Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Κώστας Σταύρου, Αρ. Υπόθεσης: 1508/2016, 10/7/2017

(4)μάρτυρες꞉ τον κ. Πέτρο Α. Σταυρή (Κατσιάρης), που στο εξής θ' αναφέρεται ως «ο ΜΚ1». τον κ. Βαρνάβα Καΐκη, που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΚ2». τον Αστ. 3963 Ι. Κουμή, που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΚ3». Τον Δρ. Παναγιώτη Καρανικόλα, που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΚ4». Δεν ηγέρθηκε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Κλήθηκε ο Κατηγορούμενος σε απολογία και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, όπως και έπραξε. Δεν κάλεσε οποιονδήποτε άλλο μάρτυρα υπεράσπισης. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία του ΜΚ1 Ο ΜΚ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 6.4.2016 (βλ. Τεκμήριο 1). Εκεί αναφέρονται τα εξής꞉ «Είμαι ο πιο πάνω και κατοικώ στο Λιοπέτρι. Σήμερα 06/04/2016 και η ώρα 05꞉30 το πρωί πήγα στο ψάρεμα με τη βάρκα του φίλου μου του Βαρνάβα Καΐκη. Ενώ ήμασταν μέσα στο πέλαγος και συγκεκριμένα γύρω στα πενήντα μέτρα από την ακτή κοντά στο ιχθυοτροφείο, είδαμε μια βάρκα να πλησιάζει. Εγώ αναγνώρισα τη βάρκα η οποία είναι του Κώστα Σταύρου του Παύλου από το Λιοπέτρι. Ο Κώστας ήταν και αυτός μέσα στη βάρκα και μας πλησίαζε. Άρχισε να φωνάζει και να μας λέει να φύγουμε από την περιοχή. Η βάρκα του πλησίασε με την πλώρη της την πρύμνη τη δική μας, πετάχτηκε πάνω στη βάρκα και κρατούσε το «θκιάτζι» της βάρκας του. Το «θκιάτζι» είναι το ξύλο που μπαίνει στο τιμόνι, μήκους περίπου ενός μέτρου. Είχε άγριες διαθέσεις και μας φώναξε να μην ξανάρθουμε στην περιοχή τούτη. Επίσης είπε ότι αν είσαστε αδρώποι ελάτε και σήμερα να τα βάλετε. Μετά γύρισε το ξύλο που κρατούσε και με κτύπησε στο δεξιό μου αγκώνα από κάτω και από πάνω στο κόκκαλο. Μετά έτρεξε προς το σκάφος του το οποίο ήταν ακυβέρνητο, αλλά έχασε την ισορροπία του και έπεσε μέσα στη θάλασσα. Μετά βγήκε πάνω στη βάρκα του και έφυγε. Εξακολουθούσε να μας φωνάζει να μην ξαναβάλουμε τα δίκτυα μας εκεί και διάφορα άλλα. Μετά φύγαμε και ήρθαμε στη Λακατάμια μαζί με το Βαρνάβα να καταγγείλουμε. Ακολούθως με έστειλαν στο Νοσοκομείο για εξετάσεις για το χέρι μου. Ο γιατρός μου είπε ότι είναι κόστωμα. Αφού με ρωτάς δεν του επιτέθηκα πίσω στον Κώστα, ούτε εγώ αλλά ούτε ο Βαρνάβας, αφού μόλις μου κτύπησε έτρεξε αμέσως προς το ακυβέρνητο σκάφος του με αποτέλεσμα να πέσει στη θάλασσα χωρίς να κινδυνεύσει φυσικά. Τον είδα να κολυμπά προς τη βάρκα του και να βγαίνει πάνω με ασφάλεια. Η ώρα που έγινε το συμβάν ήταν η ώρα 07꞉30 το πρωί ακριβώς. Για το συμβάν έχω παράπονο και θέλω να πάω δικαστήριο.». Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά με το αν είχαν οποιεσδήποτε προηγούμενες διαφορές με τον Κατηγορούμενο, ο ΜΚ1 δήλωσε ότι τρεις βδομάδες με ένα μήνα πριν το επίδικο περιστατικό είχαν ένα παρόμοιο περιστατικό. Συγκεκριμένα, όταν τους είδε ο Κατηγορούμενος να τοποθετούν τα δίκτυα τους σε ένα σημείο μέσα στη θάλασσα περί τα 300 μέτρα πιο μακριά από το σημείο όπου έγινε το επίδικο περιστατικό, άρχισε να τους εξυβρίζει και, κατά τη φράση του ΜΚ1 (όπως το έθεσε κατά την αντεξέτασή του), «να τάζει τα γεννητικά του όργανα». Για το περιστατικό εκείνο ο ΜΚ1 και ο ΜΚ2 κατήγγειλαν τον Κατηγορούμενο στην Αστυνομία, ζητώνας, όμως, σ' εκείνο το στάδιο να μην προωθηθεί ποινική υπόθεση εναντίον του, παραμόνο να του γίνει κάποια παρατήρηση. Όταν, μετά πάροδο ενός μηνός, έγινε το επίδικο περιστατικό, ο ΜΚ1 πήγε ξανά στην Αστυνομία, κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο και έδειξε το κτύπημα του στον Αστυνομικό, ο οποίος τον παρέπεμψε στο νοσοκομείο για να κάμει ακτινογραφίες. Έδειξε ο ΜΚ1 ενώπιον του Δικαστηρίου την κίνηση που είχε κάνει για ν' αποφύγει το κτύπημα, δηλαδή ότι ανασήκωσε το δεξί του χέρι μπροστά από το κεφάλι του, και επανέλαβε ότι όπως ο Κατηγορούμενος εγύρισε το ξύλο κατά του ΜΚ1, τον «έπιασε» πάνω στο χέρι στο δεξί του αγκώνα. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι αυτό που τους φώναζε ο Κατηγορούμενος μόλις τους είδε και ενόσω βρισκόταν ακόμη στη βάρκα του ήταν ότι «Εν εν εγώ που σας είπα να μην ξαναπλησιάσετε σ' αυτήν την τοποθεσία;» και τότε ο ΜΚ1 του αποκρίθηκε «Εν είσαι εσύ άνθρωπος να μας πεις αν θα'ρθουμε» και ο Κατηγορούμενος του είπε «Ένα λεπτό να σας δείξω αν είμαι άνθρωπος». Αυτή η στιχομυθία έγινε ενόσω οι βάρκες τους απείχαν 7 μέτρα περίπου η μία από την άλλη. Ο ΜΚ2 που ήταν και ο ιδιοκτήτης της βάρκας, στην οποία επέβαινε ο ΜΚ1 για να τον βοηθήσει φιλικά με το ψάρεμα και να πάρει ως αμοιβή κανένα ψάρι απ' αυτά που θα ψάρευαν για την οικογένειά του, ενόσω γινόταν η πιο πάνω αναφερόμενη στιχομυθία μεταξύ του ΜΚ1 και του Κατηγορούμενου, βρισκόταν στο μπροστινό μέρος της βάρκας του, δηλαδή στην πλώρη, και μάζευε τα δίκτυα για να τα βάλει μέσα στα ζεμπύλια πίσω στη βάρκα. Ο ΜΚ1 τραβούσε ένα ζεμπύλι για να το πάρει στο πισινό μέρος της βάρκας του ΜΚ2, δηλαδή την πρύμνη, την ώρα που άκουσε τον Κατηγορούμενο να φωνάζει και αντάλλαξε τα πιο πάνω λόγια μαζί του. Ήταν, επίσης, η θέση του ΜΚ1 κατά την αντεξέτασή του, ότι αμέσως μετά που ο Κατηγορούμενος του απάντησε «Ένα λεπτό να σας δείξω αν είμαι άνθρωπος», ο Κατηγορούμενος ήρθε με τη βάρκα του προς την πισινή πλευρά της βάρκας του ΜΚ2 και, ενόσω οι δύο βάρκες δεν είχαν φτάσει τόσο κοντά που να μπορεί να λεχθεί ότι ήταν «κολλημένες», πετάχτηκε πάνω στη βάρκα του ΜΚ2 κρατώντας ένα ξύλο που έφερε από τη δική του βάρκα με πρόθεση εκ προμελέτης για να κτυπήσει του ΜΚ

