Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νεκτάριος Καμμάς, Αρ. Υπόθεσης: 7902/2015, 16/2/2018

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα επίσης υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας (βλ. Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339). Πιο κάτω παραθέτω τις σημαντικότερες πτυχές της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα και παράλληλα προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου. Ανδρέας Αριστοδήμου (ΜΚ1) Υιοθετώντας την κατάθεση του (βλ. Τεκμήριο 1), o MK1 ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Μόρφου και ήταν τοποθετημένος στον Αστυνομικό Σταθμό Κακοπετριάς. Στις 13.6.2014 και ώρα 13:35 επισκέφθηκε την σκηνή δυστυχήματος που συνέβη μεταξύ 55 - 56 ΧΛΜ του κύριου δρόμου Κακοπετριάς - Τροόδους, παρά την κατασκήνωση Πλατανιών. Εμπλεκόμενα οχήματα ήταν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KJT744 με οδηγό τον Σωτήρη Ιωάννου και συνοδηγό την σύζυγό του Κούλλα Ιωάννου και το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΤΤ179 με οδηγό τον Κατηγορούμενο. Κατά την άφιξή του στη σκηνή του δυστυχήματος, ο ΜΚ1 είδε ότι ο δεξιός δείκτης πορείας του αυτοκινήτου KJT744 ήταν σε λειτουργεία. Τόσο οι οδηγοί όσο και η συνοδηγός του πρώτου αυτοκινήτου μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Στην απουσία και των δύο οδηγών, ο ΜΚ1 ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής με διάφορες μετρήσεις (βλ. Τεκμήριο 2). Μεταξύ άλλων, σημειώθηκε σε αυτό το σημείο σύγκρουσης (γράμμα «Χ»), το οποίο εντοπίστηκε στην σκηνή λόγω διαφόρων ευρημάτων όπως σπασμένα γυαλιά και χώματα. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, τα δύο οχήματα κινούνταν προς την ίδια κατεύθυνση. Ο δρόμος όπου συνέβη το δυστύχημα είναι ευθύς και αποτελείται από μία λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Οι δύο κατευθύνσεις διαχωρίζονται μεταξύ τους με συνεχή άσπρη γραμμή. Το συνολικό πλάτος των δύο λωρίδων είναι 6,20 μέτρα. Στις 29.6.2014, ο ΜΚ1 εξήγησε το πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής με όλα τα αναγκαία μέτρα στον Σωτήρη Ιωάννου ο οποίος συμφώνησε με αυτό. Στις 7.7.2014 το πρόχειρο σχεδιάγραμμα επεξηγήθηκε στον Κατηγορούμενο ο οποίος επίσης συμφώνησε. Στην συνέχεια, ο ΜΚ1 ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο βασιζόμενος στο πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 3). Από τη σύγκρουση, τα δύο οχήματα υπέστησαν ζημιές όπως φαίνεται στα σχετικά έντυπα περιγραφής ζημιών που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο (βλ. Τεκμήρια 4 και 5). Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι πριν φτάσει κάποιος στον ευθύ δρόμο που οδηγεί στο σημείο σύγκρουσης, ο δρόμος παρουσιάζει μεγάλη αριστερόστροφη καμπή περίπου 180 μοιρών. Από το τέλος της εν λόγω καμπής, υπήρχε αρκετή ορατότητα προς το σημείο σύγκρουσης το οποίο απείχε περίπου 200 μέτρα. Ο ΜΚ1 συμφώνησε ότι κάποιος που οδηγούσε ευθεία στον εν λόγω δρόμο και ήθελε να πάει στην κατασκήνωση, που βρίσκεται δεξιά ως η πορεία των δύο οχημάτων, έπρεπε να χρησιμοποιήσει τον σηματοδότη του για να δείξει την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Σε ερώτηση κατά πόσον εντοπίστηκαν ίχνη τροχοπέδησης, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι εντοπίστηκαν ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος KJT744 που εκτείνονται για 5 μέτρα μετά το σημείο σύγκρουσης. Δεν έχω αμφιβολία ότι ο ΜΚ1 προσήλθε στο Δικαστήριο με πρόθεση να αναφέρει αληθώς όσα περιήλθαν στην αντίληψη του. Πλην όμως, ο εν λόγω μάρτυρας, σε πολλά σημεία δεν ήταν σαφής στις απαντήσεις του. Σε αρκετές περιπτώσεις, δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει με σαφήνεια και πληρότητα το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο ετοίμασε ο ίδιος, όπως για παράδειγμα τα ίχνη τροχοπέδησης που εντοπίστηκαν στην σκηνή ή άλλες μετρήσεις επί του σχεδίου. Ασχέτως τούτου, αρκετές πτυχές της μαρτυρίας του ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Μεταξύ άλλων, δεν αμφισβητήθηκε το ότι ο δρόμος όπου συνέβη το δυστύχημα είναι ευθύς και αποτελείται από μία λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση και ότι οι δύο κατευθύνσεις διαχωρίζονται μεταξύ τους με συνεχή άσπρη γραμμή. Το συνολικό πλάτος των δύο λωρίδων είναι 6,20 μέτρα. Ούτε αμφισβητήθηκε ότι κατά την άφιξη του ΜΚ1 στη σκηνή του δυστυχήματος, ο δεξιός δείκτης πορείας του αυτοκινήτου KJT744 ήταν σε λειτουργεία. Τέλος, δεν αμφισβητήθηκε το σημείο σύγκρουσης το οποίο εντοπίστηκε στην σκηνή και τοποθετήθηκε στο σχέδιο με το γράμμα «Χ» ούτε και οι ζημιές στα δύο οχήματα. Ως προς τις πτυχές της μαρτυρίας του ΜΚ1 οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν προβαίνω σε αντίστοιχα ευρήματα. Κατά τα λοιπά, η μαρτυρία του ΜΚ1, ούσα ουδέτερη ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος αλλά ούτε και σαφής, δεν μπορεί να βοηθήσει ουσιωδώς στην αξιολόγηση των γεγονότων που περιστοιχίζουν το δυστύχημα (βλ. Ευαγγέλου ν. Γιαννακού

(1992)1 Α.Α.Δ. 1243). Αστ.4956 Κλεόπας Ελευθερίου (ΜΚ2) Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεση του (βλ. Τεκμήριο 6). Ανέφερε ότι στις 7.7.2014 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο (βλ. Τεκμήριο 8). Αργότερα την ίδια ημέρα, τον κατηγόρησε γραπτώς για το ότι στις 13.6.2014 και περί ώρα 12:50 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΤΤ179

1. χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε δυστύχημα
2. χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας από 5.6.2014 και
3. με ανασταλείσα άδεια κυκλοφορίας. Ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι δεν παραδέχεται την πρώτη κατηγορία, ενώ παραδέχεται τις άλλες δύο (βλ. Τεκμήριο 7). Η μαρτυρία του ΜΚ2 ήταν σαφής και κατανοητή. Δεν αντεξετάστηκε, ούτε έγινε προσπάθεια να πληγεί η αξιοπιστία του. Σε κάθε περίπτωση, μου έκανε θετική εντύπωση και αποδέχομαι την μαρτυρία του σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβη. Σωτήρης Ιωάννου (ΜΚ3) Υιοθετώντας την κατάθεση του (βλ. Τεκμήριο 9) και απαντώντας περαιτέρω σε ερωτήσεις της συνηγόρου της Κατηγορούσας αρχής, ο ΜΚ3 ανάφερε ότι στις 13.6.2014 και γύρω στις 12:40, ξεκίνησε οδηγώντας το αυτοκίνητο KJT744 για να μεταφέρει την σύζυγό του στην κατασκήνωση Προσκόπων στα Πλατάνια όπου η τελευταία εργάζεται. Πριν πλησιάσει στην κατασκήνωση, χρησιμοποίησε τον δείκτη του αυτοκινήτου του για να δείξει την πρόθεση του να στρίψει δεξιά προς την είσοδο της κατασκήνωσης. Πριν αρχίσει να στρίβει, κοίταξε στον δεξί καθρέφτη του αυτοκινήτου του και δεν είδε οποιοδήποτε αυτοκίνητο να ακολουθεί. Αφού μπήκε στην δεξιά λωρίδα του δρόμου για να πάει προς την κατασκήνωση και πριν ακόμα το αυτοκίνητό του εξέλθει εντελώς από το δρόμο και ενώ βρισκόταν ακόμα σε κίνηση, άκουσε ένα δυνατό θόρυβο στην δεξιά μπροστινή πλευρά του αυτοκινήτου του. Αμέσως, κατάλαβε ότι κάποιος χτύπησε με το αυτοκίνητό του στο δικό του αυτοκίνητο. Αφού σύρθηκε για κάποια μέτρα, το αυτοκίνητό του ΜΚ3 σταμάτησε, ενώ το άλλο αυτοκίνητο συνέχισε και ακινητοποιήθηκε λίγα μέτρα πιο μετά. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι πριν εισέλθει στην ευθεία όπου έγινε το δυστύχημα υπάρχει απότομη αριστερόστροφη καμπή του δρόμου, μετά την οποία ο δρόμος συνεχίζει ευθεία προς το σημείο του δυστυχήματος. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι από την στιγμή που εισέρχεται κάποιος στην ευθεία γραμμή μέχρι το ιχθυοτροφείο μεσολαβούν περίπου 10 μέτρα. Απέναντι ακριβώς από το ιχθυοτροφείο βρίσκεται η κατασκήνωση. Εξήγησε ότι καθώς προχωρούσε, άναψε τον δείκτη του και δεν αντιλήφθηκε κανέναν πίσω του. Ακολούθως, σταμάτησε κάπου μπροστά από το ιχθυοτροφείο για να εισέλθει στην κατασκήνωση. Ο ΜΚ3 δεν μου έκανε θετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα. Δεν απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα και η μαρτυρία του αφήνει ανεξήγητα κενά σε βαθμό που το δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί επ' αυτής προκειμένου να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα. Ειδικότερα, ενώ στην κατάθεση του, ο ΜΚ3 είπε ότι είχε ανάψει τον δεξιό δείκτη πολύ πριν στρίψει, κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι άναψε τον δείκτη μόλις εξήλθε από την αριστερόστροφη στροφή του δρόμου η οποία απέχει μόλις 10 μέτρα από το σημείο της σύγκρουσης. Επισημαίνω στο σημείο αυτό ότι ο μάρτυρας παρουσίαζε σύγχυση ως προς τις αποστάσεις, αφού αρχικά ανέφερε ότι η αριστερόστροφη στροφή απείχε 5 χιλιόμετρα από το σημείο της σύγκρουσης. Αμέσως διόρθωσε λέγοντας ότι απείχε 100 μέτρα και τέλος κατέληξε ότι η απόσταση είναι 10 μέτρα. Επίσης, ενώ συμφώνησε ότι η μεγάλη αριστερόστροφη στροφή που προηγείται, εμποδίζει κάποιον να κινείται με μεγάλη ταχύτητα, εντούτοις, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος ανέπτυξε ταχύτητα που μπορεί να έφτασε και τα 120ΧΑΩ. Ο ίδιος ο ΜΚ3 ανέφερε ότι κινείτο με 30 - 40ΧΑΩ καθότι ο δρόμος δεν επιτρέπει μεγαλύτερη ταχύτητα. Ήταν εμφανής η προσπάθεια του ΜΚ3 να μεγαλοποιήσει όσα αφορούν την συμπεριφορά του Κατηγορουμένου στηριζόμενος σε δικές του υποθέσεις χωρίς πραγματικό ή επιστημονικό υπόβαθρο. Τέλος, ενώ αρχικά ανέφερε ότι σταμάτησε προκειμένου να στρίψει δεξιά στην κατασκήνωση, εντούτοις σε σχετική υποβολή κατά την αντεξέταση, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν υπήρχε λόγος να σταματήσει. Κούλλα Ιωάννου (ΜΚ4) Η ΜΚ4 υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 10), όπου ανέφερε ότι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες εργάζεται στην κατασκήνωση Προσκόπων που βρίσκεται στον κύριο δρόμο Κακοπετριάς - Τροόδους στην περιοχή Πλατανιών. Στις 13.6.2014 έπρεπε να πάει στην εργασία της στις 13:
4. Την συγκεκριμένη μέρα ο σύζυγός της βρισκόταν στο σπίτι και ξεκίνησαν μαζί στις 12:40 για να την μεταφέρει στην δουλειά της. Πριν προσεγγίσουν το μέρος όπου βρίσκεται η κατασκήνωση, ο σύζυγος της έκανε σήμα για να στρίψει δεξιά προς την είσοδο της κατασκήνωσης. Ανέφερε με σιγουριά ότι άκουσε τον θόρυβο που κάνει ο δείκτης και έβλεπε την λάμπα να αναβοσβήνει στο ταμπλό του αυτοκινήτου. Δεν ήταν όμως σίγουρη για την ακριβή απόσταση στην οποία ο ΜΚ2 είχε ανάψει το δείκτη του. Μόλις έφτασαν έξω από την είσοδο της κατασκήνωσης, ο σύζυγος της έστριψε δεξιά και μόλις έστριψε, επήλθε η σύγκρουση με ένα άλλο αυτοκίνητο που όπως κατάλαβε αργότερα, τους ακολουθούσε και την συγκεκριμένη στιγμή προσπαθούσε να του προσπεράσει από δεξιά. Μόλις συγκρούστηκαν τα αυτοκίνητα, το αυτοκίνητο στο οποίο βρισκόταν η ίδια σταμάτησε στη δεξιά πλευρά του δρόμου και το άλλο αυτοκίνητο σταμάτησε σε κάποια απόσταση μετέπειτα. Η ΜΚ2 μεταφέρθηκε στις πρώτες βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας όπου εξετάστηκε από τους και την ίδια ημέρα απολύθηκε. Ούτε η μαρτυρία της ΜΚ4 αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για εξαγωγή ευρημάτων. Η μαρτυρία της, τιθέμενη στην βάσανο της λογικής, παρουσιάζει κενά και αντιφάσεις που δημιουργούν εύλογα ερωτηματικά ως προς την εγκυρότητα της. Ειδικότερα, η ΜΚ4 θέλοντας προφανώς να ενισχύσει την θέση του συζύγου της, προσπάθησε να υποστηρίξει ότι δεν υπήρχε κάποιο αυτοκίνητο πίσω τους καθότι δεν άκουσε κάποιο θόρυβο αυτοκινήτου. Αντεξεταζόμενη, η ΜΚ4 ανέφερε ότι γνωρίζει πολύ καλά τον δρόμο στην περιοχή. Εντούτοις, ενώ θυμόταν ότι πριν την ευθεία που οδηγεί στο ιχθυοτροφείο, υπάρχει μια στροφή, δεν θυμόταν αν είναι δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη. Ούτε θυμάται ακριβώς πόση απόσταση έχει η εν λόγω στροφή από την είσοδο της κατασκήνωσης όπου έγινε το δυστύχημα. Ανέφερε ότι αν κάποιος οδηγεί με περίπου 30ΧΑΩ θα χρειαστεί περίπου ένα λεπτό για να φτάσει από την στροφή μέχρι το σημείο του δυστυχήματος κάτι που αντικρούεται με την κοινή λογική αφού σύμφωνα με την ίδια, η εν λόγω απόσταση δεν ήταν μεγαλύτερα από το διπλάσιο του πλάτους της δικαστικής αίθουσας, ήτοι περί τα 10 μέτρα. Γενικά, έχοντας υπόψη μου την συνολική παρουσία της ΜΚ4 στο εδώλιο καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας της στο σύνολό της, θεωρώ ότι η μαρτυρία της δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Κατηγορούμενος O Κατηγορούμενος υιοθέτησε των περιεχόμενο των δύο καταθέσεων που έδωσε στην αστυνομία (βλ. Τεκμήρια 8 και 12). Σε αυτές ανάφερε ότι στις 13.6.2014 και γύρω στις 12:40 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΤΤ179 με κατεύθυνση από Κακοπετριά προς Πλατάνια, με ταχύτητα γύρω στα 80ΧΑΩ. Η τροχαία κίνηση στον δρόμο ήταν αρκετά μειωμένη. Μόλις πέρασε την αριστερή στροφή πριν από την κατασκήνωση Πλατανιών, είδε ένα σαλούν αυτοκίνητο να βρίσκεται σταματημένο στην αριστερή πάροδο που οδηγεί στο ιχθυοτροφείο. Μέρος του εν λόγω αυτοκινήτου βρισκόταν εντός της λωρίδας στην οποία κινείτο ο Κατηγορούμενος και είχε κατεύθυνση το Τρόοδος. Βλέποντας το αυτοκίνητο αυτό, ο Κατηγορούμενος πάτησε φρένο. Ενώ βρισκόταν σε κίνηση κόρναρε και έκανε κίνηση να τον προσπεράσει από δεξιά, αφού βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός. Ενώ ο Κατηγορούμενος βρισκόταν ήδη στην αντίθετη λωρίδα με σκοπό να τον προσπεράσει, τότε αντιλήφθηκε ότι το εν λόγω αυτοκίνητο έστριψε δεξιά με αποτέλεσμα να προκληθεί η σύγκρουση του αριστερού μπροστινού μέρους του αυτοκινήτου που οδηγούσε στον μπροστινό δεξί τροχό του άλλου αυτοκινήτου. Δεν θυμάται αν ο οδηγός του άλλου οχήματος, είχε κάνει χρήση του δείκτη δείχνοντας την πρόθεσή του να εισέλθει εντός της κατασκήνωσης. Κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πήγε προς τον άλλο οδηγό να δει αν είναι καλά. Ο οδηγός ήταν ένας άνδρας και συνοδηγός μια γυναίκα. Και οι δυο παραπονιόντουσαν για ζάλη και ο οδηγός για πόνο στον δεξιό ώμο. Κατά την άφιξη της Αστυνομίας στον τόπο του δυστυχήματος, ο Κατηγορούμενος εξήγησε στον Αστυνομικό τον τρόπο με τον οποίο έγινε το δυστύχημα. Ακολούθως, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, όπου αφού έτυχε των Πρώτων Βοηθειών, απολύθηκε. Ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε στην κατάθεση του ότι ήταν λάθος το γεγονός ότι προσπέρασε σε σημείο που υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή αλλά, το έκανε γιατί θεώρησε ότι δεν είχε άλλη επιλογή. Παραδέχτηκε επίσης ότι φέρει μερίδιο ευθύνης για το δυστύχημα, όχι όμως την αποκλειστική ευθύνη. Στην συμπληρωματική του Κατάθεση, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι του επεξηγήθηκε το πρόχειρο σχέδιο του δυστυχήματος με το οποίο συμφώνησε και υπέγραψε. Διευκρίνισε ότι δεν είχε πρόθεση να προσπεράσει το αυτοκίνητο με το οποίο συγκρούστηκε, αλλά προσπάθησε να το αποφύγει διότι ένα μέρος του, πιο λίγο από το μισό, βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του, ενώ το υπόλοιπο αυτοκίνητο βρισκόταν στην πάροδο που οδηγεί στο Ιχθυοτροφείο. Μόλις το είδε, έκανε κίνηση να το αποφύγει χρησιμοποιώντας τη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας. Μόλις έκανε την κίνηση να το αποφύγει, το άλλο αυτοκίνητο ξεκίνησε να εισέρχεται στον δρόμο και τότε ο Κατηγορούμενος κατάλαβε ότι ο οδηγός είχε πρόθεση να στρίψει προς την κατασκήνωση. Αμέσως κόρναρε, αλλά επειδή ήταν πολύ κοντά του, δεν είχε περιθώριο να πάει πιο δεξιά ώστε να αποφύγει την σύγκρουση. Ούτε ο Κατηγορούμενος με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο ακριβώς όσα έγιναν σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα. Ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως το σχέδιο το οποίο του είχε υποδείξει ο αστυνομικός. Κατά την αντεξέταση του όμως, διαφώνησε ως προς το σημείο «Χ» λέγοντας ότι η σύγκρουση ήταν στο κέντρο του δρόμου και όχι στη δεξιά λωρίδα. Στην συνέχεια ανασκεύασε λέγοντας ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν εκεί που το σημείωσε ο αστυνομικός. Εν τέλει, συμφώνησε ότι το σημείο «Χ» είναι κοντά στην είσοδο κατασκήνωσης, όπου επιχειρούσε ο παραπονούμενος να εισέλθει. Σε ερώτηση πόσο μέρος του οχήματος του παραπονούμενου ήταν εντός του δρόμου, προτού ξεκινήσει να στρίβει, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι στον δρόμο ήταν όσο το πλάτος του δεξιού τροχού κάτι το οποίο δεν είχε αναφέρει στην κατάθεση του, στην οποία είπε ότι λιγότερο από το μισό πλάτος του αυτοκινήτου ήταν στον δρόμο. Θεωρώ ότι στην κατάθεση του, όταν μάλιστα τα γεγονότα ήταν νωπά στην μνήμη του, θα έπρεπε ο Κατηγορούμενος να είχε αναφέρει την σημαντική αυτή λεπτομέρεια. Πέραν των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος, απαντώντας σε ερωτήσεις του συνηγόρου του, ανέφερε ότι για να οδηγήσει στην αριστερόστροφη στροφή, ελάττωσε στα 50 - 60 ΧΑΩ. Μετά την στροφή, συνέχισε την πορεία του, αναπτύσσοντας και πάλι ταχύτητα μέχρι τα 80ΧΑΩ. Σε πλήρη αντίφαση με τα πιο πάνω, ανέφερε στην συνέχεια ότι είδε το όχημα του ΜΚ3 μόλις εξήλθε από την στροφή, μετά την οποία απέκτησε πλήρη ορατότητα. Όπως ανέφερε, αφού το είδε, μείωσε την ταχύτητα του. Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, η απόσταση από την αριστερόστροφη στροφή μέχρι το σημείο του δυστυχήματος είναι περίπου 20 ‑ 30 μέτρα. Διερωτάται κανείς με ποιο τρόπο σε αυτή την μικρή απόσταση, ο Κατηγορούμενος πρόλαβε να αναπτύξει ταχύτητα από 50 - 60 ΧΑΩ σε 80 ΧΑΩ και παράλληλα να ελαττώσει ταχύτητα με το που είδε το όχημα του ΜΚ
5. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο κατηγορούμενος στην παρούσα κατηγορείται δυνάμει του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 A.A.Δ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στην Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Η υποχρέωση της προσήκουσας επιμέλειας υπόκειται στην προϋπόθεση ότι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον τους για επιμέλεια και δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών (βλ. Χρ. Νικολαϊδης ν. Ρ. Κλεοβούλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 422, 428). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας κρίνω ότι η Κατηγορούσα αρχή δεν παρουσίασε ενώπιον μου επαρκή μαρτυρία επί της οποίας να μπορώ να βασιστώ για να καταλήξω σε ασφαλές συμπέρασμα σε σχέση με τις ενέργειες του Κατηγορουμένου οι οποίες να συνηγορούν σε αμέλεια. Ο ΜΚ1 έφτασε στην σκηνή του δυστυχήματος μετά το συμβάν και εκτός από το σχέδιο το οποίο ετοίμασε και τα ευρήματα και μετρήσεις της σκηνής, δεν μπόρεσε να διαφωτίσει περαιτέρω το Δικαστήριο. Το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος παραβίασε άσπρη συνεχή γραμμή δεν είναι αρκετό να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος υπήρξε αμελής. Σε πολλές περιπτώσεις στη νομολογία δεν αποδόθηκε αμέλεια σε οδηγούς ακόμα και αν αυτοί διέπραξαν κάποιο τροχαίο αδίκημα (βλ. Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου

(1991)1 ΑΑΔ 475, Χριστοφόρου ν. Προδρόμου

(2007)1 Α.Α.Δ. 123, Ευδοκίας Γεωργίου Μαχάττου κ.α. ν. Δημόκριτου Σταματίδη

(2011)1 Α.Α.Δ. 1265). Όσο αφορά την μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ4, που είναι και η ουσιαστική μαρτυρία επί της οποίας η Κατηγορούσα Αρχή στηρίζει την υπόθεση της, εν όψει της αξιολόγησης μου σε σχέση με την αξιοπιστία της, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Η μη αποφυγή της σύγκρουσης δεν συνεπάγεται από μόνη της αμέλεια (βλ. Παππάς ν. Ναθαναήλ

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275). Από την στιγμή που η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δεν έχει γίνει αποδεκτή, κατ' επέκταση δεν υπάρχουν ασφαλή ευρήματα στον βαθμό βεβαιότητας που απαιτείται σε μια ποινική υπόθεση. Επίσης, παρά την απόρριψη της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου, η εκδοχή του ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο ΜΚ3 εισήλθε απότομα στον δρόμο ανακόπτοντας την πορεία του Κατηγορουμένου καθιστώντας έτσι την σύγκρουση αναπόφευκτη, δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ένεκα των πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος δικαιούται το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 στις σελ. 365, 366 «η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος υπήρξε υπαίτιος συμπεριφοράς η παράλειψης που να ανάγεται σε αμέλεια. Αποτελεί, συνεπώς, αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία. Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 1η Κατηγορία. (Υπ.) Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο