Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Ανδρέας Σάββα, Αρ. Υπόθεσης: 526/2016, 26/7/2017

(1)του περί Επιθετικών Οργάνων Νόμου, Κεφ. 159 και Νόμος 166/87.» Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ «Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία χωρίς εύλογη αιτία κατείχε σε δημόσιο χώρο επιθετικό όργανο, ήτοι ένα ρόπαλο.» · 5η κατηγορία꞉ «Απλή επίθεση, κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ «Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία επιτέθηκε στον Θεόδωρο Καστάνα από τη Σωτήρα.» · 6η κατηγορία꞉ «Ανησυχία, κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ «Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, χωρίς εύλογη αιτία, προκάλεσε θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο μέρος με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης.» · 7η κατηγορία꞉ «Πρόσκληση σε μονομαχία, κατά παράβαση των άρθρων 4, 35 και 90 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και Νόμος 166/87». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ «Ο Κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία προκάλεσε το Θεόδωρο Καστάνα από τη Σωτήρα σε μονομαχία.» · 8η κατηγορία꞉ «Συμπεριφορά με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004.». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ «Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία με τη συμπεριφορά του προκάλεσε ψυχική βλάβη στην ανήλικη Πέτρια Καστάνα, 4 χρονών, με το να επιτεθεί στον Θεόδωρο Καστάνα στην παρουσία της.». · 9η κατηγορία꞉ «Συμπεριφορά με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004.». Λεπτομέρειες αδικήματος꞉ «Ο Κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία με τη συμπεριφορά του προκάλεσε ψυχική βλάβη στην ανήλικη Ραφαέλλα Καστάνα, 5 χρονών, με το να επιτεθεί στον Θεόδωρο Καστάνα στην παρουσία της.». Ο Κατηγορούμενος απάντησε μη παραδοχή στις πιο πάνω κατηγορίες και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για ν' αποδείξει την υπόθεσή της, η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε τέσσερις

(4)μάρτυρες꞉ τη Γ/Αστ. 2729 Α. Σιοπαχά, που στο εξής θ' αναφέρεται ως «η ΜΚ1». τον Α/Αστ. 2198 Π. Πιλλόρα, που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΚ2». τον κ. Θεόδωρο Καστάνα, που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΚ3». την κα Φλωρίνα Ομήρου, που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΚ4». Δεν ηγέρθηκε εισήγηση περί μη ύπαρξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Κλήθηκε ο Κατηγορούμενος σε απολογία και, αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, όπως και έπραξε, γι' αυτό και στο εξής θα αναφέρεται ως «ο ΜΥ1». Κάλεσε ακόμη δύο μάρτυρες υπεράσπισης, τον κ. Κοσμά Κουζάρη (στο εξής «ο ΜΥ2») και τον κ. Θράσο O'Mahony (στο εξής «ο ΜΥ3»). Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία του ΜΚ1 Η Γ/Αστ. 2729 Α. Σιοπαχά (ΜΚ1) υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένη στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας. Κατά την κυρίως εξέτασή της, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης (βλ. Τεκμήριο 1), όπου αναφέρει τα εξής꞉ Την 4.10.2015 ενώ η ίδια η ΜΚ1 ήταν καθήκον στον Αστυνομικό Σταθμό, δέχθηκε πληροφορία από τη Φλωρίνα Ομήρου (MK4) ότι ο Ανδρέας Σάββα (Κατηγορούμενος) οδηγώντας το αυτοκίνητό του με αρ. εγγραφής ΗΜΝ909 κτύπησε τον Θεόδωρο Καστάνα και ακολούθως το αυτοκίνητό της με αρ. εγγραφής KVC

1. Την ίδια μέρα και ώρα 14꞉00, η ΜΚ1 επισκέφθηκε τη σκηνή, όπου έκανε μετρήσεις και βάσει αυτών ετοίμασε ένα πρόχειρο σχεδιαγράφημα στην παρουσία της ΜΚ4, με το οποίο εκείνη συμφώνησε. Το σημείο σύγκρουσης «Χ» που φαίνεται στο πρόχειρο σχεδιαγράφημα είναι αυτό που η ΜΚ4 υπέδειξε στη ΜΚ1 και με το οποίο η ΜΚ1 συμφώνησε, λόγω της ζημιάς στο μπροστινό δεξί φτερό. Βάσει του εν λόγω πρόχειρου σχεδίου, η ΜΚ1 ετοίμασε την 14.1.2016 συμμετρικό σχέδιο της σκηνής (βλ. το Τεκμήριο 2). Στη συνέχεια, η ΜΚ1 διενήργησε έλεγχο στη σκηνή και διαπίστωσε ότι ήταν αίθριος ο καιρός, ότι η οδός όπου συνέβηκαν όσα κατήγγειλε η ΜΚ4 ήταν η οδός Μεσαορίας στη Σωτήρα. Ο δρόμος αυτός ήταν ασφαλτοστρωμένος, στεγνός και καθαρός. Είχε πλάτος 7 μέτρα περίπου. Βρίσκεται εντός κατοικημένης περιοχής, με ανώτατο όριο ταχύτητας 50ΧΑΩ. Υπάρχει πεζοδρόμιο και στις δύο πλευρές του δρόμου. Δεν έχει οποιαδήποτε σήμανση στο δρόμο. Το αυτοκίνητο KVC240, της ΜΚ4, είναι μάρκας mercedes, τύπου σαλούν. Έσπασε το δεξί μπροστινό τάσι, έσπασε το δεξί μπροστινό φανάρι και υπήρχε βούλλωμα στο δεξί μπροστινό φτερό. Στην πιο πάνω γραπτή κατάθεσή της, η ΜΚ1 ανέφερε ότι το αυτοκίνητο ΗΜΝ909, του Κατηγορούμενου, είναι άγνωστο αν έχει ζημιές από το δυστύχημα. Όπως όμως απάντησε σε διευκρινιστική ερώτηση της συνηγόρου της κατηγορούσας Αρχής, τούτο το έγραψε επειδή δεν βρήκε το όχημα του Κατηγορούμενου στη σκηνή κατά την επιτόπια επίσκεψή της εκεί. Αργότερα όμως μετέβηκε ο ίδιος στον Αστυνομικό Σταθμό ως παραπονούμενος. Τότε ήταν που είδαν το όχημά του. Ανέφερε, συγχρόνως, η ΜΚ1 ότι αυτή κάλεσε τον Κατηγορούμενο την 17.11.2015 στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας, όπου τον πληροφόρησε για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, εκείνος δεν απάντησε οτιδήποτε και όταν τον κατηγόρησε γραπτώς (βλ. Τεκμήριο 3), η απάντηση που έδωσε ήταν ότι «Ήμουν σε αυτοάμυνα, ό,τι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Ενώπιον του Δικαστηρίου, η ΜΚ1 παρουσίασε και κατέθεσε ως τεκμήριο, δέσμη φωτογραφικού υλικού της σκηνής και των ενεχόμενων οχημάτων, όπως τα φωτογράφησε ο ΜΚ2 ως το Τεκμήριο
2. Περαιτέρω, αυτή κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 5 ένα ξύλινο ρόπαλο που η συνάδελφός της Αστ. 1375 Μ. Κκαρά είχε παραλάβει από τον Κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενη, η ΜΚ1 διευκρίνισε ότι η ΜΚ4 ήταν τηλεφωνικώς που έδωσε την πληροφορία για τη σύγκρουση του οχήματος του Κατηγορούμενου με τον ΜΚ3 και ακολούθως με το όχημά της. Δεν θυμόταν η ΜΚ1 να πει τί ώρα ήταν που έλαβε το τηλεφώνημα της ΜΚ
3. Από το σύνολο των καταθέσεων, όμως, η ΜΚ1 ήταν σε θέση να αντιληφθεί ότι το περιστατικό έγινε γύρω στις 12꞉
4. Υποβλήθηκε στη ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος μετέβη στον Αστ. Σταθμό ως παραπονούμενος η ώρα 12꞉40 και ότι η διερεύνηση της υπόθεσης άρχισε μέσα από τη δική του καταγγελία και όχι μέσα από την πληροφορία που έδωσε η ΜΚ
5. Απαντώντας στην υποβληθείσα εκδοχή, η ΜΚ1 επέμεινε ότι πρώτα αυτή έλαβε το τηλεφώνημα της ΜΚ4 για όσα κατήγγειλε εναντίον του Ανδρέα Σάββα (Κατηγορούμενου) και μετά εκείνος μετέβη στο Σταθμό ως παραπονούμενος. Περαιτέρω, αντεξεταζόμενη η ΜΚ4 ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που αυτή κατέγραψε στην κατάθεσή της (Τεκμήριο 1) ότι δεν ήταν γνωστό αν το όχημα του Κατηγορούμενου υπέστη ζημιές, ήταν διότι, αν και υπήρχαν κάποιες ζημιές, εντούτοις δεν μπορούσε η ίδια να αντιληφθεί ή να πει με βεβαιότητα αν προκλήθηκαν από το δυστύχημα ή αν υπήρχαν από προηγουμένως. Δεν θυμόταν να πει αν αυτή είχε δει το όχημα του Κατηγορούμενου που πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό ή/και αν αυτό έγινε πριν η ίδια πάει στη σκηνή. Τέλος, υποβλήθηκε στη ΜΚ4 ότι το όχημα του Κατηγορούμενου υπέστη ζημιές τις οποίες προκάλεσε ο ΜΚ3 κατά το επεισόδιο που εξετάζεται στην παρούσα υπόθεση. Ερωτηθείσα κατά την επανεξέτασή της αν αυτή ήταν που έλαβε το παράπονο του Κατηγορούμενου ή αν ήταν η συνάδελφός της (Αστ. 1375 Μ Κκαρά), η ΜΚ1 απάντησε ότι δεν θυμόταν. Η μαρτυρία του ΜΚ2 Ο Α/Αστ. 2198 Παναγιώτης Πιλλόρας (ΜΚ2) υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του τη γραπτή κατάθεσή του ημερ. 13.12.2015 (βλ. Τεκμήριο 6), στην οποία εξηγεί ότι αυτός υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Είναι ειδικευμένος φωτογράφος της Αστυνομίας. Στις 4.10.2015 ο ίδιος έλαβε αριθμό φωτογραφιών από το όχημα με αριθμό εγγραφής KVC240 στη σκηνή όπου διερευνάτο υπόθεση διάπραξης την ίδια ημέρα κακόβουλης βλάβης και πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης. Επίσης, ο ίδιος έλαβε φωτογραφίες και από το όχημα ΗΜΝ909 σε χώρο έναντι από τον Αστ. Σταθμό Δερύνειας. Δέσμη όλου του φωτογραφικού υλικού κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως το Τεκμήριο
6. Όπως εξήγησε ο ΜΚ2, οι φωτογραφιες 9 έως 12 απεικονίζουν το αυτοκίνητο της ΜΚ4, ενώ οι φωτογραφίες 1 έως 8 απεικονίζουν το όχημα του Κατηγορούμενου. Υποβλήθηκαν κάποιες ερωτήσεις στο ΜΚ2 κατά την αντεξέτασή του, αναφορικά με το αν ο ίδιος που έλαβε τις φωτογραφίες βλέπει σε αυτές, και ειδικότερα στις φωτο. 6 και 7, μια γραμμή λίγο σκουριασμένη στο κέντρο του μπροστινού καπό του οχήματος του Κατηγορούμενου και, στη φωτο. 1, στο κέντρο του καπό, ένα βαθούλωμα κάτω από τον ανεμοθώρακα. Ο ΜΚ2 απάντησε καταφατικά. Κατά την επανεξέτασή του, ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι αυτός δεν γνωρίζει αν υπάρχει σκουριά στο μπροστινό καπό, αλλά έτσι φαίνεται στις φωτογραφίες, να υπάρχει δηλαδή στο σημείο της γραμμής το χρώμα της σκουριάς. Η μαρτυρία του ΜΚ3 Ο ΜΚ3 είναι παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση. Το παράπονό του καταγράφεται στην κατάθεση (βλ. Τεκμήριο 7) που έδωσε στην Αστυνομία στις 4.9.2015 και την οποία κατέγραψε ο Αστ. 3488 Μ. Χρίστου. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την εν λόγω κατάθεση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Κατέγγελλε εκεί τα εξής (διαχωρίζω την κατάθεση σε παραγράφους για ευχερέστερη ανάγνωση)꞉ «Είμαι παντρεμένος με τη Μέλη Κουζάρη από το Τσιακιλερό Λάρνακας από το έτος 2009 μέχρι το έτος 2014, οπόταν και χωρίσαμε. Από το γάμο μου με τη Μέλη απόκτησα δύο κόρες, τη Ραφαέλλα και Πέτρια. Η Ραφαέλλα γεννήθηκε στις 13/10/11 και η Πέτρια γεννήθηκε στις 25/9/
7. Μετά το χωρισμό μου μέσω του Οικογενειακού Δικαστηρίου πήρα την προσωρινή φύλαξη των κόρων μου. Η Μέλη συζεί με τον Ανδρέα Σάββα από το Παραλίμνι. Η Μέλη έχει δικαίωμα επικοινωνίας με τις κόρες μας για τρία Παρασκευο-Σάββατα τον μήνα για διανυκτέρευση μαζί της και την Κυριακή μου τα φέρνει. Την Παρασκευή 01/10/15 της πήρα τα μωρά και σήμερα 03/10/15 έπρεπε η ώρα 19꞉00 να φέρει τα μωρά σε μένα στη Σωτήρα. Αντί η Μέλη όμως, η ώρα 12꞉30 περίπου ήλθε ο Ανδρέας Σάββα, χωρίς καμία ειδοποίηση για να μου φέρει τις κόρες μου. Εγώ όταν τον είδα, πήγα κοντά του και διαμαρτυρήθηκα, γιατί έφερε αυτός τις κόρες μου αντί η Μέλη, αφού το διάταγμα του δικαστηρίου λέει ότι η Μέλη πρέπει να φέρνει τα μωρά πίσω. Τότε αυτός ξεκίνησε και φώναζε δυνατά και έβριζε με τις φράσεις «Γαμώ τη μάνα σου», «Ο τζήρης σου εν άχρηστος» και με προσκάλεσε να πάμε μόνοι μας να μαλλώσουμε. Εγώ του είπα ότι δεν χρειάζεται να πάω να λύσω καμία διαφορά. Όλα έγιναν μπροστά στις κόρες μου που έκλαιγαν. Τότε αυτός κατέβηκε από το αυτοκίνητο και κρατούσε ένα ρόπαλο και μου επιτέθηκε για να με κτυπήσει, αλλά δεν τα κατάφερε γιατί εγώ έφυγα. Τότε αυτός μπήκε στο αυτοκίνητο και ενώ στεκόμουνα στο πλάι του δρόμου, ξεκίνησε και φώναζε ότι θα με σκοτώσει και με κτύπησε με το αυτοκίνητο στο αριστερό μου πόδι και κτύπησε πάνω σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Στο Νοσοκομείο με έφερε ασθενοφόρο. Όλα έγιναν στην παρουσία του αδερφού της Μέλης Κοσμά Κουζάρη, της Νίκης της κομμώτριας, αλλά άλλους δεν θυμάμαι τωρά. Έχω παράπονο από τον Ανδρέα Σάββα.». Απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ3 σημείωσε ότι, η δική του αντίδραση στη θέα του Κατηγορούμενου ως μεταφορέα των κόρων του, οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε ξανασυμβεί στο παρελθόν να μεταφέρει τις κόρες του ο Κατηγορούμενος, κάτι με το οποίο ο ίδιος ο ΜΚ3 διαφωνούσε και είχε ζητήσει από το Οικογενειακό Δικαστήριο να το εμποδίσει. Θεωρεί ο ΜΚ3 ότι δεν ήταν καθόλου τυχαία, αλλά προκλητική η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου και αποσκοπούσε στο να βγει ο ΜΚ3 ανίκανος για να έχει τη φύλαξη των παιδιών. Όπως εξήγησε ο ΜΚ3, την επίδικη ημερομηνία ο ίδιος βρισκόταν σε μεσημεριανό τραπέζι στο σπίτι της κας Νίκης, η οποία πρώτη αντιλήφθηκε ότι είχαν φθάσει τα μωρά. Επειδή τα μωρά ήρθαν πριν την ώρα τους και μάλιστα με τον Κατηγορούμενο, ο ΜΚ3 παραδέχεται ότι ο ίδιος βγήκε έξω από το σπίτι της κας Νίκης για να πάει να ζητήσει από τον Κατηγορούμενο το λόγο, γιατί να συμβεί αυτό. Παραδέχεται, επίσης, ο ΜΚ3 ότι στο αυτοκίνητο συνόδευε τον Κατηγορούμενο ο αδερφός της πρώην συζύγου του, ήτοι ο Κοσμάς Κουζάρης και ότι ήταν ο Κοσμάς και όχι ο Κατηγορούμενος αυτός που κατέβηκε από το αυτοκίνητο για να δώσει στον ΜΚ3 τα μωρά. Εντούτοις, ο ΜΚ3 προχώρησε και ζήτησε το λόγο από τον Κατηγορούμενο γιατί να είναι εκείνος εκεί. Τότε ήταν που, ως ο ισχυρισμός του ΜΚ3, ο Κατηγορούμενος τον προκάλεσε να τσακωθούν, λέγοντας του συνεχώς «να πάμε κάπου μόνοι μας να δερτούμε» εσπρώχτηκαν και μπήκαν βρισιές στην κουβέντα τους. Τα μωρά τα πήρε η κα Νίκη και τα απομάκρυνε. Αν δεν ήταν η κα Νίκη παρούσα, θα είχαν άλλη εξέλιξη τα πράγματα, λέει ο ΜΚ3, αφού ο Κατηγορούμενος σήκωσε το ρόπαλο του για να τον κτυπήσει και ήταν η κα Νίκη εκείνη που τον έβαλε μέσα στο αυτοκίνητο. Ο Κατηγορούμενος φώναζε στον ΜΚ3 ότι θα τον σκοτώσει. Δεν πίστευε ο ΜΚ3 ότι θα έφτανε μέχρι αυτό το σημείο ο Κατηγορούμενος. Πίστευε ο ΜΚ3 ότι το έλεγε πάνω στα νεύρα του ο Κατηγορούμενος. Περιεργάστηκε ο ΜΚ3 τη φωτο. 9 επί της οποίας σημείωσε με το γράμμα «Χ» με μπλε πέννα το σημείο που στεκόταν ο ίδιος όταν τον κτύπησε ο Κατηγορούμενος με το όχημά του. Με τετράγωνο σημείωσε το σημείο όπου βρισκόταν το όχημα του κατηγορούμενου και με τόξο σημείωσε την πορεία του οχήματος του Κατηγορούμενου μέχρι εκεί που κτύπησε του ΜΚ
8. Το σημείο Χ, όπως το τοποθέτησε ο ΜΚ3, είναι στο δεξί πλευρό του οχήματος της ΜΚ4, το οποίο ήταν σταθμευμένο εν μέρει επί του πεζοδρομίου και εν μέρει επί του οδοστρώματος. Τα ίδια σημεία τοποθέτησε ο ΜΚ3 και επί της φωτο. 12 που είναι πιο κοντινό πλάνο του οχήματος της ΜΚ4 και της οδού. Όπως ο ΜΚ3 διευκρίνισε, ο ίδιος στεκόταν μεταξύ της μπροστινής πόρτας και του μπροστινού φαναριού του οχήματος της ΜΚ4, όταν του κόρναρε ο κατηγορούμενος. Τη στιγμή που τον κτύπησε ο Κατηγορούμενος με το όχημά του, ο ΜΚ3 ήταν δίπλα στο μπροστινό δεξί φανάρι, δηλαδή δεν είχε προλάβει να πεταχτεί πάνω στο πεζοδρόμιο Από το κτύπημα, ο ΜΚ3 έσπασε το αριστερό του πόδι και επισκέφθηκε γιατρό ο οποίος το βεβαιώνει. Σχετική είναι η γραπτή κατάθεση ημερ. 4.10.2015 του Δρ. Χαράλαμπου Χαραλαμπίδη (βλ. Τεκμήριο 14), η οποία κατατέθηκε ως παραδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της και στην οποία καταγράφονται τα εξής꞉ «Είμαι ιατρός ορθοπαιδικός και εργάζομαι στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου στο Παραλίμνι. Στις 4.10.2015 κλήθηκα για τις Α' Βοήθειες για να εκτιμήσω κάκωση της αριστερής ποδοκνημικής και ποδός του ασθενή Θεόδωρου Καστάνα, ο οποίος εισήλθε στις Α' Βοήθειες την ίδια ημέρα. Από τις εξετάσεις που έγιναν στον ασθενή, τις ακτινογραφίες, του αξονικού της ποδοκνημικής και την κλινική εξέταση διαπιστώθηκε ότι꞉ 1) Κάκωση αριστεράς ποδοκνημικής, 2) Μικρό κάταγμα σκαφωειδούς ποδός αριστερά χωρίς ιδιαίτερη παρεκτόπιση και 3) παρουσιάζει εκδορές στη ραχιαία επιφάνεια του αριστερού άκρου ποδός. Έγινε καθαρισμός των εκδορών και του έγινε τοποθέτηση ακινητοποιητή με κνημοδοτικό νάρθηκα. Του δόθηκε φαρμακευτική αγωγή, οδηγίες και του δόθηκαν οδηγίες για επανεκτίμηση.». Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ3 δήλωσε ότι θύμωσε λόγω του ότι ο ίδιος είχε απαγορεύσει να μεταφέρονται τα παιδιά του χωρίς να συνοδεύονται από τη μητέρα τους. Κλήθηκε ο ΜΚ3 από το συνήγορο Υπεράσπισης να πει αν γνώριζε πώς προκλήθηκε το βούλωμα που φαίνεται στις φωτο. 1 και 2 του Τεκμηρίου
9. Ισχυρίστηκε ο ΜΚ3 ότι δεν γνώριζε και αρνήθηκε ότι ήταν από δική του γροθιά στο όχημα την οποία έδωσε τυφλωμένος από θυμό. «Ποτέ δεν τυφλώνομαι από θυμό όταν είναι μπροστά οι κόρες μου. Δεν είμαι άνθρωπος που νευριάζομαι εύκολα και ειδικά στην προκειμένη περίπτωση», ήταν αυτούσια τα λόγια του ΜΚ
10. Στην υπόδειξη του συνηγόρου Υπεράσπισης προς τον ΜΚ3 ότι, αν αυτός έπιανε τα παιδιά του όταν του τα κατέβασε ο Κοσμάς από το αυτοκίνητο, δεν θα έβγαινε ο Κατηγορούμενος από το αυτοκίνητο, εφόσον καθόταν δεμένος με τη ζώνη του και την πόρτα του κλειστή, ο ΜΚ3 απάντησε ότι δεν θυμόταν αν ο Κατηγορούμενος φορούσε τη ζώνη του και εν πάση περιπτώσει επέμεινε ότι «προσπαθούσαν να βρουν τρόπο να βγω από αυτό που είμαι, για να μου πάρουν τα μωρά». Υπέβαλε ο συνήγορος Υπεράσπισης στον ΜΚ3 ότι ο Κατηγορούμενος βγήκε από το αυτοκίνητό του μετά που ο ίδιος ο ΜΚ3 του έφτυσε και του είπε «Τώρα είσαι στο χωρκό μου και όπως εσκοτώσαν προχτές τον ανιψιό σου, εν να σε σκοτώσουν κι εσένα». Αρνήθηκε ο ΜΚ3 ότι είπε τέτοιο πράγμα, προσθέτοντας ότι «Αν το έλεγα, δεν θα ήταν μπροστά στα μωρά μου». Αρνήθηκε επίσης την εκδοχή της Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος έπιασε το ρόπαλο σε στάση αυτοάμυνας, για να προστατευθεί από τον ΜΚ
11. Παραδέχθηκε ο ΜΚ3 ότι η πρώην σύζυγός του δεν οδηγά, δηλαδή δεν έχει άδεια οδήγησης και ισχυρίστηκε ότι τούτος ήταν και ο λόγος που η ίδια απαίτησε να βάλουν στο Διάταγμα του Δικαστηρίου τον πατριό της για τις μεταφορές των παιδιών. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι ο Κατηγορούμενος οδήγησε εκείνη τη μέρα για να του πάρει τα παιδιά του, κατόπιν παράκλησης και προτροπής του Γραφείου Ευημερίας. Αρνήθηκε τη θέση αυτή ο ΜΚ
12. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι είναι αποκύημα της φαντασίας του όσα ισχυρίστηκε περί του ότι δήθεν τον απειλούσε ο Κατηγορούμενος με τη φράση «θα σε σκοτώσω» επανειλημμένα και μάλιστα ούτε καν τον πλησίασε με το ρόπαλο. Επέμεινε ο ΜΚ3 ότι είναι αληθής η θέση του. Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι αυτός ήταν τόσο τυφλωμένος από θυμό, που πήρε από διπλανή οικοδομή ένα σίδερο οικοδομών και πετάχτηκε και κτύπησε πάνω στο μπροστινό καπό του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου με το σίδερο αυτό. Απέρριψε την εκδοχή αυτή ο ΜΚ3 λέγοντας ότι «Για να πεταχθώ μπροστά του, έπρεπε να πάθω χειρότερη ζημιά, για ν΄αποκαλυφθεί ότι είναι με ύπουλο τρόπο. Όχι και δεν υπάρχει οικοδομή εκεί.». Υπεδείχθη στον ΜΚ3 η φωτο. 7 ως εκείνη που απεικονίζει τη ζημιά που κατ΄ισχυρισμό έκανε ο ίδιος πάνω στο όχημα του Κατηγορούμενου κτυπώντας το με το σίδερο οικοδομών. Διαφώνησε ο ΜΚ3 λέγοντας «Γνωρίζω από αυτοκίνητα. Αν εκράτουν σίδερο, θα είχε βούλωμα. Δεν θα πάθαινε αυτή τη ζημιά». Υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι, ο όποιος δικός του τραυματισμός και η όποια ανησυχία των παιδιών του, προκλήθηκε από τις δικές του απερίσκεπτες ενέργειες. Το αρνήθηκε ο ΜΚ
13. Δεν υπήρξε επανεξέτασή του. Η μαρτυρία της ΜΚ4 H ΜΚ4 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της το περιεχόμενο της γραπτής της κατάθεσης, ημερ. 4.10.2015 (βλ. Τεκμήριο 12) και της συμπληρωματικής κατάθεσης, ημερ. 20.10.2015 (βλ. Τεκμήριο 13). Στην αρχική κατάθεση (Τεκμήριο 12) δήλωνε τα εξής (τα διαχωρίζω σε παραγράφους για ευχερέστερη ανάγνωση)꞉ «Σήμερα 4/10/2015 και περί ώρα δώδεκα και τέταρτο μεσημέρι, επισκέφθηκα το πατρικό μου σπίτι στην οδό Μεσαορίας 8 στη Σωτήρα. Μετά από κανένα δεκάλεπτο άκουσα φωνές και αμέσως βγήκα έξω από το σπίτι. Είδα τον Ανδρέα Σάββα να κρατά ένα ρόπαλο ξύλινο περίπου 60 εκατοστά και να επιτίθεται στο Θεόδωρο Καστάνα. Το κρατούσε ψηλά και πήγαινε προς τα πάνω του. Εγώ ... επειδή ήταν μέσα στην αυλή του πατρικού μου σπιτιού, πέρασα από μέσα στη μέση τους, για να πιάσω τα μωρά που ήταν στην αυλή και έβλεπαν. Αμέσως, ο Αντρέας μπήκε στο αυτοκίνητο του, ένα Peugeot ασημί, ο Αντρέας προσπάθησε να φύγει με το αυτοκίνητο του, συνέχιζαν να φωνάζουν λόγια μεταξύ τους και σε κάποια στιγμή ο Αντρέας έκαμε στραβοτιμονιά και κτύπησε του Θεόδωρου Καστάνα όπου τον κτύπησε στο αριστερό πόδι και το αυτοκίνητο του Αντρέα κτύπησε το δικό μου αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KVC240 ένα Mercedes που ήταν σταθμευμένο. Τον βοηθήσαμε και κάθισε και καλέσαμε ασθενοφόρο όπου τον μετέφερε στις Πρώτες Βοήθειες. Οι ζημιές του αυτοκίνητου μου είναι, έσπασε το δεξιό ριπς, το δεξί φανάρι έσπασε και η δεξιά πλευρά μπροστά είναι γδαρμένη και βουλλομένη. Δεν πρόσεξα αν έχει άλλο κτύπημα. Τα 2 μωρά είναι η Ραφαέλλα νομίζω είναι πέντε χρόνων και η Πέτρια που πρέπει να είναι 4 χρόνων, τα οποία είδαν όλο το περιστατικό. Αυτά τα 2 μωρά είναι του Θεόδωρου Καστάνα. Από τις ζημιές του αυτοκινήτου μου έχω παράπονο.». Στη συμπληρωματική κατάθεση δήλωσε τα εξής (βλ. Τεκμήριο 13)꞉ «Σε συνέχεια της κατάθεσης που έδωσα στην Αστυνομία στις 4/10/2015, θέλω να σου αναφέρω συμπληρωματικά τα ακόλουθα꞉ Το πατρικό μου σπίτι που βρίσκεται στην οδό Μεσαορίας 8 στη Σωτήρα και γείτονας μας προς την πίσω μεριά στην οδό Αποστόλου Ανδρέα 3 είναι του Θεόδωρου Καστάνα. Τον Ανδρέα Σάββα τον γνωρίζω διότι ο αδερφός του Ανδρέα είναι παντρεμένος με την αδερφή του Καστάνα. Στις 4/10/2015 εγώ δεν είδα ποιος του παρέδωσε τα μωρά του Θεόδωρου Καστάνα, εγώ δεν είδα πως άρχισε η συζήτηση. Ήμουν μέσα στο σπίτι της μάμας μου και όταν άκουσα φωνές, βγήκα έξω και είδα το Σάββα μαζί με τον Καστάνα να φωνάζουν και ο Σάββας κρατούσε το ξύλινο ρόπαλο και τον Καστάνα δεν τον είδα να κρατά οτιδήποτε. Είδα ότι ήταν παρόν και τα 2 μωρά του Καστάνα οπότε περπάτησα, πέρασα από τη μέση τους και έπιασα τα μωρά να φύγω. Εμένα δεν μου κτύπησαν τίποτε. Εγώ είπα στον Ανδρέα να φύγει και είδα τον που μπήκε στο αυτοκίνητο για να φύγει. Πριν προλάβω να μπω μέσα στο σπίτι, άκουσα θόρυβο και είδα τον Καστάνα που πετάχτηκε και έπεσε κάτω, αλλά δεν τον είδα τον Ανδρέα Σάββα την ώρα που οδηγούσε το αυτοκίνητο του και τον κτύπησε. Δεν είδα τί έγινε μεταξύ του Καστάνα και του Σάββα όταν έφερε τα μωρά, εγώ είδα από τη στιγμή που φώναζαν έξω στην αυλή και τον Σάββα που κρατούσε το ρόπαλο.». Σημειωτέον ότι η ΜΚ4 είναι η κόρη της πιο πάνω αναφερόμενης «κας Νίκης». Αναγνώρισε η ΜΚ4 ενώπιον του Δικαστηρίου τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που αναφέρει στις πιο πάνω καταθέσεις της με το όνομα Ανδρέας Σάββα. Κατά την αντεξέτασή της, η ΜΚ4 έδωσε την ακόλουθη μαρτυρία꞉ Ερωτηθείσα, αν θυμόταν ποιοι ήταν οι άλλοι παρευρισκόμενοι στη σκηνή κατά τη διάρκεια του επίδικου επεισοδίου, η ΜΥ1 ανέφερε ότι υπήρχε ένα άγνωστο για την ίδια πρόσωπο μαζί με τον Κατηγορούμενο, καθώς επίσης εκεί ήταν η μητέρα της ΜΚ4 και η αδερφή του παραπονούμενου ΜΚ
14. Επίσης, η ΜΚ4 είδε το φωτογραφικό υλικό (Τεκμήριο 4) και αναγνώρισε σ' αυτό τη φωτογραφία που δείχνει το πατρικό της σπίτι και το δικό της όχημα που ήταν σταθμευμένο επί του πεζοδρομίου (βλ. φωτο. 9), καθώς και το ασημί όχημα του Κατηγορούμενου. Σημείωσε επίσης στη φωτο. 9 την πορεία που ακολούθησε η ίδια με τα μωρά προς το σπίτι της. Επιβεβαίωσε όσα ανέφερε στο Τεκμήριο 13, ότι δηλαδή αυτή έβαλε τις φωνές του Κατηγορούμενου, λέγοντάς του «Φύε που το σπίτι μου, εν θέλω εγώ να τα κάμνεις εσύ τούτα στο σπίτι μου». Εξήγησε ότι μοναδική της έγνοια ήταν τα μωρά. Αφότου η ίδια έβαλε τις φωνές, ο Κατηγορούμενος μπήκε στο αυτοκίνητο του για να φύγει και η ίδια κατευθυνόταν προς την αυλή του σπιτιού της μαζί με τα μωρά, όταν τότε άκουσε το κτύπημα και τις φωνές. Γύρισε, τότε, και είδε το κτύπημα στο δικό της αυτοκίνητο και τον ΜΚ3 χάμω. Δήλωσε ξεκάθαρα η ΜΚ4 ότι η ίδια δεν είδε πού βρισκόταν ο ΜΚ3 την ώρα που ξεκίνησε ο Κατηγορούμενος το όχημά του για να φύγει. «Δεν έχω ιδέα» ήταν συγκεκριμένα η απάντησή της. Ούτε είδε η ΜΚ4 αν κρατούσε κάτι ο ΜΚ
15. Ως εκ τούτου, όταν τέθηκε σε αυτήν η εκδοχή της Υπεράσπισης ότι ο ΜΚ3 πήρε σίδερο οικοδομών την ώρα που ο Κατηγορούμενος ξεκινούσε για να φύγει και όρμησε πάνω στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου, η ίδια απάντησε «Δεν ξέρω», αφού δεν είδε «τίποτα». Υπέθεσε η ΜΚ4 ότι για να κτυπήσει το όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος πάνω στο δικό της όχημα, πρέπει να έκανε στραβοτιμονιά εκείνος. Σε σχέση με την τοποθέτησή της αυτή, ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε εκ νέου στην ίδια τη θέση της Υπεράσπισης ότι ο ΜΚ3 πετάχτηκε μέσα στο δρόμο του Κατηγορούμενου με ένα σιδερένιο αντικείμενο και τότε επήλθε η σύγκρουση με το δικό της όχημα. Η ΜΚ4 επανέλαβε συναφώς ότι η ίδια δεν είδε αν συνέβηκε κάτι τέτοιο. Διευκρίνισε η ΜΚ4 ότι οι ζημιές που υπέστη το δικό της όχημα, έχουν ήδη διευθετηθεί. Δεν υπήρξε επανεξέταση της ΜΚ
16. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου (ΜΥ1) Ο ΜΥ1 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, ημερ. 4.10.2015 (βλ. Τεκμήριο 9). Εκεί δήλωνε τα εξής (τα διαχωρίζω σε παραγράφους για ευχερέστερη ανάγνωση)꞉ «Είμαι το πιο πάνω πρόσωπο. Είμαι αρραβωνιασμένος με την Μαίρη Κουζάρη από το Τσιακκιλερό. Η Μαίρη προηγουμένως ήταν παντρεμένη με το Θεόδωρο Καστάνα από τη Σωτήρα με τον οποίο απέκτησαν δύο κόρες, τη Ραφαέλλα πέντε χρόνων και την Πέτρια τεσσάρων. Τις καθημερινές τα παιδιά μένουν στη Σωτήρα και την Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή με τη μητέρα τους στο Τσιακκιλερό. Επειδή η Μαίρη δεν οδηγεί, το Γραφείο Ευημερίας μου ζήτησε να τα παίρνω εγώ τα μωρά στον πατέρα τους. Στην αρχή εγώ είχα αντιρρήσεις αλλά μετά δέχτηκα. Αυτό έγινε πριν δύο εβδομάδες. Την περασμένη εβδομάδα όταν του πήρα τα μωρά, όλα ήταν καλά. Σήμερα Κυριακή 4/10/2015 και ώρα 12꞉20 περίπου έφερα τα δύο κοριτσάκια στο σπίτι τους στη Σωτήρα μαζί με τον αδερφό της Μαίρης, τον Κοσμά Κουζάρη, με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΜΝ
17. Εγώ στάθμευσα το αυτοκίνητο μου πίσω από το σπίτι του Θεόδωρου που βρίσκεται στην οδό Αποστόλου Ανδρέα στη Σωτήρα σε ένα στενό δρομάκι. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο Κοσμάς με τα δύο παιδιά, για να τα πάρει μέσα στο σπίτι και να τα παραδώσει. Εγώ καθόμουν μέσα στο αυτοκίνητο στη θέση του οδηγού με τη ζώνη μου και αποχαιρετούσα τα παιδιά ενώ περπατούσαν. Ξαφνικά είδα από το καθρεφτάκι μου το Θεόδωρο να βγαίνει από την αυλή ενός γειτονικού σπιτιού πηδώντας από σημιντήρι και να έρχεται σιγά σιγά προς το μέρος μου. Ήρθε στην πόρτα του συνοδηγού που ήταν ανοικτή, γιατί μόλις είχε βγει ο Κοσμάς και μου έφτυσε και αμέσως μετά μου είπε «τωρά είσαι στο χωρκό μου τζαι όπως εσκοτώσαν εχτές τον ανιψιό σου εν να σε σκοτώσουν τζαι εσένα», εννοώντας το ξάδερφό μου το Χρίστο Σάββα από το Παραλίμνι που αυτοκτόνησε χτες και ο Θεόδωρος πιστεύει ότι τον σκότωσαν. Μετά πήγε στο πίσω καπό του αυτοκινήτου μου και του έδωσε πουνιές οι οποίες προκάλεσαν βούλωμα. Ο Κοσμάς ήρθε να τον απομακρύνει κι εγώ κατέβηκα από το αυτοκίνητο, τον πλησίασα, αλλά δεν τον άγγιξα. Ο Θεόδωρος έφυγε αμέσως και πήγε στην αυλή της γειτόνισσας, έπιασε ένα σίδερο οικοδομής που βρήκε εκεί, μήκους γύρω στα δυόμιση μέτρα και ήρθε πίσω. Τα μωρά ήταν εκεί μπροστά και έβλεπαν τα πάντα. Κανένας δεν τα έπιασε από την οικογένεια τους για να τα απομακρύνει. Εγώ και ο Κοσμάς μπήκαμε στο αυτοκίνητο και εκκίνησα για να φύγω. Ο Θεόδωρος ήρθε στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου κρατώντας το σίδερο. Εγώ μόλις τον είδα πανικοβλήθηκα και ήθελα να έρτω στην Αστυνομία να το καταγγείλω. Ενώ το αυτοκίνητό μου ήταν εν κινήσει, ο Θεόδωρος κρατώντας το σίδερο πετάκτηκε και ανέβηκε στο μπροστινό καπό του αυτοκινήτου μου. Εγώ ήμουν σιοκαρισμένος και συνέχισα με πρώτη ταχύτητα χωρίς να αναπτύξω, γιατί σε δέκα μέτρα υπήρχε άλτ. Δεν κατάλαβα τί έγινε, αν θυμάμαι καλά συγκρούστηκα με κάποιο άλλο όχημα που ήταν σταθμευμένο στα αριστερά μου. Στη συνέχεια ήρθα αμέσως στην Αστυνομία. Έχω παράπονο γι' αυτό το περιστατικό και για τις ζημιές που προκάλεσε ο Καστάνας στο αυτοκίνητό μου. Δεν γνωρίζω οι ζημιές πόσο θα στοιχίσουν. Στο μπροστινό καπό υπάρχει μεγάλο γδάρσιμο από το σίδερο που κρατούσε ο Θεόδωρος και κτύπησε στο αυτοκίνητό μου.». Ο ΜΥ1 υιοθέτησε επίσης ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της συμπληρωματικής γραπτής κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 4.10.2015 (βλ. Τεκμήριο 10), όπου δήλωσε τα εξής꞉ «Συμπληρωματικά με την κατάθεση που έδωσα, το ξύλινο ρόπαλο που σου παραδίδω το έχω στο αυτοκίνητο μου. Όταν κατέβηκα από το αυτοκίνητο μου σήμερα στο περιστατικό στη Σωτήρα, το κρατούσα για ασφάλεια, αλλά δεν το χρησιμοποίησα.». Ο ΜΥ1 είχε δώσει ακόμη μία κατάθεση στην Αστυνομία στις 17.11.2015 (βλ. Τεκμήριο 11), την οποία επίσης υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέτασή του. Εκεί αναφέρεται ότι꞉ «Σε συνέχεια της κατάθεσης που έδωκα στην Αστυνομία στις 4.10.2015, σου παραδίδω σήμερα την εκτίμηση της ζημιάς που προκάλεσε ο Θεόδωρος Kαστάνας που ανέρχεται στα €1.040,00 συν το ΦΠΑ, για να επιδιορθωθεί το αυτοκίνητο μου με αριθμούς εγγραφής ΗΜΝ909.» Όπως ανέφερε ο ΜΥ1, αυτός δεν έχει αποζημιωθεί ακόμη για τη ζημιά του οχήματός του που αναφέρει στο Τεκμήριο
18. Όσον αφορά το ξύλινο ρόπαλο που αναφέρεται στην κατάθεσή του ως το Τεκμήριο 10, ο ΜΥ1 εξήγησε ότι το είχε στο όχημά του επειδή εργάζεται ως μελισσοκόμος και το χρειάζεται για προστασία από τα ερπετά που βρίσκει καθημερινά έξω στη φύση. Ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ΜΥ1 είδε τη δέσμη φωτογραφιών (Τεκμήριο 4) και έδειξε επί των φωτο. 1 και 2 το βούλλωμα που ως ο ισχυρισμός του προκλήθηκε από τη πουνιά που έδωσε στο όχημά του, πάνω από το σήμα, ο ΜΚ
19. Έπειτα, ο ΜΥ1 έδειξε επί της φωτο. 7 το σημείο στο μπροστινό καπό που ως ο ίδιος ισχυρίζεται υπάρχει κτύπημα από το σίδερο οικοδομής που κρατούσε ο ΜΚ
20. Περαιτέρω, ο ΜΥ1 σημείωσε με κόκκινη πένα ένα κύκλο επί της φωτο. 9 για να δείξει τη θέση του δικού του οχήματος όπου σταμάτησε για να κατεβούν τα παιδιά και με τόξο σημείωσε την πορεία που ακολούθησε το όχημά του όταν ξεκίνησε να φύγει από τη σκηνή. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ1 έδωσε την εξής μαρτυρία꞉ Εξήγησε ότι, ο λόγος που αυτός είχε αρχικά αντιρρήσεις στο να παίρνει τα παιδιά στον πατέρα τους, ήταν λόγω των αντιπαραθέσεων που υπήρχαν μεταξύ τους. Ο λόγος που αυτός δέχτηκε τελικά να το κάνει ήταν για να βοηθήσει τη μητέρα των παιδιών, δηλαδή την αρραβωνιαστικιά του, που ήθελε να διεκδικήσει την επιμέλεια των παιδιών. Εκείνη δεν είχε άδεια οδήγησης και δεν είχε κάποιον άλλο δικό της άνθρωπο για να τα παίρνει και να τα φέρνει. Ούτε η μακαρισμένη η μητέρα της αρραβωνιαστικιάς του οδηγούσε. Στην αρχή τα έπαιρνε ο πατριός της αρραβωνιαστικιάς του, αλλά δεν ήταν υπόχρεος να τα παίρνει. Το Γραφείο Ευημερίας ζήτησε από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο να δοκιμάσει να τα πηγαινοφέρνει ο ίδιος. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι η αρραβωνιαστικιά του ενημέρωνε τον ΜΚ3 ότι θα έρχονταν σπίτι τα μωρά. Ο Κατηγορούμενος πήγε για να τα πάρει στον ΜΚ3 χωρίς να έχει ο ίδιος οποιεσδήποτε κακές προθέσεις. Δέχτηκε ο ίδιος απειλή από τον ΜΚ3 μόλις έφθασε εκεί, ότι δηλαδή τώρα που ήταν στο χωριό του ΜΚ3 θα τον σκότωνε όπως σκότωναν τον ξάδερφο του Κατηγορούμενου. Ο ίδιος πήρε στα χέρια του το ξύλινο ρόπαλο ενόσω τελούσε εν βρασμώ ψυχής και σε αυτοάμυνα μην τον κτυπήσει ο ΜΚ3 με το σίδερο οικοδομής που τον είδε ότι έπιασε από την αυλή της γειτόνισσας. Διευκρίνισε τη ροή των γεγονότων ο Κατηγορούμενος ως εξής꞉ ότι πρώτος ο ΜΚ3 άρχισε να κτυπά το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου με τις γροθιές του, γι' αυτό κατέβηκε ο Κατηγορούμενος κρατώντας το ξύλινο ρόπαλο, για να προστατεύσει την περιουσία του. Όταν ο ΜΚ3 είδε τον κατηγορούμενο που έπιασε το ξύλινο ρόπαλο, πήρε κι εκείνος το σίδερο από τη γειτονική αυλή. Τούτο το είδε και το είπε ο ΜΥ2 στον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος ήταν σε νευρικότητα. Χτυπούσε στο όχημα του Κατηγορούμενου με γροθιές και με κλωτσιές. Ερωτηθείς να πει πώς μπορεί ανθρώπινο χέρι να προκάλεσε το βούλωμα ως φαίνεται στις φωτογραφίες του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου, αυτός απάντησε «Κι όμως το έκαμε». Αρνήθηκε ότι προϋπήρχε το βούλωμα πάνω στο αυτοκίνητό του. Αρνήθηκε, ομοίως, ότι προϋπήρχε το γδάρσιμο στο μπροστινό καπό. Απεναντίας, επέμεινε ο Κατηγορούμενος ότι ο ΜΚ3 στεκόταν μπροστά στο καπό και το κτύπησε με το σίδερο οικοδομής, με δύναμη, αφού πετάχτηκε πάνω από το «τοιχούι» στο σημείο που τοποθέτησε ο ίδιος επί της φωτο. 10 με τόξο. Διερωτήθηκε η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής πώς μπορούσε ο ΜΚ3 να πεταχτεί από «τοιχούι» εφόσον σ' εκείνο το σημείο υπάρχει η είσοδος στην αυλή και μετά τα κάγκελλα πάνω στο τοιχούι. Η απάντηση του Κατηγορούμενου ήταν ότι «Εβγήκε που τζιαμέ. Εν τζιήμουν έξω από το αυτοκίνητο και είδα». Του υποβλήθηκε σε άμεση συνέχεια της εν λόγω απάντησής του ότι «Ούτε μπήκε που την αυλή ούτε εβγήκε που τζιαμέ». Η απάντηση του Κατηγορούμενου ήταν ότι «Εν ήμουν μόνος μου. Εν είδα». Υποβλήθηκε, επίσης, στον Κατηγορούμενο ότι αν ο ΜΚ3 κτυπούσε στο όχημα με το σίδερο όπως το περίγραψε, τότε η ζημιά δεν θα ήταν αυτή, αλλά πολύ μεγαλύτερη. Η απάντηση του Κατηγορούμενου ήταν ότι «εκτύπησε πάνω του, δεν το κωλόσυρε το σίδερο» και επέμεινε ότι ως εκ του κτυπήματος αυτού προκλήθηκε βούλωμα ως φαίνεται επί της φωτο. 7 στο σημείο που κύκλωσε ο ίδιος με κόκκινη πέννα. Αρνήθηκε ότι εσκεμμένα κινήθηκε ο ίδιος με το όχημά του κατά του ΜΚ3 κτυπώντας τον με το όχημά του και επέμεινε ότι ήταν ο ΜΚ3 που επετάχτηκε μέσα στο δρόμο του Κατηγορούμενου. Δεν υπήρξε επανεξέταση του Κατηγορούμενου. Η μαρτυρία του ΜΥ
21. Ο ΜΥ2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, ημερ. 4.10.2015 (βλ. Τεκμήριο 15). Εκεί δήλωνε τα εξής (τα διαχωρίζω σε παραγράφους για ευχερέστερη ανάγνωση)꞉ «Ονομάζομαι Κοσμάς Κουζάρης από τη Λάρνακα. Σήμερα, 4/10/2015 το μεσημέρι, ήρθα στη Σωτήρα μαζί με τον Ανδρέα Σάββα που είναι αρραβωνιασμένος με την αδερφή μου, τη Μαρία Κουζάρη. Φέραμε τις κόρες της Μαρίας στον πρώην άντρα της το Θεόδωρο Καστάνα. Ο Ανδρέας πάρκαρε το αυτοκίνητο στο πέρασμα πίσω από το σπίτι του Θεόδωρου και κατέβηκα για να πάρω τα δύο μωρά στο σπίτι. Αμέσως, ήρθε ο Θεόδωρος και έσκυψε μπροστά στο ανοικτό παράθυρο του συνοδηγού. Εγώ τον έσπρωχνα να φύγει και ο Θεόδωρος έφτυσε του Αντρέα. Είπε στον Ανδρέα «όπως επέθανε εχτές ο ανηψιός σου, εν να σε σκοτώσουν τζαι εσένα». Μετά ο Θεόδωρος πήγε στο πίσω καπώ και άρχισε να κτυπά με ππουνιές. Ο Ανδρέας του απάντησε σε αυτό που είπε «έγλεπε ήντα που λαλείς». Εφωνάζαν και μάλλωναν στα λόγια. Δεν θυμάμαι τί άλλο έλεγαν. Τα μωρά ήταν μπροστά και έβλεπαν. Μετά ο Αντρέας εκατέβηκε με το ρόπαλο και αμέσως εγώ έσπρωχνα τον Αντρέα να μπει μέσα στο αυτοκίνητο και αυτός μπήκε χωρίς να κτυπήσει με το ρόπαλο το Θεόδωρο. Μας έβλεπαν οι γείτονες. Ο Θεόδωρος μετά έτρεξε και πήρε το σίδερο από την αυλή της γειτόνισσας, το οποίο ήταν λίγο μεγαλύτερο από το ρόπαλο του Θεόδωρου και κτύπησε το αυτοκίνητο του Ανδρέα και άφησε σημάδι. Επίσης κλώτσησε προηγουμένως και το αυτοκίνητο κοντά στον αριστερό προφυλακτήρα. Εγώ και ο Αντρέας είμασταν μέσα στο αυτοκίνητο και το αυτοκίνητο ήταν ξεκινημένο. Ο Αντρέας κατέβασε το χειρόφρενο και πήγαινε με ταχύτητα γύρω στα πέντε χιλιόμετρα, ο Θεόδωρος πετάχτηκε πάνω στο μπροστινό καπό από την αριστερή μεριά και μετά κατέβηκε πάλι από την αριστερή. Την ώρα που κατέβηκε ο Θεόδωρος από το αυτοκίνητο μας, εμείς συγκρουστήκαμε με το Mercedes της γειτόνισσας που ήταν παρκαρισμένο αριστερά μας. Το αυτοκίνητο του Αντρέα ΗΜΝ909 άγγιξε τη δεξιά μεριά του σταθμευμένου οχήματος. Εμείς φύγαμε από εκείνο το σημείο και ήρθαμε στην Αστυνομία στη Δερύνεια.». Ερωτήθηκε ο ΜΥ2 από το συνήγορο Υπεράσπισης κατά πόσον υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εκτός από τον Κατηγορούμενο που να μπορούσε να μετέφερε τα παιδιά της αδερφής του, αρραβωνιαστικιάς του Κατηγορούμενου, στον πατέρα τους. Η απάντηση που έδωσε ήταν ότι ο μόνος που είχε μεταφορικό μέσο ήταν ο πατριός του, αλλά εκείνος «εβούραν τη μάνα μου στο νοσοκομείο». Το Γραφείο Ευημερίας ζήτησε του Κατηγορούμενου να το πράττει, κάτι για το οποίο εκείνος είχε αντιρρήσεις, διότι δεν είχε πολύ καλές σχέσεις με τον ΜΚ3, όμως στη συνέχεια έκαναν συμφωνία ο ΜΥ2 και η αδερφή του με τον Κατηγορούμενο για να δεχθεί να μεταφέρει εκείνος τα παιδιά ότι θα πήγαινε πάντα κι ένας από αυτούς τους δύο μαζί του (δηλ. είτε η αρραβωνιαστικιά του είτε ο αδερφός της). Ο ίδιος ο ΜΥ2 δεν μπορούσε να το πράττει διότι δεν είχε άδεια οδήγησης. Αναφερόμενος στο επίδικο περιστατικό, ο ΜΥ2 ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του τα εξής꞉ Ο ίδιος στεκόταν ακριβώς έξω από την πόρτα και κατέβαζε τη δεύτερη μικρή, όταν ο ΜΚ3 «εμούνταρε και έφτυσε του Αντρέα και είπεν του την κουβέντα με τον ανιψιό του». Ο ίδιος, από το σημείο έξω από την αριστερή πόρτα όπου στεκόταν, «είδε» τον ΜΚ3 που έδωσε πουνιές στο πισινό καπό του οχήματος του Κατηγορούμενου. Αναγνώρισε το σημείο του βουλώματος από τις πουνιές του ΜΚ3 στις φωτο. 1 και 2 του Τεκμηρίου
22. Επίσης στη φωτο. 4 του τεκμηρίου 4 ο ΜΥ2 είδε και αναγνώρισε τη ζημιά που κατ' ισχυρισμό προκάλεσε με κλωτσιά ο ΜΚ3 μπροστά, κάτω από το φανάρι του οχήματος του Κατηγορούμενου. Έδειξε επί της φωτογραφίας 9 το σημείο όπου ήταν σταματημένο το όχημα του Κατηγορούμενου, «πριν τη σκιά» όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, όταν είδε τον ΜΚ3 που έτρεξε και πήρε από την αυλή της γειτόνισσας το σίδερο οικοδομής. Έδειξε επίσης το κάγκελο στο σημείο εισόδου της αυλής, απ' όπου λέγει ότι μπήκε ο ΜΚ3 για να πιάσει το σίδερο και συνέχισε να ισχυρίζεται ότι ο ΜΚ3 ακολούθως βγήκε από την αυλή στο σημείο μπροστά από το παρκαρισμένο μερσεντές της ΜΚ4, το οποίο επίσης έδειξε ο ΜΥ2 επί της φωτο.
23. Είδε και αναγνώρισε ο ΜΥ2 στις φωτο. 6 και 7 του Τεκμηρίου 4 το σημάδι από το σίδερο που κατ' ισχυρισμό κτύπησε ο ΜΚ3 επί του οχήματος του Κατηγορούμενου. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ2 σημείωσε τα εξής꞉ Ήταν λογικό κατά την άποψή του να θυμώσει ο Κατηγορούμενος με τον ΜΚ3 όταν τον είδε να κάμνει ζημιά με πουνιές και κλωτσιές στο αυτοκίνητό του, γι' αυτό και ο ίδιος ανησύχησε μήπως κάμει ο Κατηγορούμενους καμιά μαλακία και έτσι τον έσπρωξε ο ΜΥ2 να μπει μέσα στο αυτοκίνητο για να φύγουν από το μέρος. Ήταν η μόνη λύση η διευθέτηση να μεταφέρει ο Κατηγορούμενος τα μωρά από τη μητέρα τους στον πατέρα τους, εφόσον ο πατριός του ΜΥ2 μετέφερε καθημερινά τη μάνα τους στο νοσοκομείο η οποία είχε 4ου βαθμού καρκίνο. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε «Εν έχουμε ούτε τζιήρη ούτε μάνα. Ο τζιήρης μου επέθανεν που ήμασταν μιτσιοί. Και εθέλαμεν να βοηθήσουμε τη μάνα μας. Και επροσφέρθην ο Αντρέας. Δεν έχω λόγο να λέω ψέματα. Και ο Θεόδωρος ήξερε την κατάσταση με τη μάνα μου.». Αρνήθηκε ο ΜΥ2 ότι ο Κατηγορούμενος εξύβρισε τον ΜΚ
24. Τα μωρά ήταν στη σκηνή μέχρι τη στιγμή που εκκίνησε ο Κατηγορούμενος για να φύγουν από το μέρος. Τότε είχα την εντύπωση, ο Κατηγορούμενος και ο ΜΥ2, ότι όλα είχαν τελειώσει αφού είχε φύγει και ο ΜΚ
25. Ύστερα όμως εκείνος ήρθε μπροστά τους. Δήλωσε ο ΜΥ2 ότι αυτός δεν είχε λόγο να πει ψέματα ότι ο ΜΚ3 έπιασε το σίδερο και κτύπησε του οχήματος του Κατηγορούμενου. «Όι τζιαι πολλά δυνατά, αλλά εκτύπησέ του». Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν μπορεί ανθρώπινο χέρι να το κάνει τούτο, ο ΜΥ2 απάντησε λέγοντας «Γιατί δεν μπορεί; Το αυτοκίνητο είναι πλαστικό τζιαμέ». Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΥ
26. Η μαρτυρία του ΜΥ
27. Ο ΜΥ3 είναι μηχανολόγος και ειδικός στην αναπαράσταση οδικών δυστυχημάτων και εκτιμητής ζημιών σε αυτοκίνητα. Η ιδιότητά του αυτή, εδράζεται στα προσόντα του ως φαίνονται στο βιογραφικό σημείωμα που ο ίδιος κατέθεσε στο Δικαστήριο (βλ.Τεκμήριο 16), και τα οποία δεν αμφισβητούνται από την Κατηγορούσα Αρχή. Ο ΜΥ3 υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου το περιεχόμενο της Έκθεσης Εκτίμησης Ζημιών, ημερ. 17.11.2015 που συνέταξε ο ίδιος και την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο (βλ. Τεκμήριο 17). Εκεί αναφέρει τα εξής꞉ «Σύμφωνα με τις οδηγίες σας ημερομηνάις 10.11.2015 έχω επιθεωρήσει τις ζημιές του οχήματος που περιγράφεται πιο κάτω (ΗΜΝ909, έτος εγγραφής 03/2001, Αρ. πλαισίου VF32SWJYU41379960, Κατασκευή Peugeot, Τύπος 206 1998, Κατάσταση ΚΑΛΗ, Χιλιόμετρα 121679, Χρώμα Ασημί) στις 10.11.2015 στο συνεργείο επιδιορθώσεων αυτοκινήτων Λάρνακα. Περιγραφή ζημιάς꞉ Το όχημα υπέστη ζημιά κατά μήκος της αριστερής πλευράς, στο καπό και στην πόρτα αποσκευών. Ανάλυση κόστους / εργατικά꞉ €350, Βαφή꞉ €650, Σύνολο εργατικών꞉ €1000, Σύνολο ανταλλακτικών꞉ €40, Ολικό꞉ €
28. Χρόνος επιδιόρθωσης꞉ 6 εργάσιμες μέρες. Έξοδα εκτίμησης꞉€50 εκτός ΦΠΑ». Περιγραφή ανταλλακτικών꞉ Πόρτα αποσκευών - επιδιόρθωση, Φτερό Πίσω Α - επιδιόρθωση, Πόρτα Α - επιδιόρθωση, Φτερό Εμπρός Α - επιδιόρθωση, καπό εμπρός - επιδιόρθωση, Καθρέφτης Α - αλλαγή €30, Δείκτης φτερού εμπρόας Α - αλλαγή €10). Όπως επεσήμανε κατά την κυρίως εξέτασή του ο ΜΥ3, αυτός επισύναψε στην έκθεσή του (Τεκμήριο 17) φωτογραφίες που ο ίδιος τράβηξε κατά την επιθεώρηση του οχήματος του Κατηγορούμενου και τις οποίες ο ίδιος εκτύπωσε. Στη φωτο. 8 του Τεκμηρίου 17 φαίνεται μία ζημιά, ένα βούλωμα στο πίσω καπό, που ως η θέση του ΜΥ3 μπορούσε να προκληθεί από μαλακά μόρια, όπως είναι και το ανθρώπινο χέρι. Δεν θα απέρριπτε δηλαδή ο ίδιος το ενδεχόμενο να προκαλείτο η συγκεκριμένη ζημιά από κτύπημα με ανθρώπινο χέρι. Το ίδιο είδος ζημιάς φαίνεται στη φωτο. 5, στη γωνία του αριστερού μπροστινού φτερού, η οποία πρέπει να προκλήθηκε από μαλακά μόρια. Για να επισημάνει τη διαφορά, ο ΜΥ2 παρέπεμψε στις φωτο. 3 και 7 του Τεκμηρίου 17 όπου, όπως εξήγησε, η ζημιά πρέπει να προκλήθηκε από την επαφή σκληρού αντικειμένου. Τούτο διότι όταν ένα σκληρό αντικείμενο κτυπηθεί από μαλακά μόρια, δεν προκαλούνται εκδορές ή παραμορφώσεις, όπως θα προκαλούσε ένα σκληρό αντικείμενο. Επιβεβαιώσε όλα όσα περίγραψε πιο πάνω ο ΜΥ2, όταν είδε το φωτογραφικό υλικό που τράβηξε ο ΜΚ2 ως το Τεκμήριο
29. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΥ2 σημείωσε ότι ο ίδιος δεν μπορεί να ξέρει με ποιο τρόπο ήρθε σε επαφή το σκληρό αντικείμενο με το όχημα του Κατηγορούμενου. Βλέποντας τη ζημιά στο μπροστινό καπό του οχήματος, ο ΜΥ2 παρατήρησε ότι μπορεί να ήταν συνδυασμός κτυπήματος και γδαρσίματος. Βλέποντας το βούλωμα στο πισινό μέρος του οχήματος του Κατηγορούμενου, πάνω από το σήμα της μάρκας, ο ΜΥ2 δήλωσε ότι βεβαίως και μπορεί να αφήσει βούλωμα κάποιος που κτυπά με τη γροθιά του το συγκεκριμένο σημείο. Το αν όντως προκληθηκε από γροθιά ή κλοτσιά ή με κεφάλι δεν το γνώριζε ο ΜΥ
30. Το αν θα τραυματιζόταν εκείνος που το έκαμνε αυτό ή όχι, δεν μπορούσε να το ξέρει. Στο σημείο εκείνο του βουλώματος πάνω από το σήμα είναι μαλακό το υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένο το όχημα. Γι' αυτό έγινε η παραμόρφωση. Η πόρτα έχει εξωτερικό περίβλημα, μια πολύ λεπτή λαμαρίνα και από μέσα έχει μια απόσταση από την εσωτερική, δεν έχει κάτι που να ενδυναμώνει τη λαμαρίνα την εξωτερική. Διευκρίνισε ο ΜΥ3 ότι αυτός κατέγραψε τις ζημιές όπως τις εντόπισε κατά την επιθεώρηση του οχήματος, χωρίς να γνωρίζει αν αυτές προϋπήρχαν ή αν αποκαταστάθηκαν άλλες ή αν έγιναν νέες μετά το επίδικο περιστατικό. Δεν υπήρξε επανεξέταση του ΜΥ
31. Έγγραφο παραδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του. Κατατέθηκε από κοινού η γραπτή κατάθεση της Γ/Αστ. 1375 Μ. Κκαρά (βλ. Τεκμήριο 8), όπου καταγράφονται τα εξής꞉ «Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Επαρχίας Αμμοχώστου και είμαι τοποθετημένη στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας. Την 4/10/2015 και ώρα 12꞉40 ενώ ήμουν καθήκον στο Σταθμό Δερύνειας προσήλθε στο Σταθμό ο Ανδρέας Σάββας Δ.Τ.[...] και μου κατάγγειλε ότι ενώ βρισκόταν την ίδια μέρα και ώρα 12꞉20 στην οδό Μεσαορίας στη Σωτήρα, τον απείλησε και του προκάλεσε ζημιά στο όχημα του με αριθμούς εγγραφής ΗΜΝ909 ο Θεόδωρος Καστάνας Δ.Τ.[...]. Ακολούθως, την ίδια μέρα και ώρα 14꞉00 ζήτησα από τον Ανδρέα Σάββα όπως μου παραδώσει το ξύλινο ρόπαλο που κρατούσε στη σκηνή και μου το παρέδωσε. Αμέσως του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο και μου απάντησε «Τούτο είναι το ρόπαλο», ακολούθως το έθεσα υπό την ασφαλή φύλαξή μου στην αποθήκη τεκμηρίων του Αστυνομικού Σταθμού Δερύνειας. Στη συνέχεια της ίδιας μέρας και μεταξύ των ωρών 14꞉20 - 14꞉45, έλαβα κατάθεση από τον Κοσμά Κουζάρη Δ.Τ. [...] στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας.». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη - Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Κατά τη διάρκεια της αποτίμησης της αξιοπιστίας τους, είχα κατά νου ότι αυτό είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Η μαρτυρία των αστυνομικών ΜΚ1 και ΜΚ2 κρίνεται αξιόπιστη. Εξηγώ. Όσον αφορά τη ΜΚ1, το σχέδιο της σκηνής το οποίο ετοίμασε (Τεκμήριο 2), ουδόλως αμφισβητήθηκε για την ορθότητά του. Η θέση που κατέγραψε στη γραπτή κατάθεσή της ότι της ήταν άγνωστο αν το όχημα του Κατηγορούμενου έχει ζημιές από το δυστύχημα, διαβάζεται ως αξιόπιστη υπό την έννοια ότι, όπως η ίδια εξήγησε κατά την αντεξέτασή της, αν και υπήρχαν ζημιές εντούτοις δεν γνώριζε η ίδια να πει αν προκλήθηκαν από το δυστύχημα. Δηλαδή, αυτό που κατ' ουσίαν ανέφερε η ΜΚ1 είναι ότι δεν είχε η ίδια την πραγματογνωμοσύνη να αξιολογήσει αν οι ζημιές ήταν πρόσφατες και τί τις προκάλεσε. Ορθότερο θα ήταν ασφαλώς καθ'ον χρόνο συνέτασσε τη γραπτή κατάθεσή της, να ανέφερε ότι βάσει κατάθεσης του Κατηγορούμενου υπήρχε ο ισχυρισμός ότι προκλήθηκαν οι συγκεκριμένες ζημιές στο όχημά του από τον ΜΚ

1. Επί τούτου, όμως, δόθηκε εξήγηση από τη ΜΚ1, αφού ως ανέφερε δεν ήταν η ίδια που έλαβε την κατάθεση του Κατηγορούμενου, ώστε να το γνωρίζει, αλλά άλλος αστυνομικός και τούτο αποδεικνύεται ως αληθές γεγονός εφόσον ενώπιον μου κατατέθηκε η γραπτή κατάθεση της Γ/Αστ. 1375 Μ. Κκαρά (βλ. Τεκμήριο 8) που δείχνει ότι εκείνη έλαβε την κατάθεση του Κατηγορούμενου. Όσον αφορά τον ΜΚ2, η αξία της μαρτυρίας του έγκειται στο φωτογραφικό υλικό (Τεκμήριο 4) που παρουσίασε, η αυθεντικότητα του οποίου δεν αμφισβητήθηκε. Τουναντίον, όλη η ακροαματική διαδικασία υποβοηθήθηκε από την αξιοποίηση του εν λόγω φωτογραφικού υλικού από αμφότερους τους συνηγόρους. Οι φωτογραφίες της σκηνής και των εμπλεκόμενων οχημάτων αποτελούν πραγματική μαρτυρία, και ως τέτοια είναι σταθερός και πολύτιμος οδηγός για την αξιολόγηση της προφορικής μαρτυρίας που δόθηκε στο Δικαστήριο από τους άμεσα ενεχόμενους στο επίδικο επεισόδιο. Ακόμη και ο εμπειρογνώμονας (ΜΥ3) επιβεβαίωσε την καλή λήψη που εμφανίζουν οι φωτογραφίες του ΜΚ
2. Πραγματική μαρτυρία ενώπιον μου αποτελεί και το ξύλινο ρόπαλο που κατείχε ο ΜΥ1 και το οποίο παρουσιάστηκε από τη ΜΚ1 ενώπιον του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 5). Ήταν παραδεκτό από τους ΜΥ1 και ΜΥ2 ότι ο ΜΥ1 το κατείχε κατά τον ουσιώδη τόπο και χρόνο. Έδωσε κάποιες εξηγήσεις ο ΜΥ1 στο Δικαστήριο για ποιους λόγους συνήθιζε να το μεταφέρει στο όχημά του, στα πλαίσια της εργασίας του, αλλά ασφαλώς η εκδοχή που έδωσε στην κατάθεσή του για την κατοχή του τη δεδομένη στιγμή ήταν άλλη, ότι δηλαδή το χρειαζόταν για την ασφάλειά του, στο πλαίσιο αυτοάμυνας από τον ΜΚ3 και όχι με πρόθεση να επιτεθεί εκείνος κατά του ΜΚ
3. Το ότι ο ΜΥ1 δεν επιτέθηκε με το ρόπαλο κατά του ΜΚ3 βγαίνει αβίαστα από τα γεγονότα εξού και η κατηγορία αρ. 4, η οποία αφορά στην κατοχή του ροπάλου και όχι σε άλλη χρήση του. Από την άλλη, το πολυσυζητημένο σίδερο οικοδομής που ως ισχυρίζονται οι μάρτυρες υπεράσπισης έπιασε ο ΜΚ3 και κτύπησε κατά του οχήματος του ΜΥ1, δεν παρουσιάστηκε από καμία πλευρά ενώπιον μου. Οι μάρτυρες κατηγορίας αρνούνται ότι ο ΜΚ3 κρατούσε οποτεδήποτε σίδερο οικοδομής. Η ΜΚ1 όταν μετέβηκε στη σκηνή, την εξέτασε βάσει όσων πληροφοριών της είχε δώσει η ΜΚ4, ως παραπονούμενη για τις ζημιές στο δικό της όχημα, ενώ ο ΜΚ3 είχε ήδη μεταφερθεί με ασθενοφόρο και ως εκ τούτου απουσίαζε από τη σκηνή κατά τον επιτόπιο έλεγχο της ΜΚ
4. Η ΜΚ4 ως προκύπτει από τη μαρτυρία της, δεν είδε πως εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα από τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος εισήλθε στο όχημά του και το εκκίνησε για να φύγει μέχρι τη στιγμή που άκουσε τη σύγκρουση επί του οχήματός της και είδε τον ΜΚ3 χάμω στο έδαφος. Δεν είδε και δεν γνώριζε η ίδια αν υπήρξε σίδερο στην κατοχή ή χρήση του ΜΚ3 γι' αυτό και δεν θ' αναμενόταν από αυτήν να το υποδείξει στην ΜΚ1 για να το συλλέξει ως τεκμήριο. Αυτοί που είχαν συμφέρον και ενδιαφέρον να δηλώσουν κανονικά στην Αστυνομία την ύπαρξη του σίδερου που χρησιμοποίησε ως η εκδοχή τους ο ΜΚ3 ήταν οι ΜΥ1 και ΜΥ
5. Από την κατάθεση της Γ/Αστ. 1375 Μ. Κκαρά (Τεκμήριο 8), προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είχε παραπονεθεί ήδη από 12꞉40 της επίδικης ημερομηνίας για τις ζημιές που προκάλεσε στο όχημά του ο ΜΚ3 με το σίδερο οικοδομής. Άρα, δεν είναι μια εκ των υστέρων θεώρηση των πραγμάτων αυτή που ανέφερε ο ΜΥ1 στο Δικαστήριο. Εξ αρχής είχε καταγγείλει τη χρήση του συγκεκριμένου αντικειμένου από τον ΜΚ
6. Θα έπρεπε κατά την κρίση μου η Γ/Αστ.1375 σε συνεργασία με τη ΜΚ1 να διερευνούσαν επί τόπου τον ισχυρισμό αυτό για τυχόν ανεύρεση τέτοιου αντικειμένου στη σκηνή. Ο ΜΥ1 είχε εγκαταλείψει τη σκηνή μετά τη σύγκρουση στο όχημα της ΜΚ4, για να μεταβεί αμέσως ως ισχυρίστηκε στην Αστυνομία να καταγγείλει τη συμπεριφορά του ΜΚ3 την οποία θεωρούσε υπαίτια για τη σύγκρουσή του επί του οχήματος της ΜΚ4, εφόσον εκείνος πετάχτηκε με το σίδερο μέσα στο δρόμο του. Το ότι μετέβηκε στην Αστυνομία χωρίς καθυστέρηση αναδύεται μέσα από τα γεγονότα, εφόσον η ΜΚ1 περίγραψε ότι το επίδικο συμβάν έγινε περί τις 12꞉20 και στις 12꞉40 λαμβανόταν ήδη η κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλ. τεκμήριο 9) όχι ως ανακρινόμενου αλλά ως παραπονούμενου. Επομένως, το γεγονός ότι η Αστυνομία δεν εντόπισε το σίδερο οικοδομής περί ου ο λόγος, δεν αναιρεί ως αναξιόπιστα τα λεγόμενα του ΜΥ1 περί της ύπαρξής του, εφόσον το παράπονο περί τούτου ήταν άμεσο, επιβεβαιώνεται από τον ΜΥ2 και δεν αντικρούεται από τα λεγόμενα της ΜΚ4, η οποία δεν είδε τα τεκταινόμενα γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Θετική εντύπωση μου έκαναν, ως μάρτυρες γεγονότων, η ΜΚ4 και ο ΜΥ
7. Κρίνω ότι αμφότεροι ήσαν ειλικρινείς και αξιόπιστοι. Δεν φάνηκε να προσήλθαν με διάθεση να δικαιολογήσουν τη συμπεριφορά του ενός ή του άλλου εμπλεκόμενου στο επεισόδιο. Έλεγαν με ευθύτητα τα γεγονότα, χωρίς φλυαρία, χωρίς δισταγμό, με τρόπο που φανέρωνε ότι διατηρούσαν ζωντανές παραστάσεις για τα διαδραματισθέντα. Δεν υπήρχε υπερβολή στα λεγόμενά τους. Αποτύπωσαν το συμβάν με συγκροτημένο λόγο, αναφερόμενοι με ευκρίνεια στο τί είδαν και τί δεν είδαν. Η γνωριμία και γειτονία της ΜΚ4 με τον ΜΚ3 και η «συγγένεια» του ΜΥ2 με τον Κατηγορούμενο δεν αποτελούν παράγοντες που να καθιστούν αυτόματα αναξιόπιστη τη μαρτυρίας τους. Τουναντίον, αφού έλεγξα τη μαρτυρία τους στη λεπτομέρειά της, κρίνω πως ανεπηρέαστοι από τις πιο πάνω σχέσεις που τους συνδέουν με τους εμπλεκόμενους, εξιστόρησαν στο Δικαστήριο τα διαδραματισθέντα. Ο ΜΚ3 είχε πιο συγκεχυμένο λόγο. Εξαιτίας της μη καθαρής άρθρωσής του και της ταχύτητας της ομιλίας του, υπήρχε δυσκολία στο να γίνεται αμέσως αντιληπτός. Κρίνω πως επηρεασμένος από το προσωπικό του συμφέρον στην έκβαση της παρούσας υπόθεσης, δεν είπε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια, σε ό,τι αφορά τη δική του συμπεριφορά στον επίδικο τόπο και χρόνο, ειδικά όσον αφορά το αν κτύπησε το όχημα του Κατηγορούμενου είτε με πουνιές είτε με κλωτσιές είτε με σίδερο. Τα αρνήθηκε όλα αυτά, χωρίς όμως ποτέ να ισχυριστεί ότι, από την ώρα της άφιξης του οχήματος του ΜΥ1 στη σκηνή, το είδε να ήταν ήδη βουλωμένο στα επίμαχα σημεία ή να ήταν τριμμένο με σκουριασμένο χρώμα στο μπροστινό καπό. Το ότι εκείνος αντίδρασε με την άφιξη του οχήματος του ΜΥ1 στο μέρος, εντελώς απρόκλητα, ενόσω ο ΜΥ1 παρέμενε καθισμένος στη θέση του οχήματός του, δεμένος με τη ζώνη του, δεν το αρνήθηκε ο ΜΚ
8. Λογομάχησε με τον ΜΥ1 ο ίδιος, επειδή ήταν προκατειλημμένος ότι εξυπηρετούσε κάποιο σχεδιασμό της πρώην συζύγου του το να μεταφέρει ο ΜΥ1 τα παιδιά του στον ίδιο, παραγνωρίζοντας ότι ήταν ο αδερφός της συζύγου του εκείνος που κατέβηκε για να του τα παραδώσει και ότι δεν υπήρχε άλλο μεταφορικό μέσο στην οικογένεια για να εξυπηρετούνταν οι υποχρεώσεις της πρώην συζύγου του. Ενώ ο ίδιος ο ΜΚ3 ισχυρίστηκε ότι είδε τον ΜΥ1 να σηκώνει το ρόπαλο για να του κτυπήσει, κάτι τέτοιο δεν είδε η ΜΚ
9. Το κυριότερο, κατά την κρίση μου, είναι ότι ο ΜΚ3 δεν έδωσε καμία εξήγηση για τη δική του παρουσία μέσα στο δρόμο, στην πορεία του ΜΥ1, μετά που ο ΜΥ1 επανήλθε στη θέση του οδηγού και εκκίνησε το όχημά του για να ξεφύγει. Αυτό ήταν το κυριότερο σημείο που θα έπρεπε εκείνος να δικαιολογήσει και δεν το έπραξε ώστε να αντικρούσει την εκδοχή των ΜΥ1 και ΜΥ2 ότι πετάχτηκε μέσα στο δρόμο τους. Ο Κατηγορούμενος από την άλλη υποστηρίχθηκε στο σύνολο της εκδοχής του από τον ΜΥ2, ο οποίος αποτέλεσε και την πηγή γνώσης του κατηγορούμενου για το ότι ο ΜΚ3 άρπαξε το σίδερο από την αυλή της γειτόνισσας αμέσως μετά που το όχημα του Κατηγορούμενου εκκίνησε για να φύγει από το μέρος θεωρώντας ότι η προηγούμενη διαφιλονικία είχε τελειώσει. Η μαρτυρία της ΜΚ4 επαναλαμβάνω δεν αντικρούει τα λεγόμενα των ΜΥ1 και ΜΥ2 σε σχέση με το αν ο ΜΚ3 είχε αρπάξει κάποιο σίδερο ή όχι. Εκείνη εξήγησε όταν ήταν με γυρισμένη την πλάτη της για να μπει στην αυλή του σπιτιού της με τα μωρά. Η απόσταση από το σπίτι της ΜΚ4 μέχρι το σημείο της σύγκρουσης ήταν ελάχιστη, μικρότερη από 10 μέτρα ως φαίνεται στις φωτογραφίες (Τεκμήριο 4) και δεν υπήρξε ισχυρισμός από κανέναν μάρτυρα κατηγορίας ότι ο Κατηγορούμενος ανέπτυξε ταχύτητα μέσα σε αυτήν. Ούτε τον είδε κανένας να κάνει στραβοτιμονιά. Υποθετικά το ανέφερε η ΜΚ4 αυτό, μη μπορώντας να αντιληφθεί πώς αλλιώς θα συγκρουόταν με το όχημά της. Η ίδια όμως δεν είδε αν ο ΜΚ3 πετάχτηκε μπροστά στο όχημα του Κατηγορούμενου πριν επισυμβεί η σύγκρουση του οχήματος του με το δικό της και συνεπώς δεν μπορεί να γνωρίζει αν εκείνος ήταν ο λόγος που έχασε τον έλεγχο ο Κατηγορούμενος εν σχέση προς το όχημά της. Αν ο ΜΚ3 είχε αποχωρήσει από το δρόμο, αν παρέμενε στο πεζοδρόμιο ή στην αυλή του σπιτιού, δεν θα βρισκόταν ούτε εκείνος μέσα στο δρόμο του Κατηγορούμενου για να μπορεί να τον κτυπήσει. Το γεγονός ότι βρέθηκε στο δρόμο του, ενώ προηγουμένως είχε αποχωρήσει, επιβεβαιώνει ως ορθή την εκδοχή των ΜΥ1 και ΜΥ2 ότι εκείνος επέστρεψε στο δρόμο τους. Όσον αφορά την παρουσία των παιδιών στη σκηνή, προκύπτει από το σύνολο της δοθείσας μαρτυρίας να συμφωνούν όλοι ότι τα παιδιά ουδέποτε αποχώρησαν πραγματικά από τη σκηνή. Είδαν και άκουσαν όλα όσα διαδραματίστηκαν από την άφιξή τους στη σκηνή με το όχημα του ΜΥ1 μέχρι το σημείο που ο ΜΥ1 ακούγοντας τις παραινέσεις της ΜΚ4 εισήλθε στο όχημά του για να φύγει, καθώς όμως κινούνταν προς την αυλή του σπιτιού της ΜΚ4, ακούστηκε το κτύπημα στο όχημα της ΜΚ4 και οι φωνές του ΜΚ3 από τον τραυματισμό του, οπόταν τα παιδιά δεν απέφυγαν να βιώσουν και εκείνες τις σκηνές. Το ότι τα παιδιά ταράχτηκαν και έκλαιγαν από το όλο συμβάν, το επιμαρτυρούν όλοι οι μάρτυρες. Ο ΜΥ3 έδωσε τη δική του επιστημονική μαρτυρία χωρίς να αμφισβητηθεί από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής για την κατάρτιση και πείρα του. Ως μάρτυρας γνώμης ο ΜΥ3 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο το βούλωμα στο όχημα του ΜΥ1 να προκλήθηκε από ανθρώπινο χέρι ή πόδι (πουνιά ή κλωτσιά), κάτι που αιτιολόγησε στη βάση του πλαστικού υλικού που υπάρχει στα επίμαχα σημεία του οχήματος. Όσον αφορά τη ζημιά που αποδίδεται στο κτύπημα με το σίδερο, επίσης δεν το απέκλεισε, αφού εκεί το υλικό είναι πιο σκληρό και ακριβώς το σίδερο όντας επίσης σκληρό υλικό άφησε εκδορά. Τα συμπεράσματά του αυτά υπήρξαν ευλόγως ανεκτά και δεν υπάρχει άλλη επιστημονική μαρτυρία που να τα αντιμάχεται. Δεν ήταν μάρτυρας γεγονότων για να μπορεί να πει αν όντως έτσι προκλήθηκε το βούλωμα στα διάφορα σημεία ή η εκδορά. Επισημαίνω ότι, παρά το γεγονός ότι η επιθεώρηση του οχήματος από τον ίδιο ήταν μεταγενέστερη από το επίδικο συμβάν, εντούτοις οι ζημιές που εντόπισε ανταποκρίνονται σε εκείνες που φωτογράφησε ο ΜΚ2 σε χρόνο αμέσως μετά το επίδικο συμβάν. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει οποιοδήποτε έρεισμα για απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΥ3 ως αναξιόπιστης. Ευρήματα γεγονότων Ενόψει της προεκτεθείσας αξιολόγησης της μαρτυρίας κρίνω ότι η εκδοχή γεγονότων όπως την αποτύπωσε ο ΜΥ2 στη γραπτή κατάθεσή του προς την Αστυνομία αποδίδει τα γεγονότα επακριβώς όπως εκτυλίχθηκαν και αποτελούν τα δικά μου ευρήματα γεγονότων. Προσθέτω εδώ ότι οι ζημιές από τη σύγκρουση στο όχημα της ΜΚ4 ήταν ως αναφέρονται στην κατάθεση της ΜΚ1 (τεκμήριο 1) και οι τραυματισμοί του ΜΚ3 ως αναφέρονται στη γραπτή κατάθεση του Δρ. Χαραλαμπίδη (τεκμήριο 14), ενώ οι ζημιές στο όχημα του ΜΥ1 ως τις διέγνωσε και εκτίμησε ο ΜΥ3 (τεκμήριο 17). Για τη σύγκρουση επί του οχήματος της ΜΚ4 υπαίτιος κρίνεται ο ΜΚ3, ο οποίος πετάχτηκε μέσα στο δρόμο του ΜΥ1 για να κτυπήσει το όχημά του με σίδερο, αφήνοντας το αποτύπωμα επ' αυτού ως φαίνεται στο Τεκμήριο 4, φωτο.
10. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 4, σημειώνω ότι το άρθρο 3 του περί Επιθετικών Οργάνων Νόμου, Κεφ. 159 προβλέπει τα εξής꞉ «3.-

(1)Πρόσωπο το οποίο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, η απόδειξη των οποίων βαρύνει αυτό, έχει μαζί του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο οποιοδήποτε επιθετικό όπλο είναι ένοχο αδικήματος, και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου.» Στην παρούσα υπόθεση, με βάση τα λεγόμενα του ΜΥ1, η κατοχή του ροπάλου σχετιζόταν με τη φύση της εργασίας του ως μελισσοκόμου για προστασία από ερπετά. Ο λόγος που το κρατούσε όμως όταν βγήκε από το όχημά του ουδεμία τέτοια σχέση είχε. Από τα λεγόμενα του ΜΥ2, ο ΜΚ3 δεν κρατούσε οποιοδήποτε αντίστοιχο επιθετικό αντικείμενο μέχρι εκείνη τη στιγμή. Συνεπώς, δεν υπήρχε εύλογη αιτία για την κατοχή του ροπάλου από τον ΜΥ1 τη δεδομένη στιγμή. Όσον αφορά το αδίκημα της κοινής επίθεσης (κατηγορία αρ. 5) που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχθηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Συνεπώς, τα συστατικά του αδικήματος της επίθεσης σύμφωνα με το πιο πάνω άρθρο είναι η επίθεση εναντίον άλλου προσώπου, παράνομα. Επίθεση εντός της έννοιας του Νόμου συνιστά οποιαδήποτε πράξη που με πρόθεση, ή ακόμη και απερίσκεπτα («recklessly»), προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ή την αντίληψη ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Η έννοια του όρου περικλείει την πραγματική ή και τη σκοπούμενη («intended») χρήση παράνομης βίας σε κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συναίνεσή του. Το αδίκημα της επίθεσης μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει αγγίξει το θύμα. Ούτε και απαιτείται η πρόκληση οποιουδήποτε τραύματος για να συντελεστεί το συγκεκριμένο αδίκημα, σε αντίθεση με το αδίκημα του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Για να στοιχειοθετηθεί, όμως, η επίθεση, πρέπει να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη, μια απειλή, ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή, ή ακόμη συνδυασμός απειλητικών πράξεων και λόγων - μια συμπεριφορά που προκαλεί στο μυαλό του θύματος την αίσθηση ότι επαπειλείται χρήση παράνομης βίας εναντίον του (βλ. Fagan v Metropolitan Police Commissioner [1968] 3 All E.R. 442, Ireland [1998] AC 147 και Blackstone's Criminal Practice 2009 στην παράγραφο Β2.5 σελίδα 224 κάτω από τον τίτλο «Αctus Reus of Assault»). Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο (mens rea) του αδικήματος, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 574 στη σελίδα 579: «Το άρθρο 242 του Νόμου δε συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση άσκησης βίας σε βάρος του θύματος. Απαγορεύει τη χρήση βίας ή την εκδήλωση πρόθεσης για τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα-παρανόμως (unlawfully)». Στην παρούσα υπόθεση, έχω αποδεχθεί την εκδοχή ότι ο Κατηγορούμενος, βγήκε από το αυτοκίνητό του και κρατούσε το ξύλινο ρόπαλο, κατά τρόπο που προκάλεσε στον ΜΚ3 την εντύπωση ότι θα τον κτυπούσε και στον ΜΥ2 ότι θα ακολουθούσε κάτι χειρότερο, κάποια επίθεση, γι' αυτό και ο ίδιος ο ΜΥ2 τον έσπρωξε για να μπει εκ νέου στο όχημά του. Ως εκ τούτου, ανεξαρτήτως του ότι δεν άγγιξε τον ΜΚ3 με το ρόπαλο, στοιχειοθετείται η κατηγορία αυτή. Όσον αφορά το αδίκημα της πρόκλησης ανησυχίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, σύμφωνα με το άρθρο 95 του Ποινικού Κώδικα - «Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περιοίκους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών». Όσον αφορά την έννοια του δημόσιου χώρου, αυτή καθορίζεται στο άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτήριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής καθώς και κτήριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.» Στον Ποινικό Κώδικα επίσης ερμηνεύεται και η έννοια της δημόσιας διάβασης, η οποία περιλαμβάνει κάθε κύρια οδό, αγορά, πλατεία, οδό, γέφυρα ή άλλη διάβαση που χρησιμοποιείται νόμιμα από το κοινό. Το όλο συμβάν στην παρούσα υπόθεση διαδραματίστηκε, ως η εκδοχή την οποία αποδέχτηκα, σε δημόσιο χώρο, επί δημοσίας οδού στην παρουσία αρκετών προσώπων (ΜΚ4, ΜΥ2, των παιδιών και άλλων γειτόνων). Αποδεικνύεται το αδίκημα. Αναφορικά με τις κατηγορίες 8 και 9 σημειώνω ότι στο άρθρο 3 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ. 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 212(Ι)/2004, προβλέπονται τα εξής꞉ «3.—

(1)Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.

(2)[.]

(3)Πράξη ή συμπεριφορά η οποία συνιστά βία, με βάση τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου αυτού, ή αδίκημα, με βάση τα άρθρα 174, 175 και 177 του Ποινικού Κώδικα όταν διαπράττεται στην παρουσία ανήλικου μέλους της οικογένειας, θεωρείται βία η οποία ασκείται εναντίον του εν λόγω ανηλίκου εφόσον δύναται να προκαλέσει σ' αυτό ψυχική βλάβη. Η εν λόγω πράξη ή συμπεριφορά συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με βάση το εδάφιο

(4)του άρθρου αυτού. Βάσει του άρθρου 2 του ίδιου Νόμου - "μέλος της οικογένειας" σημαίνει— (α) άντρα και γυναίκα που— (

1. i)έχουν συνάψει νόμιμο γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι, ή (
2. ii)συζούν ή συζούσαν ως αντρόγυνο· (β) γονείς των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α)· (γ) τέκνα των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) ανεξάρτητα αν αυτά είναι φυσικά ή υιοθετημένα τέκνα του ενός ή και των δύο εν λόγω προσώπων καθώς και τα εγγόνια των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο (α)· (δ) κάθε πρόσωπο το οποίο διαμένει με οποιοδήποτε από τα πιο πάνω πρόσωπα· "ανήλικο πρόσωπο" σημαίνει πρόσωπο το οποίο δεν έχει συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του· Εδώ τεκμηριώθηκε ότι το συμβάν της επίθεσης κατά την ανωτέρω έννοια και της ανησυχίας με συνυπαιτιότητα του ΜΥ1 εκτυλίχθηκε μπρος στα μάτια των τέκνων της συμβίας του εναντίον του πατέρα των παιδιών της συμβίας του, προκαλώντας σε αυτά κλάμα και ψυχική οδύνη. Αποδεικνύεται το αδίκημα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε εν μέρει την υπόθεσή της αφού απέσεισε το βάρος της απόδειξης, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, μόνο για τις κατηγορίες αρ. 4, 5, 6, 8 και 9. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία αρ. 1, 2, 3 και 7, ενώ καταδικάζεται στις κατηγορίες αρ. 4, 5, 6, 8 και 9. (Υπ.) ...................................... Α. Πανταζή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο