Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Χαράλαμπου Στυλιανού, Υποθ. αρ.: 5/18, 1/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2018:4 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Υποθ. αρ.: 5/18 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v. Χαράλαμπου Στυλιανού Κατηγορουμένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 1 Φεβρουαρίου 2018 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Παπαλοΐζου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σ. Αργυρού Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν παραδοχής, ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος σε τέσσερις κατηγορίες για τα αδικήματα της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 61,95 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (κατηγορίες 1 και 2 αντίστοιχα) και ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 994,43 γραμμαρίων κοκαΐνης (κατηγορίες 3 και 4 αντίστοιχα). Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 22.12.17 στη Λακατάμια. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, είναι τα ακόλουθα: Στις 22.12.17 και περί τις 18:35, ενόσω μέλη της Τροχαίας Αρχηγείου του Ειδικού Ουλαμού Μοτοσικλετιστών βρίσκονταν σε περιπολία στην οδό Ακαδημίας στη Λακατάμια, εντόπισαν μια μοτοσικλέτα, μάρκας ΚΤΜ, να κινείται στο αντίθετο ρεύμα και έκαναν επαναστροφή με πρόθεση την ανακοπή της για έλεγχο. Σε απόσταση περίπου 50 μέτρων η μοτοσικλέτα εντοπίστηκε σταθμευμένη δίπλα από όχημα, με τον οδηγό της καθήμενο σε αυτή, έχοντας την σε λειτουργία και να συνομιλεί με τον οδηγό του οχήματος το οποίο βρισκόταν επίσης σε λειτουργία. Μόλις οι δύο οδηγοί αντιλήφθηκαν την παρουσία μελών της Αστυνομίας, ο οδηγός του οχήματος κινήθηκε με όπισθεν, εκκίνησε απότομα και έφυγε αναπτύσσοντας ταχύτητα. Ο Ε./Α.5191 Ν. Πέτρου, Μ.Κ.7 επί του κατηγορητηρίου, ακινητοποίησε τον οδηγό της μοτοσικλέτας για έλεγχο. Διαπιστώθηκε πως ο οδηγός ήταν ο Κατηγορούμενος και κατά την έρευνα, εντοπίστηκε στην κατοχή του, στην τσέπη της φόρμας του, μια αεροστεγώς κλειστή διαφανής συσκευασία η οποία περιείχε ξηρή φυτική ύλη κάνναβης. Ο Ε./Α.5191 παρέλαβε τη συσκευασία ως τεκμήριο και την υπέδειξε στον Κατηγορούμενο. Αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών το οποίο διέπραττε και του επέστησε την προσοχή στον Νόμο, αυτός απάντησε «έδωκε μου το ο καννάουρος να το πάρω για 30 ευρώ». Ο Κατηγορούμενος συνελήφθη για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών και αφού του εξηγήθηκε ο λόγος της σύλληψης του και του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή στον Νόμο, αυτός απάντησε «εν έχω να φάω, έκαμα λάθος, ξέρω το». Ακολούθως ο Κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. Λευκωσίας όπου και παραδόθηκε όπως και τα ναρκωτικά. Την ίδια μέρα και περί τις 16:45, κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του Κατηγορουμένου, μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. διενήργησαν έρευνα στην παρουσία του Κατηγορουμένου, στην οικία του στην οδό Τεύκρου 6Α, στη Λακατάμια. Κατά τη διάρκεια της έρευνας εντοπίστηκε στην κατοχή του Κατηγορουμένου, σε ερμάρι εντός του υπνοδωματίου του μια σχολική τσάντα εντός της οποίας υπήρχαν βιβλία και ένα διαφανές τσαντάκι το οποίο περιείχε πέντε νάιλον διαφανή σακούλια αεροστεγώς κλειστά, το καθένα σε ξεχωριστή διαφανή συσκευασία και περιείχαν άσπρη σκόνη. Σε ερώτηση τι περιείχαν οι συσκευασίες ο Κατηγορούμενος απάντησε «εν κόκα». Τότε ο Αστ. 3807 Ι. Ιωάννου, Μ.Κ.6 επί του κατηγορητηρίου, πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών που διέπραττε και κατόπιν επίστησης, ο Κατηγορούμενος απάντησε «εδώκαν μου την να τη φυλάξω». Ακολούθως εντός του ιδίου ερμαριού, εντοπίστηκε ένα χάρτινο κουτί με την επιγραφή Loctek εντός του οποίου υπήρχαν καλώδια, βίδες, εγχειρίδια και τρία νάιλον διαφανή σακούλια αεροστεγώς κλειστά το καθένα σε ξεχωριστή διαφανή συσκευασία και περιείχαν άσπρη σκόνη. Ερωτηθείς ο Κατηγορούμενος για το περιεχόμενο τους, αυτός απάντησε «εν τζιαι τούτη κόκα». Ο Μ.Κ.6 τον πληροφόρησε εκ νέου για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ναρκωτικών που διέπραττε και κατόπιν επίστησης ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε απάντηση. Μερικά λεπτά αργότερα, εντοπίστηκαν εντός του υπνοδωματίου σε σχολική τσάντα οκτώ νάιλον διαφανή σακουλάκια τύπου zip lock, τα οποία περιείχαν ξηρή φυτική ύλη που έμοιαζε με κάνναβη. Ο Μ.Κ.6 τον πληροφόρησε ξανά για το αδίκημα που διέπραττε και του επέστησε την προσοχή στον Νόμο, και ο Κατηγορούμενος απάντησε «εν χόρτο, εν για δική μου χρήση». Στην συνέχεια εντοπίστηκε εντός του υπνοδωματίου μια ζυγαριά ακριβείας με το κουτί της, η οποία περιείχε ίχνη ξηρής φυτικής ύλης ομοιάζουσας με κάνναβη. Κατόπιν νέας επίστησης, ο Κατηγορούμενος απάντησε «την έχω για να ζυάζω το πράμα μου». Οι επιστημονικές εξετάσεις, οι οποίες διενεργήθηκαν αργότερα, κατέδειξαν πως οι ανωτέρω οκτώ συσκευασίες με άσπρη σκόνη περιείχαν συνολικά 994,43 γραμμάρια κοκαΐνης, ενώ η συνολική ανερευθείσα ποσότητα κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη ανέρχετο στα 61,95 γραμμάρια κάνναβης. Στις 30.12.17 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στην οποία παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων. Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του Κατηγορουμένου εστιάστηκε στην άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου και στο λευκό ποινικό μητρώο του. Αναφέρθηκε επίσης στον μειωμένο ρόλο του ως απλού αποθηκάριου, στους οικονομικούς λόγους που τον ώθησαν να προβεί στην αξιόποινη συμπεριφορά του και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις προσωπικές του συνθήκες, κυρίως στο νεαρό της ηλικίας του και στα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, καλώντας το Δικαστήριο να επιδείξει τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αφορούν ναρκωτικά είναι δεδομένη και αντανακλάται πρωτίστως στις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές, οι οποίες και αποτελούν τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής (βλ. Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632). Τα σοβαρότερα αδικήματα στην παρούσα υπόθεση είναι αυτά της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β, για τα οποία προβλέπεται ως μέγιστη η ποινή φυλάκισης δια βίου. Το αδίκημα της απλής κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι 12 έτη ή χρηματική ποινή ή και τις δύο, ενώ για το αδίκημα της απλής κατοχής ναρκωτικών τάξεως Β προβλέπεται ως μέγιστη ποινή φυλάκισης 8 ετών ή χρηματική ποινή ή και οι δύο. To Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα η οποία απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια ενόψει των πολύ σοβαρών συνεπειών της χρήσης αυτών, κυρίως από νεαρά άτομα. Αυτή η διαπίστωση, σε συνδυασμό με την έξαρση η οποία δυστυχώς παρατηρείται σε τέτοιας φύσης αδικήματα, επιβάλλει την ανάγκη αντιμετώπισης τους με αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, στα πλαίσια της προσπάθειας των Δικαστηρίων προς καταπολέμηση της διασποράς των ναρκωτικών και προστασία του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου, αποδίδοντας περιορισμένη βαρύτητα στις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Marius v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ, 155/14, ημ. 27.5.15, αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την ανησυχητική εξάπλωση των ναρκωτικών και την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών: «Σοβαρότητα που έχει τονιστεί κατ΄ επανάληψη σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κοινή συνισταμένη των οποίων είναι ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια καταπολέμησης της μάστιγας των ναρκωτικών, τα οποία ενσπείρουν τον πόνο, τη δυστυχία και την εξαθλίωση σε ένα μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας. . Ούτε περαιτέρω οι προσωπικές τους συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων και των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν, μπορούν να αφεθούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής που σε υποθέσεις ναρκωτικών είναι δεδομένη.» Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Valdez κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 144/16 και 145/16, ημ. 21.2.17. Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς επίσης και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση εμπορίας τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή. Υποθέσεις κατοχής και εμπορίας ναρκωτικών τάξεως Α διαχρονικά επισύρουν αυστηρές ποινές. Στην υπόθεση Sak (ανωτέρω) γίνεται αναφορά σε παλαιότερη νομολογία, από την οποία θεωρούμε χρήσιμη την παραπομπή στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297 στην οποία η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στην υπόθεση Memic v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 197/11, ημ. 16.4.14, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών στον εφεσείοντα ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή σε δύο κατηγορίες, για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 915,27 γρ. κοκαΐνης, έχοντας τον ρόλο μεταφορέα της εν λόγω ποσότητας. Στην υπόθεση Marius v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 ετών για συνωμοσία και 11 ετών για εισαγωγή και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Το Εφετείο επικύρωσε τις ποινές χαρακτηρίζοντας την 11ετή ποινή ως «αρκετά αυστηρή» όμως όχι σε τέτοιο βαθμό που να χαρακτηριζόταν ως έκδηλα υπερβολική. Στην υπόθεση Valdez κ.ά. v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), το Εφετείο επικύρωσε τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 8 ετών στις κατηγορίες για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης στους εφεσείοντες οι οποίοι παραδέχθηκαν ενοχή, είχαν τον ρόλο μεταφορέα έναντι χρηματικής αμοιβής και με δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Almeida v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 22/15, ημ. 7.7.17, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών στον εφεσείοντα για εισαγωγή και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2.832,9 γραμμαρίων κοκαΐνης. Ο εφεσείων ήταν 23 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, ανέλαβε τον ρόλο του μεταφορέα λόγω της δεινής του οικονομικής κατάστασης και κατονόμασε τον προμηθευτή του. Το Εφετείο έκρινε πως η εξαιρετικά μεγάλη σοβαρότητα των αδικημάτων δεν καθιστούσε την ποινή έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογείτο η επέμβαση του. Στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 96/16, 100/16 και 101/16, ημ. 28.11.17, οι δύο εφεσείοντες κρίθηκαν ένοχοι από το Κακουργιοδικείο για συνωμοσία προς διάπραξη του κακουργήματος της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 999,1 γραμμαρίων κοκαΐνης και τους επιβλήθηκαν ποινές 3 ½ και 3 ετών αντίστοιχα. Τόσο η καταδίκη όσο και οι ποινές επικυρώθηκαν κατ΄ έφεση. Όσον αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, οι ποινές κυμαίνονται αναλόγως της ποσότητας και των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Ανδρέου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 163/15, ημ. 11.7.16, το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 ½ ετών και 6 μηνών αντίστοιχα για τα αδικήματα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 996,8 γραμμαρίων κάνναβης και 45,97 γραμμαρίων κάνναβης. Το Εφετείο μείωσε την πρώτη σε 3 ½ έτη λόγω κυρίως των προσωπικών τραγικών συνθηκών του εφεσείοντος, του επιπόλαιου τρόπου εμπλοκής του στη διάπραξη του αδικήματος, του λευκού ποινικού μητρώου του, της ηλικίας του και της παραδοχής του. Στην υπόθεση Αποστόλου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 153/17, ημ. 27.9.17, ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος, κατόπιν ακρόασης, για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 137,3348 γραμμαρίων κάνναβης και κατόπιν παραδοχής για το αδίκημα κατοχής της ίδιας ποσότητας. Η καταδίκη και η πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή των 15 μηνών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια επικυρώθηκαν κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Νικολάου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. αρ. 33/16, ημ. 19.10.17, το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών για τα αδικήματα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 59,9173 γραμμαρίων κάνναβης και 217 φυτών κάνναβης καθώς επίσης και της καλλιέργειας των 217 φυτών κάνναβης. Ο εφεσείων ήταν 28 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, άγαμος και άνεργος και είχε ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης εντός του Τμήματος των Φυλακών. Το Εφετείο επικύρωσε τις ποινές λέγοντας πως το Κακουργιοδικείο συνυπολόγισε ορθώς όλα τα ενώπιον του στοιχεία. Βεβαίως είναι γνωστή η νομολογιακή αρχή πως οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για παρόμοιας φύσης αδικήματα, όμως δεν αποτελούν ένα σταθερό δείκτη καθορισμού ποινής καθότι η ποινή σε κάθε υπόθεση εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά αυτής και του παραβάτη. Σχετική είναι η υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1. Η παρούσα υπόθεση καθίσταται σοβαρή κυρίως λόγω του ότι αφορά σε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α και δη μεγάλης ποσότητας, ήτοι 994,43 γραμμαρίων κοκαΐνης. Σε αυτή προστίθεται και η σαφώς μικρότερη ποσότητα των 61,95 γραμμαρίων κάνναβης που είναι ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β. Είναι όντως ανησυχητικό και συνάμα λυπηρό εάν αναλογιστεί κανείς τις συνέπειες της διοχέτευσης μιας τόσο μεγάλης ποσότητας στην αγορά και είναι βεβαίως ευτύχημα πως η παρουσία και επέμβαση της Αστυνομίας τη δεδομένη χρονική στιγμή είχε ως τελικό αποτέλεσμα τον εντοπισμό ολόκληρης της επίδικης ποσότητας και κυρίως τον αποκλεισμό της διασποράς της σε χρήστες. Δεν διαφεύγει την προσοχή μας πως, σύμφωνα με την αδιαμφισβήτητη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης, ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης αλλά πως αυτός είχε τον ρόλο του απλού αποθηκάριου και μεταφορέα τόσο της επίδικης ποσότητας κοκαΐνης όσο και της επίδικης ποσότητας κάνναβης, εκτελώντας οδηγίες και εντολές άλλου προσώπου το οποίο ήταν αυτό που θα διοχέτευε τα ναρκωτικά στην αγορά. Είναι σε αυτά τα πλαίσια που προφανώς ο Κατηγορούμενος προέβη στη μεταφορά της ποσότητας κάνναβης η οποία βρέθηκε στην κατοχή του κατά την ανακοπή του από την Αστυνομία. Παρόλο που ο Κατηγορούμενος δεν εμπλέκεται άμεσα στην παροχή απ΄ ευθείας ναρκωτικών σε χρήστες, εντούτοις, όπως άλλωστε αναγνώρισε και ο συνήγορος του, ακόμα και ο ρόλος του αποθηκάριου ή και μεταφορέα έχει τη σημασία του σε μια παράνομη δραστηριότητα διακίνησης ναρκωτικών. Είναι αυτονόητο πως η φύλαξη και η αλυσίδα διακίνησης ναρκωτικών με ασφάλεια αποτελεί αναπόσπαστο μέρος μιας επιτυχούς επιχείρησης ναρκωτικών και επομένως, άτομα όπως ο Κατηγορούμενος έχουν τον δικό τους βασικό και χρήσιμο, αν και περιορισμένο χρονικά, ρόλο. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466: «Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα. Αυτό, βέβαια, δεν πρέπει να ερμηνευτεί ότι σε οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών δεν πρέπει να επιβάλλεται αυστηρότερη ποινή από ότι σε περιστασιακούς προμηθευτές, παρ' όλον ότι η διαφορά δεν είναι πάντοτε και ευδιάκριτη.» Ο συνήγορος του Κατηγορουμένου απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων αφενός στην ψυχολογική κατάσταση του Κατηγορουμένου κατά τον ουσιώδη χρόνο και αφετέρου στην οικονομική ανάγκη που είχε. Στο παρόν στάδιο είναι χρήσιμο να λεχθεί πως σύμφωνα με την Ψυχιατρική Βεβαίωση του Ιανουαρίου του 2018 του Δρος Μάριου Ευσταθίου, Ψυχίατρου, το 2013 ο Κατηγορούμενος διαγνώστηκε με Διπολική Διαταραχή και έκτοτε λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Σύμφωνα με Επιστολή ημ. 19.1.18 με θέμα την Αξιολόγηση του Κατηγορουμένου ο Δρ Λάμπρος Σαμαρτζής, Ψυχίατρος των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, περιγράφει την πάθηση του Κατηγορουμένου ως σοβαρή ψυχική διαταραχή με εξάρσεις και υφέσεις. Ο Δρ Σαμαρτζής αναφέρει συγκεκριμένα πως ο Κατηγορούμενος πάσχει από διπολική διαταραχή τύπου 2 με κακή λειτουργικότητα, παρουσιάζει συνοσυρρότητα με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και πάσχει από εθισμό σε παράνομες ουσίες (κάνναβη). Παρουσιάζει περίπου 3-4 επεισόδια κατάθλιψης τον χρόνο τα οποία δεν έχουν την ίδια χρονική διάρκεια. Παρουσιάζει επίσης έντονη ιδεοψυχαναγκαστική συμπτωματολογία, ήτοι έντονο στρες, στρώνει το κρεβάτι του με τη ρίγα, δεν αντέχει όταν τα ρούχα του δεν είναι διπλωμένα, ασχολείται συνεχώς με το συγύρισμα, τη μέτρηση, την ευθυγράμμιση και τη συμμετρία στον χώρο όπου ζει. Η διαταραχή που παρουσιάζει συνοδεύεται επίσης από μειωμένη ικανότητα προσοχής και συγκέντρωσης, παρορμητικότητα, υποβολιμότητα και μειωμένη κριτική ικανότητα, τα οποία είναι περισσότερο έκδηλα στη φάση της υποτροπής. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων περνούσε καταθλιπτικό επεισόδιο και δεν ένιωθε καθόλου καλά ψυχολογικά λόγω υποτροπής της χρόνιας νόσου και έντονου ψυχοοικονομικού στρες. Σύμφωνα με την αναντίλεκτη θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης ο Κατηγορούμενος όφειλε το ποσό των €1.000 στα άτομα που τον προμήθευαν με κάνναβη για προσωπική του χρήση, τον πίεζαν για πληρωμή και έτσι αυτός αποδέχθηκε να παραλάβει και κρατήσει την επίδικη ποσότητα μέχρι να του έδιδαν οδηγίες για να τους την επιστρέψει. Δέχθηκε να προβεί στη μεταφορά της κάνναβης έναντι ποσού €30. Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, διαφαίνεται και δεχόμαστε πως η ψυχική κατάσταση του Κατηγορουμένου, όπως αυτή έχει περιγραφεί ανωτέρω, σχετίζεται με την επίδικη εγκληματική του δραστηριότητα. Λαμβάνουμε υπόψιν πως ο Κατηγορούμενος πάσχει από μια σοβαρή συναισθηματική διαταραχή και παρόλο που τυγχάνει παρακολούθησης και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, εντούτοις έχει περιόδους υποτροπής κατά τις οποίες παρουσιάζει παρορμητικότητα, υποβολιμότητα και κατάθλιψη. Αυτή η κατάσταση επηρεάζει τον αυτοέλεγχο και τις αντιστάσεις του και ταυτόχρονα τον καθιστά πιο ευάλωτο και επιρρεπή σε παροτρύνσεις από τρίτα πρόσωπα, όπως συνέβη και στην υπό κρίση περίπτωση. Ο Κατηγορούμενος, σε κατάσταση κατάθλιψης και υποτροπής και υπό την οικονομική πίεση για αποπληρωμή της οφειλής του, ενέδωσε στην πρόταση για συμμετοχή του σε αυτή την παράνομη δραστηριότητα. Παρόλο που αυτή η ψυχική κατάσταση του Κατηγορουμένου ουδόλως αποτελεί δικαιολογία ή απαλλαγή από την ποινική ευθύνη διάπραξης τέτοιων σοβαρών αδικημάτων σχετιζομένων με ναρκωτικά και μάλιστα αυτής της ποσότητας και κατηγορίας, καθότι ο Κατηγορούμενος είχε πλήρη επίγνωση της φύσης και των συνεπειών των πράξεων του, εντούτοις αυτή η κατάσταση επενεργεί ως ελαφρυντικό υπό την έννοια και στον βαθμό όπως επεξηγείται ανωτέρω - βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125. Όπως ορθώς επεσήμανε ο συνήγορος Υπεράσπισης, οι οικονομικές δυσκολίες του Κατηγορουμένου δεν αποτελούν βάσιμη δικαιολογία για να καταφύγει σε αυτή την σοβαρή παράνομη δραστηριότητα. Εάν δεχόμασταν πως άτομα που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση και γενικώς σε οποιασδήποτε μορφής δύσκολη θέση μπορούν να προσφεύγουν σε εγκληματικές δραστηριότητες για να αποκομίζουν όφελος, αυτό θα συνιστούσε ρήγμα στην κοινωνία και καταστρατήγηση του ρόλου του Δικαστηρίου στη διατήρηση της νομιμότητας. Σχετικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Φάντης v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 61. Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο πως παρά τη διαπιστωθείσα ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, εντούτοις το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση δεν ατονεί, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά της υπόθεσης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 245 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνουμε ως ελαφρυντικό παράγοντα το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου. Λαμβάνουμε ακόμα υπόψιν την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου για τη διάπραξη των αδικημάτων, καθώς επίσης και το ότι συνεργάστηκε με την Αστυνομία δίδοντας τη συγκατάθεση του για έρευνα της οικίας του. Η άμεση παραδοχή αποτελεί στοιχείο έμπρακτης ένδειξης μεταμέλειας, η οποία πρέπει να αμείβεται με την ανάλογη έκπτωση. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 «η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης.» Δεν μας διαφεύγει ακόμα πως ενώ αρχικά ο Κατηγορούμενος ανέφερε στην Αστυνομία προφορικά κάποια στοιχεία, τελικώς αρνήθηκε να προβεί σε γραπτή κατάθεση. Όπως ανέφερε ο συνήγορος, αυτή η στάση του οφείλεται στον φόβο του για την ασφάλεια του ιδίου αλλά και της μητέρας του εφόσον από τη μέρα της σύλληψης του διάφορα άγνωστα πρόσωπα επισκέπτονται και τηλεφωνούν στη μητέρα του και τις πρώτες μέρες της σύλληψης του περνούσαν συνεχώς έξω από την οικία της όπου διαμένει μόνη με την αδελφή του. Είναι κατανοητοί οι λόγοι οι οποίοι εμποδίζουν τον Κατηγορούμενο να προβεί σε περαιτέρω αποκαλύψεις. Τέλος, λαμβάνουμε υπόψιν τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, όπως αυτές περιέχονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρθηκαν εκτενώς και στην αγόρευση του συνηγόρου Υπεράσπισης. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψιν πως ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 22 ετών, άγαμος και πριν τη σύλληψη του διέμενε με τη μητέρα και την αδελφή του, 15 ετών, στην ιδιόκτητη πατρική οικία στη Λακατάμια. Προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια, χαμηλής κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης. Η μητέρα του εργάζεται ως γραφέας ενώ ο πατέρας του παρουσιάζει τύφλωση και στα δύο μάτια, είναι ανίκανος για εργασία και από το 2010 στηρίζεται οικονομικά με μηνιαία κρατικά επιδόματα ως δικαιούχος σύνταξης ανικανότητας με ποσοστό ανικανότητας 75%. Τα τελευταία τρία έτη ο πατέρας του μετακινήθηκε στο Οικοτροφείο της Σχολής Τυφλών και διατηρεί αραιή επικοινωνία με τα παιδιά του. Οι γονείς του Κατηγορουμένου χώρισαν όταν αυτός ήταν 18 ετών. Ο Κατηγορούμενος βίωσε παιδική και εφηβική ηλικία με άσχημες αναμνήσεις, λόγω των βιωμάτων του από τις συχνές συγκρούσεις και τους διαπληκτισμούς μεταξύ των γονέων του. Ο Κατηγορούμενος είναι απόφοιτος Λυκείου. Αφού υπηρέτησε για 6 μήνες στην Εθνική Φρουρά, πήρε απαλλαγή λόγω του προβλήματος του. Λόγω της κατάστασης του πατέρα του, ο Κατηγορούμενος ανέλαβε από νωρίς ευθύνες και υποχρεώσεις ενός ενήλικα και εργαζόταν από πολύ μικρός για να συντηρήσει τη μητέρα και την αδελφή του, καθότι το μηνιαίο εισόδημα της μητέρας του είναι χαμηλό και δεν αρκεί για τη συντήρηση των παιδιών της και κυρίως για κάποια φάρμακα του Κατηγορουμένου τα οποία δεν του χορηγούνται δωρεάν αλλά αγοράζει από φαρμακείο. Αρχικά εργαζόταν ως υπάλληλος σε βενζινάδικο και τον τελευταίο 1 ½ χρόνο, μέχρι τη σύλληψη του, σε καφετέρια. Σύμφωνα με διάφορες Βεβαιώσεις, μεταξύ των ετών 2015-2017 ο Κατηγορούμενος εργάστηκε σε λογιστικό γραφείο, καφετέρια και ταβέρνα και χαρακτηρίζεται ως εργατικό, πρόθυμο, ικανό και υπεύθυνο άτομο. Από το 2015 ενεγράφη και φοιτά σε Ιδιωτικό Κολλέγιο στον Κλάδο Computer Science και για την κάλυψη του κόστους των σπουδών του συνήψε δάνειο στο όνομα του, ύψους €33.920 για το οποίο καταβάλλει μηνιαία δόση. Όσον αφορά την ψυχική κατάσταση του Κατηγορουμένου, πέραν των όσων εκτίθενται ανωτέρω, κρίνουμε σκόπιμη την εκ νέου παραπομπή στην Ψυχιατρική Βεβαίωση του Ιανουαρίου του 2018 του Δρος Ευσταθίου, σύμφωνα με την οποία το 2012 ο Κατηγορούμενος παρακολουθείτο από άλλο Ψυχίατρο και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία λόγω Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής και Μείζονος Καταθλιπτικής Διαταραχής. Στις 8.11.13 ο Δρ Ευσταθίου διέγνωσε Διπολική Διαταραχή και έκτοτε του χορηγεί φαρμακευτική αγωγή και θεραπεία. Κατόπιν παραπομπής από τον Δρα Ευσταθίου του Κατηγορουμένου σε μελέτη ύπνου, τον Ιούλιο του 2017 ο Κατηγορούμενος διαγνώστηκε από τον ειδικό Πνευμονολόγο Δρα Ανδρέα Ζαχαριάδη με Αποφρακτικού Τύπου Υπνοαπνοικό Σύνδρομο ήπιας βαρύτητας και του δόθησαν οι κατάλληλες θεραπευτικές οδηγίες. Συμμετείχε σε γνωσιακού τύπου ψυχοθεραπεία με την Κλινική Ψυχολόγο Δρα Ελένη Καραγιάννη από τον Ιανουάριο του 2014 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2016 και δόθηκε έμφαση στη σταθερή ενασχόληση του με σωματική άσκηση ενώ κατά περιόδους εργάστηκε με μερική απασχόληση, όπως αναφέρεται ανωτέρω. Σύμφωνα με επιστολή ημ. 8.1.18 από τον κ. Π. Τσολιά, Υπεύθυνο Αρχείου και Επόπτη Γραφείου Παραλαβών & Απολύσεων του Τμήματος Φυλακών, στις 5.1.18 αμέσως μετά την παραλαβή του στις Φυλακές, ο Κατηγορούμενος έτυχε εξέτασης από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών και τέθηκε σε φαρμακευτική αγωγή. Εξετάστηκε και από Ιατρικό Λειτουργό (παθολόγο) ο οποίος διαπίστωσε πως η γενική κατάσταση του Κατηγορουμένου είναι καλή, είναι κατάλληλος για εργασία και γυμναστική και έχει καλή διανοητική κατάσταση νοουμένου ότι λαμβάνει τη φαρμακευτική του αγωγή. Η Δρ Αγάθη Βαλανίδου, Ψυχίατρος, Βοηθός Διευθύντρια Κλινικής-Τμήματος, στις Φυλακές, σε Ψυχιατρική της Έκθεση ημ. 18.1.18, επιβεβαιώνει πως ο Κατηγορούμενος παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στο Τμήμα Φυλακών από τις 5.1.18 και προσθέτει πως ο Κατηγορούμενος επιθυμεί συνεργασία με πρόγραμμα απεξάρτησης λόγω της χρήσης κάνναβης, τις συνέπειες της οποίας αντιλαμβάνεται, καθώς επίσης πως λόγω της συμπτωματολογίας αναπτύσσει καταθλιπτικές περιόδους κατά τις οποίες δύναται να καταστεί υποβόλιμος έχοντας αδυναμία να χειριστεί τα προβλήματα του, εξ ου και του χορηγείται φαρμακευτική αγωγή. Δεν μας διαφεύγει το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου. Αυτό το ζήτημα απασχόλησε το Εφετείο στην υπόθεση Marius (ανωτέρω) όπου λέχθηκε πως «Υιοθετούμε ως ορθή την προσέγγιση του Κακουργιοδικείου επί του θέματος, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι ναι μεν το νεαρό της ηλικίας ενός παραβάτη δεν πρέπει να παραγνωρίζεται στο στάδιο επιμέτρησης της ποινής, αλλά ειδικά σ΄ ότι αφορά τον τομέα των ναρκωτικών θα πρέπει να αναπτύξουν ιδιαίτερες αντιστάσεις, σκεπτόμενοι ότι αυτά προορίζονται κυρίως για συνομήλικους τους, στην εξαθλίωση των οποίων συμβάλλουν με την εμπλοκή στη διακίνηση τους.» Αυτό βεβαίως δεν συνεπάγεται πως δεν αποδίδεται καμιά βαρύτητα στο νεαρό της ηλικίας ενός παραβάτη, κάτι το οποίο και σαφώς συνεκτιμούμε για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής. Η όποια προσπάθεια για απεξάρτηση του Κατηγορουμένου αναμφίβολα αποτελεί θετικό στοιχείο το οποίο πάντοτε επικροτείται από το Δικαστήριο (βλ. Χριστοφίδης v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148 και Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463), πλην όμως στην υπό κρίση περίπτωση θεωρούμε πως αυτή αποκτά περιορισμένη βαρύτητα εφόσον ο Κατηγορούμενος δεν είναι απλός χρήστης αλλά εμπλέκεται σε αδικήματα κατοχής με σκοπό την προμήθεια και μάλιστα μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών και δη τάξεως Α. Τέλος, συνεκτιμούμε την ψυχολογική κατάσταση του Κατηγορουμένου για την οποία ο ίδιος αναζήτησε βοήθεια και λαμβάνει θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή. Το σύνολο των προσωπικών του περιστάσεων καταδεικνύει πως, παρά τα όποια προβλήματα, οικογενειακά και ψυχολογικά, ο Κατηγορούμενος από νεαρή ηλικία επέδειξε θέληση και κατάφερε να αντιμετωπίσει τη δική του κατάσταση με θεραπεία και αγωγή και συνάμα να στηρίξει τη μητέρα και αδελφή του, κτίζοντας παράλληλα και το δικό του μέλλον. Ο συνήγορος Υπεράσπισης επικαλέστηκε το σύγγραμμα «Δικανική Ψυχιατρική» του Γιώργου Αλεβιζόπουλου, για να καταδείξει τη φύση της κατάστασης του Κατηγορουμένου και τους ενδεχόμενους κινδύνους που αυτή δύναται να προκαλέσει προς τον ίδιο, μέχρι και τάσεις αυτοκτονίας, πλην όμως θεωρούμε πως όλα τα Ιατρικά Πιστοποιητικά τα οποία έχουν τεθεί ενώπιον μας συνηγορούν υπέρ της θέσης πως η κατάσταση του Κατηγορουμένου, ακόμα και στις περιόδους υποτροπής, δύναται να τύχει επαρκούς αντιμετώπισης με φαρμακευτική αγωγή και εντός Φυλακών. Στο σημείο αυτό κρίνουμε χρήσιμη την αναφορά στις ακόλουθες δύο υποθέσεις που αφορούν σε ναρκωτικά και οι οποίες είναι διαφωτιστικές ως προς την αρχή πως θα πρέπει να δίδεται η ανάλογη βαρύτητα στα ψυχολογικά προβλήματα ενός κατηγορουμένου. Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 478 η ποινή των 14 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα μειώθηκε από το Εφετείο σε 12 έτη. Στην εν λόγω υπόθεση ο εφεσείων παραδέχθηκε εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6.453,34 κιλών ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Το Εφετείο μείωσε την ποινή καθότι έκρινε πως οι προσωπικές περιστάσεις του εφεσείοντος, και ειδικότερα τα ψυχολογικά του προβλήματα, θα μπορούσαν να είχαν προσμετρήσει περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου. Στην υπόθεση Ευρυπίδου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. αρ. 187/13, ημ. 22.5.14, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής 2.818,77 κιλών φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας σχεδόν 26 ετών, από διαλυμένη οικογένεια, με πολλές οικονομικές δυσκολίες και αντιμετώπιζε ανέκαθεν σωρεία ψυχολογικών προβλημάτων που τον οδήγησαν στην εγκατάλειψη του σχολείου αρχικά και στην απαλλαγή του από μικρό μέρος της στρατιωτικής του θητείας. Λαμβάνουμε επίσης υπόψιν και το γεγονός πως ο Κατηγορούμενος επιδεικνύει καλή διαγωγή στις Κεντρικές Φυλακές. Όπως έχει λεχθεί από τον συνήγορο του, από την πρώτη μέρα της κράτησης του επιδεικνύει ευγένεια και άψογη συνεργασία με το προσωπικό και τους συγκρατούμενους του και εργάζεται καθαρίζοντας τους κοινόχρηστους χώρους των Φυλακών. Σχετική είναι η υπόθεση Κιλινκαρίδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 233/13, ημ. 22.4.15. Τέλος, θεωρούμε πως όσον αφορά τον Κατηγορούμενο συντρέχουν οι παράγοντες του άρθρου 30
(4)(β) του περί Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών Ν.29/77, οι οποίοι καθιστούν τα αδικήματα λιγότερο σοβαρά, ήτοι το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου, το γεγονός πως αυτός διέπραξε τα αδικήματα παρασυρόμενος από πρόσωπα που κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν επιρροή σε αυτόν, ο βαθμός εξάρτησης του από τα ναρκωτικά, η μεταμέλεια του με την προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία απεξάρτησης και η απουσία των περιστατικών του εδαφίου (α) (ii)-(vii). Αναφορικά με το εδάφιο (i) του άρθρου 30(α) αναφέρουμε πως δεν έχει καταδειχθεί στην παρούσα πως ο Κατηγορούμενος ενεργούσε ως μέλος πολυμελούς ομάδας, όμως αναμφίβολα προκύπτει πως αυτός ενεργούσε οργανωμένα και σε συντονισμό με ακόμα ένα πρόσωπο. Συνεκτιμώντας αφενός την σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνάρτηση με τις προβλεπόμενες ποινές και τις συνθήκες διάπραξης αυτών και αφετέρου όλες τις προσωπικές και άλλες περιστάσεις του Κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με όλους τους παράγοντες που έχουμε αναπτύξει πιο πάνω, μη παραγνωρίζοντας την ανάγκη για αποτροπή, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες θα αντανακλούνται στην έκταση της ποινής. Ως εκ τούτου στον Κατηγορούμενο επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 1 κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται σε αυτά της δεύτερης κατηγορίας. Στην κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 10 μηνών. Στην κατηγορία 3 κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μην επιβληθεί ποινή καθότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται σε αυτά της τέταρτης κατηγορίας. Στην κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η έκτιση της ποινής του Κατηγορουμένου θα αρχίζει από τις 22.12.17 που αυτός τελεί υπό κράτηση. Όσον αφορά τα Τεκμήρια, οι τσάντες και τα κινητά τηλέφωνα να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους ενώ οι ναρκωτικές ουσίες κατάσχονται και να καταστραφούν. (Υπ). ....... Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. (Υπ). ....... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. (Υπ). ....... Σ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο