← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΙΧΑΛΗ ΒΑΨΗ, Αρ. Υπόθεσης: 19353/2016, 20/2/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΙΧΑΛΗ ΒΑΨΗ, Αρ. Υπόθεσης: 19353/2016, 20/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19353/2016 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΙΧΑΛΗ ΒΑΨΗ Κατηγορουμένου -------------------------- Ημερομηνία: 20 Φεβρουαρίου, 2018. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ. Θεμιστοκλέους. Ο Κατηγορούμενος εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Κατηγορούμενος, παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η I. Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ 1. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία ανυπακοής σε διατάξεις νόμου που επιβάλλει καθήκον, κατά παράβαση του άρθρου 136 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ»). 2. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε τρεις μάρτυρες, τον Α/Λοχ. 4739, Μιχάλη Χαραλάμπους (ΜΚ 1), την Γ/Αστ. 1113, Αθηνά Κρητιώτου (ΜΚ 2) και τον Α/Αστ. 1051, Άγγελο Κωνσταντίνου (ΜΚ 3). Ο κατηγορούμενος, αφού κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση του, κατέθεσε ενόρκως. Κατατέθηκαν 24 συνολικά Τεκμήρια. 3. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, είναι ότι ο κατηγορούμενος, μεταξύ της 30/5/2016 και 20/6/2016, εσκεμμένα δεν υπάκουσε νόμο παραλείποντας να ενημερώσει γραπτώς εντός δεκαπενθήμερης προθεσμίας για τα στοιχεία του οδηγού που οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΧΧ 973 στις 20/6/2014, το οποίο είχε καταγραφεί από συσκευή φωτοεπισήμανσης στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, να οδηγείται με υπερβολική ταχύτητα 78 ΧΑΩ αντί των επιτρεπομένων 50 ΧΑΩ. II. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ 4. Μαρτυρία για την παράβαση προσέφερε ο Α/Λοχ. 4739, Μιχάλης Χαραλάμπους (ΜΚ 1), ο οποίος κατέθεσε εκτύπωση φωτογραφιών που αφορούσαν την παράβαση που έγινε με το μηχανοκίνητο όχημα ΗΧΧ 973 στις 20/6/2014 και η ώρα 12:40 ως Τεκμήριο 1. Στην εν λόγω εκτύπωση περιλαμβάνονται και τα στοιχεία της παράβασης, οδήγηση με ταχύτητα 78 ΧΑΩ αντί των επιτρεπόμενων 50 ΧΑΩ. 5. Είναι παραδεκτό ότι κατά τον επίδικο χρόνο το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΧΧ 973 ανήκε στην εταιρεία N. V. Vapsis Ltd, της οποίας ο κατηγορούμενος είναι ο Διευθυντής. 6. Αν και ο ΜΚ 1 δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πότε ενημερώθηκε ο κατηγορούμενος ή αν ενημερώθηκε για την παράβαση, είναι παραδεκτό ότι στις 5/9/2014 ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε τηλεφωνικώς για παράβαση ορίου ταχύτητας με ενεχόμενο το μηχανοκίνητο όχημα ΗΧΧ 973 στις 20/6/2014 περί ώρα 12:40. 7. Η Γ/Αστ. 1113, Αθηνά Κρητιώτου (ΜΚ 2), παρουσίασε από τον ανακριτικό φάκελο επιστολή του κατηγορουμένου ημερ. 5/9/2014, προς τον Αρχηγό Αστυνομίας (Τεκμήριο 4), με την οποία ο κατηγορούμενος ενημέρωνε τον Αρχηγό Αστυνομίας τα ακόλουθα (παραθέτω ολόκληρο το κείμενο της επιστολή - διατηρούνται αυτούσια η σύνταξη, τα τυπογραφικά λάθη και η ορθογραφία): «Μας έχουν ειδοποιήση σήμερα, απο τον αστυνομικό σταθμό πύλης Πάφου, (Κα Ειρήνη Νικολάου), οτι το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΧΧ973 που ανήκει στη εταρεία μας, έχει εντοπισθεί απο σημείο φωτοεπισύμανσης, στις αρχές Ιουνίου να παραβιάζει το όριο ταχύτητας στην έγκωμη. Τα αυτοκίνητα της εταιρείας χρησιμοποιούνται από το προσωπικό της εταιρείας, ανάλογα με τις ανάγκες μεταφοράς εμπορευμάτων (μακριά εμπορεύματα, βαρειά εμπορεύματα κλπ) οπότε χρησιμοποιούνται από όλους τους υπαλλήλους της εταιρείας ανάλογα με τις ανάγκες. Μετά από παρέλευση τριών μηνών απο την ημέρα της παραβιασης, είναι αδύνατο να ξέρουμε ποίος οδηγούσε το συγκερκιμένο αυτοκίνητο εκέινη την ημέρα. Συνεπώς δεν μπορώ να ονομάσω οποιονδήποτε χωρίς αποδεικτικό στοιχείο. Κατι τέτοιο θα ήταν και άδικο και μη θεμιτό. Ούτε μπορώ να αναλάβω εγώ τους βαθμούς ποινής προσωπικά, διότι ούτε αυτό θα ήταν δίκαιο, ούτε σωστό. (Αν