← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 19360/2016, 24/1/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 19360/2016, 24/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19360/2016 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ Κατηγορουμένου -------------------------- Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου,

  1. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ. Θεμιστοκλέους. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λ. Κυριακίδης. Κατηγορούμενος, παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η I. ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ
  2. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες. Αφορούν είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 και 3, κατά παράβαση των άρθρων 280 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ») (κατηγορία 1), της μεταφοράς μαχαιριού που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 82

(2)
(3), 85 και 86 του ΠΚ (κατηγορία 2) και της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του ΠΚ (κατηγορία 3).
  1. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε σε ακίνητο που κατείχε ο Γιαννάκης Ανδρέου (ΜΚ 2) και ιδιοκτησίας της συζύγου του κας Σωτήρας Ευσταθίου (ΜΚ 4). Εντοπίστηκε από τον ΜΚ 2 να κόβει παπουτσόσυκα. Ο ΜΚ 2 τον κάλεσε να εγκαταλείψει το ακίνητο, ο κατηγορούμενος όμως του επιτέθηκε με μαχαίρι. II. ΣΚΙΑΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ
  2. Δεν αμφισβητείται ότι στις 3/8/2016, περί ώρα 07:30, ο κατηγορούμενος ενώ μάζευε παππουτσόσυκα στην τοποθεσία «Σκλινίτζια», ήρθε αντιμέτωπος και σε αντιπαράθεση με τον Γιαννάκη Ανδρέου (ΜΚ 2). Το τι αμφισβητείται είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς και κατοχή του χώρου στον οποίο βρίσκεται η παπουτσοσυκιά, το πώς εκτυλίχθηκε η μεταξύ τους αντιπαράθεση και η διάπραξη των αδικημάτων που αποδίδονται στον κατηγορούμενο.
  3. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε τέσσερις μάρτυρες, τον Αστ. 3703, Χρίστο Καουρμά (ΜΚ 1), τον κ. Γιαννάκη Ανδρέου (ΜΚ 2), τον κ. Γεώργιο Παπαχαραλάμπους (ΜΚ 3) και την κα. Σωτήρα Ευσταθίου (ΜΚ 4).
  4. Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του, κατέθεσε ενόρκως.
  5. Κατατέθηκαν έντεκα συνολικά Τεκμήρια. Κατά την αντεξέταση του ΜΚ 3 κατατέθηκε από την Υπεράσπιση ένα έγγραφο ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση
  6. Η Υπεράσπιση δεν παρουσίασε μάρτυρα για να καταθέσει το έγγραφο ως κανονικό τεκμήριο συνεπώς δεν έλαβα υπόψη μου το έγγραφο ή το περιεχόμενο του (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν. Epco Cyprus Ltd
(2007)1Β ΑΑΔ 883, Lefkaritis Bros Ltd v. Tanya Shipping Office
(1987)1 CLR 47, Demeco Co. v. Beckhoff
(1988)1 CLR 82). III. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Αστ. 3703, Χρίστος Καουρμά (ΜΚ 1)
  1. Ο ΜΚ 1 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση, Τεκμήριο 1, ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό της Ευρύχου. Στις 3/8/2016 περί ώρα 07:50, ενώ ήταν υπηρεσία, δέχθηκε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο, ο οποίος κατήγγειλε ότι, ενώ βρισκόταν στην τοποθεσία «Σκλινίτζια» και μάζευε παπουτσόσυκα, ο Γιαννάκης Ανδρέου (ΜΚ 2) τον κτύπησε με σωλήνα. Λεπτά αργότερα, δέχθηκε τηλεφώνημα και από τον ΜΚ 2 ο οποίος κατήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, του επιτέθηκε με μαχαίρι. Μετέβη στη σκηνή, περί ώρα 08:10, όπου βρήκε τον ΜΚ 2 στην αυλή της οικίας του και τον κατηγορούμενο να κάθεται εντός της θέσης του οδηγού του οχήματος του σε χωματόδρομο πλησίον της σκηνής. Ο κατηγορούμενος τον ακολούθησε στη σκηνή με το όχημα του.
  2. Ρωτώντας τους εμπλεκομένους, αυτοί εξέφρασαν διιστάμενες θέσεις ως προς το τι συνέβη. Ο μεν ΜΚ 2 ανέφερε ότι εντόπισε τον κατηγορούμενο να κόβει παπουτσόσυκα από παπουτσοσυκιά της ιδιοκτησίας του, τον κάλεσε να σταματήσει και να φύγει, οπότε και ο κατηγορούμενος ανέσυρε μαχαίρι και επιχείρησε τρείς φορές να τον μαχαιρώσει στην κοιλιά, ο δε κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ο ΜΚ 2, επιχείρησε να τον κτυπήσει με σωλήνα χωρίς να τελικά να του κτυπήσει, οπότε και εισήλθε στο όχημα του και απομακρύνθηκε. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Σε έρευνα που έγινε στο όχημα του κατηγορουμένου δεν εντοπίστηκε μαχαίρι. Όταν ο κατηγορούμενος εξιστορούσε τα γεγονότα στη σκηνή ο ΜΚ 2 επαναλάμβανε τη φράση «εν ψέματα που λαλεί» και προκλήθηκε εκ νέου ένταση.
  3. Ο ΜΚ 2 εξέφρασε παράπονο για το περιστατικό, ο κατηγορούμενος αρχικά δεν είχε παράπονο, ακολούθως όμως, όταν κατηγορήθηκε γραπτώς (Τεκμήριο 2), απάντησε, «Δεν παραδέχομαι καμία κατηγορία, αφού ο Γιαννάκης Ανδρέου θέλει να με πάρει δικαστήριο έχω και εγώ παράπονο που μου επιτέθηκε και με εξύβρισε και θέλω να τον πάρω δικαστήριο». Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν κατηγορήθηκε γραπτώς ο κατηγορούμενος, κατηγορήθηκε ότι μετέφερε μαχαίρι εκτός της οικίας του, ότι επιτέθηκε με μαχαίρι εναντίον του ΜΚ 2 και ότι είχε εισέλθει παράνομα στην περιουσία του ΜΚ 2 για να κλέψει παπουτσόσυκα και όχι με σκοπό να μεταφέρει μαχαίρι ή να επιτεθεί.
  4. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι υπήρχαν διαφορές μεταξύ των εμπλεκομένων για τα όρια των ακινήτων τους και ότι το Κτηματολόγιο προέβη σε οριοθέτηση. Ο ίδιος στηρίχθηκε στη θέση του κοινοτάρχη για το ζήτημα αυτό. Όσον αφορά το μαχαίρι, ανέφερε ότι αυτό δεν εντοπίστηκε στο όχημα ή στο χώρο του συμβάντος. Ο κατηγορούμενος όμως είχε απομακρυνθεί με το όχημα του από τη σκηνή σε απόσταση περί των 100 μέτρων και θα μπορούσε να το είχε ξεφορτωθεί. Δέχθηκε ότι στη σκηνή του υποδείχθηκε ράβδος, δεν γνώριζε το υλικό της, στην οποία είχε προσδεθεί μικρό μεταλλικό δοχείο («μαστραππίν») με το οποίο ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι μάζευε τα παπουτσόσυκα. Στην σκηνή δεν εντοπίστηκε σωλήνας. Γιαννάκης Ανδρέου (ΜΚ 2)
  5. Ο ΜΚ 2 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω απόσπασμα από την εν λόγω κατάθεση (διατηρούνται η σύνταξη και η ορθογραφία): «Την Τετάρτη 03/08/2016 γύρω στις 0730 το πρωί βρισκόμουν στο σπίτι μου και είδα τον Ανδρέα Δημητριάδη από την Τεμβριά ο οποίος έχει χωράφι δίπλα από το τεμάχιο μου να κόβει παπουτσόσυκα από την παπουτσοσυκτζία μου κρατώντας ένα ξύλο το οποίο είχε πάνω ένα μαστραπί. Εγώ αμέσως πήγα κοντά του και του είπα «δεν σε θέλω μέσα στην περιουσία μου και να φείς τωρά που την περιουσία μου» και ταυτόχρονα έπιασα το ξύλο που κρατούσε χωρίς όμως ο Ανδρέας να το αφήσει. Εκείνη τη στιγμή ο Α. Δημητριάδης έβγαλε από την πούγκα του ένα μαχαίρι με 10 πόντους περίπου λεπίδα της οποίας η άκρια της ήταν μυτερή και το χέρι του μαχαιριού είχε χρώμα καφέ. Μόλις έβγαλε το μαχαίρι το έστρεψε προς το μέρος μου και προσπάθησε να μου το μπήξει στην κοιλία. Εγώ μόλις είδα το μαχαίρι τράβησα προς τα πίσω και αυτός προσπάθησε ακόμα δυο φορές να μου μπήξει το μαχαίρι λέγοντα μου «ε να σου το μπήξω τζαι θα σε ποσπάσω». Εγώ αμέσως τηλεφώνησα στην Αστυνομία και τους ζήτησα να έρθουν στο σπίτι μου διότι ο Α. Δημητριάδης ετράβησε μαχαίρι να μου το μπήξει. Ο Α. Δημητριάδης μόλις άκουσε ότι τηλεφώνησα στην Αστυνομία μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε από το μέρος με μεγάλη ταχύτητα. Την στιγμή που είδα τον Ανδρέα να φεύγει από το μέρος προσπάθησα να τον σταματήσω μπαίνοντας μπροστά από το αυτοκίνητο αλλά αυτός δεν σταμάτησε. Ο Ανδρέας έφυγε από χωματόδρομο μέσα από τα χωράφια. Μετά από 10 λεπτά περίπου είδα το αυτοκίνητο του Ανδρέα σταματημένο λίγο πιο πάνω από το σπίτι μου από την αντίθετη πλευρά από αυτή που είχε φύγει. Σε λίγο ήρθε στο μέρος η Αστυνομία και αμέσως ο Ανδρέας ξεκίνησε και αυτός με το αυτοκίνητο του να ακολουθεί το περιπολικό. Μόλις κατέβηκαν από το αυτοκίνητο οι δυο Αστυνομικοί ο Α. Δημητριάδης τους είπε «έδωκε μου την με την σωλήνα πάς τον ώμο». Εγώ αμέσως του είπα «βγάλε το πουκάμισο σου να δούμε το σημάδι αφού λαλείς ότι σου την έδωκα με την σωλήνα» και αμέσως αυτός είπε «όι εν ψέματα που είπα, εν με κτύπησε». Εγώ είπα στους Αστυνομικούς τρεις με τέσσερις φορές «ήστε και οι δυο μάρτυρες ότι είπε ψέματα ότι τον εκτύπησα με την σωλήνα». Στη συνέχεια οι Αστυνομικοί είπαν στον Α. Δημητριάδη να τους ακολουθήσει στον Αστυνομικό Σταθμό και έφυγαν από το μέρος.»
  6. Προφορικά συμπλήρωσε ότι η ράβδος που κρατούσε ο κατηγορούμενος είχε μήκος 4 - 5 μέτρων. Κρατούσαν τη ράβδο και οι δύο, οπότε και ο κατηγορούμενος έβαλε το δεξί του χέρι στην τσέπη του και έβγαλε μαχαίρι οπότε και έκανε 2 - 3 κινήσεις για να τον μαχαιρώσει. Ο ΜΚ 2 τότε φοβήθηκε, άφησε τη ράβδο και έτρεξε στο σπίτι του και ειδοποίησε την αστυνομία.
  7. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε τη ράβδο και με τα δύο του χέρια. Δεν είχε δει τον κατηγορούμενο να βάζει το χέρι του στην τσέπη. Πρέπει, ανέφερε, να κρατούσε το μαχαίρι στη φούχτα του. Η απόσταση που τους χώριζε όταν κρατούσαν την ράβδο ήταν 2 με 3 μέτρα. Η λεπίδα του μαχαιριού ήταν μήκους 15 εκ. περίπου. Αρνήθηκε ότι εξύβρισε τον κατηγορούμενο ή ότι του επιτέθηκε κρατώντας σωλήνα, δέχθηκε όμως ότι ήταν αυτός που τον πλησίασε φωνάζοντας του να φύγει. Η θέση του ήταν ότι η παπουτσοσυκιά βρίσκεται εντός του τεμαχίου του. Γεώργιος Παπαχαραλάμπους (ΜΚ 3)
  8. Ο ΜΚ 3 υιοθέτησε την αστυνομική του κατάθεση, Τεκμήριο 4, ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο Κοινοτάρχης του χωριού Τεμβριά. Στις 24/3/2016, το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στην παρουσία του ιδίου, του ΜΚ 2 και του κατηγορουμένου, προέβη σε επίλυση συνοριακής διαφοράς των δύο στην τοποθεσία «Σκλινίτζια». Η παπουτσοσυκιά από την οποία ο κατηγορούμενος πήγε να μαζέψει παπουτσόσυκα είναι εντός του τεμαχίου του ΜΚ
  10. Προφορικά ανέφερε ότι υπάρχει αργάκι («αρκάτζι»), και οι δύο πλευρές του οποίου βρίσκονται στο τεμάχιο του ΜΚ
  11. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι είναι ιδιοκτησία της συζύγου του ΜΚ 2, της κας Σωτήρας Ευσταθίου (ΜΚ 4). Επί του Τοπογραφικού σχεδίου, Τεκμήριο 5, εξήγησε ότι στο τεμάχιο 701 είναι κτισμένη η οικία του ΜΚ 2, μαζί με το τεμάχιο 702 είναι ιδιοκτησία της ΜΚ 4 και της Ευαγγελίας Ιωάννου. Σημείωσε την παπουτσοσυκιά με σημείο «Χ» εντός του τεμαχίου
  12. Αντεξεταζόμενος σημείωσε επί του σχεδίου, Τεκμήριο 6, με «Ψ» το αργάκι, με «Χ» το μονοπάτι και «Π» την παπουτσοσυκιά, η οποία βρίσκεται φυτεμένη κατά μήκος του αργακιού. Σωτήρα Ευσταθίου (ΜΚ 4)
  13. Η ΜΚ 4 κατέθεσε ως Τεκμήριο 7, φωτοαντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας της για το τεμάχιο
  14. Στο εν λόγω τεμάχιο υπάρχουν φυτεμένα δέντρα και παπουτσοσυκιές τις οποίες φροντίζει ο σύζυγος της, ο ΜΚ
  15. Οι παπουτσοσυκιές, ανέφερε, είναι φυτεμένες στην «ποταμοσιά», και ανήκουν σε κάποιο κ. Κοσμά που τους είχε δωρίσει το ακίνητο. Ο Κατηγορούμενος
  16. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε την ανακριτική του κατάθεση, Τεκμήριο 8, ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Σύμφωνα με την δική του εκδοχή την επίδικη ημερομηνία ενώ έκοβε παπουτσόσυκα με ράβδο στην οποία είχε τοποθετήσει ένα μικρό μεταλλικό δοχείο, ο ΜΚ 2, ενώ βρισκόταν στη βεράντα της οικίας του, σε απόσταση περί τα 30 μέτρα, τον εξύβρισε[1] και κατευθύνθηκε προς το μέρος του κρατώντας μεταλλικό σωλήνα μήκους 1½ μέτρο περίπου. Προσπάθησε να τον κτυπήσει αλλά τον απέτρεψε, πιάνοντας το σωλήνα με τα χέρια του, είχε όμως ήδη ακουμπήσει ο σωλήνας το στήθος του. Στη συνέχεια ο ΜΚ 2 με το άλλο χέρι, άρπαξε την ράβδο που ο κατηγορούμενος κρατούσε και την πέταξε μακριά. Πέταξε επίσης και το πλαστικό δοχείο στο οποίο θα τοποθετούσε τα παπουτσόσυκα. Ο ΜΚ 2 τον έπιασε από το πουκάμισο, τον έβγαλε έξω από το αργάκι στο οποίο βρισκόταν η παπουτσοσυκιά φωνάζοντας ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε μαχαίρι, ισχυρισμός αναληθής, και ότι θα τον σκότωνε. Ο κατηγορούμενος τότε κάλεσε την αστυνομία.
  17. Η θέση του κατηγορουμένου ήταν ότι ο ίδιος φύτεψε την παπουτσοσυκιά, αυτή βρίσκεται σε αργάκι εντός της περιουσίας της Ευαγγελίας Ιωάννου και όχι της ΜΚ
  18. Κατέθεσε πιστοποιητικό έρευνας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, Τεκμήριο 10 Β, στο οποίο αναφέρεται ότι το αργάκι που διέρχεται του δυτικού συνόρου του τεμαχίου 704 (του δικού του δηλαδή) ανήκει στη Δημοκρατία.
  19. Προφορικά αναφέρθηκε στις κακές οικονομικές συνθήκες του σήμερα (Τεκμήριο 11, επιστολή Υπουργείου Εργασίας - ότι είναι δικαιούχος στο σχέδιο ενίσχυσης συνταξιούχων με χαμηλά εισοδήματα) αλλά και στη σχέση του με τον κατηγορούμενο και την οικογένεια του, ότι δηλαδή στο παρελθόν είχε βοηθήσει αυτόν και άλλα πρόσωπα οικονομικά. Αν και οι αναφορές του ήταν εκτεταμένες δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στα ζητήματα αυτά, δεν ρίχνουν φως στα επίδικα θέματα.
  20. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για να εισέλθει στο αργάκι, πέρασε διαμέσου του τεμαχίου 702 που ανήκει στην Ευαγγελία Ιωάννου. IV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
  21. Εξέτασα την μαρτυρία των μαρτύρων με ιδιαίτερη προσοχή. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, 172, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, 1061). 22. Για να κριθεί μια μαρτυρία ως αναξιόπιστη οι αντιφάσεις να είναι ουσιαστικής μορφής και να δημιουργούν ρήγματα στην υπόθεση (βλ. Swepco Construction Ltd v. Επίσημου Παραλήπτη, ECLI:CY:AD:2014:A361, Πολ. Έφεση 195/2009, 30/5/2014). Δεν είναι κάθε αντίφαση που οδηγεί στην απόρριψη μαρτυρίας (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 316, 323). Οι αντιφάσεις θα πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλ. τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν την μαρτυρία σε βαθμό που να καθίσταται επικίνδυνη και άδικη η αποδοχή της από το Δικαστήριο (βλ. Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 390, 401). Αντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μία μαρτυρία η οποία κατά τα άλλα είναι πειστική. Αντίθετα τέτοιες αντιφάσεις δείχνουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τί θα κατέθεταν (βλ. Γιαννίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 ΑΑΔ 143, 155 και Τιμοθέου v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 671, 688-689). Οι αντιφάσεις θα πρέπει να αξιολογούνται μέσα στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Νικολαΐδης v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 645, 654). Έγγραφη Μαρτυρία
  1. Αμφότερες οι πλευρές κατέθεσαν έγγραφα του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και κτηματικά σχέδια τα οποία στην ουσία δεν έτυχαν αμφισβήτησης (Τεκμήρια 5, 6, 7, 9 10Α και 10Β). Θα ήταν ορθότερη η προσαγωγή μαρτυρίας αρμοδίου λειτουργού για επεξήγηση τους. Εκ των πραγμάτων έκρινα ορθότερο να εξετάσω αυτό το υλικό σε συνάρτηση με τη μαρτυρία των μαρτύρων που τα κατέθεσαν και όχι ανεξάρτητα, δεχόμενος όμως ότι, αν και φωτοαντίγραφα, είναι γνήσια και ότι η αλήθεια του περιεχομένου τους, δεν αμφισβητήθηκε. Συγκεκριμένα έκρινα ότι οι σημειώσεις των μαρτύρων επί των εν λόγω εγγράφων αλλά και οι προφορικές αναφορές τους σε σχέση με αυτά έπρεπε να τύχουν αξιολόγησης στα πλαίσια κρίσης της αξιοπιστίας τους. Αξιολόγηση Αστ. 3703, Χρίστου Καουρμά (ΜΚ 1)
  2. Ο ΜΚ 1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Η μαρτυρία του αφορούσε τις καταγγελίες που έγιναν, τη λήψη καταθέσεων και την περιγραφή της συμπεριφοράς και των δύο εμπλεκομένων μετά το συμβάν. Δεν εντόπισα αντιφάσεις ή υπερβολές στη μαρτυρία του. Κρίνω το μάρτυρα αξιόπιστο και δέχομαι από τη μαρτυρία του τα όσα ανέφερε σε σχέση με τις ώρες λήψης των τηλεφωνημάτων, ως προς το που εντόπισε τους εμπλεκομένους στη σκηνή, τη συμπεριφορά τους στη σκηνή και τα λεχθέντα τους. Τα όσα ανέφερε για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του ακινήτου και της παπουτσοσυκιάς είναι εξ ακοής, δεν είχε ίδια γνώση, αποτελεί προϊόν πληροφόρησης από τρίτους και δεν μπορούν να αποτελέσουν ασφαλή βάση για εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος. Αξιολόγηση Γιαννάκη Ανδρέου (ΜΚ 2)
  3. Εξέτασα με πολλή προσοχή τη μαρτυρία του και κατέληξα ότι δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστος μάρτυρας και δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Στην αστυνομική του κατάθεση και στην κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος τράβηξε μαχαίρι από την τσέπη του («πούγκα») ενώ και οι δύο κρατούσαν τη ράβδο με την οποία έκοβε ο κατηγορούμενος παπουτσόσυκα. Κατά την αντεξέταση του, ανέφερε ότι δεν είχε δει τον κατηγορούμενο να βάζει το χέρι του στην τσέπη και ότι αυτός πρέπει να κρατούσε το μαχαίρι στη φούχτα του.
(2)Παρέμεινε ανεξήγητο επίσης το πώς ο κατηγορούμενος ήταν σε θέση να κρατά τη ράβδο με τα δύο του χέρια και ταυτόχρονα είτε να κρατά στη μια του φούχτα μαχαίρι ή να βάλει το χέρι του στην τσέπη του ώστε να τραβήξει το μαχαίρι.
(3)Στην αστυνομική του κατάθεση αναφέρει ότι μόλις είδε το μαχαίρι έκανε κίνηση προς τα πίσω και τηλεφώνησε στην αστυνομία. Τότε ο κατηγορούμενος, ακούγοντας τον, απομακρύνθηκε με το αυτοκίνητο του με μεγάλη ταχύτητα. Ανέφερε επίσης ότι προσπάθησε να σταματήσει τη διαφυγή του κατηγορουμένου μπαίνοντας μπροστά από το αυτοκίνητο. Προφορικά όμως, ο ΜΚ 2, ανέφερε ότι όταν είδε το μαχαίρι, φοβήθηκε, άφησε τη ράβδο και έτρεξε στο σπίτι του και ειδοποίησε την αστυνομία.
  1. Τα πιο πάνω αφορούν ουσιώδεις αντιφάσεις ή ασάφειες ως προς τις ενέργειες των μερών και τον τρόπο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, πώς και πότε δηλαδή ο κατηγορούμενος τράβηξε μαχαίρι και επιτέθηκε στον ΜΚ 2 και ως προς τον τρόπο που είχαν απεμπλακεί. Δεν μου διαφεύγει ότι ο ΜΚ 1 ανέφερε στην αστυνομική του κατάθεση ότι πρώτος στο σταθμό τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος και όχι ο ΜΚ
  2. Το γεγονός αυτό και η καταγραφή των ωρών που δέχθηκε τα τηλεφωνήματα δεν αποτέλεσαν σημείο αντιπαράθεσης ή αμφισβήτησης, αντίθετα, ήταν μέρος της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής. Αξιολόγηση Γεώργιου Παπαχαραλάμπους (ΜΚ 3)
  3. Ο ΜΚ 3 με προβλημάτισε ιδιαίτερα. Δεν ήταν καλός γνώστης του ιδιοκτησιακού καθεστώς των ακινήτων, αν και ήταν σε θέση να σημειώσει την θέση της παπουτσοσυκιάς, του αργακιού και του μονοπατιού. Τον κρίνω αξιόπιστο, όμως, από μόνη της η μαρτυρία του στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε μόνο να καταδείξει τα όσα υπέδειξε επί των σχεδίων Τεκμήρια 5 και
  4. Σε καμία περίπτωση δεν αποδεικνύει το καθεστώς κατοχής του τεμαχίου 702, του αργακιού ή του μονοπατιού και κατ' επέκταση της παπουτσοσυκιάς. Ως εκ τούτου από τη μαρτυρία του, δέχομαι ότι επί του τεμαχίου 701, η ΜΚ 4 και ο ΜΚ 2, που είναι σύζυγοι, έχουν ανεγείρει κατοικία. Δέχομαι επίσης ότι, με βάση τα όσα υπέδειξε στο σχέδιο Τεκμήριο 6, τα τεμάχια 701 και 702 διαπερνώνται από μονοπάτι («Χ») και ότι η παπουτσοσυκιά («Ψ») βρίσκεται εντός αργακιού («Ψ»), το οποίο επίσης διαπερνά τα δύο τεμάχια. Το αν η παπουτσοσυκιά βρίσκεται, κατά συνέπεια, εντός του τεμαχίου 701 ή 702 είναι ζήτημα για το οποίο ασφαλές συμπέρασμα από τη μαρτυρία του δεν μπορεί να εξαχθεί. Συμπέρασμα επίσης δεν μπορεί να εξαχθεί για το ιδιοκτησιακό καθεστώς ή καθεστώς κατοχής του αργακιού. Δεν μου διαφεύγει ότι με το άρθρο 7 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224[2], ρυθμίζεται ειδικά το ιδιοκτησιακό καθεστώς ποταμών και ρυακιών, επομένως μόνο μαρτυρία αρμοδίου υπαλλήλου του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας θα μπορούσε να διαφωτίσει το Δικαστήριο επί αυτού του ζητήματος. Αξιολόγηση Σωτήρας Ευσταθίου (ΜΚ 4)
  5. Η ΜΚ 4 κατέθεσε σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Τεμαχίου
  6. Δεν γνώριζε τίποτε περισσότερο για το καθεστώς ιδιοκτησίας και κατοχής της παπουτσοσυκιάς, αντίθετα αναφέρθηκε σε κάποιο κ. Κοσμά, χωρίς να μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα από τη δήλωση της. Από τη μαρτυρία της και από το Τεκμήριο 7, που αποτελεί φωτοαντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας της, μπορούν να εξαχθούν μόνο τα εξής ευρήματα, ότι είναι ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 701 κατά 1/8 μερίδιο, το οποίο κατέχει με το σύζυγο της και ότι το υπόλοιπο είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι κάποιας κας Ευαγγελίας Ιωάννου. Το καθεστώς κατοχής του τεμαχίου 702 παρέμεινε αδιευκρίνιστο. Αξιολόγηση Κατηγορουμένου
  7. Ο κατηγορούμενος κατά την προφορική του εξέταση επεκτεινόταν σε γεγονότα ασύνδετα, σε αγαθοεργίες ή πράξεις τιμιότητας του παρελθόντος. Ήταν φανερό ότι υπήρχε ζήτημα προσωπικών και κτηματικών διαφορών με τον ΜΚ 2 το οποίο χρονολογείται, τον οποίο σύμφωνα, με την εκδοχή του κατηγορουμένου, βοήθησε παλαιότερα οικονομικά. Αυτό που με προβλημάτισε από τη μαρτυρία του ήταν οι αναφορές του ότι ο ΜΚ 2 του επιτέθηκε κρατώντας σωλήνα. Κατά τρόπο ανάλογο με τον ΜΚ 2, μου παρέμεινε το ερώτημα πως ο κατηγορούμενος απέτρεψε το κτύπημα με τη σωλήνα ενώ κρατούσε με τα χέρια του τη ράβδο. Επίσης ήταν αντιφατικός στις δηλώσεις του ευθύς εξαρχής στην Αστυνομία, λέγοντας αρχικά ότι κτυπήθηκε με σωλήνα αλλά μετά ότι απέτρεψε το κτύπημα. Ως εκ τούτου δεν τον κρίνω αξιόπιστο μάρτυρα και δεν δέχομαι τη μαρτυρία του.
  8. Όσον αφορά το Τεκμήριο 10 Α και Β, ιδωμένο ανεξάρτητα, αφού αφορά έγγραφο του Κτηματολογίου, κρίνω ότι η έγγραφη σημείωση για το αργάκι θα έπρεπε να εξηγηθεί από λειτουργό σε συνάρτηση με τα επίσημα σχέδια για να τύχει αξιολόγησης. Μπορεί να μην υπήρξε ένσταση στην κατάθεση του εγγράφου, όμως αυτό δεν καθιστά το περιεχόμενο του, χωρίς άλλη διευκρίνιση, μαρτυρία που να αποδεικνύει τη θέση ότι το αργάκι στο οποίο ήταν φυτεμένη η παπουτσοσυκιά περιουσία της Δημοκρατίας, ούτε ρίχνει φως στο καθεστώς κατοχής. V. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  9. Το βάρος απόδειξης της κατηγορίας το φέρει η κατηγορούσα αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, ούτε ότι είναι αθώος (βλ. Woolmington v. DPP [1935] AC 462 HL, R. v. Majid [2009] EWCA Crim 2563, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ismail, Π.Ε. 228/15-245/15, 248/15-255/15, 17/10/2016, σελ. 33-34 και Crown Court Bench Book, Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010, σελ. 16). Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485). 32. Με την απόρριψη της μαρτυρίας του κατηγορούμενου δεν συνεπάγεται και η καταδίκη του. Η ενοχή του κατηγορουμένου θα πρέπει να αναζητηθεί στην αποδεχθείσα μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, έστω και αν η μαρτυρία της υπεράσπισης δεν γίνει αποδεκτή. Το Δικαστήριο δεν μπορεί μέσα από τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου να αντλήσει συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να στοιχειοθετούσαν την ενοχή του (βλ. ΓΕ ν. Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, 250 και A Guide for the Magistrate in the Commonwealth: Fundamental Principles and Recommended Practice, January 2017, p. 92[3] με αναφορά στην Liberato v. The Queen
(1985)159 CLR 507, §11[4], High Court of Australia).
  1. Σύμφωνα με το άρθρο 280 του ΠΚ: «
  2. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.»
  3. Η κατηγορούσα Αρχή, στην προκειμένη περίπτωση, όφειλε να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε σε περιουσία, στην κατοχή άλλου προσώπου και ενάντια της θέλησης του, με σκοπό τη διάπραξη των αδικημάτων της μαχαιροφορίας και της επίθεσης (βλ. Textbook on Indian Penal Code, 6th ed, 2016, K.D. Kaur, σελ 992 για το αντίστοιχο αδίκημα του Ινδικού Ποινικού Κώδικα, s.441). Πρέπει να αποδειχθεί πραγματική και σωματική (actual and personal) είσοδος του κατηγορουμένου στην περιουσία (βλ. Textbook on Indian Penal Code, ανωτέρω, σελ. 993 και Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 401, 403) και η κατοχή της περιουσίας από το άλλο πρόσωπο. Το άρθρο 280 του ΠΚ δεν προστατεύει τον ιδιοκτήτη αλλά τον κάτοχο της περιουσίας (βλ. Κυριάκου ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 354, 358). 35. Το αδίκημα προϋποθέτει την απόδειξη πρόθεσης διάπραξης αδικήματος ή ενόχλησης (βλ. Protopapas ν. Police
(1962)CLR 27, 29 με αναφορά στην R v. Steane
(1947)KB 997, 1004, Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 493, 498 και Textbook on Indian Penal Code, ανωτέρω, σελ. 993). Η πρόθεση μπορεί να συναχθεί ως πραγματικό γεγονός από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την συγκεκριμένη υπόθεση. Δεν είναι αρκετό ότι το συμπέρασμα για ύπαρξη πρόθεσης είναι εύλογο, πρέπει να είναι το μόνο εύλογο συμπέρασμα το οποίο μπορεί να συναχθεί από τα γεγονότα. Η πρόθεση δεν μπορεί να αποδειχθεί με θετική άμεση απόδειξη. Ωστόσο τεκμαίρεται ότι κάθε πρόσωπο έχει την πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεων του (βλ. Ανθία ν. Δημοκρατίας (Νο. 1)
(1999)2 ΑΑΔ 404, 408-409).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση με την αποδεχθείσα μαρτυρία διαπιστώνεται μόνο η κατοχή του τεμαχίου 701 από την ΜΚ 4 και τον ΜΚ 2 στο οποίο έχουν ανεγείρει κατοικία. Για το τεμάχιο 702 δεν υπάρχει μαρτυρία κατοχής από τον ΜΚ 2 και την ΜΚ
  2. Με βάση τα όσα υπέδειξε ο ΜΚ 3, στο σχέδιο Τεκμήριο 6, τα τεμάχια 701 και 702 διαπερνώνται από μονοπάτι («Χ») και ότι η παπουτσοσυκιά («Ψ») βρίσκεται εντός αργακιού («Ψ»), το οποίο επίσης διαπερνά τα δύο τεμάχια. Το αν η παπουτσοσυκιά βρίσκεται, κατά συνέπεια, εντός του τεμαχίου 701 ή 702 είναι ζήτημα για το οποίο έκρινα ότι δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα από τη μαρτυρία του ΜΚ 3 ή της ΜΚ
  3. Συμπέρασμα επίσης δεν μπορεί να εξαχθεί για το ιδιοκτησιακό καθεστώς ή καθεστώς κατοχής του αργακιού, έχοντας κατά νου και τις πρόνοιες του άρθρου 7 του Κεφ.
  4. Πραγματική είσοδος, επομένως, από πλευράς του κατηγορουμένου σε περιουσία που κατείχε ο ΜΚ 2 δεν έχει αποδειχθεί. Απουσιάζει λοιπόν, απαραίτητο συστατικό του αδικήματος που εκθεμελιώνει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής.
  5. Ως προς τα αδικήματα της μαχαιροφορίας (κατηγορία 2) και της επίθεσης (κατηγορία 3), με την απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΚ 2, πέραν του γεγονότος ότι ο ΜΚ 2 και ο κατηγορούμενος ήρθαν σε αντιπαράθεση, δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία με βάση την οποία μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ως προς το τι ακριβώς συνέβη. VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  6. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση και με τις τρείς κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Υπ.) .................................................. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final/ Sections 280, 82, 242, Criminal Code, Cap. 154 Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Άρθρα 280, 82, 242, Ποινικός Κώδικας, Κεφ.
  7. [1] Του φώναξε συγκεκριμένα, «Ρε γορίλλα ήντα που κάμνεις τζιαμέ; Γαμώ τη ράτσα σου, τώρα να έρτω κάτω τζαί ενά σε κανονίσω». [2]
  8. Κάθε λίμνη, ποταμός, ρυάκι και φυσικός υδραγωγός τα οποία δεν τελούν υπό ιδιωτική κυριότητα κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Νόμου αυτού και οι λεκάνες, κοίτες ή αυλάκια αυτών, και κάθε γη από την οποία η θάλασσα ή το ύδωρ οποιασδήποτε τέτοιας λίμνης, ποταμού, ρυακιού ή υδραγωγού έχει υποχωρήσει, καθώς και κάθε γη, η οποία προήλθε από επίχωση της θάλασσας, εξαιρούμενης κάθε τέτοιας γης η οποία τελεί υπό ιδιωτική κυριότητα κατά την ημερομηνία που προαναφέρθηκε, περιέρχεται στη Δημοκρατία: Νοείται ότι καμιά από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στο άρθρο αυτό δεν ερμηνεύεται ως επηρεάζουσα οποιαδήποτε δικαιώματα επί οποιασδήποτε λίμνης, ποταμού, ρυακιού ή φυσικού υδραγωγού τα οποία- (α) έχουν ασκηθεί αδιάλειπτα για πλήρη περίοδο τριάντα ετών πριν από την ημερομηνία που προαναφέρθηκε· ή (β) έχουν απονεμηθεί με φιρμάνι ή άλλο έγκυρο έγγραφο τίτλου που καταρτίστηκε πριν από την 4η Ιουνίου, 1878, το οποίο έτυχε εφαρμογής από το χρόνο της κατάρτισης του· ή (γ) ασκούνται δυνάμει των διατάξεων οποιουδήποτε εκάστοτε σε ισχύ νόμου. [3] 'When there is a conflict between the evidence of a prosecution witness and the evidence of a defence witness, the trier of fact must not convict the accused unless they are satisfied beyond reasonable doubt of the truth of the evidence for the prosecution. Even if the Trier of fact does not positively believe the evidence for the defence, it cannot find an issue against the accused contrary to that evidence, if that evidence gives rise to a reasonable doubt as to that issue.' [4] '
  9. When a case turns on a conflict between the evidence of a prosecution witness and the evidence of a defence witness, it is commonplace for a judge to invite a jury to consider the question: who is to be believed? But it is essential to ensure, by suitable direction, that the answer to that question (which the jury would doubtless ask themselves in any event) if adverse to the defence, is not taken as concluding the issue whether the prosecution has proved beyond reasonable doubt the issues which it bears the onus of proving. The jury must be told that, even if they prefer the evidence for the prosecution, they should not convict unless they are satisfied beyond reasonable doubt of the truth of that evidence. The jury must be told that, even if they do not positively believe the evidence for the defence, they cannot find an issue against the accused contrary to that evidence if that evidence gives rise to a reasonable doubt as to that issue. His Honour did not make that clear to the jury, and the omission was hardly remedied by acknowledging that the question whom to believe is "a gross simplification".' cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.