ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ ν. Παναγιώτου, Αρ. Υπόθεσης: 862/2016, 28/6/2017

(1)(β)(στ), 5, 9, 19, 20

(1)(α), (δ),

(2), (i)-(v), 3,(α), (β), (3Α),

(4),

(5),

(6)του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του άρθρου 20 του Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος, ως αυτές αναφέρονται στην Πρώτη Κατηγορία: «Ο Κατηγορούμενος ως επικαρπωτής εφ' όρου ζωής επί του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου το οποίο βρίσκεται στο τεμάχιο XXXXX, Αρ. Σχεδίου 2-296-376, τμήμα XXXXX στο Παραλίμνι, από τις 22/03/2016 μέχρι και σήμερα στο Παραλίμνι, άρχισε και συνεχίζει την ανέγερση οικοδομής και/ή προβαίνει σε προσθήκη 23 μεταλλικών υποστυλωμάτων και 5 μεταλλικών δοκαριών στην πρόσοψη των ακάλυπτων βεραντών των υφιστάμενων οικοδομών επί του πιο πάνω αναφερόμενου τεμαχίου χωρίς να έχει εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής από την αρμόδια Αρχή, ήτοι τον Δήμο Παραλιμνίου, με σκοπό την επέκταση των υφιστάμενων οικοδομών.» Παραδεκτά Γεγονότα Έχουν σημειωθεί ως Παραδεκτά Γεγονότα ότι: · ο Κατηγορούμενος είναι επικαρπωτής εφ'όρου ζωής επί του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0-XXXXX, τεμάχιο XXXXX, Φ.Σχ. 2-296-376-16 που βρίσκεται στην περιοχή Πρωταρά στο Παραλίμνι, δηλαδή εντός των ορίων του Δήμου Παραλιμνίου. · Δεν καταχωρήθηκε καμιά αίτηση από τον Κατηγορούμενο στην Πολεοδομία και δεν εξασφαλίστηκε πολεοδομική άδεια για την εκτέλεση οποιωνδήποτε οικοδομικών εργασιών στην πρόσοψη των ακάλυπτων βεραντών της οικοδομής αναφορικά με το πιο πάνω ακίνητο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Γενικά Η διά ζώσης μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο, έχει καταγραφεί στα πρακτικά και λαμβάνεται υπόψη μαζί με τα Τεκμήρια που επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Έχουν βεβαίως όλα ληφθεί υπόψη συνολικά, αλλά δεν επαναλαμβάνονται πλήρως, στην ολότητά τους (βλ. Liberty Mediterranean Cruises Mouss Ltd v. Haris Zacharia Engineering Co. Ltd και Άλλων

(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 916). Για την κατηγορούσα αρχή έδωσε μαρτυρία ένας μάρτυρας και για την πλευρά του κατηγορουμένου, ο ίδιος υιοθέτησε το περιεχόμενο ανώμοτης δήλωσης και κάλεσε ένα μάρτυρα. Κατηγορούσα Αρχή Μ.Κ.1 - XXXXX Σιημητράς Ο Μ.Κ.1, υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης στην οποία αναφέρονται κυρίως τα ακόλουθα: · Διαμένει στο Παραλίμνι και είναι υπάλληλος στο Δήμο Παραλιμνίου, στη Τεχνική υπηρεσία του Δήμου από την 1/2/

1. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι οι φακέλοι οικοδομής και διαίρεσης γης, η εξέταση αιτήσεων που υποβάλλονται για έκδοση άδειας οικοδομής, η έκδοση πιστοποιητικών έγκρισης καθώς και διαχωρισμών, η επί τόπου επιθεώρηση οικοδομών και οικοδομικών εργασιών και γενικότερα προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη και ενέργεια απαιτείται από τη τεχνική υπηρεσία του Δήμου. · Ο Κατηγορούμενος από τις 24/10/14 είναι επικαρπωτής εφ΄ όρου ζωής επί του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0- XXXXX, τεμάχιο XXXXX Φ/Σχ.2-296-376, Τμήμα 16 στον Πρωταρά εντός των ορίων του Δήμου Παραλιμνίου. Εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια είναι η κόρη του. · Το εν λόγω ακίνητο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Παραλιμνίου και αρμόδια αρχή για έκδοση οποιασδήποτε άδειας οικοδομής ή καλυπτικής άδειας οικοδομής είναι ο Δήμος Παραλιμνίου. · Για το εν λόγω ακίνητο έχει εκδοθεί συγκεκριμένη άδεια οικοδομής και στη συνέχεια καλυπτική άδεια οικοδομής για προσθηκομετατροπές. Στις 14/6/94 εκδόθηκε πιστοποιητικό έγκρισης. · Κατά τον Φεβρουάριο του 2016 ο Δήμος Παραλιμνίου δέχθηκε καταγγελίες σε σχέση με κατ΄ ισχυρισμό παράνομες κατασκευές και προεκτάσεις επί του τεμαχίου. Εξ αιτίας αυτών επισκέφθηκε επί τόπου το τεμάχιο ως όφειλε να πράξει. · Στις 8/2/16 διαπίστωσε ότι υπήρχε πρόθεση από τον Κατηγορούμενο για επέκταση των οικοδομών στο ακίνητο αφού είχε σηματοδοτήσει την ακάλυπτη βεράντα με σημεία τοποθέτησης υποστυλωμάτων, για σκοπούς κάλυψης αυτής και των καταστημάτων, συνολικής κατασκευής 42.60 μ. επί 10 μ. Στο ακίνητο βρισκόταν και ο κατηγορούμενος ο οποίος ανέφερε στον Μ.Κ.1 ότι θα παρανομήσει για να μπορέσει να ενοικιάσει τα υποστατικά του. Ο Μ.Κ.1 ετοίμασε σχετική έκθεση ημερ. 8/2/16, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
2. · Αφού ετοιμάστηκε η πιο πάνω έκθεση στάληκε επιστολή από τον Δήμο Παραλιμνίου προς τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 6 με την οποία καλείτο να επαναφέρει την οικοδομή σύμφωνα με τα εγκεκριμένα σχέδια της άδειας και να σταματήσει άμεσα κάθε παράνομη κατασκευή. · Παρά τις οχλήσεις του Δήμου σε δεύτερη επί τόπου επίσκεψη του Μ.Κ.1 στο τεμάχιο διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος τοποθέτησε παράνομα 23 κάθετα υποστυλώματα και 5 δοκάρια (μεταλλικής κατασκευής) στην πρόσοψη των ακάλυπτων βεραντών της οικοδομής με σκοπό την επέκταση και κάλυψη τους. Για να είναι πιο στερεή η κατασκευή τοποθετήθηκαν τα υποστυλώματα με μπουλόνια στην πλάκα του υπογείου στην ακάλυπτη βεράντα στο της οικοδομής, στερεά συνδεδεμένα με το έδαφος. Τα πέντε οριζόντια μεταλλικά δοκάρια τα οποία είναι συνδεδεμένα με κάποια από τα 23 υποστυλώματα συνδέθηκαν παράλληλα με μπουλόνια στον εξωτερικό τοίχο της οικοδομής για να είναι πιο στερεή η κατασκευή. · Ο Μ.Κ.1 κατά την επίσκεψη του τράβηξε με το κινητό του φωτογραφίες τις οποίες παρουσίασε στο Δικαστήριο και είναι επισυνημμένες στο Τεκμήριο 7, έκθεση του Μ.Κ.1 προς τον δημοτικό μηχανικό. · Κατόπιν ελέγχου στο αρχείο του Δήμου Παραλιμνίου και στο φάκελο οικοδομής του εν λόγω τεμαχίου διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής ή κάποια πολεοδομική άδεια σε σχέση με τις κατασκευές. Συνακόλουθα καμιά άδεια οικοδομής δεν έχει εκδοθεί για τη συγκεκριμένη κατασκευή, με αποτέλεσμα η τοποθέτηση των 23 υποστυλωμάτων και των 5 δοκαριών να είναι παράνομη. · Κατά τη διάρκεια της πιο πάνω διαδικασίας επισκέφθηκε το τεμάχιο του κατηγορούμενου αρκετές φορές για να διερευνηθεί αν συνεχίζονται οι εργασίες σε αυτό, αφού είχε εκδοθεί από το Δικαστήριο προσωρινό διάταγμα για αναστολή οικοδομικών και κατασκευαστικών εργασιών στο ακίνητο. · Στις 13/5/16 διαπίστωσε ότι υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι στον χώρο οι οποίοι προέβαιναν σε μικροεργασίες οι οποίοι μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του Μ.Κ.1 αποχώρησαν και σταμάτησαν τις εργασίες. · Στις 24/5/16 επισκέφθηκε και πάλι το επίδικο τεμάχιο όπου διαπίστωσε ότι μέρος του είχε περικλειστεί με πράσινο δίκτυ είχαν τοποθετηθεί ξύλα, υπήρχαν κάδοι γεμάτοι με χώμα και αφαιρέθηκαν οι σκαλωσιές που υπήρχαν κατά την προηγούμενη επίσκεψη του. · Επισκέφθηκε άλλες δύο φορές το ακίνητο και τράβηξε φωτογραφίες, σύμφωνα με τις οποίες τα μεταλλικά υποστυλώματα και τα δοκάρια ευρίσκονται ακόμα προσαρτημένα και στερεά συνδεδεμένα στην οικοδομή του τεμαχίου. · Παράλληλα καμία αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής δεν έχει υποβληθεί στο Δήμο Παραλιμνίου σε σχέση με τις κατασκευές. Ο μάρτυρας, μαζί με τα υπόλοιπα έγγραφα που κατέθεσε, κατέθεσε και πλήθος φωτογραφιών (μέρος του Τεκμηρίου 7 και Τεκμήρια 8-11) Αντεξεταζόμενος ανέφερε κυρίως τα ακόλουθα: · Εργάζεται στον Δήμο Παραλιμνίου από το 1996 στην ίδια θέση και στα καθήκοντα του περιλαμβάνεται και ο έλεγχος παράνομων οικοδομών. Μετά από δική του εισήγηση έχουν καταχωρηθεί δικαστικές υποθέσεις για παράνομες οικοδομές αν και η απόφαση για προώθηση δικαστικών υποθέσεων δεν λαμβάνεται από εκείνον. · Υπήρχαν γραπτά και προφορικά παράπονα για τις επίδικες οικοδομές και συγκεκριμένα επιστολές των κ. XXXXX Παπέττα και XXXXX Νέου. · Ο κ. Νέος ήταν παλαιότερα ενοικιαστής στην οικοδομή του κατηγορούμενου. Από μελέτη του φακέλου φαίνεται ότι υπήρχαν και παλαιότερα παρανομίες στο κτίριο. · Όταν του υποδείχθηκε και άλλη κατασκευή στο Τεκμήριο 10 δέχθηκε ότι πρόκειται για παράνομη επέκταση. Δεν γνωρίζει όμως αν λήφθηκαν δικαστικά μέτρα. · Δεν προώθησε ο ίδιος εισηγήσεις για ζήτημα άλλων παρανομιών αλλά το ανέφερε στην έκθεση του. · Για άλλες παρανομίες στο ακίνητο υπάρχει άλλη Έκθεση · Δεν γνωρίζει αν υπάρχει διάταγμα κατεδάφισης για οικοδομές του κ. Φλουρή. · Δέχθηκε ότι ο παραπονούμενος κ. Νέος είχε συγγενικό του πρόσωπο σε παλαιότερο δημοτικό συμβούλιο. · Όταν του υποδείχθηκε η περίπτωση άλλης οικοδομής η οποία φθάνει μέχρι το πεζοδρόμιο (Love Boat) ανέφερε ότι χρειάζεται να δει τον φάκελο για να εκφέρει άποψη · Αρνήθηκε την υποβολή ότι η τοποθέτηση υποστυλωμάτων είχε σκοπό να καλυφθούν με τέντες για να παρέχεται σκίαστρο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αφού ως εξήγησε, το μέγεθος και ο τρόπος στήριξης υποδήλωναν ότι θα γινόταν κάλυψη με άλλο υλικό. · Δεν γνωρίζει ειδικά αν στις 25/3/16 μετέβηκε ο Δήμαρχος στην οικοδομή. · Ο κατηγορούμενος συμμορφώθηκε με προσωρινό δικαστικό διάταγμα και οι εργασίες δεν ολοκληρώθηκαν. · Στις 27 και 28 Μαρτίου 2016 γίνονταν εργασίες και μάλιστα υπήρχε μηχανή στο χώρο για κατασκευή μπετόν και παρασκευή πηλού. · Δεν γνωρίζει ποια ήταν τα πρόσωπα που ήταν στο χώρο και δεν κατέγραψε ονόματα. · Ηταν φανερό για εκείνο ότι τα υποστυλώματα θα χρησιμοποιούνταν για το κλείσιμο των καταστημάτων, τοποθετήθηκαν στην πρόσοψη τους και θα χρησιμοποιούνταν για την επέκταση τους. Πλευρά Υπεράσπισης Ανώμοτη Δήλωση Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε ανώμοτη δήλωση στην οποία ισχυρίζεται ότι: · ουδέποτε ανήγειρε οποιαδήποτε οικοδομή για την οποία απαιτείτο εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. · Ποτέ δεν δήλωσε στον Μ.Κ.1 ότι θα παρανομούσε για να μπορέσει να ενοικιάσει τα καταστήματα του. · Τα καταστήματα δεν είναι δικά του αλλά ανήκουν στη θυγατέρα του XXXXX Παναγιώτου και αυτός έχει την επικαρπία τους. · Στις 26/3/16, καθώς κάποιο συνεργείο τοποθετούνταν υποστυλώματα με σκοπό την τοποθέτηση τεντών για σκίαση, παρουσιάστηκε ο Δήμαρχος Παραλιμνίου στο χώρο και κάλεσε αστυνομία η οποία ανάγκασε το συνεργείο να σταματήσει. · Την ίδια ώρα στο ίδιο ακίνητο άλλα πρόσωπα, ενοικιαστές προέβαιναν σε κάλυψη της βεράντας μέχρι και το οδικό σύνορο με μόνιμα υλικά αλλά ο Δήμαρχος και η Αστυνομία τίποτα δεν έκαναν για να τους σταματήσουν. · Έχει επανειλημμένα διαμαρτυρηθεί προς το Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο για την ανοχή τους σε παράνομες οικοδομές και για την επιλεκτική μη εφαρμογή του νόμου, χωρίς απάντηση . · Η θυγατέρα του η οποία είναι μόνιμη κάτοικος Αγγλίας αποφάσισε να πωλήσει τα καταστήματα της, γιατί ο Δήμος Παραλιμνίου απέδειξε ότι προστατεύει μόνο τους «τόπακες» και όχι τους ξένους. Μ.Υ. 1 XXXXX Πυρίλλης Ο Μ.Υ.1 Δήμαρχος Παραλιμνίου XXXXX Πυρίλλης ανέφερε τα ακόλουθα: Αρμόδιοι για την εφαρμογή των διατάξεων του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου είναι το Δημοτικό Συμβούλιο και ο ίδιος ο Δήμαρχος. Όταν κάποιος ξεκινά να παρανομεί φροντίζει ο Δήμος ώστε να σταματήσει αμέσως να το πράττει. Υπάρχουν περιπτώσεις όμως που εφαρμόζονται νόμοι για αμνηστία. Τον κατηγορούμενο ο Μ.Κ.1 τον γνώρισε στον χώρο της οικοδομής όταν γίνονταν κατασκευές και δεν είχε ακούσει ο ίδιος οτιδήποτε από προηγουμένως, εκτός από το ότι σε εκείνο το χώρο είχαν κατεδαφιστεί οικοδομές με απόφαση δικαστηρίου. Εκείνη την ημέρα ήταν Σάββατο και έκανε περίπατο. Συνάντησε τον κ. Παναγιώτου και του είπε να σταματήσουν οι εργασίες. Ο κατηγορούμενος του παραδέχθηκε ότι δεν υπήρχε άδεια οικοδομής. Αναγνώρισε την 8η φωτογραφία του Τεκμηρίου 8 ως τις κατασκευές που τοποθετούσαν οι εργάτες του κατηγορουμένου αναφέροντας ότι μέχρι πρόσφατα αυτά βρίσκονταν εκεί. Ο ίδιος ζήτησε να προχωρήσει η υπόθεση μετά τη συνάντηση του με τον κατηγορούμενο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Γενικά Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: «Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης

(2011)1 Α Α.Α.Δ. 462, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη

(1997)1 (Β) Α.Μ.Ε.1 614.)» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.». Όσον αφορά την ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορούμενου, δεν αξιολογείται μεν, αλλά έχει κάποια σημασία και λαμβάνεται υπόψη μάλλον έχοντας πειστική αντί αποδεικτική αξία. Όπως λέχθηκε στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22.6.16: « Έχουμε την άποψη ότι ο Δικαστής βρίσκεται σε κάπως διαφορετική θέση από τους ενόρκους και θα πρέπει να δώσει κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία μιας ανώμοτης δήλωσης είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (βλ. R. v. Coughlan [1976] Crim.L.R. 629, Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, θα πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων. Για παράδειγμα, αν κρίνει ότι η δήλωση είναι πειστική, μπορεί να προσεγγίσει διάφορα γεγονότα που έχει ενώπιον του, με διαφορετικό τρόπο. Όμως, αν κρίνει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν είναι καθόλου πειστική, τότε το θέμα τελειώνει εκεί. Για να καταλήξει όμως ως προς τη βαρύτητα που θα πρέπει να της προσδώσει, είναι αναπόφευκτη η εξέτασή της έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (βλ. Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195). Η αξιολόγηση του δικαστηρίου δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά ή να χρησιμοποιείται μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας ως σταθερή βάση για να κριθεί η ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 354). Θα πρέπει να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι η δήλωση δεν είναι μαρτυρία και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει οποιοδήποτε γεγονός για το οποίο υπάρχει άλλη μαρτυρία που να το αποδεικνύει. Όπως αναφέραμε, η δήλωση έχει περισσότερο πειστική αξία, γι' αυτό σε περίπτωση που κριθεί πειστική, μπορεί να επενεργήσει στο μυαλό των ενόρκων και του Δικαστή κατά τρόπο που να τους ωθήσει να δουν τα γεγονότα που αποδείχθηκαν με μαρτυρία, με διαφορετικό μάτι (R. v. Coughlan, ανωτέρω). » Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και να μπορώ να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο. Προχωρώ αμέσως πιο κάτω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που δόθηκε, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών των μαρτύρων, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών. Ο Μ.Κ.1, Κ. Σιημητράς μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν άμεσος στις απαντήσεις του και ήταν έκδηλος ο επαγγελματισμός του και η αφοσίωσή του στα καθήκοντά του. Δεν εντοπίστηκαν αντιφάσεις στη μαρτυρία του, ενώ οι απαντήσεις του διατυπώνονταν κατά τρόπο φυσικό και συνδεδεμένο άμεσα με τις ερωτήσεις που του τίθονταν από την Υπεράσπιση. Τα όσα ανέφερε δε, τεκμηριώνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό και από το περιεχόμενο των εγγράφων που κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια. Θα θεωρήσω λοιπόν το μάρτυρα ως αξιόπιστο και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ως αληθές. Θα δεχθώ τη μαρτυρία του ως τη βάση των ευρημάτων μου στα πλαίσια της υπόθεσης. Η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου, σύμφωνα και με τη νομολογία που παρατέθηκε πιο πάνω, έχει περιορισμένη βαρύτητα, περισσότερη πειστική παρά αποδεικτική. Ο Μ.Υ.1, πληθωρικός ως παρουσία και χειμαρρώδης στις απαντήσεις του, έδειχνε ανυπομονησία να διατυπώσει και δικές του θέσεις για το ζήτημα, για τις οποίες ένιωθε έντονα. Ήταν όμως απόλυτα αυθεντικός και μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Κρίνεται ως αξιόπιστος μάρτυρας. Η μαρτυρία του βεβαίως, δεν θεωρώ ότι ωφέλεσε ιδιαίτερα την πλευρά του κατηγορουμένου που τον κάλεσε να δώσει μαρτυρία, αφού μάλλον ενίσχυσε την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής για το παράνομο των εν λόγω κατασκευών του Κατηγορουμένου. Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Νομική πτυχή Σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96: «3

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται-..... (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου

(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του ίδιου Νόμου, δίδονται διάφοροι ορισμοί, μεταξύ των οποίων και οι ακόλουθοι: « "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ 291 , αναφέρθηκαν τα εξής: « Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος(βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area [1943] 2 All E.R. 587).» Ευρήματα Με βάση το περιεχόμενο της μαρτυρίας του Κ.Σιημητρά, Μ.Κ.1. τον οποίον θεωρώ αξιόπιστο, στο βαθμό που επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 Θ. Πυρίλλη, θεωρώ ότι έχουν αποδειχθεί οι Λεπτομέρειες του Αδικήματος. Υπενθυμίζω ότι, μεταξύ άλλων, έχω ήδη αποφανθεί προκαταρκτικά στα πλαίσια ενδιάμεσης απόφασης για την εκ πρώτης όψεως ενοχή του κατηγορουμένου, ημερομηνίας 19/4/2017 ότι η κατασκευή που αποδίδεται στον κατηγορούμενο εμπίπτει στα πλαίσια της «οικοδομής» εν τη εννοία του Νόμου. Βρίσκω ότι ο Κατηγορούμενος ως επικαρπωτής εφ' όρου ζωής επί του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου το οποίο βρίσκεται στο τεμάχιο XXXXX, Αρ Σχεδίου 2-296-376, τμήμα XXXXX στο Παραλίμνι, από τις 22/03/2016 μέχρι και σήμερα, στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, ανήγειρε οικοδομή προβαίνοντας σε προσθήκη 23 μεταλλικών υποστυλωμάτων και 5 μεταλλικών δοκαριών στην πρόσοψη των ακάλυπτων βεραντών των υφιστάμενων οικοδομών, με σκοπό την επέκταση και κάλυψή τους, κατασκευή η οποία είναι στέρεα συνδεδεμένη με το έδαφος. Δεν έχει εξασφαλιστεί οποιαδήποτε σχετική άδεια οικοδομής από την αρμόδια Αρχή, ήτοι τον Δήμο Παραλιμνίου. Ούτε έχει υποβληθεί κάποια αίτηση. Το αν οι κατασκευές έγιναν από άλλα άτομα και όχι από τον ίδιο προσωπικά δεν διαφοροποιεί τα πράγματα, αφού ο ίδιος ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με την αναφορά του στον Μ.Κ.1, παραδέχτηκε (όχι αόριστα, αλλά σε συνάρτηση με τη συγκεκριμένη οικοδομή που ξεκίνησε να ανεγείρεται) ότι θα παρανομούσε για να ενοικίαζε τα υποστατικά του. Στην Πρώτη Κατηγορία περιλαμβάνεται και το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, ακόμη και αν δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στις Λεπτομέρειες Αδικήματος (βλ. Ιουλία Κοιλιάρη ν. Δήμου Αγίου Δομετίου,

(2005)2 Α.Α.Δ. 350). Κατάληξη Προτού καταλήξω στο κατά πόσον ο κατηγορούμενος θα βρεθεί ένοχος ή θα αθωωθεί στην Πρώτη Κατηγορία, θα ήθελα να σχολιάσω ένα ζήτημα που τέθηκε κατά τη διάρκεια της ακρόασης. Υποβαλλόταν έντονα από την Υπεράσπιση ότι ο Δήμος Παραλιμνίου ευνοεί κάποια πρόσωπα και τα αφήνει να παρανομούν. Αυτό, πέραν του ότι δεν αποδείχθηκε ή στοιχειοθετήθηκε με μαρτυρία, δεν αφορά το Δικαστήριο για σκοπούς διαπίστωσης της ενοχής ή της αθωότητας του κατηγορουμένου. Ισότητα στην παρανομία είναι αδιανόητη. Ακόμα κι εάν ένα πρόσωπο αφήνεται να διαπράττει παράνομες πράξεις, αυτό δεν μπορεί να οδηγήσει στην αθώωση ενός άλλου παρανομούντα ενώπιον Δικαστηρίου. Στην Ανθή Δημήτρη Δημητριάδη κ.α. ν. Υπουργικού Συμβουλίου κ.α.

(1996)3 Α.Α.Δ. 85, 110 λέχθηκε ότι: "Εν πάση περιπτώσει, και αν υποτεθεί ότι οι αρχές παράνομα εξουσιοδότησαν την ανέγερση της κατοικίας, η θεραπεία έγκειται στην καταστολή της παρανομίας και όχι στην επέκταση της χάριν της ισότητας. Αποτελεί αξίωμα του δικαίου ότι η παρανομία δε συνθέτει μέτρο για ίση μεταχείριση." (υπογράμμιση δική μου) Με βάση τα ευρήματά μου επί των γεγονότων της υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην Πρώτη Κατηγορία. ............ Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο