← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 18921/2016, 16/2/2018

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 18921/2016, 16/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:B98 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 18921/2016 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Κατηγορουμένου -------------------------- Ημερομηνία: 16 Φεβρουαρίου,

  1. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ. Θεμιστοκλέους. Για τον Κατηγορούμενο: κα. Ε. Βραχίμη και κ. Π. Μαυρή. Κατηγορούμενος, παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η (Απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του Κατηγορούμενου)
  2. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες, απείθειας κατά νομίμων διαταγών κατά παράβαση του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 («ΠΚ»). Η τρίτη κατηγορία που αντιμετώπιζε, επίσης για απείθεια, έχει διακοπεί.
  3. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, σύμφωνα και με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 1, είναι ότι ο κατηγορούμενος στις 12/1/2016 απείθησε προς διάταγμα που εκδόθηκε από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην Αίτηση 127/13, με το οποίο η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης στην οδό Καστελλόριζου 34 στη Λακατάμεια παραχωρήθηκε στην εν διαστάσει σύζυγο του, Δήμητρα Μακεδόνα, με το να εισέλθει στην αυλή της κατοικίας και να κτυπά επίμονα το κουδούνι της πόρτας με σκοπό να δει τα παιδιά του (κατηγορία 1). Κατηγορείται για ανάλογη παράβαση του ιδίου διατάγματος στις 13/1/2016, ότι πάλι εισήλθε στην αυλή της κατοικίας (κατηγορία 2).
  4. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών παρουσίασε δυο μάρτυρες, την Αστ. 3419, Γεωργία Πολυκάρπου (ΜΚ 1) και την κα. Δήμητρα Μακεδόνα (ΜΚ 2). Κατατέθηκαν 7 συνολικά Τεκμήρια, κάποια εξ αυτών ως παραδεκτά.
  5. Είναι παραδεκτή η έκδοση εκ συμφώνου, Διατάγματος με το οποίο παραχωρήθηκε η αποκλειστική χρήση της οικογενειακής στέγης, στην οδό Καστελλόριζου 34, Λακατάμεια, στην Δήμητρα Μακεδόνα (ΜΚ 2) στις 14/2/2014 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αίτηση 127/13 (Τεκμήριο 6 - το Διάταγμα). Σύμφωνα με το Διάταγμα ο κατηγορούμενος διατάχθηκε να εγκαταλείψει την οικογενειακή στέγη και του απαγορεύθηκε να εισέρχεται και/ή με οποιοδήποτε τρόπο χρησιμοποιεί και/ή παρενοχλεί την ειρηνική διαβίωση της ΜΚ 2 εντός της πιο πάνω οικογενειακής στέγης.
  6. Είναι επίσης παραδεκτή η έκδοση εκ συμφώνου, Διατάγματος ανάθεσης της γονικής μέριμνας των δύο παιδιών στην ΜΚ 2 και ρύθμισης των δικαιωμάτων επικοινωνίας του κατηγορουμένου με τα παιδιά στις 24/6/2015 από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αίτηση 84/14 (Τεκμήριο 5 - το Διάταγμα). Αν και το διάταγμα κατατέθηκε σε σχέση με την διακοπείσα κατηγορία δεν παύει από το να είναι σχετικό και με τις εναπομείνασες κατηγορίες για τους λόγους που θα αναφέρω ακολούθως.
  7. Και τα δύο διατάγματα, σύμφωνα και με τις αστυνομικές καταθέσεις της Πρωτοκολλητού του Οικογενειακού Δικαστηρίου (Τεκμήρια 3 και 4) που είναι παραδεκτές, ήταν σε ισχύ.
  8. Η Αστ. 3419, Γεωργία Πολυκάρπου (ΜΚ 1), υιοθέτησε την αστυνομική κατάθεση της ως Τεκμήριο
  9. Στις 13/1/2016 περί ώρα 17:00 δέχθηκε καταγγελία από την ΜΚ 2 ότι ο κατηγορούμενος την 12/1/2016 περί ώρα 18:45 και στις 13/1/2016 περί ώρα 07:00, χωρίς τη συγκατάθεση της εισήλθε στην αυλή της οικίας της θέλοντας να δει τα παιδιά του. Στις 12/5/2016 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για την παρακοή των διαταγμάτων (Τεκμήριο 2 - η γραπτή κατηγορία) και ο κατηγορούμενος απάντησε, «Έχει παρέλθει αρκετός χρόνος από το κατ' ισχυρισμό αδίκημα και δεν θυμούμαι και δεν παραδέχομαι».
  10. Η ΜΚ 2, υιοθέτησε την αστυνομική της κατάθεση ημερ. 13/1/2016 (Τεκμήριο 7) ως μέρος της κυρίως της εξέτασης. Σύμφωνα με την κατάθεση της, παρά την ύπαρξη διατάγματος επικοινωνίας του κατηγορουμένου με τα παιδιά του, ο κατηγορούμενος επισκεπτόταν την οικία της σε μέρες που δεν επιτρεπόταν απαιτώντας να δει τα παιδιά. Στις 12/1/2016 περί ώρα 18:45, ενώ δεν ήταν η μέρα επικοινωνίας του με τα παιδιά, ο κατηγορούμενος ήρθε στο σπίτι, κτυπούσε επίμονα το κουδούνι και ζητούσε από τον γιο τους να του ανοίξει την πόρτα. Δεν του άνοιξε, οπότε και ο κατηγορούμενος έφυγε. Ο κατηγορούμενος ακολούθως πήρε τηλέφωνο και ζητούσε από τον γιο του να μάθει το λόγο που δεν του άνοιξε την πόρτα. Την επομένη στις 13/1/2016, το πρωί, ο κατηγορούμενος, αφού περίμενε έξω περίπου μια ώρα, μπήκε στον κήπο και αφού πλησίασε το παράθυρο της κουζίνας άρχισε να κτυπά το τζάμι, χοροπηδώντας και χαιρετώντας, λέγοντας στα παιδιά ότι τους έφερε κάποια πράγματα. Όταν βγήκαν από το σπίτι έβαλε τα παιδιά στο αυτοκίνητο και έφυγε. Η όλη συμπεριφορά του, ήταν η θέση της ΜΚ 2, προκαλούσε αναστάτωση. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ήταν σίγουρη ότι δεν ήταν ημέρα επικοινωνίας του κατηγορουμένου με τα παιδιά του στις 12/1/
  12. Η συνήγορος Υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να κληθεί σε απολογία καθότι δεν παρουσιάστηκε καθόλου μαρτυρία που να καταδεικνύει τη γνώση του κατηγορουμένου σε σχέση με το διάταγμα αποκλειστικής χρήσης και συγκεκριμένα ότι δεν αποδείχθηκε η επίδοση του διατάγματος σ' αυτόν (Παρέπεμψε σχετικά στις Ιακώβου ν. Γεωργίου, Έφεση 4/14, 2/6/2017, ΔΟΔ και στην Μιχελάκη ν. Μιχελάκη, ECLI:CY:AD:2017:C332, Αίτηση 19/12, 7/12/2017, Οικογενειακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, Μ. Τσαγγαρίδη Π.). Ανέφερε επίσης ότι η έννοια «Στέγη» δεν περιλαμβάνει αυλή οικίας.
  13. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι η έννοια «Στέγη» δεν μπορεί να ερμηνεύεται τόσο περιοριστικά αφού το διάταγμα προστατεύει, μεταξύ άλλων, και την ειρηνική διαβίωση της ΜΚ
  14. Ο κατηγορούμενος εκπροσωπείτο κατά την έκδοση του διατάγματος και είναι παραδεκτή η ύπαρξη και ισχύς του.
  15. Οι αρχές που διέπουν το θέμα είναι πολύ καλά καθιερωμένες (βλ. Azinas v. Police

(1981)2 CLR 9, Re Kakos
(1985)1 CLR 250 και ΓΕ ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133). Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο όταν:
(1)δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, και
(2)οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου. 12. Εκτός της περιπτώσεως στην οποία δεν αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και της περιπτώσεως στην οποία η μαρτυρία είναι τόσο ελλιπής και αδύνατη που δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη, η εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία ως αναιρούσας την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι περιορισμένη. Το έργο του δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η μαρτυρία που δόθηκε με τη συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί (βλ. Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 191,198 και ΓΕ ν. Δράκου
(2012)2 ΑΑΔ 851, 887). 13. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά εξετάζει μόνο κατά πόσο αντικειμενικά κρινόμενη η μαρτυρία δικαιολογεί την κλήση του κατηγορούμενου σε υπεράσπιση. Η μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή λαμβάνεται υπόψη στο απόγειο της (βλ. R. v. Galbraith
(1981)2 All ER 1060, 1062).
  1. Σύμφωνα με το άρθρο 137 του ΠΚ: «
  2. Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα, ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή.»
  3. Για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση σε διάταγμα του Δικαστηρίου, απαιτείται να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή. Το ίδιο το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ΄ εαυτού, δεν αρκεί. Θα πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου (βλ. Ιακώβου ν. Γεωργίου, Έφεση 4/14, 2/6/2017, ΔΟΔ, Δήμος Έγκωμης ν. Πέτρου
(1997)2 ΑΑΔ 70, Sazen Fast Food Ltd v. X. Λειβαδ. & Σία Λτδ κ.α.
(2006)1Α ΑΑΔ 472, Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd
(1977)1 CLR 287 και Θεοφάνους ν. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.α.
(2009)2 ΑΑΔ 634). Σε αντίθεση με την αστική καταφρόνηση, σε ποινικές υποθέσεις ανυπακοής, η επίδοση του διατάγματος δεν αποτελεί προϋπόθεση (βλ. Police v Kyriakides
(1988)2 CLR 172). Είναι για αυτό το λόγο που ενδείκνυται η παρουσία του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο κατά την έκδοση διαταγμάτων σε ποινικές διαδικασίες (βλ. Kyriakides, ανωτέρω, σελ. 174).
  1. Έχοντας κατά νου τις προαναφερθείσες αρχές, ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας, κρίνω ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε, κρινόμενη στο απόγειο της, από ένα ορθά καθοδηγούμενο Δικαστήριο, δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη. Η μαρτυρία της ΜΚ 2, στην καλύτερη περίπτωση καταδεικνύει προσέλευση του κατηγορουμένου στην οικία της σε δύο περιπτώσεις σε μέρα που δεν είχε δικαίωμα επικοινωνίας με τα παιδιά του. Το δικαίωμα επικοινωνίας ρυθμίζεται από το εκδοθέν διάταγμα στην Υπ. 84/14 (Τεκμήριο 5) στο οποίο αναγράφεται ότι εκδόθηκε στην παρουσία «και των διαδίκων». Η δίωξη όμως αφορά παράβαση του διατάγματος αποκλειστικής χρήσης της οικογενειακής στέγης στην Υπ. 127/13 (Τεκμήριο 6) στο οποίο όμως δεν σημειώνεται κάτι ανάλογο, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος ήταν παρών κατά την έκδοση του. Η ΜΚ 2 δεν ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με τη γνώση του κατηγορουμένου για τις πρόνοιες του. Με την αποδοχή της ύπαρξης του διατάγματος κατά τη δίκη, δεν εξυπακούεται και γνώση των προνοιών του κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος. Στην απουσία επομένως άλλης μαρτυρίας που να καταδεικνύει γνώση του κατηγορουμένου για τις πρόνοιες του διατάγματος δεν μπορεί εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για ηθελημένη ανυπακοή και καταστρατήγηση των προνοιών του.
  2. Η μαρτυρία επομένως, κρινόμενη στο απόγειο της, είναι εγγενώς αδύναμη και δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη για καμία από τις κατηγορίες.
  3. Ως εκ τούτου δεν υπάρχουν περιθώρια να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Οι κατηγορίες 1 και 2 απορρίπτονται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.).............. Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/ Prima Facie/ Disobedience to Court Order/ S. 137 CC. Αναφορά: Ποινική/ Εκ πρώτης όψεως/ Ανυπακοή σε Διάταγμα/ Άρθρο 137 ΠΚ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.