δηλαδή οι υπάλληλοι της εταιρείας έχουν παραβιάσει το όριο ταχύτητας στο συγκεκριμένο δρόμο 4 φορές τους τελευταίους 3 μήνες, Θα βρεθώ χωρίς άδεια οδηγού χωρίς να φταίω). Έχω ενημερώσει την κ Ειρήνη Νικολάου στο αστυνομικο σταθμό πύλης Πάφου, ότι ευχαρίστως θα πληρώσει η εταιρεία το όποιο πρόστιμο, άλλα δεν μπορω να υποδείξω το άτομο που οδηγούσε το αυτοκίνητο την μέρα της παράβασης. Η κ. Νικολάου με ενημέρωσε ότι δεν μπορεί να εκδώσει πρόστινο σε εταιρεία, διότι η παράβαση φέρει βαθμούς ποινής. Παρακαλώ όπως επιληφθείται του θέματος. Επαναλαμβάνω ότι η εταιρεία μας ευχαρίστως θα πληρώσει το πρόστιμο που άναλογεί στη παράβαση ως έχει σήμερα.» 8. Η αποστολή αυτής της επιστολής είναι δεκτή από τον κατηγορούμενο, του οποίου η θέση ήταν ότι στάλθηκε ηλεκτρονικά στις 8/9/2014 στην Αστυνομία και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης (Τεκμήριο 14Α εκτύπωση του ηλεκτρονικού μηνύματος και Τ14Β της επιστολής). Ακολούθησαν η αποστολή υπενθύμισης με ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 15) για να λάβει απάντηση από τον κ. Γ. Χιχινό, Ανώτερο Υπαστυνόμο (για Αρχηγό Αστυνομίας) επιστολή ημερ. 7/10/2014, αντίγραφο της οποίας δεν παρουσιάστηκε. Επιβεβαιώθηκε λήψη της και απαντήθηκε από τον κατηγορούμενο στις 8/10/2014 (Τεκμήρια 16 και 17 εκτυπώσεις ηλεκτρονικών μηνυμάτων) με την οποία ο κατηγορούμενος απαντούσε κατά τρόπο ανάλογο με την επιστολή Τεκμήριο 4. 9. Ακολούθησε επιστολή ημερ. 14/10/2014 (Τεκμήριο 19), του κ. Γ. Χιχινού, Ανώτερου Υπαστυνόμου (για Αρχηγό Αστυνομίας) την οποία επίσης παρουσίασε ο κατηγορούμενος. Με την επιστολή αυτή αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στον κατηγορούμενο (παραθέτω αυτούσιο το κείμενο της επιστολής): «Σε συνέχεια της ταυτάριθμης επιστολής μας ημερομηνίας 7/10/2014, αλλά και της επιστολής σας, ημερομηνίας 8/10/2014, παρακαλώ σημειώσατε τα ακόλουθα: (
  2. i)Σύμφωνα με την ισχύουσα Νομοθεσία (Ο περί Τροχαίων Αδικημάτων (Χρήση Συσκευών Φωτοεπισήμανσης και Αλλα Συναφή Θέματα) Νόμος του 2001 (Ν. 55

(1)/2001). «σε περίπτωση που ο παραλήπτης της ειδοποίησης, εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος, δεν είναι ο παραβάτης οδηγός, υποχρεούται να ειδοποιεί εγγράφως περί τούτου την Αστυνομία εντός χρονικής περιόδου δεκαπέντε
(15)ημερών, από την παραλαβή της ειδοποίησης με το εύρημα της συσκευής φωτοεπισήμανσης, δίδοντας τα στοιχεία του παραβάτη οδηγού, σε αντίθετη περίπτωση η διαδικασία συνεχίζεται εναντίον του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη ως παραβάτη οδηγού». (
  1. ii)Το γεγονός ότι ένα όχημα που καταγράφεται από τη συσκευή Φωτοεπισήμανσης (όπως στην προκειμένη περίπτωση), ανήκει σε εταιρεία δεν απαλλάσσει τον ιδιοκτήτη της εταιρείας από τις νομικές του υποχρεώσεις. (iii) Όσον αφορά τις νομικές υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη του κάθε μηχανοκίνητου οχήματος σας παραπέμπω στις πρόνοιες του άρθρου 18, του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν. 86/1972, όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα), σύμφωνα με το οποίο: «Οσάκις, τη συναινέσει (ρητή ή σιωπηρά) του ιδιοκτήτου αυτού, μηχανοκίνητον όχημα χρησιμοποιήται ή λειτουργή κατά τοιούτον τρόπον ώστε η χρήσις ή λειτουργία αυτού να συνιστά αδίκημα κατά τας προνοίας του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει τούτου γενομένων Κανονισμών, ο ιδιοκτήτης του οχήματος λογίζεται ως συνεργήσας εις την διά πραξιν του τοιούτου αδικήματος, δύναται δε να διωχθή ως φυσικός αυτουργός και να τιμωρηθή αναλόγως εκτός εάν αποδείξη επί Δικαστηρίω, ότι το αδίκημα διεπράχθη εν αγνοία του και δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε πράξιν ή παράλειψιν αυτού.» (
  2. iv)Στην περίπτωσή σας, έχει καταγραφεί το αδίκημα της παραβίασης του ορίου ταχύτητας, κατά παράβαση του άρθρου 6, του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου (Ν. 86/1972)και είναι προφανές από το λεκτικό του άρθρου 18, που σας εκτίθεται πιο πάνω ότι ο ιδιοκτήτης του οχήματος φέρει την ποινική ευθύνη που του αναλογεί. (
  3. v)Ως εκ τούτου, εάν επιθυμείτε μπορείτε να αποταθείτε στον Έντιμο Γενικό Εισαγγελέα, υποβάλλοντάς του αίτημα για να σας επιτραπεί να προβείτε σε πληρωμή του εξωδίκου προστίμου, με όλες τις επιβαρύνσεις, παραθέτοντας τα πλήρη στοιχεία του οδηγού που θεωρείτε εσείς ότι οδηγούσε το όχημα κατά το δεδομένο χρόνο, της παράβασης.» 10. Ο Α/Αστ. 1051, Άγγελος Κωνσταντίνου (ΜΚ 3), (Τεκμήριο 7 - η αστυνομική του κατάθεση), κατέθεσε ότι στις 30/5/2016, επέδωσε στον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 10 - ή ένορκη δήλωση επίδοσης), «εκ μέρους της εταιρείας Νίκος Βασιλείου Βαψής Λτδ» το έντυπο Αστ. 180 με αρ. ειδοποίησης SAA29676A0 (Τεκμήριο 8) μαζί με «υπεύθυνη δήλωση» (Τεκμήριο 9). Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να τα παρουσιάσει στο σταθμό εντός 15 ημερών ως όφειλε. Αρνήθηκε εμφαντικά, αντεξεταζόμενος, ότι δεν επέδωσε «υπεύθυνη δήλωση» στον κατηγορούμενο και ότι επέδωσε μόνο τα έγγραφα Τεκμήρια 11Α και 11Β, ειδοποίηση ημερ. 17/5/2016 και έντυπο Αστ. 180. 11. Η θέση του κατηγορουμένου ήταν ότι δεν έλαβε την «υπεύθυνη δήλωση» (Τεκμήριο 9) αλλά μόνο τα Τεκμήρια 11Α και Β. Σημειώνω ότι το Τεκμήριο 8 και 11Β είναι ταυτόσημα και αφορούν ειδοποίηση για την παράβαση από το εν λόγω όχημα. Στην ειδοποίηση 11Α, ημερ. 17/5/2016 αναφέρονται τα εξής (παρατίθεται αυτούσιο το κείμενο και διατηρείται η σύνταξη): «Διευθυντή εταιρείας ΝΙΚΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΑΨΗΣ ΛΤΔ, Ε15483 (υπ. κ. Βάσου Βασιλείου ή/και Μιχάλη Βαψή) Ειδοποίηση δυνάμει του άρθρου 6 του περί Τροχαίων Αδικημάτων (Χρήση Συσκευών Φωτοεπισήμανσης και άλλα συναφή θέματα) Νόμος 55
(1)/
  1. Αναφέρομαι στο πιο πάνω θέμα και σας πληροφορώ ότι σύμφωνα με την νομοθεσία με την παραλαβή της παρούσας ειδοποίησης υποχρεούστε εντός 15 ημερών όπως ειδοποιήσετε εγγράφως την Αστυνομία δίδοντας τα στοιχεία του παραβάτη οδηγού για τα πιο τα ακόλουθα έντυπα Αστ180 με αριθμούς ειδοποίησης SAA: ......
  2. Αντίγραφα των πιο πάνω Αστ 180 επισυνάπτονται για εύκολη αναφορά.
  3. Σε περίπτωση που δεν ειδοποιήσετε εγγράφως την Αστυνομία η διαδικασία θα συνεχιστεί εναντίον του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη ως παραβάτη οδηγού.
  4. Ο Α/Αστ. 1051, Άγγελος Κωνσταντίνου και η Γ/Αστ. 1113, Αθηνά Κρητιώτου τηλ 22802207, είναι στην διάθεση σας για οποιεσδήποτε περεταίρω πληροφορίες χρειάζεστε.»
  5. Στην «υπεύθυνη δήλωση» (Τεκμήριο 9) που ισχυρίστηκε ο ΜΚ 3 ότι επέδωσε στον κατηγορούμενο αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Εγώ ο/η ................................. Ιδιοκτήτης / ιδιοκτήτρια/ κατά Νόμο Υπεύθυνος/ Υπεύθυνη Οδηγός (*) του Μηχανοκίνητου Οχήματος που φέρει αριθμούς ..... δεν έχω διαπράξει το αδίκημα/ τα αδικήματα το οποίο / τα οποία περιγράφεται / περιγράφονται (*) στο Εύρημα Συσκευής Φωτοεπισήμανσης (έντυπο Αστ. 180), που φέρει αύξοντα (κωδικό) αριθμό ................... Δηλώνω και κατονομάζω, ως παραβάτη οδηγό, το πρόσωπο τα στοιχεία του οποίου παραθέτω πιο κάτω: ........ (*) Να διαγράφεται ότι δεν εφαρμόζεται Προειδοποίηση Η παροχή ψευδών πληροφοριών, συνιστά αδίκημα και σε τέτοια περίπτωση δυνατό να ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον σας.»
  6. Η Γ/Αστ. 1113, Αθηνά Κρητιώτου (ΜΚ 2), (Τεκμήριο 2 - αστυνομική της κατάθεση) ανέφερε ότι στις 16/6/2016 ενημέρωσε τον κατηγορούμενο ότι τόσο αυτός όσο και η εταιρεία του θα διωχθούν ποινικά καθότι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με ειδοποίηση που επιδόθηκε από την Αστυνομία σύμφωνα με το άρθρο 6, του περί Τροχαίων Αδικημάτων (Χρήση Συσκευών Φωτοεπισήμανσης και άλλα συναφή θέματα) Νόμου, Ν.55(Ι)/2001(«Ν.55(Ι)/2001») για τροχαία παράβαση που αφορούσε το μηχανοκίνητο όχημα ΗΧΧ
  7. Ο κατηγορούμενος απάντησε, «Προχώρα όπως νομίζεις». Η ΜΚ 2 κατέθεσε φωτοαντίγραφο του ανακριτικού φακέλου ως Τεκμήριο 3 στο οποίο παρουσιάζεται σύνοψη της παράβασης και εισήγηση για δίωξη του κατηγορουμένου σύμφωνα με το άρθρο 136 του ΠΚ.
  8. Ο κατηγορούμενος απέστειλε στον Γενικό Εισαγγελέα επιστολή ημερ. 30/5/2016 (Τεκμήριο 20 - αντίγραφα των αποδείξεων αποστολής στον Γενικό Εισαγγελέα και στην Αστυνομία - Τεκμήριο 21 Α), με την οποία επαναλάμβανε στον Γενικό Εισαγγελέα αυτή τη φορά ότι δεν ήταν δυνατόν να υποδείξει τον παραβάτη, ότι η εταιρεία του ήταν πρόθυμη να πληρώσει το εξώδικο πρόστιμο υπήρχε όμως πρόβλημα με τους βαθμούς ποινής οι οποίοι μόνο σε φυσικό πρόσωπο μπορούν να επιβληθούν. Με επιστολή ημερ. 28/9/2016 (Τεκμήριο 22 - ταυτίζεται με Τεκμήρια 23 Α και Β) ο Γενικός Εισαγγελέας απάντησε: «Αγαπητέ κ Βαψή, Θέμα: Εξώδικο πρόστιμο με αρ. SAA29676A0 ημερ. 20/06/2014 Αναφέρομαι στην επιστολή σας με ημερομηνία 30 Μαΐου 2016, σχετικά με το πιο πάνω θέμα και σας πληροφορώ ότι αφού δεν είναι εις γνώση σας ποιος είναι ο οδηγός του οχήματος ΗΧΧ973 που οδηγούσε την εν λόγω ημέρα, αποφάσισα να πληρωθεί το εξώδικο χωρίς επιβάρυνση, μέχρι 31 Οκτωβρίου 2016, από το Διευθυντή της Εταιρείας.»
  9. Ο κατηγορούμενος στις 24/10/2016 απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα προς τον Γενικό Εισαγγελέα (Τεκμήριο 5 - αντίγραφο του ανακριτικού φακέλου που κατέθεσε η ΜΚ 2 και Τεκμήριο 24 - αντίγραφο που κατέθεσε ο κατηγορούμενος) ότι υπήρχε πρόβλημα στην πληρωμή χωρίς να του επιβληθούν βαθμοί ποινής και ζητούσε να δοθούν οδηγίες όπως καταβληθεί το ποσό χωρίς να σημειωθούν βαθμοί ποινής. Ο Γενικός Εισαγγελέας απέρριψε το αίτημα με επιστολή ημερ. 9/11/2016 (Τεκμήριο 6 το αντίγραφο που κατέθεσε η ΜΚ 2 από τον ανακριτικό φάκελο). IΙΙ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
  10. Εξέτασα την μαρτυρία των μαρτύρων με ιδιαίτερη προσοχή. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (βλ. Mustafa ν. Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165, 172, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, 1061).
  1. Δεν αποτέλεσε επίδικο θέμα ούτε αμφισβητήθηκε το περιεχόμενο ή χρονολογική σειρά αριθμού επιστολών που αποστάληκαν από τον Γενικό Εισαγγελέα (Τεκμήρια 6, 22, 23Α και Β) και τον Γ. Χιχινό, Ανώτερο Υπαστυνόμο (Τεκμήριο 19), παρά το γεγονός ότι ήταν εξακοής μαρτυρία. Η γραπτή μαρτυρία, στην προκειμένη περίπτωση, έστω και εξακοής, προσδιορίζει τη ροή των γεγονότων κατά τρόπο συγκεκριμένο, ότι δηλαδή ζητήθηκε αποκάλυψη των στοιχείων του παραβάτη οδηγού και ακολούθησε έκφραση αδυναμίας από πλευράς του κατηγορουμένου να προβεί σε τέτοια αποκάλυψη κατά τρόπο επαναλαμβανόμενο για περίοδο 2 περίπου ετών.
  2. Από την προσαχθείσα μαρτυρία αποτέλεσαν επίδικα θέματα:
(1)Αν ο κατηγορούμενος έλαβε την «υπεύθυνη δήλωση», Τεκμήριο 9, από τον ΜΚ 3, και
(2)Η αποστολή και λήψη της επιστολής Τεκμήριο 20 και αποδείξεις αποστολής Τεκμήριο 21Α).
  1. Η μαρτυρία των Α/Λοχ. 4739, Μιχάλη Χαραλάμπους (ΜΚ 1) και της Γ/Αστ. 1113, Αθηνάς Κρητιώτου (ΜΚ 2) δεν αμφισβητήθηκε ούτε προκύπτει κάτι από τα λεχθέντα τους που να τους καθιστά αναξιόπιστους. Τους κρίνω αξιόπιστους και δέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της.
  2. Ο Α/Αστ. 1051, Άγγελος Κωνσταντίνου (ΜΚ 3) με προβλημάτισε περισσότερο αφού αμφισβητήθηκε η επίδοση στον κατηγορούμενο της «υπεύθυνης δήλωσης», Τεκμήριο
  3. Σημειώνω ότι δεν ανέφερε ότι επέδωσε και το Τεκμήριο 11Α στον κατηγορούμενο, πέραν από το Αστ. 180 (Τεκμήριο 8 και 11Β). Το γεγονός αυτό με προβλημάτισε αν θα έπρεπε να μην δεχθώ τη θέση ότι επέδωσε το Τεκμήριο
  4. Στην ένορκη δήλωση επίδοσης, Τεκμήριο 10, γίνεται αναφορά σε «ειδοποίηση δυνάμει του άρθρου 6 του Ν.55(Ι)/2001» και τίποτε περισσότερο. Παρά τα λεχθέντα του δεν έχω πειστεί ότι στις 30/5/2016, μαζί με τα Τεκμήρια 11Α και 11Β) επέδωσε και το Τεκμήριο
  5. Αν και, όπως θα φανεί στη συνέχεια, η λήψη ή όχι του Τεκμηρίου 9 δεν θα επηρέαζε την κατάληξη της υπόθεσης, για το σημείο αυτό προτιμώ τη μαρτυρία του κατηγορουμένου, ο οποίος, δεδομένης της θέσης του ότι δεν γνώριζε ποιος ήταν ο οδηγός δεν είχε να αποκομίσει κανένα επιπρόσθετο όφελος, νομικά τουλάχιστον. Από τη μαρτυρία του κατηγορουμένου, για την αξιοπιστία του οποίου δεν μου δόθηκε κανένας λόγος να αμφιβάλλω, δέχομαι και την αποστολή και λήψη της επιστολής Τεκμήριο 20, η οποία έτυχε απάντησης από τον Γενικό Εισαγγελέα με την επιστολή Τεκμήριο 22 (βλ. επίσης Τεκμήριο 23Α και Β) η αποστολή και το περιεχόμενο της οποίας δεν έτυχαν αμφισβήτησης. ΙV. ΕΥΡΗΜΑΤΑ
  6. Καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα:
(1)Στις 20/6/2014 και η ώρα 12:40 το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΗΧΧ 973, ιδιοκτησίας της N. V. Vapsis Ltd, της οποίας ο κατηγορούμενος είναι ο Διευθυντής, καταγράφηκε από συσκευή φωτοεπισήμανσης να παραβαίνει το επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας αφού οδηγείτο με ταχύτητα 78 ΧΑΩ αντί των επιτρεπόμενων 50 ΧΑΩ.
(2)Στις 5/9/2014 ο κατηγορούμενος, ενημερώθηκε τηλεφωνικώς για την παράβαση ορίου ταχύτητας, οπότε και απέστειλε επιστολή ημερ. 5/9/2014, προς τον Αρχηγό Αστυνομίας (Τεκμήριο 4), αναφέροντας ότι δεν γνώριζε ποιος ήταν ο οδηγός του οχήματος και εξέφρασε την επιθυμία όπως η εταιρεία καταβάλει το εξώδικο πρόστιμο.
(3)Ακολούθησε η επιστολή ημερ. 14/10/2014 (Τεκμήριο 19), του κ. Γ. Χιχινού, Ανώτερου Υπαστυνόμου, στην οποία ο κατηγορούμενος προειδοποιήθηκε σε σχέση με τις πρόνοιες του άρθρου 18 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/1972(«Ν.86/72») και κλήθηκε, αν επιθυμούσε, να απευθυνθεί τον Γενικό Εισαγγελέα.
(4)Στις 30/5/2016 ο ΜΚ 3 επέδωσε στον κατηγορούμενο τα Τεκμήρια 11Α και Β με τα οποία του ζητείτο να κατονομάσει τον παραβάτη οδηγό εντός 15 ημερών, διαφορετικά, θα διωκόταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος. Ο κατηγορούμενος απέστειλε την επιστολή ημερ. 30/5/2016 (Τεκμήριο 20) στον Γενικό Εισαγγελέα, για να λάβει απάντηση στις 28/9/2018 (Τεκμήριο 22 (23Α και Β) ότι θα μπορούσε να καταβάλει το εξώδικο πρόστιμο μέχρι τις 31/10/2016 χωρίς επιβάρυνση. Επειδή όμως το σύστημα της αστυνομίας προνοούσε την επιβολή βαθμών ποινής ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε ξανά στις 24/10/2016 (Τεκμήριο 24) στο Γενικό Εισαγγελέα για να πληρώσει χωρίς να του επιβληθούν βαθμοί ποινής, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε 9/11/2016 (Τεκμήριο 6). V. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 22. Το βάρος απόδειξης της κατηγορίας το φέρει η κατηγορούσα αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, ούτε ότι είναι αθώος (βλ. Woolmington v. DPP [1935] AC 462 HL, R. v. Majid [2009] EWCA Crim 2563, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ismail, Π.Ε. 228/15-245/15, 248/15-255/15, 17/10/2016, σελ. 33-34 και Crown Court Bench Book, Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010, σελ. 16). Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη (βλ. Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485). Απομένει να εξεταστεί επομένως αν τα πιο πάνω ευρήματα μου μπορούν να στηρίξουν καταδίκη.
  1. Σύμφωνα με το άρθρο 136[1] ΠΚ: «Ανυπακοή σε διατάξεις νόμων που επιβάλλουν καθήκον.
  2. Όποιος εσκεμμένα ανυπακούει σε νόμο για τη διενέργεια πράξης απαγορευμένης από αυτό ή με την παράλειψη πράξης που επιβάλλεται από αυτό, η οποία αφορά το κοινό ή μέρος του κοινού, είναι ένοχος πλημμελήματος και εκτός αν προκύπτει από αυτό το νόμο πρόθεση του νομοθέτη για επιβολή κάποιας άλλης ποινής, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.»
  3. Η κατηγορούσα αρχή όφειλε επομένως να αποδείξει:
(1)Εσκεμμένη ανυπακοή σε νόμο, (α) με τη διενέργεια απαγορευμένης από νόμο πράξης, ή (β) με την παράλειψη εκπλήρωσης επιβαλλόμενης από νόμο πράξης,
(2)η οποία πράξη αφορά το κοινό ή μέρος του κοινού. 25. Παρόμοια πρόνοια υπάρχει και στον Καναδικό Ποινικό Κώδικα (Criminal Code, R.S.C. 1985, Chap. C-46, s. 126[2]). Σύμφωνα με την Καναδική νομολογία ο όρος wilfully (εσκεμμένα) υποδηλοί πρόθεση επίτευξης του παράνομου αποτελέσματος (βλ. Martin's Annual Criminal Code, 2012, Edward L. Greenspan Q.C., Mr. Justice Marc Rosenberg and Marie Henein, Canada Law Book, σελ. 255[3], R. v. Buzzanga and Durocher
(1979), 49 C.C.C.
(2d)369 (Ont. C.A.)). Η εν λόγω ρύθμιση διαφέρει από την αντίστοιχη Κυπριακή παρέχοντας την υπεράσπιση του lawful excuse (νόμιμη δικαιολογία), η οποία όμως δεν αντιστρέφει το βάρος απόδειξης (βλ. Martin's Annual Criminal Code, ανωτέρω, σελ. 255). Δεν αποτελεί υπεράσπιση για lawful excuse η εσφαλμένη πεποίθηση κατηγορουμένου ως προς τις νομικές του υποχρεώσεις (R. v. Parrot
(1979), 51 C.C.C.
(2d)539, 27 O.R.
(2d)333 (C.A.)). Κατά τρόπο ανάλογο με τη δική μας νομοθεσία, σε περίπτωση που προβλέπεται από τον ίδιο το νόμο επιβολή ποινής για την πράξη ή παράλειψη δεν επιβάλλεται ποινή με βάση το άρθρο αυτό (βλ. Martin's Annual Criminal Code, ανωτέρω, σελ. 255[4]).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση για να μπορεί να θεωρηθεί η ανυπακοή του κατηγορουμένου ως εσκεμμένη, με πρόθεση δηλαδή να επιτευχθεί το παράνομο αποτέλεσμα της ανυπακοής, έπρεπε πρωτίστως να του επιστηθεί η προσοχή του στην νομική του υποχρέωση κατά τρόπο συγκεκριμένο. Κρίνω επομένως σκόπιμο να αναφερθώ στις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες στις οποίες, σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, ο κατηγορούμενος απείθησε.
  2. Τα άρθρα 5 και 6 του Ν. 55(Ι)/2001 προνοούν τα ακόλουθα: «Εξώδικη ρύθμιση. 5.-
(1)Σε περιπτώσεις καταγραφής καθορισμένου αδικήματος μπορεί να επιδοθεί στον ιδιοκτήτη του οχήματος το οποίο φαίνεται στη φωτογραφία γραπτή ειδοποίηση που εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου, με την οποία προσφέρεται στον ιδιοκτήτη η ευκαιρία να απαλλαγεί οποιασδήποτε ενοχής για το εν λόγω αδίκημα, αφού πληρώσει το καθορισμένο πρόστιμο και αποδεχτεί τους βαθμούς ποινής που δυνατό επιβάλλονται για το διαπραττόμενο αδίκημα: Νοείται ότι, ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του εδαφίου
(1)του άρθρου 5 του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου, η εν λόγω γραπτή αυτή ειδοποίηση μπορεί, αντί να επιδοθεί στον ιδιοκτήτη, να του σταλεί ταχυδρομικών με προσωπική συστημένη επιστολή.
(2)Για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, βαθμοί ποινής είναι οι βαθμοί που επιβάλλονται για τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στον Πίνακα του άρθρου 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, με βάση τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου. Ειδοποίηση, τύπος και επίδοση. 6.-
(1)Στις περιπτώσεις καταγραφής που βασίζεται στη χρήση συσκευών φωτοεπισήμανσης, επιδίδονται στον ιδιοκτήτη του οχήματος που φαίνεται στη φωτογραφία της παράβασης που καταγράφηκε από τη συσκευή- (α) Το εύρημα της συσκευής με επεξήγηση του κωδικού αριθμού του τόπου εγκατάστασης της συσκευής, και (β) ειδοποίηση σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου.
(2)Τα στοιχεία που αναφέρονται στο εδάφιο
(1)του παρόντος άρθρου επιδίδονται προσωπικά σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 46 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου ή αποστέλλονται ταχυδρομικώς με προσωπική συστημένη επιστολή στον ιδιοκτήτη του οχήματος, το οποίο φαίνεται στη φωτογραφία της παράβασης που καταγράφηκε από τη συσκευή φωτοεπισήμανσης.» (έμφαση δική μου) 28. Οι πιο πάνω ρυθμίσεις δίνουν την ευκαιρία σε ιδιοκτήτη οχήματος να διευθετήσει εξώδικη ρύθμιση και να του επιβληθούν βαθμοί ποινής και όχι να αποκαλύψει ποιος ήταν ο οδηγός οχήματος. Σχετικό επομένως είναι και το άρθρο 8 του Ν. 55(Ι)/2001: «Δημιουργία τεκμηρίων 8.-
(1)Κατά την εκδίκαση καθορισμένων αδικημάτων η καταγραφή των οποίων γίνεται δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, η προσαγωγή ενώπιον του Δικαστηρίου των πιο κάτω στοιχείων από τον υπεύθυνο λειτουργό αποτελεί τεκμήριο για την κανονική λειτουργία της συσκευής: (α) .. (β) ...
(2)Η παρουσίαση της φωτογραφίας από συσκευή που λειτουργεί κανονικά αποτελεί απόδειξη ότι- (α) Με το εμφαινόμενο στη φωτογραφία όχημα διαπράχθηκε παράβαση για την επισήμανση της οποίας τοποθετήθηκε η συσκευή, (β) ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος του οχήματος είναι το πρόσωπο το οποίο εμφαίνεται στη φωτογραφία ως ο οδηγός, εκτός αν ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος αποδείξει ότι δεν είναι ο ίδιος ο οδηγός και το πρόσωπο που εμφαίνεται ως ο οδηγός είναι πράγματι το πρόσωπο που κατονομάζει ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος ως οδηγό, (γ) διαπράχθηκε αυτόδηλη παράβαση που επισημαίνεται στη φωτογραφία δυνάμει του άρθρου 7: Νοείται ότι, σε περίπτωση που ο παραλήπτης της ειδοποίησης, εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος, δεν είναι ο παραβάτης οδηγός, υποχρεούται να ειδοποιεί εγγράφως περί τούτου την Αστυνομία εντός χρονικής περιόδου δεκαπέντε
(15)ημερών, από την παραλαβή της ειδοποίησης με το εύρημα της συσκευής φωτοεπισήμανσης, δίδοντας τα στοιχεία του παραβάτη οδηγού, σε αντίθετη περίπτωση η διαδικασία συνεχίζεται εναντίον του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη ως παραβάτη οδηγού: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που η ειδοποίηση επιστρέφεται στον αποστολέα ως μη παραληφθείσα, τότε η διαδικασία συνεχίζεται εναντίον του ιδιοκτήτη ως παραβάτη οδηγού: Νοείται ακόμη περαιτέρω ότι, η ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης θεωρείται ως η ημερομηνία έκδοσης του προστίμου για τους σκοπούς του άρθρου 6 του περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμου.» 29. Η εν λόγω ρύθμιση επιβάλλει υποχρέωση αποκάλυψης του οδηγού εντός 15 ημερών από τον παραλήπτη της ειδοποίησης ιδιοκτήτη του οχήματος διαφορετικά διώκεται ως παραβάτης οδηγός. Επιβάλλει προθεσμία αποκάλυψης ώστε να μην δημιουργηθεί τεκμήριο εναντίον του ιδιοκτήτη για σκοπούς δίωξης για το αδίκημα της οδήγησης καθ' υπέρβαση του επιτρεπόμενου ορίου ταχύτητας και όχι για τιμωρία του για τη μη συμμόρφωση αποκάλυψης. Ο Ν. 55(Ι)/2001ρυθμίζει τον τρόπο δίωξης και απόδειξης αδικημάτων οδήγησης καθ' υπέρβαση ορίου ταχύτητας με βάση το άρθρο 6
(3)του Ν. 86/72, όπου λειτουργεί σύστημα φωτοεπισήμανσης.
  1. Στην προκειμένη περίπτωση είναι δεκτό ότι ιδιοκτήτης του οχήματος είναι η εταιρεία όχι ο κατηγορούμενος. Εταιρεία δεν δύναται να διωχθεί ως «οδηγός» (βλ. London Borough of Richmond v. Pinn & Wheeler Ltd [1989] Crim. L.R. 510 - Wilkinson's Road Traffic Offences, 2011, Vol.1, 25η έκδοση, §1.102 σελ. 39). Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι οι εταιρείες αποτελούν ξεχωριστές νομικές οντότητες έστω και αν απαρτίζονται από ένα μέλος ως μέτοχο και διευθυντή. Η περιουσία και υποχρεώσεις της εταιρείας δεν θεωρούνται περιουσία και υποχρεώσεις του μετόχου, η ευθύνη του οποίου περιορίζεται στο μετοχικό κεφάλαιο που του αναλογεί, εάν και εφόσον αυτό παραμένει, εν όλω ή εν μέρει, οφειλόμενο (βλ. Salomon v. Salomon [1897] AC 22).
  2. Ο κατηγορούμενος, στην παρούσα υπόθεση, έτυχε μεταχείρισης ωσάν να ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος, ενώ είναι δεκτό ότι η ιδιοκτήτρια ήταν εταιρεία. Αυτό διαφάνηκε γενικά στην όλη διαχείριση της υπόθεσης από την Αστυνομία (βλ. Τεκμήρια 11Α και 19). Ήταν σφάλμα επομένως να του επιστηθεί η προσοχή, στην επιστολή Τεκμήριο 19, στο άρθρο 18[5] του Ν.86/72, που επιβάλλει συντρέχουσα ευθύνη σε ιδιοκτήτη οχήματος[6].
  3. Υποχρέωση αποκάλυψης οδηγού από ιδιοκτήτη και κάθε άλλο πρόσωπο προκύπτει από το άρθρο 21 του Ν.86/72, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «21.-
(1)Εν πάση περιπτώσει, καθ' ην υπάρχει ισχυρισμός ότι διεπράχθη αδίκημα αναφορικώς προς την χρήσιν μηχανοκινήτου οχήματος ή ότι ο τρόπος χρήσεως μηχανοκινήτου οχήματος παραβλάπτει την δημοσίαν τάξιν ή εν πάση ετέρα περιπτώσει, καθ' ην ήθελε κριθή ευκταία η διακρίβωσις της ταυτότητος του οδηγού- (α) ο ιδιοκτήτης του μηχανοκινήτου οχήματος οφείλει να παράσχη πάσαν πληροφορίαν, ην ήθελεν επί τούτω ζητήσει αστυνομικός, καθ' όσον αφορά εις την ταυτότητα του οδηγού και παντός προσώπου χρησιμοποιούντος το όχημα, εάν δε παραλείψη να πράξη ούτω, λογίζεται ένοχος αδικήματος, εκτός εάν αποδείξη επί Δικαστηρίω ότι δεν εγνώριζεν ουδέ ηδύνατο, καταβάλλων εύλογον προς τούτο επιμέλειαν, να διακριβώση την ταυτότητα του προσώπου, όπερ ωδήγει ή εχρησιμοποίει το μηχανοκίνητον όχημα και (β) πας έτερος, όστις ήθελε κληθή ως εν τοις ανωτέρω να παράσχη οιανδήποτε πληροφορίαν, ην δύναται να παράσχη και ήτις δυνατόν να οδηγήση εις την ανακάλυψιν της ταυτότητος του οδηγού ή οιουδήποτε προσώπου χρησιμοποιούντος μηχανοκίνητον όχημα, οφείλει να παράσχη την τοιαύτην πληροφορίαν, εάν δε παραλείψη να πράξη ούτω είναι ένοχος αδικήματος.
(2)Πας όστις ήθελεν ευρεθή ένοχος αδικήματος κατά τας προνοίας του παρόντος άρθρου, υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον τους εξ μήνας ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τα €768 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης.» (έμφαση δική μου)
  1. Αυτή είναι η μόνη νομοθετική πρόνοια που προβλέπει υποχρέωση αποκάλυψης στοιχείων οδηγού και παράλειψη συμμόρφωσης τιμωρείται ως αυτοτελές αδίκημα. Ουδέποτε επιστήθηκε η προσοχή του κατηγορουμένου στη συγκεκριμένη διάταξη, ως πρόσωπο δηλαδή που όφειλε να δώσει πληροφορία.
  2. Κατέληξα ότι η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου είναι καταδικασμένη σε απόρριψη για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Ο κατηγορούμενος ενημέρωσε την Αστυνομία ότι δεν ήταν σε θέση να κατονομάσει τον οδηγό από τον Σεπτέμβριο 2014. Ουδέποτε κλήθηκε να εκπληρώσει την υποχρέωση του δυνάμει του άρθρου 21 του Ν. 86/72, ούτε ανακρίθηκε αυτός ή υπάλληλοι της εταιρείας για το αδίκημα. Αντίθετα προειδοποιήθηκε για ενδεχόμενη δίωξη του ως ιδιοκτήτης (βλ. Τεκμήριο 19).
(2)Ακολούθως, στις 30 Μαΐου 2016, σχεδόν 2 χρόνια μετά, αφού του επιδόθηκε ειδοποίηση δυνάμει των προνοιών του Ν. 55(Ι)/2001, πάλι με την προειδοποίηση ότι θα διωχθεί ως ιδιοκτήτης, του προσφέρθηκε η καταβολή του εξώδικου προστίμου και επιβολής βαθμών ποινής στον ίδιο προσωπικά, κάτι που αρνήθηκε να πράξει.
(4)Η αποστολή της ειδοποίησης Τεκμήριο 11Α και Β, απαιτούσε συμμόρφωση εντός 15 ημερών διαφορετικά θα διωκόταν ως ο ιδιοκτήτης. Σε καμία περίπτωση δεν τέθηκε στον κατηγορούμενο ότι η παράλειψη του θα είχε επακόλουθο τη δίωξη του για ανυπακοή. Ούτε προκύπτει κάτι τέτοιο από τις πρόνοιες του Ν. 55(Ι)/2001, ο οποίος απλά δημιουργεί τεκμήριο για σκοπούς μαρτυρίας κατά τη δίωξη ιδιοκτήτη οχήματος για οδήγηση καθ' υπέρβαση του επιτρεπομένου ορίου ταχύτητας. Επομένως δεν μπορεί να αποδοθεί στον κατηγορούμενο εσκεμμένη ανυπακοή σε απορρέουσα από το νόμο υποχρέωση, με την παρέλευση της προθεσμίας των 15 ημερών.
(5)Τέλος κρίνω ότι το άρθρο 21 του Ν.86/72, αποτελεί αυτοτελή ρύθμιση για τροχαίες ή νομοθετικές παραβάσεις που αφορούν τον Ν.86/72 κάτι που αποκλείει δίωξη και τιμωρία με βάση το άρθρο 136 του ΠΚ εν πάση περιπτώσει. Οποιαδήποτε δίωξη θα έπρεπε να γίνει στη βάση του άρθρου 21 του Ν.86/
  1. VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  2. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε σχέση με την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Υπ.) .................................................. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Final/ Section 136, Criminal Code, Cap. 154 Αναφορά: Ποινική/ Τελική/ Άρθρο 136, Ποινικός Κώδικας, Κεφ.
  3. [1] Αγγλικό Κείμενο -
  4. Every person who wilfully disobeys any Law by doing any act which it forbids, or by omitting to do any act which it requires to be done, and which concerns the public or any part of the public, is guilty of a misdemeanour and is liable, unless it appears from the Law that it was the intention of the Legislature to provide for some other penalty for such disobedience, to imprisonment for a term not exceeding two years or to a fine not exceeding one hundred pounds or to both. [2] Disobeying a statute - 126
(1)- Every one who, without lawful excuse, contravenes an Act of Parliament by wilfully doing anything that it forbids or by wilfully omitting to do anything that it requires to be done is, unless a punishment is expressly provided by law, guilty of an indictable offence and liable to imprisonment for a term not exceeding two years.
(2)Any proceedings in respect of a contravention of or conspiracy to contravene an Act mentioned in subsection
(1), other than this Act, may be instituted at the instance of the Government of Canada and conducted by or on behalf of that Government. [3] The term 'wilfully' does not have a fixed meaning and must take its meaning from context. Generally speaking, however, it connotes an intention to bring about a proscribed consequence. [4] 'The section creates an offence of contravening any federal Act by wilfully doing any act prohibited thereby or wilfully failing to do any act required to be done by that Act. Such acts or omissions are punishable by a term of imprisonment not exceeding two years, if the Act does not create its own punishment.' [5] Συντρέχουσα ευθύνη του ιδιοκτήτου μηχανοκινήτου οχήματος. 18. Οσάκις, τη συναινέσει (ρητή ή σιωπηρά) του ιδιοκτήτου αυτού, μηχανοκίνητον όχημα χρησιμοποιήται ή λειτουργή κατά τοιούτον τρόπον ώστε η χρήσις ή λειτουργία αυτού να συνιστά αδίκημα κατά τας προνοίας του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει τούτου γενομένων Κανονισμών, ο ιδιοκτήτης του οχήματος λογίζεται ως συνεργήσας εις την διάπραξιν του τοιούτου αδικήματος, δύναται δε να διωχθή ως φυσικός αυτουργός και να τιμωρηθή αναλόγως, εκτός εάν αποδείξη επί Δικαστηρίω, ότι το αδίκημα διεπράχθη εν αγνοία του και δεν οφείλετο εις οιανδήποτε πράξιν ή παράλειψιν αυτού. [6] Για την ερμηνεία του άρθρου 18 χρήσιμη είναι η απόφαση Chopourian v. Police XIX CLR 102, 104 (Απόφαση του 1952, Hallinan CJ) σε σχέση με το πανομοιότυπο section 5A του τότε ισχύοντος Motor Car Law, Cap. 125 (έκδοση 1949). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.