1. Επέμεινε ο ΜΚ1 στη θέση του ότι το εν λόγω ξύλο ήταν το «θκιάτζι» που είναι ένα ξύλο πάνω στο τιμόνι της βάρκας και ότι ο Κατηγορούμενος το έβγαλε από το τιμόνι της βάρκας του, για να επιτεθεί στον ΜΚ
2. Ισχυρίστηκε ότι έχουν δύο θκιάτζια οι βάρκες. Αντίθετη ήταν η εκδοχή που υπέβαλε στον ΜΚ1 ο συνήγορος Υπεράσπισης. Συγκεκριμένα, του υπέβαλε ότι꞉ Ο Κατηγορούμενος βρισκόταν μέσα στη δική του βάρκα όταν πλησίασαν τα δύο σκάφη και κρατούσε πάνω σε σωλήνα του σκάφους του ΜΚ
3. Ενώ με το ένα χέρι του ο Κατηγορούμενος κρατούσε στη σωλήνα της βάρκας του ΜΚ2, με το άλλο χέρι του κρατούσε το τιμόνι της βάρκας του. Σε εκείνο ακριβώς το χρονικό σημείο, η βάρκα του ΜΚ2 κινήθηκε προς τα μπρος, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να βρεθεί κρεμασμένος στη βάρκα του ΜΚ
4. Κατά το ίδιο χρονικό σημείο, το τιμόνι της δικής του βάρκας, δηλαδή το ξύλο που κρατούσε ο Κατηγορούμενος με το ένα χέρι, του έπεσε στη θάλασσα και ο ΜΚ1 επιτέθηκε στον Κατηγορούμενο με το γάντζο που βρήκε στη βάρκα του ΜΚ2, και τότε ήταν που ο Κατηγορούμενος έπεσε στο νερό. Τον έριξε, δηλαδή, ο ΜΚ1 μέσα στη θάλασσα. Ενόσω γίνονταν τα πιο πάνω, ο ΜΚ2 βρισκόταν στην πλώρη της βάρκας του αμέριμνος και δεν είχε καμία ανάμειξη σε ό,τι συνέβηκε μεταξύ του ΜΚ1 και του Κατηγορούμενου. Ότι ο γιατρός που τον εξέτασε δεν του βρήκε να είχε τίποτα. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε την πιο πάνω εκδοχή που του υποβλήθηκε. Αρνήθηκε ειδικότερα ότι ο ίδιος κτύπησε τον Κατηγορούμενο με το γάντζο και ότι εξαιτίας τούτου ήταν που έπεσε ο Κατηγορούμενος στο νερό. Επέμεινε ο ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος έπεσε στο νερό, γιατί έπρεπε να πάει στο σκάφος του, το οποίο, εφόσον είχε μείνει ακυβέρνητο, απομακρύνθηκε. Κολύμπησε στη θάλασσα, για να το φτάσει. Αν δεν ήταν γι' αυτό και ήταν από φόβο, «δεν ξέρω» σχολίασε ο ΜΚ
5. Όταν ο συνήγορος Υπεράσπισης ζήτησε από τον ΜΚ1 να πει αν μπορεί να εξηγήσει τη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου, εκείνος ισχυρίσθηκε, κατ' αρχάς, ότι είχαν άριστες σχέσεις μεταξύ τους μέχρι που έγινε το πρώτο περιστατικό που ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του, όταν ο Κατηγορούμενος τους εξύβρισε και τους έλεγε να μην ξαναβάλουν τα δίκτυα τους στην περιοχή. Προφανώς, ο Κατηγορούμενος θεωρεί ότι η θάλασσα εν δική του σ' εκείνη την περιοχή. Απέρριψε ο ΜΚ1 οποιαδήποτε σκοπιμότητα εκ μέρους τους να τοποθετούν τα δίκτυα τους πάνω από τα δικά του Κατηγορούμενου. Απεναντίας, ισχυρίστηκε ο ΜΚ1, αυτοί έριξαν τα δίκτυα τους στο γυαλό και δεν είδαν σημαδούρες. Κανονικά τα δίκτυα έχουν ένα φελλό, τύπου σημαδούρας, στην μια άκρη και ένα φελλό στην άλλη άκρη, όχι ενδιάμεσα της απόστασης που είναι απλωμένα. Αν, λοιπόν, εκείνος τοποθετούσε τα δίκτυα του από την Αγία Νάπα μέχρι τη Ξυλοφάγου και πήγαιναν εκείνοι κάπου στο ενδιάμεσο να τοποθετήσουν τα δικά τους, δεν μπορούσαν να γνωρίζουν ότι του τσίλλησαν τα δικά του. Αρνήθηκε, εν πάση περιπτώσει, ο ΜΚ1 ότι την επίδικη ημερομηνία, τσίλλησαν τα δίκτυα του Κατηγορούμενου με τα δικά τους. Αρνήθηκε επίσης ο ΜΚ1 ότι είχε στο παρελθόν παρόμοιες διαφορές με άλλα πρόσωπα, όπως τον Δημήτρη Μάστρου, Μάριο Παττίχη ή/και το ξάδερφό του Γιώργο Κατσιαρή. Αρνήθηκε, επίσης, ο ΜΚ1 τη θέση ότι ο ίδιος ζήτησε 5 φορές από τον Κατηγορούμενο να τον πάρει μαζί του για ψάρεμα και επειδή ο Κατηγορούμενος του το αρνήθηκε, πήγε με τον ΜΚ2 και αντέδρασε εκδικητικά. Η μαρτυρία του ΜΚ2 Ο ΜΚ2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στθς 6.4.2016 (βλ. Τεκμήριο 2). Εκεί αναφέρονται τα εξής. «Είμαι το πιο πάνω πρόσωπο και κατοικώ στο Παραλίμνι. Διατηρώ τη ψαροταβέρνα LL11714 «ΝΑΤΙΑ» στον ποταμό Λιοπετρίου. Σήμερα κατά η ώρα 05꞉30 βγήκα έξω στο πέλαγος για ψάρεμα με το φίλο μου Πέτρο Κατσιάρη από το Λιοπέτρι. Κατά η ώρα 07꞉30 βρισκόμασταν στην περιοχή «Βρωμισμένη» και περίπου 200 μέτρα από την ακτή πλησίον των εγκαταστάσεων του ιχθυοτροφείου προς τον Ποταμό, είδαμε τη βάρκα του Κώστα Σταύρου να πλησιάζει. Ο ίδιος βρισκόταν μέσα μόνος του. ταυτόχρονα με το που πλησίασε, μας είπε꞉ «Γιατί εβάλετε δίκτυα δαμέ. Δεν σας είπα να μην ξαναβάλετε δίκτυα δαμέ». Μετά αφού συζητήσαμε με τον Κώστα να φωνάζει για να μην ξαναρθούμε στην περιοχή αυτή, αυτός θυμώθηκε και έπιασε ένα ξύλο και πετάχτηκε πάνω στη βάρκα μου. Κινήθηκε προς τον Πέτρο ενώ εγώ ασχολούμουν με τα δίκτυα. Εγώ του είπα να σταματήσει και αυτός απροειδοποίητα γύρισε το ξύλο προς τον Πέτρο. Ο Πέτρος έβαλε τα χέρια του να αμυνθεί και το κτύπημα τον έπιασε στο ένα χέρι. Εγώ συνέχισα να μαζεύω τα δίκτυα μου και η βάρκα του Κώστα απομακρύνθηκε. Αυτός μόλις κτύπησε του Πέτρου, έτρεξε να φύγει, αλλά δεν υπολόγισε την απόσταση που είχαν τα σκάφη μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να πέσει μέσα στη θάλασσα. Αυτός κολύμπησε και έφτασε τη βάρκα του και ανέβηκε πάνω. Μετά μας είπε ξανά꞉ «Δεν θέλω να σας ξαναδώ σε αυτή την περιοχή, γιατί δεν ξέρω τί θα γίνει». Μας είπε να μην ξαναβάλουμε τα δίκτυα μας στην περιοχή εκεί γιατί θα εξαφανιστούν, κ.α. Μας είπε επίσης ότι είσαστε μάγκες, ελάτε και αύριο δαμέ, κ.α. Μετά έβαλε μπρος και έφυγε από το σημείο. Εμείς ήρθαμε στην Αστυνομία να καταγγείλουμε την υπόθεση. Κατά την ώρα που κτύπησε του Πέτρου, αυτός δεν επιτέθηκε πίσω, εγώ του είπα τί είναι αυτά τα πράγματα που κάμνεις και τίποτα άλλο. Το ξύλο που χρησιμοποίησε δεν ήταν το «θκιάτζι» που είπε ο Πέτρος. Ήταν άλλο ξύλο μήκους περίπου 50 - 60 πόντων. Ήταν σχήματος ρόπαλου. Δεν ήταν σίγουρα το «θκιάτζι» της βάρκας γιατί τον είδα να απομακρύνεται με ταχύτητα και κρατούσε το τιμόνι, άρα δεν ήταν σίγουρα αυτό, αλλά άλλο ξύλο. Πρέπει να του έπεσε μέσα στο νερό το ξύλο αυτό, αφού όταν έχασε την ισορροπία του προσπάθησε με τα χέρια του να πιαστεί στο σκάφος του, χωρίς αποτέλεσμα. Ίσως να το έπιασε μετά, δεν ξέρω. Αλλά δεν ήταν σίγουρα το «θκιάτζι» της βάρκας του.». Ο ΜΚ2 είδε και αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ2 δήλωσε ότι το όλο περιστατικό κατά την επίδικη ημερομηνία διήρκησε από 3 έως 5 λεπτά. Ήταν τη στιγμή που σταμάτησε το βίντζι για αλλαγή της ζεμπύλας που «επετάχτηκε» ο Κατηγορούμενος πάνω στο σκάφος και χτύπησε του ΜΚ
6. Μετά που τον κτύπησε, στην προσπάθεια του να ξαναμπεί στο σκάφος του, ο Κατηγορούμενος έπεσε μέσα στη θάλασσα. Λόγω του ότι είχε αέρα, «εγίνηκε απόσταση μεταξύ της μιας και της άλλης βάρκας». Στην αρχή, δηλαδή όταν ο Κατηγορούμενος έπεσε μέσα στη θάλασσα, η απόσταση που είχαν τα σκάφη ήταν 3 μέτρα, ενώ μέχρι να κολυμπήσει για ν' ανεβεί στη βάρκα του, η απόσταση μεγάλωσε στα 10 μέτρα. Από την άλλη, ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στον ΜΚ2 την εξής εκδοχή꞉ Ότι το περιστατικό που έγινε το προκάλεσαν ο ΜΚ1 και ο ΜΚ2 επειδή έβαλαν τα δίκτυα τους κάθετα πάνω από τα δίκτυα του Κατηγορούμνου και ετσίλλησαν τα δικά του από κάτω, κάτι που συνέβαινε κατ' επανάλειψη από τους ίδιους ηθελημένα ή μη. Ότι ο Κατηγορούμενος παρέμενε μέσα στη βάρκα του, όταν τους έκαμε παρατήρηση για το ότι έβαλαν τα δίκτυα τους πάνω από τα δικά του, και ότι, ενόσω τους έκανε την παρατήρηση αυτή, κρατούσε με το χέρι του τη δική τους βάρκα. Ότι εκείνος, δηλαδή ο ΜΚ2, συνέχισε αμέριμνος να μαζεύει τα δίκτυα του και δεν έδωσε καμία σημασία στο επεισόδιο. Δεν είδε σε καμία στιγμή τον Κατηγορούμενο να κτυπά του ΜΚ
7. Ότι ο Κατηγορούμενος έπεσε μέσα στη θάλασσα επειδή τον έσπρωξε ο ΜΚ1 με το «γάντζο», κάτι που ο ΜΚ2 απέφυγε να πει ή απέκρυψε από το Δικαστήριο. Ο ΜΚ2 αρνήθηκε όλα τα πιο πάνω. Ειδικότερα꞉ Αρνήθηκε ο ΜΚ2 ότι είχαν τοποθετήσει τα δίκτυα τους πάνω από εκείνα του Κατηγορούμενου. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε έγινε κάτι τέτοιο. Όταν έγινε το ισχυριζόμενο επεισόδιο με την επίθεση κατά του ΜΚ1 από τον Κατηγορούμενο, ο ΜΚ2 σταμάτησε το βίντζι όπου ήταν ο ίδιος και μάζευε τα δίκτυα του και γύρισε προς το μέρος του Κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν ήδη μέσα στο νερό και του φώναξε «Είσαι βλάκας; Τί εν τούτες οι βλακείες; Θέλεις να μας σκοτώσεις;». Αρνήθηκε ο ΜΚ2 ότι ο ΜΚ1 έσπρωξε τον Κατηγορούμενο μέσα στη θάλασσα με τον γάντζο και ότι τούτος ήταν ο λόγος που έπεσε στο νερό ο Κατηγορούμενος. Αν και παραδέχθηκε ο ΜΚ2 ότι υπήρχε γάντζος πάνω στο σκάφος του, δηλαδή μια απόχη, δηλαδή μια σωλήνα μήκους 1,5μ. που έχει στην άκρη λεπτό σίδερο, η οποία χρησιμοποιείται συνήθως από τους ψαράδες για να γαντζώνουν ένα μεγάλο ψάρι, όταν έρθει μέσα στα δίκτυα και δεν μπορούν να το σηκώσουν πάνω, εντούτοις απέκλεισε ο ΜΚ2 το ενδεχόμενο να χρησιμοποίησε ο ΜΚ1 την απόχη κατά του Κατηγορούμενου, γιατί, αν το έκαμνε, σίγουρα θα ήταν τραυματισμένος ο Κατηγορούμενος. Ρωτήθηκε ο ΜΚ2 από το συνήγορο Υπεράσπισης πώς είναι δυνατόν να σχολίαζε μέσα στη γραπτή κατάθεσή του προς την Αστυνομία τα όσα είπε ο ΜΚ1 αναφορικά με το «θκιάτζι». Ο ΜΚ2 εξήγησε ότι, ο ίδιος αστυνομικός ήταν εκείνος που έλαβε τη γραπτή κατάθεση του ΜΚ1 και του ΜΚ
8. Ο Αστυνομικός είπε στον ΜΚ2 ότι ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι τον κτύπησε ο Κατηγορούμενος με το θκιάτζι και ο ΜΚ2 θέλησε να εξηγήσει του Αστυνομικού ότι δεν ήταν το θκιάτζι εκείνο το ξύλο, αφού ο ίδιος ο ΜΚ2 είχε δει το θκιάτζι να εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω στο τιμόνι του σκάφους του την ώρα που είδε τον Κατηγορούμενο να βρίσκεται μέσα στη θάλασσα και ένα ξύλο μέσα στο νερό. Μάλιστα ο ΜΚ2 θυμόταν να είδε τον Κατηγορούμενο, μετά που κατάφερε κολυμπώντας ν' ανέβει πάνω στη βάρκα του, να βάζει μπρος - πίσω για μια - δύο φορές, για να μπορέσει να μαζέψει εκείνο το ξύλο από τη θάλασσα. Τούτος ήταν και ο λόγος που δεν χρειάστηκε να πάει ο ΜΚ2 να πιάσει εκείνο το ξύλο ως τεκμήριο, αφού ο Κατηγορούμενος πρόλαβε, έπιασε το ξύλο και έφυγε. Εξάλλου αν δεν ήταν το θκιάτζι στο τιμόνι, δεν θα μπορούσε ο Κατηγορούμενος να φύγει με το σκάφος του με ταχύτητα, όπως τον είδε να πράττει ο ΜΚ
9. Επεσήμανε ο ΜΚ2 ότι, αν υπάρχει κάτι που έπρεπε να είχε γίνει για την διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και το οποίο όμως δεν έγινε, είναι το να πήγαινε η Αστυνομία πάνω στο σκάφος του Κατηγορούμενου, για να πιάσουν το επίμαχο δεύτερο ξύλο. Δεν αρνήθηκε ο ΜΚ2 ότι είχε προηγούμενες διαφορές με τον Κατηγορούμενο για το λόγο ότι αρχές του χρόνου, κάποιους μήνες δηλαδή πριν το επίδικο επεισόδιο, ο Κατηγορούμενος τους είχε «Μην ξαναβάλετε δίκτυα δαμέ» και ο ΜΚ2 του απάντησε «Εγώ θα τα βάλλω όπου θέλω και όποτε θέλω». Ούτε απέκρυψε ο ΜΚ2 ότι ο ίδιος είναι φίλος του ΜΚ1 και ότι ξανάτυχε 5 - 6 φορές να τον πάρει μαζί του ως βοηθό στο σκάφος. Η μαρτυρία του ΜΚ3 Ο ΜΚ3 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσής του, ημερ. 28.4.2016 (βλ. Τεκμήριο 3). Εκεί αναφέρονται τα εξής꞉ «Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είμαι τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου. Την 6.4.2016 μετά από σχετική ενημέρωση που έλαβα από την Ε/Αστ. 5270 Μυροφόρα Παπαμάμα, ανέλαβα τη διερεύνηση υπόθεσης που αφορούσε αδίκημα επίθεσης, εναντίον του Πέτρου Κατσιάρη (Αρ. Δ.Τ. [...]) από το Λιοπέτρι. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 10꞉25 - 10꞉45, στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου, έλαβα γραπτώς το παράπονο του Πέτρου Κατσιάρη από το Λιοπέτρι. Την ίδια μέρα και ώρα 11꞉20 μετέβηκα γαι εξετάσεις στην περιοχή Ποταμού Λιοπετρίου. Στην περιοχή εντόπισα τον Κώστα Σταύρου (Αρ. Δ.Τ. [...]) από το Λιοπέτρι, να επιβαίνει της ψαρόβαρκας, με αριθμό εγγραφής LL8576, «Ταξιάρχης», η οποία βρισκόταν πλαγιοδετημένη στη βόρεια όχθη του αλιευτικού καταφυγίου. Την ίδια ημέρα και ώρα 11꞉30 στον Ποταμό Λιοπετρίου πληροφόρησα τον Κώστα Σταύρου για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση και αφού του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Ακολούθως, ερεύνησα τη ψαρόβαρκα κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του Σταύρου και στην παρουσία του. Την ίδια ημέρα και ώρα 17꞉30 στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου, πληροφόρησα εκ νέου τον Κώστα Σταύρου για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση και αφού του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εντάξει». Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 17꞉45 - 18꞉10 στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου έλαβα ανακριτική κατάθεση από τον Κώστα Σταύρου αφού προηγουμένως τον πληροφόρησα γραπτώς για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση και του επέστησα την προσοχή του στο νόμο. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 18꞉20 - 18꞉30 στον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου, κατηγόρησα γραπτώς (βλ. το Τεκμήριο 5) τον Κώστα Σταύρου, για τα αδικήματα που προέκυψαν εναντίον του και αφού του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο γραπτώς, αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Απάντηση την οποία κατέγραψα και ως ορθή την υπόγραψε στην παρουσία μου.». Η μαρτυρία του ΜΚ3 ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν τυπική. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο στο Δικαστήριο ως το πρόσωπο το οποίο ανέκρινε, όπως αναφέρει πιο πάνω στη γραπτή κατάθεσή του και, αντεξεταζόμενος, παρατήρησε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν «απόλυτα συνεργάσιμος» ενόσω ανακρινόταν. Η μαρτυρία του ΜΚ4 Ο ΜΚ4, ο οποίος είναι γενικός γιατρός στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο των ευρημάτων του από την ιατρική εξέταση του παραπονούμενου (ΜΚ1), ημερ. 6.4.2016 και ώρα 08꞉52 (βλ. Τεκμήριο 7). «Άλγος ΔΕ αγκώνα μετά από κτύπημα με ξύλο. Ήπια ερυθρότητα. Ακτινογραφικός έλεγχος ΕΔ αγκώνα χωρίς σαφή εικόνα οστικής κάκωσης.». Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΚ4, ο οποίος έχει πείρα ως γιατρός τα τελευταία 28 χρόνια, διευκρίνισε ότι η φράση «μετά από κτύπημα με ξύλο» καταγράφηκε από αυτόν ως το παράπονο του ασθενούς και ότι η ερυθρότητα που ο ίδιος εντόπισε στον ασθενή μπορούσε να είχε προκληθεί από οποιαδήποτε αιτία. Όσον αφορά το σημείο του κτυπήματος, ο γιατρός δήλωσε, βάσει της μνήμης του, ότι ήταν στο σημείο του αγκώνα. Έδειξε ποια περιοχή θεωρείται ως αγκώνας και σημείωσε ότι περί τα δύο δάκτυλα πάνω ή κάτω από το σημείο που έδειξε θεωρείται αγκώνας. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΚ
10. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου Ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρχε ήδη κατατεθειμένη μέσω του ΜΚ3, ως το Τεκμήριο 4, και μάλιστα χωρίς ένσταση από πλευράς συνηγόρου Υπεράσπισης, η ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου, ημερ. 6.4.2016 (βλ. Τεκμήριο 4), ως κατωτέρω꞉ «Σημερα 06.04.2016 πήγα στο ψάρεμα στην περιοχή «Άμμοι» στο Λιοπέτρι που είναι κοντά στο ιχθυοτροφείο. Στον τόπο είδα τη βάρκα του Βαρνάβα Καϊκη από πάνω από τα δίκτυα που είχα βάλει από πριν. Εκείνος ήταν με τον Πέτρο τον Κατσιάρη και έβγαλαν τα δικά τους δίκτυα. Εγώ τους είπα «Τί σας έκαμα και έρχεστε και με παρενοχλάτε, χωρίς να σας κάμω κάτι». Τους ζήτησα το λόγο. Ο Πέτρος αντίδρασε και μου είπε «Εμένα να μεν μου φωνάζεις, τζιαι να σε σκοτώσω». Εγώ έκαμα πισινή τη βάρκα τζαι εκόντεψα εκεί, βγήκα στη βάρκα του Βαρνάβα και πιαστήκαμε. Εγώ κρατούσα ένα ξύλο που είχα πάνω στη βάρκα. Εγώ δεν πρόλαβα να κάμω κάτι αφού έπεσα μέσα στο νερό. Ο Βαρνάβας έβγαζε δίκτυα, δεν συγκινήθηκε καθόλου. Το ξύλο μου έπεσε μέσα στο νερό. Το είδε και ο Βαρνάβας. Εγώ δεν του κτύπησα σε καμία περίπτωση. Αυτό έγινε και τίποτα άλλο. Εκείνοι με ενοχλούν επανειλημμένα. Να σου πω αφού με ρωτάς ότι εγώ αντίδρασα και πετάχτηκα πάνω στη βάρκα του Βαρνάβα, γιατί ο Πέτρος μου είπε ότι θα με σκοτώσει και θυμώθηκα και πήρα το ξύλο. Μετά ο Πέτρος προσπάθησε να με πιάσει με ένα γάντζο αλλά δεν με έφτασε αφού «έπλεξα» και πήγα προς το σκάφος μου. Το ξύλο έπεσε μέσα στο νερό. Αυτά είχα να πω και δεν θέλω να προσθέσω ή να αλλάξω κάτι από την κατάθεση αυτή.» Παραταύτα, ο Κατηγορούμενος, επέλεξε κατά την κυρίως εξέτασή του, αντί να υιοθετήσει το περιεχόμενο της πιο πάνω κατάθεσης, να προβεί σε αφήγηση των γεγονότων της υπόθεσης, αναδιατυπώνοντας ή/και διευκρινίζοντας τα λεγόμενά του συγκριτικά προς την πιο πάνω ανακριτική κατάθεση, προβάλλοντας την ακόλουθη εκδοχή για το υπόβαθρο των όσων διαδραματίστηκαν, καθώς και για τα γεγονότα της επίδικης ημερομηνίας꞉ · Ότι με τον ΜΚ1 τον συνδέει συγγένεια. Είναι θείος του Κατηγορούμενου ο ΜΚ
11. · Παλαιότερα, δεν είχαν κανένα απολύτως πρόβλημα μεταξύ τους. Κάθε 15 - 20 μέρες, συναντιούνταν αν ήθελε κάτι ο ένας ή ο άλλος. · Κάθε χρόνο, την περίοδο Μαρτίου - Μαΐου, ο Κατηγορούμενος ψάχνει να βρει σκάφος για να πιάσει δουλειά. Ήταν παλιά ψαράς και για διάφορους λόγους σταμάτησε. Δεν πούλησε όμως τα εργαλεία του, δηλαδή τα δίκτυά του, παρά μόνο το σκάφος του. · Με τα τέσσερα αδέρφια του, ο ΜΚ1 είναι τσακωμένος και δεν τον παίρνουν μαζί τους για ψάρεμα. Γι' αυτό και ζητά από οποιονδήποτε άλλο ψαρά να τον πάρει μαζί του. · Στις αρχές Μαρτίου, ο ΜΚ1 πήγε στο λιμάνι «Ποταμός», όπου είχε το σκάφος του ο Κατηγορούμενος και τον παρακαλούσε να τον πάρει μαζί του. Ο Κατηγορούμενος του αρνήθηκε. Πήγε άλλες 4 φορές ο ΜΚ1 στο σπίτι του Κατηγορούμενου και τον παρακαλούσε να πάνε μαζί για ψάρεμα αλλά πάλιν ο Κατηγορούμενος του αρνήθηκε. Ένα πρωί βγήκε ο ΜΚ1 πάνω στο σκάφος του Κατηγορούμενου και τον βοηθούσε με το «ξιψάρισμα». Τον παρακαλούσε να πάνε να βάλουν μαζί δίκτυα, αλλά και πάλιν ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε. Τότε ο ΜΚ1 είπε στον Κατηγορούμενο ότι, αφού δεν με παίρνεις εσύ, θα πάω με τον Βαρνάβα (δηλ. τον ΜΚ2). · Ο ΜΚ2 συνήθως δούλευε στην περιοχή «Αγία Θέκλη», ποτέ στο «Ιχθυοτροφείο», ενώ ο Κατηγορούμενος δούλευε κάθε μέρα στο «Ιχθυοτροφείο». Ξαφνικά ένα πρωί, όταν πήγε ο Κατηγορούμενος να βγάλει τα δίκτυα του από την περιοχή «Ιχθυοτροφείο», βρήκε τον ΜΚ1 με τον ΜΚ2 να έχουν τοποθετήσει τα δίκτυα τους πάνω από τα δικά του. Δεν τους είπε τίποτα ο Κατηγορούμενος. Πήγε να τοποθετήσει τα δίκτυα του σε δύο σημεία παρακάτω και όταν πήγε το άλλο πρωί για να τα βγάλει, πάλι βρήκε εκεί τους ΜΚ1 και ΜΚ2 να έχουν κάνει το ίδιο. Τότε αυτός έφυγε προς την περιοχή «Ποταμός» και βρήκε ένα μέλος του Συνδέσμου Ψαράδων, τον Γιώργο Κατσιάρη που είναι πρώτος ξάδερφος του ΜΚ1, και του ανάφερε τί γινόταν από τους ΜΚ1 και ΜΚ
12. Ο Γιώργος Κατσιάρης παραπονέθηκε στον Κατηγορούμενο ότι τα ίδια είχαν κάνει τόσο στον ίδιο όσο και στον Παγαγίωτη Κατσιάρη, αδερφό του ΜΚ
13. Όταν επέστρεψε ο Κατηγορούμενος στην περιοχή «Ιχθυοτροφείο» βρήκε ξανά τους ΜΚ1 και ΜΚ2 να έχουν απλώσει τα δίκτυα τους πάνω από τα δικά του. Ακόμη και στη Ξυλοφάγου όταν πήγε μια φορά, πήγαν οι άλλοι και του έκαναν το ίδιο. · Ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος ότι ήταν εσκεμμένη η συμπεριφορά των ΜΚ1 και ΜΚ2 και επαναλαμβανόμενη, δηλαδή έγινε 10 - 15 φορές το ίδιο πράγμα μέχρι την επίδικη ημερομηνία. Έβλεπαν τη σημαδούρα που έβαζε ο ίδιος στα δίκτυα του και όμως «ξεπίτηδες για πίκκα, για να με κάνουν να φύγω», τοποθετούσαν τα δίκτυα τους πάνω από τα δικά του, με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή βορρά - νότο. Αποτέλεσμα ήταν τα δίκτυα του Κατηγορούμενου να χάνουν την ισορροπία τους και να πηγαίνουν από κάτω και να μην πιάνουν ψάρια. · Ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι υπάρχει και νομοθεσία που απαγορεύει να τοποθετεί ένας συνάδελφος τα δίκτυα πάνω από τα δίκτυα του άλλου συναδέλφου του, γι' αυτό και ο ίδιος πήγε και έκανε παράπονο τόσο στον Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο των ψαράδων όσο και στο Τμήμα Αλιείας. · Την επίδικη ημερομηνία ο Κατηγορούμενος πήγε για να βγάλει τα δίκτυα του που είχε τοποθετήσει την προηγούμενη μέρα το μεσημέρι. Φτάνοντας εκεί στο μέρος είδε τους ΜΚ1 και ΜΚ2 να έχουν τοποθετήσει τα δίκτυα τους και στη μια τοποθεσία και στην άλλη. Τους βρήκε στη φάση που έβγαζαν τα δίκτυα τους. Έκρινε ότι ήταν απαράδεκτη η συμπεριφορά τους. Ενόσω είχαν απόσταση τα σκάφη τους 10 - 15 μέτρα, ο Κατηγορούμενος τους ρώτησε «Σας άρεσε αυτό το πράγμα που ήρθατε κι εκάμετέ μου;». Ο ΜΚ1 αντέδρασε και εξύβρισε τον Κατηγορούμενο. Τότε ο Κατηγορούμενος «εβγήκε προς το μέρος», δηλαδή επλησίασε το σκάφος του στο 1 μέτρο από το άλλο σκάφος. Καθόταν ο Κατηγορούμενος και κρατούσε το τιμόνι του σκάφους του (δηλαδή ένα ξύλο 50 - 80 πόντους το οποίο κάνει την κίνηση αριστερά - δεξιά, πάνω - κάτω, για να κρατεί μια κατεύθυνση το σκάφος), όταν ήρθε ο ΜΚ1 νευριασμένος στο πίσω μέρος του σκάφους του ΜΚ2 και απείλαν να σκοτώσει τον Κατηγορούμενο. Τότε ο Κατηγορούμενος πετάχτηκε από τη θέση όπου καθόταν προς το μέρος όπου είναι το καππάτζι της μηχανής και προσπάθησε να πιάσει πάνω από τη σωλήνα του σκάφους του ΜΚ2, για να μην κτυπήσουν τα σκάφη. Έχασε όμως την ισορροπία του ο Κατηγορούμενος, διότι το σκάφος του ΜΚ2 έβαλε ταχύτητα μπροστά, και έτσι έπεσε μέσα στη θάλασσα. Αν δεν εξεκινούσε τη μηχανή ο ΜΚ2, τότε τα σκάφη ήταν να πλησιάσουν και δεν θα έπεφτε ο Κατηγορούμενος μέσα στη θάλασσα. · Διευκρίνισε ο Κατηγορούμενος ότι όταν στην ανακριτική του κατάθεση αυτός δήλωνε ότι «επιαστήκαμε» με τον ΜΚ1, εννοούσε ότι συζήτησαν στα λόγια. Και όταν είχε δηλώσει ότι «βγήκα στη βάρκα του ΜΚ2» εννοούσε ότι πλησίασε προς τη βάρκα, κατά τον ίδιο τρόπο που οι ψαράδες χρησιμοποιούνε τη φράση «βγαίνω προς πέλαγος». Όσον αφορά τη φράση «θυμώθηκα και πήρα το ξύλο», ο Κατηγορούμενος εξήγησε ότι αναφερόταν στο τιμόνι της βάρκας του. Αρνήθηκε κατηγορηματικά ο Κατηγορούμενος ότι κτύπησε με το ξύλο τον ΜΚ
14. Τόνισε ότι δεν μπορεί κανένας ν' ανέβει πάνω στη βάρκα του άλλου, αν δεν κολλήσουν ή αν δεν δυθούν με σχοινί. · Ήταν Απρίλης, είχε θάλασσα, και όταν έπεσε στο νερό κολύμπησε περί τα 5 μέτρα για να φτάσει στη δική του βάρκα. Μόλις που τα κατάφερε να κολυμπεί και ν' ανεβεί. Κατά την αντεξέτασή του από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ2 παρέμεινε σταθερός στα πιο πάνω λεγόμενά του. Είπε ότι δεν επινόησε την ιστορία που εξιστόρησε ενώπιον του Δικαστηρίου ως υπόβαθρο των σχέσεων μεταξύ αυτού και των ΜΚ1 και ΜΚ2, παρά μόνο θέλησε να δώσει την πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο. Επανεξετάστηκε από τον συνήγορο Υπεράσπισης σχετικά με το αν αυτός θα μπορούσε να έβγαζε τα δίκτυα του, αν έβαζε τα δίκτυα του από πάνω ο ΜΚ
15. Ο Κατηγορούμενος απάντησε κατά τρόπο θετικό, λέγοντας «Βεβαίως», πλην όμως συνέχισε λέγοντας ότι αυτός που θα καλάρει πρώτος, όταν έρθει άλλος και καλάρει δεύτερος, ο πρώτος θα πάρει τελευταίος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Προχωρώ σε αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιόν μου, δηλαδή της προφορικής μαρτυρίας που έδωσαν οι μάρτυρες κατηγορίας σε σύγκριση και προς την ως άνω υπάρχουσα γραπτή μαρτυρία (βλ. Ομήρου ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506). Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Κατ' αρχάς, παρατηρώ ότι στην παρούσα υπόθεση, από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, οι μόνοι ανεξάρτητοι μάρτυρες που παρουσίασε είναι ο αστυνομικός (ΜΚ3) και ο γιατρός (ΜΚ4). Η μαρτυρία του ΜΚ3 υπήρξε, όπως προείπα, τυπική, με την έννοια ότι αυτός αναφέρθηκε μόνο στις δικές του ενέργειες για διερεύνηση του παραπόνου του ΜΚ1, χωρίς όμως να έχει ιδία γνώση για τα τεκταινόμενα. Δεν υπήρξε αντεξέταση του ΜΚ3 η οποία να θέτει υπό αμφισβήτηση την επάρκεια των ενεργειών του ως εξεταστή της υπόθεσης. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΚ3 ως ειλικρινή και αξιόπιστη. Η μαρτυρία του ΜΚ4 υπήρξε εξίσου σύντομη και κατά την αντεξέταση του ΜΚ4 δεν αμφισβητήθηκαν τα λεγόμενά του. Δεν έχω κανένα λόγο να την απορρίψω ως αναξιόπιστη. Την αποδέχομαι ως αληθή. Όλοι οι άλλοι που κατέθεσαν έχουν συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Ο ΜΚ1 πρόδηλα ως παραπονούμενος για τη σωματική βλάβη που ισχυρίζεται ότι του προκάλεσε ο Κατηγορούμενος. Ο ΜΚ2 προσήλθε παραδεχόμενος ότι είναι φίλος και συνεργάτης του ΜΚ

1. Τούτο από μόνο του δεν καθιστά τη μαρτυρία του μη αντικειμενική ή αναξιόπιστη. Φάνηκε, όμως, κατά την ακρόαση ότι είναι και αυτός παραπονούμενος κατά του Κατηγορούμενου. Δηλαδή, ενώ ο ΜΚ2 δεν δήλωσε στη γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία να έχει οποιοδήποτε παράπονο, είτε ως ιδιοκτήτης της περιουσίας επί της οποίας κατ' ισχυρισμόν διαδραματίστηκε το επίδικο επεισόδιο είτε άλλως πως, εντούτοις ενώπιον του Δικαστηρίου έδειξε να διακατέχεται από εξίσου εχθρικά αισθήματα για τον Κατηγορούμενο και να έχει παράπονο για τη στάση του Κατηγορούμενου, να υπαγορεύει στον ίδιο το αν και πού δικαιούται να τοποθετεί τα δίκτυα του ο ΜΚ
2. Θα επιχειρήσω πιο κάτω να εξηγήσω ποιοι είναι, κατά την κρίση μου, οι δείχτες που βοηθούν στην ανίχνευση της αλήθειας. Κατ' αρχάς, ένας σημαντικός δείχτης είναι o παράγοντας χρόνος. Ο ΜΚ1 ολοκλήρωσε τη διερεύνηση της υπόθεσης αυθημερόν, δηλαδή έλαβε την ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο και προσήψε σε αυτόν τη γραπτή κατηγορία την ίδια ακριβώς μέρα που υπέβαλε το παράπονό του ο ΜΚ
3. Δεν αφέθηκε να διαρρεύσει τέτοιος χρόνος που να μπορούσε να επηρεάσει τη μνήμη των εμπλεκομένων. Οι εκατέρωθεν εκδοχές, όπως καταγράφηκαν στις 6.4.2016 από τον ΜΚ3, είναι αποτυπωμένες όσο πιο πρόσφατα προς το επίδικο επεισόδιο μπορούσαν να είναι. Συνεπακόλουθα, όσα οι ίδιοι κατέθεσαν προφορικά στο Δικαστήριο, μετά την παρέλευση σχεδόν ενός ή/ και πέραν του ενός έτους (βλ. ο ΜΚ1 κατέθεσε στις 30.1.2017, ο Κατηγορούμενος στις 6.6.2017) αναπόφευκτα θα συγκριθούν με όσα είπαν ευθύς μετά το επεισόδιο, για να διαφανεί αν είναι προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων ή αν συνάδουν με την αρχικώς προβληθείσα εκδοχή τους. Ένας δεύτερος σημαντικός δείκτης είναι η πραγματική μαρτυρία. Η μόνη του είδους που υπάρχει είναι η σωματική βλάβη που διέγνωσε ο ΜΚ4 ότι είχε ο ΜΚ
4. Ως η άμεση μαρτυρία που έδωσε ο ΜΚ4 εξετάζοντας τον ΜΚ1 τη μέρα του επεισοδίου, η σωματική βλάβη συνίστατο σε «ήπια ερυθρότητα» στο δεξιό αγκώνα, χωρίς οποιαδήποτε οστική κάκωση. Βάσει της εμπειρογνωμοσύνης του ΜΚ4 ως γιατρού στο ΤΑΕΠ επί σειρά ετών, η οποία δεν αμφισβητήθηκε, τέτοια ήπια ερυθρότητα μπορούσε να είχε προκληθεί από οποιαδήποτε αιτία. Επομένως, δεν βοηθά η μαρτυρία του ΜΚ4 στο να εξακριβωθεί ποια η αιτία πρόκλησής της. Ενισχύει, όμως, η διάγνωση του γιατρού ως προς το σημείο της σωματικής βλάβης (δεξιός αγκώνας) την εκδοχή του ΜΚ1 για το ότι αυτός έθεσε το δεξί του χέρι μπροστά από το πρόσωπό του για να προστατευθεί από επικείμενο κτύπημα του Κατηγορούμενου και τον έπιασε το κτύπημα στο δεξί αγκώνα. Δεν θεωρώ ότι υπήρξε ουσιώδης διαφορά μεταξύ του σημείου που έδειξε ενώπιον του Δικαστηρίου ο ΜΚ1 περιγράφοντας το δεξί του αγκώνα, και της περιγραφής που έδωσε ο ΜΚ4 ενώπιον του Δικαστηρίου για το πού βρίσκεται ο δεξιός αγκώνας. Δεν μπορώ να κρίνω αναξιόπιστη τη μαρτυρία του ΜΚ1 επ' αυτού του σημείου. Το ξύλο που κρατούσε ο Κατηγορούμενος ή ο γάντζος που κατ' ισχυρισμόν κρατούσε ο ΜΚ1 δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να τα δει και να διαμορφώσει οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα αξιολογώντας εκείνα τα αντικείμενα, σε ό,τι αφορά το επίδικο θέμα αν το ξύλο που κρατούσε ο Κατηγορούμενος ήταν το «θκιάτζι» ή αν ήταν άλλο είδους ξύλου και αν ο γάντζος μπορούσε ως εκ της κατασκευής του να χρησιμοποιηθεί από τον ΜΚ1 για να σπρώξει τον Κατηγορούμενο. Επομένως, επ' αυτών των θεμάτων θα αντιπαραβάλω την άμεση μαρτυρία που έδωσαν οι ΜΚ1, ΜΚ2 και ο Κατηγορούμενος για να καταλήξω σε συμπέρασμα. Επιλέγω να αρχίσω από τον ΜΚ
5. Ο ίδιος θεώρησε καλό να διευκρινίσει στον αστυνομικό (ΜΚ3) ότι το ξύλο που χρησιμοποίησε ο Κατηγορούμενος δεν ήταν το «θκιάτζι», δηλαδή το τιμόνι της βάρκας του και εξήγησε πού στήριζε αυτή του την παρατήρηση꞉ ότι ο Κατηγορούμενος μπόρεσε να οδηγήσει με ταχύτητα τη βάρκα του όταν κολύμπησε και ανέβηκε σε αυτήν, που αν δεν είχε το «θκιάτζι» για τιμόνι, δεν θα μπορούσε να την είχε οδηγήσει με τέτοια ταχύτητα. Θυμίζω επίσης ότι ενώπιον του Δικαστηρίου ο ΜΚ2 πρόσθεσε τον ισχυρισμό ότι άπαξ και ανέλαβε τον έλεγχο της βάρκας του ο Κατηγορούμενος, ενόσω δηλαδή είχε το τιμόνι σε λειτουργία, κινήθηκε μπρος - πίσω για να συλλέξει το ξύλο που του έπεσε μέσα στο νερό της θάλασσας. Θυμίζω ότι η γραπτή κατάθεση του ΜΚ2 λήφθηκε από τον ΜΚ3 προτού ανακρίνει τον Κατηγορούμενο και συνεπώς η διόρθωση των λεγόμενων του ΜΚ1 από το ΜΚ2 φαίνεται να είναι αυτόβουλη, χωρίς επηρεασμό από οτιδήποτε είπε ο Κατηγορούμενος. Η αυτόβουλη διευκρίνιση στην οποία προέβη ο ΜΚ2 αναφορικά με το ότι το ξύλο δεν ήταν το θκιάτζι της βάρκας του Κατηγορούμενου, όπως είχε πει ο ΜΚ1, συνάδει με όσα ο ίδιος ο Κατηγορούμενος εξιστόρησε ακολούθως στην ανακριτική του κατάθεση. Αναφέρθηκε σε ένα ξύλο που είχε πάνω στη βάρκα του και όχι στο θκιάτζι. Τούτο επανέλαβε και ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως, επ' αυτού του στοιχείου αναδεικνύεται ως αξιόπιστη η δήλωση του Κατηγορούμενου. Απεναντίας, διέκρινα μία εκ των υστέρων προσπάθεια του ΜΚ1 να δικαιολογήσει τα λεγόμενά του, εφόσον διέφεραν από όσα διευκρίνισε ο ΜΚ2, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι υπάρχουν δύο θκιάτζια πάνω σε κάθε βάρκα. Δεν υπήρξε επιβεβαίωση της θέσης αυτής από οποιονδήποτε άλλο μάρτυρα. Εν πάση περιπτώσει, πέρα από την πιο πάνω μικροσκοπική ανάλυση της μαρτυρίας, στρέφω την προσοχή μου στα ουσιώδη σημεία αντιδικίας꞉ (α) αν ο Κατηγορούμενος ανέβηκε πάνω στη βάρκα του ΜΚ2 ή όχι, και (β) αν ο Κατηγορούμενος χρησιμοποίησε το προαναφερθέν ξύλο για επίθεση κατά του ΜΚ1 ή όχι. Οι ΜΚ1 και ΜΚ2 είπαν αμφότεροι ότι ο Κατηγορούμενος «πετάχτηκε πάνω στη βάρκα» (βλ. γραμμές 13 προς 14 της 1ης σελιδας του Τεκμηρίου 1 και γραμμή 17 της 1ης σελίδας του Τεκμηρίου 2). Την ίδια ακριβώς λέξη / φρασεολογία «επετάκτηκα πάνω στη βάρκα του Βαρνάβα» παρατηρώ ότι χρησιμοποίησε στην ανακριτική του κατάθεση ο Κατηγορούμενος (βλ. γραμμή 16 της 2ης σελίδας του Τεκμηρίου 4). Όσο και αν ενώπιον του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να ερμηνεύσει τη φράση «βγήκα στη βάρκα του Βαρνάβα» αποδίδοντας της διαφορετικό νόημα, ότι δηλαδή πλησίασε προς τη βάρκα του Βαρνάβα χωρίς να προλάβει να ανεβεί πάνω σε αυτήν, η προσπάθειά του αυτή συγκρούεται με τη διευκρίνιση που ο ίδιος έδωσε προς τον Αστυνομικό στην ανακριτική του κατάθεση, μετά από σχετική ερώτηση του Αστυνομικού. Ενδεικτική η εισαγωγική φράση «Να σου πω αφού με ρωτάς» (βλ. γραμμή 15, 2ης σελίδας του Τεκμηρίου 4) και η διασαφήνηση του «βγήκα στη βάρκα του Βαρνάβα» με την επεξήγηση «πετάχτηκα πάνω στη βάρκα του Βαρνάβα». Καταλήγω, λοιπόν, σε εύρημα, όσον αφορά το επίδικο θέμα (α) ανωτέρω, ότι η φράση ότι ο Κατηγορούμενος «βγήκε στη βάρκα του Βαρνάβα», σημαίνει ότι είχε φυσική παρουσία πάνω στη βάρκα του Βαρνάβα, δηλαδή εισήλθε στη βάρκα του Βαρνάβα που ήταν αδιαμφισβήτητα περιουσία του Βαρνάβα (ΜΚ2). Για το αν υπήρξε κτύπημα με ξύλο ή όχι, ο ΜΚ1 παραπονέθηκε ότι ο Κατηγορούμενος του γύρισε το ξύλο που κρατούσε και τον κτύπησε στο δεξιό αγκώνα από κάτω και πάνω στο κόκκαλο. Μετά το κτύπημα αυτό, ο Κατηγορούμενος έτρεξε προς το σκάφος του και τότε ήταν που έχασε την ισορροπία του στην προσπάθειά του να ξαναμπεί στο δικό του σκάφος (βλ. τις τελευταίες πέντε γραμμές του Τεκμηρίου 1). Τα ίδια υποστήριξε ο ΜΚ2, ο οποίος όπως εξήγησε, πρώτα προηγήθηκαν οι φωνασκίες μεταξύ αυτών και του Κατηγορούμενου και μετά είδε τον Κατηγορούμενο να πετάσσεται θυμωμένος πάνω στη βάρκα του κρατώντας το ξύλο και απροειδοποίητα να κτυπά τον ΜΚ
6. Η αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε ο ΜΚ2 αφορούσε στο πού ήταν ο ίδιος όταν συνέβαιναν όλα αυτά. Παρατηρώ ότι στην ίδια τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ο ΜΚ2 δεν αρνήθηκε ότι ο ίδιος συνέχισε να παραμένει στο μέρος όπου μάζευε τα δίκτυά του. Ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος μετακινήθηκε προς το πίσω μέρος του σκάφους του, όπου έγινε το επίδικο επεισόδιο. Τούτο όμως από μόνο του το γεγονός δεν του στερούσε τη δυνατότητα να βλέπει τί συνέβαινε πίσω. Δεν άκουσα να του υποβάλλεται ότι υπήρχε οποιοδήποτε εμπόδιο στην ορατότητά του προς το πίσω μέρος. Το ότι υπήρξε κτύπημα, όπως εξήγησα ανωτέρω, ενισχύεται από τη διάγνωση ερυθρότητας που έκανε ο γιατρός ΜΚ
7. Ήταν Απρίλης, κρύα τα νερά της θάλασσας, πιθανότατα φορούσαν μακρομάνικα ρούχα και σ' αυτό να οφείλεται η «ήπια» ερυθρότητα είχε εξηγήσει ο ΜΚ
8. Δηλαδή να μην υπήρξε απευθείας επαφή του ξύλου με το σώμα / δέρμα του ΜΚ
9. Δεν υπάρχει στη διαθέσιμη μαρτυρία οτιδήποτε που να αντιμάχεται τη γνώμη αυτή. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος ο οποίος αρχικά ισχυρίστηκε στην ανακριτική του κατάθεση ότι δεν πρόλαβε να κάμει κάτι με το ξύλο κατά του ΜΚ1 διότι ο ίδιος έπεσε μέσα στο νερό (βλ. 8η γραμμή, σελ. 2 του Τεκμηρίου 4)), δεν έδωσε καμία εξήγηση για το τί συνέβηκε και έπεσε μέσα στο νερό. Πώς μπορούσε να πέσει μέσα στο νερό σαν ήταν πάνω στη βάρκα του ΜΚ2, αφού όπως κατέληξα πιο πάνω είχε βγει, δηλαδή ανεβεί πάνω στη βάρκα; Επισημαίνω ότι στο δεύτερο μισό της 2ης σελίδας της ανακριτικής του κατάθεσης, όπου αρχίζει με την εισαγωγική φράση «Να σου πω αφού με ρωτάς», η μόνη εκδοχή που πρόταξε ήταν ότι αυτός πήγε με το ξύλο πάνω στη βάρκα του Βαρνάβα και «μετά ο Πέτρος προσπάθησε να με πιάσει με ένα γάντζο, αλλά δεν με έφτασε αφού κολύμπησε προς το σκάφος του». Επομένως, η εκδοχή που υποβλήθηκε από το συνήγορο Υπεράσπισης προς τους μάρτυρες κατηγορίας ότι ο ΜΚ1 «έσπρωξε» με το γάντζο τον Κατηγορούμενο μέσα στη θάλασσα και ότι τούτος ήταν ο λόγος που εκείνος έχασε την ισορροπία του, καταρρίπτεται από τα λόγια του ίδιου του Κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση, ότι δεν τον έφτασε ο γάντζος. Καταλήγω να κρίνω πιο πειστική τη μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 ότι ο Κατηγορούμενος έχασε την ισορροπία του στην προσπάθειά του να πεταχτεί ξανά πίσω στη δική του βάρκα αφότου κτύπησε τον ΜΚ1 με το ξύλο που είχε πάρει μαζί του. Καταλήγω, λοιπόν, σε εύρημα, όσον αφορά το επίδικο θέμα (β) ότι ο Κατηγορούμενος πρόλαβε και κτύπησε τον ΜΚ1 προκαλώντας του ήπια ερυθρότητα και άλγος στο δεξιό αγκώνα, όχι όμως οποιαδήποτε οστική κάκωση. Όσον αφορά το ερώτημα τί προκάλεσε την όλη συμπεριφορά του Κατηγορούμενου κατά την επίδικη ημερομηνία, κρίνω ότι η κατάθεση του ΜΚ2 προς την Αστυνομία αποκαλύπτει την αλήθεια, ότι δηλαδή αυτός και ο ΜΚ1 είχαν απλώσει τα δίκτυά τους στη συγκεκριμένη περιοχή όπου τους εντόπισε ο Κατηγορούμενος, ο οποίος τους είχε προειδοποιήσει σε προγενέστερο χρόνο, σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Ιανουαρίου 2016 και 6.4.2016 να μην ξαναβάλουν τα δίκτυα τους στην περιοχή που τοποθετεί τα δικά του ο ίδιος για να αλιεύει. Κατά την επίδικη ημερομηνία, ο Κατηγορούμενος είναι παραδεκτό ότι τους εντόπισε την ώρα που μάζευαν τα δίκτυά τους, άρα τα είχαν ήδη τοποθετήσει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αναφορικά με την 1η κατηγορία Η 1η κατηγορία εδράζεται στο άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα και προβλέπει ότι «Όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων.». Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα, «"σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή, είτε μόνιμη είτε προσωρινή». Η πραγματική σωματική βλάβη ερμηνεύεται σε αντιδιαστολή προς τη «βαριά σωματική βλάβη» η οποία ορίζεται στο Νόμο κατά τρόπο που σημαίνει - «σωματική βλάβη που ισοδυναμεί με ακρωτηριασμό ή επικίνδυνη σωματική βλάβη ή που επιφέρει ή που πρόκειται να επιφέρει σοβαρή ή μόνιμη βλάβη στην υγεία ή την άνεση ή που εκτείνεται μέχρι τη μόνιμη παραμόρφωση ή τη μόνιμη ή σοβαρή βλάβη εξωτερικού ή εσωτερικού σωματικού οργάνου, μεμβράνης ή αίσθησης». Στην απόφαση Ανδρέας Αχτάρ κ.α ν Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397 λέχθηκε ότι το τί συνιστά «πραγματική σωματική βλάβη» κατά το Άρθρο 243, αναφέρεται και πάλι στον Archbold - πιο πάνω[1] - σελ. 1855, παρ. 19-197, όπου αναγράφεται ότι δεν είναι ανάγκη ο τραυματισμός να έχει μόνιμο χαρακτήρα. Χρειάζεται, όμως, να διαπιστωθεί ως πραγματικό γεγονός η επίθεση, η απουσία της οποίας θα κατέτασσε την περίπτωση στο αδίκημα του Άρθρου 242, για απλή επίθεση (The Police v. Andreas Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Στην υπόθεση Ανδρέας Πολυδώρου Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας

(1985)2 Α.Α.Δ. 56, ακόμη και επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα, θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του Άρθρου

1. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε απόφαση που να απαιτεί να είναι έντονη η προκληθείσα στο σώμα ερυθρότητα, προκειμένου να αποδειχθεί πραγματική σωματική βλάβη. Δεν ηγέρθηκε εισήγηση περί του αντιθέτου από το συνήγορο Υπεράσπισης. Ασφαλώς, το μέγεθος της βλάβης είναι κάτι που συνεκτιμάται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Συνεπώς, η σωματική βλάβη που υπέστη ο ΜΚ1 στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι εμπίπτει στην έννοια της πραγματικής σωματικής βλάβης. Έπεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας αρ. 1 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αναφορικά με την κατηγορία αρ. 2 Το άρθρο 280 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει ότι꞉ «
2. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή όποιος, αφού εισέρθει νόμιμα σε τέτοια περιουσία, παραμένει σε αυτή παράνομα, με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Κρίνω ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας αρ. 2 αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στη βάση των ευρημάτων γεγονότων που κατέγραψα πιο πάνω. Κατάληξη Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος για τα αδικήματα ως οι κατηγορίες αρ. 1 και
3. (Υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο