Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Ιάκωβος Ιακώβου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 736/2015, 9/8/2017

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ο Κατηγορούμενος αρ. 1 επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και ακολούθως η Κατηγορούμενη αρ. 2 δήλωσε ότι υιοθετεί την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου

1. Η προσκομισθείσα μαρτυρία. Η μαρτυρία της ΜΚ1 Η ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης, ημερ. 12.3.2015 (βλ. το Τεκμήριο 1). Εκεί αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο η ίδια υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας και περιγράφει τις ενέργειες στις οποίες η ίδια προέβη στο πλαίσιο διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης ως εξής꞉ · Πρώτον, παρέλαβε στις 2.1.2015 από την Αστ. 4766 Μ. Κοσμά (ΜΚ2) τα τεκμήρια, τα οποία έθεσε στη φύλαξή της και κατόπιν, στις 2.2.2015, τα παρέδωσε στον Ε/Αστ. 5700 Ε. Παναγιώτου για μεταφορά τους στο Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων Αρχηγείου Αστυνομίας. · Δεύτερον, στις 12.3.2015 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την εδώ Κατηγορούμενη 2 (βλ. Τεκμήριο 2). · Τρίτον, την ίδια μέρα (12.3.2015) κατηγόρησε γραπτώς την εδώ Κατηγορούμενη 2 για αδίκημα με λεπτομέρειες ως αυτές του κατηγορητηρίου (βλ. το Τεκμήριο 3). Τα τεκμήρια τα οποία αναφέρονται στην κατάθεση της ΜΚ1 είναι τα εξής꞉ · Αστ. τεκμήριο 1꞉ Ένας πύργος Η/Υ μάρκας Η.Ρ. με S/N HUB73208DQ. · Αστ. τεκμήριο 2꞉ Ένας πύργος Η/Υ μάρκας Η.Ρ. με S/N CZC746STF
2. · Αστ. τεκμήριο 3꞉ Ένας πύργος Η/Υ μάρκας Η.Ρ. με S/N CZC7263GLV. · Αστ. τεκμήριο 4꞉ Ένας πύργος Η/Υ μάρκας Η.Ρ. με S/N 2UA
3. Έγινε δήλωση ενώπιον του Δικαστηρίου από τον συνήγορο Υπεράσπισης (βλ. πρακτικά δικασίμου ημερ. 21.3.2017) ότι είναι παραδεκτό ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές (Η/Υ) που αναφέρονται ως πιο πάνω στην κατάθεση της ΜΚ1 (βλ. δικαστικό Τεκμήριο 1) είναι αυτοί που παραλήφθηκαν κατά την έρευνα στη σκηνή, δηλαδή στο επίδικο υποστατικό, και ότι διακινήθηκαν νομότυπα ακολούθως προς και από το Δικανικό Εργαστήριο Ηλεκτρονικών Δεδομένων Αρχηγείου Αστυνομίας. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις που υπέβαλε στη ΜΚ1 η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχή, αυτή απάντησε ότι η Κατηγορούμενη 2, την οποία αναγνώρισε η ΜΚ1 ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν αυτή που της παρουσιάστηκε ως υπεύθυνη του υποστατικού με εργοδότη της τον 1ο Κατηγορούμενο. Η ΜΚ1 είχε καλέσει και τον 1ο Κατηγορούμενο για να τον ανακρίνει, αλλά της δήλωσε ότι δεν μπορούσε κατ' εκείνην την ημερομηνία και πήγε σε μετέπειτα ημερομηνία. Δεν υπήρξε αντεξέταση της ΜΚ
4. Η μαρτυρία της ΜΚ
5. Η ΜΚ2 υπηρετούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο στον Αστυνομικό Σταθμό Αγίας Νάπας. Υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης που η ίδια συνέταξε και η οποία φέρει ημερομηνία 18.12.2014 (βλ. το Τεκμήριο 4). Όπως εκεί αναφέρει, αυτή επισκέφθηκε εκείνη την ημερομηνία και ώρα 21꞉25 το κατάστημα αρ.10 στη Θεοδόση Πιερίδη 3 στην Αγία Νάπα κατόπιν δικαστικού εντάλματος έρευνας (βλ. το Τεκμήριο 5). Κατά την είσοδο στο πρακτορείο, η ΜΚ2 εντόπισε ως υπεύθυνη του πρακτορείου την Κατηγορούμενη 2, της υπέδειξε το ένταλμα και εκείνη απάντησε «Κάμετε τη δουλειά σας.». Ακολούθως, ερεύνησε το υποστατικό και εντόπισε εκεί τους τέσσερις ηλεκτρονικούς υπολογιστές που αναφέρονται στην κατάθεση της ΜΚ1 πιο πάνω ως τα αστυνομικά τεκμήρια 1 έως
6. Τους υπέδειξε στην Κατηγορούμενη 2 και απάντησε «Κάμετε τη δουλειά σας». Ακολούθως, κατόπιν υπόδειξης του Ε/Αστ. 5776 (ΜΚ3), η ΜΚ2 πληροφόρησε την Κατηγορούμενη 2 ότι «υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι οι εν λόγω ηλεκτρονικοί υπολογιστές μετατρέπονται σε παιγνιομηχανήματα περιορισμένου οφέλους και online casino», της επέστησε την προσοχή της στο Νόμο και αυτή απάντησε «Εγιώ είμαι υπάλληλος». Η ΜΚ2 εξέδωσε απόδειξη παραλαβής των τεκμηρίων (βλ. Τεκμήριο 6) προς την Κατηγορούμενη 2 και ακολούθως έθεσε υπό τη δική της φύλαξη τους υπολογιστές μέχρι που στις 2.1.2015 τους παρέδωσε στη ΜΚ
7. Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, η ΜΚ2 περίγραψε το επίδικο υποστατικό ως μικρό κατάστημα, μέσα στο οποίο εντόπισε να είναι εγκατεστημένη σε μία σειρά οι τέσσερις επίμαχοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και οι οποίοι ήταν σβηστοί. Ο 1ος Κατηγορούμενος δεν ήταν παρών στο υποστατικό καθ' ον χρόνο έγινε η έρευνα. Αντεξετασθείσα, η ΜΚ2 ερωτήθηκε μόνο πού στήριξε η ίδια την «εύλογη υπόνοια» ότι οι Η/Υ χρησιμοποιούνταν για παράνομους σκοπούς. Αυτή απάντησε ότι προχώρησε σε κατάσχεση των Η/Υ βάσει οδηγιών του ειδικού αστυφύλακα (ΜΚ3) και δέχθηκε ότι δεν ήταν δική της η υπόνοια για την οποία πληροφόρησε την Κατηγορούμενη
8. Η μαρτυρία του ΜΚ
9. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσής του ημερ. 31.10.2014, η οποία τιτλοφορείται «Προκαταρκτική Έκθεση» (βλ. το Τεκμήριο 7). Όπως εκεί αναφέρεται, ο ΜΚ3 υπηρετούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο στο ΚΕΜ της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αμμοχώστου. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι η συλλογή, ο χειρισμός και η προκαταρκτική εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων που αφορούν ηλεκτρονικό τζόγο, παιγνιομηχανήματα περιορισμένου οφέλους και παράνομα στοιχήματα, αφού έτυχε εκπαίδευσης από το Δ.Ε.Η.Δ Αρχηγείου Αστυνομίας. Την 18.12.1014 μεταξύ των ωρών 21꞉25 - 21꞉40 ο ΜΚ3 συμμετείχε στην αστυνομική έρευνα που έγινε στο επίδικο υποστατικό δυνάμει του δικαστικού εντάλματος έρευνας. Ως υπεύθυνο της έρευνας ο ΜΚ3 κατονομάζει τον Αστ. 932 Α. Αρτεμίου του ΟΠΕ Αμμοχώστου. Στο υποστατικό ήταν παρούσα η Κατηγορούμενη 2 ως υπεύθυνη. Ο ΜΚ3 εντόπισε 4 Η/Υ, εκ των οποίων ένας Η/Υ βρισκόταν πίσω από τον πάγκο του ταμείου ως «κεντρικός Η/Υ» (βλ. αστυνομικό τεκμήριο 1) και οι άλλοι τρεις Η/Υ «ως clients» βρίσκονταν σε πάγκους σε ξεχωριστό δωμάτιο πίσω από το ταμείο (βλ. αστυνομικό τεκμήριο 2 έως 4). Όλοι οι Η/Υ ήταν εκτός λειτουργίας και ήταν ζεστοί. Αφού ενημέρωσε ο ΜΚ3 τον υπεύθυνο της έρευνας Αστ. 932 Α. Αρτεμίου, προχώρησε βάσει οδηγιών του και αποσύνδεσε τους Η/Υ. Καταλήγει στην Προκαταρκτική του έκθεση και αναφέρει ο ΜΚ3 ότι για να διαπιστωθεί κατά πόσο οι Η/Υ χρησιμοποιούνταν ως παιγνιομηχανήματα περιορισμένου οφέλους ή τυχερό παιγνίδι καζίνο πρέπει να σταλούν για περαιτέρω εξετάσεις στο ΔΕΗΔ. Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ3 διευκρίνισε ότι κατέγραψε στην έκθεση του ότι εφόσον βρήκε σβηστούς τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές δεν διενήργησε οποιαδήποτε εξέταση στο περιεχόμενό τους. Απλώς τους αποσύνδεσε και τότε ήταν που διαπίστωσε ότι ήταν «ζεστοί», πράγμα που κατέγραψε στην έκθεσή του, «χωρίς να υποδηλώνει κάτι αυτό». Αν οι Η/Υ ήταν ανοικτοί / αναμμέννοι καθ' ον χρόνο τους εντόπισε, τότε θα εξέταζε ότι βρισκόταν στην όψη τους για να το καταγράψει. Όχι εκτενείς εξετάσεις. Η εκπαίδευση που έλαβε στο Αρχηγείο Αστυνομίας ήταν μόνο για προκαταρκτική έρευνα. Αντεξετασθείς, ο ΜΚ3 ρωτήθηκε τί εννοούσε όταν ανέφερε ότι βρήκε τον ένα Η/Υ «στο ταμείο». Η απάντησή του ήταν «Δεν είμαι βέβαιος». Ερωτηθείς επίσης να πει αν βρήκαν χρήματα κατά την έρευνα, ο ΜΚ3 απάντησε «Δεν ήταν στα καθήκοντά μου». Η μαρτυρία του ΜΚ4 Ο ΜΚ4, όπως ο ίδιος δήλωσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, υπηρετεί από το Μάη του 2009 στο Δ.Ε.Η.Δ Αρχηγείου Αστυνομίας. Έλαβε μέρος σε διάφορες εκπαιδεύσεις σε διάφορους οργανισμούς στην Ευρώπη, όπως είναι ο OLAF. Επίσης, είναι μέλος του IACIS (International Association Computer Investigation Specialists) και στο παρόν στάδιο είναι στη διαδικασία απόκτησης ενός πιστοποιητικού που αφορά την εξέταση ηλεκτρονικών δεδομένων. Ο ΜΚ4 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής Έκθεσής του, με αριθμό αναφοράς «Αριθμός εργαστηρίου ΒΕΤ꞉ 055/15, ΥΠ.ΕΓ.Ε꞉ 638/15, Αρ. Π.Η.꞉ 161/12/14» (βλ. το Τεκμήριο 8). Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής τον κάλεσε να διαβάσει διάφορα τμήματα της έκθεσής του και να τα διευκρινίσει, όπως επίσης και να επεξηγήσει πώς κατέληξε στα συμπεράσματά του. Καθήκοντα του ΜΚ4 αποτελούν η συλλογή, ο χειρισμός και η εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων όπου και όταν χρειάζεται σε σκηνές έρευνας που αφορούν οποιοδήποτε αδίκημα και η δικανική εξέταση ηλεκτρονικών τεκμηρίων στο εργαστήριο με σκοπό τον εντοπισμό οποιασδήποτε μαρτυρίας, η οποία δυνατό να σχετίζεται με το υπό διερεύνηση αδίκημα. Στους όρους εντολής του ΜΚ4 για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης ήταν να εξετάσει τα αστυνομικά τεκμήρια 1 έως 4 που αναφέρονται στη γραπτή κατάθεση της ΜΚ1 (και στα οποία αυτός έδωσε τα διακριτικά ΜΜ1 έως ΜΜ4, αντίστοιχα), με σκοπό να εντοπίσει κατά πόσον υπάρχει εγκατεστημένο σε αυτά λογισμικό πρόγραμμα μέσω του οποίου να παρέχονται υπηρεσίες για διεξαγωγή στη Δημοκρατία παιγνιομηχανημάτων περιορισμένου οφέλους (slot machines) καθώς και παιχνιδιών παρεχομένων με απευθείας σύνδεση (online casino). Προέβη ο ΜΚ4 σε δικανικό αντίγραφο των ΜΜ1 έως ΜΜ4 χρησιμοποιώντας ειδική συσκευή (write - blocker - Tableau T35689iu Forensic Bridge), η οποία επιτρέπει την πρόσβαση / ανάγνωση στα δεδομένα της κάθε συσκευής, αλλά δεν επιτρέπει να γίνουν οποιεσδήποτε αλλαγές / εγγραφές (read-only) και τα αποθήκευσε σε σκληρό δίσκο της Αστυνομίας στον οποίο έδωσε το διακριτική «ΜΜ». Ο εν λόγω σκληρός δίσκος υποβλήθηκε σε διαδικασία μόνιμης διαγραφής (wipe) με τη χρήση του δικανικού εργαλείου PALADIN. Στις 8.2.2015 ο ΜΚ4 προέβηκε σε αυτοματοποιημένη ανάλυση του περιεχομένου των δικανικών αντιγράφων (image) των τεκμηρίων με διακριτικό ΜΜ1 - ΜΜ4 μέσω του λογισμικού προγράμματος με την ονομασία "Internet Evidence Finder" και αποθήκευσε τα αποτελέσματα σε ένα ηλεκτρονικό φάκελο. Στις 9.2.2015 προέβη σε περαιτέρω αυτοματοποιημένη ανάλυση του περιεχομένου των εν λόγω δικανικών αντιγράφων με τη βοήθεια του λογισμικού προγράμματος "Access Data FTK". Παραθέτω πιο κάτω τα συμπεράσματα του ΜΚ4 όπως καταγράφονται στην Έκθεσή του꞉ «
10. Τα τεκμήρια με διακριτικό ΜΜ1 - ΜΜ4 είναι σε λειτουργήσιμη κατάσταση.
11. Στα τεκμήρια με διακριτικό ΜΜ - ΜΜ4 διαπίστωσα ότι έγιναν επισκέψεις στην ιστοσελίδα http꞉//play.totalegame.net σε διάφορες ημερομηνίες. Ο λόγος που δεν βρέθηκαν όλες οι ημερομηνίες πρόσβασης στην εν λόγω ιστοσελίδα είναι γιατί υπάρχει εγκατεστημένο το λογισμικό πρόγραμμα με την ονομασία Deep Freeze της εταιρείας Faronics, το οποίο έχει τη δυνατότητα να επαναφέρει το σύστημα ενός Η/Υ στην αρχική του κατάσταση κάθε φορά που ο Η/Υ επανεκκινείται, δηλαδή στην κατάσταση πριν από τις αλλαγές που προκαλούνται από τον χρήστη και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις επαναφοράς του χειριστή του προγράμματος. Το συγκεκριμένο λογισμικό δεν κρυπτογραφεί οποιαδήποτε δεδομένα, αλλά επαναφέρει τον Η/Υ στην αρχική του κατάσταση κάθε φορά που επανεκκινείται, διαγράφοντας έτσι την οποιαδήποτε δραστηριότητα του χρήστη κατά τη διάρκεια που ο Η/Υ βρισκόταν σε λειτουργία.
12. Οι ιστοσελίδες https꞉//www.totalegame.net και http꞉//play.totalegame.net δεν βρίσκονται στη λίστα φραγής που ορίστηκε από την Εθνική Αρχή Στοιχημάτων.
13. Οι Η/Υ με διακριτικά ΜΜ1 - ΜΜ4 είχαν τη δυνατότητα με τη χρήση συγκεκριμένου ονόματος χρήστη (login name) και κωδικού πρόσβασης (password) μέσω της ιστοσελίδας http꞉//play.totalegame.net να μετατραπούν σε μηχανές τυχερού παιγνίου.» Όσον αφορά το συμπέρασμα αρ. 3 πιο πάνω, ο ΜΚ4 εξήγησε κατά την κυρίως εξέτασή του ότι η Εθνική Αρχή Στοιχημάτων, σε συνεργασία με τους παρόχους διαδικτύου, κάποιες ιστοσελίδες που αφορούν ηλεκτρονικό τζόγο τις τοποθετεί στη λίστα φραγής, για να μην είναι προσβάσιμες στο κοινό. Οι συγκεκριμένες ιστοσελίδες δεν βρίσκονταν σε αυτή τη λίστα καθ΄ον χρόνο ο ΜΚ4 διεξήγαγε την ανάλυση των δικανικών τεκμηρίων της παρούσας υπόθεσης και ετοίμασε την Έκθεση ως το Τεκμήριο
14. Εξ όσων, όμως ήταν σε θέση να γνωρίζει, καθ' ον χρόνο αυτός έδιδε μαρτυρία στο Δικαστήριο, ήτοι στις 10.5.2017, οι συγκεκριμένες ιστοσελίδες είχαν ενταχθεί στη λίστα φραγής. Όσον αφορά το συμπέρασμα αρ. 4 πιο πάνω, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο ΜΚ4 παρατήρησε στην Έκθεσή του τα εξής꞉ Σε όλα τα τεκμήρια, ΜΜ1 έως ΜΜ4, υπήρχε εγκατεστημένο το ίδιο λειτουργικό σύστημα Windows XP και το λογισμικό πρόγραμμα Deep Freeze. Δεν υπήρχε λογισμικό πρόγραμμα που να μετατρέπει τον Η/Υ σε μηχανή τυχερών παιγνίων, αλλά υπήρχε η δυνατότητα αυτή μέσω του διαδικτύου και, ειδικότερα, της πρόσβασης στις ιστοσελίδες https꞉//www.totalegame.net και http꞉//play.totalegame.net. Οι συγκεκριμένες ιστοσελίδες, από έρευνα που έκανε ο ΜΚ4 μέσω συγκεκριμένης ιστοσελίδας διερεύνησης ηλεκτρονικών διευθύνσεων την οποία αναφέρει στην Έκθεσή του, φάνηκε ότι ήταν εγγεγραμμένες από εταιρεία με διεύθυνση στη Νέα Ζηλανδία (τα στοιχεία της οποίας παραθέτει ο ΜΚ4 στην Έκθεσή του) και οι ιστοσελίδες αυτές φιλοξενούνταν στο Χογκ Κογκ με συγκεκριμένους αριθμούς ηλεκτρονικής διεύθυνσης που επίσης αναφέρονται στην Έκθεση του ΜΚ
15. Κατά τον έλεγχο της ιστοσελίδας http꞉//play.totalegame.net, ο ΜΚ4 διαπίστωσε ότι αυτή αφορά ιστοσελίδα που προσφέρει υπηρεσίες ηλεκτρονικού τζόγου, casino, αφού πρώτα ο χρήστης πληκτρολογούσε το όνομά του και τον κωδικό πρόσβασης. Δηλαδή, όπως ο ΜΚ4 εξήγησε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο χρήστης με την εγγραφή του μπορούσε να παίζει ηλεκτρονικό τζόγο, δηλαδή να παίξει με χρήματα παιγνίδια και να κερδίσει ή να χάσει. Ο ΜΚ4 επεσήμανε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο ίδιος δεν κατέστη δυνατό να εγγραφεί ως χρήστης για ν' αποκτήσει σύνδεση. Για να το πετύχει αυτό, έπρεπε να πληκτρολογήσει το όνομα του χρήστη και τον κωδικό πρόσβασης. Ο ίδιος, από εξετάσεις που έκανε, δεν κατάφερε να βρει τον κωδικό πρόσβασης ή το όνομα χρήστη. Δεν του έδιδε τη δυνατότητα η ιστοσελίδα να κάνει εγγραφή, γι' αυτό και δεν μπορούσε ο ίδιος να δημιουργήσει λογαριασμό. Αντεξετάστηκε ο ΜΚ4 από το συνήγορο Υπεράσπισης. Προέκυψαν από την αντεξέτασή του, οι εξής δηλώσεις του ΜΚ4꞉ · Ότι στην επίμαχη ιστοσελίδα http꞉//play.totalegame.net θα μπορούσε να έχει πρόσβαση και κάποιος από το σπίτι του εφόσον είχε σύνδεση με το διαδίκτυο ή ακόμη, πιθανόν, και από το κινητό του τηλέφωνο, εφόσον είχε σύνδεση με το διαδίκτυο και είχε τη συγκεκριμένη εφαρμογή (application). · Οι Η/Υ που παραλήφθηκαν από το επίδικο υποστατικό ήταν απλοί, με εξαίρεση το γεγονός ότι βρέθηκε εγκατεστημένο σε αυτούς το λογισμικό πρόγραμμα Deep Freeze. Εκείνο το λογισμικό δεν θα ανέμενε, για παράδειγμα, ο ΜΚ4 να το εγκαθιστούσε κάποιος στον Η/Υ του σπιτιού του, εκτός αν ήθελε να προστατεύσει τον Η/Υ από την πρόσβαση οποιουδήποτε τρίτου προσώπου. · Σε ένα υποστατικό όπου οι Η/Υ ενοικιάζονται στο κοινό με το χρόνο, θα ήταν λογικό να υπάρχει εγκατεστημένο το λογισμικό πρόγραμμα Deep Freeze για να μην μπορεί να βλέπει ένας χρήστης τί έκανε ο προηγούμενος χρήστης. Ακριβώς επειδή το συγκεκριμένο λογισμικό πρόγραμμα επιτρέπει να διαγράφονται οι προηγούμενες χρήσεις του Η/Υ και να μην φαίνονται οι ημερομηνίες χρήσεις ή οι ρυθμίσεις ή οι αλλαγές που επέφερε ο προηγούμενος χρήστης. · Για ορισμένους από τους παραληφθέντες Η/Υ δεν εντοπίστηκε η ημερομηνία επισκέψεων στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα, επειδή ήταν σε εφαρμογή το Deep Freeze. · Δεν μπορούσε να γνωρίζει ο ΜΚ4 πότε περιήλθαν οι τέσσερις επίμαχοι Η/Υ στην κατοχή των Κατηγορουμένων. · Δεν γνώριζε ο ΜΚ4 να πει αν η συγκεκριμένη ιστοσελίδα προσέφερε τη δυνατότητα να παίξει κάποιος χρήστης τυχερά παιγνίδια καζίνο μόνο για ευχαρίστηση, δηλαδή χωρίς χρήματα. Η ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης 2 Επισημαίνω ότι εδώ δόθηκε μαρτυρία μέσω της ΜΚ1 ότι όταν ανέκρινε την Κατηγορούμενη 2, την οποία εντόπισαν κατά την έρευνα να βρίσκεται ως υπεύθυνη στο επίδικο υποστατικό, εκείνη ισχυρίστηκε (βλ. το δικαστικό Τεκμήριο 2) ότι το υποστατικό χρησιμοποιείτο ως «internet cafe» και ότι οι υπηρεσίες που παρέχει το υποστατικό είναι διαδικτυακές (internet). Τέθηκε υπόψη της ότι εντοπίστηκαν στο υποστατικό ηλεκτρονικοί υπολογιστές (Η/Υ) από την εξέταση των οποίων διαφάνηκε ότι έγιναν επισκέψεις μέσω των εν λόγω Η/Υ στην ιστοσελίδα http꞉//play.totalegame.net, η οποία προσφέρει απευθείας πρόσβαση (on line) σε τυχερά παιγνίδια καζίνο και η απάντηση που έδωσε ήταν ότι δεν γνώριζε γι' αυτό. Ρωτήθηκε στη συνέχεια η Κατηγορούμενη 2 γιατί υπήρχαν οι περιορισμοί πρόσβασης για χρήση της συγκεκριμένης ιστοσελίδας (ήτοι όνομα χρήση και κωδικός πρόσβασης - user name και password) και πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν υπήρχε κωδικός πρόσβασης. Όταν ρωτήθηκε ποιος δίδει στους πελάτες του υποστατικού τον κωδικό πρόσβασης για την ιστοσελίδα http꞉//play.totalegame.net, η Κατηγορούμενη απάντησε ότι «Ο,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Όταν ρωτήθηκε γιατί εγκατέστησε στους Η/Υ το πρόγραμμα Deep Freeze, το οποίο επαναφέρει τον Η/Υ στην αρχική του κατάσταση όποτε επανεργοποιείται, η Κατηγορούμενη 2 απάντησε ότι δεν είναι δική της υπόθεση αυτό και ό,τι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο. Όταν ρωτήθηκε γιατί και πώς απενεργοποίησε τους Η/Υ πριν την είσοδο της Αστυνομίας στο υποστατικό, η Κατηγορούμενη 2 ανέφερε ότι χρησιμοποίησε ένα «control» και πως και πάλιν ό,τι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο. Το μόνο άλλο πρόσωπο που γνώριζε η ίδια ό,τι ασχολείτο με τη διοίκηση και διαχείριση του επίδικου υποστατικού ήταν ο Κατηγορούμενος 1, ο οποίος και την εργοδότησε. Εκείνος ενοικίαζε το υποστατικό από τρίτο πρόσωπο, ήτοι κάποιον Χαχολή. Καταθέσεις που αφορούν στο ρόλο του κατηγορούμενου αρ.
16. Κατατέθηκε ως παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της, η γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ο κ. Γιάννης Χαχολής στις 11.3.2015 (βλ. Τεκμήριο 11) που είναι διευθυντής της εταιρείας A. Chacholis Developers Ltd (στο εξής «η εταιρεία») που έχει την ιδιοκτησία του κτιριακού συγκροτήματος στην οδό Θεοδόση Πιερίδη στην Αγία Νάπα όπου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό. Ανέφερε ότι τα καταστήματα αρ. 10, 11 και 12 τα ενοικίαζε στον Ανδρέα Ανδρέου από την Αγία Νάπα. Τα δύο τελευταία από αυτά λειτουργούσαν ως πρακτορείο στοιχημάτων, ενώ το κατάστημα αρ. 10 ήταν κενό. Το κατάστημα αρ. 9 στην ίδια σειρά το ενοικίασε ο Κατηγορούμενος αρ. 1 από την εταιρεία δυνάμει γραπτής συμφωνίας στις 17.11.2014 για να το λειτουργήσει ως internet café. Πριν ενοικιάσει το κατάστημα αρ. 9, ο 1ος κατηγορούμενος λειτουργούσε το κατάστημα 10, το οποίο ενοικίαζε από κάποιον κ. Ανδρέα Ανδρέου. Επεσήμανε ακόμη ο κ. Χαχολής ότι ο 1ος Κατηγορούμενος έγραψε πάνω στην πόρτα του καταστήματος αρ. 9, τον αριθμό «10». Δεν γνώριζε να πει ο κ. Χαχολής για ποιο λόγο το έκανε αυτό ο Κατηγορούμενος
17. Κατατέθηκε ως παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της η γραπτή κατάθεση που έδωσε ο Ανδρέας Ανδρέου στην Αστυνομία παλαιότερα, ήτοι στις 31.12.2013 (βλ. Τεκμήριο 12) και στην οποία δήλωνε ότι ενοικίαζε το κατάστημα αρ. 10 στον 1ο κατηγορούμενο έναντι ενοικίου 400 ευρώ. Η ανώμοτη δήλωση του 1ου Κατηγορούμενου Παραθέτω αυτούσια τη δήλωση του 1ου Κατηγορούμενου꞉ «Ενοικίασα το συγκεκριμένο υποστατικό για να λειτουργήσω Internet Café στις 17/11/2014 από τον Γιάννη Χαχολή. Στις 18/12/2014 που ήρθε η Αστυνομία ήτο σε λειτουργία μόνο 2-3 εβδομάδες. Αγόρασα τους συγκεκριμένους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές μεταχειρισμένους με το σύστημα διαγραφής, για να μην γνωρίζει ο κάθε πελάτης τί έκανε ο προηγούμενος. Το κεντρικό είναι για να γίνεται έλεγχος να μην χρησιμοποιούνται για παράνομους σκοπούς, κυρίως σεξουαλικής φύσεως, αλλά και οτιδήποτε άλλο παράνομο. Γνωρίζω ότι αν κάποιος έχει τους κατάλληλους κωδικούς με την πιστωτική του κάρτα μπορεί να ασχοληθεί με το στοίχημα, αλλά εγώ ουδέποτε επέτρεψα κάτι τέτοιο, ούτε έχω τέτοιους κωδικούς ούτε καμία συμφωνία με οποιοδήποτε καζίνο. Προηγουμένως νοικίαζα τα διπλανά μαγαζιά από τον Ανδρέα Ανδρέου και τα λειτουργούσα ως πρακτορείο στοιχημάτων αλλά αποφάσισα να το κλείσω. Προσωπικά ουδέποτε ήμουν στο μαγαζί. Απλώς περνούσα μια δυο φορές την ημέρα να πάρω την είσπραξη και να πληρώσω τους υπαλλήλους που ήταν εκεί. Είμαι αθώος.». Η εκτίμηση του Δικαστηρίου στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, ανέλυσα τη νομική πτυχή της κατηγορίας αρ. 1 και ειδικότερα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που κταλογίζεται στους Κατηγορούμενους, ως ακολούθως꞉ Η κατηγορία που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 στηρίζεται στα άρθρα 2 και 6Δ του περί Οίκων Στοιχημάτων, Οίκων Κυβείας και Παρεμπόδισης της Κυβείας Νόμου, Κεφ. 151, όπως έκτοτε τροποποιήθηκε. Κατά την ουσιώδη ημερομηνία ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος επί του κατηγορητηρίου, ήτοι κατά την 18.12.2014, που ήταν η ημερομηνία κατά την οποία, ως η προσφερθείσα μαρτυρία, έγινε δυνάμει δικαστικού εντάλματος η επιτόπια έρευνα στο επίδικο υποστατικό και εντοπίστηκαν οι επίμαχοι τέσσερις Η/Υ (αστυνομικά τεκμήρια 1 έως 4 ή ΜΜ1 έως ΜΜ4), η τελευταία τροποποίηση που είχε υποστεί ο Νόμος (Κεφ. 151) ήταν δυνάμει του Νόμου 168(Ι)/
18. Ο εν λόγω Τροποποιητικός Νόμος δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 7.11.2014 (βλ. Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4470, 7.11.2014). Δεδομένου ότι δεν υπάρχει διαφορετική πρόνοια στον εν λόγω Τροποποιητικό Νόμο, έπειται ότι αυτός τέθηκε σε ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσής του. Συνεπώς, οι διατάξεις του τέθηκαν σε ισχύ από 7.11.
19. Τούτο το θεωρώ σημαντικό, διότι ήταν βάσει εκείνου του Νόμου που εισήχθηκαν στο βασικό Νόμο (Κεφ. 151) οι απαγορευτικές διατάξεις του άρθρου 6Δ, επί των οποίων εδράζεται το Κατηγορητήριο. Πράξεις ή ενέργειες που δυνατόν να εμπίπτουν στο πεδίο απαγόρευσης που θεσπίζει το άρθρο 6Δ και οι οποίες διενεργήθηκαν πριν την ημερομηνία θέσπισης των εν λόγω απαγορευτικών διατάξεων (ήτοι πριν τις 7.11.2014), δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη νομική βάση για να προσαφθεί ποινική κατηγορία στους Κατηγορούμενους. Αναφέρομαι στο γνωστό νομικό αξίωμα «nullum crimen et nulla poena sine lege» (δηλαδή, κανένα έγκλημα και καμία ποινή χωρίς υφιστάμενο νόμο) που διέπει το ποινικό δίκαιο. Οι διατάξεις του άρθρου 6Δ και οι ορισμοί που εισήχθηκαν με το Ν.168(Ι)/2014προβλέπουν τα εξής꞉ «6Δ.-

(1)Πρόσωπο το οποίο λειτουργεί υποστατικό για παροχή υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών καζίνο είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εκατόν χιλιάδες ευρώ (€100.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.

(2)Το δικαστήριο κατά την επιβολή ποινής σύμφωνα με το παρόν άρθρο, δύναται επιπρόσθετα να διατάξει το κλείσιμο του υποστατικού και πρόσωπο το οποίο παραβιάζει το διάταγμα είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα

(5)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες χιλιάδες ευρώ (€300.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.». Ο όρος «τυχερά παιχνίδια καζίνο» ορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου ως εξής꞉ «"τυχερά παιχνίδια καζίνο" σημαίνει οποιαδήποτε τυχερά παιχνίδια ή παιγνίδια μεικτά τύχης και δεξιότητας τα οποία παρέχονται με παιγνιομηχανήματα περιορισμένου οφέλους ή με απευθείας σύνδεση (on line) μέσω τερματικών μηχανών διασυνδεδεμένων με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών και μέσω τηλεπικοινωνιών, πόκερ, black jack, άλλο παρόμοιο παιχνίδι με τραπουλόχαρτα, τσιόλο, ζάρι, ρουλέτα, τροχό της τύχης ή οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι που παίζεται σε καζίνο.». Δεδομένου του πιο πάνω ορισμού του όρου «τυχερά παιγνίδια καζίνο», δεν δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα ή κενό στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής το γεγονός ότι βάσει της μαρτυρίας που προσέφερε η εκδοχή της είναι ότι χρησιμοποιούνταν «απλοί» ηλεκτρονικοί υπολογιστές για την απευθείας σύνδεση (on line) μέσω διαδικτύου με τα τυχερά παιγνίδια καζίνο. Αντίθετα προς όσα εισηγήθηκε ο συνήγορος Υπεράσπισης στο εκ πρώτης όψεως, έκρινα ότι ο ίδιος ο ορισμός που εισήξε ο Νομοθέτης δεν φαίνεται να απαιτεί όπως οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές φέρουν οποιοδήποτε «εξάρτημα ή προσάρτημα» προκειμένου να λειτουργούν για την παροχή τυχερών παιχνιδιών καζίνο. Η περίπτωση του άρθρου 2(ζ) στην οποία αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος, και η οποία κάνει λόγο για «εξάρτημα ή προσάρτημα» σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, εμπίπτει στον ορισμό του όρου "παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους (slot machine)"[i]. Είναι λοιπόν σημαντικό να σημειωθεί ότι τα «παιγνιομηχανήματα περιορισμένου οφέλους» υπόκεινται σε απαγορευτικές διατάξεις άλλες από εκείνες του άρθρου 6Δ και συγκεκριμένα υπόκεινται στις διατάξεις του άρθρου 6Ε[ii], το οποίο επίσης εισήχθη στο βασικό Νόμο (Κεφ. 151) με το Νόμο 168(Ι)/2014. Στην παρούσα υπόθεση δεν απασχολεί το Δικαστήριο τί διαλαμβάνει ο όρος «παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους», αφού η κατηγορία αρ. 1 προωθείται δυνάμει του άρθρου 6Δ και όχι δυνάμει του άρθρου 6Ε. Καταλήγω, συναφώς, να σημειώνω ότι δεν ήταν αναγκαίο για την Κατηγορούσα Αρχή να προσφέρει μαρτυρία ότι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές που εντοπίστηκαν στο επίδικο υποστατικό δεν ήταν απλοί ή ότι η παροχή πρόσβασης στα τυχερά παιγνίδια καζίνο γινόταν μέσω κάποιου προσαρτήματος ή εξαρτήματος. Υπάρχει η μαρτυρία του ΜΚ4 ότι βρέθηκε εγκατεστημένο το λογισμικό πρόγραμμα Deep Freeze στους επίμαχους Η/Υ από τις 28.1.2010 (βλ. εκείνους με τα διακριτικά ΜΜ1 έως ΜΜ3 - ήτοι τα αστυνομικά τεκμήρια 1 έως 3) και από τις 20.5.2010 (βλ. εκείνον με τα διακριτικά ΜΜ4 - ήτοι το αστυνομικό τεκμήριο 4) και συνέχιζε να είναι σε λειτουργίσιμη κατάσταση κατά την ουσιώδη ημερομηνία που παραλήφθηκαν από το επίδικο υποστατικό οι Η/Υ από την Αστυνομία. Εκ πρώτης όψεως, το γεγονός ότι στους επίμαχους τέσσερις Η/Υ εντοπίστηκε από τον ΜΚ4 εγκατεστημένο το πρόγραμμα Deep Freeze, έκρινα ότι εγείρει υπόθεση λειτουργίας του επίδικου υποστατικού ως «οίκου κυβείας» βάσει των διατάξεων του άρθρου 12

(1)(ζ) του Κεφ. 151, όπου η «επίδοση σε κυβεία» περιλαμβάνει και την παροχή υπηρεσιών τυχερών παιγνιδιών για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Σχετικές οι πιο κάτω διατάξεις του Κεφ. 151꞉ "επιδίδομαι σε κυβεία" με τις γραμματικές του αλλαγές και συναφείς εκφράσεις, σημαίνει παίζω, ή επιδίδομαι σε οποιοδήποτε τυχερό παιγνίδι ή παιγνίδι μεικτό τύχης και δεξιότητας, για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων: Νοείται ότι το παιγνίδι ή η επίδοση σε οποιοδήποτε τέτοιο παιγνίδι δεν θα θεωρείται επίδοση σε κυβεία αν το πρόσωπο που παίζει ή επιδίδεται σε αυτό, αποδείξει κατά τρόπο που ικανοποιεί το Δικαστήριο που εκδικάζει το αδίκημα ότι, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων περιλαμβανομένων των στοιχημάτων, έπαιζε, ή επιδίδετο στο παιγνίδι αυτό για κοινωνική διασκέδαση και αναψυχή και όχι για κέρδος. · 12.-

(1)Κάθε τόπος στον οποίο πραγματοποιείται είσοδος βάσει των διατάξεων του Νόμου αυτού, στην έκταση που αφορούν οίκο κυβείας, θα τεκμαίρεται, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, ότι είναι οίκος κυβείας και ότι διατηρείται ή χρησιμοποιείται από τον ιδιοκτήτη, κάτοχο ή διευθυντή αυτού ως οίκος κυβείας, σε οποιαδήποτε από τις πιο κάτω περιπτώσεις, δηλαδή- [...] (ζ) εάν σε παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους ή τερματική μηχανή διασυνδεδεμένη με κεντρικό μηχανογραφικό σύστημα ή ηλεκτρονικό υπολογιστή που εντοπίζεται στον τόπο υπάρχουν εγκατεστημένα και σε λειτουργία προγράμματα με δυνατότητα επαναφοράς του συστήματός τους στην αρχική του κατάσταση, με τη διαγραφή των όποιων στοιχείων αφορούν στη χρήση τους προ της εισόδου αστυνομικού ή οποιουδήποτε εντεταλμένου προσώπου που τον συνοδεύει στον τόπο·». Δεδομένης της λειτουργίας του λογισμικού προγράμματος Deep Freeze, ο ΜΚ4 μπόρεσε να εντοπίσει ότι꞉ Όσον αφορά τους Η/Υ με τα διακριτικά ΜΜ1 και ΜΜ2 (αστυνομικά τεκμήρια 1 και 2) υπήρξε αριθμός επισκέψεων στην ιστοσελίδα παροχής τυχερών παιγνιδιών καζίνο http꞉//play.totalegame.net σε άγνωστη ημερομηνία. Όσον αφορά τον Η/Υ με το διακριτικό ΜΜ3 (αστυνομικό τεκμήριο 3) υπήρξε αριθμός επισκέψεων στην ιστοσελίδα παροχής τυχερών παιγνιδιών καζίνο http꞉//play.totalegame.net, με τελευταία επίσκεψη την 28.11.

1. Όσον αφορά τον Η/Υ με το διακριτικό ΜΜ4 (αστυνομικό τεκμήριο 4) υπήρξε αριθμός επισκέψεων στην ιστοσελίδα παροχής τυχερών παιγνιδιών καζίνο http꞉//play.totalegame.net, με τελευταία επίσκεψη την 22.9.
2. Ενόψει των πιο πάνω, ήταν η εκτίμησή μου στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως ότι꞉ Όσον αφορά τον Η/Υ με το διακριτικό ΜΜ3, εγείρεται πρόδηλα εκ πρώτης όψεως υπόθεση για το αδίκημα ως η κατηγορία αρ. 1 δεδομένων των ευρημάτων του ΜΚ4 για πρόσβαση στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα παροχής τυχερών παιγνιδιών καζίνο στις 28.11.2014 που είναι ημερομηνία μεταγενέστερη της 7.11.2014 που τέθηκε σε ισχύ το άρθρο 6Δ του Νόμου (βλ. Κεφ. 151 όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 168(Ι)/2014). Όσον αφορά τους Η/Υ με τα διακριτικά ΜΜ1 και ΜΜ2, υπάρχει και πάλιν εκ πρώτης όψεως υπόθεση, παρά το ότι δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός της ημερομηνίας επισκέψεων στην επίμαχη ιστοσελίδα, και εναπόκειται στους κατηγορούμενους να δώσουν εξηγήσεις για τη λειτουργία του Deep Freeze. Τούτο διότι, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι, κατά την ημερομηνία που παραλήφθηκαν οι Η/Υ από το επίδικο υποστατικό, ήτοι στις 18.12.2014, οι Η/Υ ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση και ότι ήταν ενεργή η συγκεκριμένη ιστοσελίδα, νοουμένου ότι ο χρήστης κατείχε τον κωδικό πρόσβασης, για τον οποίο οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις ποιος τον χορηγούσε στους πελάτες του υποστατικού, εφόσον η ίδια η ιστοσελίδα δεν παρείχε τη δυνατότητα εγγραφής χρήστη και δημιουργίας λογαριασμού (βλ. τη μαρτυρία του ΜΚ4). Το ότι δεν εντοπίστηκε να έγινε επίσκεψη από τον Η/Υ με το διακριτικό ΜΜ4 μετά τις 7.11.2014 που τέθηκε σε ισχύ το άρθρο 6Δ του Νόμου (βλ. Κεφ. 151 όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 168(Ι)/2014)δεν σημαίνει ότι δεν εγείρεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση λειτουργίας του υποστατικού για παροχή υπηρεσιών τυχερών παιγνιδιών καζίνο, εφόσον και πάλι ο εν λόγω Η/Υ ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και ήταν ενεργή η συγκεκριμένη ιστοσελίδα ακόμη και κατά την ημερομηνία που παραλήφθηκε ο Η/Υ από το επίδικο υποστατικό ήτοι στις 18.12.2014, νοουμένου ότι ο χρήστης κατείχε τον κωδικό πρόσβασης, για τον οποίο οι Κατηγορούμενοι θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις όπως ανέφερα ανωτέρω. Ανέφερα επίσης στην ενδιάμεση απόφαση μου για το εκ πρώτης όψεως ότι δεν προβλέπεται στο κείμενο του Νόμου, Κεφ. 151, η χορήγηση στην Εθνική Αρχή Στοιχημάτων κάποιας εξουσίας ή αρμοδιότητας για τον καθορισμό λίστας ιστοσελίδων που θα υπόκεινται σε φραγή, γι' αυτό και δεν έβλεπα πως επήρεαζε την παρούσα υπόθεση, τουλάχιστον στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, η δήλωση του ΜΚ4 ότι η επίμαχη ιστοσελίδα κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν περιλαμβάνετο σε τέτοια λίστα. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, και έχοντας προβεί σε μια καθόλα αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας, έκρινα ότι η μαρτυρία που παρασχέθηκε ήταν επαρκής ώστε να θεμελιώσει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον αμφότερων των Κατηγορουμένων για την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Αγόρευση συνηγόρου Υπεράσπισης στο τελικό στάδιο. Ήταν η θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο όρος «οίκος κυβείας» ορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου κατά τρόπο που περιλαμβάνει οποιοδήποτε τόπο που διατηρείται ή χρησιμοποιείται για κυβεία και τόπος θα θεωρείται ότι χρησιμοποιείται για κυβεία αν αυτός χρησιμοποιείται για κυβεία έστω και για μια μόνο περίπτωση. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι κάποιος επιδίδετο σε κυβεία στο επίδικο υποστατικό καθ'οιονδήποτε χρόνο ή έστω και για μία φορά. Δεν βρέθηκαν παίχτες, δεν βρέθηκαν χρήματα, ενώ για να υπάρχει κυβεία θα πρέπει τα τυχερά παιγνίδια καζίνο να παίζονται για χρήματα ή για αντάλλαγμα χρημάτων. Η σε άγνωστο χρόνο επίσκεψη στις ιστοσελίδες που ανέφερε ο ΜΚ4 δεν εξυπακούει και χρήση των εν λόγω ιστοσελίδων. Κατά την ημερομηνία που αναφέρει το κατηγορητήριο δεν υπήρξε οποιασδήποτε μορφής, είτε επιλήψιμη είτε μη επιλήψιμη, χρήση των συγκεκριμένων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Οποιοδήποτε διαφορετικό συμπέρασμα, θ΄αποτελούσε απλή πιθανολόγηση. Η απλή δυνατότητα πρόσβασης στο διαδίκτυο δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε καταδίκη. Το άρθρο 12

(1)(ζ) του Νόμου δεν αποσκοπεί στην ποινικοποίηση της χρήσης του προγράμματος Deep Freeze, ο οποίος είναι καθόλα νόμιμος. Το άρθρο 12 αποσκοπεί να δημιουργήσει αρχικό συμπέρασμα (τεκμήριο), εκεί όπου παρεμποδίζεται το έργο της αστυνομίας ή του εντεταλμένου για έρευνα στο επίδικο υποστατικό. Απευθύνεται δηλαδή εκεί όπου γίνεται συνειδητή προσπάθεια απόκρυψης και/ή διαγραφής μαρτυρίας «προ της εισόδου της αστυνομίας». Στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τέτοια προσπάθεια. Αντιθέτως, όταν η αστυνομία επισκέφθηκε το χώρο, τα πάντα ήταν κλειστά ή εκτός λειτουργίας. Ο ΜΚ4 προς τιμήν του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι συγκεκριμένοι Η/Υ είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν ως μηχανές τυχερών παιγνιδιών και όχι ότι χρησιμοποιήθηκαν ως μηχανές τυχερών παιγνιδιών. Για τους πιο πάνω λόγους ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης, εισηγείται ότι οι Κατηγορούμενοι θα πρέπει να αθωωθούν και απαλλαγούν. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατηγορίας κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α. Δ. 614). Η μαρτυρία της ΜΚ1 παρέμεινε ακλόνητη, εφόσον αυτή δεν αντεξετάστηκε καθόλου από το συνήγορο Υπεράσπισης. Την αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη. Η μαρτυρία της ΜΚ2 κρίνω ότι ήταν επίσης αληθής και αξιόπιστη, όπως ακριβώς διευκρινίστηκαν οι δηλώσεις της κατά την αντεξέτασής της, ότι δηλαδή η ίδια ενεργούσε βάσει οδηγιών καθ' ον χρόνο πληροφορούσε την Κατηγορούμενη 2 περί της ύπαρξης εύλογης υποψίας ή υπόνοιας διάπραξης των αδικημάτων. Η μαρτυρία του ΜΚ3 γίνεται επίσης αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αληθής και αξιόπιστη. Συγκρατώ από τη μαρτυρία αυτή, τη δήλωση ότι δεν εντοπίστηκαν χρήματα στο επίδικο υποστατικό και ότι η χρήση από τον ΜΚ3 ότι ο κεντρικός Η/Υ βρέθηκε στο «ταμείο» δεν είχε το νόημα ότι εντοπίστηκαν χρήματα. Σημαντική και καθοριστική για τη δύναμη της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής καταλήγει να είναι μόνο η μαρτυρία του ΜΚ

1. Κρίνω πως η αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε δεν κλόνισε το αξιόπιστο των ευρημάτων και συμπερασμάτων του. Τα μόνα ζητήματα για τα οποία δήλωσε άγνοια, ήταν ζητήματα που ενέπιπταν φυσικά και λογικά εντός του πεδίου γνώσης των Κατηγορουμένων παρά του ΜΚ4, όπως για παράδειγμα το ερώτημα πότε περιήλθαν στην κατοχή των Κατηγορουμένων οι επίδικοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, αν χρησιμοποιούνταν έναντι χρημάτων οι ιστοσελίδες ή αν ήταν για ψυχαγωγία χωρίς καταβολή χρημάτων. Είναι ακριβώς επ' αυτών των ζητημάτων που με την ενδιάμεση απόφασή μου στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως είχα πει ότι ανέμενα από τους Κατηγορούμενους να δώσουν εξηγήσεις, δεδομένου του τεκμηρίου χρήσης του υποστατικού ως οίκου κυβείας, που εγείρει το άρθρο 12 του Νόμου. Επ' αυτού του σημείου, δηλαδή του πότε εγείρεται το εν λόγω τεκμήριο, δεν υιοθετώ την ερμηνεία που αποδίδει ο συνήγορος Υπεράσπισης στο άρθρο
2. Δεν θεωρώ ότι θα έπρεπε να καταδειχθεί προσπάθεια παρεμπόδισης των αστυνομικών στο να διενεργήσουν την επιτόπια έρευνα στη σκηνή, προκειμένου να εγερθεί τεκμήριο ότι ο οίκος χρησιμοποιήτο για κυβεία (όπου η κυβεία περιλαμβάνει ασφαλώς και τη ζητούμενη διαδικτυακή παροχή υπηρεσιών τυχερών παιγνιδιών on line casino). Αρκεί να ανιχνευθεί πρόγραμμα τύπου Deep Freeze στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές που χρησιμοποιούνται στο επίδικο υποστατικό, και τότε, δεδομένης της λειτουργίας που επιτελεί το εν λόγω λογισμικό πρόγραμμα για παροχή «δυνατότητας επαναφοράς του συστήματός τους στην αρχική του κατάσταση, με τη διαγραφή των όποιων στοιχείων αφορούν στη χρήση τους προ της εισόδου αστυνομικού», εγείρεται το τεκμήριο λειτουργίας του υποστατικού ως οίκου κυβείας. Διευκρινίζω ότι η έγερση τέτοιου κατά νόμο τεκμηρίου δεν συνεπάγεται την ποινικοποίηση της χρήσης προγράμματος τύπου Deep Freeze. Αν ο Νομοθέτης ήθελε να ποινικοποιήσει τη χρήση του συγκεκριμένου προγράμματος θα το καθόριζε ρητά. Απλώς, η εφαρμογή ενός τέτοιου προγράμματος, μεταφέρει στους ώμους των υπευθύνων του υποστατικού την ευθύνη να δώσουν κάποιες εξηγήσεις για τη λειτουργία του υποστατικού για να ανατρέψουν το μαχητό τεκμήριο ότι το υποστατικό λειτουργεί ως οίκος κυβείας. Υπό το φως της ανωτέρω αξιολόγησης της μαρτυρίας των ΜΚ1 , ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ4, συνεχίζω να διατηρώ τα ίδια νομικά συμπεράσματα που είχα εγείρει στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, δηλαδή ότι꞉ Όσον αφορά τον Η/Υ με το διακριτικό ΜΜ3, εγείρεται τεκμήριο διάπραξης του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 1 δεδομένων των ευρημάτων του ΜΚ4 για πρόσβαση στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα παροχής τυχερών παιγνιδιών καζίνο στις 28.11.2014 που είναι ημερομηνία μεταγενέστερη της 7.11.2014 που τέθηκε σε ισχύ το άρθρο 6Δ του Νόμου (βλ. Κεφ. 151 όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 168(Ι)/2014). Όσον αφορά τους Η/Υ με τα διακριτικά ΜΜ1 και ΜΜ2, εγείρεται τεκμήριο διάπραξης του αδικήματος ως η κατηγορία αρ. 1, παρά το ότι δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός της ημερομηνίας επισκέψεων στην επίμαχη ιστοσελίδα, και εναπόκειται στους κατηγορούμενους να δώσουν εξηγήσεις για τη λειτουργία του Deep Freeze. Τούτο διότι, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι, κατά την ημερομηνία που παραλήφθηκαν οι Η/Υ από το επίδικο υποστατικό, ήτοι στις 18.12.2014, οι Η/Υ ήταν σε λειτουργίσιμη κατάσταση και ότι ήταν ενεργή η συγκεκριμένη ιστοσελίδα, νοουμένου ότι ο χρήστης κατείχε τον κωδικό πρόσβασης, για τον οποίο οι κατηγορούμενοι αναμένετο να δώσουν εξηγήσεις ποιος τον χορηγούσε στους πελάτες του υποστατικού, εφόσον η ίδια η ιστοσελίδα δεν παρείχε τη δυνατότητα εγγραφής χρήστη και δημιουργίας λογαριασμού (βλ. τη μαρτυρία του ΜΚ4). Το ότι δεν εντοπίστηκε να έγινε επίσκεψη από τον Η/Υ με το διακριτικό ΜΜ4 μετά τις 7.11.2014 που τέθηκε σε ισχύ το άρθρο 6Δ του Νόμου (βλ. Κεφ. 151 όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 168(Ι)/2014)δεν σημαίνει ότι δεν εγείρεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση λειτουργίας του υποστατικού για παροχή υπηρεσιών τυχερών παιγνιδιών καζίνο, εφόσον και πάλι ο εν λόγω Η/Υ ήταν σε λειτουργήσιμη κατάσταση και ήταν ενεργή η συγκεκριμένη ιστοσελίδα ακόμη και κατά την ημερομηνία που παραλήφθηκε ο Η/Υ από το επίδικο υποστατικό ήτοι στις 18.12.2014, νοουμένου ότι ο χρήστης κατείχε τον κωδικό πρόσβασης, για τον οποίο οι Κατηγορούμενοι θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις όπως ανέφερα ανωτέρω. Όσον αφορά την επιλογή του Κατηγορούμενου αρ. 1 να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, την οποία υιοθέτησε και η Κατηγορούμενη 2, σπεύδω να αναφέρω ότι δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ενοχής από την επιλογή τους αυτή. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία τέτοιας δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική, εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλαδή με ένορκη μαρτυρία η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση και ελέγχεται για το αξιόπιστό της (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως η ανώμοτη δήλωση να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (βλ. R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ποινική Έφεση 91/14, Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, ημερ. 22/06/2016, καταγράφηκαν οι εξής παρατηρήσεις: «Για να γίνουν πιο κατανοητές οι νομολογιακές απαιτήσεις, θα πρέπει να υπομνήσουμε ότι στην Αγγλία, όταν ίσχυε ακόμα το δικαίωμα, οι ένορκοι και όχι ο Δικαστής ήταν οι κριτές μιας ανώμοτης δήλωσης και αυτοί έφεραν το βάρος για να αποφασίσουν ποια βαρύτητα θα της έδιναν. Επειδή όμως οι ένορκοι είναι άνθρωποι της καθημερινότητας, χωρίς νομική παιδεία, καθοδηγούνταν από το Δικαστή που εκδίκαζε την υπόθεση. [...] Οι ένορκοι, στην περίπτωση της Αγγλίας, όταν ακόμα ίσχυε το δικαίωμα, και στην Κύπρο ο Δικαστής, μπορεί να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι μαρτυρία υπό την έννοια ότι δεν έχει ελεγχθεί με αντεξέταση[2]. [...] Όμως, η ειδοποιός διαφορά είναι ότι οι ένορκοι δεν έχουν υποχρέωση να δώσουν οποιαδήποτε αιτιολογία για την όποια επιλογή τους, σε αντίθεση με το Δικαστή ο οποίος αισθάνεται ότι θα πρέπει τουλάχιστο να εξηγήσει τη βαρύτητα που τελικά θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση για σκοπούς καλύτερης αιτιολόγησης της απόφασής του. [...] [...]Έχουμε την άποψη ότι ο Δικαστής βρίσκεται σε κάπως διαφορετική θέση από τους ενόρκους και θα πρέπει να δώσει κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία μιας ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (βλ. R. v.Coughlan [1976] Crim.L.R. 629, Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων. Για παράδειγμα, αν κρίνει ότι η δήλωση είναι πειστική, μπορεί να προσεγγίσει διάφορα γεγονότα που έχει ενώπιον του, με διαφορετικό τρόπο. Όμως, αν κρίνει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι καθόλου πειστική, τότε το θέμα τελειώνει εκεί. Για να καταλήξει όμως ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να της προσδώσει, είναι αναπόφευκτη η εξέτασή της έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195). Η αξιολόγηση του δικαστηρίου δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά ή να χρησιμοποιείται μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ως σταθερή βάση για να κριθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 354). Θα πρέπει να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η δήλωση δεν είναι μαρτυρία και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει οποιοδήποτε γεγονός για το οποίο υπάρχει άλλη μαρτυρία που να το αποδεικνύει. Όπως αναφέραμε, η δήλωση έχει περισσότερο πειστική αξία, γι' αυτό σε περίπτωση που κριθεί πειστική, μπορεί να επενεργήσει στο μυαλό των ενόρκων και του Δικαστή κατά τρόπο που να τους ωθήσει να δουν τα γεγονότα που αποδείχθηκαν με μαρτυρία, με διαφορετικό μάτι (R. v. Coughlan, ανωτέρω).». Στην παρούσα υπόθεση η ανώμοτη δήλωση του ΜΚ1 είναι πειστική σε ότι αφορά την ημερομηνία που αυτός ανέλαβε τη διαχείριση και λειτουργία του επίδικου υποστατικού (17.11.2014), αφού συνάδει με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου

1. Είναι επίσης πειστική όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι το πρόγραμμα Deep Freeze προϋπήρχε εγκατεστημένο στους Η/Υ πριν αναλάβει τη λειτουργία του υποστατικού ο ΜΚ
2. Η ημερομηνία εγκατάστασής του ανατρέχει πίσω στο 2010, όπως ήταν σε θέση να διαπιστώσει ο ίδιος ο ΜΚ
3. Ωστόσο, με βάση τα λεγόμενα του Κατηγορούμενου 1, αυτός δεν αγνοούσε την ύπαρξη του συγκεκριμένου προγράμματος στους Η/Υ όταν τους προμηθεύτηκε μεταχειρισμένους για χρήση στο υποστατικό του. Απεναντίας, γνώριζε για την ύπαρξή του και ισχυρίζεται ότι ήταν ακριβώς στη σκέψη του να διασφαλίζει τη νόμιμη λειτουργία των Η/Υ, ότι δεν θα χρησιμοποιούνταν για είσοδο σε παράνομες ιστοσελίδες, σεξουαλικού περιεχομένου. Επομένως, ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχεται ουσιαστικά ότι είχε έλεγχο στο ποιου περιεχομένου ιστοσελίδες θα χρησιμοποιούνταν από τους πελάτες του υποστατικού του. Τέτοια γνώση και ικανότητα ελέγχου εξέφρασε άλλωστε και μέσω της ακόλουθης παραγράφου της ανώμοτης δήλωσής του꞉ «Γνωρίζω ότι αν κάποιος έχει τους κατάλληλους κωδικούς με την πιστωτική του κάρτα μπορεί να ασχοληθεί με το στοίχημα, αλλά εγώ ουδέποτε επέτρεψα κάτι τέτοιο, ούτε έχω τέτοιους κωδικούς ούτε καμία συμφωνία με οποιοδήποτε καζίνο.» Παρέμεινε ανεξήγητο από τους Κατηγορούμενους πώς βρέθηκε από τον ΜΚ4 να έγινε επίσκεψη μέσω του Η/Υ με τα διακριτικά ΜΜ3 στην επίμαχη ιστοσελίδα, στην οποία μπορεί κανείς να παίξει τυχερά παιγνίδια απευθείας διαδικτυακής σύνδεσης (online καζίνο), στις 28.11.2014, ήτοι αφότου άρχισε η λειτουργία του επίδικου υποστατικού υπό τον έλεγχο του Κατηγορούμενου 1, και η οποία είναι μεταγενέστερη της 7.11.2014 που τέθηκε σε ισχύ το άρθρο 6Δ του Νόμου, όταν ο ίδιος ισχυρίζεται πιο πάνω ότι δεν επέτρεπε τέτοια χρήση των Η/Υ. Παρέμεινε εξίσου ανεξήγητο πώς αυτός μπορούσε να ελέγξει και να εμποδίσει την πρόσβαση στη συγκεκριμένη ημερομηνία κατά ή περί τις 18.12.2014, εάν πράγματι δεν κατείχε ο ίδιος τους αναγκαίους για είσοδο στην ιστοσελίδα κωδικούς. Το μόνο στοιχείο που τελικά πραγματικά ελλείπει στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι μαρτυρία ότι η συγκεκριμένη ιστοσελίδα παρείχε τη δυνατότητα παροχής υπηρεσιών τυχερών παιγνιδιών τύπου (online καζίνο) έναντι καταβολής χρημάτων ή ανταλλάγματος χρημάτων, ως είναι το προαπαιτούμενο στο Νόμο για ν'αποδειχθεί η επίδοση σε κυβεία. Ότι δηλαδή η είσοδος στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα δεν γινόταν μόνο για ψυχαγωγία. Ο ΜΚ4 δεν πέτυχε είσοδο στην ιστοσελίδα για να γνωρίζει αν τα τυχερά παιγνίδια σε αυτήν παίζονταν έναντι χρημάτων. Εφόσον δεν υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει ότι έστω και μια φορά, κατά ή περί την 18.12.2014, υπήρχαν στο υποστατικό παίκτες οι οποίοι να κατέβαλαν χρήματα για ν' αγοράσουν κωδικούς εισόδου στην ιστοσελίδα τυχερών παιχνιδιών καζίνο από το υποστατικό (όπου η πληρωμή αυτή θα συνιστούσε απόδειξη παροχής των υπηρεσιών) ούτε βρέθηκαν χρήματα στο ταμείο του επίδικου υποστατικού ή ηλεκτρονικές ή άλλες αποδείξεις για πληρωμή κάποιου χρηματικού ποσού ή χρηματικού ανταλλάγματος στον επιτυχόντα παίκτη, αυτό είναι και το μόνο εμπόδιο για ν' αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία ούτε σε σχέση με τις 28.11.2014, παρά το ότι εντοπίστηκε να έγινε επίσκεψη στην επίμαχη ιστοσελίδα εκείνη τη μέρα. Η επίσκεψη αφ' εαυτής, χωρίς πλήρη εικόνα για το τί διαλάμβανε η χρήση της, αν δηλαδή συνδυαζόταν με την επίδοση σε τυχερά παιγνίδια καζίνο για χρήματα ή αντάλλαγμα χρημάτων, δεν είναι αρκετή για να στοιχειοθετηθεί η λειτουργία του υποστατικού για παροχή υπηρεσιών τυχερών παιγνιδιών καζίνο κατά παράβαση του άρθρου 6Δ του Κεφ.
4. Γι' αυτό και μόνο το λόγο, οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται της κατηγορίας αρ.
5. (υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Ο όρος «παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους» έχει ορισμένο νόημα στο Νόμο, το οποίο καθορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου ως εξής꞉ "παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους (slot machine)" σημαίνει οποιαδήποτε μηχανική, ηλεκτρονική ή άλλη συσκευή, επινόηση ή μηχάνημα, το οποίο είτε με την εισδοχή νομίσματος, χαρτονομίσματος, φίσιας (token) ή παρόμοιου αντικειμένου, είτε με οποιαδήποτε άλλη μορφή πληρωμής, παρέχει τη δυνατότητα στο χρήστη να το θέσει σε λειτουργία ή να παίξει τυχερό παιχνίδι, με αποτέλεσμα τη δυνατότητα απόδοσης μετρητών ή αντικειμένων αξίας ή βραβείων ή μονάδων πίστωσης ή φίσιων (token) ή οτιδήποτε άλλου στο οποίο αποδίδεται οικονομική αξία, ανεξαρτήτως αν η απόδοση των πιο πάνω γίνεται αυτόματα από τη συσκευή, την επινόηση ή το μηχάνημα ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και περιλαμβάνει τις ακόλουθες μηχανές: (α) Μηχανές τύπου πόκερ ή άλλου παρόμοιου παιγνιδιού με τραπουλόχαρτα ή άλλες παραλλαγές ή παραστάσεις· (β) μηχανές ιπποδρομιών ή μηχανές με αγώνες δρόμου ή ταχύτητας, όπως σκύλων, αυτοκινήτων ή άλλων· (γ) μηχανές που είναι γνωστές ως "μηχανές με φρουτάκια" ή με παρόμοιες ή άλλες παραστάσεις ή σχήματα ή αριθμούς ή γράμματα ή χρώματα· (δ) μηχανές "μπίγκο (bingo)", ανεξάρτητα από οποιαδήποτε προσαρμογή ή προσθήκη που τείνει να τις εξομοιώσει με άλλο τύπο μηχανής· (ε) μηχανές που έχουν τη δυνατότητα μηδενισμού οποιουδήποτε αποτελέσματος ή ένδειξης και μεταφοράς των πληροφοριών αυτών σε μνήμη, είτε από το χειριστή είτε από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο· (στ) οποιαδήποτε άλλη μηχανή τυχερού παιχνιδιού η οποία, κατά την κρίση της Εθνικής Αρχής Στοιχημάτων, εμπίπτει στην έννοια του όρου παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους· και (ζ) οποιοδήποτε εξάρτημα ή προσάρτημα ηλεκτρονικού υπολογιστή το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί και να λειτουργήσει μέσω συσκευής οθόνης ως παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους·». [ii] «6Ε. Πρόσωπο το οποίο κατέχει ή λειτουργεί παιγνιομηχάνημα περιορισμένου οφέλους είναι ένοχο κακουργήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα πέντε

(5)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τριακόσιες χιλιάδες ευρώ (€300.000) ή και στις δύο αυτές ποινές. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο