Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Julian Alexander Howard, Αρ. Υπόθεσης: 17161/2016, 31/1/2018

(4)(α) και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεων Κανονισμών Κ.Δ.Π 66/84. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο προσπέρασε άλλο όχημα στην διασταύρωση των οδών Ρηγαίνης, Κωστάκη Παντελίδη, Βασίλειου Βουλγαροκτόνου και Πλατείας Σολωμού. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Για να αποδείξει την υπόθεση της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 2 μάρτυρες κατηγορίας. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους. Αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία στη βάση των εγγενών χαρακτηριστικών της μαρτυρίας τους όπως η πηγή της γνώσης τους, η μνήμη τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τυχόν προκατάληψη, ανιδιοτέλεια και η αληθοφάνεια (βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Περαιτέρω, η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκε σε απόλυτη αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Πιο κάτω παραθέτω τις σημαντικότερες πτυχές της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα και παράλληλα προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου. Αστ. 3863 Σταύρος Αγιώτης (ΜΚ 1) Ως πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ο Αστ. 3863, ο οποίος είναι τοποθετημένος στο τμήμα διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων Τροχαίας Λευκωσίας. Αυτός υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (βλ. Τεκμήριο 1) όπου ανέφερε ότι στις 3.12.2015 και ώρα 23:10, επισκέφθηκε την σκηνή τροχαίου δυστυχήματος το οποίο συνέβηκε την ίδια μέρα και περί ώρα 22:40 στην οδό Ρηγαίνης στη Λευκωσία, με εμπλεκόμενα οχήματα τη μοτοσυκλέτα LBQ373 που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και το αυτοκίνητο ΜΗΗ795 που οδηγούσε η Άρτεμις Πέτρου. Στη σκηνή εντόπισε τα εμπλεκόμενα οχήματα στην τελική τους θέση. Παρόντες ήταν ο Λουκάς Φρονίστας (ΜΚ2) μάρτυρας του δυστυχήματος και η Άρτεμις Πέτρου. Στην παρουσία της Αρτέμιδος Πέτρου, ετοιμάστηκε πρόχειρο σχέδιο στο οποίο σημειώθηκαν διάφορες μετρήσεις (βλ. Τεκμήριο 2). Στην σκηνή βρέθηκαν ίχνη εκτροπής (μαύρισμα) από το πίσω δεξί ελαστικό του αυτοκινήτου ΜΗΗ795. Με βάση την πορεία των δύο οχημάτων, τις ζημιές, το ίχνος εκτροπής και της υπόδειξης της Πέτρου, ο ΜΚ1 εντόπισε το σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου με τη μοτοσυκλέτα και το τοποθέτησε στο πρόχειρο σχέδιο με το γράμμα "X". Αργότερα, στην βάση του προχείρου σχεδίου, ο ΜΚ1 ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (βλ. Τεκμήριο 3) Το δυστύχημα έγινε κατά την διάρκεια της νύχτας και ο καιρός ήταν αίθριος. Ο δρόμος φωτιζόταν από λαμπτήρες υψηλής ισχύος οι οποίοι παρείχαν ικανοποιητικό φωτισμό. Η άσφαλτος ήταν στεγνή και καθαρή και ο δρόμος ευθύς και επίπεδος. Η οδός Κωστάκη Παντελίδη είναι δρόμος μονής κατεύθυνσης με μια λωρίδα κυκλοφορίας. Η οδός Ρηγαίνης είναι δρόμος διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Οι δύο κατευθύνσεις στο σημείο του δυστυχήματος δεν διαχωρίζονται μεταξύ τους με οποιαδήποτε σήμανση. Δεξιά και αριστερά του δρόμου υπάρχουν πεζοδρόμια. Η περιοχή είναι κατοικημένη με όριο ταχύτητας 50 ΧΑΩ. Η ορατότητα του Κατηγορουμένου προς την πορεία όπου κινείτο η Πέτρου ήταν περίπου 50 μέτρα. Από την σύγκρουση των δύο οχημάτων, η μοτοσυκλέτα υπέστη ζημιά στον μπροστινό τροχό, ενώ το αυτοκίνητο υπέστη ζημιά στη δεξιά πλευρά και ειδικότερα στην μπροστινή και πισινή πόρτα. Ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο τμήμα Α' Βοηθειών και στην συνέχεια κρατήθηκε για νοσηλεία. Το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας επισκέφθηκε το ίδιο βράδυ και η Άρτεμις Πέτρου, η οποία έτυχε των Α' Βοηθειών και απολύθηκε. Ο ΜΚ1 μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου εντόπισε τον Κατηγορούμενο και τον υπέβαλε σε έλεγχο αλκοόλης με μηδενική ένδειξη. Στις 10.12.2015, ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Άρτεμις Πέτρου. Της έδειξε και επεξήγησε το σχέδιο που έγινε στην παρουσία της και αυτή το υπέγραψε ως ορθό. Την ίδια ημέρα, ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς την Άρτεμις Πέτρου, για το ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΜΗΗ795 χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και αυτή απάντησε: "Παραδέχομαι ότι έκανα λάθος". Στις 10.12.2015 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, ο ΜΚ1 έλαβε επίσης ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήρια 4 και 5). Του έδειξε και επεξήγησε το σχέδιο που έγινε στην απουσία του και ως ορθό το υπόγραψε. Την ίδια ημέρα, ο ΜΚ1 κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο για το ότι οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής LBQ373 χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε δυστύχημα και αυτός απάντησε: "Οδηγούσα με προσοχή και φροντίδα". (βλ. Τεκμήρια 6 και 7). Στην κατάθεση του, ο Κατηγορούμενος ανάφερε ότι στις 3.12.2015 οδηγούσε την μοτοσυκλέτα του κατευθυνόμενος προς το σταθμό των λεωφορείων. Ήταν μόνος και φορούσε το κράνος του. Τα φώτα της μοτοσυκλέτας ήταν αναμμένα. Η τροχαία κίνηση ήταν πυκνή. Όταν έφθασε στη διασταύρωση, όπου βρίσκεται ο σταθμός των λεωφορείων, το φως για την πορεία του ήταν πράσινο και έτσι συνέχισε ευθεία και πέρασε τη διασταύρωση. Η ταχύτητα του ήταν περίπου 30ΧΑΩ. Όταν πέρασε τη διασταύρωση, κτύπησε σε κάτι χωρίς να γνωρίζει αν ήταν αυτοκίνητο. Δεν θυμάται αν υπήρχαν οχήματα μπροστά του ούτε αν προσπέρασε οποιοδήποτε αυτοκίνητο. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου διαγνώστηκε με δύο κατάγματα στο μηριαίο, σπασμένα δάχτυλα στο αριστερό χέρι και σπασμένη μύτη. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΜΗΗ795 είχε πορεία από την οδό Κωστάκη Παντελίδη, εισήλθε στην οδό Ρηγαίνης και κατευθυνόταν προς την οδό Πάφου. Εξ όσων θυμάται, στα φώτα τροχαίας της Κωστάκη Παντελίδη με την οδό Ρηγαίνης δεν επιτρέπεται η στροφή προς τα δεξιά επειδή υπάρχει μόνο φως για ευθεία πορεία. Δεν είναι όμως κάτι το οποίο μπορεί να πει με βεβαιότητα καθότι δεν το έχει καταγράψει στην κατάθεση του ή στο σχέδιο. Στο σημείο όπου έστριψε το αυτοκίνητο ΜΗΗ795, το οποίο έπεται των φώτων τροχαίας ως η πορεία των δύο οχημάτων, δεν υπάρχει οποιοδήποτε απαγορευτικό σήμα για στροφή δεξιά. Δεν υπήρχαν οποιαδήποτε ίχνη ώστε να μπορέσει να υπολογίσει τις ταχύτητες των οχημάτων. Κατά τον ΜΚ1 η σύγκρουση προκλήθηκε λόγω του ότι η οδηγός του αυτοκινήτου έστριψε χωρίς να ελέγξει επαρκώς αν πίσω της ερχόταν οποιοδήποτε όχημα και ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε το αυτοκίνητο πλησίον συμβολής. Θεωρώ ότι ο ΜΚ1 ανέφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη κατά την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος. Ήταν σαφής και σταθερός στις απαντήσεις του ως προς τούτο, ενώ δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Επισημαίνω ότι ο ΜΚ1 έφτασε στην σκηνή του δυστυχήματος μετά το συμβάν και εκτός από το σχέδιο το οποίο ετοίμασε, τα ευρήματα και μετρήσεις της σκηνής και τις καταθέσεις που έλαβε, δεν ήταν δυνατό να διαφωτίσει περαιτέρω. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ1 ως προς τις ενέργειες στις οποίες προέβη για την διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος καθώς και την μαρτυρία του σχέση με τα ευρήματα που εντόπισε στην σκηνή και αποτυπώθηκαν επί του σχεδίου. Αποδέχομαι επίσης την θέση του σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων κάτι οποίο εξάλλου δεν αμφισβητήθηκε. Ως προς τα πιο πάνω προβαίνω σε αντίστοιχα ευρήματα. Κατά τα λοιπά, η μαρτυρία του ΜΚ1, ούσα ουδέτερη ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος, δεν μπορεί να βοηθήσει ουσιωδώς στην αξιολόγηση της μαρτυρίας για τα γεγονότα που περιστοιχίζουν το δυστύχημα (βλ. Ευαγγέλου ν. Γιαννακού

(1992)1 Α.Α.Δ. 1243) Λουκάς Φρονίστας ΜΚ

(2)Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 8). Σε αυτήν ανέφερε ότι στις 3.12.2015 και γύρω στις 22:40, οδηγούσε την μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΜΗΑ835 στην οδό Κωστάκη Παντελίδη με κατεύθυνση την οδό Ρηγαίνης. Μπροστά του κινείτο ένα αυτοκίνητο το οποίο πήγαινε με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Το φανάρι για την πορεία τους ήταν πράσινο και τόσο το αυτοκίνητο όσο και ο ίδιος προχώρησαν ευθεία προς την οδό Ρηγαίνης. Περνώντας τη διασταύρωση, ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε ότι η οδηγός του αυτοκινήτου ήθελε να στρίψει δεξιά. Δεν είναι βέβαιος αν χρησιμοποίησε δείχτη ή όχι, αλλά ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε την πρόθεση της και κινήθηκε αριστερά του δρόμου, έτσι ώστε όταν το αυτοκίνητο έστριβε, ο ίδιος να προχωρούσε ευθεία. Όταν το εν λόγω αυτοκίνητο έλαβε θέση σχεδόν κάθετα στο δρόμο για να στρίψει, την ίδια στιγμή ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε μια μοτοσυκλέτα να τον προσπερνά από δεξιά και στη συνέχεια να συγκρούεται με το αυτοκίνητο που έστριβε. Η εν λόγω μοτοσυκλέτα ήταν αρκετά πιο δεξιά από τον ίδιο. Απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι κατάλαβε ότι το προπορευόμενο όχημα ήθελε να στρίψει καθότι το είδε να κινείται με τρόπο που του έδωσε την εντύπωση ότι η οδηγός αναζητά κάτι. Ξαφνικά διαπίστωσε ότι έστριψε δεξιά. Κατά τον χρόνο που έστριβε το αυτοκίνητο, ο ΜΚ2 άκουσε έναν ήχο μοτοσικλέτας προερχόμενο από πίσω και αμέσως μετά έγινε η σύγκρουση. Δεν γνωρίζει πόσο πίσω του ήταν η εν λόγω μοτοσικλέτα, όταν το αυτοκίνητο άρχισε να στρίβει. Όταν το αντιλήφθηκε, ήταν ακριβώς στο σημείο όπου έγινε η πρόσκρουση στο αυτοκίνητο. Η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν παρουσιάζει την απαιτούμενη σαφήνεια και σταθερότητα σε ουσιώδη σημεία. Από τη μια, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ότι η προπορευόμενη οδηγός θα έστριβε δεξιά και για αυτό τον λόγο οδήγησε πιο αριστερά. Από την άλλη, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν αντιλήφθηκε αυτή την πρόθεση και ότι το στρίψιμο έγινε πολύ απότομα. Ο ΜΚ2 υπέδειξε επίσης ως σημείο όπου βρισκόταν κατά τη στιγμή της σύγκρουσης, σημείο που είναι σχεδόν ταυτόσημο με το σημείο σύγκρουσης κάτι που αναμφίβολα δεν θα μπορούσε να συμβαίνει. Λαμβάνοντας υπόψη μου τη συνολική παρουσία του ΜΚ2 στο εδώλιο του μάρτυρα και αξιολογώντας το περιεχόμενο της μαρτυρίας του καταλήγω ότι δεν μπορώ να στηριχτώ επί της εν λόγω μαρτυρίας για εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 1η Κατηγορία Η 1η Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 A.A.Δ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στην Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Η υποχρέωση της προσήκουσας επιμέλειας υπόκειται στην προϋπόθεση ότι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον τους για επιμέλεια και δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών (βλ. Χρ. Νικολαϊδης ν. Ρ. Κλεοβούλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 428). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος υπήρξε υπαίτιος οποιασδήποτε συμπεριφοράς η παράλειψης που να ανάγεται σε αμέλεια. Είναι δε εμφανές από όσα παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι η οδηγός του οχήματος ΜΗΗ795 έστριψε απότομα δεξιά φέρνοντας έτσι τον Κατηγορούμενο προ κάποιου διλήμματος σύγκρουσης. Δεν υπάρχει όμως αξιόπιστη μαρτυρία ως προς το τι προηγήθηκε του εν λόγω διλήμματος, ώστε να μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα περί ποινικής ευθύνης του Κατηγορουμένου. Στη Νικολαϊδης κ.α. ν. Κλεοβούλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 429 επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Όπως κατ' επανάληψη τονίστηκε οι πράξεις οδηγού που βρίσκεται αντιμέτωπος με επικείμενη σύγκρουση δεν κρίνονται μικροσκοπικά, αλλά με ευρύτητα ανάλογη με τα αγωνιώδη διλήμματα που αντιμετωπίζει και την έλλειψη ουσιαστικής ευκαιρίας για προγραμματισμό των πράξεών του. Οι αρχές αυτές συνοψίζονται στην Adamis and Another v. Eracleous

(1982)1 C.L.R. 746 και επαναλαμβάνονται σε πολλές άλλες αποφάσεις (Βλ. μεταξύ άλλων Παπαχριστοδούλου ν. Χ"Νεοφύτου

(1991)1 Α.Α.Δ. 426 και Κωνσταντίνου ν. Φιλίππου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1110)."» Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο Κατηγορούμενος δεν εκπλήρωσε τα καθήκοντα που του αναλογούσαν κατά τον δεδομένο τόπο χρόνο και περιστάσεις. Και τούτο διότι δεν υπάρχει επαρκής μαρτυρία σε σχέση με το τι προηγήθηκε της επίδικης σύγκρουσης. Το ισχυριζόμενο προσπέρασμα σε συμβολή δρόμων δεν είναι από μόνο του ικανό να στοιχειοθετήσει αμέλεια ως ήταν η άποψη του ΜΚ1. Εξάλλου, ως θα αναφερθεί κατωτέρω, ούτε αυτή η Κατηγορία εναντίον του Κατηγορουμένου έχει στοιχειοθετηθεί. Εάν το Δικαστήριο βασιζόταν αποκλειστικά στην σύγκρουση των δύο οχημάτων για να καταδικάσει τον Κατηγορούμενο, τούτο θα σήμαινε ότι θα έκρινε μικροσκοπικά τις ενέργειες ή παραλείψεις του Κατηγορουμένου παραβιάζοντας έτσι την νομολογιακή αρχή της Νικολαϊδης κ.α. ν. Κλεοβούλου (ανωτέρω). Και τούτο διότι παρέμεινε άγνωστο κατά πόσο η σύγκρουση της μοτοσικλέτας στο αυτοκίνητο που οδηγούσε η Άρτεμις Πέτρου ήταν αναπόφευκτη, λαμβανομένων υπόψη του συνόλου των περιστατικών. 2η Κατηγορία Η 2η Κατηγορία αφορά την παραβίαση του Κανονισμού 58

(4)(α) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 ως τροποποιήθηκαν που προνοεί τα εξής: «

(4)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο οφείλει - (α) Να μην προσπερνά ούτε να αποπειράται να προσπεράσει όχημα κινούμενο προς την ίδια κατεύθυνση σε κάθε σημείο που υπάρχει στη μέση του οδοστρώματος συνεχής άσπρη γραμμή, σχετικό απαγορευτικό σήμα τροχαίας, σε στροφή με ορατότητα μικρότερη των εκατό μέτρων, σε συμβολή δρόμων εντός δημοτικών ορίων ή ορίων κοινότητας, όταν προσεγγίζει κυρτή γέφυρα, διάβαση πεζών ή κορυφή ανάβασης ή όταν προσεγγίζει όχημα από την αντίθετη κατεύθυνση, οπότε παρέχει δικαίωμα προτεραιότητας σε αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση, αποτέλεσε αναντίλεκτο γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος, ενώ οδηγούσε μηχανοκίνητο προσπέρασε το όχημα που οδηγούσε ο ΜΚ2 προς την ίδια κατεύθυνση. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ2, κατά τον χρόνο που έστριβε το αυτοκίνητο της Αρτέμιδος Πέτρου, άκουσε τον ήχο της μοτοσικλέτας προερχόμενο από πίσω του. Όταν είδε την μοτοσικλέτα του Κατηγορουμένου, αυτή ήταν ακριβώς στο σημείο όπου έγινε η πρόσκρουση με το αυτοκίνητο. Το σημείο της σύγκρουσης, βρίσκεται σε απόσταση 9,80 μέτρα από την νοητή προέκταση της Βασιλείου Βουλγαροκτόνου. Η απόσταση είναι ακόμα μεγαλύτερη από τη νοητή προέκταση της Πλατείας Σολωμού. Συνεπώς, το προσπέρασμα έγινε σε σημείο που δεν ήταν συμβολή των οδών Ρηγαίνης, Κωστάκη Παντελίδη, Βασίλειου Βουλγαροκτόνου και Πλατείας Σολωμού, ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Τα πιο πάνω συνάδουν και με όσα ο Κατηγορούμενος ανέφερε στην κατάθεση του, ότι δηλαδή όταν έφθασε στη διασταύρωση, όπου βρίσκεται ο σταθμός των λεωφορείων, το φως για την πορεία του ήταν πράσινο και έτσι συνέχισε ευθεία και πέρασε τη διασταύρωση. Από όλα τα πιο πάνω, προκύπτει ότι το δυστύχημα και κατ' επέκταση το προσπέρασμα έγινε μετά την διασταύρωση των πιο πάνω οδών. Συνακόλουθα, κρίνω ότι δεν έχει αποδεχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η 2η Κατηγορία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενόψει όλων των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται τόσο στην 1η όσο και στην 2η Κατηγορία. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο