← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Γεώργιος Ξιαρής, Αρ. Υπόθεσης: 332/2016, 4/7/2017

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Γεώργιος Ξιαρής, Αρ. Υπόθεσης: 332/2016, 4/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:B26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στο Παραλίμνι) Ενώπιον: Α. Πανταζή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 332/2016 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Γεώργιος Ξιαρής Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 4 Ιουλίου, 2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χατζημιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κων/νος Α. Παπαλλής, για Αντώνης Α. Παπαλλής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ο Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την εξής κατηγορία ꞉ «Απόσπαση περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154.» Λεπτομέρειες αδικήματος Ο Κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 30/7/2001 - 8/10/2004 συμπεριλαμβανομένων, σε ημερομηνία άγνωστη για την Κατηγορούσα Αρχή στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου διά ψευδών παραστάσεων και επί σκοπώ καταδολιεύσεως απέσπασε από τον Μίκη Χριστοφορίδη από τη Λευκωσία το χρηματικό ποσό των £5.000, ψευδείς παραστάσεις συνισταμένας εις το ότι, αφού υπέγραψαν αγοραπωλητήριο έγγραφο που αφορούσε την πώληση διαμερίσματος, μετά ακύρωσε τη συμφωνία χωρίς λογική εξήγηση παραβιάζοντας τους όρους του πιο πάνω αγοραπωλητηρίου εγγράφου.». Ο κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Β. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Προς απόδειξη της υπόθεσής της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στο Δικαστήριο τέσσερις μάρτυρες꞉ Πρώτος, κατέθεσε ο Αστ. 4800 Γ. Μασούρας (στο εξής «ο ΜΚ1»). Δεύτερος, κατέθεσε ο παραπονούμενος κ. Μίκης Χριστοφορίδης (στο εξής «ο ΜΚ2»). Τρίτος, κατέθεσε ο Αστ. 3602 Α. Ιωάννου (στο εξής «ο ΜΚ3»). Τέταρτος, κατέθεσε ο Α/Λοχίας 854 Γ. Παρασκευάς (στο εξής «ο ΜΚ4»). Επιγραμματικά και μόνον, αναφέρομαι στη μαρτυρία που έδωσαν πιο κάτω. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, ημερ. 9.4.2007 (βλ. Τεκμήριο 1). Εκεί αναφέρεται στο γεγονός της καταγγελίας που υπέβαλε ο ΜΚ2 και στη διερεύνηση που έκανε των όσων καταγγέλθηκαν. Συγκεκριμένα, η καταγγελία έγινε στις 4.9.2006 από τον ΜΚ2 ο οποίος ήταν γενικός πληρεξούσιος της Νίκης Αργυρίδη από την Αυστραλία, ότι την 30.7.2001 ο ίδιος ο ΜΚ2 υπέγραψε για λογαριασμό της κας Αργυρίδη αγοραπωλητήριο έγγραφο για την αγορά ενός διαμερίσματος αξίας ΛΚ22.000 με το Γιώργο Ξιαρή, ιδιοκτήτη της XIARIS ESTATES LTD στο συγκρότημα διαμερισμάτων XIARIS 3 στο Παραλίμνι, το οποίο τη δεδομένη στιγμή της υπογραφής της συμφωνίας ήταν στα σχέδια. Σύμφωμα με την καταγγελία, κατά τη στιγμή της υπογραφής της συμφωνίας, ο ΜΚ2 έδωσε στον Κατηγορούμενο το χρηματικό ποσό των ΛΚ5000 ως προκαταβολή και ενώ το συγκρότημα ολοκληρώθηκε το 2004, ο κατηγορούμενος δεν παρέδωσε το διαμέρισμα ή τα κλειδιά στον ΜΚ2, γι' αυτό και ο ΜΚ2 απέστειλε στις 7.10.2014 μέσω των δικηγόρων του στον Κατηγορούμενο επιστολή με την οποία ζητούσε να πληροφορηθεί πότε θα γίνει η παράδοση του διαμερίσματος. Ακολούθως, στις 8.10.2004 ο Κατηγορούμενος έστειλε επιστολή μέσω του δικηγόρου του στο ΜΚ2 ότι η συμφωνία τους τερματίζεται λόγω παράβασης ουσιώδους όρου από πλευράς του αγοραστή, χωρίς να διευκρινίζει ποιου όρου. Μετά την υποβολή της πιο πάνω καταγγελίας, ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στις 21.1.

  1. Ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε από τον ΜΚ1, ανέφερε ότι ο λόγος που ακύρωσε την γραπτή συμφωνία ήταν διότι κατά την υπογραφή του συμβολαίου συμφώνησε επίσης με τον Χριστοφορίδη να τον προμηθεύει με είδη υγιεινής μέχρι να ολοκληρωθεί το συγκρότημα και αυτός σταμάτησε να τον προμηθεύει. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση δήλωσε ότι είναι πρόθυμος να αποζημιώσει τον ΜΚ2 με το ποσό της προκαταβολής, δηλαδή ΛΚ5.000 συν τους τόκους, αλλά ο ΜΚ2 δεν αποδέχεται και αναφέρει ότι η μόνη αποζημίωση που θα δεχόταν είναι η χρηματική διαφορά της αξίας που έχει ένα ίδιο διαμέρισμα σήμερα µε την αξία του διαμερίσματος κατά το χρόνο της υπογραφής του συμβολαίου. Σε συμπληρωματική κατάθεση που έδωσε ο ΜΚ2, μετά τη λήψη της πιο πάνω ανακριτικής κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο, αυτός απέρριψε τα όσα ανάφερε ο κατηγορούμενος περί προφορικής συμφωνίας. Δήλωσε ότι ουδέποτε έκαναν προφορική συμφωνία, αφού η επαγγελματική συνεργασία τους ήταν δεδομένη από παλαιοτέρα και ο λόγος που σταμάτησε τη συνεργασία τους ήταν κατά πρώτο λόγο το ότι καθυστερούσε πολύ η ολοκλήρωση του έργου και κατά δεύτερο ότι δεν του ζητήθηκαν εμπορεύματα από τον κατηγορούμενο, εκτός σε μία περίπτωση για άλλο έργο και μικρή ποσότητα. Παραταύτα, παραδέχθηκε ο ΜΚ2 στη συμπληρωματική του κατάθεση ότι κατά την υπογραφή της συμφωνίας ο ΜΚ2 έδωσε στον Κατηγορούμενο το χρηματικό ποσό των ΛΚ5.000 ως προκαταβολή, χρησιμοποιώντας τον εμπορικό όρο «ανταλλαγή αποδείξεων», δηλαδή ο Κατηγορούμενος χρωστούσε από πρoηγoύμενες συναλλαγές στον ΜΚ2 το χρηματικό ποσό των ΛΚ16.000 περίπου, γιατί προμηθευόταν από αυτόν είδη υγιεινής για τις εργασίες του και, κατά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, ο Κατηγορούμενος έδωσε μία απόδειξη στον ΜΚ2 για το ποσό των ΛΚ5.000 για την προκαταβολή και ο ΜΚ2 του έδωσε μία αποδειξη για το ποσό των ΛΚ5.000 για αποκοπή από το χρέος του. Τις υπόλοιπες ΛΚ17.000, που ήταν το υπόλοιπο δυνάμει της συμφωνίας αγοραπωλησίας, ο ΜΚ2 θα τις έδινε στον Κατηγορούμενο μέχρι την αποπεράτωση του έργου που σύμφωνα με το συμβόλαιο ήταν στις 30/7/
  2. Σημειωτέον ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 διαφάνηκε ότι αυτός, αν και πήγε μία φορά μετά την υποβολή της καταγγελίας επί τόπου στο υπό ανέγερση συγκρότημα διαμερισμάτων, εντούτοις δεν έκανε ειδικές εξετάσεις για να διαπιστώσει αν είχε όντως ανεγερθεί το επίδικο διαμέρισμα ή όχι. Δεν μπορούσε να γνωρίζει αν αποπερατώθηκε η ανέγερση του συγκροτήματος το 2004 ή όχι. Δεν έλεγξε αν ολοκληρώθηκε η οικοδομή όταν πήγε επί τόπου. Όπως επεξήγησε αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1, η δική του εκτίμηση ενόψει των πιο πάνω δύο εκδοχών, του παραπονούμενου και του κατηγορούμενου, ήταν ότι δεν υπήρχε ποινική υπόθεση για καταχώρηση. Συγκεκριμένα, η εισήγησή του προς τον Προϊστάμενο του στο ΤΑΕ ήταν η εξής꞉ «Από το σύνολο της μαρτυρίας διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει υπόνοια διάπραξης ποινικού αδικήματος. Ο κάθε ένας δίδει τον δικό του ισχυρισμό για άλλες προφορικές συμφωνίες μεταξύ τους εκτός της γραπτής και το ορθότερο θα ήταν ο Χριστοφορίδης να κινήσει τις διαδικασίες για να διεκδικήσει τα λεφτά του μέσω πολιτικής αγωγής.» Ο προϊστάμενος του ΜΚ1 είχε αντίθετη εκτίμηση, ήτοι έδωσε οδηγίες να καταχωρηθεί ποινική υπόθεση. Αναφορικά με την χρονική πορεία της υπόθεσης προς τη δικαιοσύνη, όπως διευκρίνισε ο ΜΚ1 κατά την κυρίως εξέτασή του, η αρχική καταγγελία δεν είχε ληφθεί από τον ίδιο. Ο φάκελος παραδόθηκε στον ΜΚ1 ημιτελής στις 14.1.2007 για συνέχιση των εξετάσεων. Ο ΜΚ1 έκανε τις εξετάσεις τους και διαβίβασε το φάκελο στον Υπεύθυνο του ΤΑΕ. Άπαξ και δόθηκαν οδηγίες για δίωξη, η ποινική υπόθεση καταχωρήθηκε για πρώτη φορά στο Δικαστήριο το 2007, υπ' αριθμό 1845/
  3. Λόγω μη εντοπισμού του Κατηγορούμενου για να του επιδοθεί το κατηγορητήριο, η υπόθεση 1845/07 αποσύρθηκε στις 24.1.
  4. Στις 13.1.2010 η υπόθεση επέστρεψε στο ΤΑΕ για να καταχωρηθεί ο Κατηγορούμενος στο Στοπ Λιστ. Στις 4.12.2015 ο Κατηγορούμενος ανακόπηκε για τροχαία αδικήματα και καταγγέλθηκε εξωδίκως. Εφόσον εντοπίστηκε, επέστρεψε ο φάκελος στις 8.1.16 στον ΜΚ1 και αυτός τον προώθησε εκ νέου στην Εισαγγελία για επανακαταχώρηση στο Δικαστήριο. Διαφάνηκε ότι ενώ στο κατηγορητήριο της 1845/08 η διεύθυνσή του ήταν «Αγ. Σεργίου 7, Φρέναρος», η διεύθυνση που ο ίδιος έδωσε όταν ανακόπηκε για τα τροχαία αδικήματα ήταν «Αγ. Σεργίου 2, Συνοικισμός, Φρέναρος». Δεν ήταν απόλυτα βέβαιος ο ΜΚ1, αλλά ήταν με την εντύπωση ότι οι πληροφορίες που είχαν λάβει στο μεσοδιάστημα ήταν ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο εξωτερικό. Ο ΜΚ1 κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα σχετικά έγγραφα που συνέλεξε κατά τη διερεύνηση꞉ Ως Τεκμήριο 2, την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου. Ως Τεκμήριο 3, το γενικό πληρεξούσιο έγγραφο που είχε ο ΜΚ2 από 3.5.
  5. Ως Τεκμήριο 4, το αγοραπωλητήριο έγγραφο, ημερ. 30.7.
  6. Ως Τεκμήρια 5 και 6, δύο αποδείξεις από δύο διαφορετικά μπλοκ αποδείξεων, αμφότερες ημερ. 29.6.2000, στις οποίες αναφέρεται ότι ελήφθη, στη μια από Xiaris Estates Ltd και στην άλλη από Ιωάννη γεωργίου Ξιαρή, σε αμφότερες παρά Νίκης Αργυρίδη Χριστοφορίδη το ποσό των ΛΚ5.000 δια την αγορά διαμερίσματος. Ως Τεκμήριο 7, το αρχιτεκτονικό σχέδιο του διαμερίσματος. Ως Τεκμήριο 8, την επιστολή ημερ. 7.10.2004 από το δικηγόρο του ΜΚ2 προς τον Ιωάννη Γεωργίου Ξιαρή. Ως Τεκμήριο 9, την επιστολή ημερ. 8.10.2004 από το δικηγόρο του Κατηγορούμενου προς τη Νίκη Αργυρίδη φ/δι Μ.Ν. Χριστοφορίδης & Α/φος Λτδ. Ως Τεκμήριο 10, την Έκθεση που συνέταξε ο ίδιος και υπέβαλε στον Προϊστάμενό του με τις απόψεις του για την παρούσα υπόθεση ώστε να λάβει οδηγίες για τα περαιτέρω. Παραθέτω πιο κάτω το περιεχόμενο των ακόλουθων εγγράφων꞉ Αρχική κατάθεση του ΜΚ2, ημερ. 4.9.2006 - Τεκμήριο 11 «Είμαι επιχειρηματίας και έχω πληρεξούσιο από την κουνιάδα μου ΝΙΚΗ ΘΩΜΑ ΑΡΓΥΡΙΔΗ. Το συγκεκριμένο πληρεξούσιο είναι γενικό. Η κουνιάδα μου η ΝΙΚΗ ΘΩΜΑ ΑΡΓΥΡΙΔΗ διαμένει μόνιμα στην Αυστραλία. Στις 30/07/01 εγώ μαζί με την κουνιάδα μου είχαμε συμφωνήσει για την αγορά ενός διαμερίσματος από τον Ιωάννη Γεώργιου Ξιαρή, το οποίο θα ανεγείρετουν στο τεμάχιο 1795, με φύλλο σχέδιο 33/54 με αριθμό εγγραφής στο κτηματολόγιο 0/
  7. Η ενυπόγραφη συμφωνία έγινε την πιο πάνω ημερομηνία, δηλ. 30/07/01 με εμένα και τον Γεώργιο Ξιαρή για το συνολικό ποσό των είκοσι δύο χιλιάδων λιρών, εκ των οποίων πέντε χιλιάδες (ένα μήνα δύο μέρες) πριν την υπογραφή του συμβολαίου και οι υπόλοιπες δεκαεπτά χιλιάδες μέχρι την αποπεράτωση του έργου. Το διαμέρισμα, το οποίο αναφέρεται στο αγοραπωλητήριο έγγραφο είναι ο αριθμός δέκα. Στις 17/08/01 εγώ επήγα στο φόρο εισοδήματος και [...] το συγκεκριμένο αγοραπωλητήριο έγγραφο. Στις 11.9.01 είχα πάει στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στη Λάρνακα και εκατέθεσα το αγοραπωλητήριο έγγραφο για να μην μπορεί ο πωλητής του να ξαναπουλήσει το συγκεκριμένο διαμέρισμα. Το συγκεκριμένο συγκρότημα διαμερισμάτων άρχισε να κτίζεται το
  8. Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΞΙΑΡΗ δεν μου είχε παραδώσει οποιαδήποτε κλειδιά του διαμερίσματος. Το 2004 είχε αποπερατωθεί το συγκρότημα διαμερισμάτων, αλλά ο ΞΙΑΡΗΣ δεν μου έδωσε οποιαδήποτε κλειδιά. Στην ενυπόγραφη συμφωνία είχαμεν συμφωνία ότι θα έπρεπε να έπαιρνε ο ΞΙΑΡΗΣ το ποσό των δεκαεπτά χιλιάδων λιρών κατά την αποπεράτωση του έργου, αλλά ποτέ μέχρι σήμερα δεν μας ενημέρωσε ότι ετέλειωσε η οικοδομή για να του δώσουμε τα υπόλοιπα χρήματα. Στις 8.10.04 λάβαμε επιστολή από το δικηγόρο του ΙΩΑΝΝΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΞΙΑΡΗ ότι η συμφωνία μας τερματίζεται λόγω παράβασης ουσιώδους όρου από εμάς χωρίς να επεξηγείται ποιου όρου. Στο τέλος του Αυγούστου 2006 έμαθα ότι το συγκεκριμένο διαμέρισμα είχε πωληθεί ξανά σε άλλο άγνωστο μου πρόσωπο. Σου παραδίδω όλα τα αναγκαία έγγραφα. Έχω παράπονο από τον Ξιαρή, γιατί επούλησε ξανά το διαμέρισμα το οποίο μου επούλησε εμένα. Κάτι που εξέχασα να αναφέρω είναι ότι πριν λάβουμε την επιστολή για ακύρωση της συμφωνίας από το δικηγόρο του Γ. ΞΙΑΡΗ, την προηγούμενη ημέρα ο δικηγόρος μου Γεώργιος Παπαντωνίου έστειλε επιστολή προς τον δικηγόρο του Γ. ΞΙΑΡΗ, με την οποία ζητούσε να μάθει πότε θα πληρώναμεν τα υπόλοιπα λεφτά.» (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου, ημερ. 21.01.2007 - Τεκμήριο 2 «Εγώ έχω εταιρεία εργοληπτική με την ονομασία XIARIS ESTATES LTD. Η εταιρεία μου υφίσταται νομικά, αλλά έχει σταματήσει τις εργασίες της από το 2004, όταν σταμάτησε τις εργασίες της από το 2004, όταν και έκτισα το τελευταίο μπλοκ διαμερισμάτων με την ονομασία «XIARIS 3» στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Παραλίμνι. Είμαι ο Διευθυντής της εταιρείας μου και σταμάτησα τις εργασίες της εταιρείας μου στις 09/03/06, όταν μου κήρυξαν προσωπικά πτώχευση. Για την υπόθεση που με καλέσατε θέλω να σου αναφέρω ότι ο Μίκης Χριστοφορίδης έχει την εταιρεία «Είδη Υγιεινής Χριστοφορίδης» στον Στρόβολο και όταν έκανα τις εργασίες μου στην εταιρεία μου συνεργαζόμασταν και έπαιρνα από αυτόν είδη υγιεινής για τα διαμερίσματα και τα σπίτια που έκτιζα. Στις 30.07.01 χρωστούσα περίπου στον Μίκη Χριστοφορίδη για τα είδη υγιεινής που έπαιρνα από αυτόν το χρηματικό ποσό των £16.000 ΛΚ περίπου. Μου είπε τότε ότι η αδερφή του Νίκη Αργυρίδη μου μένει στην Αυστραλία θέλει να αγοράσει ένα διαμέρισμα. Τότε στις 30.07.01 εγώ με τον Μίκη Χριστοφορίδη υπογράψαμε ένα συμβόλαιο, αγοραπωλητήριο έγγραφο, με σκοπό να πωλήσω στο συγκρότημα διαμερισμάτων που έκτιζα στο άμεσο μέλλον με την ονομασία «XIARIS 3» στο Παραλίμνι ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων, στον πρώτο όροφο. Όταν υπογράψαμε στις 30.07.2001 το συμβόλαιο που σου είπα, τα διαμερίσματα στο συγκρότημα αυτό ήταν ακόμα στα σχέδια και δεν είχε αρχίσει η κατασκευή τους. Στο συμβόλαιο είχαμε όρους ότι με την υπογραφή θα μου έδινε το ποσό των πέντε χιλιάδων λιρών και ότι τις υπόλοιπες δεκαπέντε χιλιάδες λίρες, γιατί η συμφωνία ήταν να του πωλήσω για το ποσό των εικοσιδύο χιλιάδων λιρών το διαμέρισμα, θα μου τα έδινε σταδιακά μέχρι την ολοκλήρωση του έργου. Τις πέντε χιλιάδες λίρες ο Χριστοφορίδης δεν μου τις έδωσε σε μετρητά, αλλά τις αφαίρεσε από το χρέος των δεκαέξι χιλιάδων λιρών που του χρωστούσα για τα είδη υγιεινής που πήρα από αυτόν. Αυτή ήταν η γραπτή μας συμφωνία την οποία υπέγραψα εγώ, ο Χριστοφορίδης και μάρτυρες ήταν δύο υπάλληλοι που βρίσκονταν στο γραφείο Χριστοφορίδη στο Στρόβολο, όπου και υπογράψαμε το συμβόλαιο. Το συμβόλαιο είναι αυτό που μου έδειξε τωρά. Εκτός από το γραπτό αυτό συμβόλαιο εγώ έκανα μια προφορική συμφωνία με τον Χριστοφορίδη ότι τις υπόλοιπες δεκαεπτά χιλιάδες λίρες θα μου τις έδινε σε αξία σε είδη υγιεινής και όχι σε χρήματα. Η προφορική αυτή συμφωνία έγινε την ίδια μέρα που υπογράψαμε το γραπτό συμβόλαιο στο γραφείο του στο Στρόβολο, αλλά δεν θυμάμαι αν ήταν κανένας άλλος παρόν. Αμέσως μετά την υπογραφή του συμβολαίου και την προφορική συμφωνία, ο Χριστοφορίδης σταμάτησε να μου δίνει είδη υγιεινής, γιατί όπως είπε, ήθελε από την παραγγελία που του έκανα να του δώσω τα δύο τρίτα σε χρήματα και το ένα τρίτο να αφαιρεθεί από το χρέος για το διαμέρισμα. Δεν θυμάμαι πόσα χρήματα ήταν η παραγγελία που του έκανα. Τότε εγώ σταμάτησα να συνεργάζομαι μαζί του και έπαιρνα είδη υγιεινής από τον Φ. Επιφανίου από Λάρνακα. Για το λόγο ότι ο Χριστοφορίδης αθέτησε την προφορική μας συμφωνία, εγώ του έστειλα επιστολή μέσω του δικηγόρου μου Αντώνη Παπαλλή ότι τερματίζεται η συμφωνία μας για την αγοραπωλησία του διαμερίσματος στο «XIARIS 3», γιατί αθέτησε την προφορική μας συμφωνία. Η επιστολή που του έστειλα με τον δικηγόρο μου είναι αυτή που μου δείχνεις τώρα. Σε μετέπειτα στάδιο, με πληροφόρησε ο δικηγόρος μου ότι έλαβε επιστολή από το δικηγόρο του Χριστοφορίδη, της οποίας το περιεχόμενο δεν γνωρίζω αφού το χειρίστηκε προσωπικά ο δικηγόρος μου. Εγώ προσφέρθηκα μέσω του δικηγόρου μου να του επιστρέψω το ποσό των πέντε χιλιάδων λιρών συν τους τόκους, λόγω του τερματισμού της συμφωνίας, όμως ο Χριστοφορίδης αρνήθηκε να παραλάβει τα χρήματα αυτά, αφού οι απαιτήσεις του δεν αρκούνταν σε αυτά και επεκτείνονταν στην αγοραστική αξία του διαμερίσματος κατά το έτος 2004 όταν ακυρώθηκε η συμφωνία και απαιτούσε μεγαλύτερο ποσό. Όταν υπογράψαμε το συμβόλαιο το 2001 του υπέδειξα πάνω στα σχέδια ότι θα του πωλούσα το διαμέρισμα αριθμός
  9. Κατά την έκδοση των αδειών οικοδομής, το εν λόγω διαμέρισμα αφαιρέθηκε από τα σχέδια από την αρμόδια αρχή για υπέρβαση του συντελεστή δομήσεως. Όταν αφαιρέθηκε το εν λόγω διαμέρισμα από την αρμόδια αρχή, εγώ είχα και άλλα απούλητα διαμερίσματα στο συγκρότημα «XIARIS 3», αλλά δεν έδωσα άλλο διαμέρισμα στον Χριστοφορίδη γιατί όπως σου ανέφερα πιο πάνω ακύρωσα τη συμφωνία και το συμβόλαιο γιατί αυτός αθέτησε την προφορική συμφωνία να με τροφοδοτεί με είδη υγιεινής. Εγώ είμαι πρόθυμος να σας παραδώσω όλα τα έγγραφα και τις αποδείξεις που έχω και αφορούν την εν λόγω υπόθεση. Εγώ είμαι πρόθυμος ακόμη και σήμερα όπως και τότε να του επιστρέψω το ποσό των πέντε χιλιάδων λιρών συν τους τόκους για να διευθετηθεί αυτή η εκκρεμότητα και είναι δικά του λεφτά.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του Δικαστηρίου.) Συμπληρωματική κατάθεση του ΜΚ2, ημερ. 30.1.2007 - Τεκμήριο 12 «Συμπληρωματικά με προηγούμενη κατάθεση που έδωσα στην Αστυνομία για την υπόθεση με τον Γεώργιο Ξιαρή θέλω να σου αναφέρω ότι κατά την υπογραφή του αγοραπωλητήριου εγγράφου μεταξύ μου και του Ξιαρή, θέλω να σου πω ότι εκτός της γραπτής μας συμφωνίας για την αγορά διαμερίσματος δεν κάναμε καμιά άλλη προφορική συμφωνία με τον Ξιαρή για οτιδήποτε ή για να του δίνω είδη υγιεινής για τις εργασίες του. Ήταν πελάτης μου και ήταν δεδομένη η συνεργασία μας και πριν και μετά την υπογραφή μεταξύ μας ο Ξιαρής δεν μου ζήτησε να τον τροφοδοτήσω με είδη υγιεινής και εγώ μετά πάροδο δύο με δυόμιση χρόνια από την υπογραφή του εγγράφου και όταν είδα ότι ο Ξιαρής δεν άρχισε να κτίζει το συγκρότημα στο οποίο θα μου πωλούσε, τότε αποφάσισα να μην του ξαναδώσω είδη υγιεινής αν μου ζητούσε, που φυσικά δεν μου ζήτησε ξανά, εκτός από μια φορά που μου ζήτησε κάποια ειδή υγιεινής αξίας £300 ΛΚ περίπου για άλλη οικοδομή του. Για το ποσό των πέντε χιλιάδων λιρών με την υπογραφή του εγγράφου ο τρόπος που δόθηκαν στον Ξιαρή από εμένα ήταν να ανταλλάξουμε αποδείξεις, δηλαδή για μένα θεωρώ ότι του έδωσα σε μετρητά το ποσό αυτό, αλλά εμπορικά είναι ανταλλαγή αποδείξεων. Θέλω να σου πω επίσης ότι από την ημέρα που ακυρώθηκε η συμφωνία μας από τον Ξιαρή, αυτός ποτέ μέχρι σήμερα δεν μου έκανε πρόταση για να με αποζημιώσει για το ποσό που του έδωσα ως προκαταβολή. Η μόνη αποζημίωση που θα δεχόμουν σήμερα από το Γεώργιο Ξιαρή είναι η διαφορά σε χρήματα της αξίας του ιδίου διαμερίσματος σήμερα από την αξία που ήταν το διαμέρισμα που θα μου πωλούσε τότε.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Ο ΜΚ2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 4.9.2006 (βλ. το Τεκμήριο 11 ανωτέρω) και το περιεχόμενο συμπληρωματικής κατάθεσης προς την Αστυνομία, ημερ. 30.1.2007 (βλ. το Τεκμήριο 12 ανωτέρω). Από την αντεξέταση του ΜΚ2 προέκυψαν τα εξής στοιχεία꞉ Ότι επειδή ο Κατηγορούμενος χρωστούσε λεφτά στην εταιρεία ειδών υγιεινής που διατηρούσε ο ΜΚ2, η εταιρεία του ΜΚ2 κίνησε αγωγή εναντίον του Κατηγορούμενου για να εισπράξει το υπόλοιπο που της χρωστούσε. Μετά την έγερση της εν λόγω αγωγής ήταν που ο Κατηγορούμενος έστειλε την επιστολή προς τον ΜΚ2 ότι ακυρώνεται το συμβόλαιο αγοραπωλησίας του διαμερίσματος. Η αγωγή που κίνησε η εταιρεία του ΜΚ2 κατά του Κατηγορούμενου πέτυχε, δηλαδή η εταιρεία πληρώθηκε από τον Κατηγορούμενο για τα οφειλόμενα. Δεν αρνήθηκε ο ΜΚ2 κατά την αντεξέτασή του ότι, υπήρξε διασύνδεση του τρόπου εξόφλησης του διαμερίσματος με την εμπορική συνεργασία που διατηρούσαν μεταξύ τους ο ΜΚ2 και ο Κατηγορούμενος, αφού δήλωσε ότι «αν οι σχέσεις μας ήταν άριστες, αν γίνονταν οι πληρωμές του στην εταιρεία, ίσως έπαιρνε και εμπορεύματα», δηλαδή «ίσως του εδίουν εμπορεύματα, όχι λεφτά». Μάλιστα, αποκαλυπτικές είναι οι εξής ερωτοαπαντήσεις κατά τη αντεξέταση του ΜΚ2꞉ «Α. Μου χρωστούσε ΛΚ11.500.- από τις οποίες πήρα τις ΛΚ5.000, με την ανταλλαγή αποδείξεων και μένουν περίπου ΛΚ6.100.- με ΛΚ6.500.- και είναι για τις ΛΚ6.500 που καταχωρήθηκε η αγωγή. [.] Α. Όταν ήρθε ο κ. Ξιαρής για να διευθετήσουμε το οικονομικό του διαμερίσματος, να γίνει η πληρωμή της προκαταβολής πήγα στην τράπεζα και πήρα Λ.Κ. 5.000.- από το λογαριασμό της κουνιάδας μου και ήρθε στο γραφείο και ανταλλάξαμε τις αποδείξεις για τις 5.
  10. Ε. Τις 5.000 λίρες ποιος της πήρε; Α. Η εταιρεία Χριστοφορίδη. Δεν νομίζω ότι έχει σημασία αυτό. Είναι το ίδιο και το αυτό. Δηλαδή, το ποσό της προκαταβολής για το διαμέρισμα φαινομενικά, στην όψη δηλαδή των αποδείξεων που ανταλλάγησαν, το είσπραξε ο Κατηγορούμενος από τον ΜΚ2, ενώ στην πράξη το είσπραξε ο ΜΚ2 από τον Κατηγορούμενος έναντι του εμπορικού λογαριασμού που διατηρούσε ο Κατηγορούμενος στην επιχείρηση του ΜΚ
  11. Ισχυρίσθηκε ο ΜΚ2 ότι όταν ηγέρθη η αγωγή, το αγοραπωλητήριο είχε ήδη υπογραφεί, αλλά η οικοδομή δεν είχε αρχίσει. Ισχυρίσθηκε, συγχρόνως, ότι η αγωγή ηγέρθη λίγες μέρες πριν στείλει ο δικηγόρος του Κατηγορούμενου την επιστολή τερματισμού. Ανέδειξε ο συνήγορος Υπεράσπισης, αντεξετάζοντας τον ΜΚ2, ότι στην επιστολή του δικηγόρου του, ημερ. 7/10/04, Τεκμήριο 8, αναφέρεται ότι ο ΜΚ2 «πρόσφατα έχει επισκεφθεί το χώρο που ανεγείρονται τα διαμερίσματα και πρόσεξε ότι δεν έχετε προωθήσει όπως έπρεπε την διεκπεραίωση των εργασιών», ενώ, αντιφατικά προς το περιεχόμενο της επιστολής του δικηγόρου του, ο ΜΚ2 δήλωνε βέβαιος, στην καταγγελία που υπέβαλε στην Αστυνομία, ότι είχε αποπερατωθεί η οικοδομή το
  12. «Α. Ίσως τέλειωσε το 2003, πού να ξέρω; Όταν πήγα στο Παραλίμνι βρήκα την οικοδομή τελειωμένη. Με ρωτάτε πότε τέλειωσε που δεν το ξέρω. Ίσως στις αρχές του
  13. Ξέρω εγώ πότε; Ε. Γιατί λέτε το 2004 αποπερατώθηκε; Α. Εγώ τότε πήγα. Με ρωτήσατε πότε τέλειωσε όχι πότε αντιλήφθηκα εγώ ότι ήταν τελειωμένη. Πήγα ειδικά για να δω αν τέλειωσε.» Θίγηκε ακόμη ένα ζήτημα κατά την αντεξέταση του ΜΚ
  14. Το γεγονός ότι στην καταγγελία που υπέβαλε στην Αστυνομία το 2006 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος πώλησε το επίδικο διαμέρισμα σε κάποιον άλλο. Δεν έδειξε να έχει αυτή τη βεβαιότητα για την πώληση του διαμερίσματος σε τρίτο πρόσωπο ο ΜΚ
  15. «Νομίζω ναι», ήταν η θέση του κατά την αντεξέτασή του. Δέχθηκε εν πάση περιπτώσει ότι από το 2004 ή και πριν που αποπερατώθηκε το έργο, υπάρχει παρέλευση μίας περιόδου δύο και πλέον χρόνων μέχρι που πωλήθηκε εκ νέου το διαμέρισμα. Ο ΜΚ3 εξήγησε κξατά την κυρίως εξέτασή του ότι αυτός πήγε αρκετές φορές στην οικία του Κατηγορούμενου και διαπίστωσε ότι απουσίαζε. Παρουσιάστηκε μια κοπέλα ως νύφη του Κατηγορούμενου και του είπε ότι εκείνος είχε πάει στο εξωτερικό, στην Ελλάδα, μπορεί στην Κρήτη, δεν θυμόταν καλά ο ΜΚ3 να πει και η κοπέλα δεν γνώριζε πότε θα επέστρεφε. Γνωρίζει ο ΜΚ3 την τοποθεσία του σπιτιού του Κατηγορούμενου και επιβεβαιώνει ότι δεν άλλαξε θέση ποτέ το σπίτι του. Το κατά πόσον άλλαξε οποτεδήποτε η αρίθμηση της θέσης του σπιτιού του Κατηγορούμενου, βάσει απόφαση της τοπικής αρχής, δεν το γνωρίζει ο ΜΚ
  16. Ο ΜΚ4 παρουσίασε κατά την κυρίως εξέτασή του το εσωτερικό μήνυμα τοποθέτησης του ονόματος του Κατηγορούμενου στο Alert List (βλ. Τεκμήριο 14) και η τοποθέτηση του ονόματός του στις 18.1.2010 (βλ. Τεκμήριο 15). Δεν γνώριζε ο ΜΚ4 να πει, γιατί αφέθηκε να διαρρεύσει το χρονικό διάστημα από 24.1.2008 που επεστράφη ανεπίδοτο το κατηγορητήριο της αρχικά καταχωρηθείσας ποινικής υπόθεσης του 2007 κατά του Κατηγορούμενου μέχρι τις 18.1.2010 που τέθηκε το όνομά του στο Alert List. Έκλεισε την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας. Γ. ΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚ ΠΡΩΤΗΣ ΟΨΕΩΣ. Ακολούθως, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την αγόρευσή του꞉ «Αναφορικά με το αδίκημα της Απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων Α.297, Α.298 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, θα πρέπει να υπάρχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που είναι (α) Η ύπαρξη ψευδούς παράστασης, (β) Η απόσπαση περιουσίας ένεκα ψευδούς παράστασης, (γ) Η πρόθεση καταδολίευσης και (δ) Το ψευδές της παράστασης. Δεν προσάχθηκε καμία μαρτυρία για τα πιο πάνω. Ο μόνος μάρτυρας που έδωσε μαρτυρία ήταν ο παραπονούμενους όπου έδωσε την δική του εκδοχή και από αυτήν δεν αποδεικνύεται κανένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Ο ίδιος ο κ. Χριστοφίδηο είπε στην αντεξέτασή του ότι ουδέποτε πίστεψε ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να τον ξεγελάσει (απουσία Mens Rea). Επίσης κατατέθηκε και σαν Τεκμήριο το Συμβόλαιο που υπέγραψαν και μαρτυρούσε την ύπαρξη του Διαμερίσματος για το οποίο τα δυο μέρη συμβλήθηκαν. Περαιτέρω, ο Αστυνομικός κ. Μασούρας μετέβηκε στον εν λόγω χώρο που ανεγέρθηκε η πολυκατοικία από τον κατηγορούμενο και διαπίστωσε ότι δεν επρόκειτο για κάποιο κόλπο, εσκεμμένο, για να αποσπάσει ο κατηγορούμενος χρήματα από τον παραπονούμενο. Υπήρξε Συμβόλαιο, υπογράφτηκε και από τις δυο πλευρές, ωστόσο κατηγορούμενος και παραπονούμενος τερμάτισαν το Συμβόλαιο ο κάθε ένας για τον δικό του λόγο. Είναι η θέση μας ότι λανθασμένα έπραξε ο παραπονούμενος και επιδίωξε να καταγγείλει και να ταλαιπωρήσει τον κατηγορούμενο στο Ποινικό Δικαστήριο, και ότι ο μόνος λόγος που το έκανε ήταν για να ασκήσει στον τελευταίο ψυχολογική πίεση, και εν τέλει να ενδώσει στις απαιτήσεις του παραπονούμενου. Σε όλη την µαρτυρία του κ. Χριστοφίδη ακούσαµε µε προσοχή την εκδοχή του για την Συμφωνία και το Συµβόλαιο ωστόσο µέχρι και σήµερα δεν κατανοήσαµε για πιο λόγο ο κ. Χριστοφίδης δεν καταχώρησε Πολιτική Αγωγή εναντίον του κατηγορούµενου αφού πρόκειται ξεκάθαρα για παράβαση συµφωνίας. Κανένα συστατικό στοιχείο του εν λόγω αδικήµατος τεκµηριώθηκε. Αντιθέτως, µε την εκδοχή που έδωσε ο κ. Χριστοφίδης κάλλιστα θα µπορούσαµε να υπαινιχθούµε ότι ένεκα της παράβασης της συµφωνίας και της διακοπής του συµβολαίου, ο κατηγορούµενος θα µπορούσε να διεκδικήσει αποζηµιώσεις για breach of contract, κάτι που θα έπρεπε να κάνει ο παραπονούµενος αφού πιστεύει ότι έχει αδικηθεί. Αυτή ήταν και η θέση-άποψη του Αστυνοµικού Μασούρα στην Έκθεση του. Στο θέµα της καθυστέρησης στην προώθηση οι µάρτυρες 3602 Αντώνης Ιωάννου και 854 Γιώτης Παρασκευά επιβεβαίωσαν και ενίσχυσαν την θέση µας ότι καταστρατηγήθηκαν και εξακολουθούν να καταστρατηγούνται τα δικαιώματα του Κατηγορούμενου. Του λόγου το αληθές µπορεί να επιβεβαιωθεί από το AIert Lίst που καταχωρήθηκε στις 18/01/2010 (Τεκµήριο 15). Ο Μάρτυρας 3602 αναφέρθηκε στο γεγονός ότι κάποιος του είχε πει από την οικία του κατηγορουµένου ότι ο ίδιος απουσιάζει στο εξωτερικό και για αυτό 24/01/2008 αποσύρθηκε η πρώτη ποινική υπόθεση µε αριθµό 184512007 εναντίον του κατηγορούµενου ως ανεπίδοτη. Με αυτή την δικαιολογία η ποινική υπόθεση αφού αποσύρθηκε, κατά τον αστυνοµικό κ. Παρασκευά θα έπρεπε άµεσα να τοποθετηθεί το όνοµα του κατηγορούµενου στον Alert Lίst ποόπως μας επεξηγήθηκε πρόκειται για ένα σύστημα όπου καταχωρούνται ονόματα ανθρώπων που βρίσκονται στο εξωτερικό και όταν εισέλθουν και πάλι στην Κυπριακή Δημοκρατία τότε αμέσως εντοπίζονται από το σύστημα. Στην δική μας περίmωση όχι μόνο δεν καταχωρήθηκε άμεσα το όνομα του κατηγορούμενου στο σύστημα αυτό, αλλά και ουδέποτε ειδοποιήθηκε κάποιος αρμόδιος ότι επέστρεψε στην Κύπρο ο Κατηγορούμενος. Ο Κατηγορούμενος τοποθετήθηκε στο σύστημα δυο

(2)χρόνια μετά της απόσυρση της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 1845/2007 και ουδέποτε εντοπίστηκε, (ενώ βρίσκεται στην Κύπρο και ενώπιον του Δικαστηρίου). Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία από τους αστυνομικούς, ο κατηγορούμενος ίσως δεν μετέβη ποτέ στο εξωτερικό και ήταν συνέχεια στην Κύπρο, ίσως όμως να ήταν στο εξωτερικό για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα και με την πάροδο των 2 χρόνων που πήρε για να τοποθετηθεί το όνομα του στην εν λόγω λίστα να επέστρεψε. Τα ενδεχόμενα και τα σενάρια ποικίλουν. Οι μάρτυρες δεν παρουσιάστηκαν γνώστες τις υπόθεσης και δεν μπορούσαν να θυμηθούν τα στοιχειώδη. Εν πάση περίmωση η στάση των αρχών είναι αδικαιολόγητη και υπήρξε πολύ σοβαρή έλλειψη επαγγελματικότητας. Βάση των πιο πάνω όπως ορίζει το Α. 30 του Συντάγματος και το αντίστοιχο άρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ελευθεριών, υπήρξε καθυστέρηση πέραν των εννέα
(9)χρόνων στην προώθηση της εν λόγω ποινικής υπόθεσης.». Αντίθετη ήταν η εισήγηση της ευπαίδευτης συνήγορου της Κατηγορούσας Αρχής, ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό η υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, ο οποίος και θα πρέπει να κληθεί από το Δικαστήριο σε απολογία. Δ. Νομολογημένες αρχές για το τί εξετάζεται στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως. Με την άρνηση των κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Βεβαίως, το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε απολογία. Δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία, εξ όψεως, όχι σε βάθος, εγείρει θέμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Σύγγραμμα «Ποινική Δικονομία στην Κύπρο», Γεώργιου Μ. Πική, 2η έκδοση, σελίδα 197). Η απόφαση αποδοχής ή απόρριψης της εισήγησης για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, δεν εξαρτάται από το κατά πόσο το Δικαστήριο θα καταδίκαζε ή θα αθώωνε τον κατηγορούμενο σε αυτό το στάδιο, αλλά από το κατά πόσο η μαρτυρία είναι τέτοια που θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε καταδίκη του κατηγορουμένου (βλ. προαναφερόμενο σύγγραμμα κ. Πική, σελίδα 198). Όπως αναφέρθηκε και στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133: « Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Στο υπό εξέταση στάδιο της δίκης, το δικαστήριο περιορίζεται στη φαινομενική όψη της μαρτυρίας, σε αντίθεση με τη δεύτερη και τελική θεώρησή της, κατά το πέρας της δίκης. Ο Κατηγορούμενος, όμως, πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις προβλέπεται από τα άρθρα 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα, τα οποία κατά τους επίδικους χρόνους δηλ. 2001-2005 είχαν ως ακολούθως: «
  1. Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή.
  2. Όποιος με ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο ο,τιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης τριών χρόνων». Από το λεκτικό λοιπόν των εν λόγω άρθρων συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχείου του αδικήματος αυτού είναι:
  3. Η ψευδής παράστασης δηλ. παράσταση γεγονότος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία να είναι ψευδής στην πραγματικότητα,
  4. Εκείνος που προβαίνει στην παράσταση αυτή να γνωρίζει ότι η παράσταση είναι ψευδής ή να μην πιστεύει ότι είναι αληθινή,
  5. Η ψευδής παράσταση να γίνεται με σκοπό καταδολίευσης,
  6. Με τη ψευδή παράσταση, δηλ. ως αποτέλεσμα αυτής ο κατηγορούμενος να εξασφαλίζει ή να αποκτά από άλλο πρόσωπο οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. Όσον αφορά το στοιχείο της ψευδούς παράστασης αυτή δεν είναι ανάγκη να είναι με λέξεις. Είναι αρκετή ακόμη και συμπεριφορά και πράξεις χωρίς προφορική επικοινωνία από τα οποία συνάγεται τέτοια παράσταση. Περαιτέρω η παράσταση αυτή πρέπει να αφορά γεγονός του παρελθόντος ή του παρόντος δηλ. παράσταση ότι ένα γεγονός υπάρχει ή υπήρξε. Μια απλή έκθεση γνώμης ή υπόσχεση ή παράσταση ότι θα εκπληρωθεί κάποια πράξη στο μέλλον δεν είναι ικανοποιητική για στοιχειοθέτηση ψευδούς παράστασης. Δήλωση πρόθεσης για μελλοντική συμπεριφορά, είτε πρόκειται για παράσταση υπαρκτού γεγονότος είτε όχι, επίσης δεν αποτελεί ψευδή παράσταση. Περαιτέρω, υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά για την οποία δεν υπάρχει πρόθεση τήρησης της, δεν αποτελεί από μόνη της ψευδή παράσταση. Αν όμως παράσταση για υπάρχοντα γεγονότα συνοδεύεται και από υπόσχεση ότι ο κατηγορούμενος θα πράξει κάτι στο μέλλον τότε είναι αρκετή για απόδειξη του στοιχείου αυτού. Ψευδής παράσταση μπορεί επίσης να υπάρχει όταν δίδεται υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά σε συνδυασμό με ψευδή παράσταση ότι αυτός που υπόσχεται έχει την εξουσία να κάνει το υποσχεθέν. Πρέπει επίσης να αποδειχθεί ότι η απόσπαση έγινε γιατί η ψευδής παράσταση επενέργησε στο μυαλό του παραπονούμενου, ο οποίος επειδή είτε εν όλο είτε εν μέρη στηριζόμενος σε αυτήν παρακινήθηκε να δώσει τα χρήματα ή την περιουσία. Με άλλα λόγια η απόσπαση πρέπει να είναι αποτέλεσμα της ψευδούς παράστασης. (Για τα πιο πάνω βλ. Archbold 35th ed. σελ. 758-780, Russel on Crime Τόμος 2, σελ. 1171 - 1184, Police v. Kyzas
(1982)1 J.S.C. 202 και Police v. Petrou
(1971)12 J.S.C. 1524, όπου γίνεται αναφορά στη σχετική αγγλική νομολογία). Από τα όσα δε έχουν αναφερθεί στην Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ.861 προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αδικοπραγών προβαίνει σε ψευδή παράσταση, το ψευδές της οποίας γνωρίζει κατά το χρόνο που κάνει την παράσταση και περαιτέρω ότι τον ίδιο χρόνο το κάνει αυτό με σκοπό καταδολίευσης. Κατά συνέπεια κρίσιμος χρόνος για να κριθεί τόσο η γνώση του αδικοπραγούντος για το ψευδές της παράστασης όσο και η απαιτούμενη πρόθεση καταδολίευσης είναι ο χρόνος που αυτός κάνει την εν λόγω παράσταση. Η έννοια της πρόθεσης καταδολίευσης δίδεται στο άρθρο 334 του Ποινικού Κώδικα. Περαιτέρω σύμφωνα με το σύγγραμμα Archbold Archbold 35th ed. σελ. σελ. 775, η έννοια αυτή, όπως έχει δοθεί στα πλαίσια του αγγλικού Forgery Act 1913 στην υπόθεση Welham v. D.P.P. [1960] 44 Cr. App.R. 12 έχει ως εξής: «'intend to defraud' means an intend to practice a fraud on someone and would therefore include an intend to deprive another person of a right, or to cause him to act in any way to his detriment or prejudice, or contrary to what would otherwise be his duty, notwithstanding that there was no intention to cause pecuniary or economic loss». Περαιτέρω εάν μπορεί να συναχθεί από τα περιστατικά της υπόθεσης ότι ήταν η πρόθεση του κατηγορούμενου να καταδολιεύσει δεν απαιτείται να αποδειχθεί ότι εξαπατήθηκε ή ότι υπήρχε πρόθεση εξαπάτησης κάποιου συγκεκριμένου προσώπου. Αντίθετα η πρόθεση καταδολίευσης αποδεικνύεται επαρκώς αν υπάρχει κάποιο άτομο γενικά που θα μπορούσε να καταδολιευτεί δηλ. οι ενέργειες του κατηγορούμενου να μπορούσαν να οδηγήσουν κάποιο πρόσωπο - όχι συγκεκριμένο - να ενεργήσει σε βλάβη του. Περαιτέρω η πρόθεση καταδολίευσης δεν περιορίζεται στην πρόκληση οικονομικής ζημιάς αλλά καλύπτει και οιανδήποτε άλλη βλάβη στο θύμα έστω και αν αυτή δεν είναι χρηματικής ή οικονομικής φύσης. Ακόμη και η πιθανότητα βλάβης δηλ. να ενεργήσει κάποιος εναντίον του συμφέροντος του είναι αρκετή (βλ. Archbold 37η έκδοση σελ. 670, Welham (ανωτέρω) και Georghiou (ανωτέρω). Η σχετική πρόθεση δεν είναι πάντοτε στοιχείο δεκτικό θετικής και άμεσης μαρτυρίας αλλά ως αναγόμενο αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία ενός κατηγορουμένου μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289). Ε. Εκτίμηση Δικαστηρίου. Κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση εμφανίζει αδυναμίες στην ουσία της, τέτοιες που να μην επιτρέπουν στο Δικαστήριο να καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν καλύπτει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή/και στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να στηρίξει μια πραγματική δυνατότητα καταδίκης στη βάση αυτής. Η ψευδής παράσταση, όπως την προώθησε ο ΜΚ2 με την καταγγελία του στην Αστυνομία αφορούσε στο ότι διπλοπωλήθηκε το επίδικο διαμέρισμα και τούτος ήταν ο λόγος που δεν του το παρέδιδε ο Κατηγορούμενος. Αντίθετα ενώπιον του Δικαστηρίου δέχθηκε ο ΜΚ2 ότι πρώτα ο Κατηγορούμενος τερμάτισε τη σύμβαση αγοραπωλησίας και μετά πάροδο δύο χρόνων το πώλησε σε τρίτο πρόσωπο. Ο ΜΚ2 προωθεί την καταγγελία του στη βάση ύπαρξης ήτοι αποπεράτωσης αλλά μη παράδοσης του επίδικου διαμερίσματος. Δεν ισχυρίζεται ότι υπήρξε ψευδής παράσταση για την ανέγερσή του ή μη. Ο ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε διασύνδεση των εμπορικών του δοσοληψιών με τον κατηγορούμενο και τον τρόπο εξόφλησης της σύμβασης. Απεναντίας, στην πορεία των ανακρίσεων αλλά και ενώπιον του Δικαστηρίου δέχθηκε ότι υπήρξε τέτοια διασύνδεση και ότι δεν είναι άσχετη με αυτήν η αποστολή της επιστολής τερματισμού του αγοραπωλητήριου συμβολαίου εκ μέρους του Κατηγορούμενου. Η είσπραξη της προκαταβολής φάνηκε από τη μαρτυρία του ΜΚ2 να εντάχθηκε στο πλαίσιο μιας παράλληλης προφορικής συμφωνίας για εξόφληση εμπορικού λογαριασμού του Κατηγορούμενου προς την επιχείρηση του ΜΚ2. Τερματισμός της εμπορικής σχέσης των δύο, με την έγερση της αγωγής της εταιρείας του ΜΚ2 κατά του Κατηγορούμενου, επέφερε αλυσιδωτά την επιστολή τερματισμού της αγοραπωλησίας εκ μέρους του Κατηγορούμενου. Τούτα μαρτυρεί ο ίδιος ο ΜΚ2. Επομένως, εκ πρώτης όψεως δεν στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις. Οι διαφορές των μερών (ΜΚ2 και Κατηγορούμενου) κινούνται στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου των συμβάσεων και εκεί θα έπρεπε να επιλυθούν. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.