηγορίας είτε ως μάρτυρας υπεράσπισης. Τέτοιο πρόσωπο, το οποίο να είδε και να άκουσε το επίμαχο συμβάν, ήταν, ως η εκδοχή του ΜΚ1, η νονά της κόρης του ΜΚ1 και της Κατηγορούμενης, η οποία νονά τυγχάνει να είναι κόρη της αδελφής του ΜΚ

1. Ως ο ισχυρισμός του ΜΚ1, η νονά επέβαινε στο όχημα της Κατηγορούμενης όταν αναχώρησαν από το σπίτι του πατέρα του ΜΚ1, με οδηγό την Κατηγορούμενη, συνοδηγό τον ΜΚ1 και επιβάτιδες στα πίσω καθίσματα το παιδί και την ίδια τη νονά του, για να φτάσουν στο εξοχικό. Ήταν αυτή που είδε, ως ο ισχυρισμός του ΜΚ1, το επεισόδιο με τις εκδορές που επέφερε στον ίδιο η Κατηγορούμενη ενόσω βρίσκονταν στο εξοχικό και η οποία άκουσε τις βρισιές που εκστόμιζε η Κατηγορούμενη κατά του ΜΚ
2. Ήταν αυτή η οποία, ως η εκδοχή του ΜΚ1, έβγαλε φωτογραφίες των εκδορών του ΜΚ1 με το κινητό τηλέφωνο του ΜΚ1, για να του δείξει τί του έκαμε η Κατηγορούμενη. Ενώ θα είχε τόσα πολλά να περιγράψει, παραταύτα το πρόσωπο αυτό δεν προσήλθε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο. Συνεπώς, ό,τι απομένει είναι ο λόγος του ΜΚ1 έναντι του λόγου της Κατηγορουμένης. Είναι ελλειπής έως ανύπαρκτη η πραγματική μαρτυρία (real evidence) στην παρούσα υπόθεση. Αν και ο ΜΚ1 δήλωνε πρόθυμος να παρουσιάσει τις φωτογραφίες που έλαβε επί τόπου στη σκηνή η νονά της κόρης του με το κινητό του (και οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν τέτοιο είδος πραγματικής μαρτυρίας), για να δείξει τις εκδορές που κατ' ισχυρισμόν του προκάλεσε η Κατηγορούμενη, εντούτοις τελικά δεν τις παρουσίασε. Όπως ανέφερε αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1, αυτός έμεινε με την εντύπωση ότι θα του τις ζητούσε το Δικαστήριο για να τις παρουσιάσει. Δεν είναι όμως ρόλος του Δικαστή στο δικαιϊκό σύστημα της Κύπρου να ζητεί την εισαγωγή μαρτυρίας ούτε να ανακρίνει ένα μάρτυρα αναφορικά με αποδεικτικά στοιχεία που τυχόν να έχει στην κατοχή του, αφού το σύστημα είναι αντιπαραθετικό και η μαρτυρία εισάγεται ως οι συνήγοροι των διαδίκων κρίνουν κατάλληλο να ζητήσουν. Η μαρτυρία του γιατρού (ΜΚ2) και ειδικότερα τα ευρήματά του από την εξέταση του ΜΚ1 κατά την επίδικη ημερομηνία, δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέτασή του ούτε κλονίσθηκε το αξιόπιστό του. Η μαρτυρία αυτή επιτρέπει στο Δικαστήριο να διαπιστώσει την ύπαρξη ερυθρότητας στο δεξί μάγουλο του ΜΚ1, το οίδημα στο κάτω χείλος του και την επιφανειακή εκδορά του αριστερού του βραχίονα κατά την επίδικη ημερομηνία. Πώς προκλήθηκαν αυτά, δεν ήταν ρόλος του γιατρού να το απαντήσει ούτε του ζητήθηκε κάτι τέτοιο. Επομένως, το ερώτημα αυτό απομένει να αξιολογηθεί και πάλιν μέσα απο έλεγχο της αξιοπιστίας των εκατέρωθεν εκδοχών, αφενός του ΜΚ1, ο οποίος τα αποδίδει σε επίθεση που δέχθηκε από την Κατηγορούμενη, και αφετέρου της Κατηγορούμενης η οποία αρνείται κατηγορηματικά ότι του επιτέθηκε ή/και προκάλεσε οποιεσδήποτε σωματικές βλάβες. Ο Αστυνομικός που είχε δει τον ΜΚ1 την επίδικη ημερομηνία, και ο οποίος έλαβε τη γραπτή του κατάθεση, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία. Εν πάση περιπτώσει, αυτός δεν θα ήταν σε καλύτερη θέση από τον γιατρό για να δει και να διαγνώσει τυχόν σωματικές βλάβες, επιφανειακές ή εσωτερικές, που έφερε ο ΜΚ
3. Οπόταν η απουσία της δικής του μαρτυρίας δεν δημιουργεί ιδιαίτερο κενό. Η αστυνομικός (ΜΚ3), που προσήλθε ως μάρτυρας, ήταν αυτή που ανέκρινε και κατηγόρησε γραπτώς την Κατηγορούμενη. Ήταν εντελώς τυπική η μαρτυρία της ΜΚ
4. Ερωτήσεις που της τέθηκαν κατά την αντεξέτασή της δεν ανέδειξαν οποιοδήποτε σημαντικό στοιχείο στην υπόθεση. Αρκεί να σημειώσω ότι - Πρώτον, ο ίδιος ο ΜΚ1 δήλωσε, κατά τη δική του αντεξέταση, ότι ουδέποτε κατήγγειλε την Κατηγορούμενη για κλοπές, ενώ θα μπορούσε να το είχε πράξει, επί τω ότι του έκλεψε τη φριτέζα και άλλα δικά του αντικείμενα, αλλά επέλεξε να κάνει υπομονή, ως ισχυρίστηκε. Συνεπώς, το γεγονός ότι η ΜΚ3 δεν γνώριζε αν ο ΜΚ1 είχε υποβάλει οποιαδήποτε καταγγελία κατά της Κατηγορούμενης για κλοπή, δεν αλλοιώνει το σκηνικό. Η ίδια η Κατηγορούμενη δεν ισχυρίσθηκε ποτέ ότι την κατηγόρησε ο ΜΚ1 και για κλοπή. Δεύτερον, ο ΜΚ1 κατά την ένορκη του μαρτυρία στο Δικαστήριο δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι η Κατηγορούμενη του έσχισε τη φανέλα, παρά μόνον ότι, όταν στο νοσοκομείο σήκωσαν πάνω τη φανέλα του, για να ελέγξουν την καρδία του, φάνηκαν τα σημάδια στο στήθος του από τα νύχια της που διαπέρασαν τη φανέλα. Δηλαδή ο ισχυρισμός του ήταν ότι τον κτύπησε και στο στήθος. Συνεπώς το ότι η ΜΚ3 δεν γνώριζε αν ο ΜΚ1 παρουσίασε στην Αστυνομία οποιαδήποτε σχισμένη φανέλα ή αν ήταν σχισμένη η φανέλα του, δεν αλλοιώνει το σκηνικό. Εν πάση περιπτώσει, ο ισχυρισμός του ΜΚ1 ότι υπήρχαν σημάδια ακόμη και στο στήθος του από την επίθεση που δέχθηκε από την Κατηγορούμενη, βρίσκεται έξω από το πλαίσιο του τί κατήγγειλε ο ίδιος στην Αστυνομία (πρόσωπο, λαιμό και χέρια), όπως επίσης δεν επαληθεύεται από τα ευρήματα του γιατρού (ΜΚ2) για το εύρος των σωματικών βλαβών που διέγνωσε. Στρέφομαι τώρα σε πιο ενδελεχή αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ1 vis-à-vis τη μαρτυρία της Κατηγορούμενης. Κατ' αρχάς, παρατηρώ ότι ήταν φανερό το μένος, η έχθρα και απέχθεια που νιώθει ακόμη ο ΜΚ1 για το πρόσωπο της Κατηγορούμενης. Διακατέχονταν αμφότεροι από οφθαλμοφανή ένταση. Έβλεπαν ο ένας τον άλλο, από τις θέσεις που βρίσκονταν κατά την ακροαματική διαδικασία, στο εδώλιο του μάρτυρα και στο εδώλιο του κατηγορούμενου, αντίστοιχα, με διάθεση να σπεύσουν να πουν ο ένας για τον άλλο ότι ψεύδεται. Πιο ευαίσθητη και κλαμένη εμφανίστηκε κατά τη δική της παρουσία στο εδώλιο του μάρτυρα η Κατηγορούμενη, πλην όμως δεν ήταν λιγότερο σκληρή στις εκφράσεις του προσώπου της όταν αναφερόταν στο άτομο του κατηγορούμενου. Η ψυχική τους υγεία φαίνεται να έχει διαταραχθεί μέσα από τις συνεχείς δικαστικές αντιπαραθέσεις, όπως τις ανέδειξε η Κατηγορούμενη και τις οποίες δεν αρνήθηκε, μάλλον παραδέχθηκε, ο ΜΚ
5. Είναι λυπηρό, διότι πρόκειται για άτομα που υπηρετούν στον κλάδο της ψυχικής υγείας. Σημειώνω ότι κατά την αντεξέτασή της, η Κατηγορούμενη δήλωσε ότι είναι νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας. Το 2015 αυτή εργαζόταν στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας. Εργάστηκε προηγούμενως, από το τέλος του 2008 έως τον Αύγουστο 2013, στις Φυλακές. Ο πατέρας του ΜΚ1 και πρώην πεθερός της ήταν Νοσοκόμος Β' βαθμού στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας. Επίσης, η μητέρα του ΜΚ1 και πρώην πεθερά της, ήταν νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας. Μόνον ο ΜΚ1 είναι εκτός του κλάδου αυτου. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του ΜΚ1 έχω να παρατηρήσω τα εξής꞉ Πρώτον, ότι ο τρόπος που ο ΜΚ1 παρουσίασε τα πράγματα στη γραπτή καταγγελία που έκανε στην Αστυνομία, ωσάν να μην είχε προηγηθεί οποιοδήποτε άλλο επεισόδιο έξω από το σπίτι του πατέρα του, πριν μεταφερθούν στο εξοχικό αυτός και η Κατηγορούμενη, αφαιρούσε από την πλήρη εικόνα των όσων διαδραματίστηκαν ένα ουσιώδες τμήμα. Η ψυχοσύνθεση της Κατηγορούμενης καθ' ον χρόνο βρίσκονταν στο εξοχικό δεν μπορεί λογικά να αποσυνδεθεί από όσα προηγήθηκαν στο σπίτι του πρώην πεθερού της. Δεύτερον, ότι ο ΜΚ1 κατέφυγε ακόμη και σε θέσεις παράλογες ή υπερβολικές προκειμένου να δείξει εκείνος ότι η Κατηγορούμενη ήταν παράλογη꞉ Για παράδειγμα, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ότι ήταν παράλογο το παράπονο της Κατηγορούμενης που δεν της άφησε ο ΜΚ1 τα τηλεχειριστήρια, για να μπορεί ν' ανάψει τα κλιματιστικά στο εξοχικό τους, όσο κι αν ο ΜΚ1 προσπάθησε να το παρουσιάσει ότι Ιούλιο καιρό, και δη περί τα μέσα ενός από τους πιο θερμούς μήνες στην Κύπρο, δεν ήταν αναγκαίο να λειτουργεί το κλιματιστικό. Η θέση του ΜΚ1 ότι ένας φυσιολογικός άνθρωπος δεν θα έκαμνε αυτό που έκανε η Κατηγορούμενη, δηλαδή να ξεκινήσει μετά το επίδικο επεισόδιο να οδηγήσει μέσα στη νύχτα με το μωρό στο αυτοκίνητο για να επιστρέψει στη Λευκωσία αντί να πάει αμέσως να καταγγείλει όσα συνέβησαν εκείνη τη μέρα με τον πρώην πεθερό της ή/και τον ΜΚ1 ή/και αντί να μείνει να διανυχτερεύσει στο εξοχικό, παραγνωρίζει το γεγονός ότι, όσα είχαν προηγηθεί στον ίδιο χώρο, κάθε άλλο παρά καθιστούσαν το εξοχικό ένα άνετο και ήρεμο μέρος για το παιδί αλλά και για την ίδια. Το ότι ο ΜΚ1 επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο να παρουσιάσει, βάσει μιας φωτογραφίας, την Κατηγορούμενη ως έμπειρη μαθήτρια πολεμικών τεχνών, όταν ρωτήθηκε αν είχε ικανή την Κατηγορούμενη να μεταβεί στο σπίτι των γονέων του για να αντιμετωπίσει ολόκληρο το σόι τους. ενώ ουδέποτε ηγέρθηκε ισχυρισμός ότι εκείνη άσκησε βία ή επιτέθηκε κατά του πατέρα του. Ο λόγος που κρίνω τούτο να εμπεριέχει το στοιχείο της υπερβολής είναι διότι η Κατηγορούμενη δεν ήταν καταγγελλόμενη για επιθεση κατά του πατέρα του, αλλά το αντίστροφο, ο πατέρας του ήταν καταγγελλόμενος για επίθεση κατά της ίδιας. Όσον δε αφορά την επίθεση εναντίον του ιδίου, για την οποία ο ΜΚ1 κατήγγειλε την Κατηγορούμενη στην Αστυνομία, οι κινήσεις που περιέγραψε ο ΜΚ1 ότι έκανε η Κατηγορούμενη ήταν απλές κινήσεις που δεν επιχειρήθηκε να αποδειχθεί ότι συσχετίζονται με πολεμικές τέχνες. Για τούτο το λόγο και θεωρώ ότι πολύς λόγος έγινε, άσκοπα, εκατέρωθεν, για να προσδιορισθεί ο χρόνος λήψης της επίμαχης φωτογραφίας και αν τούτη ήταν πριν ή μετά το επίδικο επεισόδιο ή αν η Κατηγορούμενη είχε ήδη διδαχθεί πολεμικές τέχνες πριν το επεισόδιο ή μετά. Εδώ αυτό που αποδείχθηκε περίτρανα από το σύνολο της μαρτυρίας είναι ότι, ενώ ο ΜΚ1 γνώριζε ότι τη συγκεκριμένη μέρα, η πρώην σύζυγός του (Κατηγορούμενη) θα μετέβαινε στο εξοχικό τους για να διανυχτερεύσει με το παιδί τους, εντούτοις ο ίδιος θεωρούσε ότι εκείνη δεν δικαιούταν να απολαύσει ή να αξιοποιήσει ακόμη και τις πιο βασικές ανέσεις του εξοχικού (την τηλεόραση και τα κλιματιστικά), διότι ήταν δικά του περιουσιακά στοιχεία, με την έννοια ότι εκείνος είχε κάνει τα δαπάνη για την αγορά και τοποθέτησή τους. Αυτό η Κατηγορούμενη το θεώρησε απαράδεκτο, διότι μείωνε την άνεση όχι μόνο της ίδιας αλλά και του παιδιού τους, γι' αυτό και, αφού τον έπαιρνε τηλέφωνο για να του ζητήσει εξηγήσεις ή και λύση για την κατάσταση αυτή, το οποίο τηλεφώνημά της ο ΜΚ1 παραδέχεται ότι είδε και ότι το άφησε αναπάντητο, η Κατηγορούμενη ξεκίνησε να μεταβεί στο σπίτι των πρώην πεθερικών της, όπου γνώριζε ότι θα βρισκόταν ο ΜΚ
6. Ακολούθησαν εκεί τα γεγονότα που, κατόπιν πλήρους ακροαματικής διαδικασίας, διαπίστωσε δικαστικά ο αδελφός Δικαστής Λ. Μουγή στην Ποινική υπόθεση 4131/15, Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν Χρίστος Σεργίδης. Επισημαίνω ότι, από το κείμενο της απόφασης, ημερ. 21.6.2016, προκύπτουν τα εξής στοιχεία꞉ Ότι σε εκείνην την υπόθεση εμφανίστηκαν δύο μάρτυρες κατηγορίας, ο Αστ. 3602 ως εξεταστής και η Γιώτα Χαραλάμπους (ΜΚ2), ως παραπονούμενη (που στην παρούσα είναι Κατηγορούμενη). Ότι ως μάρτυρας υπεράσπισης εμφανίστηκε η κα Ιωάννα Αργυρού (ΜΥ1), κόρη του Κατηγορούμενου Χρίστου Σεργίδη και αδερφή του ΜΚ1 της παρούσας. Ο Χρίστος Σεργίδης δεν έδωσε ένορκη μαρτυρία, παρά μόνο προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση. Ότι το Δικαστήριο απέρριψε ως αναξιόπιστη τη μαρτυρία της ΜΥ1 ενώ αποδέχθηκε ως αξιόπιστη τη μαρτυρία της ΜΚ2 (εδώ Κατηγορούμενης) και κατέληξε στα ακόλουθα ευρήματα γεγονότων꞉ «Στις 18/7/15 και περί ώρα 22꞉30 η ΜΚ2 επισκέφθηκε το εξοχικό του κατηγορούμενου, πρώην πεθερού της στο Παραλίμνι, για να διαμαρτυρηθεί στον πρώην σύζυγο της για την κατάσταση στο δικό τους εξοχικό. Φώναξε στον πρώην σύζυγο της για να βγει έξω να μιλήσουν. Αυτός βγήκε έξω και πίσω του βγήκε και ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος εξύβρισε την ΜΚ2 με τη φράση «σιηλοπουτάνα» και ακολούθως προσπάθησε να της επιτεθεί και η κόρη και η εγγονή του προσπάθησαν να τον συγκρατήσουν πλην όμως ο κατηγορούμενος κατάφερε να την σπρώξει με το αριστερό χέρι του στον δεξί ώμο της με αποτέλεσμα η ΜΚ2 να πέσει στο έδαφος κρατώντας το ανήλικο παιδί της στην αγκαλιά της.». Για λόγους νομικής ερμηνείας, ο αδελφός Δικαστής αθώωσε τον Χρίστο Σεργίδη στις κατηγορίες της δημόσιας εξύβρισης και της πρόκλησης ψυχικής βλάβης στο ανήλικο τέκνο της ΜΚ2, ενώ τον καταδίκασε για την κατηγορία της κοινής επίθεσης κατά της ΜΚ
7. Στην παρούσα υπόθεση ομοίως, δεν υπάρχει μαρτυρία που να τοποθετεί την Κατηγορούμενη να εξυβρίζει τον ΜΚ1 σε δημόσιο χώρο, παρά μόνο μέσα στο σπίτι τους. Τούτο ήταν ιδιαίτερα ευδιάκριτο στη γραπτή κατάθεση του ΜΚ1 και δεν διαφοροποιήθηκε κατά την ένορκη μαρτυρία του. Αμφότεροι οι εμπλεκόμενοι στα γεγονότα της παρούσας, ήτοι τόσο ο ΜΚ1 όσο και η Κατηγορούμενη, παραδέχονται στη μαρτυρία τους και αναγνωρίζουν ότι το παιδί τους έκλαιγε σπαρακτικά σε πολλές και διάφορες φάσεις εκείνης της μέρας. Πρώτον, στο στάδιο του επεισοδίου που συνέβηκε έξω από το σπίτι των γονέων του ΜΚ1, όταν το παιδί είδε και άκουσε τον παππού του να εξυβρίζει τη μητέρα του και να της επιτίθεται. Έπειτα, όταν άκουσε τους γονείς της να λογομαχούν μέσα στο εξοχικό τους. Και τέλος, αυτό που παραμένει επίδικο είναι αν, όπως υποστηρίζει ο ΜΚ1 η Κατηγορούμενη του επιτέθηκε με τα χέρια και τα νύχια της, πράγμα που έκανε για ακόμη μια φορά το παιδί τους να κλαίει. Η Κατηγορούμενη, προκειμένου να αποκρούσει τον ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι εκείνη του προκάλεσε τα σημάδια που διέγνωσε ο γιατρός (ΜΚ2), επιχείρησε να δώσει εξηγήσεις για κάθε ένα από αυτά. Πλην όμως, το Δικαστήριο, έχοντας ακούσει το σύνολο της μαρτυρίας, εντοπίζει τα εξής: αν η εκδορά στο βραχίονα του ΜΚ1 οφειλόταν σε κάποιο κτύπημα στο πλαίσιο της εργασίας του ή αν η κοκκινίλα στο πρόσωπό του οφειλόταν σε κάποια άσχετη στρεσιογόνα κατάσταση που βίωσε καθ' οιονδήποτε άλλο χρόνο ο ΜΚ1, ή αν τα χείλη του δεν είχαν οίδημα αλλά ήταν το φυσιολογικό τους σχήμα και μέγεθος, τότε ο ΜΚ1 δεν θα μετέβαινε στον Αστυνομικό σταθμό για να καταγγείλει ότι του επιτέθηκε η Κατηγορούμενη και να περιγράψει σε τέτοια λεπτομέρεια και με τέτοιο παραστατικό τρόπο τις κινήσεις της, όπως το έπραξε και ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα μπορούσε να την είχε καταγγείλει μόνο για την εξύβριση, αν εκείνο ήταν το μόνο που είχε συμβεί. Άλλωστε, όσα βίωσε η ίδια η Κατηγορούμενη στο σπίτι του πατέρα του ΜΚ1 αμέσως πριν τη μετάβασή τους στο εξοχικό της, αλλά και οι εξηγήσεις που τις έδιδε ο ΜΚ1 γιατί έκρυψε τα τηλεχειριστήρια των κλιματιστικών και της τηλεόρασης, κρίνω ότι αποτελούσαν ικανό λόγο να προκαλέσουν την αναστάτωση και το θυμό της Κατηγορούμενης, οπόταν δεν θα θεωρούσα άσχετο το ξέσπασμα της Κατηγορούμενης με ό,τι προηγήθηκε. Συνεπώς, καταλήγω να αποδέχομαι ως αληθές γεγονός ότι όταν έφτασαν στο εξοχικό τους, ο ΜΚ1 προχώρησε και βρήκε τα τηλεχειριστήρια εκεί που τα είχε κρύψει, άναψε τα κλιματιστικά και όταν η Κατηγορούμενη του ζήτησε και τα το τηλεχειριστήριο της τηλεόρασης, εκείνος της είπε ότι είναι δικά του πράγματα αυτά και δεν τα δικαιούται η ίδια, πράγμα που έκανε την Κατηγορούμενη να ενοχληθεί, να θυμώσει και να αντιδράσει, σπρώχνοντας με τα χέρια της τον ΜΚ1 και όταν ο ΜΚ1 της άρπαξε το ένα χέρι, τότε αυτή έβαλε το άλλο της χέρι πάνω στο πρόσωπό του με τα νύχια της. Πλήγωσε το κάτω χείλος του, προκαλώντας οίδημα σε αυτά και κοκκινίλα στο δεξί μάγουλό του. Επίσης άφησε κάποια επιφανειακή εκδορά στον αριστερό βραχίονα του ΜΚ
8. Το παιδί τους, το οποίο ήταν παρών, αναστατώθηκε και άρχισε και πάλιν να κλαίει. Αμέσως η Κατηγορούμενη σταμάτησε ότι έκανε και αμφότεροι πήγαν να το ηρεμήσουν και πάλι. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η 1η κατηγορία εδράζεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα και προβλέπει ότι «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.». Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα, «"σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή, είτε μόνιμη είτε προσωρινή». Η πραγματική σωματική βλάβη ερμηνεύεται σε αντιδιαστολή προς τη «βαριά σωματική βλάβη» η οποία ορίζεται στο Νόμο κατά τρόπο που σημαίνει - «σωματική βλάβη που ισοδυναμεί με ακρωτηριασμό ή επικίνδυνη σωματική βλάβη ή που επιφέρει ή που πρόκειται να επιφέρει σοβαρή ή μόνιμη βλάβη στην υγεία ή την άνεση ή που εκτείνεται μέχρι τη μόνιμη παραμόρφωση ή τη μόνιμη ή σοβαρή βλάβη εξωτερικού ή εσωτερικού σωματικού οργάνου, μεμβράνης ή αίσθησης». Στην απόφαση Ανδρέας Αχτάρ κ.α ν Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397 λέχθηκε ότι το τί συνιστά «πραγματική σωματική βλάβη» κατά το Άρθρο 243, αναφέρεται και πάλι στον Archbold - πιο πάνω[1] - σελ. 1855, παρ. 19-197, όπου αναγράφεται ότι δεν είναι ανάγκη ο τραυματισμός να έχει μόνιμο χαρακτήρα. Χρειάζεται, όμως, να διαπιστωθεί ως πραγματικό γεγονός η επίθεση, η απουσία της οποίας θα κατέτασσε την περίπτωση στο αδίκημα του Άρθρου 242, για απλή επίθεση (The Police v. Andreas Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Στην υπόθεση Ανδρέας Πολυδώρου Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 56, ακόμη και επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα, θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του Άρθρου

1. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε απόφαση που να απαιτεί να είναι έντονη η προκληθείσα στο σώμα ερυθρότητα, προκειμένου να αποδειχθεί πραγματική σωματική βλάβη. Ασφαλώς, το μέγεθος της βλάβης είναι κάτι που συνεκτιμάται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Κρίνω πως με βάση τα ευρήματα γεγονότων μου ανωτέρω, έχει αποδειχθεί ότι υπήρξε επίθεση της κατηγορούμενης κατά του ΜΚ
2. Η ερυθρότητα στο μάγουλο, η εκδορά στο χέρι και το οίδημα στο κάτω χείλος εμπίπτουν στην έννοια της πραγματικής σωματικής βλάβης ως αναλύεται νομικά πιο πάνω. Επομένως, αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία της 1ης κατηγορίας. Σχετικά με το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης που επίσης αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη, το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί τα εξής: «
3. Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουσθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση είναι ένοχος πλημμελήματος.» Από την ανάγνωση του κειμένου του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης είναι: · η εξύβριση άλλου προσώπου, · σε δημόσιο χώρο ή με τρόπο που είναι ενδεχόμενο να ακουσθεί σε δημόσιο χώρο και, · κατά τρόπο που είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens

(1972)2 ALL ER 1297: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it». Αποτελεί εξύβριση όταν η λέξη που εκστόμισε ο κατηγορούμενος, στον τόπο και υπό τις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκε, είναι υβριστική και εκδηλώνει περιφρόνηση προς το πρόσωπο προς το οποίο εκστομίζεται και είναι γενικά προσβλητική και μειωτική του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται (βλ. Αχιλλέως ν. Δημοκρατίας

(1996)2 ΑΑΔ 98). Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Επίσης, στην Bolster ν. Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 89, λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Επιπλέον, δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι, όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99, ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά κάποιο παριστάμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσον ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Natalia Kozina

(1999)2 Α.Α. Δ. 503 και Αχιλλέως, πιο πάνω). Στην παρούσα υπόθεση, απουσιάζει ένα σημαντικό συστατικό στοιχείο, αυτό του να έγινε δημοσίως η εξύβριση. Με βάση τα ευρήματα γεγονότων μου, η εξύβριση την οποία κατήγγειλε ο ΜΚ1 έγινε εντός της εξοχικής οικίας, συνεπώς δεν στοιχειοθετείται «δημόσια» εξύβριση. Απορρίπτεται η κατηγορία αρ. 2. Αναφορικά με την κατηγορία αρ. 3 σημειώνω ότι στο άρθρο 3 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004, προβλέπονται τα εξής꞉ «3.—

(1)Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.

(2)[.]

(3)Πράξη ή συμπεριφορά η οποία συνιστά βία, με βάση τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου αυτού, ή αδίκημα, με βάση τα άρθρα 174, 175 και 177 του Ποινικού Κώδικα όταν διαπράττεται στην παρουσία ανήλικου μέλους της οικογένειας, θεωρείται βία η οποία ασκείται εναντίον του εν λόγω ανηλίκου εφόσον δύναται να προκαλέσει σ' αυτό ψυχική βλάβη. Η εν λόγω πράξη ή συμπεριφορά συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με βάση το εδάφιο

(4)του άρθρου αυτού.» Βάσει του άρθρου 2 του ίδιου Νόμου - "μέλος της οικογένειας" σημαίνει— (α) άντρα και γυναίκα που— (

1. i)έχουν συνάψει νόμιμο γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι, ή (
2. ii)συζούν ή συζούσαν ως αντρόγυνο· (β) γονείς των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α)· (γ) τέκνα των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) ανεξάρτητα αν αυτά είναι φυσικά ή υιοθετημένα τέκνα του ενός ή και των δύο εν λόγω προσώπων καθώς και τα εγγόνια των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α)· (δ) κάθε πρόσωπο το οποίο διαμένει με οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα· "ανήλικο πρόσωπο" σημαίνει πρόσωπο το οποίο δεν έχει συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του· Από τη δοθείσα μαρτυρία ήταν παραδεκτό ότι ο ΜΚ1 και η Κατηγορούμενη είχαν συνάψει νόμιμο γάμο μεταξύ τους ο οποίος έπαυσε να υφίσταται πριν την επίδικη ημερομηνία της 18.7.2015, από τον οποίο όμως είχαν αποκτήσει το ανήλικο τέκνο που περιγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας αρ. 3. Εδώ τεκμηριώθηκε ότι το συμβάν της επίθεσης της κατηγορούμενης κατά του ΜΚ1, εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια του ανήλικου τέκνου τους, προκαλώντας σε αυτό κλάμα και αναστάτωση. Ο ίδιος ο Νόμος δεν ορίζει τί σημαίνει ψυχική βλάβη για τους σκοπούς που επιτελεί, δεν αποδίδει συγκεκριμένη έννοια και έτσι θα πρέπει να ερμηνεύεται με βάση τη φυσική και γραμματική έννοια του όρου. Πάντως, στην παρούσα δεν δόθηκε μαρτυρία ψυχολόγου ή ψυχιάτρου που να εκτίμησε την ψυχική βλάβη, ή και το αν υπέστη τέτοια ψυχική βλάβη, το ανήλικο τέκνο. Ο συνάδελφος που επιλήφθηκε της ποινικής υπόθεσης 4131/15, έκρινε ότι στην απουσία τέτοιας ψυχιατρικής γνωμάτευσης, δεν μπορούσε να καταδικάσει τον κατηγορούμενο για την πρόκληση ψυχικής βλάβης. Εδώ πάντως προκύπτει ακόμη μία παράμετρος: ότι το γεγονός ότι το παιδί δεν έτυχε εκτίμησης από ανεξάρτητο μάρτυρα, ψυχολόγο ή ψυχίατρο για να αποτιμηθεί η έκταση που η ψυχολογική κατάστασή του επηρεάστηκε από το επεισόδιο στο σπίτι του παππού του εν σχέση προς το πώς επηρεάστηκε από το επεισόδιο στο εξοχικό των γονιών του, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να σχηματίσει ασφαλές συμπέρασμα για το αν υπέστη ψυχική βλάβη η οποία να προκλήθηκε από το περιστατικό στο εξοχικό ή αν κατ' ουσίαν είχε ήδη στρεσαρισθεί, στενοχωρηθεί και καταστεί ευάλωτο από όσα προηγήθηκαν ώστε να κλαίει στο εξοχικό. Δηλαδή, δεν θα μπορούσε να αποδοθεί πλήρης ευθύνη στην Κατηγορούμενη για την όποια κατάσταση του παιδιού, χωρίς να αποτιμηθεί το σύνολο των όσων βίωσε το παιδί εκείνο το βράδυ σε άμεση χρονική αλληλουχία. Με αυτές τις σκέψεις, καταλήγω να καταδικάζω την Κατηγορούμενη στην κατηγορία αρ. 1 και να την αθωώνω και απαλλάττω στις κατηγορίες αρ. 2 και 3. (Υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο