← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Geno Ochigava κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1598/17, 20/12/2017

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Geno Ochigava κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1598/17, 20/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2017:B51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Μ.ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ,Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 1598/17 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. 1 Geno Ochigava, από τη Γεωργία

  1. Nika Narmania, από τη Γεωργία Κατηγορουμένων ---------------- Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου ,2017 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χατζημιχαήλ Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Θ. Καραμανής Για τον Κατηγορούμενο 2: κα Π. Μουτσουρή Κατηγορούμενοι παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και απόπειρας κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 35, 255, 366 και 367 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών στις 25/6/17 στο Παραλίμνι συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κλοπή και αποπειράθηκαν να κλέψουν από το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KVG 571 περιουσία του Παναγιώτη Παναγή. Αντιμετωπίζουν επίσης κατηγορία παράνομης κατοχής περιουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  3. Με βάση τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 3 ο 1ος κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του €9664,75.- και 40 τούρκικες λίρες και της κατηγορίας 4 ο 2ος κατηγορούμενος €57 για τα οποία υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι είναι κλοπιμαία. Ο Μ.Κ.1 ήταν ο Αστ.4800 Γ. Μασούρας ο οποίος κατέθεσε ότι στις 25/6/2017 λήφθηκε πληροφορία στο Τ.Α.Ε. ότι στο χώρο στάθμευσης του εστιτορίου «Σπαρτιάτης» στον Πρωταρά άγνωστοι άντρες, με τη χρήση κάποιου τηλεχειριστηρίου προσπαθούσαν να ξεκλειδώσουν οχήματα που ήταν σταθμευμένα στο μέρος. Επισκέφθηκε τη σκηνή η ώρα 13.10 για εξετάσεις .Εκεί είχαν ανακοπεί για έλεγχο από αστυνομικούς οι κατηγορούμενοι και στο μέρος υπήρχε σταθμευμένο και κλειδωμένο το αυτοκίνητο ενοικιάσεως MXH 606 του οποίου τα κλειδιά κατείχε τρίτο πρόσωπο το οποίο καταζητείται και ήταν το αυτοκίνητο σύμφωνα με μαρτυρία με το οποίο είχαν φτάσει στο μέρος οι τρείς πιο πάνω. Ακολούθως καταγγέλθηκε από τον Παναγιώτη Παναγή ότι την ίδια μέρα γύρω στις 13 .45 είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο του στον εν λόγω χώρο στάθμευσης και αφού το κλείδωσε με τηλεχειριστήριο πήγε με την οικογένεια του στο πιο πάνω εστιατόριο και αφού μετά πληροφορήθηκε από την αστυνομία ότι μπορεί άγνωστοι να είχαν κλέψει από αυτό διαπίστωσε ότι ήταν ξεκλείδωτο και ότι δεν είχε κλαπεί οτιδήποτε. Την ίδια μέρα παρέλαβε κάποια αντικείμενα - τεκμήρια από τον Αστ.3488 Χρίστου. Ετοίμασε σχετικό κατάλογο των Τεκμηρίων 2-9 . Σύμφωνα με τον εν λόγω κατάλογο στην κατοχή του κατηγορούμενου 1 βρέθηκαν το ποσό των 9664.75 ευρώ , Τεκμήριο 2 και 40 τούρκικες λίρες ,Τεκμήριο 3 και στην κατοχή του κατηγορούμενου 2 ,57 ευρώ σε κέρματα. Στο αυτοκίνητο MXH 606 βρέθηκαν μαύρη ηλεκτρονική συσκευή με αντένα , Τεκμήριο 5,φορτιστης , Τεκμήριο 6, κινητό i phone, Τεκμήριο 7, κινητό Νόκια , Τεκμήριο 8 και κλειδί σε keyring με αρ.16 , Τεκμήριο
  4. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν ετοίμασε σχέδιο της σκηνής ,ανέφερε δε ότι η είσοδος του εστιατορίου είναι 3-5 μ. από το χώρο στάθμευσης. Το αυτοκίνητο ήταν στα αριστερά της παρόδου ,κοντά στην είσοδο του εστιατορίου. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο Σπαρτιάτης Σπαρτιάτη ο οποίος υιοθέτησε κατάθεση του στην αστυνομία, Τεκμήριο 10 στην οποία ανέφερε ότι η εργασία του είναι το ψήσιμο στη σχάρα. Από το μέρος που εργάζεται έχει οπτική επαφή με τον εξωτερικό χώρο όπου σταθμεύουν τα αυτοκίνητα. Στις 25/6/17 γύρω στις 14.00 στάθμευσε στο χώρο στάθμευσης ένα γαλάζιο αυτοκίνητο ενοικιάσεως με κόκκινες πινακίδες και αρ. εγγραφής MXH 606 και από αυτό κατέβηκαν 3 άντρες οι οποίοι μπήκαν στο εστιατόριο και κάθισαν στο τραπέζι 21.Ο ένας από αυτούς, που ήταν ο οδηγός, είχε ύψος 1.80μ. και ήταν γεροδεμένος με μεγάλη κοιλιά και κοντά καστανά μαλλιά και φορούσε μπλε κοντό παντελόνι, ο άλλος δεν φορούσε φανέλα ,ήταν λεπτός περίπου 1.70 μ. με σκούρο παντελόνι και τατουάζ και ο τρίτος φορούσε μπεζ παντελόνι ,ήταν ύψους 1.75 μ. και είχε κοντά καστανόξανθα μαλλιά .Μετά από 2-3 λεπτά ο οδηγός βγήκε από το εστιατόριο μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε και επέστρεψε μετά από 2-3 λεπτά σταθμεύοντας στον ίδιο χώρο στάθμευσης, μπήκε στο εστιατόριο και κάθισε με τους άλλους και έφαγαν. Έφυγαν περπατητοί , ο οδηγός προς το χώρο στάθμευσης και οι άλλοι δύο προς το ξενοδοχείο Grecian Park. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι αναγνώρισε τους 2 κατηγορούμενους που είχε περιγράψει στην κατάθεση του που ήταν με τον οδηγό του αυτοκινήτου. Του είχε τηλεφωνήσει η σύζυγος του και του είχε πει πως είδε κάποιον να μπαίνει σε αυτοκίνητο που δεν ήταν δικό του. Του τον είχε περιγράψει και του είπε πως πήγαιναν προς το εστιατόριο. Ο Μ.Κ.2 τηλεφώνησε στην αστυνομία αλλά δεν την είδε την ώρα που έφυγαν. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι από το παράθυρο της δουλειάς του βλέπει την είσοδο του εστιατορίου ενώ από την πόρτα το χώρο στάθμευσης. Η σύζυγος του του τηλεφώνησε πριν να μπουν στο εστιατόριο. Τα 3 άτομα παράγγειλαν 2 σαλάτες και 1 μερίδα σουβλάκι. Του υπεβλήθη ότι η σύζυγος του του τηλεφώνησε μετά που μπήκε ο οδηγός στο εστιατόριο και αρνήθηκε. Αρνήθηκε επίσης ότι του ανέφερε μόνο ένα άτομο που ερχόταν, είχε δει κάποιο να μπαίνει σε αυτοκίνητο που δεν ήταν δικό του και να ψάχνει. Η Μ.Κ.3 ήταν η Δέσποινα Μενοίκου ,η οποία κατέθεσε ότι την επίδικη μέρα ενώ έπλενε τα πιάτα στην κουζίνα είδε ένα άγνωστο άντρα που πήγαινε περπατητός από την κατεύθυνση του εστιατορίου Σπαρτιάτης και σταμάτησε δίπλα από το αυτοκίνητο της και ακούμπησε το χέρι του πάνω του. Εκείνη την ώρα πάρκαρε δίπλα από το δικό της αυτοκίνητο το KVG 571.Ο άγνωστος άντρας κρατούσε στο χέρι του κάτι σαν καπέλο ή φανέλα άσπρου χρώματος. Μόλις κατέβηκαν από το πιο πάνω αυτοκίνητο οι επιβάτες και ο άγνωστος περπάτησε για 10 μ. προς το δρόμο και σταμάτησε κοντά σε ένα δέντρο και έμεινε εκεί βλέποντας προς τα αυτοκίνητα. Όταν οι επιβάτες μπήκαν στο εστιατόριο. ο άντρας αυτός πήγε ξανά πίσω στα αυτοκίνητα και άνοιξε αφού τράβηξε το χερούλι της πόρτας του οδηγού του KVG 571και κάθισε στη θέση του οδηγού. Αμέσως άνοιξε το ντουλαπάκι στη θέση του συνοδηγού, δεν είδε αν έπιασε κάτι από μέσα , μετά κατέβηκε και έκλεισε την πόρτα . Όλα αυτά είχαν διάρκεια περίπου 30 δευτερόλεπτα .Ακολούθως έφυγε περπατητός προς το εστιατόριο από όπου ερχόταν αρχικά και πριν φτάσει στο εστιατόριο δοκίμασε να ανοίξει ακόμα μια πόρτα συνοδηγού αυτοκίνητου αλλά δεν άνοιγε η πόρτα, συνέχισε την πορεία του και μπήκε στο εστιατόριο. Η ίδια είχε μιλήσει ήδη με τον άντρα της, Μ.Κ.2, και της είπε ότι ο άντρας αυτός έκατσε με 2 άλλους να φάει. Ο άντρας αυτός ήταν 1.85 μ. ύψους γεροδεμένος με κοιλιά και κοντά καστανόξανθα μαλλιά. Δεν είδε τι κρατούσε ο άγνωστος άντρας. Στην αντεξέταση της ανέφερε πως δεν είχε οπτική επαφή με την είσοδο του εστιατορίου. Δεν είδε δε τη σύλληψη. Η Μ.Κ.4 ήταν η Γ/α 1694 η οποία κατέθεσε την κατάθεση του κατηγορούμενου 2 στα ρωσικά και ελληνικά Τεκμήρια 13 και 14 αντίστοιχα με τη βοήθεια της διερμηνέως, Μ. Χατζηδημητρίου. Σε αυτήν ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι ήρθε στην Κύπρο για διακοπές με μια φίλη του στις 17/6/2017 και έμεναν σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό. Η φίλη του έφυγε και ο ίδιος έμεινε και άλλο. Γνώρισε τον κατηγορούμενο 1 σε μια παραλία και του είπε να πάει να μείνει μαζί του γιατί τον συμπάθησε και είχαν κοινά ενδιαφέροντα. Στη Λεμεσό γνώρισαν και τον Giorgi που είχε αυτοκίνητο και τους πήρε στον Πρωταρά να δουν κάποιες σπηλιές. Πήγαν κατευθείαν στο εστιατόριο γιατί πεινούσαν. Μετά που έφαγαν ο Giorgi πήγε βόλτα με τα πόδια ενώ οι κατηγορούμενοι 1 και2 θα πήγαιναν να δουν ξενοδοχεία για να μείνουν στον Πρωταρά. Καθώς περπατούσαν τους συνέλαβαν. Όλα του τα χρήματα είναι αυτά που κρατούσε στην τσέπη του ενώ είχε και στην τσάντα του κατηγορουμένου 1 ακόμη €1.500.- γιατί δεν ήθελε να τα αφήσει στο ξενοδοχείο ούτε να κρατά τόσα λεφτά στην τσέπη του. Δεν γνωρίζει που βρίσκεται ο Giorgi. H M.K.5 πήρε κατάθεση από τον πρώτο κατηγορούμενο, Τεκμήριο 16 και 17 με τη βοήθεια διερμηνέα στην οποία αυτός ανέφερε ότι στη Γεωργία δεν εργάζεται και είναι λήπτης βοηθήματος 100 δολάρια το μήνα. Λόγω κάποιων δουλειών που έκανε μάζεψε περίπου 10000 ευρώ για να έρθει στην Κύπρο για διακοπές .Ήρθε μαζί με 2 άλλα άτομα και το φίλο του Georgi από την Τουρκία με ferry boat στην Κερύνεια και από εκεί με ταξί στη Λάρνακα όπου ενοικίασε αυτοκίνητο, αποφάσισαν όμως να πάνε Λεμεσό όπου υπάρχουν Ρώσσοι για να κάνουν παρέα. Έκτοτε διαμένουν στη Λεμεσό και οι 3 στο ίδιο δωμάτιο. Πριν 10 μέρες περίπου ο Georgi ενοικίασε ένα αυτοκίνητο από γραφείο στη Λεμεσό για τις μετακινήσεις τους. Στις 25/6/17 το πρωί αποφάσισαν με τον κατηγορούμενο 1 και τον Georgi να πάνε βόλτα στον Πρωταρά .Επειδή έχει πρόβλημα με το ζάχαρο του και δεν ένιωθε καλά πήγαν στο εστιατόριο για να φάει κάτι. Μπήκαν με τον κατηγορούμενο 2 και ο Georgi δεν τους ακολούθησε και για 15-20 λεπτά δεν ήταν μαζί τους. Μετά από 20 λεπτά έκατσε και ο Georgi στο τραπέζι τους. Όταν τέλειωσαν αποφάσισαν να πάνε βόλτα να δούνε την περιοχή, και βρέθηκαν εκεί που τους σταμάτησε η αστυνομία. Δεν γνωρίζει τι έκανε ο Georgi τα 20 λεπτά που έλειπε ούτε που βρίσκεται. Όταν ήρθε στην Κύπρο είχε στην κατοχή του αρκετά λεφτά γιατί γνώριζε πως θα έμενε για μεγάλο διάστημα και δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πιστωτική κάρτα. Κάποια από τα λεφτά τα ξόδεψε πληρώνοντας το ξενοδοχείο και του έμειναν τα €9664,75.- που βρέθηκαν στην κατοχή του. Επίσης γνώριζε πως θα ερχόταν και η οικογένεια του για διακοπές και θα χρειάζονταν αρκετά λεφτά. Η M.K.5 πήρε γραπτή συγκατάθεση από τον πρώτο κατηγορούμενο, και κατά την έρευνα στο MXH 606 εντόπισε και παρέλαβε το κινητό Νόκια , Τεκμήριο 8 στο πίσω κάθισμα το οποίο ο πρώτος κατηγορούμενος όταν tου υπεδείχθη και επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «its mine», ένα κινητό i phone, Τεκμήριο 7,το οποίο του υπεδείχθη και επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε:<< its for Nika>>, μαύρη ηλεκτρονική συσκευή με αντένα , Τεκμήριο 5, η οποία του υπεδείχθη και επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «it's for Georgi».Το ίδιο απάντησε και για το φορτιστή Τεκμήριο 6.Οσον αφορά το κλειδί σε keyring με αριθμό 16 , Τεκμήριο 9,δεν απάντησε. Κατά την αντεξέταση της η M.K.5 ανέφερε ότι δεν γνώριζε κάτι άλλο για την υπόθεση. Είχε πάει στη σκηνή με τον Αστ .810 και ήταν παρούσα κατά τη σύλληψη. Οι ουσιώδεις ενέργειες έγιναν από τον Αστ.810.Η ίδια δεν γνώριζε λεπτομέρειες της πληροφορίας που δόθηκε στην αστυνομία. Ο Μ.Κ.6 ήταν ο Αστ .810 ο οποίος κατέθεσε ότι είχε ληφθεί πληροφορία από τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου Σπαρτιάτης ότι κάποιοι αλλοδαποί με τη χρήση τηλεχειριστηρίου ξεκλείδωσαν αυτοκίνητο και πιθανόν να έκλεψαν από αυτό. Μετέβηκε στο σημείο με την M.K.5 και έχοντας συνεχή τηλεφωνική επικοινωνία με τον Μ.Κ.1 Ο τελευταίος του ανέφερε ότι τα 3 άτομα που αφορούσε το παράπονο του ήταν αυτοί που εξέρχονταν τη δεδομένη στιγμή από το εστιατόριο. Όταν αντιλήφθηκαν την παρουσία της αστυνομίας οι 3 χωρίστηκαν ,οι 2 πήγαν προς το ξενοδοχείο Grecian Park ενώ ο 3ος έφυγε χωρίς να μπορεί να εντοπιστεί. Ακολούθησε τους δύο , ο ένας εκ των οποίων κρατούσε σακίδιο ώμου, ενώ η επικοινωνία γινόταν με δυσκολία, με σπαστά αγγλικά. Στο 2ο κατηγορούμενο στη δεξιά τσέπη ανευρέθηκε μαύρο τσαντάκι και διάφανο πλαστικό σακουλάκι που περιείχαν κέρματα αξίας 57 ευρώ. Από σωματική έρευνα του κατηγορούμενου 1 στο πορτοφόλι του και στη θήκη εντός του σακιδίου του βρέθηκαν χαρτονομίσματα αξίας 9664,75 ευρώ και 40 τουρκικές λίρες .Ρωτώντας τον για ποιο λόγο τα λεφτά βρέθηκαν στην κατοχή του δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις για την προέλευση τους και αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας του απάντησε σε σπαστά αγγλικά, <<είναι δικά μου >>.Το γεγονός ότι τα λεφτά που βρέθηκαν είναι τα Τεκμήρια 1,2,3 κατατέθηκε και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός. Ανέφερε επίσης ότι οι 2 ύποπτοι του φάνηκαν πιο ύποπτοι από τον άλλο λόγω του σακιδίου. Όταν χωρίστηκαν περπάτησαν με γοργές κινήσεις που έδειχνε ότι προσπαθούσαν να τον αποφύγουν. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.6 ανέφερε ότι κανένας από τους 3 δεν έτρεξε και ότι θεωρήθηκαν ύποπτοι λόγω της πληροφορίας , του ποσού που ανευρέθηκε και της απάντησης μόνο «είναι δικά μου». Δεν είδε με ποιο τρόπο απομακρύνθηκε ο 3ος , ακολουθούσε τος άλλους
  5. Κατατέθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο η διακίνηση των Τεκμηρίων και ότι δεν έγινε επέμβαση σε αυτά. Επίσης η εξέταση του Αστ 2329 Νίκου Πολυκάρπου ότι εξέτασε το Τεκμήριο 5 και με βάση τις εξετάσεις του όταν το Τεκμήριο ήταν σε λειτουργία τα τηλεχειριστήρια των οχημάτων δεν λειτουργούσαν ενώ όταν ήταν απενεργοποιημένο λειτουργούσαν κανονικά. Εξακρίβωσε ότι λειτουργούσε σαν παρεμβολέας στην ορθή λειτουργία των τηλεχειριστήριων διαφόρων μαρκών οχημάτων. Το Τεκμήριο 6 μπορεί να φορτίσει το Τεκμήριο 4.Κατατέθηκε επίσης ως παραδεκτή η κατάθεση του Α/ΑΣΤ 3488 ο οποίος ερεύνησε το αυτοκίνητο ΜΗΧ606 και παρέλαβε τα Τεκμήρια τα οποία παρέδωσε στον Αστ
  6. Σύμφωνα με την κατάθεση του η ηλεκτρονική συσκευή χρώματος μαύρου με αντένα, Τεκμήριο 5, εντοπίστηκε στο πάτωμα του συνοδηγού. Η γραπτή συγκατάθεση για έρευνα του δωματίου 16 που δόθηκε από τον πρώτο κατηγορούμενο, Τεκμήριο 22 και η εκτέλεση της και η κατάθεση Τεκμήριο 23 του ιδιοκτήτη του γραφείου ενοικιάσεως, στην οποία αναφέρει ότι το άτομο που ονομαζόταν Giorgi Mirtskhulara το οποίο ενοικίασε το ΜΗΧ 606 είχε πάει μόνος του στο κατάστημα και του ανέφερε ότι ήταν τουρίστας και έμενε στο Tasiana Apartments στη Λεμεσό, επίσης κατατέθηκαν και εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα. Επίσης παραδεκτή ήταν και η κατάθεση του ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής KVG 571 στην οποία ανέφερε ότι είχε κλειδώσει το αυτοκίνητο με το τηλεχειριστήριο του και ότι βρήκε το αυτοκίνητο ξεκλείδωτο, με ανακατεμένα τα αντικείμενα/έγγραφα στο ντουλαπάκι του οδηγού και ότι δεν είχε κλαπεί οτιδήποτε. Αφού κλήθηκαν σε απολογία οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να δώσουν ανώμοτη δήλωση. Ο πρώτος κατηγορούμενος ανέφερε τα ακόλουθα: «είμαι αθώος, δεν έχω καμία σχέση με τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι και το ποσό που είχα μαζί μου είναι δικά μου και από την τράπεζα τράβηξα περίπου €12.000 και τα έφερα στην Κύπρο και σας παρουσιάζω αντίγραφο του statement του οποίου το αντίγραφο στάλθηκε στους δικηγόρους μου και την πιστωτική κάρτα της τράπεζας την κρατά η αστυνομία. Αυτό είναι το statement». Κατέθεσε επίσης το Τεκμήριο 24, το έγγραφο στο οποίο έκανε αναφορά στην χωρίς όρκο κατάθεση του. Ο κατηγορούμενος 2, είπε τα ακόλουθα: «είμαι αθώος, δεν έχω καμία σχέση με τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι και το ποσό που είχα μαζί μου, τα €57.- είναι δικά μου». Η Υπεράσπιση κάλεσε επίσης ως ΜΥ1 τον δικηγόρο Κωστάκη Μουτσουρή, ο οποίος ανέφερε ότι το έγγραφο, Τεκμήριο 24, τους στάληκε από τη γυναίκα του πρώτου κατηγορούμενου με email στις 29/10/17, η οποία τους είπε πως είναι κατάσταση λογαριασμού από την Τράπεζα του κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως το έγγραφο στάληκε στο γραφείο του (και της δικηγόρου του κατηγορούμενου 2 που είναι κόρη του) και στο γραφείο του δικηγόρου του κατηγορούμενου 1 με τον οποίο συνεργάζονται. Η γυναίκα που τηλεφώνησε μίλησε με την κόρη του και μαζί του και ήταν σίγουρος πως ήταν η γυναίκα του 1ου κατηγορούμενου γιατί δεν είχε άλλο λόγο να ενδιαφερθεί για την υπόθεση. Ο ΜΥ1 διάβασε τις αγγλικές λέξεις στο έγγραφο Τεκμήριο 24, δίνοντας τους την ελληνική ερμηνεία. Δεν είναι τραπεζικός, όπως είπε. Μετά το τέλος της μαρτυρίας οι συνήγοροι αγόρευσαν. Έχω θέσει ενώπιον μου όσα ανέφεραν και θα σταθώ σ΄ αυτά στη συνέχεια, όπου κρίνω αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συνωμοσίας έχουν καθοριστεί στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 134. Αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελ. 142-143: "... Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απότυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Mulcahy v. R.
(1868)L.R. 34 H.L. 328, O´ Connell v. R.
(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall
(1876)2 Q.B.D. 48, Archbold, ανωτέρω, σελ. 2035, παράγρ. 28-4)." Στη σελ. 144, λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η ύπαρξη συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό του αδικήματος της συνωμοσίας. Ακολουθεί πως στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παράμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και, επομένως, ούτε συνωμοσία. Το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο μπορεί να είναι πολύ λεπτή, δεν είναι δυνατό να προκαθοριστεί. Το ζήτημα είναι πραγματικό και εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης." Στην παράγραφο 33-4 υπό τον τίτλο "The Ingredients of Conspiracy, (a) Agreement, General" του συγγράμματος Archbold, Criminal Pleading, Evidence and Practice
(1999)αναφέρονται τα ακόλουθα: "The essence of conspiracy is the agreement. When two or more agree to carry their criminal scheme into effect, the very plot is the criminal act itself: Mulcahy v. R.
(1868)L.R. 3 H.L. 306 at 317; R. v. Warburton
(1870)L.R. 1 C.C.R. 274; R. v. Tibbits and Windust
(1902)1 K.B. 77 at 89; R. v. Meyrick and Ribuffi, 21 Cr. App. R. 94, CCA. Nothing need be done in pursuit of the agreement: O´ Connell v. R.
(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1; repentance, lack of opportunity and failure are all immaterial: R. v. Aspinall
(1876)2 Q.B.D.48. As the essence of conspiracy is agreement, withdrawal therefrom goes to mitigation only: R. v. Gortat and Pirog
(1973)Crim. L. R. 648, Crown Court (Cusack J.)." Αναφορικά με το στοιχείο της πρόθεσης (Mens Rea) σχετική είναι η παράγραφος 33-12 στην οποία αναφέρονται τα πιο κάτω: "Mens Rea is an essential element in conspiracy only in that there must be an intention to be a party to an agreement to do an unlawful act. In R. v. Anderson
(1986)A.C. 27, HL, Lord Bridge said: "But, beyond the mere fact of agreement, the necessary mens rea of the crime is, in my opinion, established if, and only if, it is shown that the accused, when he entered into the agreement, intended to play some part in the agreed course of conduct in furtherance of the criminal purpose which the agreed course of conduct was intended to achieve. Nothing less will suffice; nothing more is required" (at p. 39E). Κλοπή Το αδίκημα της κλοπής εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:
  1. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
  2. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
  3. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
  4. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
  5. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Απόπειρα Ο ορισμός της απόπειρας δίδεται στο άρθρο 366 του Κεφ.154 το οποίο προβλέπει ότι: «Όποιος προτίθεται να διαπράξει ποινικό αδίκημα, αρχίζει να θέτει την πρόθεση του σε εφαρμογή με μέσα που είναι πρόσφορα για την πραγμάτωση της και φανερώνει τέτοια πρόθεση με κάποια έκδηλη πράξη, αλλά δεν πραγματώνει την πρόθεση του σε τέτοιο βαθμό ώστε να διαπράξει το ποινικό αδίκημα, θεωρείται ότι αποπειράται να το διαπράξει. Είναι δε αδιάφορο, εκτός καθόσον αφορά στην ποινή, κατά πόσο ο υπαίτιος διενήργησε οτιδήποτε το οποίο ήταν αναγκαίο εκ μέρους του για συμπλήρωση της διάπραξης του ποινικού αδικήματος ή κατά πόσο η πλήρης πραγμάτωση της πρόθεσης του αποτράπηκε λόγω περιστατικών ανεξάρτητων από τη βούληση του ή κατά πόσο υπαναχώρησε εκούσια από την περαιτέρω επιδίωξη της πρόθεσης του. Τέλος είναι επίσης αδιάφορο ότι, λόγω περιστατικών που δεν είναι γνωστά στον υπαίτιο, η πραγμάτωση του ποινικού αδικήματος ήταν εξ αντικειμένου αδύνατος». Σε σχέση με το εν λόγω αδίκημα σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Archbold, 35th edition, παρ. 4104 σελ. 1583: «To constitute an attempt the act done must be immediately, and not remotely, connected with the commission of the offence. In other words it must be more than mere preparation for the commission of the offence:..... It is submitted that the actus reus necessary to constitute an attempt is complete if the prisoner does an act which is a step towards the commission of the specific crime, which immediately and not merely remotely connected with the commission of it, and the doing of which cannot reasonably be regarded as having any other purpose than the commission of the specific crime». Θα πρέπει λοιπόν να γίνουν αρκετά προς την κατεύθυνση της εκτέλεσης του σκοπού του κατηγορούμενου για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της απόπειρας. Μαρτυρία η οποία απλώς καταδεικνύει την ύπαρξη πρόθεσης όπως π.χ. μια δήλωση του κατηγορούμενου αναφορικά με την πρόθεση του πριν ξεκινήσει να κάνει οτιδήποτε για να την υλοποιήσει και όχι μια ενέργεια που γίνεται ώστε να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα αποδεικνύει το mens rea αλλά όχι το actus reus του αδικήματος (βλ. Russell on Crime, 10th edition σελ. 1788). Προς στοιχειοθέτηση λοιπόν του actus reus θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο δράστης προέβη σε πράξη, η οποία αποτελεί βήμα προς την κατεύθυνση διάπραξης του αδικήματος και η οποία είναι άμεσα και όχι απλώς απομακρυσμένα συνδεδεμένη με τη διάπραξή του και της οποίας η διάπραξη δεν μπορεί λογικά να θεωρηθεί ότι έχει άλλο σκοπό από το σκοπό της διάπραξης του (βλ. και Σάββα ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ 258). Παράνομη κατοχή περιουσίας Το εν λόγω αδίκημα εδράζεται στο άρθρο 309 του Ποινικού Κώδικα. Από το λεκτικό της διάταξης αυτής προκύπτει ότι για στοιχειοθέτηση του αδικήματος, απαιτείται όπως αποδειχθούν:
  1. Η κατοχή περιουσίας και
  2. Η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας ότι η περιουσία αυτή είναι κλοπιμαία. Με την απόδειξη των πιο πάνω, το αποδεικτικό βάρος (evidential burden of proof) μετατίθεται στον κατηγορούμενο να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι απέκτησε νόμιμα την κατοχή της περιουσίας. Η εύλογη υπόνοια ότι η περιουσία είναι κλοπιμαία πρέπει να αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται. Η έκφραση υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης περί τούτου από οποιονδήποτε, περιλαμβανομένων των Αστυνομικών Αρχών δεν αποτελεί τέτοια απόδειξη. Με άλλα λόγια η ύπαρξη εύλογης υπόνοιας από πλευράς των διωκτικών αρχών ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου δεν αποδεικνύει το εν λόγω συστατικό στοιχείο. Αντίθετα πρέπει να προσκομισθεί τέτοια μαρτυρία ώστε αντικειμενικά εξεταζόμενη να κριθεί από το Δικαστήριο ότι στοιχειοθετείται η απαιτούμενη εύλογη υπόνοια περί του κλοπιμαίου της περιουσίας (βλ. Καριπίδης ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 237). Περαιτέρω θα πρέπει να αναφερθεί ότι το ζητούμενο είναι εύλογες υπόνοιες ότι τα αντικείμενα είναι προϊόν κλοπής και όχι ότι πράγματι αποτελούν προϊόν κλοπής (Βλ. Police v. Neoclis Haralambous & Stefanis Yianni (V14) 1 CLR 109). Με τα πιο πάνω ως υπόβαθρο θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου σε συνδυασμό με τα κατατεθέντα τεκμήρια και καταλήγω στα πιο κάτω: Τη μαρτυρία του ΜΚ1 την αποδέχομαι αφού ήταν τυπική, εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Συνίστατο βασικά στον καταρτισμό καταλόγου τεκμηρίων, η διακίνηση των οποίων δηλώθηκε ως παραδεκτή από την Υπεράσπιση. Οι ΜΚ2 και ΜΚ3 μου έκαναν εξαιρετική εντύπωση. Η μαρτυρία τους ήταν συνεπής και σαφής και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση τους. Κατέθεσαν χωρίς ίχνος υπερβολής όσα ακριβώς είδαν να διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια τους στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου. Οι κατηγορούμενοι είχαν φτάσει στο χώρο στο ίδιο αυτοκίνητο ενοικιάσεως με άλλο άντρα ο οποίος αφού οι κατηγορούμενοι μπήκαν στο εστιατόριο αυτός πήγε πίσω στα αυτοκίνητα και αφού τράβηξε το χερούλι της πόρτας αυτοκινήτου που δεν του ανήκε, κάθισε στη θέση του οδηγού, άνοιξε το ντουλαπάκι στη θέση του συνοδηγού και μετά κατέβηκε, αφού προηγουμένως δοκίμασε να ανοίξει ακόμα μία πόρτα συνοδηγού η οποία δεν άνοιγε, μπήκε στο εστιατόριο και κάθισε με τους κατηγορούμενους και έφαγαν. Η ΜΚ4 ήταν επίσης μάρτυρας τυπική. Η εμπλοκή της στην υπόθεση συνίστατο στη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου
  1. Η ΜΚ5 που πήρε ανακριτική κατάθεση από τον 1ο κατηγορούμενο ήταν επίσης μάρτυρας, τυπική, στην ουσία. Παρέλαβε δε κάποια τεκμήρια που υπέδειξε στον κατηγορούμενο
  2. Πέραν του ότι ήταν παρούσα κατά τη σύλληψη των κατηγορούμενων δεν προέβη σε άλλες ενέργειες. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Η ΜΚ5 ήταν θεωρώ, ειλικρινής και η μαρτυρία της δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση της. Ο ΜΚ6 μου έκανε εξαιρετική εντύπωση και μου έδωσε την εντύπωση αμερόληπτου αστυνομικού. Η μαρτυρία του ήταν σαφής και οι απαντήσεις του κατά την αντεξέταση του αποστομωτικές. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Κρατώ ότι οι δύο κατηγορούμενοι όταν χωρίστηκαν με τον τρίτο άντρα που δεν συνελήφθηκε περπατούσαν με γοργές κινήσεις που έδειχναν ότι προσπαθούσαν να τον αποφύγουν. Βέβαια η κρίση του για εύλογες υπόνοιες λόγω της λιτής απάντησης του κατηγορούμενου 1 και/ή άλλων στοιχείων δεν μπορεί να οδηγήσει με βάση την Καριπίδης, πιο πάνω, σε συμπεράσματα ως προς την απόδειξη της εύλογης υπόνοιας του άρθρου
  3. Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση των κατηγορουμένων, αυτή σύμφωνα με την νομολογία έχει κάποια περιορισμένη αξία αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (βλ. Σίφουνας κ.α. ν. Αστυνομίας
(2007)5 ΑΑΔ 91). Η αξία της ανώμοτης δήλωσης πρέπει να εξεταστεί στο σύνολο της μαρτυρίας και δεν είναι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (Βλ. Σάββας Πλαστήρα Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2ΑΑΔ 195). Αναφορικά δε με τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση γραπτών καταθέσεων παραπέμπω στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές θεωρώ πως η αποδεικτική αξία των δηλώσεων των κατηγορουμένων είναι μηδαμινή. Οι κατηγορούμενοι, οι οποίοι είχαν το βάρος στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων να αποδείξουν ότι απέκτησαν νόμιμα τα λεφτά στην κατοχή τους παρουσίασαν ο καθένας απλώς μία εκδοχή που δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία ούτε και έχουν παρουσιάσει άλλη μαρτυρία ως προς τούτο. Το έγγραφο που κατέθεσε ο κατηγορούμενος 1, το οποίο επίσης αποτελεί μέρος της χωρίς όρκο κατάθεσης του, δεν έχει αποδεικτική αξία εφόσον δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες του άρθρου 22 του περί Αποδείξεως Νόμου, συνεπώς το έγγραφο - κατάσταση δεν μπορεί να αποτελέσει εκ πρώτης όψεως απόδειξη των δοσοληψιών που είναι καταχωρημένα σ΄ αυτήν. Δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία από διευθυντή ή υπάλληλο τράπεζας που να αποδεικνύει ότι κατά το χρόνο της καταχώρισης το αντίγραφο καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίο ήταν ένα από τα συνήθη βιβλία της τράπεζας και η καταχώρηση έγινε κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών και ότι το βιβλίο βρισκόταν υπό τον έλεγχο και τη φύλαξη της τράπεζας. Επίσης δεν συγκρίθηκε το αντίγραφο με την αρχική καταχώριση για να διαπιστωθεί η ορθή αποτύπωση του τραπεζικού βιβλίου (Βλ. άρθρο 22
(2)και
(3)του περί Αποδείξεως Νόμου). Ούτε και στην προσπάθεια ερμηνείας του ΜΥ1 του Τεκμηρίου 24 λόγω της μη συμμόρφωσης με το πιο πάνω άρθρο 22 μπορεί να δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Προσθέτω εδώ ότι η θέση που προέβαλε ο κατηγορούμενος 1 στην κατάθεση του για το λόγο που έφερε τα λεφτά στην Κύπρο (διακοπές με την οικογένεια του) στερείται πειστικότητας ενόψει της οικονομικής του κατάστασης εφόσον είναι άνεργος όπως κατέθεσε, ενώ η βαρύτητα που μπορεί να της δοθεί με βάση την Duncan, πιο πάνω, είναι μηδαμινή. Πρόσθετα στην ανώμοτη του δήλωση ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με τον σκοπό που κατά τον ισχυρισμό του έφερε τα λεφτά στην Κύπρο. Οφείλω, πρόσθετα, εδώ να σημειώσω ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν επανέλαβε στην χωρίς όρκο δήλωση του ότι είχε δώσει €1.500.- στον κατηγορούμενο 1 για να του τα κρατά όπως είπε στην κατάθεση του, ενώ στο σημείο αυτό δεν υποστηρίζεται από την κατάθεση του κατηγορούμενου 1 ή την ανώμοτη δήλωση του στις οποίες ο κατηγορούμενος 1 παρουσιάζει όλα τα λεφτά ως δικά του. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι αυτά που συνθέτουν την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, χωρίς την ανάγκη επανάληψης τους. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την ενοχή των κατηγορουμένων στις κατηγορίες σύμφωνα με την πιο πάνω μαρτυρία. Όσον αφορά την κατηγορία 1 θεωρώ ότι δεν υπάρχει ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας που να δείχνει συμφωνία για διάπραξη κλοπής. Όσον αφορά τη δεύτερη κατηγορία δεν υπάρχει καθόλου μαρτυρία ότι οι δύο παρόντες κατηγορούμενοι προέβηκαν σε οποιαδήποτε πράξη που να αποτελεί βήμα προς την κατεύθυνση του αδικήματος της κλοπής. Όσον φορά το αδίκημα της 3ης και 4ης κατηγορίας με δεδομένη και αναντίλεκτη την κατοχή των επίδικων χρηματικών ποσών θεωρώ ότι ενώπιον μου υπάρχουν ικανοποιητικά στοιχεία προς απόδειξη της εύλογης υπόνοιας του άρθρου
  1. Συγκεκριμένα, το μεγάλο ποσό στην κατοχή του 1ου κατηγορούμενου ενώ είναι σύμφωνα με την κατάθεση του λήπτης βοηθήματος $100 μηνιαίως, ο γοργός βηματισμός τους αναχωρώντας από το εστιατόριο, το γεγονός ότι τα λεφτά στην κατοχή του 2ου κατηγορούμενου ήταν σε κέρματα, η ύπαρξη του Τεκμηρίου 5 το οποίο απενεργοποιεί τηλεχειριστήρια αυτοκινήτων στο πάτωμα της θέσης του συνοδηγού στο αυτοκίνητο στο οποίο αναντίλεκτα επέβαιναν οι δύο κατηγορούμενοι με τον Giorgi, οι ενέργειες του φίλου τους Georgi που ήταν μαζί τους, δηλαδή η είσοδος του σε αυτοκίνητο που δεν του ανήκε, ο οποίος δεν συνελήφθη. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία αντικειμενικά εξεταζόμενα σωρευτικά ή ακόμη από μόνα τους με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στοιχειοθετείται εύλογη υπόνοια. Οι κατηγορούμενοι απέτυχαν να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό ότι απέκτησαν την περιουσία νόμιμα αφού δεν προσκόμισαν ίχνος αξιόπιστης μαρτυρίας ως προς τούτο, ενώ οι εξηγήσεις τους δεν έχουν οποιαδήποτε αποδεικτική αξία. Κατά συνέπεια η Κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 3 και 4 και σε αυτές οι κατηγορούμενοι 1και 2 κρίνονται ένοχοι αντίστοιχα ενώ αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες 1 και
  2. (Υπ.) .......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.