ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Θεμιστοκλέους, Αρ. Υπόθεσης 2479/2016, 14/2/2017

(14)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκε από την Κ.Δ.Π.189/2008, και άρθρου 19 και άρθρου 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 80

(1)/2000 και 243

(1)/2004 και Κ.Δ.Π.444/2010. Ως αναφέρεται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος, η κατηγορούμενη στις 22/7/2016 στη Λεωφόρο Πρωταρά στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KWQ315 και δεν έλαβε κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια της να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματός της, δηλαδή κρατούσε τηλέφωνο με τα χέρια. Επίσης, η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι οδηγούσε μηχανοκίνητο όχημα και παρέλειψε να σταματήσει σε κόκκινο σηματοδότη κατά παράβαση των Κανονισμών 66Β

(1)(α)(ι)(ιι)

(2)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π.66/84, όπως τροποποιήθηκε από την Κ.Δ.Π.189/08 και άρθρου 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 και Νόμος 47

(1)/97. Ως αναφέρεται στις Λεπτομέρειες Αδικήματος η κατηγορούμενη, στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KWQ315 και παρέλειψε να σταματήσει σε κόκκινο σηματοδότη που τοποθετήθηκε από την Αρμόδια Αρχή, ήτοι πέρασε ενώ το κόκκινο φως ήταν αναμμένο. Σε σχέση με το πρώτο αδίκημα στο κατηγορητήριο, ο Κανονισμός 58

(14)των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμών αναφέρει τα ακόλουθα: "

(14)Κάθε οδηγός, κατά την οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος, οφείλει να λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια του, πέρα από το ασφαλές κράτημα του τιμονιού, να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος. Ειδικότερα ο οδηγός απαγορεύεται κατά τη διάρκεια της οδήγησης μηχανοκίνητου οχήματος να κρατά οποιοδήποτε αντικείμενο άσχετο με την οδήγηση, περιλαμβανομένου και κινητού τηλεφώνου." Σε σχέση με το δεύτερο αδίκημα επί του κατηγορητηρίου, ο σχετικός Κανονισμός 66 Β

(1)(α) και

(2)των ίδιων Κανονισμών προβλέπει ότι: " 66Β

(1)Ο τρόπος ρύθμισης της τροχαίας με τη χρήση φωτεινών σηματοδοτών είναι ο ακόλουθος: (α) Ενδείξεις στους φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα: (

1. i)Εξαιρουμένων των προνοιών της υποπαραγράφου (
2. ii)η ένδειξη του κόκκινου φανού σημαίνει απαγόρευση για κάθε όχημα που βρίσκεται στον δρόμο να προχωρήσει πέραν της γραμμής στάσης, της άσπρης δηλαδή γραμμής που είναι χαραγμένη εγκάρσια, ή πέραν του σημείου από το οποίο ο οδηγός μπορεί να βλέπει τον φωτεινό σηματοδότη που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του σε περίπτωση όπου η γραμμή στάσης δεν είναι ευκρινώς ορατή ή δεν υπάρχει χαραγμένη στο δρόμο. ..........

(2)Παράβαση συμμόρφωσης με τις ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο

(1)συνιστά αδίκημα" ΜΑΡΤΥΡΙΑ Για την κατηγορούσα αρχή έδωσαν μαρτυρία 2 μάρτυρες και κατατέθηκαν 4 Τεκμήρια. Για την πλευρά της κατηγορούμενης μαρτύρησε η ίδια, υποκείμενη σε αντεξέταση, αφού κλήθηκε σε απολογία. Τα λεχθέντα ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν καταγραφεί στα πρακτικά και λαμβάνονται υπόψη μαζί με τα Τεκμήρια που επίσης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Έχουν βεβαίως ληφθεί υπόψη συνολικά, αλλά δεν επαναλαμβάνονται πλήρως, στην ολότητά τους (βλ. Liberty Mediterranean Cruises Mouss Ltd v. Haris Zacharia Engineering Co. Ltd και Άλλων

(2007)1 (Β) Α.Α.Δ. 916). Είναι νομολογημένο ότι αρκεί η σύνοψη της μαρτυρίας. Στην Καννάουρου κ.α. ν. Σταδιώτη κ.α.,

(1990)1 Α.Α.Δ. 35 αναφέρθηκε ότι: « Ότι απαιτείται είναι ο ορθός προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, η σύνοψη του ουσιώδους μέρους της μαρτυρίας, ο συσχετισμός της με τα ευρήματα και συμπεράσματα καθώς και η συνάρτηση της ετυμηγορίας με τα επίδικα θέματα και τα ευρήματα του δικαστηρίου. (Βλ. μεταξύ άλλων Theodora Ioannidou v. Charilaos Dikeos

(1969)1 C.L.R. 235 και Pioneer Candy Ltd v .Tryfon & Sons

(1981)1 C.L.R. 540)» Η Μ.Κ.1, Αστ. 4710 Έλενα Κουμή, κατέθεσε Έκθεση, ως Τεκμήριο 1, της οποίας και υιοθέτησε το περιεχόμενο. Στην Έκθεση αναφέρεται ότι στις 21/7/2016 (εδώ επισημαίνω ότι η αναγραφόμενη ημερομηνία 22/7/16 στο κατηγορητήριο πρέπει να οφείλεται σε τυπογραφικό λάθος) και ώρα 18:30 υποβλήθηκε παράπονο στον Αστυνομικό Σταθμό Παραλιμνίου σύμφωνα με το οποίο η οδηγός του οχήματος με αριθμό εγγραφής KWQ315 οδηγούσε το όχημά της με μη ελεύθερα χέρια (χρήση κινητού) και ότι παρέλειψε να συμμορφωθεί σε φωτεινό σηματοδότη στα φώτα τροχαίας κοντά στο εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, στη Λεωφόρο Πρωταρά. Στις 22/7/2016 και ώρα 20:47, αφού πρώτα διαπιστώθηκε ότι την ώρα της καταγγελίας υπεύθυνη οδηγός του οχήματος ήταν η κατηγορούμενη, η τελευταία πληροφορήθηκε για τα υπό διερεύνηση αδικήματα, αρνήθηκε τη διάπραξή τους και αποδέχθηκε ότι θα καταγγελθεί. Στη συνέχεια εκδόθηκε ειδοποίηση πληρωμής εξωδίκου προστίμου στην κατηγορούμενη για το ποσό των €170, δηλαδή €85 για έκαστο ισχυριζόμενο αδίκημα. Το εξώδικο πρόστιμο δεν πληρώθηκε εντός 30 ημερών και όταν στις 23/8/2016 και ώρα 23:00 πληροφορήθηκε η κατηγορούμενη ότι θα προσαχθεί ενώπιον Δικαστηρίου για τα δύο αδικήματα η ίδια ανέφερε ότι δεν πλήρωσε το εξώδικο πρόστιμο καθότι δεν διέπραξε τέτοια παράβαση. Ως Tεκμήριο 2, κατατέθηκε έντυπο για στοιχεία ιδιοκτήτη του οχήματος KWQ315, το οποίο φαίνεται ότι το όχημα ήταν υπό την ιδιοκτησία της κατηγορούμενης και ως Tεκμήριο 3 κατατέθηκε σχετική ειδοποίηση πληρωμής εξωδίκου ημερομηνίας 22/7/

1. Η Μ.Κ.1, αντεξεταζόμενη από την κατηγορούμενη, η οποία και εκπροσώπησε η ίδια τον εαυτό της στη διαδικασία, χωρίς τη βοήθεια δικηγόρου, ανέφερε ότι δεν είδε την κατηγορούμενη να διαπράττει τα αδικήματα και δέχθηκε ότι άμεσα η κατηγορούμενη της ανέφερε ότι δεν είχε διαπράξει τα αδικήματα. Ο Μ.Κ.2 - παραπονούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο κατάθεσής του ημερ. 21/7/16 (Τεκμήριο 4) στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Είμαι ο αναφερόμενος και διαμένω στο Παραλίμνι. Την 21/7/16 και ώρα 1815 οδηγούσα το όχημά μου με αρ. εγγραφής ΚΑΚ658 και βρισκόμουν σταματημένος στα φώτα τροχαίας του Προφήτη Ηλία λόγω του ότι τα φώτα ήταν κόκκινο. Σε κάποια στιγμή ενώ άναψε το πράσινο φανάρι για να προχωρήσω προς τα δεξιά με κατεύθυνση την Λεωφόρο Κάβο Γκρέκο, τότε και αφού κοίταξα δεξιά και αριστερά προτού προχωρήσω ξαφνικά είδα το όχημα με αρ. εγγραφής KWQ315 χρώματος μαύρο, μάρκας AUDI A3 convertible να περνά με κόκκινο και η οδηγός του οχήματος να μιλά στο κινητό. Τότε εγώ σταμάτησα λίγο πιο μπροστά από τη γραμμή ΑΛΤ για να την αποφύγω τελείως. Αυτή όμως συνέχισε την πορεία της χωρίς να σταματήσει. Σε περίπτωση που δεν την έβλεπα θα είχαμε δυστύχημα. Για την εν λόγω παράβασή της έχω παράπονο και θέλω να την καταγγείλω.» Περαιτέρω, ανέφερε ότι ήταν το πρώτο όχημα στα φώτα, σταματημένο στο ΑΛΤ και διαπίστωσε ότι η κατηγορούμενη πέρασε μπροστά του με κόκκινο στα δικά της φώτα, ενώ τα δικά του ήταν στο πράσινο, ερχόμενη από τα δεξιά του προς τα αριστερά του. Η κατηγορούμενη μιλούσε στο κινητό, το οποίο κρατούσε στο αριστερό χέρι και η ορατότητα του Μ.Κ.2 ήταν πεντακάθαρη, αφού είδε την κατηγορούμενη από τα 2 μέτρα. Ακολούθησε στη συνέχεια την κατηγορούμενη μέχρι το φούρνο Ζορπάς, και όταν την ρώτησε γιατί αυτή δεν σταμάτησε και της είπε ότι θα την καταγγείλει, αυτή αδιαφόρησε και μπήκε στο κατάστημα. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι είδε την κατηγορούμενη να περνά με κόκκινο και ήταν απόλυτα σίγουρος. Ανέφερε ότι του έκοψαν πολλές φορές τον δρόμο και πάντα απολογούνται, λέγοντας ότι μπορεί να υπάρχει πρόβλημα με τα φώτα τροχαίας. Δεν θυμάται λέξη προς λέξη τι είπε στην κατηγορούμενη και επέμενε ότι είδε την κατηγορούμενη να κρατά τηλέφωνο. Η κατηγορούμενη έδωσε προφορική μαρτυρία και αντεξετάστηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο για την κατηγορούσα αρχή, αναφέροντας ότι δεν πέρασε με κόκκινο αλλά άλλαζαν τα φανάρια την ώρα που περνούσε. Όταν είχε περάσει δεν ήταν καν πορτοκαλί το φως στο σηματοδότη. Δεν μπορούσε να σταματήσει, πήγαινε σιγά, δεν έτρεχε και δεν βαστούσε τηλέφωνο. Ο παραπονούμενος την ακολούθησε ως τα φώτα του φούρνου ΖΟΡΠΑΣ της κόρναρε και της φώναζε. Όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητό της ο Μ.Κ.2 άρχισε να την εξυβρίζει αλλά αυτή δεν έδωσε σημασία και μπήκε στον φούρνο. Επέλεξε να μην κάνει καταγγελία για εξύβριση γιατί δεν ήθελε να ξαναέρθει στο Παραλίμνι. Αντεξεταζόμενη, ανάφερε ότι όταν πέρασε τη γραμμή δεν ήταν καν πορτοκαλί και πρέπει να άλλαζαν την ίδια ώρα οι ενδείξεις στο φωτεινό σηματοδότη. Επέμενε στο ότι δε διέπραξε τα αδικήματα που της αποδίδονται και στους λόγους για τους οποίους δεν προέβη σε καταγγελία και επανέλαβε ότι αδιαφόρησε όταν απευθύνθηκε σε αυτή ο Μ.Κ.
2. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: « Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Αθηνής Σωτήρης ν. Δημοκρατίας,

(2008)2 Α.Α.Δ. 256, τονίστηκε ότι: « Ο δικάζων, επομένως, δικαστής βρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να παρακολουθεί τη ζωντανή διαδικασία και να κρίνει από το σύνολο της συμπεριφοράς του μάρτυρα την έμφυτη κλίση του προς την φιλαλήθεια ή το ψεύδος. Όταν βεβαίως αναφερόμαστε σε συμπεριφορά του μάρτυρος δεν εννοούμε το ύφος με το οποίο εξωτερικεύει τη μαρτυρία του, γιατί μπορεί π.χ. να έχει υποκριτικές ικανότητες ή αντίθετα κάποια εγγενή αδυναμία στην εκφορά του λόγου. Εννοούμε, κατά κύριο λόγο, το περιεχόμενο της μαρτυρίας το οποίο ελέγχεται με τη βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Ασφαλώς στην αξιολόγηση όλων των πιο πάνω κυρίαρχο ρόλο έχει ο δικαστής που χρησιμοποιεί εκτός από τις νομικές του γνώσεις και την εμπειρία και κοινή λογική. Με αυτά τα κριτήρια, και στη βάση του συνόλου της συμπεριφοράς του μάρτυρα, κρίνει για την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.» Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω και τους τρεις μάρτυρες (δύο μάρτυρες για την κατηγορούσα αρχή και την κατηγορούμενη) να δίδουν μαρτυρία και να αξιολογήσω το ύφος, τον τόνο και τις αντιδράσεις τους αλλά κυρίως το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Όσον αφορά τη Μ.Κ.1, πρόκειται για ανεξάρτητη μάρτυρα δεν είχε προσωπική γνώση των γεγονότων αλλά δέχομαι τα όσα ανάφερε, σε σχέση με τα όσα γνώριζε, ως αληθή. Όσον αφορά τους Μ.Κ.2 και την κατηγορούμενη, που ήταν τα άμεσα εμπλεκόμενα πρόσωπα στο όλο περιστατικό ήταν ιδιαίτερα σύντομη η μαρτυρία τους και σημειώνω ότι δεν παρατηρήθηκαν ιδιαίτερες αντιφάσεις. Όμως δεν μπορώ να πιστεψω την εκδοχή του Μ.Κ.2.. Από την ίδια τη μαρτυρία του, ως πιο κάτω παραθέτω, διαφάνηκε ότι δεν ήταν απόλυτα σίγουρος για το ότι ο σηματοδότης λειτουργούσε κανονικά και συνεπώς ότι ήταν στο κόκκινο όταν περνούσε η κατηγορούμενη και όταν ο σηματοδότης μπροστά στον οποίο ήταν εκείνος σταματημένος έδειχνε πράσινο για εκείνον. Ο ίδιος ανέφερε ότι έχει ξανασυμβεί το ίδιο περιστατικό και δεν απέκλεισε να υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τα συγκεκριμένα φώτα τροχαίας. Η συνάδελφός κα Α. Πανταζή- Λάμπρου, Ε.Δ. προέβηκε σε νομική έρευνα για τις ενδείξεις σε φωτεινούς σηματοδότες παραθέτοντας διάφορες αρχές που διατυπώνονται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, στην απόφαση του Ε/Δ Λευκωσίας, Υπόθεση. Αρ.:33757/11, ημερ. 28/5/2012 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Άννα Χαραλάμπους, αναφέροντας τα ακόλουθα: " Όπως περαιτέρω επεξηγείται στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 257, η υποχρέωση οδηγού να μην περάσει τη γραμμή στάσης με κόκκινο φανό στην πορεία του αφορά οποιοδήποτε τμήμα του οχήματός του (με παραπομπή στη Ryan v Smith [1967] 1 All ER 611). Στη σελ.258 του ιδίου Συγγράμματος αναφέρεται ότι, αν το όχημα πέρασε - με οποιοδήποτε μέρος του - τη γραμμή στάσης ενόσω ο φωτεινός σηματοδότης δεν ήταν κόκκινος, τότε φαίνεται να μην διαπράττεται οποιοδήποτε αδίκημα. Στο σύγγραμμα Wilkinson´s Road Traffic Offences, Tenth edition, σελ. 258, αναφέρεται ότι αν τα φώτα τροχαίας δείχνουν πράσινη ένδειξη για την κυκλοφορία προς ανατολική - δυτική κατεύθυνση, τα δικαστήρια δικαιούνται να συνάξουν από το γεγονός αυτό, το συμπέρασμα ότι η ένδειξη στα φώτα τροχαίας για την κυκλοφορία ως η κατεύθυνση βορρά - νότου είναι κόκκινη. Αυτό αναφέρεται με παραπομπή στις Wells v Woodward

(1956)54 LGR 142, Pacitti v Copeland [1963] SLT (Notes) 52). " Ο παραπονούμενος-Μ.Κ.2 όμως, ανέφερε ότι μπορεί να υπάρχει πρόβλημα στη λειτουργία των συγκεκριμένων φώτων τροχαίας και ότι του ξανασυνέβηκε παρόμοιο περιστατικό, να του ανακόπτουν την πορεία σε εκείνο το σημείο διερχόμενα οχήματα. Υπάρχει λοιπόν αμφιβολία από την προσκομισθείσα μαρτυρία, ως προς το εάν οι συγκεκριμένοι αντιτιθέμενοι σηματοδότες λειτουργούν κανονικά ως προς το να ανάβει στον ένα το κόκκινο φως όταν ανάβει στον άλλον το πράσινο. Ούτε και παραβλέπω ότι δεν παραπονέθηκε για το θέμα της χρήσης κινητού όταν αντιμετώπισε πρόσωπο με πρόσωπο την κατηγορούμενη στο φούρνο Ζορπάς, κάτι το οποίο θα αναμενόταν να το πράξει, με αποτέλεσμα να παραμένει κάποια λογική αμφιβολία στο μυαλό μου ως προς το εάν όντως διεπράχθηκε κι εκείνο το αδίκημα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η ποιότητα της μαρτυρίας για την κατηγορούσα αρχή είναι τέτοια, που συνολικά ορωμένη, δηλαδή σε συνδυασμό και με τη μαρτυρία της κατηγορούμενης - η οποία ήταν σταθερή και χωρίς αντιφάσεις, μαρτύρησε κατά τρόπο άμεσο και φυσικό στο Δικαστήριο κι επέμενε στην αθωότητά της μέχρι τέλους - να μην μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα ενοχής. Δεν παύω να έχω κατά νου ότι η παρούσα υπόθεση είναι μία ποινική υπόθεση, όπου το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής, η οποία πρέπει να αποδείξει την ενοχή της κατηγορούμενης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Woolmington v. D.P.P., (25 Cr. App. R.72) Χαρίτωνος και άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. Σελ. 40). Παραμένει λογική αμφιβολία στο μυαλό μου ως προς το εάν η κατηγορούμενη είναι ή όχι ένοχη για τα δύο αδικήματα, οπότε δεν μπορώ να προχωρήσω στο να την καταδικάσω για αυτά. ( Τούμπας ν. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος ν.Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97).Ως εκ των πιο πάνω η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση και με τις δύο κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. ........................... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο