← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 9261/15, 9/1/2018

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Στυλιανού, Αρ. Υπόθεσης: 9261/15, 9/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9261/15 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας v. Ανδρέας Στυλιανού Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 9 Ιανουαρίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Χαραλάμπους. Για τον κατηγορούμενο: κ. Νικολετόπουλος. Κατηγορούμενος παρών. Ενδιάμεση Απόφαση Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά την αλλαγή θέση του μετρητή του σωλήνα παροχέτευσης κοινοτικού πόσιμου νερού κατά παράβαση του άρθρου 210(ζ) των περί της Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικοί) Κανονισμοί του Κοινοτικού Συμβουλίου Κοκκινοτριμιθιάς, οι οποίοι δυνάμει του άρθρου 2 των Περί της Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικοί) Κανονισμοί του Κοινοτικού Συμβουλίου Πύργου του 2003, υιοθετούνται και θεωρούνται ως οι Κανονισμοί που θεσπίστηκαν από το Κοινοτικό Συμβούλιο Πύργου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της σχετικής κατηγορίας, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι μεταξύ της 31/12/2013 και 28/3/2014 στον Πάνω Πύργο της Επαρχίας Λευκωσίας άλλαξε τη θέση μετρητή του σωλήνα παροχέτευσης νερού, δηλαδή αφού αφαίρεσε τον υδρομετρητή στη συνέχεια τον τοποθέτησε σε αντίθετη κατεύθυνση με αποτέλεσμα να αφαιρούνται τόνοι στην ένδειξη του υδρομετρητή αντί να προστίθενται. Ο κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή στην κατηγορία και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της κατηγορίας η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 4 μάρτυρες, ήτοι τον Αστ. 2698 Πανίκο Κωνσταντίνου, (ΜΚ1), τον Ανδρέα Λαό (ΜΚ2), τον Ανδρέα Στυλιανού Ταλίπη (ΜΚ3) και τον Χριστοφή Σάββα (ΜΚ4). Ο ΜΚ1, εξεταστής της υπόθεσης υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του στην οποία ανέφερε ότι στις 7/4/2014 του τηλεφώνησε ο κοινοτάρχης Πάνω Πύργου, Ανδρέας Λαός και του ανέφερε ότι κατά την καταμέτρηση των υδρομετρητών πόσιμου νερού στο χωριό του διαπίστωσε ότι ο υδρομετρητής του Ανδρέα Στυλιανού Βάσου από τον Πάνω Πύργο στην τοποθεσία Μερσινούθκια έχει ένδειξη μικρότερη από την προηγούμενη φορά που έγινε καταμέτρηση και ότι πιθανόν να γίνεται κλοπή νερού. Αμέσως μετέβη στο μέρος όπου ο Σάββας Χριστοφή υδραυλικός, από τον Κ. Πύργο έλεγξε το μετρητή στην παρουσία του κοινοτάρχη και ανέφερε ότι ο μετρητής ήταν τοποθετημένος αντίθετα έτσι ώστε αντί να προσθέτει τόνους, αφαιρούσε, με την παλαιά ένδειξη να είναι 5467 και τη νέα
  2. Επίσης ανέφερε ότι καταναλώθηκαν 125 τόνοι νερό. Ο κοινοτάρχης του ανέφερε ότι θα αποφάσιζαν ως Κοινοτικό Συμβούλιο τι θα έκαναν και έδωσε οδηγίες στον Χριστοφή και σφράγισε τον υδρομετρητή. Την επόμενη μέρα 8/4/2014 ο κοινοτάρχης του ανέφερε ότι αποφάσισαν και επέβαλαν €100 πρόστιμο στον Ανδρέα Στυλιανού και τον διέταξαν να πληρώσει τους 125 τόνους που κατανάλωσε έναντι του ποσού των €113,
  3. Στη συνέχεια στις 21/8/2014 και ώρα 10.30 ο κοινοτάρχης κατήγγειλε την όλη υπόθεση στον Αστυνομικό Σταθμό Κ. Πύργου, καθώς ο Επαρχιακός Επόπτης Γιώργος Ματθαιόπουλος δεν ενέκρινε την απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου και ζήτησε όπως η όλη υπόθεση εξεταστεί από την Αστυνομία. Την ίδια ημέρα και ώρα 1600 κατόπιν οδηγιών του κοινοτάρχη ο Σάββας Χριστοφή αφαίρεσε τον υδρομετρητή και σφράγισε την παροχή του Ανδρέα Στυλιανού αφού προηγουμένως ελέχθη ότι η ένδειξη του ήταν 5312 τόνοι, δηλαδή είχαν καταναλωθεί ακόμη 30 τόνοι σύμφωνα με την προηγούμενη ένδειξη η οποία ήταν
  4. Ο υδρομετρητής του παραδόθηκε και ο ίδιος στη συνέχεια τον παρέδωσε στον Ανδρέα Στυλιανού. Όπως επίσης ανέφερε ο κοινοτάρχης του ανέφερε ότι ο Ανδρέας Στυλιανού πλήρωσε τους 125 τόνους μέσω της τράπεζας Κύπρου. Όσον δε αφορά τους υπόλοιπους 30 τόνους θα τους έβαζε στο νέο λογαριασμό, όσον δε αφορά το πρόστιμο δεν πληρώθηκε και το ακύρωσε, αφού η υπόθεση θα εξεταζόταν από την Αστυνομία. Επίσης ανέφερε ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο ο οποίος ανέφερε πως ό,τι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο και τον κατηγόρησε γραπτώς όπου απάντησε ότι δεν παραδέχεται και πως ό,τι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο. Ανέφερε επίσης ότι ο κατηγορούμενος προφορικά αρνείτο ότι ο ίδιος επενέβη και τοποθέτησε αντίθετα τον μετρητή, αλλά δεν του ανέφερε ποιος μπορεί να το είχε κάνει. Ανέφερε ότι ο ίδιος ήταν παρών και είδε την ένδειξη στο μετρητή τη μέρα που πήγε επί τόπου με τον κοινοτάρχη και τον υδραυλικό και ήταν
  5. Ανέφερε επίσης ότι κατά την πρώτη του επίσκεψη σφραγίστηκε ο μετρητής για να μην μπορεί να βγει και τη δεύτερη φορά αφαιρέθηκε όταν δόθηκαν οδηγίες για να ληφθούν μέτρα από την Αστυνομία. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι δεν είχε δει προηγούμενους λογαριασμούς του κατηγορούμενου ή της πεθεράς του και δεν μπορούσε να περιγράψει το μετρητή λόγω του χρόνου που παρήλθε. Επίσης ανέφερε ότι είχαν βγάλει σχετικές φωτογραφίες, αλλά όταν πήγαν να τις εμφανίσουν κάποιο πρόβλημα προέκυψε με το φίλμ. Ανέφερε επίσης ότι με οδηγίες του Αστυνομικού Διευθυντή Μόρφου ο μετρητής ο οποίος επεστράφη στον κατηγορούμενο, αφού το μόνο που χρειάζονταν ήταν η ένδειξη την οποία είχαν δει. Δεν υπήρχε ως ανέφερε κάποια μετατροπή στο μετρητή, απλά το τόξο του έβλεπε αντίθετα. Ερωτηθείς εάν είχαν οποιαδήποτε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος «πείραξε» το μετρητή αυτό, ανέφερε ότι είχε τη μαρτυρία του κοινοτάρχη και επίσης ανέφερε ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία την ευθύνη του μετρητή την έχει ο ιδιοκτήτης του και στην προκειμένη περίπτωση ιδιοκτήτης ήταν ο κατηγορούμενος. Επίσης δέχθηκε ότι δεν ήταν σε περιφραγμένο χώρο ο μετρητής. Ερωτηθείς αν την επίδικη περίοδο ο κατηγορούμενος «έκαφκε κάρβουνα» στο συγκεκριμένο ακίνητο ανέφερε οτι δεν γνώριζε αλλά επέμεινε ότι κάρβουνα καίνε το χειμώνα και όχι το καλοκαίρι όπως του υπέβαλε ο συνήγορος υπερασπισης παραδεχόμενος ότι δεν ασχολείται με το συγκεκριμένο επάγγελμα και λέγοντας πως τα όσα ανέφερε τα ανέφερε από την πείρα του και τη συνεργασία του με την Αστυνομία. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι είναι ο κοινοτάρχης του Πάνω Πύργου από το 1984 μέχρι σήμερα και ανέφερε ότι γνωρίζει τον κατηγορούμενο. Όπως ανέφερε την 7/4/2014 αφού προηγουμένως διαπίστωσε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον υδρομετρητή που έχει στους καμινότοπους του ο Ανδρέας Στυλιανού Βάσου και ο πατέρας του Βάσος Στυλιανού στον Πάνω Πύργο στην τοποθεσία «Μερσινούθκια», κάλεσε τον υδραυλικό Σάββα Παμίσχα να τον ελέγξει. Όπως εξήγησε λίγες μέρες πριν, είχε έρθει ο σύμβουλος του κ. Ταλίπης και του ανέφερε ότι υπήρχε επέμβαση στον υδρομετρητή, δηλαδή κάποιος τον αφαίρεσε και τον τοποθέτησε αντίθετα με αποτέλεσμα αντί να γράφει τόνους αφαιρούσε. Ανέφερε ότι ενημέρωσε όλους τους συμβούλους και μετέβη επί τόπου όπου έδωσαν οδηγίες στον υδραυλικό και σφράγισε τον υδρομετρητή. Μετά κάλεσε την Αστυνομία για να καταγγείλουν την υπόθεση, αλλά τελικά με τους υπόλοιπους συμβούλους αποφάσισαν να συνεδριάσουν για να αποφασίσουν εάν θα προχωρούσαν σε καταγγελία στην Αστυνομία. Εν τέλει αποφάσισαν να του επιβάλουν πρόστιμο €100 και να τοποθετήσουν νέο μετρητή και ενημέρωσαν γραπτώς τον Έπαρχο Λευκωσίας, ο οποίος όμως τους έδωσε οδηγίες να καταγγείλουν την υπόθεση στην Αστυνομία. Επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν πλήρωσε το πρόστιμο, ότι ο μετρητής είναι γραμμένος στην πεθερά του κατηγορούμενου και ότι εδώ και δέκα χρόνια περίπου τα διαχειρίζεται αυτός τα καμίνια. Στο χώρο αυτό ως ανέφερε καίει κάρβουνα και ο πατέρας του κατηγορούμενου ο οποίος είναι κοινοτάρχης Πηγαινειών. Με τη συμπληρωματική του κατάθεση ανέφερε οτι στις 21/8/2014 με απόφαση του Συμβουλίου και έγκριση του Επαρχιακού Επόπτη διέκοψαν το νερό του μετρητή, αφού πρώτα κατέγραψαν την ένδειξη του που ήταν
  6. Επίσης κατέθεσε λίστα καταμετρηθέντων ως Τεκμήριο 3 αλλά ερωτηθείς για το μετρητή που αφορά την Χριστοδούλου Αριστάρχου Κυριακή (Κούλλα) (πεθερά του κατηγορούμενου) ανέφερε τις ενδείξεις αλλά επεσήμανε ότι δεν τις κατέγραψε αυτός αλλά ο ΜΚ
  7. Ανέφερε ότι το μετρητή τον χειριζόταν ο σύζυγος της κας Χριστοδούλου και ότι μετά που αυτός απεβίωσε τον χειριζόταν η ίδια, χωρίς όμως να ξέρει για πόσο ακριβώς καιρό αλλά ότι πάντως κατά τον επίδικο χρόνο Δεκέμβριο του 2013 με Απρίλιο του 2014 τον χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος ο οποίος «έκαφκε κάρβουνα» σε εκείνο το χωράφι. Επίσης κατέθεσε το πρακτικό της συνεδρίας ημερ. 10/4/2014 (βλ. Τεκμήριο 4) με το οποίο αναφέρεται ότι επιβάλλεται στον κατηγορούμενο πρόστιμο €100 και στο οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι αναφέρεται ότι τον υδρομετρητή τον διαχειρίζονται ο Ανδρέας Στυλιανού με τον πατέρα του. Επίσης κατέθεσε και την επιστολή Τεκμήριο 5 που στάληκε στον κατηγορούμενο για να ενημερωθεί για την απόφαση του συμβουλίου ως το Τεκμήριο
  8. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 την επιστολή του κατηγορούμενου με την οποία αρνείτο να πληρώσει το πρόστιμο λόγω του ότι ως ισχυριζόταν δεν διατηρούσε κατά την εν λόγω περίοδο καμίνια στον Πάνω Πύργο επισημαίνοντας παράλληλα ότι ο εν λόγω υδρομετρητής είναι εκτεθειμένος σε δημόσιο χώρο έτσι που οποιοσδήποτε μπορεί να κάνει κατάχρηση νερού ή άλλη παρενόχληση. Ερωτηθείς ο ΜΚ2 εάν γνωρίζει εάν ο κατηγορούμενος «έκαφκε κάρβουνα» κατά την εν περίοδο που κατηγορείται ανέφερε «Μα μπορούσα εγώ να τσιακκάρω μήνα προς μήνα αν κάφκει ο κάθε ένας κάρβουνα; Δεν ο μοναδικός ο Αντρέας. Είναι πολλοί που κάφκαν κάρβουνα». Ανέφερε επίσης ότι το ποσό που αντιστοιχούσε στο νερό που καταναλώθηκε €113 πληρώθηκε από τον κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 7). Επίσης ανέφερε ότι ο πατέρας του κατηγορούμενου βοηθούσε τον κατηγορούμενο να «κάφκει κάρβουνα» και ότι τους φόρους του χωραφιού τους πλήρωνε ο κατηγορούμενος. Ο ΜΚ3 καταθέτοντας ενόρκως υιοθέτησε την κατάθεση του προς την Αστυνομία στην οποία αναφέρει ότι είναι κοινοτικός σύμβουλος στον Πάνω Πύργο και ότι ο γιος του είχε αρμοδιότητα που του ανατέθηκε από το Συμβούλιο να ελέγχει τις μετρήσεις των υδρομετρητών συνήθως κάθε τρεις μήνες. Όπως επίσης αναφέρει όταν λείπει ο γιος του πηγαίνει ο ίδιος και προβαίνει στις μετρήσεις για να τον βοηθά. Στις 28/3/2014 ο γιος του έλειπε και έτσι πήγε ο ίδιος να μετρήσει τους υδρομετρητές. Όταν έλεγξε τον υδρομετρητή του Ανδρέα Βάσου ο οποίος είναι γραμμένος από παλιά στην πεθερά του πρόσεξε ότι η ένδειξη ήταν πιο μικρή από την προηγούμενη που είχαν πάρει στις 31/12/
  9. Ανέφερε ότι ο ίδιος κατάλαβε τότε ότι μάλλον ήταν χαλασμένος ο εν λόγω υδρομετρητής και πήρε τηλέφωνο τον κοινοτάρχη ΜΚ2 και του το ανέφερε και μετά από λίγες μέρες κάλεσαν τον Σάββα Παμίσχα για να το εξετάσει και όταν το είδε τους ανέφερε ότι το ρολόι του μετρητή αφαιρέθηκε και μπήκε ανάποδα και έτσι ώστε αντί να γράφει τόνους, αφαιρούσε τόνους. Όταν συνεδρίασαν ως συμβούλιο αποφάσισαν να του βάλουν νέο ρολόϊ γιατί εκείνο ήταν πολύ παλιό και επίσης του επέβαλαν και πρόστιμο €100, πλην όμως ο έπαρχος δεν το δέχθηκε και έδωσε οδηγίες στον κοινοτάρχη ως προς τι έπρεπε να κάνει. Επίσης ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε μια λίστα καταμετρηθέντων ως Τεκμήριο 10, η οποία αφορά τις μετρήσεις στις οποίες προέβαιναν σε διάφορους μετρητές συμπεριλαμβανομένου και του επίδικου από τις 2/1/2012 μέχρι 2/7/
  10. Αντεξετασθείς επέμεινε ότι είχε πάει στις 4/4/2014 και όχι 28/3/2014 για να μετρήσει τον υδρομετρητή, για να δεχθεί τελικά ότι πήγε στις 28/3 ως η κατάθεση του, αλλά χωρίς να μπορεί να εξηγήσει γιατί από τις 28/3/2014 που ο ίδιος μετέβη εκεί, πήραν υδραυλικό να τον ελέγξει 10 περίπου μέρες μετά. Επίσης ανέφερε ότι σε μια δυο περιπτώσεις πριν την επίδικη περίπτωση δεν φαινόντουσαν οι τόνοι πάνω στο ρολόι και αναγκάστηκε να γράψει το πάγιο. Σε υπόδειξη ότι σε διάφορες ημερομηνίες πριν τις 28/3/14 φαίνεται ότι οι τόνοι ήταν λιγότεροι από την αμέσως προηγούμενη περίπτωση επέμεινε ότι δεν φαινόντουσαν οι τόνοι στο ρολόι, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε πως ό,τι έβλεπε στο ρολόι το έγραφε. Ενώ δε αρχικά είχε αναφέρει ότι ο ίδιος προέβαινε στις καταγραφές στη συνέχεια ανέφερε ότι είναι η κοπέλα που έγραψε πιο λίγο για να δεχθεί όμως στη συνέχεια ότι τα γράμματα είναι δικά του. Επίσης ερωτηθείς εάν ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν στο χωριό ανέφερε ότι δεν θυμόταν, ενώ σε υποβολή ότι ο κατηγορούμενος κατά τον εν λόγω χρόνο δεν έκανε κάρβουνα επέμεινε ότι έκανε χωρίς όμως να αναφέρει ότι ο ίδιος τον είδε εκεί. Ο ΜΚ4 υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση Έγγραφο Δ, όπου επεξήγησε το πρόβλημα που εντόπισε στον επίδικο υδρομετρητή και το οποίο έγκειτο στο ότι ο υδρομετρητής αντί να προσθέτει τόνους νερού, αφαιρούσε. Επίσης εξήγησε και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα όπου ανέφερε ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερη γνώση για να το κάνει κάποιος και πως για κάποιον με ελάχιστες γνώσεις μπορεί να είναι δουλειά 5 λεπτών. Εξήγησε πως ακριβώς γίνεται τονίζοντας πως ο μετρητής δεν ήταν χαλασμένος στην προκειμένη περίπτωση και πως όταν υπήρχε ροή νερού μετρούσε ο μετρητής, αλλά αντίθετα. Αντεξετασθείς δέχθηκε ότι ο μετρητής είναι έξω από το δρόμο στα 3-4 μέτρα περίπου. Ανέφερε ότι είναι παλιός ο μετρητής χωρίς να μπορεί να πει την ηλικία του με βεβαιότητα, αλλά επισημαίνοντας ότι αυτό δεν έχει σχέση γιατί ως ανέφερε «όταν γράφει κάποιος μετρητής γράφει». Ανέφερε ότι το λάστιχο του συγκεκριμένου μετρητή ήταν διπλωμένο πράγμα που υποδήλωνε ότι κάποιος το δίπλωσε, ενέργεια η οποία ως εξήγησε γίνεται για να μπορεί να κοπεί η ροή του νερού και να μπορέσει να επέμβει στο μετρητή. Ανέφερε επίσης ότι η καταμέτρηση έγινε 28/3/2014 και τον ίδιο τον κάλεσαν 7/4/2014 δέκα μέρες δηλαδή μετά, χωρίς να ξέρει το λόγο. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, εναντίον του κατηγορούμενου. Ως εκ τούτου κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει και απαλλάξει. Αντίθετη ήταν η θέση της συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, η οποία υποστήριξε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και εισηγήθηκε όπως αυτός κληθεί σε απολογία. Τα όσα ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση, αλλά αναφορά θα γίνει κατωτέρω στα πλαίσια εξέτασης των θέσεων τους για αποφυγή επαναλείψεων. Νομική Πτυχή Σύμφωνα με τον Νόμο σε τέτοιες περιπτώσεις για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση τίθεται το ερώτημα σ΄ αυτό αν η μαρτυρία όπως έχει παρουσιαστεί ενώπιον του είναι επαρκής (sufficient) για να κληθεί ο Κατηγορούμενος να παρουσιάσει την υπεράσπιση του. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζεται το θέμα συνοψίζονται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 από την οποία προκύπτει ότι ένας κατηγορούμενος θα αθωωθεί στο στάδιο αυτό αν: «α) δεν στοιχειοθετείται εξ΄ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ώστε κανένα Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου.». Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλπ. Ευγένειος Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191). Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται στο άρθρο 210(ζ) των περί της Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικοί) Κανονισμοί του Κοινοτικού Συμβουλίου Κοκκινοτριμιθιάς, και ως και πιο πάνω αναφέρθηκε σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας στην προκειμένη περίπτωση αφορά την αλλαγή θέσης του μετρητή του σωλήνα παροχέτευσης κοινοτικού πόσιμου νερού. Ερχόμενη τώρα στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε για να διασυνδέσει τον κατηγορούμενο με την κατηγορία, αυτή θα πρέπει εκ προοιμίου να λεχθεί ότι ήταν περιστατική, αφού δεν υπήρχε άμεση μαρτυρία προσώπου που να είχε δει τον κατηγορούμενο να προβαίνει στην ενέργεια η οποία του καταλογίζεται. Η περιστατική μαρτυρία που παρουσιάστηκε αφορούσε το ότι το χωράφι στο οποίο βρισκόταν ο μετρητής ανήκε στην πεθερά του κατηγορούμενου, ότι το χωράφι χρησιμοποιείτο από τον κατηγορούμενο και τον πατέρα του για να καίνει κάρβουνα, ότι ο μετρητής είχε αφαιρεθεί και τοποθετηθεί αντίθετα ούτως ώστε να αφαιρεί τόνους αντί να προσθέτει και ότι ο κατηγορούμενος πλήρωσε τους τόνους νερού οι οποίοι είχαν προκύψει από την χρήση του υδρομετρητή και ότι αυτός πλήρωνε τους φόρους του ακινήτου. Όσον αφορά την περιστατική μαρτυρία στην υπόθεση Παφίτης v. Δημοκρατίας
(1990)2 A.A.Δ 102, στις σελίδες 119-120 αναφέρθηκαν τα εξής: « Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφεαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. (Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ.172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορούμενου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης λογικής την ενοχή του.» Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι η περιστατική μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο απώγειο της, δεν θα μπορούσε να καταστήσει την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αφού βρίθει κενών και ελλείψεων. Και τούτο διότι σύμφωνα με τη μαρτυρία που η ίδια η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε ο μετρητής βρισκόταν πολύ κοντά στο δημόσιο δρόμο, σε ένα χωράφι το οποίο ήταν ανοικτό δηλαδή απερίφραχτο και στο οποίο υπήρχε ελεύθερη πρόσβαση από οποιοδήποτε πρόσωπο, και το οποίο χωράφι σύμφωνα πάντα με την προσκομισθείσα μαρτυρία ανήκει σε τρίτο πρόσωπο. Υπάρχει βέβαια η μαρτυρία του ΜΚ2 ότι το χωράφι τα τελευταία 10 χρόνια χρησιμοποιείτο από τον κατηγορούμενο για να κάνει κάρβουνα, επειδή η πεθερά του σταμάτησε να ασχολείται με αυτή την εργασία (βλ. κατάθεση Έγγραφο Β), πλην όμως στη συνέχεια της μαρτυρίας του ανέφερε ότι δεν μπορούσε να πει πότε ακριβώς σταμάτησε η ιδιοκτήτρια του ακινήτου να ασχολείται η ίδια με το κάψιμο καρβούνων και περιορίστηκε στο ότι από το Δεκέμβριο του 2013 μέχρι και τον Απρίλιο του 2014 το χωράφι χρησιμοποιείτο τόσο από τον κατηγορούμενο όσο και από τον πατέρα του για αυτή την εργασία, χωρίς όμως οποιοσδήποτε από τους μάρτυρες συμπεριλαμβανομένου του ΜΚ2 να έχει δει τον κατηγορούμενο κατά την εν λόγω περίοδο εκεί και χωρίς να αναφέρει από πού προκύπτει η γνώση του για την πιο πάνω τοποθέτηση. Με βάση δε το Τεκμήριο 10 φαίνεται ότι από τον Σεπτέμβριο του 2012, πολύ πριν δηλαδή το Δεκέμβριο του 2013 που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι προέβη στην παράνομη ενέργεια, ο μετρητής αφαιρούσε τόνους αντί να γράφει, χωρίς να υπάρχει σαφής μαρτυρία που να διασυνδέει τον κατηγορούμενο με την χρήση του χωραφιού από τότε. Εξ άλλου σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι προέβη σε αυτή την ενέργεια μεταξύ Δεκεμβρίου 2013 και Απριλίου 2014, χωρίς καν να υπάρχει μαρτυρία ότι πριν την καταλογιζόμενη στον κατηγορούμενο ενέργεια ο μετρητής λειτουργούσε κανονικά. Τουναντίον φαίνεται ότι και κατά τις προηγούμενες δύο μετρήσεις υπήρχε μείωση των τόνων (βλ. Τεκμήριο 10 ημερ. 2/7/13 και 23/9/13) χωρίς όμως όπως έχω ήδη πει να υπάρχει σαφής μαρτυρία που να διασυνδέει τον κατηγορούμενο με τη χρήση του χωραφιού από τότε, αφού αυτό το οποίο μπόρεσε τελικά να αναφέρει ο ΜΚ2 ήταν ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποιούσε το χωράφι από το Δεκέμβριο του 2013 μέχρι Απρίλιο του 2014, και χωρίς βέβαια να τον έχει δει σε οποιαδήποτε στιγμή να το χρησιμοποιεί κατά τον χρόνο εκείνο στην πραγματικότητα. Τώρα ως προς το ότι φαίνεται σύμφωνα με την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι υφίστατο τον Απρίλιο 2014 επέμβαση στο μετρητή, τούτο δεν μπορεί βέβαια από μόνο του και υπό το φως των πιο πάνω να μεταβάλει την εικόνα. Ούτε όμως και το ότι ο κατηγορούμενος πλήρωνε το φόρο του χωραφιού, ή ότι κατέβαλε το αναλογούν ποσό για το νερό που καταναλώθηκε μπορούν είτε απομονωμένα είτε σωρευτικά να μεταβάλουν την εικόνα ή να καλύψουν τα κενά που υπάρχουν στην περιστατική μαρτυρία, αφού αυτές οι ενέργειες δεν υποδηλώνουν ενοχή, ούτε εν πάση περιπτώσει μπορεί να λεχθεί ότι συμβιβάζονται μόνο με ενοχή του κατηγορούμενου. Τούτων δεδομένων θεωρώ ότι η περιστατική μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο σύνολο της με οποιοδήποτε τρόπο και εάν αξιολογείτο στο τελικό στάδιο, με άλλα λόγια στο απώγειο της, περιέχει τόσα κενά που δεν θα μπορούσε να οδηγήσει στην καταδίκη του κατηγορούμενου ακόμα και αν ο κατηγορούμενος επέλεγε να μην αναφέρει οτιδήποτε αφότου καλείτο σε απολογία. Συνεπώς η κλήση του σε απολογία στο στάδιο αυτό και υπό αυτές τις περιστάσεις και δεδομένα θεωρώ ότι θα ισοδυναμούσε με κλήση του για να καλύψει τα κενά και τις ατέλειες της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής πράγμα ανεπίτρεπτο με βάση και τις ανωτέρω αρχές στις οποίες έχω παραπέμψει. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να απαλλαχθεί και αθωωθεί στο στάδιο αυτό. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται. .................. Ν. Μαθηκολώνη, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.