Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Σιλβάνα Γιούλα Παναγή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3704/16, 24/10/2017

(3)και 15

(2)του περί Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου του 1976, Ν. 59/76, και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι, στις 2/6/2016 και μεταξύ των ωρών 1703-1707, στο υποστατικό MELINI HOTEL APARTMENTS προέβησαν στη δημόσια εκτέλεση μουσικού έργου, η οποία ενείχε προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο υπάρχει σαυτό το έργο, δηλαδή μετέδιδαν μουσική μέσω μεγαφώνων στο κοινό, χωρίς άδεια από το σώμα χορηγήσεων αδειών. Ο πρώτος και μοναδικός μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ο Αντώνης Αχιλλέως, ο οποίος κατέθεσε ότι είναι ένας εκ των διευθυντών της εταιρείας ΑΣΤΕΡΑΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΛΤΔ (εφεξής ΑΣΤΕΡΑΣ) η οποία είναι νομίμως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία με αρ.ΗΕ164853 με βάση τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113.Κατέθεσε σχετικά πιστοποιητικά του Επίσημου Παραλήπτη ως Τεκμήρια 1,2 και
2. Η Εταιρεία σύμφωνα με το καταστατικό της ασχολείται μεταξύ άλλων με την είσπραξη και διαχείριση των συγγενικών δικαιωμάτων ερμηνειών και εκτελέσεων έργων από μουσικούς καλλιτέχνες. Στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της έχει ήδη συνάψει συμφωνίες με αντίστοιχους οργανισμούς και απευθείας με καλλιτέχνες, οι οποίες καλύπτουν τις εν λόγω δραστηριότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον υπόλοιπο κόσμο. Κύριος σκοπός των συμφωνιών είναι η εκπροσώπηση από την εταιρεία τους των συγγενικών δικαιωμάτων τους στη Δημοκρατία. Με βάση τα στοιχεία που διατηρούν η ξενοδοχειακή μονάδα MELINI HOTEL APARTMENTS δεν έχει προβεί σε καμιά ενέργεια για την έκδοση από αυτούς της απαραίτητης άδειας ούτως ώστε να δικαιούται να αναπαράγει δημόσια μουσική τα συγγενικά δικαιώματα της οποίας προστατεύει η ΑΣΤΕΡΑΣ. Η τελευταία απέστειλε στην εν λόγω μονάδα τα email τεκμήρια 4 και 5 ζητώντας της να προχωρήσει στην έκδοση άδειας για τη δημόσια χρήση ηχογραφημένης μουσικής, χωρίς ανταπόκριση. Στις 2/6/16 ο ΜΚ1 επισκέφτηκε την εν λόγω μονάδα για να διαπιστώσει κατά πόσο εκεί αναπαράγεται μουσική δημοσίως. Βιντεογράφησε με την κάμερα του κινητού του από τις 17.03 μέχρι τις 17.07 το χώρο, καταγράφοντας τη μουσική που μεταδιδόταν από τα ηχεία και διαπίστωσε ότι ακουγόταν το τραγούδι «Happy birthday» ερμηνείας KYGO Feat.John Legend. Kατάθεσε σχετικό cd, Tεκμήριο
3. Τα συγγενικά δικαιώματα των εν λόγω τραγουδιών εκπροσωπεί η Εταιρεία τους η οποία με βάση τους Νόμους νομιμοποιείται και έχει άμεσο και έννομο συμφέρον να υποβάλει το παρόν παράπονο. Ο ΜΚ1 κατέθεσε το Τεκμήριο 6 MULTILATERAL RECIPROCAL PERFORMER PAYMENT AGREEMENT με την εταιρεία SoundExchange,Inc (SoundExchange) και το Τεκμήριο 7 εκτύπωση από το Wikipedia, που ως ανέφερε, αφορά βιογραφία του τραγουδιστή της καταγγελίας του, John Legend το κανονικό όνομα του οποίου είναι John Roger Stevens.Όπως ανέφερε ο ΜΚ1 διενεργεί ελέγχους σε χώρους ,επιχειρήσεις κ.λπ. με σκοπό τη διαπίστωση κατά πόσο χρησιμοποιείται ρεπερτόριο που ενέχει συγγενικά δικαιώματα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 σε ερώτηση αν ενημέρωσαν τον κόσμο ότι εκπροσωπούν μόνο 30 Έλληνες καλλιτέχνες ανέφερε ότι ο τρόπος εργασίας είναι να ενημερώνουν τον κάθε χρήστη πέραν του σπιτιού ότι πρέπει να παίρνει άδεια από σώμα χορήγησης αδειών που εκπροσωπεί τα συγγενικά δικαιώματα στην Κύπρο. Επίσης ζητούν συναντήσεις με τον κάθε χρήστη για να τους εξηγήσουν το ρεπερτόριο και τη διαδικασία έκδοσης των σχετικών αδειών αφού σύμφωνα με το Νόμο από τη στιγμή που χρησιμοποιούν μουσική που ενέχει συγγενικά δικαιώματα πρέπει να εκδίδουν άδειες για να μπορούν να εκτελέσουν οποιοδήποτε τραγούδι που ενέχει τέτοια δικαιώματα. Δεν τους ζητήθηκε ποτέ από τους κατηγορουμένους να απαντήσουν τι ρεπερτόριο χρησιμοποιούν. Ο λόγος που επισκέφθηκε τη μονάδα είναι γιατί δεν απάντησαν στο email του. Ο δικαιούχος του τραγουδιού Happy Birthday είναι από την Αμερική .Σε ερώτηση αν η μουσική ακουγόταν από το ράδιο ή από cd απάντησε πως δεν γνωρίζει τον υλικό φορέα, ακουγόταν από τα ηχεία. Δεν γνωρίζει επίσης πότε δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το τραγούδι. Σε ερώτηση αν ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης έχει συμβόλαιο με την SOUNDEXCHANGE, απάντησε ότι ο καλλιτέχνης δραστηριοποιείται από το 2000 και εκπροσωπείται, υπάρχει συμβόλαιο το οποίο δεν το έχει ο ΜΚ
4. Σε ερώτηση αν μίλησαν με την SoundExchange απάντησε ότι τους έστειλε κατάλογο μελών. Ενημέρωσαν πως χρειαζόταν άδεια από Σώμα Χορήγησης αδειών για να γίνεται χρήση σε δημόσιο χώρο και ήδη πλήρωναν την PRS.,κάτι που δείχνει ότι χρησιμοποιούσαν μουσική που περιείχε πνευματική ιδιοκτησία και έπρεπε να έχουν άδεια. Σε ερώτηση αν στο Τεκμήριο 6 αναφέρεται το όνομα του καλλιτέχνη ανέφερε ότι σε κάποιο σημείο λέει πως τα μέλη των συγκεκριμένων εταιρειών θα εκπροσωπούνται μέσω αυτής της σύμβασης. Στη σελίδα 9 της σύμβασης η παράγραφος 2.1 αφορά τις λίστες των μελών τους που πρέπει να ανταλλάσσονται για να γίνεται η πληρωμή των δικαιωμάτων. Στην πρώτη σελίδα επεξηγεί ποιους εκπροσωπεί. Δεν αναφέρεται στο συγκεκριμένο καλλιτέχνη ονομαστικά αλλά στο σύνολο των μελών της. Αποστέλλεται στην ΑΣΤΕΡΑΣ κατάλογος για τα νέα μέλη. Σε ερώτηση αν υπάρχει σύμβαση με την οποία να εξουσιοδοτεί ο τραγουδιστής ή να υπέγραψε για να τον εκπροσωπούν απάντησε θετικά. Υπάρχει στην SoundExchange ,οι ίδιοι δεν την έχουν στην κατοχή τους αλλά μπορούν να την ζητήσουν. Δεν έχει δει την εν λόγω σύμβαση και η λίστα μελών Τεκμήριο 9 είναι ότι του είπαν επίσημα ότι έχουν. Δέχθηκε ότι στην Αμερική δεν υπάρχει δικαίωμα είσπραξης από τον ερμηνευτή μέσω ραδιοφώνου όπως φαίνεται σε ιστοσελίδα ερωτήσεων και απαντήσεων της SOUNDEXCHANGE INC Τεκμήριο
5. Σύμφωνα με το ΜΚΙ οι ερωτήσεις αυτές αφορούν την Αμερική. Σε ερώτηση τότε τι τους εκχωρήθηκε απάντησε τα δικαιώματα που εμπίπτουν στη νομοθεσία της κάθε χώρας. Κατατέθηκε ως παραδεκτή η κατάθεση του Αστ.4069 Α. Αντωνίου ο οποίος βασικά έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2, Τεκμήριο 14 και κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους. Στο Τεκμήριο 14 ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι είναι διευθυντής του ξενοδοχείου , ότι την επίδικη μέρα υπεύθυνη του μέρους ήταν η κόρη του και ότι πληρώνει άδεια για συγγενικά /πνευματικά δικαιώματα PRS.Στην γραπτή της κατηγορία Τεκμήριο 13 η κατηγορουμένη 1, κόρη του κατηγορούμενου 2 ανέφερε ΄΄As the person in charge I am aware that our music license is paid annually.I was not aware that I had to pay more than one company for the same license.I was not informed by anyone what music I am allowed and not allowed to play''. Κατατέθηκε επίσης το Τεκμήριο 15, πιστοποιητικό σύστασης, πιστοποιητικό διευθυντών και γραμματέα και διεύθυνση εγγεγραμμένου γραφείου της κατηγορουμένης εταιρείας.O μάρτυρας κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος απάντησε <<τίποτε>>. Μετά το τέλος της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο συνήγορος των κατηγορουμένων στην ικανή αγόρευση του εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση .Βάσισε την εισήγηση του σε πέντε βασικά άξονες, τους οποίους ανέπτυξε, ότι ο παραπονούμενος και η Εταιρεία του δεν εμπίπτουν στον όρο δικαιούχος όπως ερμηνεύεται από το Νόμο ,ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι οι πιο πάνω συνιστούν δικαιούχους αφού δεν κατέχουν τα δικαιώματα που ισχυρίζονται, ότι δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία ότι χρεώθηκε οποιοδήποτε ποσό για την εκπομπή της μουσικής, ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι οι παραπονούμενοι εκπροσωπούν τα δικαιώματα του καλλιτέχνη του επίδικου μουσικού έργου και ότι το κατηγορητήριο βρίθει πολλαπλότητας και είναι έκθετο σε απόρριψη αφού επηρεάζει τα δικαιώματα υπεράσπισης των κατηγορουμένων. Από την άλλη ήταν η θέση της κας Χατζημιχαήλ ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος .Εισηγήθηκε ότι αναντίλεκτα δεν εξασφαλίστηκε άδεια από το ξενοδοχείο ,ότι ο τρόπος δημόσιας εκτέλεσης ερμηνείας δεν καθορίζεται από το Νόμο και είναι αδιάφορος καθώς και ότι αδιάφορο είναι και το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι δεν χρέωσαν για την εκτέλεση του έργου αφού ο Νόμος δεν προνοεί για οικονομικό όφελος .Πρόσθεσε ότι δεν αφορούν το παρών Δικαστήριο η εγκυρότητα της συμφωνίας Τεκμήριο 6 ή το εύρος της συμφωνίας εκτός Κύπρου. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133. Η απαλλαγή του κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνον όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλ. Ευγένιος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας,

(2000)2 ΑΑΔ 191). Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μια πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν μια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. (βλ. The Police v. Kallenos

(1980)1 J.S.C σελ. 145, Απόφαση Ε. Δ. Λευκωσίας Γ. Νικολάου Ε.Δ. όπως ήταν τότε). Συγγενικό δικαίωμα σύμφωνα με νόμο σημαίνει το προβλεπόμενο από το νόμο συγγενικό προς την πνευματική ιδιοκτησία δικαίωμα και είναι προστατεύσιμο από το Νόμο, εφόσον αφορά ερμηνείες ή εκτελέσεις έργων από καλλιτέχνες. Για να γίνει κατανοητή η όλη υπόθεση θα πρέπει πρώτα να παραθέσω τις ρητές πρόνοιες του Νόμου επί του οποίου στηρίζεται η κατηγορία και που δεν είναι άλλος από τον περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας και Συγγενικών Δικαιωμάτων Νόμο του 1976», Ν. 59/76, όπως τροποποιήθηκε. Το άρθρο 14

(3)έχει ως ακολούθως: «14

(3)Οποιοσδήποτε ο οποίος εν γνώσει του προβαίνει ή επιτρέπει τη δημόσια εκτέλεση, παρουσίαση ή προβολή επιστημονικού, φιλολογικού, καλλιτεχνικού ή μουσικού έργου ή κινηματογραφικής ταινίας η οποία ενέχει προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας το οποίο υπάρχει σ' αυτό το έργο, ή εν γνώσει του προβαίνει ή επιτρέπει τη δημόσια εκτέλεση ερμηνείας ή εκτελέσεως, η οποία ενέχει προσβολή ή συγγενικού δικαιώματος, το οποίο προστατεύεται από τον παρόντα Νόμο, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε χρηματική ποινή οποία δε θα υπερβαίνει τις τριάντα χιλιάδες (£30,000) λίρες ή σε φυλάκιση η οποία δε θα υπερβαίνει τα τρία (3 έτη) ή και στις δύο αυτές ποινές και, σε περίπτωση δεύτερης ή οποιασδήποτε μεταγενέστερης καταδίκης, υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δε θα υπερβαίνει τις τριάντα πέντε χιλιάδες (£35,000) λίρες ή σε φυλάκιση η οποία δε θα υπερβαίνει τέσσερα

(4)έτη ή και στις δύο αυτές ποινές.» Πότε γίνεται η προσβολή συγγενικού δικαιώματος προστατευόμενου από το νόμο» αναφέρεται στο άρθρο 13 του νόμου: «Δικαιούχος πνευματικής ιδιοκτησίας» σύμφωνα με το άρθρο 13

(14)σημαίνει τον δημιουργό, τον αρχικό δικαιούχο, τον εκδοχέα ή τον αποκλειστικό δικαιούχο αναλόγως της περίπτωσης, του σχετικού μέρους του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας». Όπως φαίνεται από το άρθρο 13 του νόμου η προσβολή του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας συντελείται εφ' όσον η τέλεση της πράξης που συνιστά την προσβολή γίνεται χωρίς την άδεια του δικαιούχου. Δικαιούχοι εφ' όσον πρόκειται περί συγγενικού δικαιώματος και αφορά μουσικό έργο είναι ο ερμηνευτής ή εκτελεστής καλλιτέχνης ή το πρόσωπον νομικό ή φυσικό, στο οποίο έχει εκχωρήσει (ο ερμηνευτής ή εκτελεστής καλλιτέχνης) τα δικαιώματα του επί του συγκεκριμένου δικαιώματος (Βλ. Athina Media Services Ltd και Αστυνομίας, Π.Ε. 77/13, 4.07.2014). Σύμφωνα με το άρθρο 12

(1)το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας είναι μεταβιβάσιμο είτε δι' εκχωρήσεως είτε δια διατάξεως τελευταίας βουλήσεως, ή εκ του νόμου, ως κινητή περιουσία. Το άρθρο 12

(9)ορίζει ότι αυτό εφαρμόζεται αναλόγως και επί των συγγενικών δικαιωμάτων. Τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 14

(3)του Νόμου είναι

(1)η δημόσια εκτέλεση μουσικού έργου,

(2)η ύπαρξη δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικού δικαιώματος

(3)η προσβολή του εν λόγω δικαιώματος και

(4)γνώση των πιο πάνω (Βλ. Athina Media Services, πιο πάνω). Με τα πιο πάνω ως υπόβαθρο θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις που οι κατηγορούμενοι πρέπει να κληθούν σε απολογία, για τους ακόλουθους λόγους: (

1. i)Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικού δικαιώματος στο μουσικό έργο, η οποία αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει ότι τα δικαιώματα του τραγουδιού "Happy Birthday" ανήκουν στον John Legend και κατ΄ επέκταση στην Soundexchange και την παραπονούμενη εταιρεία ΑΣΤΕΡΑΣ. Δεν έχει προσφερθεί σαφής ή καθόλου μαρτυρία για το δικαιούχο του επίδικου μουσικού έργου. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ενώπιον μου που να δεικνύει ότι ο John Legend είναι ο ερμηνευτής του εν λόγω τραγουδιού που άκουσε ο ΜΚ1 στο Τεκμήριο 8, ούτε και κάτι τέτοιο αναφέρεται στο Τεκμήριο 7 που έχει καταθέσει η Κατηγορούσα Αρχή. Ούτε και έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε συμβόλαιο μεταξύ του John Legend και της εταιρείας Soundexchange σε σχέση με τα πνευματικά του δικαιώματα και/ή την εκχώρηση τους, παρά τη θέση του ΜΚ1 ότι τέτοιο συμβόλαιο υπάρχει, ο δε κατάλογος που έχει παρουσιάσει ο ΜΚ1, Τεκμήριο 9 δεν έχει συνδεθεί με τη σύμβαση Τεκμήριο 6 που η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει ή το συγκεκριμένο τραγούδι. (
2. ii)Το άρθρο 3

(2)του Νόμου αναφέρει ότι: «

(2)Δεν προστατεύεται κατά τον παρόντα Νόμο αντικείμενο, το οποίο— (α) Δεν έχει διατυπωθεί γραπτά, ηχογραφηθεί, καταγραφεί, εγγραφεί με οποιοδήποτε τρόπο με ηλεκτρονικά ή άλλα μέσα, ή διαφορετικά εμφανισθεί με κάποια υλική μορφή, και (β) δεν είναι πρωτότυπο: Νοείται ότι έργο είναι πρωτότυπο, αν είναι προσωπικό πνευματικό δημιούργημα του δημιουργού του και όχι αντιγραφή ήδη υπάρχοντος έργου ή προσχεδίου ή προπλάσματος έργου. Η αναγνώριση προστασίας δεν εξαρτάται από την εφαρμογή κανενός πρόσθετου κριτηρίου». Με βάση τα πιο πάνω δεν εμπίπτουν στην προστασία του Νόμου αντικείμενα τα οποία δεν είναι πρωτότυπα, δηλαδή δεν είναι προσωπικό πνευματικό δημιούργημα του δημιουργού τους. Τέτοια μαρτυρία, ότι δηλαδή η ερμηνεία ή εκτέλεση του μουσικού έργου "Happy Birthday" είναι δημιούργημα του John Legend δεν έχει παρουσιαστεί. (iii) Το άρθρο 4 του Νόμου αναφέρει: «Δικαιώματα αναγνωρίζονται κατά τον παρόντα Νόμο: (α) Επί παντός προστατεύσιμου αντικειμένου, ο δικαιούχος του οποίου, ή προκειμένου περί περισσότερων δικαιούχων, οιοσδήποτε των δικαιούχων, είναι, κατά το χρόνο της γενέσεως του δικαιώματος ή, ειδικώς προκειμένου περί εκπομπής, κατά το χρόνο της πραγματοποιήσεως της εκπομπής, προσοντούχο πρόσωπο, ήτοι— (i) Άτομο, το οποίο είναι πολίτης της Δημοκρατίας ή έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία, (ii) νομικό πρόσωπο, το οποίο συστάθηκε δυνάμει των νόμων της Δημοκρατίας, ή (iii) υπήκοος Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Νοείται ότι το αυτό ισχύει και για νομικά πρόσωπα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υπό την προϋπόθεση ότι συνδέονται πραγματικά και αδιάλειπτα με την οικονομία του Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, επί τη βάσει των νόμων του οποίου απέκτησαν νομική προσωπικότητα» Δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι ο δικαιούχος κατά το χρόνο γενέσεως του δικαιώματος ενέπιπτε στις πιο πάνω κατηγορίες. Προσθέτω εδώ ότι ο ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του δέχθηκε ότι ο δικαιούχος των δικαιωμάτων του τραγουδιού "Happy Birthday" «είναι από την Αμερική». (iv) Το άρθρο 5

(1)αναφέρει τα ακόλουθα: «Με την επιφύλαξη ειδικών ρυθμίσεων στον παρόντα Νόμο, η διάρκεια προστασίας των αναγνωριζόμενων δικαιωμάτων καθορίζεται σύμφωνα με τον Πίνακα του παρόντος Νόμου και υπολογίζεται από την 1ηΙανουαρίου του έτους που έπεται του γενεσιουργού γεγονότος, το οποίο περιέχεται στον Πίνακα». Θεωρώ ότι το άρθρο αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ύπαρξη πνευματικού δικαιώματος. Στον ΠΙΝΑΚΑ αναφέρεται η εκπνοή του δικαιώματος - γενεσιουργό γεγονός του προστατεύσιμου αντικειμένου. Ο πίνακας αναφέρει πως όπου προστατεύσιμο αντικείμενο είναι οι ηχογραφήσεις, η εκπνοή του δικαιώματος είναι: «(α) Τα δικαιώματα των παραγωγών ηχογραφήσεων λήγουν 50 έτη μετά την πραγματοποίηση της υλικής ενσωμάτωσης. Ωστόσο, εάν η ηχογράφηση έχει δημοσιευθεί νομίμως στη διάρκεια της περιόδου αυτής, τα δικαιώματα λήγουν 70 έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης δημοσίευσης. Εάν δεν έχει πραγματοποιηθεί νόμιμη δημοσίευση κατά την περίοδο που μνημονεύεται στην πρώτη πρόταση και εάν η ηχογράφηση έχει παρουσιαστεί νομίμως στο κοινό κατά την περίοδο αυτή, τα δικαιώματα λήγουν 70 έτη από την ημερομηνία της πρώτης νόμιμης παρουσίασης στο κοινό». Όπου όταν το αντικείμενο είναι ερμηνεία, εκτέλεση η εκπνοή είναι: «Τα δικαιώματα των ερμηνευτών ή των εκτελεστών καλλιτεχνών αποσβένονται 50 έτη μετά την ημερομηνία της ερμηνείας ή εκτέλεσης. Ωστόσο, αν εντός της περιόδου αυτής γίνει νόμιμη δημοσίευση ή νόμιμη παρουσίαση στο κοινό της υλικής ενσωμάτωσης της εν λόγω ερμηνείας ή εκτέλεσης, τα δικαιώματα αποσβένονται 50 έτη από την ημερομηνία της πρώτης αυτής δημοσίευσης ή της πρώτης αυτής παρουσίασης στο κοινό, ανάλογα με το ποια έγινε πρώτη». Συνάγεται ότι το πνευματικό/ συγγενικό δικαίωμα δεν ισχύει επ΄ άπειρον αλλά έχει ημερομηνία λήξης, 50 χρονών. Η μαρτυρία δεν έχει αποκαλύψει πότε έγινε η ερμηνεία ή νόμιμη παρουσίαση στο κοινό της υλικής ενσωμάτωσης της ερμηνείας ή η δημοσίευση της ηχογράφησης ή η πρώτη παρουσίαση στο κοινό. Κατά συνέπεια παραμένει άγνωστη η ισχύς του επίδικου συγγενικού δικαιώματος και κατ΄ επέκταση η ύπαρξη του, που συνιστά επίσης συστατικό στοιχείο του αδικήματος, δεν τίθεται δε θέμα προσβολής του. (v) Άρρηκτα συνδεδεμένο με το θέμα του κατά πόσο έχει καταδειχθεί ο δικαιούχος του επίδικου μουσικού έργου είναι και το ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ1 προέκυψε ότι στην Αμερική δεν προστατεύεται το δικαίωμα του ερμηνευτή για εκπομπές μέσω ραδιοφώνου, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο ΜΚ1 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κατά πόσο στην επίδικη περίπτωση η μουσική ακουγόταν από το ραδιόφωνο. Αιωρείται συνεπώς το ερώτημα αν το επίδικο μουσικό έργο εμπίπτει στα δικαιώματα που καλύπτει η Soundexchange ούτως ώστε να ήταν δυνατή η όποια εκχώρηση τους. Ενόψει των πιο πάνω βασικών κενών στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής που καθορίζουν τη μοίρα της υπόθεσης θεωρώ πως παρέκλει η εξέταση άλλων σημείων που έχει εγείρει ο κος Πιττάτζιης όπως το κατά πόσο απαιτείται ή όχι αντίτιμο σε σχέση με τα δικαιώματα του επίδικου μουσικού έργου το κατά πόσο υφίσταται στο κατηγορητήριο πολλαπλότητα που επηρεάζει δυσμενώς το δικαίωμα Υπεράσπισης των κατηγορουμένων. Όσον αφορά δε την τελευταία εισήγηση σημειώνω ότι δεν θα ένιωθα ασφαλής να την εξέταζα στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αλλά στο πλαίσιο του συνόλου της δίκης (Βλ. υπόθεση Δημοκρατία ν. Alan Carl Ford

(1995)2 ΑΑΔ 232). Με βάση τα πιο πάνω οι κατηγορούμενοι απαλλάσσονται και αθωώνονται στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .......... Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο