Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας ν. Γιώργος Μηλικούρης, Αρ. Υπόθεσης: 17305/15, 16/1/2018

(3), 27 και 31 του περί Προστασίας και Ευημερίας των Ζώων Νόμου 46(Ι)/94 και άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, (Κατηγορία 1). Κακομεταχείριση ζώου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(2)(α), 27 και 31 του Ν.46(Ι)/94 και του άρθρου 20 του Κεφ.154, (Κατηγορία 2). Κακομεταχείριση ζώου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(2)(β), 27 και 31 του Ν.46(Ι)/94 και του άρθρου 20 του Κεφ.154, (Κατηγορία 3). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών, κατηγορείται ότι κατά ή περί το έτος 2013 στη Δημοκρατία, μαζί με άλλα πρόσωπα, υπέβαλαν εσκεμμένα και χωρίς εύλογη αιτία σε ταλαιπωρία, τραυματισμό ή φόβο μία αλεπού. Επίσης, υπέβαλαν μία αλεπού σε κατάσταση επέλευσης φρικτού θανάτου και θανάτωσαν αυτήν για σκοπούς ψυχαγωγίας. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και έτσι διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκαν και κατέθεσαν τρεις μάρτυρες κατηγορίας ενώ ο Κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ως είχε δικαίωμα να πράξει και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Η μαρτυρία όσων κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά και δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Παραθέτω, ωστόσο, μια σύνοψη των θέσεων που κάθε ένας από αυτούς προέβαλε στο Δικαστήριο. Ως Μ.Κ.1 κατέθεσε ο Αστ.4855 Σάββας Συμεού, ο οποίος ανέφερε ότι στις 15.11.2014 έλαβε ανώνυμη πληροφορία μέσω τηλεφώνου, ότι στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης facebook σε δύο διαφορετικά προφίλ με τις ονομασίες «Giorgos Milikouris» και «Maria Milikouri» υπάρχουν δημοσιευμένα δύο βίντεο στα οποία φαίνεται ο κάτοχος του προφίλ με την ονομασία «Giorgos Milikouris» μαζί με άλλα άγνωστα πρόσωπα να παγιδεύουν μία αλεπού με μηχανισμό παγίδευσης και ακολούθως να τη θανατώνουν με τη χρήση κυνηγετικού όπλου. Μετά από εξετάσεις που διενήργησε στους πιο πάνω λογαριασμούς facebook, εντόπισε φωτογραφία με το όχημα ΕΝΥ180, στην οποία φαίνεται και ο χρήσης του λογαριασμού «Giorgos Milikouris». Επίσης μετά από έλεγχο σε σύστημα της Αστυνομίας, διαπίστωσε ότι, το προαναφερόμενο όχημα ανήκει στο Γεώργιο Μηλικούρη. Τόσο τα δύο βίντεο όσο και τα υπόλοιπα στοιχεία που εντόπισε στους λογαριασμούς facebook καταχωρήθηκαν σε ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 2). Αναγνώρισε, στη συνέχεια κάποιες από τις φωτογραφίες της δέσμης φωτογραφιών που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 3 και ανέφερε ότι απεικόνιζαν σκηνές που είδε στο βίντεο. Συγκεκριμένα, αναγνώρισε την 2η έως και 5η φωτογραφία του Τεκμηρίου 3 και αναφέρθηκε στο περιεχόμενο τους. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι δεν είναι ο ανακριτής της υπόθεσης, γι' αυτό δεν μπορούσε να απαντήσει στην υποβολή ότι η αστυνομία δεν διερεύνησε τους ισχυρισμούς του, ότι το όχημα στο οποίο αναφέρθηκε είναι διαγραμμένο και χαλασμένο και βρίσκεται στο σπίτι του Κατηγορούμενου, αλλά ούτε στην υποβολή ότι την ημέρα που έγινε το βίντεο ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο Τρόοδος για κυνήγι. Σε υποβολή ότι το στημένο βίντεο δεν το ανάρτησε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος αλλά η πρώην σύζυγος του και το έκανε για να τον ενοχοποιήσει, απάντησε ότι όταν έλαβε την πληροφορία, φαινόταν ότι το βίντεο αναρτήθηκε από το πρόσωπο που χειρίζεται το συγκεκριμένο λογαριασμό. Περαιτέρω, σε υποβολή ότι το βίντεο είναι στημένο, απάντησε ότι στο facebook βρέθηκε αυτό το βίντεο το οποίο φαίνεται ο Κατηγορούμενος και το αυτοκίνητο του. Ο Μ.Κ.2 Αστ.414 Κωνσταντίνος Ελευθερίου, ο οποίος υπηρετεί στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών ανέφερε ότι ετοίμασε Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Ο Μ.Κ.2, αναφέρθηκε επίσης στις ενέργειες που έκανε σε σχέση με το ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 2) και την εκτύπωση πέντε φωτογραφιών τις οποίες έδεσε σε βιβλιάριο φωτογραφιών (Τεκμήριο 3). Διευκρίνισε ότι η 1η φωτογραφία του Τεκμηρίου 3 ήταν ήδη έτοιμη στον ψηφιακό δίσκο και οι υπόλοιπες φωτογραφίες του Τεκμηρίου 3 δημιουργήθηκαν από το βίντεο με την ονομασία «Facebook video#7956393337894.mp4». Προέβαλε επίσης τα δύο βίντεο του ψηφιακού δίσκου (Τεκμήριο 2). Κατά την αντεξέταση του, σε ερώτηση κατά πόσο το βίντεο είναι αληθινό, είπε ότι είναι αυτό που του έδωσαν. Σε υποβολή ότι το μόνο που φαίνεται καθαρά στο βίντεο είναι το χαλασμένο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου και η φωνή του Κατηγορούμενου η οποία είναι συνέχεια μέσα στο facebook, απάντησε ότι δεν γνωρίζει για τι κατηγορείται ο Κατηγορούμενος επαναλαμβάνοντας ότι πήρε το βίντεο και αντίγραψε κάποιες φωτογραφίες. Ο ίδιος, δεν γνωρίζει ούτε πότε δημιουργήθηκαν οι φωτογραφίες ούτε πότε δημιουργήθηκε το βίντεο. Σε υποβολή ότι οι φωτογραφίες του Κατηγορουμένου είναι στο facebook της πρώην συζύγου του και στο δικό του, και ότι δεν χρησιμοποιεί εδώ και καιρό το facebook, ο Μ.Κ.2 απάντησε ότι δεν γνωρίζει την προέλευση των φωτογραφιών ούτε πως δημιουργήθηκαν. Σε υποβολή ότι το βίντεο είναι στυμμένο, ο Μ.Κ.2 απάντησε ότι δεν γνωρίζει γιατί δεν το δημιούργησε ο ίδιος, απλά αντίγραψε αυτά που του υποδείχθηκαν. Ο Μ.Κ.3 Αστ. 1459 Φωκάς Λάμπρου, ανέφερε ότι στις 29.11.2014 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Γιώργο Μηλικούρη (Τεκμήριο 6) αφού προηγουμένως τον πληροφόρησε για την υπόθεση που διερευνά και του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο. Την 21.1.2015 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Μαρία Σιακαλλή Μηλικούρη, σύζυγο του Κατηγορούμενου, αφού προηγουμένως την πληροφόρησε για την υπόθεση και της επέστησε γραπτώς την προσοχή της στο Νόμο. Ο Μ.Κ.3, ανέφερε περαιτέρω ότι στην ανακριτική κατάθεση της, η σύζυγος του Κατηγορούμενου, ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι δεν γνωρίζει ποιος δημιούργησε ούτε ποιος έβαλε το εν λόγω βίντεο στο facebook. Ο Μ.Κ.3 αναφέρθηκε επίσης στη διακίνηση τεκμηρίων. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε σε υποβολή ότι το βίντεο δεν είναι αληθινό, ότι δεν είναι ο αρμόδιος να ελέγξει τη γνησιότητα του βίντεο ή τον τρόπο που αυτό αναρτήθηκε στο facebook. Περαιτέρω, σε υποβολή ότι το όχημα του Κατηγορουμένου ήταν χαλασμένο και ότι ενώ είπε στην αστυνομία να ελέγξει τον ισχυρισμό του δεν το έπραξε, ανέφερε ότι το βίντεο βιντεογραφήθηκε σε προγενέστερο χρόνο από την ημερομηνία που η αστυνομία ενημερώθηκε για την ύπαρξη του και σε προγενέστερο χρόνο από την ανάκριση του Κατηγορουμένου, γι' αυτό δεν υπήρχε κανένας λόγος η αστυνομία να ελέγξει σε εκείνη τη χρονική στιγμή πού ήταν το όχημα, αφού αυτό πιθανόν να μετακινήθηκε μετά την κατασκευή του βίντεο. Ο Μ.Κ.4 Αστ.3807 Ιωάννης Ιωάννου, ανέφερε ότι στις 21.11.2014 παρέλαβε μέσω αλληλογραφίας από τον Αστ.4855 Σ. Συμεού ένα ψηφιακό δίσκο δεδομένων στον οποίον υπήρχαν αποθηκευμένα δεδομένα σε σχέση με υπόθεση θανάτωσης αλεπούς. Την 21.1.2015 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 7) και αφού του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι». Τον ψηφιακό δίσκο τον παρέδωσε στον Μ.Κ.3 για να τον μεταφέρει στο εργαστήριο φωτογραφίας της ΥΠΕΓΕ για εκτύπωση. Στην αντεξέταση του, είπε ότι δεν είναι τεχνικός ούτε καταλάβει από ηλεκτρονικούς υπολογιστές και μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να μπορεί να τοποθετηθεί στην υποβολή ότι το βίντεο δεν είναι αληθινό. Ανέφερε, περαιτέρω ότι δεν διερευνούσε οποιοδήποτε τροχαίο αδίκημα για να πρέπει να ελέγξει το όχημα του Κατηγορούμενου κατά πόσο ήταν διαγραμμένο ή ακινητοποιημένο. Στα πλαίσια της ανώμοτης δήλωσης του ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι το βίντεο είναι στημένο και κατηγορείται χωρίς στοιχεία χωρίς μάρτυρες. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη όλους εκείνους τους παράγοντες και παραμέτρους που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα ως έχουν καθιερωθεί μέσα από την νομολογία, (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Σημειώνεται, ότι κατά την αντεξέταση όλων των μαρτύρων κατηγορίας οι υποβολές του Κατηγορουμένου επικεντρώθηκαν στο ότι το βίντεο δεν αναρτήθηκε από τον ίδιο και ότι το περιεχόμενο του βίντεο δεν είναι αυθεντικό. Έχοντας επομένως υπόψη τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και τα αμφισβητούμενα γεγονότα, γύρω από τα οποία θα περιστραφεί κυρίως και η αξιολόγηση της σχετικής μαρτυρίας τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν είναι κατά πόσο τα δύο βίντεο που περιέχονται στο ψηφιακό δίσκο - DVD (Τεκμήριο 2) αναρτήθηκαν από τον Κατηγορούμενο και κατά πόσο το περιεχόμενο των εν λόγω βίντεο είναι αυθεντικό. Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στο δεύτερο ερώτημα, τότε, το ερώτημα που εγείρεται είναι, κατά πόσο ο Κατηγορούμενος προέβηκε στις πράξεις που του αποδίδονται. Στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφέρω ότι όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν για την Κατηγορούσα Αρχή κρίνονται αξιόπιστοι από το Δικαστήριο, το οποίο αποδέχεται τη μαρτυρία τους στο σύνολο της πλην του μέρους της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 που σχολιάζεται στη συνέχεια. Συγκεκριμένα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 ότι στο λογαριασμό με την ονομασία «Giorgos Milikouris», φαινόταν ότι το βίντεο αναρτήθηκε από το πρόσωπο που χειρίζεται το συγκεκριμένο λογαριασμό. Θα πρέπει να παρατηρήσω ότι η προαναφερόμενη θέση του Μ.Κ.1 δεν επιβεβαιώνεται από τα αποθηκευμένα αρχεία στο ψηφιακό δίσκο - DVD (Τεκμήριο 2). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Μ.Κ.1 στην κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε στις ενέργειες που έκανε αφότου έλαβε την πληροφορία και συγκεκριμένα ανέφερε ότι, τόσο τα δύο βίντεο όσο και τα υπόλοιπα στοιχεία που εντοπίστηκαν στους δύο λογαριασμούς facebook επισυνάπτονται σε ψηφιακό δίσκο - DVD που δημιούργησε, ήτοι Τεκμήριο

1. Κατ' αρχάς παρατηρώ ότι στο ψηφιακό δίσκο - DVD υπάρχουν τέσσερα αρχεία με τις ονομασίες 2014-11-13-100302, 2014-11-13-1021135, 2014-11-13-102804 και 2014-11-13-102941, πλην όμως από το περιεχόμενο των εν λόγω αρχείων δεν προκύπτει ότι, αναρτήθηκε από το λογαριασμό facebook με την ονομασία «Giorgos Milikouris» οποιοδήποτε βίντεο που να αφορά την παγίδευση αλεπούς και θανάτωση αυτής με τη χρήση κυνηγετικού όπλου, ως ήταν η πληροφορία που έλαβε o M.K.
2. Στο αρχείο με την ονομασία 2014-11-13-102941 φαίνονται τέσσερα αρχεία, στο λογαριασμό facebook με την ονομασία «Maria Milikouri» στο φάκελο «Photos» «Maria Milikouri's Videos», για τα οποία αξίζει να σημειωθεί ότι παρά το γεγονός ότι δεν τέθηκε ίχνος μαρτυρίας ως προς το περιεχόμενο τους, εντούτοις διαπιστώνω ότι υπάρχουν σε αυτό δύο αρχεία τα οποία απεικονίζουν την ίδια εικόνα, το περιεχόμενο της οποίας είδα στο αρχείο με την ονομασία «Facebook video#7956393337894.mp4», το οποίο πρόκειται για το ένα εκ των δύο οπτικών κομματιών βίντεο που αποτελεί μέρος του ψηφιακού δίσκου - DVD. Λογικό αλλά και αναμενόμενο ήταν εάν υπήρχε οποιαδήποτε αναφορά ή στοιχείο ή αρχείο ή οτιδήποτε άλλο στο λογαριασμό facebook με την ονομασία «Giorgos Milikouris» που να καταδεικνύει την ανάρτηση των δύο βίντεο που εντόπισε ο Μ.Κ.1, από το χρήστη του συγκεκριμένου λογαριασμού facebook, αυτό να φυλασσόταν μαζί με τα υπόλοιπα αρχεία που φυλάχθηκαν στο ψηφιακό δίσκο - DVD, ως έγινε σε σχέση με το λογαριασμό facebook με την ονομασία «Maria Milikouri». Παρά το ότι ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση φαίνεται να μην αποκλείει το γεγονός της ύπαρξης ενός βίντεο που παρουσιάζεται η θανάτωση μίας αλεπούς στο λογαριασμό του, εντούτοις δεν αποδέχθηκε ότι ο ίδιος το ανήρτησε. Επί του συγκεκριμένου σημείου, λοιπόν, έστω και αν δεν αποθηκεύτηκε το αρχείο από το λογαριασμό facebook με την ονομασία «Giorgos Milikouris» όπου εντοπίστηκαν τα δύο βίντεο, δέχομαι τον ισχυρισμό του Μ.Κ.1 ότι εντόπισε και στους δύο λογαριασμούς facebook τα βίντεο που αποθήκευσε στο Τεκμήριο 2, πλην όμως δεν αποδέχομαι την εκδοχή του Μ.Κ.1 ότι στο λογαριασμό facebook με την ονομασία «Giorgos Milikouris», φαινόταν ότι το βίντεο αναρτήθηκε από το πρόσωπο που χειρίζεται το συγκεκριμένο λογαριασμό αφού η μαρτυρία που προσκομίστηκε για τους λόγους που έχω προαναφέρει δεν μπορεί να αποδείξει τούτο με την απαιτούμενη βεβαιότητα. Παρά το ότι, έχω απορρίψει το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 που σχολιάζεται ανωτέρω, δεν συνεπάγεται ότι αυτόματα θα πρέπει να απορρίψω και στα υπόλοιπα σημεία τη μαρτυρία του, εφόσον θεωρώ ότι η υπόλοιπη μαρτυρία του πέραν του μέρους που σχολιάζεται ανωτέρω, ήταν πειστική, συνεπής και σταθερή. Συνεπώς, πλην της πιο πάνω αναφοράς του Μ.Κ.1, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη και ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα. Στρεφόμενη στη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας, Μ.Κ.2, Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4, αναφέρω ότι κατέθεσαν με αμεσότητα και συνέπεια. Αναφέρθηκε ο κάθε ένας στις ενέργειες του σε σχέση με τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και έδωσαν ολοκληρωμένες απαντήσεις κατά την αντεξέταση τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι γενικά οι Μ.Κ.2, 3 και 4 φάνηκαν να ήταν αντικειμενικοί και ειλικρινείς και προσήλθαν στο Δικαστήριο για να καταθέσουν την αλήθεια σε σχέση με τα γεγονότα που περιήλθαν στην αντίληψη τους στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων τους. Αξίζει, μάλιστα, να σημειώσω σε σχέση με τους Μ.Κ.2, 3 και 4 ότι δεν δίστασαν να αναφέρουν πως δεν ήταν σε θέση να καταθέσουν περί της αυθεντικότητας του βίντεο που παρουσιάζει την θανάτωση μίας αλεπούς και ποιος το ανήρτησε. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης δέχομαι εξ ολοκλήρου τη μαρτυρία τους. Εντούτοις, είναι φανερό από τα όσα έχουν ήδη καταγραφεί ανωτέρω ότι η μαρτυρία τους δεν έχει διαφωτίσει το Δικαστήριο επί των αμφισβητούμενων της υπόθεσης γεγονότων. Σε σχέση με το ψηφιακό δίσκο - DVD Τεκμήριο 2, το οποίο σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.1 χρησιμοποιήθηκε για την αποθήκευση των βίντεο αλλά και άλλων στοιχείων που εντόπισε στα πλαίσια διερεύνησης της πληροφορίας που έλαβε, στους λογαριασμούς facebook με τις ονομασίες «Giorgos Milikouris» και «Maria Milikouri» σημειώνω ότι είναι νομολογημένο ότι βιντεοσκοπήσεις και ηχογραφήσεις μπορούν να γίνουν αποδεκτές ως μαρτυρία, ως απόδειξη της αλήθειας του περιεχόμενου τους αλλά και ως πρωτογενής μαρτυρία για το ότι πράγματι έλαβαν χώραν. Η προσαγωγή δευτερεύουσας μαρτυρίας σε σχέση με ταινίες δεν περιορίζεται μόνο στην παρουσίαση αντιγράφου, αλλά και εκεί όπου η αρχική ταινία έχει καταστραφεί, αφού μπορεί να παρουσιαστεί προφορική μαρτυρία ως προς το περιεχόμενο της, (βλ Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Έκδ.2014, σελ.338). Βεβαίως για να γίνει αποδεκτό το περιεχόμενο του, θα πρέπει να αποδειχθεί η αυθεντικότητα του. Για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να αποδειχθεί ότι αυτά που είναι καταγραμμένα στο DVD είναι στην πραγματικότητα αυτά που ο παραγωγός του είδε μέσα από το φακό της κάμερας να συμβαίνουν κατά την εξέλιξη και αλληλουχία των διαφόρων σκηνών που προβάλλονται. Εκείνος που μπορεί να αποδείξει τα πιο πάνω είναι είτε ο παραγωγός είτε άλλος ο οποίος ήταν παρών στις σκηνές και οι οποίοι βεβαιώνουν ότι έχουν διαδραματιστεί. Η απόδειξη της αυθεντικότητας και ή γνησιότητας μπορεί, επίσης, να γίνει με επιστημονική μαρτυρία, (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν.
3. Ανδρέα Ευσταθίου κ.α.

(2010)2 Α.Α.Δ.94). Στην παρούσα υπόθεση, σημειώνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την αυθεντικότητα του περιεχόμενου των βίντεο που αποθηκεύτηκαν στο ψηφιακό δίσκο - DVD, η οποία είχε αμφισβητηθεί από πλευράς Κατηγορουμένου, δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία. Η μη προσκόμιση οποιασδήποτε μαρτυρίας προς απόδειξη της αυθεντικότητας και ή γνησιότητας του περιεχόμενου των προαναφερόμενων δύο βίντεο, έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει δυνατότητα χρήσης του περιεχόμενου τους. Τούτου δοθέντος η μαρτυρία που δόθηκε από τους μάρτυρες κατηγορίας σχετικά με το περιεχόμενο των εν λόγω βίντεο ως επίσης και των φωτογραφιών που δημιουργήθηκαν από το βίντεο με την ονομασία «Facebook video#7956393337894.mp4» δεν δύναται να ληφθεί υπόψη. Ούτε και το Δικαστήριο δύναται να προβεί σε οποιαδήποτε ευρήματα επί τη βάση του περιεχόμενου των δύο βίντεο που αποθηκεύτηκαν στο ψηφιακό δίσκο - DVD και των φωτογραφιών που δημιουργήθηκαν από το προαναφερόμενο του ενός βίντεο, από τη στιγμή που δεν αποδείχθηκε η αυθεντικότητα και η γνησιότητα των βίντεο. Το γεγονός ότι τα δύο βίντεο βρέθηκαν στο λογαριασμό facebook της συζύγου του Κατηγορούμενου και στο λογαριασμό facebook του Κατηγορούμενου, αυτό δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ασφαλές εύρημα ότι τα δύο βίντεο είναι αυθεντικά. Ερχόμενη στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου, οφείλω να επισημάνω ότι από τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, η κατάθεση του έχει κατατεθεί για τον σκοπό λήψης αυτής από τον Μ.Κ.3, και ουδόλως αποτελεί η εξομοιώνεται με μαρτυρία εφόσον αυτή ουδέποτε υιοθετήθηκε από τον Κατηγορούμενο στο πλαίσιο της δίκης. Είναι νομολογιακά θεμελιωμένη αρχή ότι σχετικά με την αξιολόγηση κατάθεσης ενός κατηγορούμενου κάθε μέρος αυτής που γίνεται δεκτό αποτελεί μαρτυρία που αξιολογείται για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και όχι μόνο στο μέρος εκείνο που συνιστά άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Κάθε μέρος της κατάθεσης λαμβάνεται υπόψη, το δε Δικαστήριο προβαίνει σε εκτίμηση των ισχυρισμών που προβάλλονται. Δύναται, όμως, να δώσει, όπως αυτό κρίνει ότι επιβάλλεται, διαφορετική βαρύτητα σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης ή και μικρότερη σημασία ή και να απορρίψει ένα ή περισσότερα μέρη αυτής. Είναι, με άλλα λόγια, η εκτίμηση κατάθεσης θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της συνολικής αξιολόγησης που επιβάλλεται, (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ.109). Στην προκειμένη περίπτωση, είναι σημαντικό να επισημαίνω ότι ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση δέχεται ότι είναι ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΕΝΥ180. Επίσης αναφέρει μετά από σχετική ερώτηση ότι το προφίλ στη διαδικτυακή πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης facebook με την ονομασία «Giorgos Milikouris» είναι δικό του και το προφίλ με την ονομασία «Maria Milikouri» είναι της συζύγου του Μαρίας Μιλικούρη. Μάλιστα, σε ερώτηση ποιος χρησιμοποιεί αυτά τα δύο προφίλ, απάντησε ότι η γυναίκα του χρησιμοποιεί το δικό της και αυτός το δικό του και το δικό του το χρησιμοποιεί μόνο αυτός. Οι πιο πάνω αναφορές του Κατηγορουμένου στην ανακριτική του κατάθεση συνάδουν και επιβεβαιώνονται και από την προσαχθείσα από μέρους της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη. Σημειώνω, ωστόσο ότι σε σχετική ερώτηση για το τι γνωρίζει για το βίντεο που αναρτήθηκε στο προφίλ του, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι το βίντεο είναι δικό του. Ανέφερε ότι έμαθε για την ύπαρξη του πρόσφατα αλλά δεν είχε ιδέα πώς βρέθηκε το βίντεο αυτό εκεί. Επίσης σε ερώτηση τι έχει να πει που στο βίντεο αυτό έχει καταγραφεί το πρόσωπο του, το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής ΕΝΥ180 ενώ η φωνή που ακούγεται κυρίως σε αυτό μοιάζει με τη δική του, ανέφερε ότι το αυτοκίνητο έχει δύο χρόνια που δεν δουλεύει και αρνείται κατηγορηματικά ότι το βίντεο είναι αληθινό. Αναφορικά με την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου, θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι ως είναι νομολογιακά καθιερωμένο, η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν εξομοιώνεται, όμως, με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο μέσω αντεξέτασης και επί της οποίας το Δικαστήριο δύναται να προβεί σε ανάλυση και ευρήματα για την αξιοπιστία του προσώπου, (βλ. Vrakas and Another v. Republic

(1973)2 C.L.R.199, Anastassiades v. R.

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.195 και Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ.505). Γενικά η άσκηση του δικαιώματος ανώμοτης δήλωσης δεν μπορεί και δεν θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Αναγνωρίζεται όμως πως υπάρχουν εξαιρέσεις σε περιπτώσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρειάζεται να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μία τέτοια εξήγησης εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση, (βλ. Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ.22, Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 354, Αχταρ κ.α. ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ.397 και Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 91/14, ημερομηνίας 22.6.2016). Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω αρχές σε σχέση με την αξιολόγηση της ανώμοτης δήλωσης κατηγορουμένου, θεωρώ ότι η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου παρέμεινε χωρίς οποιανδήποτε αποδεικτική ή πειστική αξία, ως μια απλή δήλωση χωρίς όρκο και χωρίς να προσκομιστεί οποιαδήποτε περαιτέρω μαρτυρία για να την επιβεβαιώσει. Ενόψει τούτου δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στις αναφορές του Κατηγορουμένου αφού είναι περιορισμένης αξίας και δεν μπορεί να τους δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Ευρήματα Δικαστηρίου: Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, σε συνδυασμό με τον γενικό σχολιασμό της ανακριτικής κατάθεσης και την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου, προβαίνω πιο κάτω στη διατύπωση των ευρημάτων μου: Στις 15.11.2014 λήφθηκε ανώνυμη πληροφορία από τον Μ.Κ.1 ότι στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης facebook και συγκεκριμένα στο προφίλ με την ονομασία «Giorgos Milikouris» και στο προφίλ με την ονομασία «Maria Milikouri» υπήρχαν δημοσιευμένα δύο βίντεο στα οποία φαίνεται ο κάτοχος του προφίλ με την ονομασία «Giorgos Milikouris» μαζί με άλλα άγνωστα πρόσωπα να παγιδεύουν μια αλεπού με μηχανισμό παγίδευσης και ακολούθως να τη θανατώνουν με τη χρήση κυνηγετικού όπλου. Ο Μ.Κ.1 προέβηκε σε διαδικτυακές εξετάσεις στους πιο πάνω λογαριασμούς facebook όπου εντόπισε δύο βίντεο στους λογαριασμούς facebook με την ονομασία «Maria Milikouri» και «Giorgos Milikouris» τα οποία αποθήκευσε σε ψηφιακό δίσκο - DVD με τις ονομασίες «Facebook video#767336299993997.mp4» και «Facebook video#795639337894.mp4». Στον ψηφιακό δίσκο - DVD επίσης αποθήκευσε τέσσερα αρχεία με τις ονομασίες 2014-11-13-100302, 2014-11-13-1021135, 2014-11-13-102804 και 2014-11-13-102941. Το πρώτο και τέταρτο αρχείο εντοπίστηκαν στο λογαριασμό facebook με την ονομασία «Maria Milikouri». Το δεύτερο και τρίτο αρχείο εντοπίστηκαν στο λογαριασμό facebook με την ονομασία «Giorgos Milikouris». Από περαιτέρω εξετάσεις που διενήργησε ο Μ.Κ.1 διαπίστωσε ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΝΥ180 ανήκει στον Γεώργιο Μηλικούρη. O λογαριασμός με την ονομασία «Giorgos Milikouris» ανήκει στον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος είναι το μόνο πρόσωπο που χρησιμοποιεί το συγκεκριμένο λογαριασμό facebook. Νομική Πτυχή Ως έχει προαναφερθεί η πρώτη κατηγορία εδράζεται επί του εδαφίου

(3)του άρθρου 4 του περί Προστασίας και Ευημερίας των Ζώων Νόμος του 1994 (Ν.46(Ι)/1994)το οποίο καθορίζει τις βασικές υποχρεώσεις έναντι των ζώων, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «4-

(1).........

(2)............

(3)Απαγορεύεται σ' οποιοδήποτε πρόσωπο να εκθέτει ή υποβάλλει, χωρίς εύλογη αιτία, οποιοδήποτε ζώο σε πόνο, ταλαιπωρία, τραυματισμό ή φόβο.

(4)......» Η δεύτερη και τρίτη κατηγορία εδράζονται αντίστοιχα επί των παραγράφων (α) και (β) του εδαφίου 2 του άρθρου 5 του Ν.46 (Ι)/1994, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «5.-

(1)........

(2)Ειδικότερα απαγορεύεται- (α) Η με οποιοδήποτε τρόπο περιαγωγή ζώου σε κατάσταση επέλευσης φρικτού θανάτου (β) η θανάτωση ζώου για σκοπούς ψυχαγωγίας ή άλλους ανεπίτρεπτους σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ζώων ως στόχων εξάσκησης: Νοείται ότι η παρούσα παράγραφος δεν επηρεάζει την εφαρμογή των διατάξεων του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται .......» Σύμφωνα περαιτέρω με το άρθρο 27

(1)του ίδιου Νόμου, «Πρόσωπο το οποίο παραβαίνει ή ανέχεται, βοηθεί, συμβουλεύει ή εξωθεί άλλο να παραβεί οποιαδήποτε από τις επιτακτικές ή απαγορευτικές διατάξεις του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών ή Διαταγμάτων που αφορούν την προστασία και ευημερία των ζώων ή οποιοδήποτε όρο άδειας ή έγκρισης που χορηγήθηκε δυνάμει του παρόντος Νόμου, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση ............». Από την ανάγνωση των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων και σε συνδυασμό με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο, για να στοιχειοθετηθούν τα αδικήματα που του αποδίδονται απαιτείται να καταδειχθεί ότι ο Κατηγορούμενος υπέβαλε εσκεμμένα και χωρίς εύλογη αιτία σε ταλαιπωρία, τραυματισμό ή φόβο μία αλεπού (κατηγορία 1), υπέβαλε μία αλεπού σε κατάσταση επέλευσης φρικτού θανάτου (κατηγορία 2) και θανάτωσε μία αλεπού για σκοπούς ψυχαγωγίας (κατηγορία 3). Από την αποδεκτή μαρτυρία δεν προέκυψε οποιοδήποτε συμπέρασμα για ανάμειξη του Κατηγορούμενου σε οποιαδήποτε πράξη που αφορά την υποβολή αλεπούς σε ταλαιπωρία, τραυματισμό ή φόβο, κατάσταση επέλευσης φρικτού θανάτου και την θάνατο της αλεπούς για ψυχαγωγία. Έχοντας υπόψη τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, διαπιστώνεται ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία η οποία να μπορεί να τεκμηριώσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ότι ο Κατηγορούμενος προέβηκε στις πράξεις που του καταλογίζονται με τις υπό κρίση κατηγορίες. Είναι γνωστό ότι οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και η απόδειξη τους και κάθε στοιχείου που τις συνιστά βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και να είναι (βλ .Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου, 2002

(2)ΑΑΔ 246, Λοίζου v. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363, Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός

(2001)2 ΑΑΔ 18 και Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 ). Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της και ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ) ............ Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο