Αναφορικά με την αίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ν. Τζοσιουά Πολώσο Επιφανείου, Αρ. Αίτησης Έκδοσης: 1/18, 8/2/2018

(1)(β) και 8

(2)του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου - Ν.97/70, στις 10.1.2018, εξέδωσε εναντίον του Τζοσιουά Πολώσο Επιφανίου (στο εξής «ο Καθ' ου») Προσωρινό Ένταλμα Σύλληψης, κατόπιν αιτήματος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (στο εξής Η.Π.Α.) για έκδοση του Καθ' ου δυνάμει των προνοιών της Συνθήκης μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για έκδοση Φυγοδίκων - Ν.8(ΙΙΙ)/2008και του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου - Ν.97/70. Η έκδοση του Προσωρινού Εντάλματος Σύλληψης στηρίχτηκε στον όρκο του Αρχιαστυφύλακα 1175 Λ. Χατζηπαύλου, ο οποίος αποτελεί μέρος του φακέλου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του προαναφερόμενου όρκου, τον Δεκέμβριο του 2017 η Κυπριακή Δημοκρατία παρέλαβε μήνυμα από τις αρχές των Η.Π.Α. ότι ο Καθ' ου καταζητείται από τις αρχές των Η.Π.Α. σχετικά με τη διάπραξη αδικημάτων κατά παράβαση προνοιών της νομοθεσίας των Η.Π.Α.. Συγκεκριμένα καταζητείτο για τα ακόλουθα αδικήματα:

(1)συνωμοσία προς διάπραξη ηλεκτρονικής απάτης, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 20 χρόνια, 2) ηλεκτρονική απάτη, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 20 χρόνια,

(3)συνωμοσία προς διάπραξη απάτης μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια,

(4)απειλές για καταστροφή προστατευόμενου ηλεκτρονικού υπολογιστή, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια,

(5)συνωμοσία προς διάπραξη επέμβασης σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 10 χρόνια,

(6)παράνομη συλλογή πληροφοριών από ηλεκτρονικό υπολογιστή, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια,

(7)σκόπιμη πρόκληση βλάβης σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 10 χρόνια και

(8)απειλές για καταστροφή ηλεκτρονικού υπολογιστή, για το οποίο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια. Σύμφωνα περαιτέρω με τα γεγονότα που αναφέρονται, προσάπτεται στον Καθ' ου ότι συνωμότησε μαζί με άλλα άτομα για να κλέψουν προσωπικά δεδομένα από χρήστες και πελάτες που υπήρχαν σε βάσεις δεδομένων ιστοσελίδων εγγεγραμμένες στην Αμερική, με σκοπό να τις εκβιάσουν, με σκοπό να πληρώσουν λύτρα, κάτω από την απειλή ότι θα δημοσιεύσουν προσωπικά δεδομένα. Ο Καθ' ου εξασφάλισε τα πιο πάνω προσωπικά δεδομένα είτε απευθείας ο ίδιος εκμεταλλευόμενος κενά ασφαλείας στις ιστοσελίδες κλέβοντας δεδομένα χρηστών και πελατών, είτε εξασφαλίζοντας μερικά από αυτά μέσω συνεργατών του οι οποίοι είχαν παράνομα αποκτήσει τα πιο πάνω δεδομένα. Ακολούθως αφού ο Καθ' ου είχε αποκτήσει τα πιο πάνω δεδομένα χρησιμοποίησε διακομιστές μεσολάβησης που βρίσκονταν σε ξένες χώρες για να συνδεθεί σε λογαριασμούς ηλεκτρονικών ταχυδρομείων και να στείλει ηλεκτρονικά μηνύματα στα θύματα απειλώντας τους ότι θα αποκαλύψει δημόσια τα δεδομένα αν δεν του αποστείλουν χρήματα. Ειδικότερα του αποδίδεται ότι σε δύο περιπτώσεις εξασφάλισε παράνομη πρόσβαση σε δίκτυο υπολογιστών δύο εταιρειών και έκλεψε δεδομένα από τη βάση δεδομένων τους. Ακολούθως έστειλε στις εν λόγω εταιρείες ηλεκτρονικό μήνυμα από ηλεκτρονικά ταχυδρομεία τα οποία χρησιμοποιούσε ο ίδιος, απειλώντας στην μία περίπτωση ότι αν δεν του καταβληθεί χρηματικό ποσό σε bitcoin θα δημοσίευε 450.000 προσωπικά δεδομένα χρηστών της εν λόγω εταιρείας και στην άλλη περίπτωση αναφέροντας ότι αν δεν πληρωθεί εντός 36 ωρών με το ποσό των 18.000 δολαρίων Αμερικής σε bitcoin θα κατέστρεφε τα κλεμμένα δεδομένα προκαλώντας τεράστια ζημιά στην εν λόγω εταιρεία. Σημειώνεται, επίσης ότι στην πρώτη περίπτωση η εταιρεία πλήρωσε τον Καθ' ου με το ποσό των 1.850 δολαρίων Αμερικής σε ψηφιακό νόμισμα bitcoin. Στην δεύτερη περίπτωση η εταιρεία πλήρωσε τον Καθ' ου με το ποσό των 18.000 δολαρίων Αμερικής σε ψηφιακό νόμισμα bitcoin. Επίσης του αποδίδεται ότι σε δύο περιπτώσεις εξασφάλισε ένα μικρό κομμάτι δεδομένων χρηστών δύο εταιρειών, από κάποιο άτομο το οποίο γνώρισε μέσω μίας πλατφόρμας και στη συνέχεια απέστειλε στις εν λόγω εταιρείες, ηλεκτρονικό μήνυμα από ηλεκτρονικά ταχυδρομεία τα οποία χρησιμοποιούσε ο ίδιος, δηλώνοντας στη μία περίπτωση ότι αν δεν του αποσταλεί χρηματικό ποσό σε bitcoin εντός 36 ωρών θα διαρρεύσει δεδομένα 68.000.000 χρηστών σε δύο δημόσιες ιστοσελίδες και στην άλλη περίπτωση ότι αν δεν του αποσταλεί το χρηματικό ποσό των 19.000 δολαρίων Αμερικής σε bitcoin εντός 36 ωρών θα διαρρεύσει δεδομένα χρηστών σε δημόσια ιστοσελίδα. Σημειώνεται, επίσης ότι στην πρώτη περίπτωση η εταιρεία πλήρωσε στον Καθ' ου το ποσό των 18.000 δολαρίων Αμερικής σε bitcoin και η εταιρεία υπέστηκε ζημιά περίπου 80.000 δολαρίων Αμερικής λόγω εξόδων αποκατάστασης. Στη δεύτερη περίπτωση η εταιρεία απέστειλε στον Καθ' ου το χρηματικό ποσό των 19.000 δολαρίων Αμερικής σε bitcoin και υπέστηκε ζημιά περίπου 450.000 δολαρίων Αμερικής λόγω εξόδων αποκατάστασης. Επίσης σημειώνεται ότι μέλη της επιβολής του Νόμου των Η.Π.Α. προσήλθαν στην Κύπρο όπου αφού ανέκριναν τον Καθ' ου, ομολόγησε ότι απέστειλε τα πιο πάνω μηνύματα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στις πιο πάνω εταιρείες. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι τα προαναφερόμενα αδικήματα συνιστούν παράβαση και των νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα:

(1)του άρθρου 371 του περί Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, που αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, και για το οποίο αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση 7 χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από τη φυλάκιση 7 χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή,

(2)του άρθρου 4 του περί της Σύμβασης κατά του Εγκλήματος μέσω του Διαδικτύου Νόμο - Ν.22(ΙΙΙ)/2004, που αφορά το αδίκημα της παράνομης πρόσβασης σε Ηλεκτρονικό Υπολογιστή, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 έτη,

(3)του άρθρου 3 του περί Επιθέσεων κατά Συστημάτων Πληροφοριών Νόμο - Ν.147(Ι)/2015, που αφορά το αδίκημα της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 έτη,

(4)του άρθρου 4 του Ν.147(Ι)/2015, που αφορά το αδίκημα της παράνομης παρεμβολής σε σύστημα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 έτη,

(5)του άρθρου 5 του Ν.147(Ι)/2015, που αφορά το αδίκημα της παράνομης παρεμβολής σε δεδομένα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 έτη,

(6)του άρθρου 6 του Ν.147(Ι)/2015, που αφορά το αδίκημα της παράνομης υποκλοπής, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 έτη και

(7)του άρθρου 10 του Ν.22(ΙΙΙ)/2004, που αφορά το αδίκημα της απάτης σχετιζόμενης με ηλεκτρονικό υπολογιστή, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι 5 έτη. Το Προσωρινό Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του Καθ' ου εκτελέστηκε στις 2.2.2018 και την ίδια μέρα παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Την ίδια ημέρα η εκπρόσωπος των Αιτητών κατέθεσε στο Δικαστήριο την Εξουσιοδότηση προς έναρξης της διαδικασίας του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως ημερομηνίας 2.2.2018 (Έγγραφο Α). Στην Εξουσιοδότηση αναφέρεται ότι ο Καθ' ου ζητείται με σκοπό να δικαστεί στις Η.Π.Α. για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη ηλεκτρονικής απάτης, της ηλεκτρονικής απάτης, της συνωμοσίας προς διάπραξη απάτης μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή και κλοπής στοιχείων ταυτοποίησης, του εκβιασμού σε σχέση με προστατευμένο ηλεκτρονικό υπολογιστή και της αυτουργίας και συνέργιας, στη βάση κατηγορητηρίου που εκδόθηκε στις 19.9.2017 από το Επαρχιακό Δικαστήριο της Βορειότερης Επαρχίας της Γεωργίας στην Ατλάντα (ΗΠΑ) στην ποινική υπόθεση με αριθμό 1:17-CR-327 καθώς και για τα αδικήματα της συνομωσίας με σκοπό την παράνομη πρόσβαση σε δεδομένα ηλεκτρονικού υπολογιστή, της εξασφάλισης πληροφοριών από προστατευμένο ηλεκτρονικό υπολογιστή, της εκ προθέσεως πρόκλησης ζημιάς σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και της απειλής για πρόκληση ζημιάς σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, στη βάση κατηγορητηρίου που εκδόθηκε στις 27.9.2017 από το Επαρχιακό Δικαστήριο της Αριζόνας (ΗΠΑ) στην ποινική υπόθεση με αριθμό CR-17-01280-ΡΗΧ-DJH(JZB). Επίσης αναφέρεται ότι, σύμφωνα με τα έγγραφα έκδοσης του κατηγορητηρίου ημερομηνίας 19.9.2017 ο Καθ' ου συνωμότησε, συμφώνησε και ενήργησε με άλλα πρόσωπα με σκοπό την εξασφάλιση πρόσβασης χωρίς εξουσιοδότηση σε τουλάχιστον πέντε δίκτυα ηλεκτρονικών υπολογιστών, οι ιστότοποι των οποίων είχαν ως έδρα τις ΗΠΑ, την κλοπή προσωπικών δεδομένων ταυτοποίησης από βάσεις δεδομένων χρήστη και πελάτη που φυλάττονταν στους ως άνω ιστότοπους και στη συνέχεια, την απειλή διέρρευσης των εν λόγω προσωπικών δεδομένων σε περίπτωση μη καταβολής λύτρων από τους χειριστές των ιστότοπων. Αναφέρεται, περαιτέρω ότι, ο Καθ' ου εξασφάλιζε παράνομη πρόσβαση στα εμπιστευτικά προσωπικά δεδομένα ταυτοποίησης είτε απευθείας, εκμεταλλευόμενος αδυναμία των συστημάτων ασφαλείας των ιστότοπων και κλέβοντας προσωπικά δεδομένα χρήστη και πελάτη, είτε έμμεσα, εξασφαλίζοντας από άλλο συνωμότη που είχε παραβιάσει το δίκτυο, μέρος των δεδομένων χρήστη του δικτύου. Ο Καθ' ου έχοντας εξασφαλίσει τις προσωπικές πληροφορίες ταυτοποίησης, με τη χρήση διακομιστών διαμεσολάβησης σε διάφορες χώρες εκτός ΗΠΑ, συνδεόταν με ενεργούς ηλεκτρονικούς λογαριασμούς και μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων απειλούσε τους ιστότοπους ότι θα διέρρεε τις προσωπικές πληροφορίες σε περίπτωση που δεν κατέβαλλαν τα λύτρα που ζητούσε. Ως αποτέλεσμα τούτο ο Καθ' ου προκάλεσε στους συγκεκριμένους ιστότοπους ζημιά πέραν των 550.000 δολαρίων Αμερικής. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι σύμφωνα με τα έγγραφα έκδοσης του κατηγορητηρίου ημερομηνίας 27.9.2017, ο Καθ' ου φέρεται να συνωμότησε και συμφώνησε με άλλα πρόσωπα με σκοπό την παράνομη επέμβαση σε υπολογιστές μίας εταιρείας, έχοντας ως απώτερο στόχο το προσωπικό κέρδος και όφελος. Ακολούθως, με τη χρήση κωδικών παραβίασε με πρόθεση προστατευμένο υπολογιστή που σχετιζόταν με την εν λόγω εταιρεία και εξασφάλισε παράνομα πληροφορίες που φυλάττονταν σε αυτόν. Ακολούθως, απειλούσε να καταστρέψει προστατευμένο υπολογιστή και την εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που είχε εξασφαλίσει εκτός εάν του καταβάλλονταν λύτρα και στην πραγματικότητα, κατέστρεψε με πρόθεση μέσω της εκπομπής προγράμματος, πληροφορίας, κωδικού ή διαταγής, προστατευμένο υπολογιστή της εν λόγω εταιρείας. Ως αποτέλεσμα της ως άνω συνωμοσίας και ενεργειών ο Καθ' ου εξασφάλισε κέρδος ύψους 500.000 δολαρίων Αμερικής περίπου. Μετά από ερώτηση του Δικαστηρίου προς το συνήγορο του Καθ' ου κατά πόσο θα υπάρχει ένσταση στο αίτημα για έκδοση του Καθ' ου, η εκπρόσωπος των Αιτητών υπέβαλε αίτημα για την κράτηση του μέχρι την επόμενη δικάσιμο. Στο αίτημα αυτό δεν ενέστη ο συνήγορος του Καθ' ου και ζήτησε χρόνο να μελετήσει το αίτημα. Η αίτηση για έκδοση ορίστηκε για προγραμματισμό στις 7.2.2018 και διατάχθηκε η κράτηση του Καθ' ου μέχρι τότε. Στις 7.2.2018 αφού προηγήθηκε η εξέταση αιτήματος του Καθ' ου για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής, το οποίο εγκρίθηκε, οι συνήγοροι του Καθ' ου δήλωσαν ότι θα υπάρχει ένσταση στο αίτημα για έκδοση του. Στο στάδιο αυτό, η εκπρόσωπος των Αιτητών, ζήτησε ημερομηνία ακρόασης της αίτησης για έκδοση του Καθ' ου και την κράτηση του μέχρι την επόμενη δικάσιμο, αίτημα στο οποίο οι συνήγοροι του Καθ' ου έφεραν ένσταση. Η κα Σπηλιωτοπούλου, στήριξε το αίτημα της, τόσο στην ύπαρξη κινδύνου ο Καθ' ου να μην προσέλθει στο Δικαστήριο για σκοπούς της διαδικασίας έκδοσης του όσο και στην πιθανότητα καταστροφής τεκμηρίων και επηρεασμού μαρτύρων. Ήταν η θέση της ότι οι δεσμοί που φαίνεται ότι έχει ο Καθ' ου με την Κύπρο, δεν είναι ικανοί από μόνοι τους να αναιρέσουν τον κίνδυνο διαφυγής του, δεδομένης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και της πολύχρονης ποινής φυλάκισης που προνοούν τα αδικήματα αυτά και που θα αντιμετωπίσει σε περίπτωση έκδοσης του. Επισήμανε ότι εάν ο Καθ' ου δεν παρουσιαστεί σε οποιαδήποτε περαιτέρω δικάσιμο, τότε δεν θα έχει αντικείμενο η εκδίκαση της αίτησης και ο σκοπός των διακρατικών συμφωνιών που υπάρχουν δεν θα μπορεί να ευοδωθεί. Ανέφερε ότι με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο πρώτιστος σκοπός του ημεδαπού Δικαστηρίου που εκδικάζει αίτηση για έκδοση, είναι να εξασφαλίσει πάση θυσία τη παρουσία του εκζητούμενου στη δίκη έτσι ώστε να ευοδωθούν οι σκοποί των διακρατικών συμφωνιών έκδοσης. Από την άλλη οι συνήγοροι του Καθ' ου, τόνισαν ότι ο Καθ' ου είναι Κύπριος υπήκοος, έχει στενούς δεσμούς με τη Δημοκρατία, η μητέρα του κατοικεί στην Κύπρο πάνω από 20 χρόνια. Ο πατέρας του είναι Κύπριος. Η θεία του που είναι το μοναδικό συγγενικό πρόσωπο που έχει πέραν από τη μητέρα του και τον πατέρα του, βρίσκεται και αυτή στην Κύπρο. Ο ίδιος δε ο Καθ' ου δεν έφυγε ποτέ από την Κύπρο. Ως προς τη θέση της κα Σπηλιωτοπούλου ότι υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων και καταστροφής τεκμηρίων, σημείωσαν ότι ο Καθ' ου είναι 8 μήνες υπό κράτηση και σε αυτό το στάδιο δεν μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μαρτυρικό υλικό το οποίο είναι στην κατοχή της αστυνομίας και σε κάθε περίπτωση όσο μαρτυρικό υλικό χρειαζόταν η Αστυνομία ή οι Αρχές άλλων κρατών να μελετήσουν ή να αναλύσουν, θα έπρεπε να το είχαν κάνει μέχρι τώρα. Τέλος οι συνήγοροι του Καθ' ου ζήτησαν όπως το Δικαστήριο θέσει τους ίδιους όρους που έθεσε στην υπόθεση με αριθμό 8922/2017 η οποία είναι ορισμένη ενώπιον του στις 13.2.2018 και η οποία ως ανέφεραν αφορά παρόμοιας φύσεως αδικήματα όπως προκύπτει και από την Εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, όπου το Δικαστήριο έκρινε ότι η παρουσία του Καθ' ου μπορούσε να διασφαλιστεί με τους ακόλουθους όρους:

(1)€1.000 εγγύηση

(2)να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και

(3)να υπογράφει καθημερινά σε Αστυνομικό Σταθμό. Η κα Σπηλιωτοπούλου ενέστη στην εισήγηση των συνηγόρων του Καθ' ου να αφεθεί ελεύθερος με όρους. Σύμφωνα με την κα Σπηλιωτοπούλου, οι όροι εκείνοι αφορούσαν ποινική υπόθεση στην Κύπρο. Στην υπό κρίση διαδικασία δεν ισχύουν τα ίδια που ισχύουν στην ποινική υπόθεση στην Κύπρο, τονίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων ως προκύπτει από τις προβλεπόμενες για αυτά ποινές. Νομική Πτυχή Η αίτηση έκδοσης συνιστά κατά την νομολογία αστική διαδικασία, η οπoία όμως δεν εξομοιώνεται με αστική αγωγή. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Παναγιώτου Λιάκου Μελά v. Αρχηγού Αστυνομίας κ.ά.

(1998)1 Α.Α.Δ 2261, λέχθηκε ότι πρόκειται για μια ειδική διαδικασία, προσαρμοσμένη στη φύση του αντικειμένου της αίτησης για την έκδοση φυγοδίκου. Κύριος σκοπός, είναι η διαπίστωση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για την έκδοση. Οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες του Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου ενώπιον του οποίου προσάγεται φυγόδικος που συλλαμβάνεται κατόπιν εντάλματος που εκδίδεται βάσει του Άρθρου 8 του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου 1970 (Ν.97/70)καθορίζονται και οριοθετούνται στις πρόνοιες του άρθρου 9 του εν λόγω Νόμου. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Γενικού Εισαγγελεά της Δημοκρατίας, στην αίτηση του Nahum Vaskevitch για σκοπούς έναρξης διαδικασίας έκδοσης του στις Η.Π.Α.

(1992)1 Α Α.Α.Δ.136, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία έκδοσης βασίζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις από αμοιβαίες συμφωνίες μεταξύ διαφόρων χωρών. Οι υποχρεώσεις συνεπάγονται πλήρη ευθύνη και δέσμευση από την κάθε συμβαλλόμενη χώρα. Η περί Έκδοσης Φυγοδίκων Νομοθεσία έχει σκοπό να εμποδίσει φυγόδικο, ο οποίος διέπραξε αδίκημα σε μια χώρα, να βρει άσυλο σε άλλη στην οποία καταφεύγει και, έτσι, να αποφύγει τη δίκη και την τιμωρία. Βασίζεται πάνω στις απλές αρχές της δικαιοσύνης. Η νομοθεσία αυτή είναι υψίστης σπουδαιότητας για τη δημόσια απονομή της δικαιοσύνης και την εσωτερική ασφάλεια των διαφόρων χωρών. (Βλ. Benwell ν. Attorney - General

(1986)LRC 2 (Const) 246 στη σελ. 254). Η διαδικασία έκδοσης ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση τον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο δεν αποτελεί "ποινική διαδικασία" ούτε και "πολιτική διαδικασία" όπως ορίζονται στο Άρθρο 2 των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 μέχρι 1991 ή το Άρθρο 2 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. Το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου διεξάγεται η διαδικασία ακολουθεί κατά το πλισιέστερο δυνατό την ίδια διαδικασία όπως ο Δικαστής που διεξάγει προανάκριση. Το Άρθρο 9

(2)προβλέπει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί, αλλά δεν ορίζει το χαρακτήρα της διαδικασίας. (Βλ. In re Zamin

(1983)2 C.L.R.188).» Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του David Lee Carter, για την έκδοση εντάλματος Habeas Corpus,

(1996)1A A.A.Δ. 299, λέχθηκε ότι: «Εξουσία για την κράτηση του Καθ' ου η αίτηση σε διαδικασία έκδοσης φυγοδίκου παρέχεται από το Άρθρο 9

(2)του περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμου του 1970, (Ν. 97/70). Και οι εξουσίες που παρέχονται στο δικαστήριο να διατάξει την κράτησή του ταυτίζονται με εκείνες δικαστή Επαρχιακού Δικαστηρίου, ο οποίος διενεργεί προανάκριση. Η κράτηση του φυγοδίκου δε συναρτάται με το βάσιμο της αίτησης για έκδοση, αλλά, όπως και στην προανάκριση, με την πρόβλεψη αναφορικά με την προσέλευση του καθ' ου η αίτηση κατά τη δίκη, κατ' ανάλογο τρόπο προς την προανάκριση- (βλ. "προανάκρισις" στον περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 155, Άρθρο 92 και επόμενα). Η προανάκριση αποτελεί πτυχή της ποινικής διαδικασίας. Το αντικείμενο της διαδικασίας βάσει του Άρθρου 9

(2)είναι η λήψη απόφασης σε σχέση με την κράτηση του καθ' ου η αίτηση. Η άσκησή της μπορεί να απολήξει στη στέρηση της ελευθερίας του ατόμου. Η διαδικασία εξομοιούται με ποινική διαδικασία, με ανάλογες προεκτάσεις». Το Άρθρο 9 του Ν.97/70 έχει ως εξής:- "9. -

(1)Παν πρόσωπον, όπερ ήθελε συλληφθή κατόπιν εντάλματος εκδοθέντος δυνάμει του άρθρου 8, θέλει προσαχθή το ταχύτερον δυνατόν (εκτός εάν προηγουμένως αφέθη ελεύθερον δυνάμει του εδαφίου

(3)του εν λόγω άρθρου) ενώπιον δικαστού του εν τω εντάλματι οριζομένου Επαρχιακού Δικαστηρίου (εν τω παρόντι Νόμω αναφερομένου ως `το επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον`).

(2)Καθ' όσον αφορά εις την διεξαγομένην δυνάμει του παρόντος άρθρου διαδικασίαν, το επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον κέκτηται, κατά το πλησιέστερον δυνατόν, την αυτήν διαδικασίαν και τας αυτάς εξουσίας ως και ο διεξάγων προανάκρισιν δικαστής, περιλαμβανομένης και της εξουσίας προς προφυλάκισιν ή απόλυσίν επί εγγυήσει του εις ο αφορά η έκδοσις προσώπου.

(3)Καθ' όσον αφορά εις την διεξαγομένην δυνάμει του παρόντος άρθρου διαδικασίαν, το επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον κέκτηται τας αυτάς εξουσίας, περιλαμβανομένης και της εξουσίας όπως αναβάλη την εκδίκασιν της υποθέσεως και εν τω μεταξύ να διάταξη την προφυλάκισιν ή την επί εγγυήσει απόλυσίν του συλληφθέντος δυνάμει του εντάλματος προσώπου, η δε δίκη διεξάγεται κατά τον αυτόν, ει δυνατόν, τρόπον, ως εάν επρόκειτο περί συνοπτικής εκδικάσεως αδικήματος, φερομένου ως διαπραχθέντος υπό του εν λόγω προσώπου.

(4)Εν η περιπτώσει δεν ήθελε παρασχεθή εξουσιοδότησις διά την έναρξιν της διαδικασίας της εκδόσεως, ο δε συλληφθείς τελεί εν προφυλακίσει δυνάμει προσωρινού εντάλματος, το επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον δύναται να καθορίση εύλογον προθεσμίαν (την οποίαν και κοινοποιεί τω Υπουργώ) προς έκδοσιν της τοιαύτης εξουσιοδοτήσεως· παρελθούσης δε απράκτου της τοιαύτης προθεσμίας, ο συλληφθείς θέλει αφέθη ελεύθερος.

(5)Εφ' όσον η εξουσιοδότησις διά την έναρξιν της διαδικασίας της εκδόσεως ήθελε παρασχεθή το δε επιληφθέν της εκδόσεως Δικαστήριον ήθελεν ικανοποιηθή, δυνάμει των προσαχθέντων προς υποστήριξιν της αιτήσεως εκδόσεως αποδεικτικών στοιχείων, ή των κατ' αυτής προσαχθέντων τοιούτων, ότι το αδίκημα εις ο αφορά η τοιαύτη εξουσιοδότησις είναι αδίκημα δι' ο δύναται κατά νόμον να χωρήση έκδοσις, προς τούτοις δε ικανοποιηθή- (α) εν μεν τη περιπτώσει προσώπου διωκομένου διά την διάπραξιν του εν λόγω αδικήματος, οτι τα προσαχθέντα ενώπιον αυτού αποδεικτικά στοιχεία είναι επαρκή ώστε να δικαιολογώσι την παραπομπήν αυτού εις δίκην διά το εν λόγω αδίκημα, εφ' όσον τούτο διεπράττετο εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστήριου· (β) εν δε τη περιπτώσει προσώπου καταζητούμενου διά την έκτισιν ποινής επιβληθείσης αυτώ διά την διάπραξιν του τοιούτου αδικήματος, ότι τω όντι κατεδικάσθη και ότι παρανόμως παραμένει ελεύθερον, το Δικαστήριον θέλει διατάξει την προφυλάκισιν αυτού μέχρις ου χωρήση η έκδοσις, εκτός εάν η έκδοσις απαγορεύεται δυνάμει ετέρας τινός προνοίας του παρόντος Νόμου· εν εναντία περιπτώσει θέλει διατάξει όπως το εις ο αφορά η αίτησις εκδόσεως πρόσωπον αφέθη ελεύθερον." Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Igor Martinenko,

(2002)1Β Α.Α.Δ.1191, ως προς τη φύση της διαδικασίας για έκδοση φυγόδικου, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία της έκδοσης φυγοδίκου δεν ταυτίζεται με τη διαδικασία προανάκρισης για παραπομπή κατηγορουμένου σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου ούτε με τη διαδικασία συνοπτικής δίκης. Αλλά ούτε και με τη διαδικασία της προσωποκράτησης για πιθανή διάπραξη ποινικού αδικήματος. Η διαδικασία έκδοσης φυγοδίκου έχει τη δική της ιδιαιτερότητα και τους δικούς της κανόνες όπως προνοούνται στους οικείους νόμους.» Υπό το φως των πιο πάνω, προκύπτει ότι σε αίτημα για κράτηση Καθ' ου μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας έκδοσης, το Δικαστήριο εφαρμόζει κατ' αναλογία τις νομολογιακές αρχές που ισχύουν στις περιπτώσεις κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την Δίκη του, προσαρμοσμένες όμως στη φύση της διαδικασίας έκδοσης φυγοδίκου προκειμένου να επιτευχθεί ο εξειδικευμένος σκοπός της νομοθεσίας φυγοδίκου. Η στέρηση της ελευθερίας κατηγορουμένου σε ποινική υπόθεση προτού δικαστεί συνιστά εξαιρετικό μέτρο. Κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται αθώος και ως θέμα γενικής αρχής πρέπει να παραμένει ελεύθερος εκτός αν διαπιστωθεί ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι οι οποίοι συνηγορούν υπέρ της κράτησης του, οπότε δικαιολογείται εξαίρεση από τον κανόνα. Το Δικαστήριο προκειμένου να αποφασίσει κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα παραμείνει ελεύθερος ή θα τεθεί υπό κράτηση σταθμίζει τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης στη βάση των καθιερωμένων από τη νομολογία κριτηρίων. Η απόλυση κατηγορουμένου με εγγύηση επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι αρχές στις οποίες στηρίζεται το Δικαστήριο στην άσκηση αυτής της διακριτικής του εξουσίας έχουν καθοριστεί με απόλυτη σαφήνεια στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σχετικές είναι μεταξύ άλλων οι αποφάσεις Papakleovoulou v. Police,

(1978)2 Α.Α.Δ.446, Λουκαϊδη ν. Αστυνομίας,

(1988)2 Α.Α.Δ.119, Καραγιώργης ν. Δημοκρατίας,

(1989)2 Α.Α.Δ.92 και Λαζαρίδης ν. Δημοκρατίας,

(1989)2 Α.Α.Δ.105. Το ερώτημα αν ένας Κατηγορούμενος θα παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης του εξετάζεται με αναφορά στους πιο κάτω παράγοντες: (α) Στον κίνδυνο μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο. (β) Στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. (γ) Στην πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Οι τρεις αυτοί λόγοι δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν αλλά δύναται ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο να επενεργήσουν κατά τρόπο που δικαιολογούν την κράτηση, (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας,

(1997)2 Α.Α.Δ.7 και Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,

(2004)2 Α.Α.Δ.538). Όσον αφορά δε τον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη η ύπαρξη του εξετάζεται στη βάση των πιο κάτω παραγόντων: (α) Τη σοβαρότητα του αδικήματος αντικείμενου της κατηγορίας, η οποία, όμως, δεν πρέπει να απομονώνεται. Παρά το γεγονός ότι όσο σοβαρή είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη, η σοβαρότητα από μόνη της δεν αποτελεί κριτήριο. (β) Την πιθανότητα καταδίκης του, στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τη διαθέσιμη μαρτυρία και (γ) Την αυστηρότητα της ποινής η οποία πιθανόν να επιβληθεί. Πέραν των πιο πάνω αντικειμενικών δεδομένων, η εκτίμηση της πιθανότητας μη προσέλευσης στη δίκη πρέπει να συνεκτιμάται και στη βάση των υποκειμενικών δεδομένων, όπως π.χ. οι οικογενειακές περιστάσεις του, η ηλικία του κατηγορούμενου, οι δεσμοί του με τη χώρα μας, η κατοικία του, το επάγγελμα του τα οικονομικά του, χωρίς όμως όλα αυτά να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της Δικαιοσύνης. Σχετικές είναι μεταξύ άλλων οι αποφάσεις Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας,

(1997)2 Α.Α.Δ.109 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας,

(1997)2 Α.Α.Δ.7). Τέλος θα πρέπει να λεχθεί ότι ο χρόνος κράτησης του κατηγορουμένου είναι στοιχείο που έχει ουσιαστικό ρόλο να διαδραματίσει στην επί του προκειμένου άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου και, συνεπώς, δεν πρέπει να αγνοείται (βλ. Φώτος Χ'' Δημητρίου ν. Δημοκρατίας,

(1997)2 Α.Α.Δ.45 και Παντελής Ιωάννου ν. Δημοκρατίας,

(2001)2 Α.Α.Δ.596). Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα για τα οποία ζητείται να εκδοθεί για να δικαστεί ο Καθ' ου, είναι πολύ σοβαρά. Η σοβαρότητα των οποίων συναρτάται άμεσα με το ανώτατο ύψος της προβλεπόμενης από το Νόμο ποινής σε περίπτωση καταδίκης του. Όπως προκύπτει τόσο από το προσωρινό ένταλμα σύλληψης, όσο και από τον όρκο που υποστηρίζει την έκδοση του, αλλά και από την εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, στο περιεχόμενο των οποίων έχω αναφερθεί ανωτέρω, τα αδικήματα αυτά επισύρουν πολυετές ποινές φυλάκισης, με μικρότερη αυτή της ποινής φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια και με μεγαλύτερη αυτή της ποινής φυλάκισης μέχρι 20 χρόνια. Στην προκειμένη περίπτωση πέραν των ποινών που προβλέπονται για τα αδικήματα για τα οποία ζητείται να εκδοθεί ο Καθ' ου για να δικαστεί, η σοβαρότητα διαφαίνεται και από τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό τα περιβάλλουν ως προκύπτει από το περιεχόμενο του όρκου που υποστηρίζει την έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης. Ο αριθμός των περιπτώσεων που ο Καθ' ου φέρεται να προέβηκε στις εξασφαλίσεις πρόσβασης χωρίς εξουσιοδότηση σε δίκτυα ηλεκτρονικών υπολογιστών, την κλοπή προσωπικών δεδομένων ταυτοποίησης από βάσεις δεδομένων χρήστη και πελάτη που φυλάττονταν στους ως άνω ιστότοπους και στη συνέχεια, την απειλή διέρρευσης των εν λόγω προσωπικών δεδομένων σε περίπτωση μη καταβολής λύτρων από τους χειριστές των ιστότοπων, σε συνδυασμό με το στοιχείο της συνομωσίας που του προσάπτουν ότι είχε με σκοπό το προσωπικό όφελος, και το ύψος της ζημίας που προκάλεσε στους συγκεκριμένους ιστότοπους είναι λεπτομέρειες που ενισχύουν τη σοβαρή των αδικημάτων που θα κληθεί να αντιμετωπίσει σε περίπτωση έκδοσης τους. Όπως έχει αναγνωρισθεί στη νομολογία όσο πιο σοβαρή είναι μία κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη του, (βλ. Τσαπαστάρης ν. Αστυνομίας,

(2004)2 Α.Α.Δ.600, Θεοδωρίδη κ.α. ν. Αστυνομίας,

(2001)2 Α.Α.Δ.139 και Νίκος Νικολάου ν. Αστυνομίας,

(2008)2 Α.Α.Δ.790). Όσον αφορά το θέμα της πιθανότητας καταδίκης, δεδομένου ότι το ζήτημα της κράτησης στην εξεταζόμενη περίπτωση δεν αφορά υπόδικο αλλά φυγόδικο, είναι αυτονόητο ότι αυτό που κατ' αναλογία θα πρέπει να εξεταστεί είναι η πιθανότητα επιτυχίας του αιτήματος, χωρίς με την εξέταση μου αυτή να προβαίνω σε οποιαδήποτε τελική κατάληξη. Έχοντας υπόψη το περιεχόμενο του όρκου που υποστηρίζει το προσωρινό ένταλμα σύλληψης, το περιεχόμενο του προσωρινού εντάλματος σύλληψης και την εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, στο περιεχόμενο των οποίων έχω αναφερθεί ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί ότι το αίτημα των Η.Π.Α. έχει πιθανότητα επιτυχίας. Τούτο γιατί σύμφωνα με το περιεχόμενο της προαναφερόμενης μαρτυρίας παρέχονται ενδείξεις ότι καλύπτονται οι πρόνοιες του άρθρου 2 του Ν.8(ΙΙΙ)/2008 το οποίο προβλέπει ως όρο εκ των ων ουκ άνευ για την έκδοση την ύπαρξη διττού αξιοποίνου, δηλαδή έκδοση επιτρέπεται μόνον για αδικημα το οποίο τιμωρετίαι και στις δύο χώρες με φυλάκιση που υπερβαίνει το ένα έτος. Ως επίσης και οι πρόνοιες του άρθρου 8 του Ν.8(ΙΙΙ)/2008, που αφορά τις διαδικαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση και τα απιατούμενα έγγραφα. Επίσης διαφαίνεται ότι υπάρχει ικανοποιητική περιγραφή γεγονότων που αν αποδειχθούν θα συνιστούν τα αδικήματα που αναφέρονται. Κατ' αναλογία δε της παραμέτρου της ποινής σε περίπτωση επιτυχίας της αίτησης και έκδοσης του και ενδεχόμενης καταδίκης του, λαμβάνοντας υπόψη τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και του ύψους του ποσού που σύμφωνα με το ενώπιον μου μαρτυρικό υλικό ο Καθ' ου απέσπασε, αλλά και το ύψος της συνολικής ζημιάς που προκάλεσε, αναμένεται η επιβολή ποινών φυλάκισης κάποιας σημαντικής έκτασης. Εκτιμώντας τον κίνδυνο ο Καθ' ου να μην εμφανιστεί κατά τη δίκη του οι προσωπικές περιστάσεις του και η σχέση του με την Κύπρο λόγω καταγωγής και οικογένειας λαμβάνονται υπόψη (βλ. Χριστόδουλος Νικήτα κ.α. ν. Δημοκρατίας,

(2011)2 Α.Α.Δ.54). Η σημασία, της ύπαρξης δεσμών με την χώρα στην οποία διώκεται ένας κατηγορούμενος έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ωστόσο ως ασπίδα για τον κατηγορούμενο, ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίζει τη δίκη του, (βλ. Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας,

(2002)2 Α.Α.Δ.48 και Κρασοπούλης κ.α. ν. Δημοκρατίας,

(2012)2 Α.Α.Δ.450). Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.α.,

(2008)2 Α.Α.Δ.319, οι προσωπικές συνθήκες ενός κατηγορούμενου εξετάζονται με αναφορά στο μοναδικό κριτήριο, κατά πόσο δηλαδή οι συνθήκες αυτές ανατρέπουν τη σκέψη στον κατηγορούμενο να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίζει τις κατηγορίες που του προσάπτονται. Δεν εξετάζονται οι προσωπικές συνθήκες με σκοπό να επιδειχθεί επιείκεια στον κατηγορούμενο, απαλλάσσοντας τον από την ταλαιπωρία της προφυλάκισης. Έχοντας υπόψη τα αντικειμενικά δεδομένα της παρούσας, δηλαδή τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία ζητείται η έκδοση του για να δικαστεί, την πιθανότητα επιτυχίας της αίτησης, την ποινή που ενδεχομένως να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης του, κρίνω ότι οι προσωπικές περιστάσεις του Καθ' ου δεν είναι ικανές για να ανατρέψουν σκέψεις αποφυγής εμφάνισης του στο Δικαστήριο την επόμενη δικάσιμο για να αντιμετωπίσει το αίτημα για την έκδοση του και να δικαιολογούν επιβολή όρων εγγύησης. Πρέπει, περαιτέρω, να σημειώσω ότι δεν θεωρώ ότι οι όροι που τέθηκαν στα πλαίσια ποινικής υπόθεσης που αντιμετωπίζει ο Καθ' ου ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ως ήταν η εισήγηση των συνηγόρων Υπεράσπισης ή ακόμη οποιοιδήποτε άλλοι όροι τυχόν επιβληθούν, είναι ικανοί για να εξασφαλίσουν την παρουσία του Καθ' ου στο Δικαστήριο για την διαδικασία έκδοσης του. Η παρούσα διαδικασία δεν ταυτίζεται με τη διαδικασία της συνοπτικής δίκης όπως είναι η υπόθεση που αντιμετωπίζει ο Καθ' ου ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και η διαφορά έγκειται στο ότι εδώ ο Καθ' ου αντιμετωπίζει διαδικασία έκδοσης για να εκδικαστεί σε μία άλλη χώρα και για αδικήματα που προβλέπονται σοβαρότερε ποινές, επομένως το κίνητρο να διαφύγει είναι ισχυρότερο. Συνεκτιμώντας τα ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει ορατός κίνδυνος μη προσέλευσης του Καθ' ου στη δίκη του σε περίπτωση που αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Όσον αφορά τον παράγοντα του χρόνου κράτησης, κρίνω πως η περίοδος που μεσολαβεί μέχρι τις 20.2.2018 που η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, δεν κρίνεται ότι ξεφεύγει από τα πλαίσια του εύλογου χρόνου. Σημειώνω, επίσης πως σε περίπτωση κράτησης θα δοθεί προτεραιότητα στην εκδίκαση της. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, παρέλκει η εξέταση της πιθανότητας επηρεασμού μαρτυρίας και καταστροφής τεκμηρίων σε περίπτωση απόλυσης του Καθ' ου. Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλους του παράγοντες που αφορούν την παρούσα, κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος των Αιτητών και να διατάξω την κράτηση του Καθ' ου μέχρι τη δίκη του, καθότι έχω ικανοποιηθεί ότι το δικαίωμα του σεβασμού της προσωπικής του ελευθερίας θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημοσίου συμφέροντος. Ως εκ τούτου διατάσσεται η κράτηση του Καθ' ου μέχρι τις 20.2.2018 και ώρα 10:00 όπου η Αίτηση ορίστηκε για Ακρόαση. (Υπ.)............ Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο