Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ali Reza Poor Akbar, Αρ. Υπόθεσης: 1622/2016, 7/8/2017

(1), 4

(2)(ιβ) του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004.». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 1/1/2011 - 13/8/2015 συμπεριλαμβανομένων στην Αγία Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου επιτέθηκε στην πρώην συμβία του Paula Catherine Clifford από τη Σκωτία. 2η κατηγορία꞉ «Απειλή, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως προστέθηκε από το Νόμο 56(Ι)/2011. Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία προκάλεσε τρόμο στην πρώην συμβία του Paula Catherine Clifford από τη Σκωτία απειλώντας την ότι με παράνομη πράξη θα της κάνει κακό, λέγοντάς της ότι θα την σκοτώσει. 3η κατηγορία꞉ «Συμπεριφορά με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004.». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρονται στην πρώτη κατηγορία με τη συμπεριφορά του άσκησε βία εναντίον της πρώην συμβίας του Paula Catherine Clifford και της προκάλεσε ψυχική βλάβη. Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση και η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας꞉ την παραπονούμενη Paula Catherine Clifford (στο εξής «η ΜΚ1») και την Αστ. 2174 Βαρβάρα Σεργίου (στο εξής «η ΜΚ2»). Αυτούσια η ένορκη μαρτυρία που έδωσαν αυτοί οι δύο μάρτυρες κατηγορίας είναι καταγραμμένη στα επίσημα πρακτικά του Δικαστηρίου. Επισημαίνω ότι, με το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, δεν ηγέρθηκε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Το Δικαστήριο, ακολουθώντας τα νομολογημένα κριτήρια αναφορικά με το εκ πρώτης όψεως, προχώρησε και κάλεσε τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Αφού του επεξηγήθηκαν τα δικονομικά του δικαιώματα αναφορικά με τον τρόπο απολογίας βάσει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Νομική πτυχή των αδικημάτων. Όσον αφορά το αδίκημα της κοινής επίθεσης (κατηγορία αρ. 1) που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, τα συστατικά του στοιχεία ερμηνεύονται κατά τον ίδιο τρόπο που ερμηνεύονται εκείνα του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προβλέπει τα εξής: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχθηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Συνεπώς, τα συστατικά του αδικήματος της επίθεσης σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο είναι τρία꞉ (α) η επίθεση, (β) εναντίον άλλου προσώπου, (γ) παράνομα. Επίθεση εντός της έννοιας του Νόμου συνιστά οποιαδήποτε πράξη που με πρόθεση, ή ακόμη και απερίσκεπτα («recklessly»), προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ή την αντίληψη ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Η έννοια του όρου περικλείει την πραγματική ή και τη σκοπούμενη («intended») χρήση παράνομης βίας σε κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συναίνεσή του. Το αδίκημα της επίθεσης μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει αγγίξει το θύμα. Ούτε και απαιτείται η πρόκληση οποιουδήποτε τραύματος για να συντελεστεί το συγκεκριμένο αδίκημα, σε αντίθεση με το αδίκημα του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Για να στοιχειοθετηθεί, όμως, η επίθεση, πρέπει να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη, μια απειλή ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή, ή ακόμη συνδυασμός απειλητικών πράξεων και λόγων - μια συμπεριφορά που προκαλεί στο μυαλό του θύματος την αίσθηση ότι επαπειλείται χρήση παράνομης βίας εναντίον του (βλ. Fagan v Metropolitan Police Commissioner [1968] 3 All E.R. 442, Ireland [1998] AC 147 και Blackstone's Criminal Practice 2009 στην παράγραφο Β2.5 σελίδα 224 κάτω από τον τίτλο «Αctus Reus of Assault»). Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο (mens rea) του αδικήματος, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 574 στη σελίδα 579: «Το άρθρο 242 του Νόμου δε συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση άσκησης βίας σε βάρος του θύματος. Απαγορεύει τη χρήση βίας ή την εκδήλωση πρόθεσης για τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα-παρανόμως (unlawfully)». Αναφορικά με την κατηγορία αρ. 2, το άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, προβλέπει ότι꞉ «Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη.». Στην υπόθεση Νετζιήπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ 16, σε σχέση με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της απειλής, λέχθηκε ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή, η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού, δεν πληροί το συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Ως φαίνεται από την πιο πάνω υπόθεση, το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται, δηλαδή, να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην υπόθεση Βοσκού ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 510, λέχθηκε ότι πέραν από τα απειλητικά λόγια, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απειλή να αποσκοπεί στο να εκφοβίσει κάποιον για να μην διενεργήσει πράξη την οποία δικαιούται νόμιμα να διενεργήσει ή για να διενεργήσει πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει. Αν λείπει το τελευταίο αυτό στοιχείο, τα απειλητικά λόγια δεν στοιχειοθετούν το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας (βλ. Kallenos v. The Police

(1969)2 C.L.R 210). Αναφορικά με την κατηγορία αρ. 3, σημειώνω ότι στο άρθρο 3 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004, προβλέπονται τα εξής꞉ «3.—

(1)Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.

(2)[.]

(3)Πράξη ή συμπεριφορά η οποία συνιστά βία, με βάση τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου αυτού, ή αδίκημα, με βάση τα άρθρα 174, 175 και 177 του Ποινικού Κώδικα όταν διαπράττεται στην παρουσία ανήλικου μέλους της οικογένειας, θεωρείται βία η οποία ασκείται εναντίον του εν λόγω ανηλίκου εφόσον δύναται να προκαλέσει σ' αυτό ψυχική βλάβη. Η εν λόγω πράξη ή συμπεριφορά συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με βάση το εδάφιο

(4)του άρθρου αυτού.

(4)Οποιοσδήποτε ασκεί βία με βάση το εδάφιο

(1)διαπράττει αδίκημα δυνάμει του Νόμου αυτού, που τιμωρείται, εκτός από την περίπτωση της κοινής επίθεσης που τιμωρείται με δύο χρόνια φυλάκιση και στην περίπτωση που σε άλλο ή στον παρόντα Νόμο προβλέπεται αυστηρότερη ποινή, με ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι τρεις χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο ποινές.». Τα συστατικά στοιχεία λοιπόν του εν λόγω αδικήματος είναι: 1. Οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά, 2. Ενός μέλους της οικογένειας εναντίον άλλου μέλους της οικογένειας, 3. Η οποία έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση σωματικής, σεξουαλικής ή ψυχικής βλάβης, περιλαμβανομένης της βίας που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του. Βάσει του άρθρου 2 του ίδιου Νόμου - «"μέλος της οικογένειας" σημαίνει— (α) άντρα και γυναίκα που— (

1. i)έχουν συνάψει νόμιμο γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι, ή (
2. ii)συζούν ή συζούσαν ως αντρόγυνο· (β) γονείς των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α)· (γ) τέκνα των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) ανεξάρτητα αν αυτά είναι φυσικά ή υιοθετημένα τέκνα του ενός ή και των δύο εν λόγω προσώπων, καθώς και τα εγγόνια των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α)· (δ) κάθε πρόσωπο το οποίο διαμένει με οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα· "ανήλικο πρόσωπο" σημαίνει πρόσωπο το οποίο δεν έχει συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του·». Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία της ΜΚ1. Κύρια μάρτυρας κατηγορίας ήταν ασφαλώς η παραπονούμενη Paula Catherine Clifford (ΜΚ1). Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 13/8/15 μεταξύ των ωρών 13꞉40 - 16꞉50 στην αγγλική γλώσσα (βλ. το Τεκμήριο 1 ενώπιον του Δικαστηρίου). Η κατάθεση αυτή της είχε ληφθεί από την Γ/Αστ. 2174 Βαρβάρα Σεργίου (ΜΚ2), η οποία πιστοποιεί στο τέλος της εν λόγω κατάθεσης ότι την έδωσε στη ΜΚ1, τη διάβασε και ως ορθή την υπέγραψε. Πρόκειται για τρισέλιδο, συνεχές κείμενο, χωρίς διαχωρισμό σε παραγράφους. Λόγω του ότι δεν υπήρχε μεταφρασμένο κείμενο στα Ελληνικά προς κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, η ΜΚ1 ανέγνωσε γραμμή προς γραμμή το Τεκμήριο 1 ενώπιον του Δικαστηρίου και η διερμηνέας του Δικαστηρίου, κα Μαρίνου, μετάφραζε, ταυτόχρονα με την ανάγνωση, κάθε γραμμή από τα Αγγλικά στα Ελληνικά, προς καταγραφή του ελληνικού κειμένου στα επίσημα πρακτικά του Δικαστηρίου. Συνεπώς, ενώπιον του Δικαστηρίου, η ΜΚ1 υιοθέτησε το ακόλουθο μεταφρασμένο στα Ελληνικά κείμενο της γραπτής κατάθεσής της, ημερ. 13.8.2015, το οποίο διαχωρίζω σε παραγράφους για ευχερέστερη ανάγνωση και μελέτη꞉ «Είμαι από τη Σκωτία και ήρθα στην Κύπρο για να ζήσω μόνιμα το 2006. Το 2009 δούλευα στο μπάρ LukΚellis στην Αγία Νάπα. Την ίδια χρονιά, το 2009 γνώρισα τον Άλεξ, που το πραγματικό του όνομα είναι Ali Reza και είναι από το Ιράν και ήταν φρουρός ασφαλείας στο ίδιο μπαρ. Αφού είχαμε γνωριστεί ξεκινήσαμε σιγά - σιγά να έχουμε μία σχέση, δεν θυμάμαι πότε ακριβώς ξεκίνησε η σχέση. Στη σχέση μας ο Άλεξ δεν ήταν ούτε πολύ καλός ούτε πολύ κακός. Θέλω να σας πω ότι έχω μία κόρη από κάποια άλλη σχέση που τώρα είναι 7 ½ χρονών. Ο Άλεξ το ήξερε αυτό, αποδέκτηκε το παιδί και φάνηκε να ενδιαφέρεται ακόμα πιο πολύ για εμένα από ότι πριν. Αφού ξεκινήσαμε τη σχέση μας πήγα να ζήσω μαζί του στη Λάρνακα και μετά στην Ορόλινη και έμενα μαζί του στο σπίτι του για κάποια χρονική περίοδο. Όταν μέναμε στη Λάρνακα το 2011 και μετά στην Ορόκλινη ο Άλεξ ήταν επιθετικός και βίαιος και με κτύπησε μερικές φορές. Δεν πήγα στο νοσοκομείο ούτε στην αστυνομία επειδή φοβόμουν γιατί με απειλούσε. Το 2011 γέννησα το παιδί του Άλεξ. Όταν ήμουν έγκυος δούλευα στην Αγία Νάπα σε ένα κλαμπ και σταμάτησα να δουλεύω εκεί μόλις ανακάλυψα ότι ήμουν έγκυος. Έτσι έμενα μαζί του στη Λάρνακα και παρόλο που ήξερε ότι ήμουν έγκυος μία μέρα πήρε εμένα και το παιδί μου, μας έβαλε στο αυτοκίνητο, μας πήγε στην Αγία Νάπα και μας άφησε σε ένα πάρκινγκ αυτοκινήτων. Ο Άλεξ το έκαμε αυτό επειδή μου έλεγε να φύγω από το σπίτι αλλά δεν είχα που να πάω. Αφού με άφησε στο πάρκινγκ με το μεγαλύτερο μου παιδί και τα πράγματα μου έπρεπε να μείνω στο στούντιο της μητέρας μου. Μετά από αυτό δεν είχα άλλη επιλογή και πήγα στη Σκωτία με την κόρη μου και γέννησα το μωρό μου. Όταν ήμουν στη Σκωτία μιλούσαμε τηλεφωνικώς και με έπεισε να γυρίσω πίσω επειδή είπε ότι θα άλλαζε. Περίπου τον Απρίλιο του 2012, δεν θυμάμαι ακριβώς πότε επέστρεψα με τις κόρες μου και μέναμε μαζί του στην Ορόκλινη σε ένα διαμέρισμα. Για μερικές εβδομάδες όλα ήταν εντάξει. Ανακάλυψα ότι όσο καιρό ήμουν έγκυος και περίπου ένα μήνα αφού επέστρεψα στην Κύπρο μηνύματα στο τηλέφωνο, στο κινητό του. Έτσι τηλεφώνησα σε αυτόν τον αριθμό και ήταν μία άλλη γυναίκα με το όνομα Judda. Δεν ξέρω από πού είναι, μου είπε ότι είχε δεσμό με τον Άλεξ όλο αυτό τον καιρό και ότι δεν ήξερε ούτε για εμένα και το μωρό. Αφού είπα στον Άλεξ ότι ανακάλυψα για αυτή τη σχέση που είχε, θύμωσε, νεύριασε και με τις δύο μας και με εμένα και με την Judda και καυγαδίσαμε γι΄ αυτό. Ήθελε να με ελέγχει, ήταν βίαιος και μου συμπεριφερόταν άσχημα. Όταν ζούσαμε στην Ορόκλινη και αυτός πήγαινε δουλειά με κλείδωνε εμένα και τα παιδιά μου μέσα στο σπίτι. Έπαιρνε όλα τα κλειδιά και δεν υπήρχε έξοδος ή τρόπος να φύγω αφού μέναμε στον πρώτο όροφο. Επίσης δεν μου άφηνε κλειδιά για το αυτοκίνητο ή για τη μηχανή για να μπορέσω να φύγω. Επίσης γύρω στα Χριστούγεννα στην Ορόκλινη ήταν η πρώτη φορά που με κτύπησε μετά από καυγά που είχαμε. Μου έδωσε γροθιά στο πρόσωπο, στο μάτι, μπροστά από την Κάλια. Για μία εβδομάδα είχα μώλωπα στο δεξί μου μάτι αλλά δεν το είπα σε κανένα ούτε ακόμα και στην μητέρα μου. Το 2013 τον άφησα επειδή δεν μπορούσα να αντέξω άλλο την κατάσταση και ήρθα στην Αγία Νάπα με τα παιδιά μου και έμενα με την μητέρα μου. Αφού βρήκα δουλειά σε μία κλινική Saveco στην Αγία Νάπα και δούλευα ως receptionist ενοικίασα ένα διαμέρισμα στην οδό John Kennedy. Λίγους μήνες μετά του επέτρεψα να έρθει για να μείνει μαζί μου στο διαμέρισμα μου. Ήρθε και έμεινε για μερικές εβδομάδες. Έφερε μαζί του κάποια πράγματα από το διαμέρισμα στην Ορόκλινη. Μία μέρα τον Δεκέμβριο του 2013 είχαμε καυγαδίσει και του είπα να φύγει από το διαμέρισμα. Έφυγε στις 27 ή 28 δεν θυμάμαι ακριβώς πότε, ενώ εγώ ήμουν δουλειά στην κλινική στην Αγία Νάπα ήρθε με τον φίλο του Sandy επίσης από το Ιράν, ο οποίος έμενε στο Καλό Χωριό και με ένα βαν πήρε τα πάντα από το σπίτι χωρίς να μου πει τίποτε. Φαντάζομαι τα παιδιά πρέπει να ήταν με την μητέρα μου εκείνη την ώρα. Του τηλεφώνησα και του ζήτησα να επιστρέψει τα πράγματα μου αλλιώς θα τηλεφωνούσα στην αστυνομία. Ενημέρωσα την αστυνομία για το περιστατικό και είπαν ότι θα του τηλεφωνούσαν. Η αστυνομία τηλεφώνησε και μου είπε ότι ο Άλεξ τους είχε πει ότι τα πάντα ανήκουν σε αυτόν. Δεν ήρθα στο σταθμό για να δώσω κατάθεση επειδή ήταν θέμα που αφορούσε την οικογένεια, ήταν οικογενειακό ζήτημα. Έτσι την επόμενη Δευτέρα εγώ με τις δύο κόρες μου πήγαμε στο Καλό Χωριό με το αυτοκίνητο κάποιου φίλου και ζητήσαμε να μας δώσει κάποια πράγματα τουλάχιστον από την κουζίνα για να μπορώ να μαγειρεύω για τα παιδιά, αλλά αρνήθηκε να μου δώσει οτιδήποτε. Είχα περάσει την καγκελόπορτα και τον ικέτευα να μου δώσει μερικά από τα πράγματα για το σπίτι. Αυτός θύμωσε πάρα πολύ, με σήκωσε πάνω από τα μαλλιά και με πέταξε πάνω από την καγκελόπορτα και προσγειώθηκα στο δρόμο και τότε με κλωτσούσε καθώς ήμουν κάτω. Σηκώθηκα και προσπάθησα να μπω μέσα στο αυτοκίνητο μου και ήρθε με μία άδεια μπουκάλα γκαζιού και ήταν έτοιμος να την πετάξει, αλλά πρόλαβα και οδήγησα το αυτοκίνητο και δεν την πέταξε. Θέλω να σας πω ότι τα παιδιά μου ήταν μέσα στο αυτοκίνητο και είδαν όλο το περιστατικό, φώναζαν και ήταν τρομοκρατημένα. Μπήκα μέσα στο αυτοκίνητο, προχώρησα λίγο αλλά μετά αυτός μπήκε στο αυτοκίνητο και κατάλαβα ότι θα με ακολουθούσε για αυτό σταμάτησα το αυτοκίνητο και τηλεφώνησα στην αστυνομία. Μετά έφτασε η αστυνομία και πήγαμε στο σταθμό Αραδίππου. Δεν κατέθεσα εκεί επειδή φοβόμουν ότι θα με απειλήσει, θα μου κάμει κάτι κακό για αυτό. Ο Άλεξ με απειλούσε όλο αυτό το διάστημα επειδή είναι βίαιος και δεν ήθελε να πάω στην αστυνομία. Μετά από αυτό η αστυνομία τον απέλασε σαν παράνομο μετανάστη. Επέστρεψε πίσω μέσω κατεχομένων σαν παράνομος μετανάστης το 2014 και μετά από μερικούς μήνες συνελήφθηκε και αργότερα έκαμε αίτηση για πολιτικό άσυλο. Μετά από αυτό, αφού επέστρεψε, πάντα μου έριχνε το φταίξιμο ότι απελάθηκε και με απείλησε ότι θα πάρει εκδίκηση για αυτό. Περίπου δύο μήνες πριν είχαμε ένα καυγά στο σπίτι επειδή με ζήλευε που έβγαινα έξω τη νύχτα και δεν τον ακολουθούσα στο σπίτι νωρίτερα. Έτσι όταν επέστρεψα στο σπίτι μαλώσαμε για αυτό. Έκαμα ένα βήμα προς τα πίσω στο μπάνιο, μετά με γρονθοκόπησε στο πλάι της κεφαλής μου, έπεσα κάτω και μετά αυτός πήρε το χαλάκι του μπάνιου, το έβαλε, το κρατούσε γύρω στο πρόσωπο μου ενώ εγώ ήμουν στο πάτωμα και προσπάθησε να με σκοτώσει. Ανέφερα το γεγονός στην αστυνομία αλλά δεν έδωσα κατάθεση επειδή φοβόμουν ότι θα θύμωνε ακόμα περισσότερο και θα με κτυπούσε ξανά. Ο Άλεξ έμαθε ότι το ανέφερα στην αστυνομία, θύμωσε και με απειλούσε να μην ξαναπάω στην αστυνομία αλλιώς θα με σκοτώσει. Μετά από αυτό μου ζήτησε να γυρίσω πίσω μαζί του και επανειλημμένα αρνήθηκα να είμαι μαζί του ή να είναι τριγύρω μου, αλλά ποτέ δεν του αρνήθηκα να βλέπει το μωρό μέχρι τον Αύγουστο όταν ξεκίνησε να στέλνει απειλητικά μηνύματα τα οποία θα σας δείξω τώρα και μπορείτε να καταγράψετε σε λεπτομέρεια. [Ακολουθούν αυτούσια τα γραπτά μηνύματα, όπως καταγράφονται στο Τεκμήριο 1, διότι αυτά δεν μεταφράστηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία꞉] Την 31/07/2015, 03꞉25 π.μ.. «This time I will die but I will kill u and ur new fucker. U DON'T KNOW ME YET». Την 31/07/2015, 03꞉26 π.μ. "I've lost everything's coz of, there is nothing to loose. Just this shit life, then fuck it. I PROMISE." Την 31/07/2015, 03꞉29 π.μ. "U DON'T KNOW ME WELL. PLAYING DANGEROUS GAME. U KNOW I DON'T AFRAID OF POLICE ORE DEAD. I WILL TAKE U ALL WITH ME." Την 31/07/2015, 03꞉31 π.μ. "NO, I WILL DO IT". Την 31/07/2015, 03꞉33 π.μ. "IT'S EASY TO FIND U. U FORGOT LIVING IN CYPRUS?" Την 31/07/2015, 03꞉35 π.μ. "AND IF U WANT GO TO POLICE AND SHOW THEM ALL MY SMS OR GO TO PRESIDENT OF CYPRUS. I TOLD U THIS TIME IF I DIE I WILL TAKE U WITH ME." Την 31/07/2015, 03꞉37 π.μ. "PLAYING THIS GAME U WILL SEE THE END". Την 31/07/2015, 03꞉38 π.μ. "FROME 2NIT, EVERYTHING'S CHANGED IN ME ABOUT U AND U WILL SEE." Την 31/07/2015, 03꞉54 π.μ. "NO WORRIES I WILL AND U WILL BE SORRY WHEN SEE U WITH UR NEW FUKER". Την 31/07/2015, 03꞉55 π.μ. "I WILL DO I SHOULD DO IT LONG TIME AGO. U WILL SEE." Την 31/07/2015, 03꞉56 π.μ. "U WILL SEE WHEN I CATCH U WITH HIM." Την 31/07/2015, 03꞉57 π.μ. "I PUT MY BLOOD 4 THAT THIS TIME". Την 31/07/2015, 04꞉00 π.μ. "U REMEMBER I TOLD U LAST TIME U R WITH SOMEONE ELSE AND LIE ABOUT THAT AND AFTER FEW DAYS I FOUND IT!!! I WILL THIS TIME TOO, BUT I'M NOT GONNA KILL MYSELF 4 U COZ U R NOT DESERVE THAT, I WILL DO IT TO U AND UR FUKER." Την 31/07/2015, 04꞉01 π.μ. "THEN GO TO PREASON, I DON'T CARE ANYMORE." Την 31/07/2015, 04꞉08 π.μ. "COOL PAULA. WHEN U DON'T GIVE SHIT ABOUT ME AND KIDS Y SHOULD I? AND I TOLD U I PUT MY BLOOD ON IT THIS TIME. SAY ANY SHIT U WANT. FUK EVERYBODY. I DON'T CARE ANYMORE. U ALREADY STARED THIS GAME LONG TIME AGO BEHIND MY BACK, AND I WILL PAY IT BACK. I DON'T HAVE ANYTHING TO LOOSE. U KNOW THAT I WILL KILL MY SELF AFTER KILL U AND THAT BASTARD. JUST WAITING FOR THAT." Την 31/07/2015, 04꞉10 π.μ. "AND IF POLICE AREST ME THEY WILL SEND ME BACK TO IRAN THEN I WILL COME BACK THE SAME AS LAST TIME." Την 31/07/2015, 04꞉12 π.μ. "HA CHANGE THE SUBJECT. U R SO FUNNY. BUT IT'S NOT GONNA BE FUNNY WHEN I CATCH U WITH HIM. U WILL BE SORRY FOR THAT." Την 31/07/2015, 04꞉21 π.μ. "M NOT JEALOUS, JUST WANT TO SEE U WITH HIM, THEN I WILL EXPLAIN IT TO U THAT TIME, WHEN U WILL CRY AND SAY SORRY FOR ALL THAT U'VE DONE TO ME BEHIND MY BACK." Την 31/07/2015, 04꞉23 π.μ. "I DON'T CARE ANYMORE WHAT GONNA HAPPEN. WHO FUK MY LIFE AND FUK ME BEHIND MY BACK, WILL FUK THE SAME." Την 31/07/2015, 04꞉24 π.μ. "WILL SEE PAULA. GOOD NIT AND INJOY REST OF UR TIME. NOT B LONG." Την 31/07/2015, 04꞉40 π.μ. "AND TELL UR NICE GUY OPEN HIS FUKIN EYES COZ AS MUCH U KNOW THE POLICE, I KNOW THE NIGHT PEOPLE. THE PEOPLE WHO FUK ME BEHIND MY BACK DESERVE TO DIE". Την 31/07/2015, 04꞉44 π.μ. "I KNOW MANY PEOPLE AND HAVE THAT MUCH POVER IF I'M IN THE PREASON TO FUK U AND UR NEW FUKER AND U KNOW. I'M JUST WAITING FOR THAT." Την 31/07/2015, 04꞉48 π.μ. "REALLY HAVE GOOD NIT TO U, BUT NOT MANY NITS, SINCE 2NIT". Την 31/07/2015, 04꞉54 π.μ. "I DON'T CARE ANY MORE WHAT GONNA HAPPEN, 1 DAY I HAVE TO DIE, DOESN'T MATTER 2DAY OR 2MORO. I'M NOT AFRAID TO DIE AND WILL TAKE U WITH ME. NOTHING TO LOOSE." Την 31/07/2015, 05꞉22 π.μ. "I WILL SHOT MY MOTH AND MY EYES WITH UR'S THE SAME TIME SOON, NO WORRIES. U FUKING ME BEHIND MY BACK NOW LONG TIME AGO. I'M NOT GONNA LEAVE IT LIKE THAT." Την 31/07/2015, 05꞉25 π.μ. "I JUST CALLED FRIENDS OF ME WHO TAKE CARE OF THE BASTARD PEOPLE LIKE U AND UR NICE GUY." Την 31/07/2015, 10꞉13 π.μ. "I WILL SHOW U DIRTY BITCH. U FUK ME BEHIND MY BACK. I'M NOT GONNA LEAVE U THIS TIME. OR COME TO SPEAK OR U WILL SEE WHAT GONNA HAPPEN." Την 31/07/2015, 10꞉39 π.μ. "NO BABE, NOT THIS TIME. U STARTED THIS SHIT, THERE IS NOTHING TO DO. FUK U AND THE POLICE AND UR NEW NICE MAN. I WILL KILL MY SELF THIS TIME AND WILL TAKE U WITH ME." Την 31/07/2015, 22꞉02 "U R NOT GONNA COME BACK HOME!!!??? WILL SEE U WAITING 4 U HERE". Την 31/07/2015, 22꞉14 "I'M SITTING BEHIND UR DOOR. CALL THE FUKIN POLICE. I WILL KILL U FROM OF THEM. U THINKING I'M AFRAID THE POLICE AFERT U FUKED ME BEHIND MY BACK. I PUT MY BLOOD TO FINISH THIS NASTY STORY WITH U." Την 31/07/2015, 22꞉17 "WILL FUK U 4 THAT TOO. I'M WAITING HERE. COME BRING THEM TO SEE WHAT GONNA HAPPEN." Την 31/07/2015, 22꞉33 "U STARTED BAD GAME WITH ME. I HAD BAD DREAM OTHER NIT, I TOLD U, NUT U DON'T UNDERSTAND. WHEN EVERYTHING'S FINISHED NO ONE STAY ALIVE. I'M READY TO DIE. DO U??? JUST KEEP GOING." [Και συνεχίζει το κείμενο της γραπτής κατάθεσης της ΜΚ1 ως εξής꞉] «Ο Άλεξ μου τηλεφωνεί πολλές φορές μέσα στη μέρα αλλά δεν απαντώ το τηλέφωνο. Φοβάμαι για τη δική μου ζωή των παιδιών μου και της μητέρας μου. Από ότι σας έχω πει έχω παράπονο και θέλω να τον πάρω στο Δικαστήριο». Απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, η ΜΚ1 έδωσε την εξής περαιτέρω μαρτυρία꞉ Είδε και αναγνώρισε ενώπιον του Δικαστηρίου τον Κατηγορούμενο ως τον Alex τον οποίο αυτή κατονόμασε στην πιο πάνω παρατεθείσα γραπτή κατάθεσή της στην Αστυνομία (Τεκμήριο 1). Κληθείσα να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες για την αναφορά που καταγράφεται στο Τεκμήριο 1 (1η σελίδα, 8η γραμμή) «Όταν μέναμε στη Λάρνακα το 2011 και μετά στην Ορόκλινη ο Άλεξ ήταν επιθετικός και βίαιος και με κτύπησε μερικές φορές», η ΜΚ1 εξήγησε ότι ο Άλεξ την πρώτη φορά της έδωσε μια γροθιά μέσα στο μάτι και τις άλλες φορές την άρπαξε με τα χέρια του και την έσπρωξε στον τοίχο. Θύμωνε εύκολα, με το πιο απλό πράγμα και γενικότερα δεν της επέτρεπε να εκφέρει τη γνώμη της. Διαφωνούσε με τα πάντα, σχεδόν με ότι σκεφτόταν η ίδια και της τα γύριζε για να φαίνεται ότι ήταν δικό της το λάθος. Την υποτιμούσε πάντα. Της έλεγε ότι δεν ήταν καλή για τίποτα. Της έλεγε ποιος ο λόγος να ασχολείται μαζί της, αφού είναι βρώμικη και δεν αξίζει για τίποτα. Κληθείσα να επεξηγήσει τί εννοούσε με την αναφορά που καταγράφεται στο Τεκμήριο 1 (1η σελίδα, 9η γραμμή) «Δεν πήγα στο νοσοκομείο ούτε στην αστυνομία επειδή φοβόμουν γιατί με απειλούσε», η ΜΚ1 δήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο Κατηγορούμενος την απειλούσε πάρα πολλές φορές ότι αν τον εγκατέλειπε, δεν θα την άφηνε να ζήσει τη ζωή της ή ότι αν αυτή έβρισκε δουλειά, εκείνος θα την έκανε να σταματήσει και, πρόσθετα, την απείλησε πάρα πολλές φορές ότι θα την σκότωνε. Η ίδια αισθανόταν φοβισμένη εξαιτίας των απειλών του, επειδή αυτή ήξερε τί ήταν ικανός να κάνει. Κληθείσα να περιγράψει την ψυχολογική κατάστασή της κατά την περίοδο μεταξύ 2013 και 2015, η ΜΚ1, κλαίοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, εξήγησε ότι αφού αυτή κατάφερε να ξεφύγει από τη σχέση με τον Κατηγορούμενο, κατάλαβε τότε πόσο έλεγχο είχε πάνω της εκείνος. Ήθελε να ξεχάσει τα κακά πράγματα που της έτυχαν. Πήρε τηλέφωνο στην Υπηρεσία για την ενδοοικογενειακή βία και εκείνοι της εισηγήθηκαν να πάει σε κάποιο μέρος που είναι για τα θύματα τέτοιας βίας. Ερωτηθείσα να πει πότε διέκοψε εντελώς τη σχέση της με τον Κατηγορούμενο, η ΜΚ1 εξήγησε ότι δεν μπορούσε να πει πότε διέκοψαν πλήρως. Το 2013 όταν αυτή έφυγε από την Ορόκλινη διέκοψαν τη σχέση τους, αλλά μετά από αυτό κάποιες φορές τα έρβισκαν, προσπαθούσαν και μετά τσακώνονταν και πάλι. Ακολούθως η ΜΚ1 υποβλήθηκε στη βάσανο της αντεξέτασης. Η αντεξέταση της ΜΚ1 περιστράφηκε γύρω από τους ακόλουθους άξονες꞉ (α) Σε αμφισβήτηση ως ψευδούς του ισχυρισμού της ότι προσπάθησε να καταγγείλει τον Κατηγορούμενο πολλές φορές πριν τις 13.8.2015 που έδωσε την επίμαχη κατάθεση ως το Τεκμήριο 1 και ότι παρεμποδιζόταν από την ίδια την Αστυνομία, η οποία δήθεν είναι διεφθαρμένη. Οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η ΜΚ1, αντεξεταζόμενη, ήταν οι εξής꞉ Ισχυρίστηκε ότι διαπίστωσε ότι στην Κύπρο η Αστυνομία είναι διεφθαρμένη, όταν προσπάθησε να καταγγείλει στην Αστυνομία τις επιθέσεις και τις απειλές του Κατηγορούμενου εναντίον της. Ισχυρίστηκε, ειδικότερα, ότι ήταν «πολλές φορές», «6 - 7 φορές», που προσπάθησε να τον καταγγείλει και ότι «η Αστυνομία μου είπε να φύγω και με έκαναν να νιώθω φόβο να τον καταγγείλω». Τούτο, ακόμα και όταν ο Κατηγορούμενος την απείλησε ότι θα τη σκότωνε. Ισχυρίστηκε, περαιτέρω, ότι «Κάθε φορά που μιλούσα στην Αστυνομία ήξερε ο Ali το τι γινόταν γιατί είχε φίλους στην Αστυνομία και μου είχε πει επανειλημμένα ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι γιατί είχε διασυνδέσεις στην Αστυνομία». Κατέληξε λέγοντας ότι, η πρώτη φορά που κατάφερε να καταγγείλει τον Κατηγορούμενο στην Αστυνομία ήταν τον Αύγουστο του 2015, με τη βοήθεια δικηγόρου στον Αστυνομικό σταθμό, για να είναι σίγουρη ότι μπορεί να τον καταγγείλει. Ερωτηθείσα από το συνήγορο Υπεράσπισης να πει αν κράτησε έστω και ένα όνομα αστυνομικού από αυτούς που κατ' ισχυρισμό την απέπεμπαν από τον Αστυνομικό σταθμό ή/και την απέτρεπαν από το να καταγγείλει τον Κατηγορούμενο, η ΜΚ1 αναφέρθηκε στο «Λοχαγό Χάρη» και το «Λευτέρη» στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας, προσθέτοντας ότι δεν ήξερε να πει όλα τα ονόματα των αστυνομικών, αλλά δηλώνοντας βέβαιη ότι ο Κατηγορούμενος «έχει πολλές διασυνδέσεις με την Αστυνομία». Συνέχισε λέγοντας ότι αυτή ρώτησε στην Αστυνομία για το επίθετο του «Λευτέρη», αλλά η Αστυνομία αρνήθηκε να της δώσει το πλήρες όνομά του και πρόσθεσε ότι ήταν κάποιος Δημήτρης αστυνομικός που της το αρνήθηκε, του οποίου έχει τον αριθμό στο σπίτι της και θα μπορούσε να τον φέρει στο Δικαστήριο. Ισχυρίστηκε, έπειτα, η ΜΚ1 ότι το μόνο της πρόβλημα είναι με τον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας. Το πιο μεγάλο της παράπονο είναι για τότε που αρνήθηκαν να της λάβουν κατάθεση όταν εκείνη ήθελε να καταγγείλει τον Κατηγορούμενο για το περιστατικό με το χαλάκι που πήγε να την πνίξει μέσα στο μπάνιο. Πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας και δεν την δέχθηκαν, της είπαν να φύγει. Σε ερώτηση του συνηγόρου Υπεράσπισης αν αυτή κατήγγειλε αυτούς τους αστυνομικούς που ως ισχυρίζεται δεν την άφησαν να καταγγείλει απόπειρα δολοφονίας της, η ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι προχώρησε σε καταγγελία στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά των μελών της Αστυνομίας. Ερωτηθείσα να πει πότε προχώρησε στην καταγγελία αυτή, η ΜΚ1 απάντησε «Ναι, πέρσι». Παραδέχθηκε δηλαδή ότι ενώ το καταγγελλόμενο περιστατικό στο μπάνιο έγινε γύρω στο 2012, εντούτοις θυμήθηκε να καταγγείλει την Αστυνομία το 2016. Αιτιολόγησε την καθυστερημένη αντίδρασή της λέγοντας ότι «Ναι, μετά από πολλές φορές δεν μπορούσα να το αφήσω έτσι, διότι κινδύνευε η ζωή μου.» (β) Αναφορικά με την καταγγελία που ισχυρίζεται ότι έκανε ενώπιον της Ανεξάρτητης Αρχής Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας. Κληθείσα να δώσει λεπτομέρειες για το παράπονο που υπέβαλε στην Ανεξάρτητη Αρχή, η ΜΚ1 ανέφερε ότι υπέβαλε γραπτώς το παράπονό της και συμπεριέλαβε βίντεο, το οποίο δείχνει τους αστυνομικούς να προσπαθούν να την κάνουν να μη δώσει στοιχεία. Ισχυρίστηκε ότι προέβηκε στη βιντεογράφηση αυτή όταν πήγε στον Σταθμό Αγίας Νάπας, διότι η ζωή της βρισκόταν σε κίνδυνο και η Αστυνομία αρνείτο να την βοηθήσει, επομένως έπρεπε με κάποιον τρόπο να προστατεύσει τη ζωή της. Προσπάθησε για χρόνια να προστατεύσει τον εαυτό της, αλλά η Αστυνομία αρνείτο να τη βοηθήσει. Ισχυρίστηκε η ΜΚ1 ότι δεν έλαβε ακόμη απάντηση από την Ανεξάρτητη Αρχή, αφού η έρευνα ακόμη συνεχίζεται, διότι υπήρχαν πάρα πολλά παράπονα από την ίδια εναντίον του Αστυνομικού Σταθμού Αγίας Νάπας κατά συγκεκριμένων αστυνομικών. Εν προκειμένω, ο αστυνομικός που αυτή βιντεογράφησε ήταν ο Λευτέρης. Τον ενημέρωσε ότι τον βιντεογράφησε μετά που το έκανε, αφού πιστεύει ότι η ασφάλεια της ζωής της υπερέχει του συμφέροντος του Λευτέρη. Έπρεπε με κάποιο τρόπο η ίδια να προστατευτεί. Τον βιντεογραφούσε με το κινητό τηλέφωνό της. Δεν πήγα στο Σταθμό με το σκοπό αυτό, αλλά όταν ήταν εκεί για περίπου 45 λεπτά και εκείνος προσπαθούσε να την πείσει να μην δώσει κατάθεση μετά το περιστατικό που ο Κατηγορούμενος ήταν στην πόρτα της και την απειλούσε να τη σκοτώσει, και ενώ η ίδια τηλεφώνησε πάρα πολλές φορές στον Αστυνομικό Σταθμό στο Παραλίμνι και στα κεντρικά στη Λευκωσία και στο 112 και όλοι αρνούνταν να πάνε στο σπίτι της εκείνο το βράδυ στις 12/5/2016, αποφάσισε να τον βιντεογραφήσει. Κληθείσα να προσδιορίσει χρονικά πότε έγινε αυτό το συμβάν με το Λευτέρη, η ΜΚ1 διευκρίνισε ότι έγινε στις 12/5/2016, όταν αυτή πήγε να καταγγείλει τον Κατηγορούμενο για το ότι εκείνος πήγε στο σπίτι της και την απείλησε να την κάμει κομματάκια και ότι οι φίλοι του δεν θα την άφηναν ήσυχη. Μετά τη διευκρίνιση αυτή της ΜΚ1, το Δικαστήριο έκρινε πρέπον να επισημάνει ότι εκκρεμεί ξεχωριστό κατηγορητήριο, της υπόθεσης αρ. 1494/2016 ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, για το αδίκημα που κατ' ισχυρισμό έλαβε χώρα στις 12/5/2016. Επομένως τα περί βιντεογράφησης για την ισχυριζόμενη άρνηση του Λευτέρη να της πάρει κατάθεση δεν αφορούν σε γεγονότα εντός της επίδικης περιόδου για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, εφόσον αυτή αφορά όσα έγιναν μέχρι 13.8.2015. (γ) Σε αμφισβήτηση ως ψευδούς του ισχυρισμού της ΜΚ1 ότι συνέβηκαν το 2013 όσα αυτή κατήγγειλε το 2015, αλλά από φόβο προς τον Κατηγορούμενο δεν τα κατήγγειλε γραπτώς ενωρίτερα. Επέμενε η ΜΚ1 στην εκδοχή της ότι το 2013, όταν ο Κατηγορούμενος την τράβηξε από τα μαλλιά και την πέταξε πάνω από την πύλη μέσα στο δρόμο, κτυπώντας την ενόσω αυτή ήταν στο δρόμο ξαπλωμένη και τα παιδιά της μέσα στο αυτοκίνητο και έβλεπαν το περιστατικό, αυτή πήγε στην Αστυνομία να τον καταγγείλει, αλλά τελικά φοβόταν να προχωρήσει εναντίον του, αφού ήταν η πρώτη φορά που θα του έκανα καταγγελία και φοβόταν τις συνέπειες. Έτσι, η Αστυνομία κράτησε στα αρχεία της την καταγγελία. Δεν ήταν βέβαιη αν έκανε την καταγγελία της υπό μορφή γραπτής κατάθεσης. Ίσως να ξεκίνησαν να της πάρνουν κατάθεση, αλλά η ίδια δεν προχώρησε με την κατάθεση. Αντίθετα προς προηγούμενους ισχυρισμούς της, η ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι η Αστυνομία προσπάθησε να την ενθαρρύνει να προχωρήσει με την κατάθεση για τη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι είδαν την κατάσταση στην οποία βρισκόταν αυτή και τα παιδιά της, αλλά αυτή φοβόταν να προχωρήσει με επίσημη καταγγελία κατά του κατηγορούμενου. (δ) Σε αμφισβήτηση ως ψευδούς του ισχυρισμού της ΜΚ1 ότι την κτύπησε ο Κατηγορούμενος, εφόσον αυτή ουδέποτε επισκέφθηκε γιατρό για να αξιολογήσει την κατάστασή της. Παραδέχθηκε η ΜΚ1 ότι σε καμία περίπτωση από αυτές που εξιστορεί στη γραπτή κατάθεση ημερ. 13.8.2015 δεν μετέβηκε σε γιατρό για να την εξετάσει. Τούτο, παρά τον ισχυρισμό της ότι ο Κατηγορούμενος της έκανε συστηματική επίθεση, περίπου 5 φορές, συμπεριλαμβανομένης και εκείνης της φοράς που προσπάθησε να τη σκοτώσει καθώς ήταν στο μπάνιο. Ούτε σε ψυχολόγο μετέβηκε, παρά το ότι ήταν ισχυρισμός της ότι η ψυχολογική βία που της ασκούσε ο Κατηγορούμενος ήταν πολύ χειρότερη από τη σωματική. Σε ερώτηση του συνηγόρου Υπεράσπισης αν ο λόγος που δεν επσικέφθηκε ποτέ το νοσοκομείο ήταν γιατί φοβόταν ότι και οι γιατροί ήταν διεφθαρμένοι και δεν θα έγραφαν ό,τι είχε πάθει, η ΜΚ1 απάντησε λέγοντας «Όχι, καθόλου», διότι «Δεν χρειαζόταν να πάω. Τη φορά που με κτύπησε στο κεφάλι και έπεσα στο πάτωμα, όταν ήμουν στο πάτωμα, πήρε το χαλάκι του μπάνιου, το έβαλε πάνω στο πρόσωπό μου, πίστεψα ότι θα με σκότωνε, η ανησυχία μου σ΄ εκείνη τη φάση ήταν να τον βγάλω έξω από το σπίτι και να ζητήσω βοήθεια από την Αστυνομία.». (ε) Σε αμφισβήτηση γενικά της αξιοπιστίας της ΜΚ1. · Το ανήθικο του χαρακτήρα της. o Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι η πηγή των προβλημάτων της με τον Κατηγορούμενο ήταν η δική της ανήθικη συμπεριφορά, επειδή είχε φίλους με τους οποίους έκανε έρωτα ενόσω αυτή ήταν ζευγάρι με τον Κατηγορούμενο, δηλαδή τον απατούσε επανειλημμένα. o Το αρνήθηκε η ΜΚ1 και αντέταξε ότι εκείνος είχε φιλενάδα, όπως η ίδια έμαθε αργότερα. o Αρνήθηκε την υποβληθείσα θέση ότι η ίδια, μετά που γέννησε την Alexa, η οποία είναι κόρη του Κατηγορούμενου, είχε παράλληλα σεξουαλικές σχέσεις με έναν ταξιτζιή. Ισχυρίστηκε ότι τον ταξιτζιή τον γνώρισε «Ίσως πέρσι, ή ένα χρόνο πριν. Ήταν μια πολύ σύντομη σχέση και είναι άσχετη με την υπόθεσή μας.». o Αρνήθηκε, ομοίως, την υποβληθείσα σε αυτήν θέση ότι ενόσω εργαζόταν σε μια κλινική στην Αγία Νάπα είχε σεξουαλικές σχέσεις με ένα γιατρό. Η απάντηση της ΜΚ1 ήταν ότι «Όχι, δεν είχα. Κι αν είχα, ήταν μετά τη σχέση μου με τον κατηγορούμενο». o Ήταν η γενικότερη θέση της ΜΚ1 ότι «απλά ο Ali με κατηγορούσε συνέχεια ότι είχα σχέσεις με άλλους άντρες, διότι δεν είχε τι άλλο να πει». o Ισχυρίστηκε η ΜΚ1 ότι ήταν «κατασκευασμένα ψέματα» του Κατηγορούμενου το ότι αυτός βρήκε ένα μήνυμα στο τηλέφωνό της, που της είχε στείλει ο γιατρός, ότι «δεν μπορώ να κοιμηθώ σε σκέφτομαι, ανυπομονώ να σε δω, έλα να κοιμηθείς στο κρεβάτι μου μωρό μου». Συγχρόνως όμως, υπέδειξε η ΜΚ1 ότι το μήνυμα αυτό ήταν το 2013 που αυτή είχε ήδη φύγει από το διαμέρισμα του Ali από την Ορόκλινη, είχε το διαμέρισμά της και είχε βρει δουλειά γι΄ αυτό και δεν καταλάβαινε η ίδια πώς σχετίζεται με την παρούσα υπόθεση αν είχε άλλη σχέση που εν πάση περιπτώσει το συζήτησαν με τον Κατηγορούμενο στην παρουσία του γιατρού και εκείνος αρνήθηκε ότι είχαν τέτοια σχέση όπως ισχυρίζεται ο Κατηγορούμενος. · Ο ασαφής χρονικός προσδιορισμός ενός σημαντικού καταγγελλόμενου περιστατικού. o Η προσοχή του συνηγόρου Υπεράσπισης επικεντρώθηκε στο περιστατικό με το χαλάκι στο μπάνιο. o Στην κατάθεσή της, ημερ. 13.8.2015, στην Αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 1) η ΜΚ1 δεν έδιδε καμία ένδειξη ούτε χρονολογία ούτε ημερομηνία. o Σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασής της, η ΜΚ1 το τοποθέτησε χρονικά ότι έγινε το 2012. o Έπειτα, η ΜΚ1 διόρθωσε την αναφορά αυτή λέγοντας ότι «πρέπει να ήταν το 2013 διότι έγινε στο δικό μου διαμέρισμα, όταν έφυγα από την Ορόκλινη, πρέπει να ήταν το 2013-2014». o Της υπεδείχθη από το συνήγορο Υπεράσπισης ότι στην κατάθεσή της ως το Τεκμήριο 1, αυτή τοποθετούσε το επίδικο περιστατικό μετά που απελάθηκε ο κατηγορούμενος και επέστρεψε πίσω μέσω κατεχομένων, άρα μετά το 2014, εφόσον η απέλασή του έγινε το 2014. Συμφώνησε η ΜΚ1. o Δηλαδή, για το ίδιο συμβάν, η ΜΚ1 έδωσε τρεις διαφορετικές απαντήσεις σε ό,τι αφορά το χρόνο που έγινε ένα τόσο σοβαρό για τη ζωή της περιστατικό. · Το αντιφατικό με τους ισχυρισμούς της περιεχόμενο της αλληλογραφίας που είχε με τον Κατηγορούμενο. o Κατατέθηκαν, χωρίς ένσταση από πλευράς συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, διάφορα έγγραφα (επιστολές, ευχετήριες κάρτες, ακόμη και σημειώματα πάνω σε χαρτομάντιλα) που η ΜΚ1 αναγνώρισε και παραδέχθηκε ότι η ίδια συνέταξε και απέστειλε ή άφησε στον Κατηγορούμενο ενόσω διατηρούσαν ακόμη τη σχέση τους. Σχετικά τα Τεκμήρια 2 έως 7. Κάποια από αυτά έφεραν ημερομηνίες 14.9.2011 (βλ. Τεκμήριο 7), 17.10.2011 (βλ. Τεκμήριο 2) και 14/2, ήτοι του Αγίου Βαλεντίνου (βλ. Τεκμήριο 6). Όλα ανεξαιρέτως εξέφραζαν τον έρωτα της ΜΚ1 προς τον Κατηγορούμενο, την αγάπη της και τις ευχαριστίες της προς αυτόν. o Υποβλήθηκε, λοιπόν, στη ΜΚ1 ότι, ενώ αυτή ισχυρίστηκε στο Δικαστήριο ότι η ψυχολογική καταπίεση που της ασκούσε ο Κατηγορούμενος ήταν χειρότερη από τα κτυπήματα και ότι αυτή άρχισε «πιθανόν το 2010, διότι η σχέση μας άρχισε το 2009», εντούτοις μέσα από το Τεκμήριο 2 που της υπέδειξε ο συνήγορος Υπεράσπισης φάνηκε ότι η ΜΚ1 έγραψε στον Κατηγορούμενο μια επιστολή στις 17/10/2011 όπου δεν έκανε καμία νύξη ούτε για σωματική ούτε για ψυχολογική βία εναντίον της! Τα περί ψυχολογικής βίας είναι εκ των υστέρων σκέψεις της ΜΚ1. o Απαντώντας στην υποβληθείσα θέση και σχολιάζοντας την αναφορά της στην 1η σελίδα, 1η παράγραφο του τεκμηρίου 2 όπου αυτή αναφέρει «Sorry but I wasn't good enough for you in the end», η ΜΚ1 ισχυρίστηκε τα εξής꞉ «Εκείνη τη στιγμή δεν το αντιλήφθηκα, αλλά τώρα βλέπω ότι προσπαθούσε να μου δείξει ότι δεν ήμουν αρκετά καλή γι΄ αυτόν, ότι για όλα έφταιγα εγώ. Εκείνη τη στιγμή το πίστευα αυτό. Εδώ βλέπετε ότι αγαπούσα την καλή του πλευρά, δεν το αρνούμαι. Αλλλά αμέσως μετά το χρησιμοποιούσε εναντίον μου. Με έκανε να πιστέψω όλ΄ αυτά τα αρνητικά που μου έλεγε. Θα δείτε προς το τέλος της επιστολής που του λέω «I don't know why ...», δεν ξέρω ούτε μπορώ να καταλάβω πώς άλλαξες τόσο πολύ από τότε που ήρθαμε πίσω από τη Σκωτία. Τον αγαπούσα γι΄ αυτό πάντα προσπαθούσα ν' αγνοήσω τα αρνητικά λες και δεν ήθελα να τα δω.». Συνέχισε η ΜΚ1 λέγοντας꞉ «Ναι, ήμουν θύμα οικογενειακής βίας και κάποια πράγματα δεν τα βλέπεις επειδή αποκόπτεσαι από τον πραγματικό κόσμο, σου γίνεται πλύση εγκεφάλου και πιστεύεις ότι δεν ήσουν αρκετά καλός.» Ερωτηθείσα από το συνήγορο Υπεράσπισης «Δηλαδή, αυτός ο άνθρωπος άρχισε από 1/1/2011 να σε χτυπά και να σου ασκεί ψυχολογική βία κι εσύ συνέχισες να είσαι ερωτευμένη μαζί του;», η ΜΚ1 απάντησε λέγοντας «Ναι, αυτό ήταν το λάθος μου». Επέμεινε ο συνήγορος Υπεράσπισης ρωτώντας τη ΜΚ1 «Γιατί σ΄ αυτή την ερωτική επιστολή σου δεν του αναφέρεις ότι έπρεπε να σταματήσει να σε χτυπά ή [...] τη ψυχολογική κακοποίηση;», η ΜΚ1 απάντησε λέγοντας «Αυτό ήταν απλώς ένα γράμμα μέσα στα χρόνια. Τον πίεζα πολλές φορές να. προσπάθησα πολλές φορές». · Η ανάδειξη της οικονομικής στήριξης / ενίσχυσης της ΜΚ1 από τον κατηγορούμενο. o Αντεξεταζόμενη η ΜΚ1 παραδέχθηκε ότι ο Κατηγορούμενος αγόρασε ένα αυτοκίνητο Subaru με τη βοήθεια ενός φίλου του και το οποίο αρχικά άφησε τη ΜΚ1 να το οδηγά και στη συνέχεια το έγραψε στο όνομά της, επειδή εκείνος ήταν παράνομος. Της υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δανείστηκε €3.000 για να το αγοράσει και ότι το έγραψε στο όνομά της επειδή την αγαπούσε. Δεν τ' αρνήθηκε η ΜΚ1. o Παραδέχθηκε επίσης η ΜΚ1 ότι όταν εκείνη σταμάτησε να δουλεύει στο Club Castle το 2011 και πήγα να ζήσει μαζί του Κατηγορούμενου στη Λάρνακα, τη συντηρούσε εκείνος οικονομικά. Συνέχιζε να πληρώνει τα έξοδά της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, εφόσον όμως όπως η ίδια τόνισε την είχε αποκόψει απ΄ όλους. o Ισχυρίστηκε η ΜΚ1 ότι δεν του ζήτησε ποτέ να καταβάλλει διατροφή για την κόρη τους, επειδή δεν θέλει τίποτα απ΄ αυτόν ξανά, δεν τον χρειάζεται. Απεναντίας, υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι ο λόγος που η ίδια δεν καταχώρισε τέτοια αίτηση είναι επειδή ο Κατηγορούμενος ότι πάντοτε συνέβαλλε για τη διατροφή της κόρης του. · Η απειλή της ΜΚ1 ότι θα έφευγε με το παιδί του κατηγορούμενου στη Σκωτία, η αίτηση που καταχώρισε ο κατηγορούμενος στο Δικαστήριο για παρεμπόδιση τέτοιας ενέργειας και η εκδικητικότητα της ΜΚ1. o Κατ' αρχάς, η ΜΚ1 αρνήθηκε ότι αυτή ήταν έγκυος το 2013 παιδί του Κατηγορούμενου και το απέβαλε παρά τη θέλησή του. o Έπειτα η ΜΚ1 αρνήθηκε ότι αυτή είχε αναφέρει επανειλημμένα στον κατηγορούμενο ότι θα έπαιρνε την κόρη του και θα πήγαινε στη Σκωτία. Όπως εξήγησε η ίδια «Η μόνη φορά που έφυγα ήταν όταν με άφησε στο πάρκιγκ και ήμουν αναγκασμένη να πάω για να γεννήσω» και «Δεν ήθελα ποτέ να πάω πίσω στη Σκωτία. Κατ΄ ακρίβεια, όταν με έδιωξε, έδωσα υπόσχεση στον εαυτό μου να μην επιστρέψω ποτέ στον ίδιο, αλλά δεν μπορούσα να προσαρμοστώ στη ζωή στη Σκωτία και ήρθα πίσω.». o Δέχθηκε η ΜΚ1 ότι τον τελευταίο ένα χρόνο δεν τον έχει αφήσει να δει το παιδί του. Τούτο όπως η ΜΚ1 ανέφερε «Από πέρσι τον Μάη απείλησε τα παιδιά ότι θα κόψει το κεφάλι της μητέρας τους, από εκείνη τη φορά έκρινα ότι πρέπει να τα προστατεύσω.». o Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος αναγκάστηκε να κάνει την αίτηση αρ. 12/16, για να την εμποδίσει να πάρει το παιδί εκτός Κύπρου και ότι αυτή εκδικητικά έδωσε στην Αστυνομία τη γραπτή κατάθεση ως το Τεκμήριο 1, διότι ακριβώς ο Κατηγορούμενος της είπε ότι έκανε την αίτηση για να μην μπορεί αυτή να πάρει το παιδί εκτός Κύπρου. Η απάντηση που έδωσε η ΜΚ1 ήταν ως εξής꞉ «Όχι, δεν νομίζω ότι πέρασε χρόνος από τότε που μπήκε στο Stop List. Η κατάθεση έγινε το 2015. Ποτέ δεν απείλησα ότι θα φύγω, δεν ήθελα να φύγω. Προτιμώ τη ζωή στην Κύπρο. Πιστεύω ότι ο λόγος που έβαλε το παιδί στο Stop List ήταν γιατί ο ίδιος ήταν παράνομος εκείνη την περίοδο. Για να μπορέσει να επωφεληθεί ο ίδιος με την αίτησή του.» και «Δεν σταμάτησα τον κ. Ali να βλέπει την κόρη μου πριν το περιστατικό του Μαίου 2016. Του έπαιρνα την κόρη μου να τη δει.». o Υποβλήθηκε, τέλος, στη ΜΚ1 ότι αυτή τόσο πολύ ήθελε να εκδικηθεί τον Κατηγορούμενο επειδή ήθελε να βλέπει το παιδί του ενώ η ίδια ήθελε να το πάρεις στη Σκωτία, που ενώ δήθεν εκείνος της είχε πει τον Μάρτη του 2011 ότι θα έκανε το αδίκημα του εμπρησμού, αυτή τον κατάγγειλε στην Αστυνομία στις 23/7/2016, δηλαδή πεντέμισι χρόνια μετά επειδή τον απειλούσε για το παιδί. Ανοίχθηκε η ποινική υπόθεση 1993/16 στην οποία η ίδια είναι η μόνη μάρτυρας κατηγορίας. Επ΄ουδενί λόγο αρνήθηκε η Αστυνομία να της λάβει την καταγγελία αυτή. Η μαρτυρία της ΜΚ2. Η ΜΚ2 είναι η αστυνομικός η οποία έλαβε τη γραπτή κατάθεση της ΜΚ1, ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης (βλ. την κατάθεσή της - Τεκμήριο 8) και κατηγόρησε τον κατηγορούμενο γραπτώς για τα αδικήματα ως φαίνονται στο κατηγορητήριο (Τεκμήριο 9). Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, η ΜΚ2 εξήγησε ότι ήταν φανερά αναστατωμένη και σιοκαρισμένη η ΜΚ1 όταν πήγε για να δώσει την κατάθεσή της. Κατά την αντεξέτασή της, υποβλήθηκε σε αυτήν ότι μάλλον προσποίηση της ΜΚ1 πρέπει να ήταν η φαινομενική αναστάτωσή της, αφού ένας φυσιολογικός άνθρωπος που έλαβε τα τηλεφωνικά μηνύματα στις 31.7.2015 κι αναστατώθηκε, δεν θα συνέχιζε να είναι αναστατωμένος μέχρι τις 13.8.2015. Η ΜΚ2 απάντησε στην υποβολή αυτή λέγοντας ότι το ζήτημα είναι υποκειμενικό και η ίδια είπε επί τούτου την άποψή της, όπως διαφορετική άποψη μπορεί να έχει ο συνήγορος Υπεράσπισης. Όσον αφορά τα μηνύματα που καταγράφονται στο Τεκμήριο1, η ΜΚ2 εξήγησε ότι της έδειχνε η ΜΚ1 το κινητό της τηλέφωνο και εκείνη (δηλ. η ΜΚ2) τα κατέγραφε ένα ένα όπως τα έβλεπε να είναι γραμμένα στο κινητό της ΜΚ1. Αντεξετασθείσα από το συνήγορο Υπεράσπισης, αν αυτή έλεγξε ποιος ήταν ο αποστολέας των εν λόγω μηνυμάτων προς τη ΜΚ1, η ΜΚ2 απάντησε λέγοντας «Πιστεύω πως έλεγξα, αλλά δεν το κατέγραψα εδώ». Δεν μπορούσε να θυμηθεί η ΜΚ2 από ποιον αριθμό στάληκαν τα μηνύματα. Υποβλήθηκε στη ΜΚ2 ότι η ΜΚ1 επιμελώς απέκρυψε από εκείνην τον αριθμό τηλεφώνου του αποστολέα των μηνυμάτων. Η ΜΚ2 αρχικά αντέδρασε θεωρώντας ότι τούτο αποτελεί άποψη του συνηγόρου Υπεράσπισης, πλην όμως στη συνέχεια δέχθηκε η ΜΚ2 ότι αν η ΜΚ1 της είχε δηλώσει τον αριθμό του αποστολέα, θα το κατέγραφε στην κατάθεσή της. Αντεξετασθείσα η ΜΚ2 ανέφερε ότι η ίδια υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγ. Νάπας από τον Ιούνιο 2013 μέχρι τον Οκτώβρη 2015. Δεν έτυχε να περιέλθει σε γνώση της αν η ΜΚ1 επιχείρησε παλαιότερα να υποβάλει γραπτή καταγγελία κατά του Κατηγορούμενου. Ερωτηθείσα να πει αν η ίδια διερεύνησε αν έγινε τέτοιο παράπονο οποτεδήποτε, η ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι λόγω του ότι έγιναν οι καταγραφές στα ηλεκτρονικά ημερολόγια της Αστυνομίας, η ίδια δεν προχώρησε να τις εκτυπώσει για να τις τοποθετήσει μέσα στο φάκελο της υπόθεσης. Επέμεινε ο συνήγορος Υπεράσπισης ρωτώντας την πώς γνωρίζει η ίδια για τις ηλεκτρονικές καταχωρήσει και κατά πόσον το ερευνησε. Η απάντηση που έδωσε τότε η ΜΚ2 ήταν ότι «Δεν μπορώ να θυμηθώ 2 χρόνια μετά, όμως είμαι πάρα πολύ συνεπής αστυνομικός κι έτσι πιστεύω». Αρνήθηκε χωρίς κανένα ενδοιασμό η ΜΚ2 το ενδεχόμενο να πήγε στον Σταθμό Αγ. Νάπας η ΜΚ1 για να δώσει κατάθεση και να μην της το επέτρεψαν οι αστυνομικοί που υπηρετούν εκεί. Απεναντίας, τόνισε η ΜΚ2 ότι η ίδια έλαβε κατάθεση από τη ΜΚ1 για χρονικό διάστημα από 1340 - 1650 που τούτο δείχνει ότι αποκλείεται να μην της έδωσε σημασία. Δεν άκουσε ποτέ προηγουμένως η ΜΚ2 να καταγγέλθηκαν ως διεφθαρμένοι άλλοι συνάδελφοί της από ΜΚ1 στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης facebook. Δεν μπορούσε να γνωρίζει η ΜΚ2 αν η ΜΚ1 προέβηκε σε καταγγελία κατά αστυνομικών ενώπιον της Ανεξάρτητης Αρχής, εφόσον η ίδια είναι μία απλή αστυνομικός. Δεν θυμόταν η ΜΚ2 να είπε στην ΜΚ1 ότι ο φόβος της για το πρόσωπο του Κατηγορούμενου δεν ήταν λόγος για να μην πήγαινε να εξεταστεί από γιατρό για τα ισχυριζόμενα κτυπήματά της. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος παρουσίασε και κατέθεσε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα έγγραφα꞉ Το Πιστοποιητικό της βάφτισής του στην Κύπρο το 2004 (βλ. Τεκμήριο 10). Το Πιστοποιητικό του γάμου του με την Άντρη Κουρρή (βλ. Τεκμήριο 11). Την Ένορκη Δήλωση αναγνώρισης της πατρότητας της Αλέξας (βλ. Τεκμήριο 12). Την αίτηση ημερ. 22.7.2015 που ο ίδιος καταχώρισε για να τοποθετήσει το όνομα της κόρης του Αλέξας στο stop list και για να ρυθμιστεί η επικοινωνία του με την κόρη του (βλ. Τεκμήριο 13). Το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 23.7.2015 για απαγόρευση εξόδου της κόρης του Αλέξας από την Κύπρο (βλ. Τεκμήριο 14). Την ECLI:CY:AD:2016:D182, αίτηση αρ. 42/16 που ο ίδιος έκανε στις 12.9.2016 για ν' αναλάβει τη γονική μέριμνα της Αλέξας (βλ. το Τεκμήριο 15). Η αίτηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα να του επιτραπεί να βλέπει το παιδί 3 φορές τη βδομάδα. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι μετά από την αίτηση που αυτός έκανε στις 22.7.2015, η ΜΚ1 υπέβαλε την καταγγελία στην Αστυνομία, ημερ. 13.8.2015, που εξετάζουμε στην παρούσα ποινική υπόθεση, αλλά και άλλες, καθώς επίσης έβαλε διάφορες αναρτήσεις στο διαδίκτυο και στο facebbok. Ενώ πριν να καταχωρίσει εκείνος την αίτηση, κανένα παράπονο δεν είχε διατυπώσει η ίδια. Αντεξεταζόμενος, ο Κατηγορούμενος επέμενε ότι εκδικητικά η ΜΚ1 έκανε όσα έκανε εναντίον του μετά την καταχώριση της αίτησης που την εμπόδιζε να βγάλει το παιδί τους από τη χώρα. Αρνήθηκε ότι την κτύπησε οποτεδήποτε προηγουμένως, ενώ αντέταξε ότι όπως όλα τα ζευγάρια έτυχε να έχουν καβγάδες, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις η ίδια απλώς έφευγε και εκείνος έτρεχέ την από πίσω επειδή αγαπούσε την εκείνη και τα μωρά. Ισχυρίστηκε μάλιστα ο Κατηγορούμενος ότι ήταν εν γνώση του και με τη συγκατάθεσή του που η ΜΚ1 πήγε για λίγο καιρό διακοπές στη Σκωτία ενόσω ήταν έγγυος και παρουσίασε, συναφώς, κατάσταση από τον τραπεζικό του λογαριασμό (βλ. Τεκμήριο 16) που δείχνει ότι ενόσω εκείνη βρισκόταν εκεί, αυτός της έστελνε χρήματα. Ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος ότι, σε κάποιο στάδιο, η ΜΚ1 του είπε ότι επειδή εκείνος δεν την έδωσε αρκετή σημασία, τούτος ήταν ο λόγος που εκείνη προχώρησε παρακάτω με άλλους. Διηγήθηκε ο Κατηγορούμενος το περιστατικό που αυτός βρήκε μήνυμα γραπτό στο κινητό της ΜΚ1 ενόσω ζούσαν μαζί στην Αγ. Νάπα, το οποίο μήνυμα προερχόταν από το γιατρό όπου εργαζόταν η ΜΚ1 και το οποίο ήταν ερωτικού περιεχομένου. Συναντήθηκαν με το γιατρό και εκείνος του είπε ότι η ΜΚ1 τους παρουσίαζε στο γιατρό ότι είχαν ήδη χωρίσει. Θυμωμένος ο Κατηγορούμενος έφυγε από το διαμέρισμά τους και πήγε στην Ορόκλινη να ζήσει. Εξήγησε ο Κατηγορούμενος ότι αυτός δεν αντιλαμβάνεται πώς η ΜΚ1 μετέβαινε στον αστυνομικό σταθμό χωρίς φόβο, αλλά κατά τα άλλα φοβόταν να τον καταγγείλει άπαξ και έφτανε στο σταθμό. Δεν είμαι μαφία, σημείωσε ο Κατηγορούμενος, είμαι ένας απλός πολίτης και απτό παράδειγμα του ότι έγινε η δουλειά της άπαξ και με κατάγγειλε είναι το γεγονός ότι καταχωρήθηκαν τρεις υποθέσεις στο Δικαστήριο εναντίον μου. Όσον αφορά το περιστατικό με το χαλάκι στο μπάνιο που δήθεν χρησιμοποίησε ο ίδιος για να πνίξει την ΜΚ1, διερωτήθηκε ο κατηγορούμενος, αν πήγαινε σε γιατρό η ΜΚ1 για να την εξετάσει, θα φοβόταν άραγε και ο γιατρός τον ίδιο, ώστε να της αρνιόταν να την εξετάσει; ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Σε υποθέσεις όπως η παρούσα, όπου υπάρχουν δύο αντιμαχόμενες εκδοχές γεγονότων από τους άμεσα εμπλεκόμενους στα γεγονότα μάρτυρες, εν προκειμένω της ΜΚ1 και του Κατηγορούμενου, το Δικαστήριο αναζητεί συνήθως κάποια πραγματική μαρτυρία (real evidence) ή κάποια ανεξάρτητη μαρτυρία, για να υποβοηθηθεί στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας της δικής τους μαρτυρίας και να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Στην παρούσα υπόθεση, η εκδοχή που έχει προτάξει η ΜΚ1 δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε πραγματική μαρτυρία ή ανεξάρτητη μαρτυρία και εμπεριέχει διάφορα κενά και αδυναμίες η προφορική μαρτυρία της ίδιας ενώπιον του Δικαστηρίου, στα οποία θ' αναφερθώ πιο κάτω. Σημειώνω, κατ' αρχάς, ότι η εικόνα της στο εδώλιο του μάρτυρα, ήταν εκείνη ενός προσώπου που διατηρεί άγχος, ανησυχία και σύγχυση γύρω από την παρούσα υπόθεση. Με εξαίρεση, πάντως, τα όσα αναγράφονταν στο γραπτό κείμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 13.8.2015 (Τεκμήριο 1), και το οποίο είχε ενώπιον της ενόσω κατέθετε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν διαπίστωσα να πρόσθεσε με αυθορμητισμό οποιεσδήποτε άλλες λεπτομέρειες για τα γεγονότα που κατήγγειλε. Ακόμη και η ίδια, επικαλούμενη τη μακρά περίοδο χρόνου που έχει παρέλθει από τον Γενάρη του 2011 που αρχίζει, ως η γραπτή κατάθεσή της, η περίοδος για την οποία έχει παράπονο για τη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου, δεν ήταν σε θέση να τοποθετήσει χρονικά επακριβώς τα ισχυριζόμενα επεισόδια επίθεσης ή απειλής που δέχθηκε από τον Κατηγορούμενο, παρά μόνο προέβαινε, αντεξεταζόμενη, σε γενικές και ασαφείς αναφορές, όπως για παράδειγμα, χρησιμοποιώντας τη φράση «πολλές φορές» ή «6 - 7 φορές». Δεν έδωσε ικανοποιητικές εξηγήσεις η ΜΚ1 στο Δικαστήριο για τους λόγους που αυτή απέφυγε ή παρέλειψε να μεταβεί σε κάποιον γιατρό για να την εξετάσει όταν για παράδειγμα ισχυρίζεται ότι ο Κατηγορούμενος της έδωσε γροθιά στο δεξί μάτι και της άφησε μώλωπα (βλ. Δεκέμβρη 2012) ή όταν τη γρονθοκόπηκε στο πλάι της κεφαλής της

(2014). Δεν περιέγραψε καθόλου η ίδια αν και ποιες σωματικές βλάβες της άφησε ο Κατηγορούμενος από το επεισόδιο το 2013, όταν κατ' ισχυρισμόν την πέταξε πάνω από την καγκελόπορτα στο δρόμο και έπειτα την κλωτσούσε καθώς η ίδια ήταν χάμω. Θα αναμενόταν λογικά να μην αισθάνεται κανένα φόβο να μεταβεί σε γιατρό για να εξεταστεί και πολύ περισσότερο θα αναμενόταν, αν αντιμετώπιζε επεισόδια τέτοιας βιαιότητας, ότι αυτή θα χρειαζόταν να τύχει ιατρικής περίθαλψης. Έδωσε αντιφατικές εκδοχές η ΜΚ1 για το λόγο που αυτή δεν κατήγγειλε ενωρίτερα τον Κατηγορούμενο στην Αστυνομία για τα ισχυριζόμενα επεισόδια που χρονολογούνταν από το 2011 και τα οποία αυτή κατέληξε να καταγγέλλει μαζικά τον Αύγουστο του

1. Αφενός, η γραπτή κατάθεση που αυτή έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 1) είναι διάχυτη με αναφορές σε επεισόδια τα οποία η ίδια συνειδητά επέλεγε να μην καταγγείλει γραπτώς στην Αστυνομία, λόγω του φόβου που αισθανόταν για το τί θα της έκαμνε ο Κατηγορούμενος αν θα το μάθαινε. Αφετέρου, όμως, όπως φαινόταν από την ίδια κατάθεση, φόβο να μεταβεί στην Αστυνομία για να αναφέρει τα διάφορα επεισόδια αυτή δεν αισθανόταν. Προσερχόμενη στο Δικαστήριο, η ΜΚ1 έκτισε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή κατά την αντεξέτασή της. Ισχυρίστηκε για πρώτη φορά άρνηση της αστυνομίας να της λάβει γραπτή κατάθεση ή/και προσπάθεια της αστυνομίας να την παρεμποδίσει να δώσει γραπτή κατάθεση εναντίον του κατηγορούμενου λόγω προσωπικών διασυνδέσεων ορισμένων μελών του Αστυνομικού Σταθμού Αγ. Νάπας με τον Κατηγορούμενο. Ουδέν τέτοιο παράπονο είχε δηλώσει η ΜΚ1 όταν κατέθετε ενώπιον της ΜΚ2 στις 13.8.
2. Ουδέποτε ζήτησε η ΜΚ1 από τη ΜΚ2 να καταγράψει ένα τέτοιο παράπονο κατά της Αστυνομίας στην κατάθεσή της (Τεκμήριο 1), προκειμένου να αιτιολογήσει το διαρρεύσαν χρονικό διάστημα από το 2011 μέχρι το 2015 που για πρώτη φορά προέβαινε σε γραπτή καταγγελία κατά του Κατηγορούμενου. Καταλήγω να κρίνω πως υπάρχει σημαντική ασυνέπεια στη μαρτυρία της ΜΚ1 σε ό,τι αφορά το ανωτέρω σημείο. Εν πάση περιπτώσει, κρίνεται αναξιόπιστη η μαρτυρία της ΜΚ1 όσον αφορά τα πιο πάνω και για τους εξής λόγους꞉ Πρώτον, από πλευράς κατηγορούσας αρχής, ουδέν ημερολόγιο ενεργείας παρουσιάσθηκε για να αποδειχθεί στο Δικαστήριο ότι η ΜΚ1 όντως μετέβαινε στον αστυνομικό Σταθμό για να αναφέρει προφορικά έστω το παράπονό της και ότι ζητούσε να μην προωθηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο. Δεύτερον, αν και η ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι ως επιμελής αστυνομικός η ίδια πρέπει να έλεγξε τις καταχωρήσεις του ημερολογίου ενεργείας και απλώς να μην τις εκτύπωσε, εντούτοις το ζήτημα αυτό έμεινε στο επίπεδο της πιθανολόγησης. Ουδέν ημερολόγιο ενεργείας είχε την ευκαιρία το Δικαστήριο να επιθεωρήσει. Τρίτον, η ίδια η ΜΚ2 απέρριψε τα λεγόμενα της ΜΚ1 σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο να πήγε ενωρίτερα να καταγγείλει όσα ισχυρίζεται, αλλά να παρεμποδιζόταν από τους συναδέλφους της αστυνομικούς. Το απέρριψε, αφού ποτέ δεν της ισχυρίστηκε η ΜΚ1 κάτι τέτοιο. Επιβεβαίωσε η ΜΚ2 ότι η ίδια πρώτη φορά έβλεπε τη ΜΚ1 ενώπιον της στις 13.8.2015, ενώ η ίδια υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγ. Νάπας από τον Ιούνιο 2013 μέχρι τον Οκτώβρη του
3. Αξίζει εδώ να επισημάνω ότι τα σοβαρότερα περιστατικά από αυτά που κατήγγειλε η ΜΚ1 στις 13.8.2015 είναι αυτά που χρονολογούνται μετά το Δεκέμβρη 2013 και μέχρι τον Αύγουστο
4. Συνεπώς, αν συνέβαινε κάτι στον αστυνομικό σταθμό ως αυτό που ισχυρίζεται η ΜΚ1, ήταν πιθανόν να περιέλθει στην αντίληψη της ΜΚ2, πράγμα που δεν έγινε. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι από την ίδια τη γραπτή κατάθεση της ΜΚ1 δεν προκύπτει να έτυχε κάποιας προνομιακής μεταχείρισης ο Κατηγορούμενος. Απεναντίας, ως εκεί αναφέρει (βλ. τεκμήριο 1), ως αποτέλεσμα της μετάβασης της ίδιας στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, για να καταγγείλει το περιστατικό που κατ' ισχυρισμόν την πέταξε πάνω από την καγκελλόπορτα στο δρόμο και την κλωτσούσε ενόσω ήταν στο έδαφος, και ενώ αυτή απέφυγε τελικά να δώσει γραπτή κατάθεση για το συγκεκριμένο συμβάν, εντούτοις η Αστυνομία μερίμνησε να απελάσει τον Κατηγορούμενο από τη χώρα ως παράνομο μετανάστη. Έπειτα, όπως δίκαια σημειώνει ο Κατηγορούμενος στη δική του μαρτυρία, όταν η ΜΚ1 αποφάσισε να δώσει γραπτή κατάθεση εναντίον του, η Αστυνομία άνοιξε αμέσως όχι μία ή δύο αλλά τρεις ποινικές υποθέσεις εναντίον του, πράγμα που δείχνει ότι ουδέν φόβο τρέφει προς το άτομό του η Αστυνομία. Πράγματι, το Δικαστήριο έχει δικαστική γνώση για το γεγονός ότι εναντίον του Κατηγορούμενου καταχωρήθηκαν, πέραν της παρούσας, η υπόθεση αρ. 1494/16 και η υπόθεση αρ. 1993/16, αμφότερες με μάρτυρα τη ΜΚ
5. Οι υποθέσεις αυτές είναι προγραμματισμένες για να ακουστούν υπό άλλη σύνθεση Δικαστηρίου στις 16.10.
6. Αλλά και επί της ουσίας των όσων κατήγγειλε η ΜΚ1 υπάρχουν αδυναμίες. Κατ' αρχάς είναι ορθή η επισήμανση του συνηγόρου Υπεράσπισης στο στάδιο της τελικής του αγόρευσης ότι ενώ στην κατηγορία αρ. 2 επί του κατηγορητηρίου, ο πελάτης του κατηγορείται για απειλή που διήρκησε την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι τον Αύγουστο 2015, εντούτοις στη γραπτή κατάθεση της ΜΚ1 (Τεκμήριο 1) γίνονται ασαφείς αναφορές σε απειλή, χωρίς κάποια συγκεκριμένη φρασεολογία που να χρησιμοποίησε ο Κατηγορούμενος για να απειλήσει τη ΜΚ
7. Όσον αφορά την απειλή ότι δήθεν θα τη σκοτώσει, στη γραπτή κατάθεση (Τεκμήριο 1) απαριθμείται ένας μεγάλος αριθμός γραπτών μηνυμάτων, τα οποία όμως είναι όλα ημερομηνίας 31.7.
8. Δηλαδή, δεν αφορούν σε μια τόσο διευρυμένη περίοδο ως αυτή που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας αρ.
9. Από την άλλη, επί της ουσίας του περιεχομένου των γραπτών μηνυμάτων, έχει δίκαιο ο συνήγορος Υπεράσπισης να εισηγείται ότι ήταν ελλιπής η διερεύνησή τους από τη ΜΚ2, εφόσον αυτή παρέλειψε να ερευνήσει και να καταγράψει το πιο σημαντικό꞉ τον αριθμό τηλεφώνου του αποστολέα των μηνυμάτων, ώστε να το διασταυρώσει, ενδεχόμενα, με την εταιρεία παροχής της υπηρεσίας κινητής τηλεφωνίας ότι ο συγκεκριμένος αριθμός ανήκε στον κατηγορούμενο και να επιβεβαιώσει την αυθεντικότητα των μηνυμάτων. Έπειτα, όσον αφορά το επεισόδιο της επίθεσης κατά της ΜΚ1 με την ανάσυρσή της πάνω από την καγκελόπορτα και το πέταγμά της στο έδαφος, είναι εύλογη η απορία του συνηγόρου Υπεράσπισης πώς μπορούσε τούτο να είναι ανθρωπίνως δυνατό, αν ληφθεί υπόψη αφενός μεν η διάπλαση του κατηγορούμενου αλλά αφετέρου και η διάπλαση της ίδιας της ΜΚ
10. Ναι μεν ο Κατηγορούμενος είναι σωματώδης, αλλά και η ΜΚ1 είναι άτομο ψηλό και δυνατό ως φάνηκε στα μάτια του Δικαστηρίου. Για το ίδιο επεισόδιο, εμφανείς ήταν και άλλες αντιφάσεις στη μαρτυρία της ΜΚ1, όπως το πώς βρέθηκε αυτή να μπορεί μετά από ένα τέτοιο πέταγμα από ψηλά και κλωτσιές στο σώμα της ενόσω βρισκόταν χάμω στο πάτωμα, να μπει σε αυτοκίνητο τόσο γρήγορα για να οδηγήσει μακριά από τον Κατηγορούμενο αντί να κείτεται στο έδαφος καταπονεμένη. Όσον αφορά το χειρότερο κατά την κρίση μου επεισόδιο από αυτά που περιγράφει, εκείνο του 2014, με το χαλάκι του μπάνιου που κατ' ισχυρισμόν κρατούσε ο κατηγορούμενος πάνω από το πρόσωπό της για να τη σκοτώσει, είναι άξιον απορίας πώς δεν την έφερε εκείνο το περιστατικό στο σημείο να τον καταγγείλει γραπτώς στην Αστυνομία, παρά μόνο αντέδρασε κατ' αυτόν τον τρόπο για κάποια τηλεφωνικά γραπτά μηνύματα του Ιούλιου 2015, ήτοι ένα ίσως και πλέον χρόνο αργότερα. Όλα τα πιο πάνω, δημιουργούν στο Δικαστήριο την εντύπωση ότι είναι ορθή η εισήγηση Υπεράσπισης ότι η μαρτυρία της ΜΚ1 θα πρέπει να κριθεί υπό το πρίσμα της εξής εξέλιξης, η οποία κατά την κρίση μου αποτελεί μια αληθοφανή εκδοχή꞉ ότι μετά που ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε για τον ερωτικό δεσμό που σύναψε η ΜΚ1 με τρίτα πρόσωπα και δεδομένων των δικών της απειλών ότι θα εγκατέλειπε την Κύπρο παίρνοντας μαζί της το παιδί που απέκτησε μαζί με τον Κατηγορούμενο, αυτός καταχώρισε αίτηση στο Δικαστήριο για να εμποδίσει την έξοδο του παιδιού από τη χώρα και για ν' αποκτήσει τη γονική του επιμέλεια. Η αίτηση του αυτή καταχωρήθηκε 22.7.2015, το Διάταγμα εκδόθηκε 23.7.2015, συντάχθηκε όμως στις 28.7.2015 και ακολούθησε κάποιος χρόνος μέχρι που να της επιδοθεί. Όταν πλέον αυτή έλαβε γνώση του Διατάγματος, τότε και μόνον αποφάσισε να προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία εναντίον του, ως και αυτή που εξετάζεται στην παρούσα υπόθεση. Δηλαδή, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων η Υπεράσπιση απέδειξε τον ισχυρισμό της ότι η ΜΚ1 είχε αλλότριο κίνητρο στο να καταγγείλει τον Κατηγορούμενο στο στάδιο που το έπραξε, για να δυσχεράνει τις πιθανότητες επιτυχίας άλλης δικαστικής αίτησής του. Το ότι ο Κατηγορούμενος έλαβε τα πιο πάνω δικαστικά διαβήματα είναι αποδεδειγμένο στη βάση των τεκμηρίων που κατέθεσε στο Δικαστήριο. Στο σημείο αυτό, κρίνω κατάλληλο να σημειώσω ότι ο Κατηγορούμενος παρακολούθησε το σύνολο της δικαστικής διαδικασίας στην Ελληνική γλώσσα, έδωσε ενόρκως μαρτυρία και αντεξετάστηκε χωρίς δυσκολία στην Ελληνική γλώσσα και υποστήριξε με την παρουσία του, με ήπιο, συγκροτημένο και περιεκτικό λόγο την εκδοχή του, χωρίς να αφήσει στο Δικαστήριο αμφιβολία για την αξιοπιστία του. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν προσέφερε αξιόπιστη και επαρκή μαρτυρία για να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών αρ. 1 και
11. Συνεπακόλουθα, οι κατηγορίες αυτές υπόκεινται σε απόρριψη και κατ' επέκταση συμπαρασύρεται σε απόρριψη και η κατηγορία αρ.
12. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο